Komt dit nog goed..? Zijn vrienden baseren zich natuurlijk op zijn vorige relaties waar het nooit goed kwam. Ik heb hem intussen al een maand niet gehoord of gezien. Of toch, 1 keer om nog iets praktisch te regelen ivm geld, en dat was een enorm koele mail. Ongelooflijk. Hij gaat gewoon verder met zijn leven en ziet er gelukkig uit zegt iedereen. Ik denk dat hij al over mij was tijdens onze relatie zelfs… Hoe doe je dat? Ik dacht dat wij 2 het waren, dat we elkaar nu eindelijk hadden.. Na zo lang te wachten. is dat gevoel dan helemaal weg? Komen die positieve gedachten ooit weer naar boven in plaats van al dat negatieve? Want zo ziet hij me: als iemand die ruzie maakt, waar hij zich ongelukkig bijvoelt en waar hij zijn enthousiasme bij verliest. Hij is een ongelooflijk positieve persoon, en hij loopt weg van het negatieve…
Om even terug te komen op de vicieuze cirkel waarover gesproken wordt. Om deze te doorbreken, heb ik haar al laten weten: “schat, Wanneer het jou te snel gaat of te close wordt, doe je stappen terug, tot het absurde aan toe”. “Onthou 1 ding, ondanks deze bindingsangst, ondanks al die jaren oorlog die jij in je mee draagt, ik weet dat je gevoelens voor mij niet gefaked zijn. Die van mij zijn zeker even echt. Ik hou van jou zoals je bent, om wie je
Ik wilde je laten weten dat dit alles een kleine (verrassende) wending heeft genomen, daar hij zelf gebeld heeft om alsnog te dineren. Dat hebben we inmiddels gedaan en het werd een fantastische avond. (Vriendschappelijk, dat wel) Vervolgens belde hij me de volgende dag toen ie me door de stad zag rijden, om te vragen of ik een drankje kwam doen. Ook gezelig met zelfs kleine lieve signaaltjes. (heel zuinig). Hij komt langzaam dichterbij heb ik het idee.

Ik was nog niet eens in de buurt van huis en had al een smsje van haar; of ik veilig thuis was, dat ze zich zorgen maakte, dat ze het moeilijk vond om me zo verdrietig te zien, maar dat ze besefte dat zij er niets aan kon doen, dat ik een kanjer was en het beste verdiende. Ik stuurde terug ‘ben thuis’. Later in de week had ik nog een heel lief kaartje naar haar zoontje gestuurd (ik had immers van hem geen afscheid kunnen nemen), en daarop stuurde ze o.a. dat ze het met tranen in haar ogen had zitten lezen, waarop ik enkel reageerde met ‘graag gedaan!’. Ik was ondertussen 100% overtuigd van het feit dat ik haar terug wilde (en nog steeds) en bedacht me dat ik haar toch eerst vooral met rust moest laten. Ik hield het een week goed vol, enerzijds omdat ik wist dat ik haar met rust moest laten (zodat ze me kon missen), maar ook dat ik voor mezelf wist dat als ik haar niet terugkreeg het ook niet zou helpen als ik contact bleef houden.
In zo’n geval kan het een goed plan zijn om te proberen je ex terug te winnen. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan, want hoe pak je zoiets in vredesnaam aan? In dit artikel komen enkele tips langs die je hierbij kunnen helpen. Hoewel het natuurlijk onmogelijk is om garanties te bieden op het gebied van de liefde, is er een goede kans dat je, als je deze tips nauwkeurig volgt, al binnen een half jaar weer een relatie hebt met je ex.
Wij hadden enkele maanden geleden na een ruzie afgesproken om maar 1 avond doordweeks af te spreken, omdat zijn werk erg zwaar is en hij veel behoefte heeft aan rust en eigen tijd. Daarbuiten zouden wij wel gewoon 1 of 2 nachten samen slapen in het weekend en tenminste wekelijks 1 dag wat leuks samen doen. Ik accepteerde dit, maar na een tijdje vond ik dit niet meer kunnen, ik heb toen de opmerking gemaakt: ‘ik vind dit geen normale relatie, ik wil je graag 1 avond vaker zien, als je af en toe geen zin hebt, is dit geen punt, maar ik zou dit graag willen’. Hij heeft dit toen toegestemd en ik vroeg hem wekelijks of hij ook daadwerkelijk een dag extra wilde afspreken, hij heeft nooit geweigerd, en om vervelende avonden te voorkomen heb ik er zelfs enkele keren zelf voor gekozen om hem maar 1 avond doordeweeks te zien.
‘ I’m trying… to make you happy’. En dat ik daarna dus tot de conclusie kwam dat ik een deel vergeten opschrijven was op dat briefje: You won & I’m done. Happy holiday 🙂 -> Wat ik van mijzelf al kei beleefd vindt aangezien ik hem nog een gelukkige reis gewenst heb, en niet zei ik wilde eigenlijk liever dat je vliegtuig neerstortte op je terugweg. Maar goed… daarna had ik gewoon verder geschreven in sms als het zou passen dat ik woensdagnamiddag naar zijn kot kwam om mijn gerief op te pikken. Ik vroeg hem natuurlijk ook nog achter het veel te late beloofde geld ( iets van amper 6 euro) wat de helft van de condooms die ik had betaald. Maar ik vroeg de overgebleven condooms ook terug… en dan antwoord meneertje van; ja, maar als jij die meeneemt moet ik niet meer betalen hé. ( Dat is toch mega super grof, het is maar 6 euro, maar het is om het principe?!!) en dan wat later sms’te hij dat hij niet kan van de week…

