Afgelopen vrijdag hebben we ook weer samen gewerkt. ze week haast niet van mijn zijde, haha. Waar ik zakelijk maar vriendelijk mijn eigen taken deed en gezellig populair liep te doen met iedereen. Keek mijn ex met hondenoogjes, vroeg ze spontaan hoe mijn paar daagjes vakantie aan de kust waren geweest (met die andere goede collega/ vriendin) en hadden we vaak 'oogcontact' en bleef ze maar meer en meer in mijn buurt, waar we elkaar anders bijna "doodzwijgen". We zeiden nog niet heel erg veel tegen elkaar en mijn ex kijkt en doet nog wel wat gereserveerd. Dus tja, wat ze ook wil, zal zal ervoor moeten vechten. Ik doe er niks in verder behalve mijn lieve gezellige zelf zijn ;).
Een week later belde hij me op hoe het ging.. We hebben toen even twintig minuten aan de telefoon gehangen over t een en t ander.. Gelukkig kon ik mijn emoties onder controle houden want ik wilde absoluut niet dat hij wist hoe verschrikkelijk ik mij eronder voelde.. Die avond belde ook zijn moeder nog.. Die vond het ook heel erg en had het niet zien aankomen.. Ze zei dat hij in de knoop zat met zichzelf en dat hij op dit moment even geen andere optie zag dan het uitmaken.. Voor mij een hoopgevende gedachte..
1. Uw ex heeft wat ruimte en tijd nodig om alle negatieve associaties van de breuk te verwijderen en u te missen. Mensen hebben een gemeenschappelijke misvatting dat als je je ex niet contacteert ze je zullen vergeten. Maar in werkelijkheid, als je geen contact opneemt met je ex, geef je ze de tijd om je meer te missen en ze zullen zich altijd afvragen waarom je hen niet contacteert. Onthoud al de fouten in deel # 1 van deze handleiding. Elk van hen deed je ex denken dat je een behoeftig persoon bent. Door hen niet te contacteren, wordt je onmiddellijk aanzien als het tegenovergestelde.
Het is een bekend gegeven wat je beschrijft. Confronteer je een moederskindje en/of bindingsangstige met zijn fratsen, dan krijg je de hardnekkige 'nee, ik wil niet'- stand, het gedraai, en zelfs pogingen om de schuld in jouw schoenen te schuiven! Natuurlijk wilde je argumenten horen, en natuurlijk kreeg je die niet. Om de eenvoudige reden dat die er helemaal niet zijn. Tot overmaat van ellende moest hij wederom een 'nachtje slapen' over enorm basale dingen. Zijn gebrek aan empathie en gevoel voor jou (en in het algemeen) deed hem steenkoud weglopen. Enig respect voor een vrouw (DE vrouw!) zat er verder ook al niet bij, want je moest nog oppassen of je werd meedogenloos overreden. Een zeer tragisch einde van iets dat bij voorbaat al tot mislukken gedoemd was. En dat ligt absoluut niet aan jou. Veel sterkte. En onthoud een ding heel goed: Niet jij verloor, maar HIJ. En als hij na vele jaren eindelijk bij zijn mammie weg is, zal hij, heeel misschien… beseffen welke kansen hij lukraak weggegooid heeft. Toi toi meid!
Wat een interessant onderwerp..ik ben bang dat ik ook zo iemand ben tegen gekomen. Ik ben super verliefd op hem. Vanaf dag 1 en nog steeds! 1,5 jaar nu. Wat ik voor hem voel is zoveel sterker als mijn hele huwelijk was. Hij blijft me triggeren, zelfs kussenen en mij het gevoel geven dat hij toch om me geeft! Als ik er naar vraag, krijg ik als antwoord dat het van zelf ging. En zonder bij na te denken…maar inmiddels zit ik weer met die vlinders…op dat moment heerlijk maar na zo’n antwoord ga je kapot van verdriet…!! En toch blijf ik die gevoelens voor hem hebben….ik weet niet zeker of hij bindingsangst heeft. Ik hoop het niet…!!!
Hij is kuntstenaar en heeft me ooit eens gezegd dat zijn gevoel in z'n werk zit, maar zijn werken (en dat geeft ie zelf toe) zijn doods en redelijk eng. Blauw is niet blauw, groen niet groen, … nooit eens iets vrolijks. Volgens mij is er meer aan de hand dan iemand die egoistisch is maar ach zonder een antwoord begint een mens misschien de raarste dingen te denken? Liefs en fijn weekend! Reactie infoteur, 25-06-2012
Nu weet ik dat ze weer vrijgezel is en dat ze ook nog steeds geregeld naar die tent gaat waar we elkaar hebben ontmoet. Ik heb de afgelopen tijd veel meiden ontmoet en gezoend in bars en clubs maar heb nooit het zelfde gevoel gehad als dat ik bij haar had. Ik dacht aan het lot tarten door er zelf geregeld weer heen te gaan en haar dan misschien ‘toevallig’ weer tegen het lijf te lopen maar dan zal je net zien dat ze de keren dat ik er ben er niet is. En op facebook of whatsapp een bericht uit het niets sturen na zoveel maanden komt ook wanhopig over ben ik bang.
Denk niet dat mannen compleet gevoelloos zijn. Denk maar aan Tony Soprano: hij ziet er uit als een stoere kerel, maar van binnen is hij eigenlijk een lieve knuffelbeer. Vrouwen zijn meestal opener met hun gevoelens en ze praten er graag over, maar dat betekent niet automatisch dat mannen niet gevoelig kunnen zijn, niet emotioneel geraakt kunnen worden en geen sympathie of empathie kunnen tonen. Mannen zijn inderdaad wat terughoudender met hun emoties, maar dat betekent niet dat hun gevoelens minder aanwezig zijn dan die van jou.

