Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).
Hi Sonja, zoals je begrijpt is het voor mij niet goed mogelijk om adviezen te geven als eerdere adviezen in de wind worden geslagen. Het hoofdadvies luidt: Afstand houden. Het schamele resultaat van de tegenovergestelde aanpak zie je herhaaldelijk: je ex heeft de touwtjes in handen, maar je hebt haar niet terug zoals jij wilt. En was het dan dat je enkel ingaat op haar voorstellen, maar het is zelfs een graad erger omdat je zelf ook initiatieven neemt en haar uitnodigt voor van alles en nog wat. Ik heb ook geadviseerd je agenda - althans voor je ex - propvol te houden, zodat je zult overkomen als iemand die helemaal geen tijd heeft om zich met een ex bezig te houden. Helaas laat je je ex juist weten dat er genoeg ruimte is in je agenda. Als gevolg van een 'test' zoals je zegt, maar dan wel eentje waar je niets aan hebt. Pak die ex toch eens keihard aan! Groetjes, A.
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Hi Joyce, met zijn ouders heb je niets te maken, met zijn ex ook niet. Wat er tussen jou en hem speelde is alles behalve liefde. Hij heeft je gebruikt en probeert nu goedkoop van je af te komen. Laat het hem vooral lukken, krik je eigenwaarde op en zoek een duizend maal beter exemplaar. Hem de tijd geven en op hem wachten is in deze omstandigheid niet iets wat een vrouw met enig zelfrespect moet doen. Groetjes, A.
Anderhalve week geleden heeft mijn vriendin het uitgemaakt. Dit kwam voor mij als een grote verrassing omdat ze nooit wat heeft laten merken. Maandag is het uitgegaan, het weekend hebben we nog leuke dingen gedaan en deed ze heel normaal en verliefd tegen me. Nu zei ze dat ze rust wilt. Tijd voor haarzelf, het was ook wel zo dat we elkaar 5 à 6 dagen zagen. Onze relatie begon 2 jaar geleden. Alles ging heel goed alleen had zij nog contact met haar ex, zelf had ik dit nooit meegemaakt. Contact met mijn ex. Ik werd hierdoor onzeker, gevoel van waarom contact, vind ze hem nog steeds leuk. Dat terwijl ze met mij was en juist bij mij wou zijn. Deze onzekerheid is er langzaam bij mij ingeslopen en er nooit uitgegaan. Door bijna alles kreeg ik dat gevoel van angst, als ze uitging, haar ex belde, we ruzie hadden en dat ze het uit zou maken. Dit heeft een hele lang tijd geduurd voordat ik het onder controle had. De laatste 8 maanden ging het steeds beter en beter, ik was zo met mezelf bezig voor ons. Ik ben op mezelf gaan wonen, hebben samen alles uitgezocht van stoelen tot kleine details. Dit omdat ze altijd zei ik wil samenwonen op termijn. Van samenwonen is het er niet van gekomen. Ik begon aan een nieuwe opleiding, hele dagen sporten. 's Avonds kapot en moe, vond fijn dat ze er was maar dat was het ook wel. We raakten beetje in een sleur, veel zien, weinig spanning. Weinig leuke dingen doen samen. Op een dag hoorde ik dat ze een jongen had ontmoet, ze vond de aandacht die ze van hem kreeg wel leuk. En wou er ook op ingaan om langs te komen. Totdat ze wakker werd en dacht nee dit kan ik niet, Erwin is mijn vriend. Er ontbreekt iets bij ons, ze is geen prater maar meer iemand die alles opkropt en eruit knalt. Ik heb haar betrapt op het contact, kreeg weer hertelde gevoel van angst. Ze voelde zich betrapt en heeft het daarna uitgemaakt. Ze vond/vind dat we elkaar geen vrijheid gaven, de spanning was weg. Ik geef haar daar ook gelijk in. Dit geeft natuurlijk geen reden om met anderen af te spreken. Ik haar dit vergeven. Ze hebben nu ook geen contact meer. Wij wel, we sms'en en zien mekaar af en toe in de trein. Afgelopen vrijdag stond ze voor me deur om naar de nieuwe badkamer te kijken. Ze vond het fijn bij me te zijn en we hebben gezoend. Zij wou zelfs meer, maar ik niet, emotioneel was ik een wrak, krabbel nu langzaam weer terug naar de oude ik. Maar ik ben van mening dat onze relatie helemaal niet te einde hoeft te zijn, elkaar wat meer vrijheid geven dat is de oplossing. Ze is nog steeds gek op me, dat merk ik aan d'r. Ze zit telkens aan me en geeft me kusjes. Ik zie haar lach en haar ogen, die zijn hetzelfde als toen ons ons was. Ik wil haar super graag terug, ze wilt ook afspreken. Samen leuke dingen doen. Gewoon 1 à 2 keer per week en dan kijken hoe het gaat. Nu komt mijn vraag, wat moet ik doen? Ik wil geen ander meisje, ik wil haar. Ben super gek op d'r, en hou ontzettend veel van d'r.