Hi Andre, dat contact opnemen was veel te vroeg. Zoals ik schreef moet je dat pas over een paar weken doen, niet nu al. Dat ze niet reageerde op je uitnodiging betekent heel eenvoudig dat ze dat niet wil. En dat risico loop je voortdurend als je nu allerlei pogingen doet. Zoals ook het artikel aangeeft, kun je beter pas van je laten horen als je weken tot maanden verder bent. Ze krijgt dan gelegenheid om je te missen, wat nu duidelijk niet het geval is. Grt, A.
We zijn nu 2 jaar samen geweest waarbij ik het 2e jaar ontzettend verpest heb met mijn gedrag. Vorig jaar zomer ben ik mijn oma verloren waarmee ik enorm goede band had, mijn vader moest een zware operatie ondergaan en qua stress zat ik er helemaal doorheen. Mijn ex heeft me enorm goed gesteund, maar sinds die tijd ben ik in een diep dal geraakt. In december overleed en nog een familielid, en ik weet niet waar de laatste maanden gebleven zijn, maar er kwam absoluut niets meer uit m'n handen en uiteindelijk ben ik in een depressie beland waarbij ik het mijn ex echt onmogelijk gemaakt heb (ik ben te laks geweest om goed hulp te zoeken terwijl iedereen, en ook hij, me dit aanraadde).
Ik heb een probleempje, mijn ex is laatst op me geflipt… Hij zei rare en nare dingen zoals dat ik moet opflikkeren en dat het nooit meer goed komt en dat alles mijn schuld is en dat ik jaloers ben (hij heeft een nieuwe vriendin binnen 4 dagen, het was pas 4 dagen uit) en dat ik dood kan vallen en die dingen. Ik denk eigenlijk ook niet dat hij die dingen meent maar omdat hij heel boos is enzo.
Waarom ze steeds zo belangstellend is naar mijn prive blijf ik gewoon raadselachtig vinden. Dat ik het vraag ok, ik ben gewoon nieuwsgierig wat ze doet en met wie, puur omdat ik haar terug wil etc. Maar vanuit haar snap ik het niet. Mijn vrienden vragen nooit wat ik in mijn prive doe en visa versa. Alleen in tijd van nood houden we elkaar in de gaten.
Hi Flower1980, jammer dat je ex alleen al wat betreft dat concertkaartje niets liet horen. Een man trekt zich terug als hij bijv. denkt dat iets toch een verloren zaak is, of als hij op iets wil broeden waarbij hij niet gestoord wil worden. Zoals eerder aangegeven heeft je ex je op de lange baan geschoven maar houdt hij de deur nog wel op een kier. Ondertussen vindt hij misschien dat je eerst maar eens van betere huize moet komen, tja, een man heeft ook zijn trots ;). Haast om je terug te krijgen heeft hij dan ook niet. Of hij een ander heeft kan helaas niemand op deze website aan je vertellen, dus daar zul je zelf achter moeten komen. Inderdaad zijn dan de kansen hem terug te winnen zeer verslechterd. Foto's verwijderen doet een man als hij alle banden met het verleden wil verbreken, bijvoorbeeld uit woede, maar ook omdat hij er voorlopig niks meer in ziet. Verder zijn veel mannen nogal verrukt van de 'single'-status op internet, dus dat speelt mee. Ik denk dat je te snel, en teveel tegelijk wilt. Keihard je best doen werkt ook niet. Je moet jezelf blijven, en niet geforceerd de 'perfecte' ex willen uithangen om hem te paaien. Laat hem met rust, want je hebt van jouw kant nu meer dan genoeg gedaan. Wil hij je terug omdat hij echt van je houdt zoals ie zei, dan zal hij vroeg of laat zijn pijlen voor de dag halen. Laten we hopen dat hij straks die moed heeft. En je laatste vraag: Nee, mannen zoeken niet standaard aandacht bij andere vrouwen na een breuk, wel is het voor sommigen een methode om zich weer een 'echte vent' te voelen, of een manier om over de pijn van een verloren liefde heen te komen. Groetjes, A.
Waar wetenschappers nog niet zo lang geleden zijn achter gekomen, is dat praten over je problemen zorgt dat je stress ervaart. En wanneer je die stress ervaart in iemand anders zijn bijzijn, ga je die persoon automatisch associëren met je stress. Omgekeerd zal je, wanneer je in iemands bijzijn veel positieve gevoelens ervaart, onbewust die persoon met het positieve gevoel associëren. Dit heeft te maken met hoe je hersenen werken.
Ik vind het heel moeilijk om hiermee om te gaan. We zien elkaar enkel voor de wissel en verder hebben we heel weinig contact tenzij als ik eens iets stuur. Mijn probleem is dat ik haar nog wel wil, maar dat de wonden die geslaan zijn zo diep zijn en dat als er van haar kant geen minimum geinvesteerd wordt in de relatie ik het gevoel heb dat deze volledig gaat weg zijn binnen de kortste tijd.
Al met al wilde ze geen contact meer om zo het verwerkingsproces te vergemakkelijken. Tot ik haar 2 weken geleden plots in de kroeg tegen kwam en we nog even hadden gepraat (waar ze liever mee had gewacht, maar achteraf toegaf dat ze het wel fijn vond om me gezien te hebben), over hoe ik me bij alles voelde etc. Ze is namelijk ook gelovig (ik alleen zo opgevoed), maar heb haar wel verteld dat sinds het uit is het geloofsgevoel wel alleen maar sterker is geworden en er nu echt voor zou willen gaan (dit was vaak ook een punt van discussie). Tevens gaat ze eind januari stage lopen in het buitenland tot april en wilt ze tot die tijd ook geen contact houden om alles een plekje te kunnen geven en tot rust wilt komen; het blijkt namelijk wel dat ze er zelf ook kapot van is en ze gaf toe dat ze me wel mist. Maar ondanks dat me wel zoveel mogelijk wilt vermijden. Ze vertelde zelfs dat ze een eventuele nieuwe relatie niet uitsloot, maar dat ook gold niet alleen voor ons, maar het allemaal gewoon even niet wist.