Nu ik snap wel dat alles nu wel kapot is en dat hiermee verdergaan gewoon niet kan ook al komen er bij haar bepaalde inzichten. maar voor mij was het huwelijk en gezinsleven als een ultieme droom waar je alles voor doet. dat heeft ze van me afgepakt en daarin voel ik me echt kwaad en in de steek gelaten. ze had nooit mogen trouwen met me. want na 2 jaar alles opgeven vind ik echt heel snel…


Ik heb onlangs een dame leren kennen en we hebben de lakens al gedeeld. We zijn wat gaan daten, alles liep lekker en in het begin was ze ook heel enthousiast met appen. Toen is ze ineens 180° gedraaid. We zijn wel nog iets gaan doen en hebben het er ook kort over gehad. Daarna aantal dagen geen mobiel contact mee gehad, maar een aantal dagen geleden stuurde ze zelf een appje. Heb zelf beetje een kort gereageerd en nu is het alweer een aantal dagen geleden dat ik haar gehoord heb. is het nu aan mij om iets van mij te laten horen of kan ik beter wachten?
Ze woont nu thuis bij haar moeder. En heeft ze er een punt achter gezet. Na 3 weken geen contact heb ik haar gesproken over koetjes en kalfjes en ook vragen naar mij. Ze lachte en ik maakte een compliment en toen werd ze verlegen ik vroeg of ik haar een mail mocht sturen toen zij ze als jij je er goed bij voelt moet je dat doen. Ik heb het luchtig gehouden.
Nou we hebben elkaar gezien, mijn intentie was het kort te houden, maar hij had het zo ingepland dat ik geen keus had. Welnu, hij had een leuke sportieve auto (een van mijn favorieten) geleend bij een vriend en ik mocht van hem achter het stuur. We zijn toen een stukje gaan rijden en hij stelde toen voor ergens heen te gaan, zo gezegd zo gedaan. Eenmaal aangekomen op plaats van bestemming wat gelopen en toen samen geluncht. Ik betrapte hem er meerdere keren op dat hij mij zat aan te staren. En als hij mij iets aangaf raakte hij mijn hand opvallend lang aan, we stonden een keer ergens naar te kijken en hij kwam verdacht dichtbij staan maar deed verder niks.

Ben op deze site terecht gekomen omdat ik naar 3 jaar relatie zelf ook aan de kant ben gezet, dit is inmiddels alweer 6 weken geleden maar het doet nog steeds heel veel pijn, zit echt in een put die eindeloos naar beneden valt, denkende dat er geen mooie tijden in mijn leven komen, wat een hel zeg en omdat hij zelf bij me is weggegaan en ik taal nog teken van hem hoor is het wat mij betreft niet afgesloten en blijf je zitten met de vraag, had ik zus maar gedaan of had ik zo maar gedaan, het antwoord hierop kan ik in mezelf niet vinden want had echt het idee dat het supergoed ging tussen ons, wel was hij de laatste weken wat stiller dan voorheen omdat hij in zijn maag zat met zijn zoontje dat eens in de 2 weken kwam en er in mijn huis geen plaats was voor een extra kamer, (wist i toen die bij me introk al) die sliep dus op een streshbed als hij er was.
Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!
Ik snap goed dat je je hier moeilijk over voelt, het is ook geen gemakkelijke situatie. Ik denk dat het beste wat je kan doen is kijken naar wat het beste is voor jou, niet voor hem of voor je relatie. Als je besluit om toch nog een poging te wagen moet je hem sowieso niet een makkelijke tijd geven, hij moet zich maar gewoon bewijzen. Klinkt misschien wat ruw, maar zo kan hij tenminste wel bewijzen dat hij er voor gaat.
Hi Rick, de breuk was onnodig maar je zult haar een beetje zijn gaan irriteren door je - overigens begrijpelijke - pogingen om haar terug te winnen. Je zegt bang te zijn dat ze straks met die ander verdergaat, maar als ze dat doet dan betekent het enkel dat haar hart absoluut niet bij jou ligt. Bij echte liefde kun je de ander met de beste wil van de wereld niet vergeten. Zoals zij zich van jou afkeert vrees ik dat er geen sprake is van veel liefde. Het jonge ding is dan ook nog teveel bezig met andere dingen in haar leven, zoals straks die stage, uitgaan en experimenteren met anderen. Wat dat betreft was jij te vroeg in haar leven gekomen. En het is extra zuur dat ze straks in het buitenland is en geen gelegenheid heeft om je te missen. Ze zal opgaan in een andere wereld, waarin jij enkel nog een mistige stip zult worden. En als ze terug is, is ze een ervaring rijker waar jij part noch deel aan hebt. Ze zal zijn veranderd, want reizen geeft nieuwe inzichten, nieuwe perspectieven. En jij zal niet meer in haar leven passen. Houdt ze oprecht van jou, dan zal niets de liefde tegengaan en krijg je een situatie waarin zij of jij weer contact opneemt en je elkaar dan om de hals vliegt. Echter gezien haar voortdurende bevestigingen (enkel voor zichzelf) dat het hier gaat om een afscheid en niet om 'love for life' moet je er ernstig rekening mee houden dat dit voor jullie het einde is. Dat neemt niet weg dat je kunt proberen om tijdens of na haar buitenlandavontuur nog eens contact op te nemen om te vragen hoe het allemaal gaat. Maar praat dan in geen geval over relaties, liefde en gemis. Houd het wel vriendschappelijk en belangstellend. In de liefde is de kleinste trigger genoeg om de vonk weer te doen oplaaien, vertrouw daarop. En gebeurt er niets, dan is er ook niets. Gun jezelf meer dan het lange wachten, de eenzaamheid, de hoop en de wanhoop. Er zijn meer vrouwen, ook al wil je daar nu nog niets van weten ;). Sterkte, A.