Verras hem met een cadeau of een speciaal uitje. Een goede manier om je vriendje je te laten missen is door speciale herinneringen te creëren die hij niet kan vergeten. Dat kan betekenen dat je hem verrast met een speciaal cadeau, zoals een kledingstuk dat hij mooi vindt, of door een afspraakje te organiseren waarop je naar een band gaat die hij heel goed vindt.

Hi Hoopvol, het is duidelijk dat hij wel degelijk met gevoel voor jou rondloopt, een goed teken. Je conclusies lijken mij dus juist. Het is enkel die stomme geldzaak die er tussen staat, waardoor hij met zijn houding geen raad weet. Hij voelt aan dat de verstandhouding scheef is, en dat hij daar de oorzaak van is. Gelukkig begrijpt hij dat dit opgelost moet worden, en wel zo snel mogelijk. Daar werkt hij aan. Nogmaals, als de eindbetaling in zicht is kun je hem voorstellen dit te vieren! :) Groetjes, A.
Heel confronterend, al ben ik blij dat ik besef wat er scheelt na dit gelezen te hebben. Ik heb bindingsangst, dat is overduidelijk voor mij nu. Ik zit opnieuw in het stadium van afstoten, weglopen, problemen zoeken. En na al een paar korte relaties gehad te hebben, is het patroon altijd hetzelfde. In het begin alles goed, bij een 3-tal maanden komt die bindingsangst als een storm over mij en de relatie razen. Nu dus ook. Maar ik erken wat ik heb, wil erover praten met mijn partner en proberen, stap voor stap, een duurzame relatie uit te bouwen. Ik ben me er bewust van dat het niet makkelijk zal zijn. Ik ben, sedert mijn scheiding, nu 10 jaar geleden (vertrouwen helemaal geschonden door ontrouw partner) al heel de tijd op de sukkel wat relaties betreft. Ik zou zo graag weer gewoon het alledaagse geluk willen vinden bij iemand. Ik hoop dat het me deze keer zal lukken. Bedankt voor de heldere uitleg over dit niet te onderschatten probleem. Mvg, Christine

De reden om het zo aan te pakken is: omdat het heel menselijk is dat we juist altijd datgene willen hebben dat het moeilijkst te krijgen is. Van iets dat voor het grijpen ligt, hebben we over het algemeen alweer snel genoeg. En door je zo op te stellen ten opzichte van je ex, dat je niet zomaar weer terug te krijgen bent, zal haar verlangen naar jou alleen maar doen toenemen.

