Jullie zijn allemaal gekke mannen hoor! De Nederlandse zoekt geen relatie meer. Ze zoeken alleen maar sex daar zijn jullie alleen maar goed voor. Een toekomst met een Nederlandse loopt al binnen 1 maand of na 1 jaar huwelijk weer uit, want ja ze gaan toch altijd vreemd. Neem lekker een Buitenlandse de vrouwen van hier kijken alleen als je goed vermogend bent.
komen we daar net aan, komt mijn ex naar me toe. helemaal bezopen vraagt hij aan mij hoe het gaat. ik geef antwoord en ineens geeft hij me een kusje op mijn mond, ik vraag hem waarom hij dat doet, waarop hij me nog een keer kust. hij zegt dat hij me mist en zoent me daarna. voor mij was het super, mijn hele week was weer goed, want het voelde alsof hij nog steeds van me hield.
Ik begin het mezelf af te vragen of hier blijven wel zo gezond is… Ik kan eventueel terug naar huis. Een tijdje geleden vertelde hij ook dat hij interesse heeft in iemand bij hem op het werk. Ik snap niet dat je een relatie met kind zo snel kunt weggooien. Maar blijkbaar zat hij hier inderdaad al langer mee. De gedachte om hem met iemand anders te zien is ook heel zwaar om niet te zeggen ondraaglijk… Hopelijk slijt dit.
Drie maanden geleden (ik weet het: een pril gevalletje dit keer dus) ontmoette ik (27 jaar) een geweldige man (32 jaar) via een datingsite. Ook met deze man ging er een wereld voor mij open, ik had eindelijk het gevoel een volwassen man te hebben gevonden die mij kon 'handelen', ze bovenin allemaal op een rijtje had ;) en de klik werd voornamelijk gelegd op de communicatie; we kunnen zo open en eerlijk over alles (ook gevoelens) kletsen.
Mijn ex heeft het een week geleden uitgemaakt. Hij zei dat hij nog niet toe was aan een serieuze relatie (we zijn beide onder 18 maar hadden al een vrij serieuze relatie). Hij vertelde dat hij nog steeds van me houdt en na een tijdje stuurde hij dat hij me mist en erg veel liefdesverdriet heeft. Nu hebben we een paar dagen geleden afgesproken en was hij erg aantastelijk, hij zat aan me en we hebben gezoend en seks gehad. Ik weet dat het niet het juiste was om te doen, maar het voelde zo goed om hem weer vast te kunnen houden. Nu heb ik dus op internet opgezocht wat ik het beste kan doen in deze situatie en kwam ik op deze site uit. Hij gaat over een paar dagen op vakantie voor 2 weken, en als hij terug komt ga ik net 2 weken weg. Zal ik in die tijd geen contact meer zoeken? Even lekker met vrienden afspreken en uitgaan? En genieten van mijn 2 weken vakantie, natuurlijk. Ik weet dat ik hem heel erg ga missen en ik vind het ook heel moeilijk om hem geen berichtjes te sturen... Maar hij had gezegd dat het wel lang zou kunnen duren voordat hij er klaar voor is.
Door dit alles zijn er irritaties ontstaan omdat we elkaar te weinig zagen en als je elkaar te weinig ziet, spreek je elkaar te weinig waardoor de intimiteit verdwijnt en daarmee ook je gevoelens voor elkaar. Hierdoor heb ik het gevoel dat hij mij niet respecteert wat mij irriteert waardoor ik mijn irritaties op hem af reageer en hij het gevoel heeft dat hij faalt en hij dus de relatie heeft beëindigd.
Ik had een relatie van een jaar en 4 maanden en het ging echt goed maar door een ruzie is deze stuk gelopen. Ik denk nog bijna elke seconde van de dag aan haar en ik zie haar ook nog heel graag en mis haar enorm, maar zij doet alsof het haar niets kan schelen en ik wil haar zo graag terug. Ze zegt dat ze mij nog wel graag ziet maar niet genoeg en dat ze het niet meer wil. Ik denk dat ik haar niet genoeg gewaardeerd heb want ze deed echt bijna alles voor mij en stond altijd voor mij klaar. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik haar dankbaar ben zonder haar een schuldgevoel te geven, want telkens als we elkaar een sms sturen heeft ze een schuld gevoel (is dat een goed of slecht teken) en hoe kan ik haar terug krijgen want ik kan niet leven zonder haar. Ik heb zoveel spijt dat ik haar nooit verteld heb hoe lief en mooi het vond dat ze dat allemaal voor mij deed. Is er nog een manier om ze terug te krijgen, welke dan ook? Ik wil alles proberen en wat denken jullie gaat het nog ooit goed komen en oh ja 's avonds stuurt ze nog altijd "slaapzacht ik ga slapen" elke tip is welkom. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 05-02-2016