Helaas is in mei dit jaar bij zijn 2e ex acute leukemie geconstateerd. Zij is een alleenstaande moeder van 3 kinderen en mijn ex heeft beloofd haar te helpen. Hier heeft hij zoveel tijd aan besteed dat er voor mij bijna geen tijd meer over is. Dit komt ook omdat mijn ex in de horeca werkt 's avonds en in het weekend (van 14.00 tot 11.00 uur) en ik overdag.
Ondertussen speelt hij blijkbaar thuis gewoon het spelletje verder (hij is 24 en woont niet meer thuis, maar passeert wel af en toe) en als er iets over mij gevraagd wordt, doet hij of er niets aan de hand is. Ik weet helemaal niet wat ik daarbij moet denken, maar het lijkt alsof hij schrik heeft van de reacties die hij ongetwijfeld zal krijgen als hij het vertelt.
Vandaag, 3 dagen later, belde hij me om het over die mail te hebben, en zei hij voor het eerst 'ik vind mezelf heel belangrijk', en toen ik aan hem vroeg of ie dan meer van zichzelf hield en zichzelf belangrijker vond dan ieder ander zei hij 'ja, misschien wel'. Ik vertelde hem dat ik al heel veel voor hem had gedaan, heel veel grenzen had verlegd en heel veel moeite in hem had gestoken, en dat als hij zelfs nu nog eisen aan me ging stellen, hij waarschijnlijk nooit iemand zou vinden die hij wél goed genoeg vond voor zichzelf, daarop zei hij 'dan blijf ik maar altijd alleen'.
Onze afspraak was leuk, gezellig en vertrouwd, ik had eigenlijk verwacht dat er veel spanning zou zijn maar dat was niet het geval. Wat mij ook opviel dat hij mij meerdere prive zaken toevertrouwde. Hij vroeg mij ook meer details naar mijn vakantie, toen ik de steden had verteld vroeg hij wel wat moet je daar dan en wat ga je daar doen? Hij vind het volgens mij maar niks dat ik daarheen ga :)
Mijn naam is sophy, ik wil getuigen over de grote spreukgieter genaamd Dr. Isikolo, mijn man en ik ben 5 jaar getrouwd nu we geen kind hebben en de dokter ons vertelde dat ik niet kan bevallen omdat mijn baarmoeder beschadigd door een verkeerd recept voor medicijnen dit maakte me zo bezorgd en mijn man was niet blij en daarom besloot hij te trouwen met een ander meisje en van me te scheiden ik was zo verdrietig dat ik mijn vriend erover vertelde dat ze me vertelde over een krachtige spreukgieter zij gaf me zijn e-mailadres goed, ik geloof er nooit zo veel in, maar ik besloot hem gewoon een keer te proberen en hij vertelde me dat het 24 uur zal duren om mijn man terug te halen en ik zal zwanger worden. Ik twijfelde hem de derde dag mijn man kwam terug naar mij en huilde toen hij zei dat hij de echtscheiding niet langer wilde 3 weken nadat de dokter had bevestigd dat ik zwanger was. hij kan je ook helpen contact op te nemen met
Mijn ex en ik zijn nu 1 jaar en een paar maand uit elkaar. Ik heb de relatie destijds stopgezet omdat we weinig tijd hadden voor de relatie en we er beiden ongelukkig van werden. Maar heb daar eigenlijk enorm spijt van. We hebben toch steeds contact gehouden via chat, sms, … Afspreken wou ze niet. Toch zijn we elkaar sinds april enkele keren tegengekomen vooral op de trein en hebben altijd heel leuk gebabbeld, het voelde weer zoals vroeger. Een maand geleden stuurde ze spontaan of ik niet op dezelfde trein zat, terwijl ik vaak diegene was die dat stuurde. Een week geleden hadden we effen op de markt afgesproken, om iets te regelen, en daarna nog een kwartiertje leuk gebabbeld. Ook op de chat was het enorm leuk de laatste tijd, het voelde weer alsof we dichter bij elkaar kwamen. Vandaag vroeg ik haar of ze mee wou naar de bios, maar daar reageerde ze op "nee, liever niet". En als ik vroeg waarom reageerde ze niet. Een kwartier erna hebben wel weer leuk gechat. Hoe moet ik dit nu opvatten? Op de trein, enz… heeft ze geen probleem om me te zien, we chatten bijna dagelijks, maar een echt afspraakje heeft ze liever niet…
Ik hou zoveel van mijn man dat we blij waren met twee kinderen, een jongen en een meisje. 3 maanden geleden begon ik een aantal vreemde veranderingen van hem op te merken. een paar weken later kwam ik erachter dat mijn man iemand anders ziet. Hij kwam laat thuis van zijn werk, hij geeft nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat mijn man weg en komt zelfs een paar dagen niet thuis. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar niets werkte. Ik werd erg ongerust en had hulp nodig. Ik las over Dr Goko-verhalen op een website die suggereerde dat dr. Goko kan helpen bij het oplossen van huwelijksproblemen, het herstellen van verbroken relaties, enzovoort. Dus ik nam contact met hem op en ik vertelde hem mijn problemen. Hij heeft mijn huwelijk opgelost en hij biedt een oplossing voor mijn probleem, nu zijn mijn man en ik weer bij elkaar. alles werkt goed in mijn huwelijk en ik ben zo blij dat Dr. Goko mijn man succesvol naar mij terugbrengt. als er een probleem is in uw huis, gezondheid, huwelijk / relatie en meer stuur een dan kunt u hem een whatsapp-chat geven op +2348056398964
Denk niet dat alle mannen vrouwenfilms en meisjesachtige activiteiten haten. Je denkt misschien dat je vriendje het niet leuk vindt als jij de locatie en activiteit van jullie date uitkiest, maar dat hoeft heus niet zo te zijn. Natuurlijk moppert hij een beetje als hij voor de tiende keer naar Love Actually moet kijken, maar waarschijnlijk vindt hij het toch leuk om vrouwendingen met jou te doen om de simpele reden dat hij jou daarmee gelukkig maakt.
Om mijn verhaal hier niet te lang te maken… Mijn ex kreeg uiteindelijk te horen dat zijn huis verkocht was en hij had een huis gevonden. De omgangsregeling met de vader van mijn dochter kwam ook in rustiger vaarwater, dus het zag ernaar uit dat we eindelijk onze problemen hadden overwonnen en konden gaan genieten van elkaar zoals het hoort. Op 3 oktober vertelde ik dan ook voor het eerst aan mijn ex dat ik van hem hield nadat ik van hem de bevestiging kreeg dat hij voor me ging hoe dan ook. Hij beantwoorde mijn liefdesverklaring!
Door mijn gezeik(smsen naar anderen, niet naar mij, bellen met anderen, niet met mij, klussen bij anderen hier niet, niet hier slapen enz. Wonen 8 maanden apart.Ik met onze 3 kinderen en hij alleen. Eerste maanden vaak daar geslapen. Hi nooit hier. Nu is hij hard en zegt nee op dit moment zie ik het nooit meer goed komen. Wat moet ik hiermee? Hij is nu nog zekerder van zijn zaak zegt hij. Reactie infoteur, 07-05-2012