Toch is ze nu ineens heel afstandelijk en krijg ik al een aantal dagen geen antwoord meer via de app. Alleen dat ze niet naar m’n optreden kon komen kijken. Niet hoe het vertellen aan dr ex is verlopen (nou snap ik ook wel dat dat moeilijk is dus heb ik er 2x iets luchtigs achteraan gestuurd met steeds een paar dagen ertussen) maar zelfs daarop niks meer. Nu wil ik ook niet pushen (wat ik waarschijnlijk te veel heb gedaan) dus nu houd ik me nu ook maar stil.

Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.
Hi Andre, dat contact opnemen was veel te vroeg. Zoals ik schreef moet je dat pas over een paar weken doen, niet nu al. Dat ze niet reageerde op je uitnodiging betekent heel eenvoudig dat ze dat niet wil. En dat risico loop je voortdurend als je nu allerlei pogingen doet. Zoals ook het artikel aangeeft, kun je beter pas van je laten horen als je weken tot maanden verder bent. Ze krijgt dan gelegenheid om je te missen, wat nu duidelijk niet het geval is. Grt, A.
Hi Kees, in goede vriendschappen kun je elkaar jaren niet zien en vanaf een bepaald punt gewoon weer verdergaan alsof er helemaal geen pauze was. Dit geldt in zekere zin ook voor relaties. Denk maar aan: 'Oude liefde roest niet'. Je zult als het goed is dus weer die twinkel voelen, weer met haar samen willen zijn. Maar dan moet je wel eerst die pauze gehad hebben, wat tot op heden niet zo is. Het is duidelijk dat je ex geirriteerd is door je, wat niet bepaald pleit voor een veelbelovende liefde. Gelukkig kan het tijdelijk zijn, want ja, sommige relaties lijken volledig gebaseerd te zijn op dit haat/liefde concept. Ik raad je aan de richtlijnen in het artikel op te volgen. Groetjes, A.
Wat een ellende toch allemaal, ik ben nu 2 maanden alleen, en het valt mij beter mee dan ik had gedacht. Ik heb het meeste verdriet gehad toen ik mijn relatie nog had. Ik mis hem wel en hou nog van hem, maar ik weet ook dat het zo beter is. Want…..zou het weer goed komen, krijg ik het gezeik er ook weer bij 🙂 Als we van te voren wisten waar we aan begonnen zouden we nergens meer aan beginnen 🙂 Ik lach weer, leef weer, dans weer enz.
Uiteindelijk met alles naar mijn ouders gereden. De maandag erop ging ze een midweek naar Frankrijk voor haar werk. Een vriendin zei die maandag: 'Als je haar nog een goede reis wilt wensen moet je dat nu doen want ze loopt nu naar het vliegtuig, straks heeft ze geen Whatsapp meer'. Ik heb haar een bericht gestuurd dat ik haar een goede reis wenste en dat ze moest genieten van de vrije tijd die ze daar kreeg en dat ze het verdiend had om er lekker tussenuit te gaan.
Diep van binnen verlang je enorm naar liefde en warmte, maar je houdt afstand omdat je bang bent dat de ander jou zal afwijzen. Dit is een beschermingsmechanisme dat vaak al in de vroege jeugd is ontstaan. Misschien voelde je je vroeger als kind afgewezen en kreeg je om wat voor reden dan ook niet de liefde en aandacht waar je toen zo’n behoefte aan had.
Prive contact via sms is gedaald tot nul. Ik houd dapper afstand, zo ook vandaag op het werk. Mijn ex was weer nieuwsgierig naar mijn weekend. Ik vertelde dat ik de stad was ingeweest. Mijn ex reageerde nogal vreemd ze zei " jij?" Naar de stad? Ik zei nogal verontwaardigd "ja!", liet haar blijken dat ik deze reactie raar vond. Waarom ze zo reageerde geen idee?! Ben er verder niet op in gegaan.
een paar dagen geleden is mijn relatie verbroken. Vorig jaar september leerden we elkaar kennen. Ik liep toen nog wel met wat boosheid en verdriet rond van een vorige relatie. Ik werd echter op slag verliefd op haar en was dat in 1 klap vergeten. Na een paar weken kwam het echter toch weer terug. Dit heeft heel langs tussen ons in gestaan daarna. Zij is zich heel erg onzeker gaan voelen daardoor. Uiteindelijk was ik erover heen, maar zat het bij haar nog best diep. Een paar maand geleden kreeg ik het ontzettend druk met werk en had ik weinig tijd voor haar. Daarbij kregen we regelmatig ruzie over de kleinste dingen. Uiteindelijk besloten we 2 weken geleden een break in te lassen totdat ik het rustig had met werk en zij ook. Die week bleven we toch contact houden. Opeens had ik een moment dat ik het allemaal even niet meer trok. De situatie met haar, de drukte op het werk. Ik was echt een beetje overspannen. Dat ventileerde ik naar haar. Daar schrok zij heel erg van. Twee dagen later heeft ze wat met een ander gedaan… ZIj heeft zich daarna heel schuldig gevoeld. Wij hebben zelfs gevreeën daarna nog. Ik kon begrijpen wat ze gedaan had omdat ik haar best verwaarloosd had en veel verdriet gedaan met het feit dat ik nog liefdesverdriet had en dar veel te vaak over praatte. Daarna hebben we nog fijne gesprekken gehad over skype. (afstandsrelatie) We kregen toen toch weer een kleine ruzie. Dat is volledig uit de hand gelopen waarbij ze niks meer van me wilde weten. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat ik haar absoluut niet kwijt wil en veel van haar hou. Even verloor ik een avond de controle en probeerde haar stalkerig te bereiken. Ze werd alleen maar resoluter… Dat was afgelopen woensdag. Vrijdagavond heb ik besloten de stoute schoenen aan te trekken en naar haar toe te gaan. Dat liet ze toe. We hebben heel lang op een terras gepraat. Alles is daarbij uit gesproken. Ik wil haar echter nog wel gewoon terug. Niets liever. Echter geeft zij hele gemixte signalen. Aan de ene kant zegt ze dat haar gevoel weg is, dat het nooit meer goedkomt omdat er teveel gebeurd is en dat als bij haar iets uit is dan blijft dat zo en dat ik verder moet gaan met mijn leven. Aan de andere kant zegt ze dan later weer in hetzelfde gesprek van vrijdagavond dat we het nu op haar tempo gaan doen en dat ze misschien over een maand contact wil en wil kijken of we eerst vrienden kunnen zijn… Ik heb haar daarna met rust gelaten… Ik zie ook in dat de relatie nooit echt gelijkwaardig is geweest en dat zij zich heel erg ondergewaardeerd moet hebben gevoeld. Echter heeft het op geen enkel moment in mijn hoofd gespeeld dat ik haar kwijt wil. Ik wil echt oud met haar worden en dat wilde ze ook altijd met mij. Een paar dagen geleden, de dinsdag voor de break van woensdag, zij ze nog dat ze heel veel van me hield en nu is alles weg… Ik heb haar met rust gelaten sinds vrijdag. What to do…? Reactie infoteur, 02-07-2012
Je moet als vrouw nooit en te nimmer de tweede viool spelen, maar jij hebt daar wel een begin mee gemaakt. Want zolang je accepteert dat hij elders nog even verder 'shopt' in de hoop een nieuwe relatie te beginnen of ergens anders nog wat seks te vangen, zul JIJ nooit krijgen wat jij wilt. Je moet een man nooit terug zien te krijgen via het bed, om de eenvoudige reden dat het de snelste weg is om het aanvankelijke enthousiasme weer te doen temperen. Dit geldt natuurlijk niet voor alle mannen, en alle relaties, maar in dit geval vrees ik het ergste. Ik adviseer je hem voor zeer lange tijd uit je leven te bannen, in elk geval tot het moment dat hij zich niet langer meer openstelt voor 'scharrels'. Groetjes, A.
Maar daarnaast deed hij een paar aparte uitspraken, nl. dat hij het gevoel heeft dat wij elkaar al langer kennen dan die 5 jaar, nl z'n hele leven… en dat hij regelmatig terugdenkt aan "ons". Toch wel apart, want ik had vooraf als eerste het idee dat hij zou afspreken om mij duidelijk te maken dat hij een nieuwe vriendin heeft en dat het tussen ons echt niet meer gaat werken. Hij laat het weer fijn in het midden, lijkt wel…

Hi Rikkie, je ex voelt zich te jong om zich te binden. Dat heet 'bindingsangst', maar is op zijn leeftijd niets bijzonders. Een relatie vervangen door vriendschap is moeilijk uitvoerbaar maar het is mogelijk als beide niet zo nodig een relatie hoeven. Hij weet dat jij meer van hem verwacht, dus past hij voor 'foute signalen'. Aan alles merk je dat hij je niet echt kwijt wil, dat hij om je geeft. Het is hem te prijzen dat hij je niet heeft ingeruild voor een ander of anderszins aan het experimenteren is geslagen. Onbekend is of hij dat nog gaat doen of toch teveel aan jou hangt om dit te kunnen. Sommige mannen schrikken van hun eigen gevoel. Merken ze dat ze van een vrouw houden, dan vinden ze dat verwarrend omdat het in strijd is met hun verlangen naar vrijheid. Liefde betekent in hun ogen dat ze die vrijheid kwijt zijn. Ik vermoed dat hij met zoiets kampt. Als ik jou was zou ik in dit geval de vriendschap accepteren en daar iets van maken. Blijken jullie in staat om vrienden te zijn en gezamenlijk dingen te ondernemen zonder irritaties, dan is dat een erg goede basis om later echt samen verder te gaan. Hopelijk heeft hij tegen die tijd zijn gevoelsleven in balans zodat hij zich durft over te geven aan de liefde. Gebeurt dit niet en drijft hij verder van je af, dan weet je dat je in zijn ogen kennelijk niet de juiste persoon bent. Zelf ben je er gelukkig ook nog om je keuze te bepalen! Succes, A.

een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom
Schakel over op duidelijke communicatie als je klaar bent voor wat meer. In het begin zal hij misschien verrast zijn als je hem probeert je te laten missen, maar uiteindelijk gaat het hem wellicht vervelen als je te lang wacht om zijn sms'jes en telefoontjes te beantwoorden. Misschien heeft hij je ook wel door als je de hele tijd vertelt hoe leuk je het hebt zonder hem. In plaats van steeds weer nieuwe manieren te bedenken om hem jou te laten missen, kun je hem misschien beter gewoon vertellen hoe je je echt voelt.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel vaak het gevoel had en nog steeds heb dat hij geprobeerd heeft mij graag te zien. Om 1 of andere reden vraag ik me af of hij wel op vrouwen valt of echt man is/wil zijn. Goedmaakseks stond niet in zijn woordenboek en seks op zich kwam 9/10 van mijn kant en was voor hem helemaal niet belangrijk. Andere plaatsen dan bed of zetel waren ook not done al heeft hij 2 x zichzelf overtroffen. Meer dan knuffelen, leuke dingen doen, zoenen hoefde voor hem helemaal niet. Moeilijkheden waren niet "normaal" verschillen waren niet normaal, ruzie maken was al helemaal not done, zolang alles maar leuk was, was hij leuk.