En hij bleef me maar onzeker laten voelen. Hij weigerde op het einde seks omdat hij ' te moe ' was. Ik ben ook niet altijd de gemakkelijkste geweest, maar ik had graag eens voor een keer dat hij me begreep en dat we over de ruzies konden praten. Zodat de situatie zou verbeteren. Zeker het laatste anderhalf jaar heb ik zoveel geprobeerd om toch maar een goed koppel te zijn. Maar het ging niet. Toen had ik had uitgemaakt. Daar had ik het heel moeilijk mee, want ik zag me heel ver met hem in mijn leven. Ik wist gewoon dat er geen toekomst in zat , omdat we te fel botsten. Maar we hielden nog ontzettend veel van elkaar. Toen het uit was heb ik het met handen en voeten proberen uit te leggen, en hij wou het maar steeds niet begrijpen. Hij ziet het niet in. En ik wil hem niet de schuld geven of van alles afbreken, maar hij deed gewoon nooit moeite om onze relatie te laten slagen. Het was eenrichtingsverkeer, maar nogmaals, dit zag hij niet in. Hij vond zichzelf goed. Ik heb ook tijdens mijn relatie aandacht gevraagd bij andere jongens, maar niet mee vreemd gegaan. En dan dacht ik in mezelf, waar ben ik mee bezig. Ik heb een vriend. Maar ik voelde bij die andere jongens iets wat ik niet kreeg van mijn vriend. Maar het viel me op dat als hij effe genoeg van mij had, dan deed hij wat hij wou en bestond ik even voor een avond niet meer. En dat deed bij mij wel altijd pijn.
Hiermee bedoel ik, dat je zodra je een man nog leert kennen, niet praat over kinderen, huwelijken of huisdieren. Simpelweg omdat dat nog helemaal niet aan de orde is. Je leeft in het hier en nu en in het hier en nu heb je een leuke man die je pas net kent. Tuurlijk kom je op een bepaalde leeftijd dat je iets serieus wilt en je wil weten of een man dezelfde levensvisie als jij hebt, maar dat hoeft niet meteen in het begin.
Hi Sonja, ja, de rollen lijken wel omgedraaid. Het beste is om zo min mogelijk van je gevoelens prijs te geven en omgekeerd vooral niet nieuwsgierig te zijn. Het artikel gaat uit van een situatie waarbij je je ex niet meer hoeft te zien, maar jij werkt met je ex. Het gevolg is dat de strategie die in het artikel staat moeilijk op jullie toepasbaar is. Je kunt geen 'echte' afstand nemen, je kweekt geen gemis, en kunt niet na een paar maanden of jaren plotseling contact opnemen om te vragen hoe het gaat. De situatie waarin je zit is dan ook uiterst vervelend, omdat je elk gedrag van je ex - logisch hoor - probeert uit te leggen, zelfs de allerkleinste dingetjes. Dat aanraken is natuurlijk wel wat vreemd, voor iemand die eigenlijk blij leek om van je af te zijn. Jij bepaalt of je dit 'pikt' of niet, je kunt er altijd iets van zeggen, zodat je je grenzen aangeeft. Want nu denkt ze misschien dat jij alles wel best vindt en met elke aanraking dolblij bent, waardoor zij eigenlijk nog steeds bepaalt hoe jullie contact in elkaar moet zitten. Ga dus niet zitten afwachten hoe haar gedrag de volgende keer weer is, maar bepaal zelf hoe je behandeld wil worden. Elke relatie is een spel van geven en nemen. Zij 'neemt' teveel (van je privacy) maar 'geeft' niets waar je wat aan hebt. Groetjes, A.
Jazeker heb je gelijk en ik ben daar ook hard mee bezig, voel me stukken beter. Ons prive contact is al verbroken en op ons werk "nergeren" wel elkaar, waarvan ik de aanvoeder was cq ben. Maar tegelijk maakt dat samenwerken het ook lastig, probeer ik vrolijk en opgeruimd de dag door te komen is mijn ex down en soms nog wel eens visa versa. En ja ik let dan op kleine details omdat mijn verleden met mijn ex en dat wat ze zei aan "onzin" tijdens ons laatste gesprek niet overeenkomen! Ik wil dat ze gewoon breekt en ook eens haar excuses geeft, of ook eens toegeeft dat bepaalde dingen niet kloppen. Maar goed feit is, ik voel me stukken beter en straal dat ook uit.
Na ander halve maand no contact met mn ex had ik besloten om eens een sms te sturen naar mn ex, om te vragen hoe ze het stelde. Ze stelde het goed maar was nog niet over de breuk heen. In onze relatie zei ze altijd tg me dat als het uit zou zijn dat we vrienden moesten blijven. Dus ik stuurde ook die sms ter goeder trouw omdat ik dacht dat ze het zou apprecieren. Tot eergisteren ik een onschuldig berichtje stuurde, werd ze kwaad en zei ze dat ik haar met rust moest laten. .???? Begrijpe wie begrijpe kan. Vrouwen zeggen soms A maar uiteindelijk bedoelen ze B. Ik dacht dat ze vrienden wilde blijven. Uiteindelijk heb ik haar nummer gewist en mn oude simkaart weggegooid. Twordt tijd om verder te gaan.