Hi Eddy, zonder te weten waarom ze weggelopen is, kan ik er geen zinvolle uitspraak over doen. Wat er gezegd is, is dat ze zich bedreigd voelt, geen contact wil, wil scheiden en dat je haar leven zuur gemaakt zou hebben. Dat zijn geen beste conclusies. Vertrouwen terugwinnen is dan ook nu niet aan de orde. Een vrouw vertrekt nooit zomaar, dus er moeten dingen zijn gebeurd die absoluut niet door de beugel kunnen. Ik kan er vooralsnog niet anders van maken. Wacht af wat ze gaat doen! Sterkte, A.
Je voelt jezelf ook afgewezen en daardoor riskeer je al snel minderwaardig over jezelf te denken. Stop daarmee. Het is niet je ex die bepaalt hoe leuk je bent. Je ziet de situatie nu niet meer in juiste perspectief en als je niet uitkijkt zak je nog verder af in de negatieve spiraal, waardoor het je uiteindelijk niet meer zal lukken om je ex terug te winnen.
Iemand jou laten missen is een wens van vele mensen. Deze wens komt veelvuldig voor in relaties waar men elkaar een tijdje niet ziet en/of spreekt, of in liefdesrelaties die inmiddels verleden tijd zijn. Echter is het vaak erg moeilijk om deze wens werkelijkheid te laten worden. De volgende tips kunnen je helpen om jouw wens in vervulling te laten gaan, en iemand jou te laten missen.
Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
Hallo.onlangs is mijn relatie stuk gelopen. Door omstandigheden,wonen we nog steeds samen. Ik kan hier niet mee omgaan.het doet me zo pijn om elke avond terug thuis te komen.soms samen dingen doen. Ze zegt dat ze me doodgraag zie.maar niet de stap terug wil zetten voor een relatie.ik weet geen weg met mezelf en nog minder voor 'ons'. Kan iemand een beetje raad geven aub.

Mijn vriend zit al een jaar vast, zie hem een keer in de week.. Hij is iemand die zijn gevoelens niet echt uitte, of beter gezegd niet echt durfde te uiten omdat, " hij denkt dat dat bij een man hoort ". Dit alleen als er andere mensen erbij zijn. Als we alleen waren was het altijd perfect. Ik kom in principe niet tekort aan zijn aandacht, maar het kon wel een beetje veranderen van mij.. Maar, sinds hij vastzit is dat een beetje veranderd, want wanneer ik het bezoekzaal binnen loop, is hij niet 100% mijn vriend die ik gewend was. Ben nog steeds wel heel blij en gelukkig met hem, terwijl we toch wel een moeilijke tijd meemaken. Hij kon ( of bewust ) zijn gevoelens niet echt tonen als er meerdere mensen bij ons zijn. Hij dacht volgens mij dat hij dus een macho was :)), wat eigenlijk sinds hij vastzit, elkaar maar een keer per week, en maar een uurtje zien, flink veranderd.. Dus, ik denk, als je elkaar misschien een tijdje niet vaak ziet, dat je elkaar echt gaat missen.. als ik mijn situatie als voorbeeld mag geven, had ik dat gevoel al na een week.. En bij hem, hetzelfde avond al.. Hoop dat het snel goedkomt!!
Maar ik weet het op moment ook niet meer. Ik wilde hem natuurlijk niet helemaal kwijt, dus ik probeerde me gevoelens aan de kant te zetten er te zijn als vriend voor hem. Waar toen alles ook tot een relatie kwam. Ik wil dus niet de hoop opgeven maar hij is best heel koppig en ziet niet hoe stapel gek ik en me zoontje op hem zijn. En dat ik er nu alles aan ga doen om mijn verleden te vergeten en een betere moeder ben dan voorheen. Ik ben al wel zo ver dat hij me nu niet meer negeert.

Of je iemand bent die snel een ander mist heeft met verschillende dingen te maken. Hoezeer je je met die persoon verbonden voelt bijvoorbeeld. Je hecht je niet zomaar aan een ander; dat heeft een functie. Onze verre voorouders waren voor hun voedsel en bescherming volledig van elkaar afhankelijk. Het was voor hen dus heel belangrijk om bij elkaar in de buurt te blijven. Doordat je iemand mist is de kans dat dat gebeurt groter. En daarmee ook dat je overleeft.