Je geeft je grenzen aan in de relatie. Vrouwen testen je continue, bijvoorbeeld omdat ze wilt dat je voor haar verandert. Doe dit niet,  meestal is het een test. Zelfs na 10 jaar relatie doet ze dit nog en je kan haar niets verwijten, het is haar natuur. Geef je grenzen aan op een liefdevolle maar duidelijke manier wanneer ze iets doet wat voor jou niet prettig voelt.

Een kleine positieve noot dan: toen ik deze ochtend heel triest en droevig was, moest ik naar een tankstation. Ik was daar bezig om in de shop wat eten te zoeken maar was met mn gedachten bij haar. Plots stapte daar een knappe stewardess binnen. Vraag me niet waarom, maar ik keek naar haar en glimlachte naar haar en zei goedendag. Zij keek recht in mn gezicht, glimlachte naar me en zei ook goedendag. Toen ik in de shop bij de bak met koffiekoeken ging staan kwam ze plots naast me staan. Ik vroeg haar welke koek zij wou en schepte hem met een schepper in een zak voor haar, waarop ze me bedankte. Daarna ging ze naar de kassa. Toen ze had afgerekend stapte ze mij voorbij, glimlachte weer en wenste me een goede dag. 5 minuten lang heb ik niet aan mn ex meer gedacht en kwam tot inziens dat er idd nog veel meer mooie vrouwen bestaan.
Bekende Buren maakt gebruik van cookies om de website te verbeteren en je voorkeuren te onthouden. De noodzakelijke en statistiek-cookies verzamelen geen persoonsgegevens en helpen ons de website te verbeteren. Met jouw toestemming plaatsen onze adverteerders tracking cookies om de advertenties af te stemmen. Ga je voor een optimaal werkende website inclusief embedded content druk dan op Accepteren.
3 jaar terug het begin van een liefde op het eerste gezicht relatie. Deze is uitgegroeid tot een ware liefde gevoel van beide kanten en er zijn 2 jaar lang veel leuke dingen gedaan en romantiek. We waren elke dag samen en onafscheidelijk. Het laatste jaar ben ik op mijzelf gaan wonen, ver van elkaar vandaan. Daardoor was er minder contact als eerst maar nog steeds vrij veel. 3x per week of meer.
Hoi oscar....ik zit met t volgende...ik leerde iemand kennen die ik meteen leuk vond... Maar ik zat in een periode waarin ik niemand meer vertrouwde... Komt er op neer dat ik vanaf begin af aan hem niet helemaal toeliet in me leven..hij bleef t proberen.. Gevoel groeide.. Voor beide.. Maar ik bleef hem af en toe wegduwen en terug trekken.. Omdat in gedachte hij met andere ging en ik mezelf wilde beschermen. Ik zei duidelijk wat ik niet wilde.. Maar nooit echt wat ik wel wilde. Mev kwetsbaar opstellen vind ik moeilijk. Uiteindelijk was hij er klaar mee. Wilde me een kans geven te laten zien waar hij nouvoor mij staat maar de vraag was.. Komt zijn gevoel terug? Ik trok dit niet lang..want hij was lief voor me maar hield mij op afstand...dus ik gaf aan dit niet te trekken en hij dat hij er niet meer in geloofde... Contact was voorbij..ik liet heel af en toe wat horen maar toen niet meer. Hij bleef in me hart...ik ben aan mezelf gaan werken...en dat helpt maar ben er nog niet.... Maar nu komt t..sinds 7 weken zag ik in ene een foto like op facebook... Toen weer en weer. Dit verwarde mij...al die tijd verwachtte ik niets meer....en nu dit. Kom hem tegen op een feest..later zoekt hij me op in zijn eentje en wilde schijnbaar met me dansen maar ik liep net weg toen hij aan me trok..ik hoorde dit van vrienden..heel even bleeg hij toch alleen daar staan dansen... Ik zie hem met weggaan bij de auto..krijg daarna weer een foto like en uur later zelfs een smsje.. Ik was verbaasd..hij vroeg hoe ik t vond.. Ik deed spontaan maar hij best kortaf.. Dagen erna weer een foto like..en toen zelfs een foto like op een foto van me moeder die ik plaatste... Ik weet niet wat dit betekent..wel dat mijn gevoel flink terug is en vooral hoop. De vraag is is dit puur ego? Voelt hij nog wat? Of puur vriendschap? Zijn t hints? heb toevallig een fout gemaakt..belde hem serieus per ongeluk maar hing op tijf op volgens mij.... Ik stuurde sorry voor de zekerheid met uitleg... Maar kreeg pas dag erna bericht terug dat t niet erg was en ik geen sorry hoefde tte zeggen.... We stuurde kort wat naar elkaar..maar geen van beide stelde intresse vragen. Oscar..ik hoop dat jij mij hiermee mee kan helpen? Wat betekent dit gedrag als een man zo doet? Groetjes
Het is inderdaad jammer dat het zo gelopen is, maar het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer. Voor mij dan. Geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij Bin niet op tijd binnen gekomen. Hij was alleen maar meer met zichzelf bezig. Stukje bij beetje heb ik toen afstand van hem genomen, totdat we op dit punt beland zijn en ik voor mezelf moest kiezen.