Probeer je bewust te worden van je patronen en de dieperliggende oorzaak erachter. Wat doe jij als een ander te dichtbij komt? Wat is je automatische neiging, je afweermechanisme? Als je je daarvan bewust bent, ga je het herkennen wanneer het de kop op steekt. Dat is het moment waarop je kunt besluiten om niet mee te gaan met je automatische neiging, maar zelf de regie te pakken en juist voor ander gedrag te kiezen. Hoe spannend dat ook is.

Mijn vrouw en ik kennen elkaar 12 jaar en zijn nu 9 jaar getrouwd met twee jonge kinderen. Zij heeft een verzoek tot echtscheiding aangevraagd en de kinderen hebben het hoofdverblijf voorlopig bij haar. Ik wil niet scheiden en mocht mijn verzoek door haar of de rechtbank toch worden afgewezen, dan vind ik dat het hoofdverblijf voor de kinderen beter bij mij als vader kan zijn. Onze jonge kinderen zie ik om het weekend. Houden van is bij mij nog steeds aan de orde en dat mail en zeg ik haar ook. Ik mag van haar niet meer vragen om wat samen te gaan doen met of zonder kinderen.

Afgelopen zondag na een wedstrijd gespeeld te hebben, had ik afgesproken met mijn ex om daarna naar mijn huis te gaan. Ik belde haar om te vragen of ik haar kon ophalen alleen reageerde zij hier kortaf en eenmaal bij haar aangekomen moest ik nog een tijdje op haar wachten. Ik was hierdoor geërgerd en dit monde uit in een ruzie bij mij thuis. Ik ben van kleins af aan al iemand die erg driftig kan zijn en veel van mijn woede opkropt wat af en toe een explosie van agressie kan hebben tot gevolg. Dit was die dag ook het geval en heb haar gevraagd naar huis te gaan. Dit was voor haar de druppel en heeft het toen uitgemaakt. Achteraf natuurlijk ontzettend veel spijt van gehad en gevraagd of zij mij hiervoor kon vergeven maar het was voor haar al te laat. In de dagen erna nog wel redelijk veel contact gehad en heb mede door de adviezen op deze site geprobeerd het te laten rusten, niet wanhopig over te komen of een vingertje naar haar te wijzen. Ze vertelde dat onze ambities en ontwikkeling teveel van elkaar verschillen en dat ze daar veel stress van ondervond. Ondanks dat alles in een lift zat en ik vond dat ik zelf ook goeie stappen had gezet in de goede richting was dit voor haar niet genoeg. Het verliefdheids gevoel is bij haar nog duidelijk aanwezig en maakt zich druk om wat ik doe. Ik probeer het zoveel mogelijk te laten rusten en niet elke keer alles oprakelen of uit mijzelf een berichtje te sturen. Alle berichtjes komen van haar kant waarin ze zegt dat ze alles mist maar dat het niet verder gaat zo. Dat ik niet kan veranderen hoe ik ben en dat het niet botert tussen ons als we toch besluiten verder te gaan. Ik heb zelf mijn beste beentje voor gezet om toch mijn situatie te veranderen in een positieve manier. Ondanks de kleine ruzies/discussies op zijn tijd was het altijd zeer gezellig en konden wel weken met elkaar onder 1 dak leven zonder dat wij aan elkaar gingen ergeren. Ookal heb ik niet alles goed gedaan en dat besef ik mijzelf ook vind ik het raar dat ze zegt dat het niet botert tussen ons.
Mensen storten zich sneller in iets dan ze zouden willen en worden bang. Hun reactie is om weg te rennen in plaats van de confrontatie aan te gaan. Als je rustiger aan doet is er meer tijd voor communicatie en om hem beter te leren kennen, wat de sleutel is voor een goede relatie. In het begin gaat het allemaal makkelijk en vanzelf maar zodra het ietsje moeilijker wordt rennen de meeste mensen weg. Dat zijn gewoonlijk mensen die niet emotioneel beschikbaar zijn. Als je op zoek bent naar iemand die emotioneel onbeschikbaar is, ben jezelf emotioneel onbeschikbaar. Er is iets waardoor je je stort in een relatie.
Laatst hadden we afgesproken om onze spulletjes aan elkaar terug te geven, hij kwam naar mijn huis toe. In het begin was het zoals ik wel had verwacht een beetje ongemakkelijk maar daarna werd het best gezellig! Ook vond ik het wel gek, maar toch stiekem ook erg fijn, om te merken dat hij een beetje jaloers was omdat hij dacht dat iemand me aan het versieren was. Later zei ik tegen hem, hoe onbegrijpelijk zijn keuze ook voor me is, dat ik me erbij heb neergelegd (ik moet wel toch.). Hier reageerde hij vet raar op, eerst was het hoe kun je je er nou bij neerleggen als je het niet snapt? Ik zei toen dat ik nu aan mezelf moet denken en me dus moet neerleggen bij de feiten. Ik zei ook dat ik wel had verwacht dat hij een soort van opgelucht zou zijn om te horen dat ik me bij ZIJN keuze heb neergelegd. Toen kwam er dus met moeite uit zijn lippen geperst dat hij het niet zo leuk vond om te horen.

Als ik nu niets doe, zullen ze verliefd worden op deze nieuwe persoon en me voor altijd vergeten. Ik ga er beter naartoe en doe alles wat dit artikel me heeft verteld niet te doen. Met inbegrip van smeken, met medelijden, vertellen hoe veel ik van hen hou, akkoord gaan met al hun voorwaarden (wees een deurmat). En als ze de deur niet open maken, sta ik gewoon buiten en bel ze en zend ik ze de hele dag smsjes. Het zal nog beter zijn zelfs om mijn ex te vertellen hoe deze nieuwe persoon helemaal verkeerd is voor hen en wat een grote fout ze maken door in relatie te zijn met dit _______ (ZELF INVULLEN).!!!


Mijn ex M. heeft het 3 weken geleden uitgemaakt. Ongeveer een half jaar geleden leerde ik(35) mijn ex M.(38) kennen via een datingsite. Na een aantal weken chatcontact te hebben gehad kwamen we op onze eerste date aan en was er de klik. Mijn ex en ik zaten op het moment dat we elkaar leerde kennen allebei in een rotsituatie… Hij kwam uit een lange relatie van 9 jaar waarin hij door zijn ex met wie hij een zoon (4) heeft intens is gekwetst uiteindelijk weer bij zijn moeder moest gaan wonen totdat hun huis verkocht zou zijn. Ik zat midden in de naweeën van mijn relatiebreuk 2 jaar geleden d.m.v rechtszaak voor omgangsregeling van mijn dochter (3) en ex. Al met al dus geen geweldige situatie voor ons allebei, maar we hadden veel steun bij elkaar en we hadden het leuk en fijn samen ondanks dat we toch veel verschillen van elkaar (dachten we)… Deden veel leuke dingen samen en met de kids. Doordat mijn ex (M.) bij zijn moeder woonde (die ik nooit ontmoet heb) kwam hij elk weekend naar mij toe om bij me te zijn en doordeweeks hadden we elke dag contact via msn of whatsapp. Doordat de omgang met mijn dochter en haar vader moeizaam verliep waren er tussen mijn huidige ex en mij wat irritaties, maar we wilden elkaar niet kwijt… Hij zei altijd "ik wil jou niet kwijtraken door je ex!" We hadden door onze problemen een band met elkaar opgebouwd en ondanks de problemen van ons konden we toch genieten van elkaar. Op een gegeven moment begon ik te merken dat mijn ex zich anders begon te gedragen als we niet bij elkaar waren en contact hadden via whatsapp. In het weekend was hij gezellig en lief en merkte ik aan hem dat hij het heerlijk vond om bij me te zijn, maar zodra het weekend voorbij was ontstond er een bepaalde afstand en deed hij bot. Hij vertelde mij dat hij dat niet alleen tegen mij deed, maar dat hij zo is ook naar andere toe. Vaak vroeg hij ook aan mij wat ik nou van hem vond of zei hij dat hij een "raar" ventje was.


Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.
Een maand later gingen we op vakantie, voor de vakantie al een soort van ruzie gehad waar zelfs onze relatie aan bod kwam, we zijn met de auto naar Kroatie gaan kamperen voor 2 weken. Halverwege de eerste week kregen we een telefoontje van haar ouders, ze hadden een appartement voor ons gevonden en of we na de vakantie konden kijken. Ik wist niet echt hoe ik daarop moest reageren en was op vakantie dus zei mja ke is goed, kijken wel.. Daarna hebben we de mobieltjes uit gehad en op de laatste avond dat we alles in gingen pakken deden we de mobieltjes aan om de wekker voor de vertrekdag te zetten. Stormvloed aan berichtjes kwamen er binnen van haar ouders dus puntje bij paaltje of wij diezelfde nacht nog terug konden rijden omdat de huisbaas het de volgende dag moest weten wat wij wouden.. Ik met mijn stomme hoofd ja gezegd omdat ik zag hoe graag zij wou kijken, levensgevaarlijk zo’n terugreis waarbij je niet geslapen hebt.. Dag erop wezen kijken en zag er leuk uit maar ik twijfelde nog te erg over het hele samenwoon gebeuren. Niet omdat ik niet van der hield, ik was gek op dr, maar ik vond het nog heerlijk om even een eigen stekkie te hebben.. We hadden ja gezegd omdat het contract dinsdag pas ondertekend hoefde te worden en het was donderdag, dus weekend om te denken… Ik twijfelde nog echt teveel en maandag zat ik bij haar ouders huis en haalde ze dr moeder erbij om mij over te halen, eenmaal gelukt wou ze meteen langs de ikea.. Daar begon ik te trillen, zweten en eenmaal in de auto barste ik in tranen uit.. Ik kon het nog niet.. Wat niet gewaardeerd werd.. Vervolgens 2 weken niet gesproken daarna kwam het weer goed en is zij er alsnog gaan wonen…
Het feit dat je jezelf de vraag stelt: ‘hoe krijg ik mijn ex terug?’, suggereert dat je enigszins wanhopig bent. Als je immers wist wat je kon doen om je ex terug te winnen, dan hoef je jezelf de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ immers niet te stellen. Blijkbaar zit je dus met de handen in het haar en wil je niets liever dan je ex terug, maar weet je gewoon niet hoe het aan moet pakken. Als je gaat nadenken over de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, dan is het verstandig om na te gaan waarom je vriend(in) is veranderd in een ex-vriend(in). Wat is er gebeurd? Waarom is het uitgeraakt? En wat was het in jouw gedrag dat maakte dat je vriend(in) het uitmaakte. Als je het zelf hebt uitgemaakt, dan wil je je ex waarschijnlijk niet terug, dus we gaan er vanuit dat jij degene bent die is gedumpt. Denk dus goed na wanneer je je de vraag stelt ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, over de oorzaken van de breuk en kijk goed naar jezelf. Zodra je weet wat je zelf fout hebt gedaan of waar je vriend(in) zich aan ergert, verander die eigenschappen dan. Zorg ervoor dat je echt verandert, zodat je op een effectieve wijze kunt laten zien dat je een nieuw mens bent. Op deze manier heb je de meeste kans dat je vriend(in) je terugneemt. Als je immers nog dezelfde persoon bent met dezelfde gebreken dan is een excuussessie natuurlijk kansloos.
Meestal geven we altijd de mannen de schuld dat ze zo hetzelfde zijn, terwijl je er zelf verantwoordelijk voor bent om weer op dezelfde soort man te vallen. Er zijn 2 voor nodig om een relatie aan te gaan. Als je graag een vriendje wilt is het makkelijk om de duidelijke patronen te negeren en te genieten van het moment. Als je eraan werkt om jezelf onder controle te houden zal je je niet snel storten op iets zonder erbij na te denken. Vaak als een man haast heeft, heeft hij een probleem. Dus trap op je remmen, hoe graag je ook verder wilt gaan.
Het is inderdaad kinderachtig, maar het geeft toch wel weer aan dat hij aan mij "denkt". Om de zoveel tijd neemt hij weer contact op (via sms) met een andere smoes, misschien wordt hij wel helemaal niet gebeld, maar was dit een smoes om weer contact te gaan zoeken of mij te laten denken dat hij wordt lastiggevallen door een anonieme beller om mij zo weer jaloers te maken. ach het kan van alles zijn :)
Als jij echt je ware liefde voor deze 51 jarige man wilt tonen, zou ik niet het contact met hem verbreken. Je kan hem dit alleen maar tonen door met hem om te gaan. Een man heeft niet zoveel aan woorden maar meer aan daden. Zijn ex vrouw speelt natuurlijk een vies spelletje door op zijn emotionele en zorgzame kant te bespelen (zelfmoord). Maar op den duur komen ze toch weer in dezelfde neerwaartse spiraal terecht en kijk wie hem dan altijd gesteund heeft. Maria die hem geen problemen en gezeur brengt. En daarmee zeg ik niet dat je eindeloos op hem moet wachten. Maar je kent hem pas sinds februari, hoe groot is de stap voor deze man om het oude vertrouwde met zijn ex op te geven voor een een nieuwe relatie die hij pas net kent. Hou vol, laat hem zien en voelen dat je er voor hem bent. Samen die gestoorde ex van hem te baas kunt. (Contactverbod?)

Schakel over op duidelijke communicatie als je klaar bent voor wat meer. In het begin zal hij misschien verrast zijn als je hem probeert je te laten missen, maar uiteindelijk gaat het hem wellicht vervelen als je te lang wacht om zijn sms'jes en telefoontjes te beantwoorden. Misschien heeft hij je ook wel door als je de hele tijd vertelt hoe leuk je het hebt zonder hem. In plaats van steeds weer nieuwe manieren te bedenken om hem jou te laten missen, kun je hem misschien beter gewoon vertellen hoe je je echt voelt.