Heb je nog wel eens contact met haar? Kijk of er iets verandert in jullie contact… Zo nodig spreek je over een maand nog een keer af, kijken wat er gebeurt. Blijft ze treuzelen en het niet weten: ga verder met je leven! En je mag de deur op een kiertje houden en dat communiceren. Maar blijf niet stil zitten en wachten. Waarschijnlijk is niet goed voor jouw eigenwaarde.
Graag had ik uw advies hieromtrent. Ik weet het, 3 weken is geen lange relatie, maar ik zag het echt zitten en wil hem eerlijk gezegd niet kwijt… Moet ik hem even met rust laten? We zien elkaar geregeld op café. Ik heb al een aantal pogingen ondernomen om te praten, maar telkens loopt hij van mij weg… dus voorlopig hou ik het enkel bij een goeiendag. Het idee dat ik zelfs de kans niet krijg om dit uit te praten, maakt mij gek van verdriet…

Mijn man heeft op zijn 46 jaar een gloed oplopende flirt gehad in volle publiek. Zijn nadien naar zijn auto gegaan hoe het daar verder verlopen is kan ik raden. Haar man heeft hen betrapt. Ze kwamen er met kneuzingen vanaf. Mijn man is nochtans een vrij kil iemand en uitermate discreet, ik herkende hem niet. We zijn thuis gekomen hij deed alsof er niets aan de hand was, heeft zich naast mij in bed gelegd en geslapen.


Om het even weer wat aan te wakkeren zijn we weekendje weg geweest. Maar ja, als er twijfels in mijn ex zijn hoofd zitten, dan zitten die daar. Hij is een enorme twijfelaar, over alles. Maar, en nu komt het rare. Zijn woorden spraken niet met zijn daden. Hij was echt all over me. Kussen, aanhalen, hand in hand, me lief aankijken. Als iemand minder voor je voelt dan neem je toch wat afstand? Hij was ook nog steeds wat jaloers en soms zaten we op de bank, uren ons ding te doen en dan zei ik opeens: "oh ja shit, ik was even vergeten dat we problemen hebben". Zei hij: "shit, ik ook". Hoe kun je dat nou vergeten?
Iemand noodgedwongen moeten missen, doordat liefde blijkbaar begrenst is en het slechts voor landgenoten/ eu burgers onderling weggelegd is om samen te mogen zijn, dat doet pijn. Vooral als je niet aan de eisen kunt voldoen, die men van je eist om hem/haar hierheen te halen en je ook niet kunt vertrekken naar zijn/haar land omdat je hier bijv. ook kinderen hebt en hen niet uit hun vertrouwde omgeving weg kunt halen.
Zoals besproken in tip 6, is het belangrijk te onthouden dat je hem nooit de schuld moet geven van de break-up. Ik snap dat dit ten dele wel het geval zou kunnen zijn maar het heeft geen enkele zin om dit te blijven benadrukken. Hij zal zich er alleen maar slechter door voelen en niet meer bij je terug willen. Wees bereid je eigen fouten toe te geven en ze vooral te verbeteren.

Mijn relatie is nu bijna 3 maanden uit. We hadden 2 jaar een relatie en ineens was het over. Net op vakantie geweest wat allemaal erg leuk was en ons dichter bij elkaar heeft gebracht. Maar een paar weken daarna is ze gaan studeren in Groningen aan de andere kant van het land en ging het moeizaam verlopen. Naar mijn gevoel werd ze helemaal meegesleurd in dat los gaan daar. Ik had daar geen moeite mee, maar vond het wel fijn als ze af en toe eens liet weten waar ze uit hing. Dit deed ze ook zeker en ze wilde mij ook geen pijn doen. Maar ik merkte dat het voor haar beetje ging wringen allemaal.

Snap ik er op den duur helemaal niets meer van! Hij heeft gekregen wat hij wilde, dat het uit was, ik heb hem zijn zin gegeven en al, en nu doet meneertje nog moeilijk?! Het is alsof het niet nodig is ineens wat rekening te houden met mij… 3 weken geen enkel contact, en dan moet ik nog langer zitten wachten? Die drie weken waren een ware hel voor mij, en nu dat ik op het punt ben gekomen dat ik hem los wil laten, gaat ie zo beginnen doen?! Ik word er echt gewoon vreselijk ambetant en tuureluurs van!


Ondertussen werd ze geopereerd, haar verjaardag kwam ook nog niks gestuurd, maar zag wel dat ze na een dag na de verjaardag me ging verwijderen uit haar lijst maar zag wel dat ze voor de operatie ging daten. 2 maanden later deed ik of ik niks wist en ging haar opzoeken op haar werk en vroeg uitleg weer en ze deed of ze nog geen vriend had. maar later in de gesprek zei ik ook heb gehoord dat je nieuwe vriend hebt en toen zei ze me ouders weten het we zijn verloofd. Ik weet heel graag van haar dat ze wou trouwen. Ze is heel eigenwijs type en nog niet wijs p haar leeftijd 30 jaar nu. en die vriend is pas 24 sowieso dat verhouding klopt niet. en iedereen weet dat ze helemaal gek van me was ze deed ook alles voor me en ik ook voor haar alleen toen haar moeder me schuld hoorde voelde ik me machteloos ze proberen van alle kant haar weg te krijgen van me niet dat ik op ik ging tot dat de eerste ruzie in ons relatie (21-10). ging ook op (31-01) verhaal halen bij haar verloofde, dag later werd cokesnuiver genoemd wegens me ogen vermoeid ik slaapde heel weinig en ondertussen 15 kilo afgevallen in 2 mnden. wat ik wel snap hun reactie maar dat ze uberhaupt d8 dat ik kan snuiven van aards ben ik heel rustig drink ook niet eens coco cola omdat ik best geef om me gezondheid. Nu heb ik 9 mnd met rust gelaten niet in de buurt gekomen helemaal nada. want eerst ze deed heel loconiek als ik contact zocht heel dramatsch boos en ze ging keertje wegrennen terwijl ik alleen wou praten. Nog steeds heb ik de behoefte om te praten voel me genaaid want het is niet waar wat de andere zeiden dat ik haar aan de lijn ging houden en dat ik met haar omging voor haar geld. alleen zei ze wel wat bij mij nog elke dag rinkelt toen ze mail ging sturen van we zijn met vrede uit elkaar ik weet dat je een goede hart hebt. ben ik haar nu definitief verloren of zit er nog een klein kansje! Reactie infoteur, 07-11-2012
Maar nu komt het. Hij heeft 3 maanden na het einde van onze relatie een nieuwe vriendin. Waarbij hij bij de eerste dag mij alweer seksueel getinte berichtjes stuurde en tot op de dag van vandaag nog steeds. We zijn inmiddels ook al met elkaar naar bed geweest terwijl hij een nieuwe vriendin heeft. Hij had daarna spijt, maar stuurde toch vlot weer berichtjes naar me.