Eigenlijk was ik daarmee wel uitgepraat, want ik leek niet echt tot hem door te dringen, dus ik heb het erbij gelaten. Een week later kreeg ik weer een mail van hem en dit keer met de vraag om af te spreken om bij te kletsen samen. Sjonge, in die 2 jaar is dit de eerste keer dat dat initiatief komt, al die tijd was ik degene die wilde praten… Oke, we zijn weer heen en weer gaan mailen en het werd zelfs weer gezellig. Hij ging zelfs nog zijn best doen om de filmpjes boven tafel te krijgen van die reis, want die had ik nog altijd tegoed en hij vroeg of hij met een fles wijn naar mijn huis zou komen. Dat heb ik niet gedaan… borrel in een cafe leek mij beter ;-)
Mijn vriend heeft het op 12 november met mij uitgemaakt, na vijf jaar verkering te hebben gehad. Alles leek perfect te zijn en in orde. We konden goed met elkaar praten, hij zei elke dag hoeveel die van me hield en toch was daar opeens het moment dat hij tegen mij zei: 'ik weet niet of ik nog verder met je wil, ik hou niet meer van je zoals eerst'. Voor mij een klap, omdat het allemaal zo onverwachts kwam. Ik had het totaal niet verwacht omdat die twee dagen ervoor nog vertelde hoeveel die van me hield en dat hij me echt niet meer liet gaan. Drie jaar geleden in dezelfde maand, heeft hij het ook uitgemaakt met me, maar is toen weer bij me teruggekomen na een maand.
Ja dat spookt inderdaad wel eens door mijn hoofd. Er spookt van alles door mijn hoofd eigenlijk. We blijven maar springen en dansen. Laat de een de kop hangen dan voelt de ander zich weer "ongemakkelijk''. Maar goed wat betreft haar gedrag, ja ze voelt zich hoogstwaarschijnlijk vertrouwd genoeg. Of onze relatie een probeersel was, tja ik weet het niet. Dan duurde dit probeersel wel erg lang. Na een paar weken zou je zeggen dat het toch duidelijk moet zijn? Je intiem geven op allerlei vlakken aan een vrouw wat niet je voorkeur geniet, dat voelt op een gegeven moment toch als "lastig" of "onprettig"? Dan ga je toch niet over and over again gezellig eten oid? (zelfs als het uit is).

Er zijn vele verschillende situaties en redenen waarom mensen zich gemist willen voelen. Een aantal situaties blijken wel vaak terug te komen. Dit zijn hoofdzakelijk situaties waarin er in een voorheen goede relatie tussen twee personen een grote afstand is ontstaan. Dit komt bijvoorbeeld doordat een liefdesrelatie spaak is gelopen. Door het gevoel van spijt en het liefdesverdriet achteraf willen mensen weer terug naar af, en willen dus gemist worden door de ander.
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Hi E., je vertelt jouw leeftijd wel, maar niet die van hem. Allereerst moet je je afvragen waarom je je zo vastbijt in een jongen die nog een leven voor zich heeft. Op deze leeftijd een relatie beginnen betekent niet dat je je hele leven bij elkaar blijft! De kans is duizend maal groter (citaat van Dr. Phil) dat het gewoon uitgaat en er nog (vele) andere gegadigden zullen volgen. Je praat over 'een eerlijke kans' om hem terug te krijgen, die je niet gekregen zou hebben. Maar beste E., dat is de wereld op zijn kop. Waarom positioneer je jezelf zo afhankelijk, alsof je leven afhangt van zijn wil om jou een kans te geven. Wie toch over kansen wil praten, moet het gewoon omdraaien. Hij moet van JOU misschien nog een kans krijgen, en niet andersom ;). Je schreef verder dat hij nogal egocentrisch lijkt, maar dit is op deze leeftijd niet bijzonder. Hij is totaal niet klaar om een serieuze relatie te onderhouden. Je bent onbewust gebruikt om mee te experimenteren en jij deed dat bij hem precies zo. Het verschil is dat jij meer voor hem bent gaan voelen dan hij voor jou. Jij uitte je gevoel door hem te claimen, hij door maar toe te geven. Maar wie de ander wil veranderen, komt niet ver. Deze relatie ging dan ook niet om gedragsveranderingen die wel of niet werden doorgevoerd, maar om jouw wanhopige wil om een relatie te hebben terwijl vriendschap een veel stabielere basis geweest zou zijn. Ook voor een eventuele relatie later. Daarom kon het niet anders dan fout gaan. Maar als deze jongen echt voor jou gemaakt is, dan zal hij terugkeren. Ook al duurt het nog vijf of tien jaar. Ik acht de kans voorlopig gering… Sterkte, A.

nu bijne 2 weken geleden heeft zij besloten om er toch een eind aan te maken omdat de juiste gevoelens er niet meer zijn (het romantische, de passie). Blijkbaar is ze kort daarna terug met haar ex beginnen praten en 1 week nadat we uit elkaar zijn slapen ze al samen. Mijn vraag is nu of ze hem gebruikt om de leegte op te vullen die ik nu achterlaat of is ze van haar kant aan het proberen om haar ex terug te krijgen. alles wat ik kan opmaken wat zij vertelde over die relatie was dat het echt geen goede was.
Zo heb je misschien een iets duidelijker beeld. Ik wil zelf ook anders zijn, terug naar mijn oude situatie zoals ik was toen we wat kregen. En dat is met wat kleine aanpassingen heel goed mogelijk. Ik ben in gesprek met mijn baas, ik leer mijn eigen verantwoordelijkheid op te bouwen en het praten is een kwestie van de knop omzetten en je gevoelens uit te spreken. Zoals ik altijd deed. Reactie infoteur, 28-06-2012

Ik had 3 maanden met me ex, maar ik was perongeluk met haar beste vriendin aan het rotzooien.. ik weet natuurlijk wel dat ik geen enkele excuus kan verzinnen voor dat.. maar we zijn al 1 jaar uit elkaar en ik heb er nog 1 keer terug gekregen, maar dat ging ook mis (op een andere manier), ik laat vaak aan der tonen dat ik haar nog leuk vind, maar dan gaat ze heel erg uit de hoogte doen.. dus doe ik nu alsof ik niets in haar zie.. ze zegt wel altijd dat ik de enige jongen ben met wie ze echt kan praten enzo.. maar ik wil niet in zo'n friendzone belanden.. PLEASE IEMAND HELP
Dat weekend werd door omstandigheden mijn dochter niet door haar vader opgehaald, ik had daar de nodige frustraties door en dat kwam die zondagmorgen eruit. De irritatie van mijn ex liep zelfs zo hoog op dat hij kwaad uit bed is gestapt en niets meer tegen me zei totdat hij zijn jas aan had en ik hem net nog een afscheidskus kon geven en hij ging naar huis.