Mijn vriend en ik waren 6 jaar samen en woonde pas een 7 maanden samen. Het is 3 maanden geleden al even fout gegaan door een overhaaste maar verkeerde beslissing van mij. De ruzie was zo uit de hand gelopen dat ik kwaad was en dingen heb gezegd waar ik achteraf spijt van heb. Na 3 maanden dat we samen zijn wist hij nog niet of hij met mij verder wilt. Hij is deze week terug vertrokken naar zijn moeder en heeft het dan ook 2 dagen voor we een weekend weg zouden gaan het uitgemaakt. Ik kreeg op donderdagavond te horen dat hij ipv mee gaat met familie vrijdagavond vertrekt op vakantie met vrienden. Ik zit hier nu met het weekend en heb het echt moeilijk. Hij is de persoon waar ik me oud mee zag worden en zou dan ook alles eraan willen doen dat hij ons nog een kans geeft. Ik vind het dan ook moeilijk niet aan hem te denken of hem iets te sturen. We hebben vaker ruzie en het zijn meestal kleine dingetjes. Hij zegt dat hij zichzelf kwijt is (beetje depressief). Ik hoop dat hij gelukkig wordt en natuurlijk het liefst met mij maar ik weet me geen raad. Hoop dat jullie me kunnen helpen want ben op het weekend mijn familie weet niet dat het uit is en dat hij op vakantie is. Mijn moeder mag hem al niet zo dus mocht het weer goed komen zou dit weer een verdere smet zijn op onze relatie. Ik ben dus op het moment niet zo in voor gezellige dingen. Please help me...


Heb je je wel eens afgevraagd waarom mannen ineens geen interesse meer hebben in een relatie? Het ene moment kan alles er nog zo goed uitzien en dan opeens – daar gaat hij. Heb je eens een leuke avond met een man gehad waarbij je een sterke wederzijdse aantrekkingskracht voelde, dat jullie dezelfde interesses deelden en zijn jullie misschien ook nog intiem geweest? En heb je daarna nooit meer wat van hem gehoord? Of was het een tijdje aan, zei hij precies wat je wilde horen, was hij de perfecte man voor je en toen werd hij opeens koud en afstandelijk of maakte hij het uit? Lees dan verder.
Hi Jaap, zo'n brief is geschikt als je meent dingen verkeerd te hebben gedaan en geen foute indruk wilt achterlaten. Alleen jij weet wat jouw bijdrage in het verhaal is, en wat je anders had moeten doen. Door middel van een brief je ex terugkrijgen ligt helaas minder voor de hand. Hooguit zal ze het eens herlezen en je na verloop van tijd milder beoordelen. Wil iemand plotseling 'niet zoveel meer chatten', dan is dat een indicatie voor het hebben of willen van een andere partner, of een aanwijzing dat ze op een of andere manier bang voor de relatie is. Over beide mogelijkheden heb je niets geschreven dus dit moet je zelf nagaan. Sluit de zaak voorlopig af door je hart te luchten, en vermeld er dan bij dat je hoopt dat jullie na verloop van tijd weer op vriendschappelijke voet verder kunnen. Reageert ze daar ook al negatief op, dan moet je het wel erg bont hebben gemaakt ;). Laat het gewoon aan het lot over wat er gebeurt. Sterkte, A.
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Hallo , 1 maand geleden heeft mij ex het plotseling uitgemaakt via whatsapp omdat hij vond dat we niet meer bij elkaar paste terwijl alles gewoon goed. ging..IK zei tegen hem dat we elkaar beter konden zien en beter konden uitpraten maar hij had er geen behoefte aan en zei dat ik hem niks moest opdragen ik had het niet verwacht dat hij zo iets zou doen.. Ik heb hem zovaak geappt gebeld maar hij blockt me steeds. Ik kan het niet afsluiten omdat ik nooit echt duidelijkheid heb gekregen waarom het uit is , Maar hij doet bot en wilt ook niks meer te maken hebben met mij.. Terwijl ik zoveel van hem hou ik weet geen raad meer, we hadden 1 jaar een relatie
Hoi ik moet iedereen eerlijk bekennen dat ik mijn ex best wel mis maar ik pak de draad op met familie en vrienden ook ga ik vaak 4/5 × per week naar de sportschool ook dat doet me erg goed afgelopen zondag maakte ze het nog uit in een parkje bij mij in de buurt we hebben wel gezegd tegen elkaar vrienden te blijven doe ik er goed aan om haar voor een tijdje niet te connecten ? ook al is het pril ik heb er echt minder moeite mee.