We hebben aankomende zondag aangehouden echter ik voel me zo slecht, helemaal leeg, ben helemaal op en uitgeblust. Eet al een paar dagen niet meer, slaap bijna niet. Er komt niks uit me vingers. Nu zit ik te denken om haar een bericht te sturen dat ik na nadenken haar keuze accepteer en respecteer, aankomende zondag krijg ik deze boodschap alsnog dat ze niet meer wil. Is het verstandig haar een bericht te sturen dat je er begrip voor hebt, het accepteert, je eigen fouten hebt ingezien, haar niks verwijt, haar de vrijheid gunt en dat je aan jezelf aan het werken bent om dit als persoon in de toekomst te voorkomen of moet ik afwachten tot zondag (hoop houden op niks) en het dan nadat ze mij afwijst naar haar sturen. Haar verwachtingen zijn dat ik het niet accepteer en ik heb haar verder van me afgeduwd, de fouten gemaakt welke je overal op internet kunt lezen. Daarom wil ik haar nu vertellen dat ik haar snap en begrip tonen om vervolgens een kleine maand niks meer van me te laten horen om dan "vriendschappelijk" iets af te spreken. Wat is het advies, bericht sturen, vragen of ze vanavond langskomt of om te wachten tot zondag?
Ik hou nu 2 weken afstand en laat niets van me horen in de hoop dat hij dat doet. Over 3 weken ben ik jarig en heb hem al gevraagd of hij langs wilde komen voor appeltaart. Hij gaf me geen rechtstreeks antwoord, maar meer een antwoord dat het aan de appeltaart ligt hoe ik hem maak… En zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen dat ik denk dat er meer aan de hand is dan hij mij eigenlijk verteld terwijl hij altijd eerlijk is geweest tegen me. Mijn ex geeft zoveel wisselende signalen af met tegenstrijdige gevoelens waardoor ik van mening ben dat er misschien een vorm van bindingsangst/verlatingsangst aan de orde zou kunnen zijn(?)
Ik en mijn ex zijn inmiddels alweer 3 jaar uitelkaar. We hebben ondertussen ookal verschillende relaties gehad. Toch blijven we keer op keer contact met elkaar zoeken. Soms hij, soms ik. We gingen dan ook vreemd bij onze partners. We zeiden ook steeds tegen elkaar: we blijven altijd naar elkaar terug komen hé haha. Nou zo leuk is het niet.. Ik wil hem terug. Ik laat me steeds opnieuw verleiden door hem. Ik denk nog elke dag aan hem 3 jaar lang en ben ervan overtuigd dat hij de ware is. Niemand anders kan mij van andere gedachten brengen. Hij is alleen een super moeilijk persoon.. Zodra we elkaar weer gezien hebben, geknuffeld, gezoend soms seks. Dan zie ik gewoon dat ie gek op me is en dezelfde gevoelens heeft voor mij. Maar zodra ik weer weg ben doet ie super afstandelijk. En als ik over gevoelens begin dan zegt ie dat ie het helemaal niet heeft. Ik eindig weer met pijn in mijn hart en na een aantal maanden begint de cirkel weer opnieuw. Help asjeblieft.. Hij is zo moeilijk te peilen.. Kan iemand me helpen? Ik heb zoveel tips gevolgd en niets schijnt te helpen. :(
Ik krijg de indruk dat er meer speelt behalve onze relatie, en dat zij een schild op zet door dit niet in mijn gezicht te zeggen. Ze is gewoon ten einde raad en heeft het gevoel dat ik er niet ben als ze mij nodig heeft. Ik heb haar na de breuk volledig genegeerd voor een week, geen tegenbericht. Ze is erg gesloten, al de gehele relatie, wat het moeilijk maakt om ook maar enige hoogte van haar te krijgen. Vooral omdat ze dingen niet in mijn gezicht zegt. Ik heb zelf de indruk dat ze haar hoofd in het zand steekt, en het zelf niet meer weet. Begin van dit jaar geeft ze nog aan aan haar relatie te willen werken, en vervolgens na 1 conflict al weer de handdoek in de ring. Volgens mij is ze erg onzeker en maakt ze het uit omdat ze denkt niet belangrijk voor mij te zijn. Want ze geeft aan dat ik haar in de steek laat.
Ik weet hoe moeilijk het is na een breuk om gelukkig te zijn. Ik herinner me dat ik voor minstens twee weken een volledige puinhoop was. Ik heb niet goed geslapen, niet goed gegeten, en ik was de hele dag door aan mijn ex vriendin aan het denken. Op één of andere manier is deze periode nodig voor je. Je geeft jezelf wat tijd om elke dag te rouwen. Als je verdrietig wil zijn en zelfmedelijden wilt voelen, ga dan en doe het. Maar zorg ervoor dat je ook elke dag iets doet om jezelf goed te laten voelen.

Hi Sven, je ex stelt voorwaarden aan jou, want pas dan zou je eventueel geschikt zijn voor een relatie met haar. Dat is doorgaans niet zo'n goed teken. Het is zoals die andere vriendin van jou al zei, de opgegeven reden voor de breuk deugt al niet. Het lijkt erop alsof je ex een man zoekt waar ze trots op kan zijn, eentje met een indrukwekkende carriere in het verschiet of iets anders waaruit blijkt dat je keihard werkt. Het ironische is dat je al van alles doet hieraan, ze hoeft hier dus absoluut niet over te klagen. Misschien is dat dan ook wel de reden dat ze hier en daar weer met je aanpapt, wachtend op het moment dat jij in de studieboeken duikt of belangrijke papieren hebt behaald. Over de liefde zegt dit echter bitter weinig, behalve dat je verteld hebt dat ze opeens met je wilde knuffelen en je aantrekkelijk vond. Tegelijkertijd krijg je te horen dat het vooral 'uit' is en blijft. Misschien dat haar vader hier achter zit. Hoe dan ook, je kunt er helemaal niks mee behalve niet meer reageren op haar berichtjes. Want door er wel op in te gaan, houd je de halfzachte band in stand en verklap je eigenlijk dat het 'wel oke' is om zo door te gaan. Zeg dus nogmaals dat je er niets voor voelt om 'vrienden te worden' en houdt het daarbij. Na een half jaar of langer kun je het geheel nog eens opnieuw bekijken. Groetjes, A.
Heb het laten rusten, ook voor mezelf, en na een paar weken gevraagd of we op een vriendschappelijke en volwassen manier terug contact kunnen hebben en dat er veel veranderingen en positieve dingen in mijn leven zijn, dat we het verleden daar moesten laten waar het hoort, dat ik niet meer boos ben en dat mijn ogen zijn open gegaan. Vroeg hoe het was met haar en haar nieuw gezin en met de kleinste. Ik wou natuurlijk weten of ze nog met die andere man was of niet maar heb daar niet direct antwoord op gehad, ofwel wil ik dat niet inzien.
maar met alles is hij bang om geconfronteerd te worden met mij, ik heb zoon gevoel dat hij het nog niet verwerkt heeft, terwijl hij dit vanaf dag 1 zegt dat tie het al verwerkt heeft, en er allang klaar mee was. maar dan denk ik dan koop je een paar maanden daarvoor niet een huis met me. ben bang dat het samenwonen gekilt heeft daarvoor hadden we een fantastische relatie,

Elke extreme reactie in het begin moet bestudeerd worden. Doe even een stap terug en zet alles op een rijtje. Hoe smakelijk het er ook uit mag zien, als hij iemand is waar tot je je aangetrokken voelt, ben je blind. Een verstandige persoon neemt een stapje terug, kijkt ernaar en denkt: “Dit komt ergens anders vandaan en ik moet uitzoeken wat dat is voor ik me erop stort”.