En ik raadt je echt niet aan om tegen je zin in seks te hebben met een man. Ik weet uit mijn coachingspraktijk dat mannen helemaal geen idee hebben wat ze doen. Maar wees niet bang om naar een manier te zoeken om seks voor jullie alletwee fantastisch te maken. Je kan er simpelweg niet mee wegkomen om dit niet te doen, omdat elke man het nodig heeft voor zijn gevoel van eigenwaarde in een relatie.

Het is even geleden dat ik hier geschreven heb. Inmiddels heeft mijn vrouw de scheiding in gang gezet. Mijn vrouw heeft mijn broertje gebeld om door te geven dat ik de papieren binnenkort zou ontvangen (verleden week dus). Ik heb haar proberen te spreken, maar haar zus laat dat niet toe. Zij nam de telefoon op (nummerherkenning). Haar zus gaf aan dat mijn vrouw de scheiding heeft uitgesteld om mij eerst wat sterker te laten worden. Zelf kon ze mij niet bellen, want ze is er zelf te emotioneel voor (na bijna 5 maanden nog?) en volgens haar zus is het beter dat wij voorlopig geen contact hebben. Ik heb besloten de scheiding niet aan te vechten. Ik heb het idee dat ik er op dit moment toch niets mee opschiet. Wat ik wel doe? Ik stort mij op mijn werk en vrienden. Voor de rest heb ik geen idee hoe alles gaat verlopen. Het probleem is, dat ik, ondanks alles, nog steeds van mijn vrouw hou en ik kan haar maar niet uit mijn gedachten krijgen. Wat ik ook probeer. Reactie infoteur, 27-04-2012


De week erna heb ik geen contact gezocht en toen vroeg ik voor het eerst weer eens hoe het met haar ging en zowaar reageerde ze weer. Langzaam stukje bij beetje spraken we elkaar weer steeds vaker via sms en kwam het contact ook uit haar zelf en vroeg ze of ze langs mocht komen. Hier hadden we de lakens gedeeld. De weken erna kwam ze steeds langs stond ik klaar voor haar wanneer ze in nood was. Hadden we op een leuke manier contact wat ook van 2 kanten kwam. Ik hielp haar met haar nieuwe baan hier was ze me allemaal ook super dankbaar voor en de lakens werden ook zo nu en dan gedeeld.

Mijn relatie is nu +/- 8wk uit omdat mijn ex vond dat ik te weinig moeite deed. In het begin heb ik niet dit artikel gevolgd (mijn ex met rust gelaten). Al na een kleine week begon ik wanhopig te doen. Dit uitte zich in telefonisch ruzie. Een week later zocht ik weer contact en hier werd dan ook niet op gereageerd. Waardoor ik dus besefte dat ik haar maar een tijdje met rust moest laten (door dit artikel). Ongeveer 3 week later vroeg ik of ik haar kort kon bellen want ik had nog spullen en was ook beniewd hoe het met haar was. Hier werd op gereageerd maar wel met de vraag of ik de volgende dag kon bellen. Dus ik de volgende dag bellen werd er niet opgenomen heb toen verder ook niks meer van mij laten horen en heb de spullen vervolgens een week later met een briefje bij haar in de bus gegooid. In de week erna begon aan mij te vreten dat we zo met elkaar omgingen en toen heb ik besloten om onaangekondigd bij haar langs te gaan onder het mom van ik heb niks meer te verliezen en omdat ik graag een streep onder het verleden wou zetten. Ik aanbellen en ik mocht binnenkomen. Ik dacht eerst ze zal wel boos worden en mij vrij snel weer wegsturen gezien het eerdere vertoonde gedrag van haar. Maar tot mijn grote verbazing ben ik uiteindelijk dik 2 en half uur geweest. Het begon afstandelijk en we hebben gepraat over wat er nou allemaal mis ging en ik heb hierin ook duidelijk gemaakt dat ik inzie wat ik fout heb gedaan. Naarmate we langer praten werden we steeds closer en op den duur lagen we samen op de bank. Op den duur begonnen we zelfs half te zoenen en intiem te worden. Kort daarna verzocht mijn ex om mij naar huis te gaan.
Vooropgesteld de vrouw in mijn verhaal is het niet mijn ex. Ik heb vorige dinsdagavond een date gehad met een dame die ik via een datingsite heb leren kennen. Het ijs was al gauw gebroken… we waren heel open in wat we vertelde en ook heerlijk gelachen met en om elkaar. Al met al een leuke gezellige avond gehad (voor de duidelijkheid geen sex/intimiteit). We zijn wat gaan drinken op neutraal terrein in de stad. Ik betrapte mezelf erop dat ik wel gecharmeerd van haar was en erg leuk vond. Ze vroeg me haar daarna thuis te brengen. Dat heb ik gedaan en hebben in de auto nog wat nagepraat. Allebei spraken we uit dat we elkaar weer wilde zien. Ik was volgens haar haar type, aantrekkelijk, lang, lief, humor etc. Uiteindelijk is ze me auto uitgestapt en daarna ben ik naar huis gereden. De dagen die volgde bemerkte ik een terughoudendheid bij haar (o.a. kort en bondige app). We hebben toen een paar keer gebeld en ze vertelde dat ze druk voelde. Ik vroeg haar of ik daar iets in deed en zo ja wat ze van mij nodig had of hoe ik haar kon helpen. Ze gaf aan dat ik daar niets in hoefde te doen, dat het iets van haar was. Ik ben openhartig tegen haar geweest dat ik haar weer wil zien. Afgelopen maandag was de dag dat onze agenda's het toelieten om elkaar weer te treffen. Dus al lagen onze belevingen uit elkaar hadden we afgelopen maandag 2e date gepland. Omdat ze aangaf druk te ervaren dacht ik er goed aan te doen tot die tijd wat afstand te bewaren. Maandagmiddag belde ze me op dat ze het niet zag zitten om af te spreken.