Deze ezel heeft zich in bepaalde zaken wel vaker aan dezelfde steen gestoten en dat wilde ik niet nog een keer laten gebeuren. Daarop heb ik een afspraak gemaakt of ik iets aan mijn woedebuien kan doen, ook omdat dit mij in de toekomst zal tegen zitten of deze relatie nog goed komt of niet. We hebben zaterdag afgesproken dat ik mijn spullen kom ophalen om er daarna definitief een punt achter te zetten. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het weer goed komt en ben bereid hier alles voor over te hebben maar op dit moment is helaas het geloof er bij haar niet.
Hi Hoopvol, meerdere rebounds zijn mogelijk. Zoals je op zijn berichtjes reageerde is goed, maar wat je hem ook schrijft, doe het nooit meteen. Hij moet goed beseffen dat hij de laatste op jouw lijstje is. Dat hij geen enkele reactie gaf op je wereldreisplannen is natuurlijk waardeloos. Misschien was ie overdonderd! ;). Het vieren van de laatste terugbetaling zou een mooi voorstel van jouw kant zijn, maar het is tevens een test. Want hoe gaat hij daar straks op reageren? 1. Gewillig en onderdanig, 2. enthousiast en gretig, 3. mat en lauw, 4. boos en afkerig, of 5. bangelijk en vermijdend? Dit zijn zomaar wat mogelijkheden, maar bovenal staat dat jij de beste indruk achterlaat, gewoon door het voorstel alleen al. Doet hij het niet, dan rest hem spijt. Doet hij het wel, dan zal hij van heel goede huize moeten komen om jouw interesse op liefdesvlak weer op te roepen. Zo moet je het zien. Groetjes, A.
We hebben intussen wel contact gehouden tot sinds kort en je raadt het al.. ik heb dus alles gedaan wat door iedereen afgeraden wordt.. ik heb haar bestookt met Whatsapps en Facebook berichten ( wel prive ) in alle soorten en maten om zo maar te zeggen. Telkens als ze zei dat ze twijfelde en naar huis wilde komen nam ik dat als reden om haar te bestoken met berichten en telefoontjes om haar over de streep te trekken, maar telkens als ik dacht dat ik het zover had trekte ze zich terug. Ik weet nu dat dat fout was en heb ik haar waarschijnlijk alleen verder weg geduwd.
Toen ik Dr. Isikolo vond, had ik dringend behoefte aan het terugbrengen van mijn ex-geliefde. Hij liet me achter voor een andere vrouw. Het gebeurde zo snel en ik had helemaal geen inspraak in de situatie. Hij dumpte me gewoon na 3 jaar zonder uitleg. Ik neem contact op met Dr. Isikolo via zijn e-mail en hij vertelde me wat ik moest doen voordat hij me kon helpen en ik deed wat hij me vertelde, nadat ik had verstrekt wat hij wilde, wierp hij een liefdesbetovering om ons te helpen weer bij elkaar te komen. Kort nadat hij zijn betovering had gedaan, begon mijn vriend me opnieuw te sms'en en voelde me vreselijk voor wat hij me net had aangedaan. Hij zei dat ik de belangrijkste persoon in zijn leven was en dat weet hij nu. We gingen samen wonen en hij stond meer open voor mij dan voorheen en hij begon meer tijd met me door te brengen dan voorheen. Sinds Dr. Isikolo me heeft geholpen, is mijn partner heel stabiel, trouw en dichter bij me dan ooit tevoren. Ik beveel Dr. Isikolo ten zeerste aan voor iedereen die hulp nodig heeft. whatsapp hem nu +2348133261196.
Dat ze vreemging was vanwege de sleur in je relatie. Die jongere man laat haar jong voelen. Heeft als vrijgezel leuke hobbys en een frisse jonge omgeving. Nou wil ik niet zeggen dat je je 13 jaar jonger moet gaan gedragen. Maar eens goed nadenken waar de vonk is ontstaan. Waarom is ze verliefd op je geworden. Is het een romantische dans? Was het die nacht bij een kampvuur starend naar de sterren? Herbeleef dit samen. Wees creatief. Vecht voor je relatie. Nu ze nog niet kan kiezen!