Mensen met bindingsangst hebben een sterke hang naar vrijheid en onafhankelijkheid. Ze krijgen het Spaans benauwd bij het idee van huisje-boompje-beestje. Daarom gaan ze gesprekken over definitieve keuzes –  wel of geen kinderen, een huis kopen – liever uit de weg en vermijden ze contact met familie en vrienden van de partner. Ze houden het graag los en vrijblijvend. Zodra het te serieus dreigt te worden, haken ze af. Dat maakt ook dat ze weinig tijd met de partner doorbrengen en snel afleiding zoeken in hobby’s, internet, vrienden en second loves.
Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.
natuurlijk heeft het tijd gekost omdat we al zo lang samen waren. Hij zit in je systeem. In de heftige periode daar na is mijn vader heel ziek geworden en zijn er veel vervelende dingen op mijn pad gekomen waardoor ik tegen een burn-out aan zat. tot ik een paar maanden geleden iemand leerde kennen. Ja misschien ging het ineens heel snel nadat ik mij open durfde te stellen. En ik heb getwijfeld en was bang. Het al gehele vertrouwen in mannen compleet verdwenen. Maar toch heb ik hem binnen gelaten in mijn hart. Misschien wel te snel maar ineens had het leven weer kleur.hij maakte me zo gelukkig. Dingen die je voor je toekomst plant leken ineens binnen handbereik en daar waren we het samen over eens. En ineens twee weken geleden stond hij voor mijn neus om me te vertellen dat hij t niet meer zag zitten. Was ineens niet meer verliefd. (Als dat al de echte rede is geweest) Even dacht ik ga maar ik sla me hier ook wel doorheen. Maar dat is niet zo. Van buiten lach ik en ben ik sterk! Maar van binnen huil ik. Wil ik m terug! Hoe kan iemand na zo’n korte tijd sl zo diep zitten? Ik weet dat ik niet moet vasthouden aan de hoop dat hij zich bedenkt. Moet ik dat eigenlijk wel willen. Maar ik geloof niet dat ik ooit nog iemand kan vertrouwen. Dat ik opnieuw iemand toe durf te laten.
Ik zou zo graag hulp willen die ervoor zou kunnen zorgen dat hij gewoon weer bij mij terug komt want het is zo vreemd, als ik bij hem ben, dan knuffelen we heel veel en hij streelt me de hele tijd en geeft lieve kusjes en het gaat niet eens altijd om het seks maar gewoon mijn gezelschap en hij voelt natuurlijk mijn diepe liefde voor hem, maar ik laat me niet kennen bij hem, altijd vrolijk en gezellig
Als de scheiding al is ingezet is er weinig meer te redden. Kennelijk is het voor je vrouw menens, en vindt ze haar gedrag met die ander ook gerechtvaardigd. Wat er verder tussen jullie is gebeurd, en met name hoe jouw gedrag was, is me niet duidelijk. Fouten zijn er om te verbeteren, problemen zijn er om op te lossen. Zoals haar houding nu is zal er bitter weinig gebeuren behalve de afwikkeling van de scheiding. De desinteresse kan met boosheid te maken hebben, maar kan ook betekenen dat ze al lange tijd geleden de deur heeft dichtgegooid en daar nu vrede mee heeft. Laat haar eerst maar eens begaan. Stilte is soms het beste, vooral wanneer (zoals je al noemde), er 'te veel gebeurd is'. Sterkte, A.