We hadden veel problemen in onze relatie die vanuit mijzelf begonnen, ik had een slecht zelfbeeld en manipuleerde de relatie door met andere vrouwen te flirten en onacceptabele dingen te zeggen tegen ze, mijn ex kwam daar dan achter en werd daar logisch boos om en was enorm gekwetst. Ze werd jaloers, ik mocht geen porno kijken of met andere vrouwen praten/flirten. Ze controleerde mijn computer en telefoon en was enorm onzeker geworden.
Hi Hoopvol, deze man moet niet denken dat als hij met zijn vingers knipt jij vervolgens klaar staat. Natuurlijk moet je dat geld wel terughebben. Zoals je weet ben ik geen voorstander van een afspraak. Ga je toch, dan moet je hem de indruk geven dat je amper ruimte in je agenda hebt, en dat je het helaas kort moet houden. Zo houd je hem in de greep, want anders gaat het andersom en gaat hij het contact regeren. Pak de flappen aan, geef hem een verfijnde glimlach, drink desnoods een drankje en stap dan op. Ga niet vragen wat hij vervolgens zal gaan doen (bellen, sms'en oid), maar zeg iets in de trant van: 'Ik hoor wel weer van je'. Het is natuurlijk het beste als hij laat merken je graag weer opnieuw te willen spreken. Laat hij dat in het midden, dan ben je wel de laatste om hem achter zijn vestje te zitten. Eens kijken of Cupido zijn pijlen nog ergens in het stof heeft liggen… ;). Groetjes, A.
Dat ik met mijn ex het bed in duik is omdat er gewoon spanningen zijn en gevoelens. Hier kan iedereen zich wel in herkennen. Dat ie met een 15 jarige gaat vind ik ook smerig en ben ik pas vorige week achtergekomen, dacht namelijk dat ze 18 was. En trouwens, mijn ex is 21 dus het is ook weer niet een vent van 40 die met 15 jarigen slaapt. Daarnaast kunnen mensen hier hun vragen en gevoelens kwijt, en zitten ze niet te wachten op jouw bijdehandte bek. Want zelf wilde je je ex 'opgeilen' en hem daarmee terugwinnen. Dat is ook behoorlijk laag vind je niet :). Dus geen commentaar op mij ja? Ga lekker ergens anders de internetheld uithangen. En ga lekker tege je ouwe vent van 40 oprijen.
3 jaar geleden dus een gesprek gehad dat onze relatie in twijfel stelde, hij gaf toen aan dat hij ergens wel aanvoelde dat ik niet helemaal gelukkig was in de relatie. Ik heb toen toegegeven dat ik niet uit verliefdheid voor hem heb gekozen, en dat ik me schuldig voelde omdat ik hem iemand gunde die even ‘verliefd’ op hem was als hij op mij. We waren het toen eens dat we elkaar wel graag zagen maar meer als vrienden (‘broer/zus’) dan als ‘lovers’
Heel confronterend, al ben ik blij dat ik besef wat er scheelt na dit gelezen te hebben. Ik heb bindingsangst, dat is overduidelijk voor mij nu. Ik zit opnieuw in het stadium van afstoten, weglopen, problemen zoeken. En na al een paar korte relaties gehad te hebben, is het patroon altijd hetzelfde. In het begin alles goed, bij een 3-tal maanden komt die bindingsangst als een storm over mij en de relatie razen. Nu dus ook. Maar ik erken wat ik heb, wil erover praten met mijn partner en proberen, stap voor stap, een duurzame relatie uit te bouwen. Ik ben me er bewust van dat het niet makkelijk zal zijn. Ik ben, sedert mijn scheiding, nu 10 jaar geleden (vertrouwen helemaal geschonden door ontrouw partner) al heel de tijd op de sukkel wat relaties betreft. Ik zou zo graag weer gewoon het alledaagse geluk willen vinden bij iemand. Ik hoop dat het me deze keer zal lukken. Bedankt voor de heldere uitleg over dit niet te onderschatten probleem. Mvg, Christine
Het is nu 3 weken geleden dat mijn relatie van 3 jaar is verbroken. De reden van de breuk is omdat zij geen toekomst meer in ons ziet, ze zegt dat ze nog wel van me houdt maar het gewoon simpel weg niet meer aan durft. Ik snap er helemaal niets van! Sinds de breuk heb ik helemaal niets meer van me laten horen en zij ook niet naar mij toe. Is het nu definitief voorbij tussen ons? Of kan ik nog ergens op hopen?
Auw dat doet pijn, heel veel.. We berichten af en toe nog wel en via facebook ook nog wel contact. Nu heb ik echter mee gedaan aan actie van Q music love me again.. Hij Is gebeld door Qmusic met de vraag of hij met mij op date wil (etentje en film) . Zei eerst van heb daar niet zoveel behoefte aan en later oke laten we onder genot van kaarslicht en etentje er is over praten..Ik blij maar vraag mij wel af of hij mij echt nog weer terug wil.. Na dat het uit is gegaan is hij nog 1 keer bij mij geweest om tepraten gaf aan dat het over was maar bij weg gaan toch weer kus op de mond .. twijfel weer bij mij.
×