Hi Anthony, wat je moet doen staat in het artikel. Omdat je haar (helaas) regelmatig ziet kun je er gebruik van maken door vanaf nu consequent bij elke ontmoeting een fantastische indruk achter te laten. Houd eventuele babbels kort en zorg ervoor dat je er geweldig uitziet. Zo blijf je in haar hoofd rondspoken en komt ze niet echt van je los. Ga niet voor vriendschap, maar blijf wel 'vriendelijk'. Dat is een verschil ;). Na verloop van tijd (kwestie van maanden) kun je eens proberen haar wat langer te spreken. Een van de beste dingen die je haar dan kunt vragen is hoe ze zich voelt of iets anders dat met emoties te maken heeft. Voor de meeste vrouwen is dit zo verrassend, dat het halve werk al gedaan is. Hopelijk komt het ooit zo ver! Sterkte voor nu, A.
Ook loopt de relatie met mijn ex verschrikkelijk stroef. Nadat hij bekend heeft gemaakt dat hij een relatie heeft, laat hij weinig tot niets van zich horen, hij wil Rick ook niet komen opzoeken. Voordat hij een relatie had, kreeg ik bijna dagelijks een berichtje (niet dat ik daar op zat te wachten), maar nu hoor ik helemaal niks meer. Over een paar weken hebben we een gesprek met onze advocaten ik ben benieuwd….
Meestal geven we altijd de mannen de schuld dat ze zo hetzelfde zijn, terwijl je er zelf verantwoordelijk voor bent om weer op dezelfde soort man te vallen. Er zijn 2 voor nodig om een relatie aan te gaan. Als je graag een vriendje wilt is het makkelijk om de duidelijke patronen te negeren en te genieten van het moment. Als je eraan werkt om jezelf onder controle te houden zal je je niet snel storten op iets zonder erbij na te denken. Vaak als een man haast heeft, heeft hij een probleem. Dus trap op je remmen, hoe graag je ook verder wilt gaan.
Maar helaas, na een aantal erg leuke dates en leuke gesprekken via de app begon hij een beetje raar te doen. Hij reageerde weinig of reageerde kortaf. Ik had al zo’n idee dat er wat was. Ik probeerde ‘desperate’ te achterhalen wat er was; ik stuurde hem lieve briefjes en ik stuurde hem papjes (uhmmmm… ik denk dat je wel kunt stellen dat ik hem bestookte met appjes…oeps). 
Hi Hoopvol, deze man moet niet denken dat als hij met zijn vingers knipt jij vervolgens klaar staat. Natuurlijk moet je dat geld wel terughebben. Zoals je weet ben ik geen voorstander van een afspraak. Ga je toch, dan moet je hem de indruk geven dat je amper ruimte in je agenda hebt, en dat je het helaas kort moet houden. Zo houd je hem in de greep, want anders gaat het andersom en gaat hij het contact regeren. Pak de flappen aan, geef hem een verfijnde glimlach, drink desnoods een drankje en stap dan op. Ga niet vragen wat hij vervolgens zal gaan doen (bellen, sms'en oid), maar zeg iets in de trant van: 'Ik hoor wel weer van je'. Het is natuurlijk het beste als hij laat merken je graag weer opnieuw te willen spreken. Laat hij dat in het midden, dan ben je wel de laatste om hem achter zijn vestje te zitten. Eens kijken of Cupido zijn pijlen nog ergens in het stof heeft liggen… ;). Groetjes, A.
Ik weet dat we jong zijn en dat er nog veel moet aankomen maar ik zie haar echt nog graag, voor mij is ze nog de ware. Ik wil ze dus wel terug (dat weet ze) ondanks alles wat er is gebeurd. Ik ben redelijk vergevend voor haar. Ik wil dit omdat we wel bezig waren met onze toekomst en omdat alles wel goed zat op dat vlak. Ik ben bezig met mezelf te herstellen, dat is belangrijk. Ik heb wel al het contact geblokkeerd, alleen zij kan mij bereiken. Ik ben soms hard geweest met uitspraken in wat ze me heeft aangedaan maar nooit uitgescholden of kwetsend! Ik heb heel diep gezeten en wil hier echt uit.

Bedenk bovenal dat de ergste verzoening beter is dan de beste scheiding. Dit geeft zelfvertrouwen werk te maken van je teleurgestelde of gekwetste ex. Wil je je vrouw of vriendin terug, geef haar dan eerst de ruimte je te gaan missen. Win daarna haar vertrouwen terug. Doe als in het begin van jullie relatie. Schrijf haar vanuit je hart - uiteraard ook over hoe jij je voelt - , nodig haar uit voor een diner of de film, of misschien iets dat creatiever is dan dit. Een vrouw wil begrepen worden, en hoeft helemaal niet gelijk te hebben. Zorg er dus voor dat je haar werkelijk begrijpt. Wees er zeker van dat alles is uitgepraat en er geen verborgen woede achterblijft die je later weer op je bord kunt krijgen. Bespreek dus elke emotie, ook al is het geheel tegen je natuur. Laat haar daarnaast zien dat jij de man bent waar ze ooit op was gevallen. Wees de meest romantische persoon die ze ooit heeft ontmoet en ga hier mee door als je haar hart hebt terug veroverd.
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.
Hi Joyce, je kunt niet met zijn drieeen in een relatie zitten. Aan deze man heb je niets, dus de vraag of hij terugkomt is een verkeerde. Je moet hem zelf niet terug willen! Een beetje kerel zou je veel beter behandelen, niet met zijn ex rommelen en jouw schrijfsels beslist lezen. Kortom, een hele foute man waar je met een grote boog omheen moet lopen. Gelukkig begint jouw vrijheid hier en nu! Sterkte, A.
Wanneer je in je eigen hoofd blijft zitten, en die knauw aan je zelfvertrouwen niet aan een toets met de buitenwereld onderwerpt, zorg je ervoor dat het langer pijn blijft doen. Maar wanneer je op stap gaat met een leuke man die zijn best voor je doet, kan je een beetje ontdooien. Dat je vriend je aan de kant heeft gezet wil niet zeggen dat jij ineens voor alle mannen onaantrekkelijk bent geworden. Of voor welke man dan ook, for that matter.