Ik zou die zaterdag langs komen om mijn spullen op te halen en was de hele ochtend al zenuwachtig. Mijn ex smste mij 1.5 uur voordat wij de afspraak hadden met het bericht dat zij erg zenuwachtig was en ik eerder kon langskomen. Eenmaal bij haar aangekomen wilde ik mijn spullen pakken maar mijn ex gebaarde mij om op bed te komen zitten. Ze wilde alleen maar knuffelen en het was een erg intiem moment. Na 5 min belde haar vader en vroeg wat wij aan het doen waren. Ze vertelde er ook bij dat hij het niet goed wilde hebben tussen ons. Dit verbaasde mij aangezien ik altijd super beleefd was geweest en hun met alle respect heb behandeld. Mijn ex raakte duidelijk geïrriteerd van haar vaders telefoontje. Wij hebben zo'n 30 a 45 min geknuffeld en tegen elkaar aangelegen. Heb daarna mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Die avond ging ik uit met vrienden en toevallig was mijn ex in dezelfde kroeg. Toen ik even ging nazitten met vrienden kreeg ik een berichtje van haar dat ze de hele tijd op mij had gelet en dat ze vond dat ik er heel erg aantrekkelijk uit zag maar dat ze wel bij haar beslissing bleef dat t uit was. Ik vroeg haar om geen contact meer met mij op te nemen en het te laten rusten. Ondanks dat ik dit zo'n 4-5 keer had gevraagd bleef ze mij berichtjes sturen met dat ze mij miste maar zei daarop meteen dat ze bij haar beslissing bleef. Ik heb haar nadrukkelijk gevraagd geen contact meer met mij op te nemen en dat ging voor zo'n 5 dagen goed. Tot gister avond dat ik weer berichtjes kreeg van haar. Daarin stond dat ze het goed vond dat het zo goed ging met mij, de reden waarom het ook uitging tussen ons omdat ik niks omhanden had. Ik heb hier in de tijd die ik had hard aan gewerkt. Ik heb mij ingeschreven voor 2 opleidingen, ik begin in januari een MBO opleiding en als het meezit met wat toetsen ben ik vanaf september toelaatbaar op het HBO. Ik sta op het punt om mijn eigen onderneming te starten en het werk stroomt al binnen. Met mijn ouders en mij gaat het heel erg goed en door mijn voeding aan te passen heb ik totaal geen last meer van agressie of woedebuien. Ze vond t knap dat ik zo hard aan mijzelf had gewerkt en was bang dat ik in een diep gat zou belanden (heb haar toch wel het tegendeel bewezen). En hoopte dat wij binnenkort vrienden zouden worden omdat het altijd zo gezellig was. Nu was het zo dat ik gister bezig was met wat dingen en ik niet kon reageren. Na anderhalf uur stuurde ze nog een berichtje met een excuses voor het berichtje want ze ging ervan uit dat ik er nog niet aan toe was omdat ik niet reageerde maar hoopte wel dat we af en toe contact konden houden. Ik begrijp gewoon niet waarom ze in zo'n korte tijd weer contact met mij opneemt terwijl ze weet dat wij er beiden niet aan toe zijn. ik hoorde tevens van een vriendin van mij die laatst met mijn ex ging praten dat de enige reden was dat t uitging dat ik niks om handen had. Die vriendin vertelde dat zij dit persoonlijk geen goede reden vindt om het daarom uit te maken en dat je daar juist samen aan moet werken. Mijn ex kon hier geen antwoord op geven. Ik heb nog steeds de hoop dat t goed komt en ben hard aan mijzelf aan het werken maar weet niet hoe ik nu verder moet.

Na een week had ik toch een terugval moment (eerste weekend alleen, verdrietig) en stuurde ik haar een sms dat ze moest weten dat ze nooit mijn geluk in de weg zou staan, dat ik haar twijfels begreep en dat ik er alles voor over zou hebben om ze samen met haar aan te gaan. Ze reageerde met ‘lieverd, laat het even rusten, met twijfels kom je ook nergens’. Ik stuurde hierop terug dat ik dat besefte, maar dat ik zo bang was dat, als het haar niet met mij lukte, dat het dan wellicht in de toekomst ook niet met anderen zou lukken. Dit kon allemaal nog wel, maar toen heb ik haar een linkje gemaild over bindingsangst waarbij ik zei dat ze het eens rustig moest lezen, niet te letterlijk moest nemen etc. Goed bedoeld natuurlijk, maar ik kon me een paar uur later wel voor mijn kop slaan. Heb haar ook gesmst nog dat ik twijfelde of het wel slim van me was om dat te sturen en ging me uiteindelijk alleen maar beroerder voelen. ’s Avonds voelde ik me zo beroerd dat ik haar nog gebeld heb. Uiteindelijk hebben we nog een uurtje gesproken, maar zij gaf natuurlijk aan dat dit haar alleen maar verder wegdreef en dat ze het idee had dat ik meteen een stempel op haar hoofd plakte. Uiteindelijk nog wel het een en ander besproken, maar natuurlijk niet wat ik wilde horen.