In het begin nog een beetje huiverig, want ik heb de afgelopen jaren twee relaties gehad die niet helemaal goed verlopen zijn. Ik heb dus in het begin aangegeven dat ik niet meer zo in relaties geloof. Maar we waren zo verliefd, dat ging ons toch niet gebeuren? Als ik weleens wat onzeker werd (het ging "te goed") zei hij steeds… niet twijfelen aan ons!
Ruim 3 maanden geleden is het uitgegaan tussen mij en mijn ex. Reden teveel ruzies om kleine dingetjes en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Heb in het begin veel achter haar aan gelopen wat niet werkte indd! Na haar een tijd met rust te hebben gelaten besloot ik om een keer bij haar langs te gaan. Hier hadden we een goed gesprek en onverwachts zelfs weer gezoend.
En wat ik dus ook herken in hem is, dat hij zich niet kan geven. Zijn eigen worden zijn dat hij zich niet ergens onbezonnen kan instorten, zijn denken is hem heilig. Nu ja denken en denken zijn 2, ik stort mij ook niet zomaar ergens in zonder erover nagedacht te hebben anders was ik deze relatie wel meteen begonnen. Volgens hem komen liefde en verliefdheid ook uit het hoofd.
Als jij echt je ware liefde voor deze 51 jarige man wilt tonen, zou ik niet het contact met hem verbreken. Je kan hem dit alleen maar tonen door met hem om te gaan. Een man heeft niet zoveel aan woorden maar meer aan daden. Zijn ex vrouw speelt natuurlijk een vies spelletje door op zijn emotionele en zorgzame kant te bespelen (zelfmoord). Maar op den duur komen ze toch weer in dezelfde neerwaartse spiraal terecht en kijk wie hem dan altijd gesteund heeft. Maria die hem geen problemen en gezeur brengt. En daarmee zeg ik niet dat je eindeloos op hem moet wachten. Maar je kent hem pas sinds februari, hoe groot is de stap voor deze man om het oude vertrouwde met zijn ex op te geven voor een een nieuwe relatie die hij pas net kent. Hou vol, laat hem zien en voelen dat je er voor hem bent. Samen die gestoorde ex van hem te baas kunt. (Contactverbod?)
Na ongeveer een maand is het tijd om haar eens te bellen. Een kort telefoongesprek waarin je haar oprecht vraagt hoe het met haar gaat. Verder niets. Wanneer ze vraagt hoe het met jou gaat, vertel haar vooral kort en bondig, maar wel eerlijk en oprecht, hoe het met je gaat. Waarbij je heel subtiel laat vallen dat je de afgelopen weken vooral vaak gedacht hebt aan de leuke dingen die jullie samen beleefd hebben. Let vervolgens goed op haar reactie hierop. Gaat ze ermee aan de haal en vult ze dingen aan en merk je duidelijk dat ze er zelfs een beetje van opvrolijkt door erover te praten, dan heb je zogezegd beet en kan het nog goed komen tussen jullie.
Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.

Je kan gevoelens niet forceren en je kan iemand niet dwingen om zich aan je te binden. Als je iets heel graag wilt, kan het zijn dat je er maar op blijft hopen en er maar voor blijft vechten. Natuurlijk, als hij nog niet klaar was voor een relatie en wel heeft aangegeven dat ~ooit~ te willen, is het helemaal niet gek daar op te wachten. Maar waarschijnlijk wil je niet voor eeuwig wachten, dus op een gegeven moment kun je hem eerlijk vragen: heeft het zin dat ik op je blijf wachten?

Enkele dagen terug is er bij ons zowat een bom ontploft, waarbij er zelfs fysiek iets gebeurd is. Hij had volledig zijn kookpunt bereikt met mij. Natuurlijk ben je altijd met twee, enz. Maar desondanks ben ik mij er wel van bewust dat ik hem heel vaak gekwetst heb. Mijn gevoelens waren soms niet wat ze moesten zijn, of ik toonde het alleszins niet. Sowieso ben ik ook niet bepaald openhartig te noemen. Alles is gewoon een samenloop van een persoonlijke knoeiboel die ik in mijzelf schuilt, denk ik.
Hier weer even een berichtje van mij. Na een lange tijd stilte belde D me gisteravond in één keer op. Ze wilde weten hoe het met me ging. Ik stond hier werkelijk van te kijken, want zoals je kan lezen in mijn eerder bericht wilde ze nu even niets omdat ze anders haarzelf voorbij zou lopen. Maar toch belde ze, en het gesprek was gezellig, gemoedelijk. Ze vertelde me dat ze diverse keren met de telefoon in de hand op de bank had gezeten, maar dat ze me niet kon bellen omdat het te lastig was. Te lastig omdat ze weet hoeveel ik nog om haar geef. Maar toch belde ze. Mijn beste maat zei me gister dat ik te maken had met twee meiskes. De gevoels D, en de rationeel denkende D en nu had de gevoels D het even gewonnen van de denker. Zou hier wat in kunnen zitten? Ik twijfelde de laatste tijd of dat ze zich hetzelfde zou voelen als ik. Maar gister was misschien wel een bevestiging dat ze me nog niet vergeten was. Ik denk dat het nu ook het beste is om weer gewoon stil te houden of niet? Ik heb haar gister ook gezegd dat ze me maar gewoon moest bellen als ze daar zin in had. Dat zou ze wel graag willen, maar dan zou het weer te lastig worden. (is dat de denker en de voeler in 1 zin?) Ze is aankomende maandag jarig en wil haar toch even een kaartje sturen, haar laten merken dat ik wel aan haar denk. Ik heb haar gister min of meer ook door laten schemeren dat ik er nog sta, en dat ik haar niet zomaar uit mijn systeem krijg, ondanks dat ik wel door ga met mijn leven. Ze vertelde me gister dat ze me van fb had verwijderd omdat ze er niet zo goed tegen kon wat er op mijn timeline gezet werd door een meiske wat ik voor een aantal maanden terug heb leren kennen. Beste Astrid. Hoe moet ik deze actie van gister zien, waar ik toch wel erg van stond te kijken. Zou ze stiekem willen peilen of dat ik er nog sta? Zoals je schrijft in je artikel "echte liefde verdwijnt niet" geldt dat ook als je een geruime tijd geen contact met elkaar hebt, of moet je af en toe laten merken dat je er nog staat? Kun je jezelf hiervoor afschermen, of blijft het dan altijd aan je knagen? Want echte liefde was het!
Ondertussen heb ik al het contact verbroken. Op social media heb ik haar ook verwijderd omdat ik me zelf gek zat te maken door de hele tijd alles te checken. Via haar zus kreeg ik een paar dagen terug een berichtje met o.a de mededeling dat het weer een stuk beter ging met haar. Het komt op mij over alsof het met haar nu goed gaat en ze verder is gegaan met haar leven en er dus ook niet mee zit dat onze relatie stuk is gelopen. Dat is een rot idee.
!! Sorry dat ik dit bericht nogmaals plaats, maar ik doe dit omdat ik niet had aangevinkt om om te hoogte gehouden te worden via de email, mijn vriend woont trouwens nog thuis, hij is 23 jaar, heeft erg zwaar en soms stressvol werk, en hij praat veel met zijn ouders, echter heeft hij niet gesproken met zijn ouders over zijn beslissing om het uit te maken, dit heeft hij pas vrijdagmiddag verteld (waarschijnlijk omdat hij dit keer niet wilde, dat iedereen zich ging bemoeien met zijn beslissing, wat vaker is gebeurd in het verleden) !!
Hoezeer ik ook probeer om geen contact op te nemen, zie ik wel op Facebook dat ze onze vriendschap status heeft veranderd en haar andere goede vrienden gewoon kunnen zien dat ze nog steeds een relatie heeft. Nu ben ik er via via ook achter gekomen dat ze al minimaal 2 weken niet thuis is geweest, waardoor ik sterk het vermoeden heb dat ze een ander heeft. De gedachte dat ze intiem is met een ander maakt me “gek”. Het maalt maar door mijn hoofd en pieker me suf.

Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?
Hi Iris, tegenwoordig zijn relaties erg inwisselbaar geworden. De 'relatiestatus' op internet kan zo worden gewijzigd, letterlijk een druk op de knop. De volgende relatie kan beginnen en de geschiedenis herhaalt zich… Je vraagt hoe je hem terugwint, maar dat staat uitgebreid in het artikel. De afspraak om contact te blijven houden verstoort het proces omdat hij zo geen gemis zal ervaren. Dit moet je dus niet doen. Lees het artikel aandachtig! Sterkte, A.
Hi Barrie, je hebt helemaal niets aan haar. Kennelijk heeft ze in die week met jou ook met een ander aangepapt en liet ze je plompverloren barsten. Wat is dat voor 'liefde'? Het lijkt helemaal nergens op, ook niet op verliefdheid, ook niet op vriendschap. Zoals je al merkte houdt de ander overtuigen doorgaans enkel in dat deze het omgekeerde gaat doen van wat je wilt, dus ook dat hielp niet bepaald. Waarom je vrijwillig in de wachtkamer gaat zitten in de hoop op een kans is misschien begrijpelijk, maar niet verstandig. Beter kun je haar uit je hoofd zetten, en pas terugkeren als ze vrij is. Misschien kom je daar ooit achter als ze dit op internet meldt. Deze dame is sowieso niet serieus bezig! Sterkte, A.
Mooi dat je al zo bewust bent van je eigen gedrag. Er zijn veel manieren om je eigen liefde te ontdekken. Eigenlijk zijn de meeste therapievomen wel goed, maar het staat of valt bij de persoon/therapeut/coach die het toepast. Kies heel selecief en vertrouw daarin op je intuitie. Verder kunnen testimonials en referenties van eerdere clienten ook veelzeggend zijn. In het boek: Het boek Liefdesbang, geschreven door Hannah Cuppen, staan ook goede tips. Hartelijke groeten, Albert
Hij was heel eerlijk in dit telefoongesprek, ik ken hem natuurlijk erg goed, en weet dat hij dit keer geen leugens vertelde. Hij zei dat ie vooralsnog geen spijt heeft van zijn beslissing om weg te gaan bij mij. Ik vroeg hem toen waarom hij dan niet gewoon zegt dat het voorgoed over is tussen ons, want als hij er nu al geen spijt van heeft dan komt dat toch niet. Hij beweerde stellig dat hij het meent dat de spijt nog wel kan komen. Hij mist onze ruzies uiteraard niet, maar bepaalde eigenschappen van mij mist hij wel. Ik ben heel duidelijk geweest dat ik niet op hem ga zitten wachten, en dat wil hij zelf ook niet.
Ik en mijn vriendin zijn al een aantal maanden uit elkaar nadat zij de stap gezet heeft een einde te maken aan onze relatie van 5j. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee en zie ze nog ontzettend graag! Ik weet waarom ze de stap gezet heeft en ben haar ook dankbaar omdat ik nu besef hoe graag ik ze zie en waarom het fout gelopen is. Ik wil er dan ook alles aan doen haar te bewijzen dat we het ook anders kunnen aanpakken. We hebben nog contact gehouden omdat we wel vrienden willen blijven. Maar doordat zij merkte dat ik nog steeds gevoelens voor haar had hebben we nu wat minder contact met elkaar. Nu sturen we af en toe een sms maar als ik iets vraag over persoonlijke dingen dan klapt ze dicht. Ze vindt wel dat we nu goed bezig zijn en dat ik geen schrik moet hebben dat ik haar nooit meer zal horen door nu even door te bijten.
Ik heb veel gedaan wat ik juist niet zou moeten doen. Haar op het werk opzoeken, bloemen geven, zeggen dat ik nog steeds van der hou en ga zo maar door. Is er nog hoop? Ook al heb ik het bijna allemaal nu al gedaan? Ben ik haar voor goed kwijt of moet ik nu gewoon geduld hebben en wachten tot dat ze weer naar mijn toekomt? Reactie infoteur, 14-07-2012
Beste A, het is een heel verhaal. En ben je dankbaar als je, wederom, in de adviespen kruipt. Ik begrijp dat een deel vanuit haar moet komen. Maar ik ken haar, dat doet ze niet. Schulp, en prinses in de toren. En zelfs als ze wil, twijfelt ze nog… Het maakte me gelukkig, haar gelukkig te zien. En samen leuke dingetjes doen. Het is een goed mens, al is ze ook hard. Ook voor zichzelf. T voelt enorm rot als man zijnde machteloos te zijn. Het spijt me allemaal zo, en ik zou me juist dolgraag bewijzen. Nog steeds zou ik zo graag hemel en aarde bewegen voor een gesprek van 5 minuten. Immers we waren zo dicht met elkaar. Al was ze maar weer een gewone vriend. Maar niet meer ten koste van mezelf
Dat heb ik dan gedaan, maar ik liep wel verdrietig maar mijn schoonzus, ik had haar een sms gestuurd. Wat ik niet wist, redelijk erg denk ik, maar mijn ex stuurde zondag nacht 23.46 uur een sms: je wist toch, gewoon vrienden. En dan donderdag verwijdert ze mijn Facebook maar niet geblokkeerd en al onze foto’s weg en iedereen van mijn familie ook verwijderd. Waar mijn andere schoonzus ook achter mijn rug een erge sms stuurde, maar ik heb dan naar mijn ex en sms gestuurd dat ik me schaam en dat ik spijt heb van wat mijn schoonzuster gestuurd heeft. En dat ik blij ben met haar nieuwe relatie.
Sommige paren hebben veel gezamenlijke tijd nodig. Ze versturen elkaar voortdurend berichten, telefoneren regelmatig en zouden het liefste elke vrije minuut met elkaar doorbrengen. Anderen vinden het prettiger elkaar enkele avonden per week te zien. Hoewel de wens naar gezamenlijke tijd varieert per persoon en per koppel, zijn toch veel mannen bang om in een relatie gepusht te worden. Ze denken dat hun relatie zoveel tijd in zal nemen dat ze geen tijd meer zullen hebben voor de activiteiten die zij zelf leuk vinden.
Hi Franceska, jij wilt zijn jagersrol op je nemen maar dat moet je vooral niet doen. Het is aan hem om jouw belangstelling weer te wekken, maar zoals de kaarten geschud zijn lijkt het er niet op dat er meer in zit. De man heeft waarschijnlijk teveel bagage om zich wederom in een relatie te storten, daar is het eerder ook op stuk gelopen. Hij wilde gewoon niet. Mensen herhalen altijd hun oude gedrag, dus de kans is megagroot dat als jullie wederom in een soort relatie belanden, hij weer de benen neemt omdat hij 'teveel druk voelt'. Kortom, hij is niet klaar voor een relatie en wanneer hij dat wel is, is onbekend. In elk geval moet je daar als vrouw niet op gaan zitten wachten. Wil je hem toch een beetje uit de tent lokken, praat dan in zijn bijzijn over andere mannen (of een enkele andere man). Zo kom je aan de weet hoe hij dat ziet: jij met een vriend. Vindt hij dat allemaal leuk en aardig voor je, dan weet je dat je bij hem uit de buurt moet blijven. Maar haalt Cupido eindelijk zijn pijlen tevoorschijn, dan weet je dat hij voldoende uitgedaagd is om jou niet zomaar te laten lopen. Succes, A.
Nou om eerlijk te zijn en ik wil mezelf echt niet op een voetstuk plaatsten, ik zie haar gedrag niet terug naar anderen toe ;). Ik ken mijn ex natuurlijk goed en ik zie dat mijn lange 'afwezigheid' haar toch wat op beginnen te breken. Zoals het artikel ook aangeeft 'geef rust'. Ik sta nog steeds in de 'afstand modus' en ik merk gewoon dat hoe meer ik mijn afzonder/gereserveerd opstel, hoe minder 'vrolijk' mijn ex is… Waarom geeft ze mij bv uit de gein een schop onder mijn achterwerk, terwijl we maaaanden niet eens normaal met elkaar communiceerden? Lijkt bij mij op aandacht vragen. Waarom weer nieuwsgierig zijn en jaloers kijken als ik een ander aandacht geef? Ze zit ook constant met haar mobiel te klungelen om vervolgens hardop te zeggen dat ze even aan het smsen is en snel even naar mij kijkt of ik wel kijk…
ik dacht dat de wereld onder mijn voeten weg viel. ik was eigenlijk compleet van de wereld. het voelde als verraad.want een week daarvoor waren we intiem en heb ik daar nog geslapen. met lood in me schoenen ben ik daar naar toe gegaan en hoorde het verhaal aan. nou moet ik wel zeggen dat ik haar eerlijkheid waardeer, maar toch voelt het als een mes in je rug. na een uur weggegaan en ze huilden nog toen ik de deur dicht trok en haar succes wensten. ik was compleet van slag, zat als een doodvogeltje op de bank. en er brak iets in me. die kleine die ik moet missen( die mij als haar echte vader ziet) het niet meer samen zijn… niet meer knuffelen op de bank, alle kleine dingen die van grote waarden zijn.
Hij vind dit allemaal erg zielig voor mij, waardoor ik bang ben dat hij dingen als ”ik geef het eerlijk toe als ik je mis” of ”je weet toch niet of je hier nooit meer terug zal komen” zegt om mij te troosten, maar zou het ook kunnen dat het uit zijn hart komt, het is nogal een flapuit namenlijk, en daarbij werd hij zo emotioneel bij het afscheid, en knuffelde hij mij zo stevig.