‘ I’m trying… to make you happy’. En dat ik daarna dus tot de conclusie kwam dat ik een deel vergeten opschrijven was op dat briefje: You won & I’m done. Happy holiday 🙂 -> Wat ik van mijzelf al kei beleefd vindt aangezien ik hem nog een gelukkige reis gewenst heb, en niet zei ik wilde eigenlijk liever dat je vliegtuig neerstortte op je terugweg. Maar goed… daarna had ik gewoon verder geschreven in sms als het zou passen dat ik woensdagnamiddag naar zijn kot kwam om mijn gerief op te pikken. Ik vroeg hem natuurlijk ook nog achter het veel te late beloofde geld ( iets van amper 6 euro) wat de helft van de condooms die ik had betaald. Maar ik vroeg de overgebleven condooms ook terug… en dan antwoord meneertje van; ja, maar als jij die meeneemt moet ik niet meer betalen hé. ( Dat is toch mega super grof, het is maar 6 euro, maar het is om het principe?!!) en dan wat later sms’te hij dat hij niet kan van de week…
Het is net iets meer dan een maand uit met mijn vriendin, en ik mis haar verschrikkelijk erg. De reden was omdat ik haar een beetje toe eigende en dat ik haar niet vrij kon laten, omdat ik zoveel van haar hield/houd. Daarnaast was ik ook heel snel jaloers. Onze relatie duurde 6 maand en vervolgens trok zij de stekker eruit na anderhalve week te hebben getwijfeld. Het is nu iets meer dan een maand geleden en ik merk dat ik veranderd ben. Ik wil haar terug krijgen, maar dat is best moeilijk, en ik zit samen met haar op dezelfde school dus zie haar elke dag.
Hi Hoopvol, hardlopers zijn doodlopers, en hij loopt nu ineens wel heel erg hard van stapel. Bij zulk gedrag moet je echt heel erg uitkijken. Misschien heeft hij wel een tijdelijke ruzie met die ander, en mag jij nu zijn tijd invullen. Niet doen dus. Het is goed dat je zelf geen contact met hem opneemt. Zorg ervoor dat je voor wat betreft je eigen agenda een hele reeks smoezen klaar hebt. Zo kun je hem netjes op de lange baan schuiven. Precies die baan waar hij op past ;). Groetjes, A.
Inmiddels is mijn verhaal heel lang geworden, maar mijn vraag voor nu is dus eigenlijk wat ik het beste kan doen als hij belt komend weekend. Het is absoluut tegen mijn natuur in om te zeggen "je had gelijk jij moet eerst je eigen leven op orde krijgen, ik gun je je rust het is voorbij en we zien elkaar dus niet meer" maar als ik zou weten dat ik hem daarmee terug kan krijgen (al dan niet in de toekomst) dan zou ik dat de moeite waard vinden om te proberen. Is play it hard to get/ vrolijk/ positief blijven/ het gaat weer prima met me/ ik heb er vrede mee nu op zijn plek…?
Ergens wil ik dat het goed met haar gaat want je wenst niemand een burnout en zeker niet degene waar je veel om geeft, maar als je zo makkelijk je leven weer oppakt ondanks een burnout vraag ik me dan af hoe diep de liefde heeft gezeten. Ik kocht deze week ook een ebook over hoe je je ex terug zou kunnen krijgen maar als snel bedacht ik me dat dit niet zo gaat werken. De ene dag voel ik me wel goed en denk ik “kom op focus je op jezelf, ga door met je eigen leven” en de andere dag ben ik verdrietig en raak ik in paniek door de gedachte dat het echt over is. Ergens weet ik dat dit gevoel van een gebroken hart over zal gaan maar nu ben ik toch bang dat dit heel lang zal duren en ik misschien nooit meer zo iemand zal vinden als mijn ex..
Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
2 dagen geleden belde mn vriend me midden in de nacht om te vertellen dat hij denkt dat hij niet meer verliefd op me is en het uit ging maken.. Toen ik het hoorde moest ik overgeven en heb ik de hele nacht gehuild. Ik zag het totaal niet aankomen omdat ik nog smoorverliefd op hem ben en dacht dat hij dit ook op mij was, de dag er voor hebben we namelijk nog een leuk en liefdevol weekend gehad.. nu heeft ie me gister opgezocht om te praten en kwam het er op neer dat zijn hoofd te vol zit (stres om andere dingen) waardoor hij niet meer weet wat hij met mij moet. Hij wil nu een pauze en heeft meerder keren gezegd dat hij me over een tijdje wel terug wil maar dat hij tijd nodig heeft… mijn vraag is wat moet ik nu doen? Hij wil contact houden maar wel minder maar moet ik afstand nemen? Het is van de een op de anderw dag gebeurd terwijl hij altijd heeel verliefd doet als we elkaar zien en ik ook echt iets tussen ons voel wat ik nooit eerder heb gevoeld. Ook zit hij er zelf hwel erg mee en moest hij ook veel huilen toen hij het vertelde..
toen veel met een vriend in de kroeg geweest en andere feestjes en zichzelf geen ruimte geven om er bij stil te staan en te verwerken.( verwerken had hij al gedaan zegt tie , en heeft tie niet echt moeite mee gehad). in februari leerde hij een meisje kennen uit die ene kroeg, en eind maart was de overdracht van ons huis en half maart had hij al een relatie met haar, waar hij heel raar en eerst kinderachtig over praten.
Tijdens dit weekend heb ik daar een meid ontmoet en heb daar 1 keertje mee gezoend. Ik had hier snel daarna vreselijk spijt van. Ik was weliswaar vrijgezel, en kon dus doen en laten wat ik wilde, maar ik had het gewoon niet moeten doen. Het voelde niet goed en ik begon mijn ex ook vreselijk te missen. Na thuiskomst heb ik weer contact met mijn ex opgenomen en het weer geprobeerd goed te maken met haar. Ik heb mijn ex toen uiteindelijk in al mijn eerlijkheid ook verteld dat ik met een ander meisje had gezoend. Maar dat ik daar vreselijk spijt van had! (Achteraf misschien niet zo handig geweest om te vertellen, maar ik ben wel gewoon eerlijk naar haar geweest. Zoals ik altijd heb gedaan.) Voor haar was het toen helemaal klaar. Ze kon niet meer met mij verder. Ze voelde zich ‘gepiepeld’. Laat ik voorop stellen dat ik nooit maar dan ook nooit iets zou hebben ondernomen, als we gewoon nog een relatie zouden hebben gemaakt. Want zo zit ik absoluut niet in elkaar! Ik wil mijn partner, bij thuiskomst, wel gewoon recht in haar ogen kunnen aankijken. Neemt u dat van mij aan. Mijn ex vertelde ook dat ze tijdens dat weekend heel veel verdriet had en door een hel was gegaan.

aangezien we nu weer ruzie hebben is mijn vader naar zijn deur gegaan en heeft alleen maar informatie over die meiden gevraagd, maar wat ik nu zeker weet ik dat mijn ex bang is voor mijn vader, daarom zoekt hij nu geen contact, hoe kan ik hem nou laten weten dat het nog oke is als we weer contact krijgen, ik durf hem echt niet persoonlijk te benaderen heeft iemand iedeeen?
×