Verder ben haar zaterdag tegen gekomen alleen hoi alles goed gezegd en zij reageerde hier ook gewoon netjes op! (dus in het echt negeert ze me niet) Vervolgens gewoon plezier gemaakt in dezelfde discotheek waar zij ook was! Liep nog even naast haar in een drukke rij en toen reageerde ze nog even boos ben hier niet op ingegaan! Maar wat betekent dit? Las namelijk dat haat en liefde samen gaat. Reactie infoteur, 06-11-2012
Ik had eigenlijk een vraag over mijn relatie die nu twee weken uit is! Deze relatie is door licht geweld naar vriendin toe uitgegaan! Door haar schreeuwen heb ik haar mond dichtgehouden en dat kwam heftig op haar neer! Het is nu twee weken uit en ze wil niks maar dan ook niks meer met mij te maken hebben. Ze wil nooit meer een relatie! Nu staan op Haar Facebook heel veel foto’s van ons samen en die laat ze er tot nu toe nog steeds op staan. Wat zegt dit over haar en is er nog een kans om haar weer in de armen te sluiten? Hoe zit het bij een vrouw die het uitmaakt, denkt ze nog veel na over alles? Ik hoop dat jullie me een antwoord kunnen geven zodat ik weet wat ik moet doen. Bedankt alvast
Vorige week hadden ik en me ex ruzie we hadden het uitgepraat maar toen ik de volgende dag wakker werd begon ie droog te praten dus ik vroeg wat er was en hij zij dat ie geen gevoelens meer had en dat ie dat al een week wist maar het weekend was alles nog normaal en goed dus ik vroeg of ie met de tijd wou proberen en het enige wat ik krijg het komt nooit meer goed toen ik zei miss komt het ooit terug was het ik wil het niet de reden die daarvoor was was dat hij geen realtie meer wilde het kan tog niet zo zijn dat gevoelens opeens helemaal weg zijn zonder een goede reden wat denken jullie?
×