Wanneer vertel je een man nou precies dat je een kindje heb? Ik ben nu wel een beetje bang om het te vertellen, aangezien hij meteen ervoor wegrende. Andere kant denk ik van nee ik vertel het meteen, want dan weet hij het tenminste en verspil ik mijn tijd niet aan iemand! Het blijft moeilijk om een goede vent te vinden die jou en je kindje accepteert. Vooral de mannen van mijn leeftijd(rond de 30) lijken een bindingangst te hebben pfff, of heeft dat niks met leeftijd te maken?
Na een maand of iets werd de situatie ivm de scheiding moeilijker (toestanden als ex wilde niet tekenen e.d.) Bovendien werd hij 'down' door dit gedoe, wat zijn uitwerking op ons had. Uiteraard ben ik achter hem blijven staan en steunen, wat mij logisch leek. Hij was veel moe door al het gepieker van haar, en had daardoor minder zin leuke dingen met mij te gaan doen. Daar kon ik ook nog in komen. Ik heb hem de ruimte geboden en voor mijn gevoel toen geen dingen opgelegd of gedwongen. Terugkerend punt van discussie (zonder woorden of ruzie want die hebben we nu nog steeds niet gehad!) was het feit dat hij niet aan zijn ouders/ vrienden en de hele reutemeteut wilde vertellen mij te hebben ontmoet. In het begin had ik daar geen problemen mee echter is het zelfs mijn idee geweest het even stil te houden omdat zijn ex anders nog moeilijker zou kunnen doen met tekenen als ze lucht kreeg van een nieuwe liefde. Wij zagen elkaar dus ook alleen bij mij thuis en in mijn omgeving. Hij woont een half uur bij mij vandaan, ik weet ook waar maar ik 'kan' daar dus niet komen (zoals we hadden afgesproken; nee hij heeft geen ander nog;)) Dat hij mij niet zo snel aan zijn kind wilde voorstellen kon ik overigens helemaal in komen (en nog).
Bedankt victor, je bevestigt hetgeen wat ik dacht: haar met rust laten. In ons laatste gesprek zei ze dat ze echt van me hield maar geen energie had om de relatie verder te zetten omwille van de kritieke situatie waarin zij vertoefde. Weet je, ik ben blij dat we als vrienden uiteen zijn gegaan: geen ruzie, geen gedoe en vooral een zeer positief beeld van elkaar. En dat wil ik niet verbrijzelen.
Hi Alain, sommige mensen maken een puinhoop van hun leven, zo ook jouw ex. Na de relatie met de vader van haar kind volgde een rebound, daarna jij, en nu weer een ander. Hoe haar kind dit allemaal ervaart zal haar minder kunnen schelen vrees ik, en zo is hij de dupe van het turbulente liefdesleven van zijn moeder. Zoals ik het lees zit ze nog steeds onder de plak van haar vader die jou en de vorige partners duidelijk niet zag zitten. Dat 'bedriegen' over en weer is wel opvallend, zo werd zij belazerd door haar ex, belazerde zij jou, en dacht haar vader dat jij haar weer belazerde. Zelfs met zijn eigen vrouw, hoe bespottelijk kan het zijn. Al met al zit er weinig toekomst in de relaties die je ex aanknoopt, dat is toch wel het patroon. Vroeg of laat eindigt het weer in vermeend vreemdgaan van haar of de partner, waarna de relatie knapt. Als ik jou was zou ik geen minuut emotie meer in haar steken, gewoon omdat je tegen jezelf moet zeggen dat jij beter verdient dan zij je kon geven. Zij houdt niet van jou, wel van het geld dat je meebracht en in deze fase van haar leven kennelijk goed uit kwam. En nu is ze doodleuk met een ander verder gegaan. Veel meer dan 'fijne feestdagen' kreeg je niet te horen, dit is het dan! Het kind kan er niets aan doen, maar je maakt het afscheid pijnlijker als je door blijft gaan met telefoontjes, mails of wat dan ook. Ik hoop dat je tzt over deze relatie heen komt. Sterkte, A.
Dan naar het begin. 12.5 jaar geleden elkaar leren kennen, liefde op het eerste gezicht. Veel lol gehad, leuke dingen gedaan en haar altijd als prinses kunnen behandelen. na een goeie 3 jaar kwam de relatie op een punt dat we er beide niet veel meer in zagen. En het meer een vriendschap was als een relatie. En op het moment dat we samen de stekker er uit wilde trekken bleek ze zwanger te zijn. Iets wat niet de reden moet zijn om samen te blijven maar het vuur laaide weer op. We wisten weer waar we voor samen waren en hoezo we gek op elkaar waren geworden. Omdat we beide nog thuis woonde moest er wel hals over kop een huis komen. En na een aantal maanden was het een feit, we gingen samen wonen en 1.5 maand later kwam onze dochter ter wereld. Omdat ik met mijn baan niet kon opbrengen wat nodig was om een gezin te onderhouden ging ik terug in mijn oude werkzaamheden als internationaal chauffeur. Mn vriendin had er gelukkig geen moeite mee dat ik van huis was maar zelf miste ik mijn meiden meer en meer. Daar door zocht ik door de telefoon zo veel mogelijk contact. In die tijd koste dat nog scheppen met geld en ging er makkelijk € 800,- per maand daar aan op. Dat werkte dus ook niet want er bleef niets over van het salaris om als nog rond te komen. Dat leidde er toe dat soms dingen niet betaald konden worden en het nog financieel een zooitje werd. Dan klopte ze aan dat het niet goed ging maar door mijn schaamte dat mij dat overkwam stopte ik mn kop in het zand in plaats van dat ik het oploste. Toch het besluit genomen om weer als kantoor man aan de slag te gaan. Goeie betaalde baan maar de gaten vulde ik er niet mee op en tot op de dag van vandaag kampen we met de lasten daar van. (1 van de punten waar het op spaak is gelopen). Net mijn nieuwe baan en daar kwam kind nummer 2. Schitterend weer iets wat de binding tot elkaar aansterkte. Het huis werd wel te klein en door de schulden en de recessie kwamen we niet tot het punt om ruimer te gaan wonen. Dan maar het beste er van maken in ons kleine 3 kamer flatje. Maar door de stress die de baan met zich droeg was ik uitgeput en futloos. Als zei wilde wandelen, fietsen of iets leuks ondernemen zat ik liever als een zoutzak op de bank uit te puffen. (wederom een punt waar door de liefde weg ebde). Na dat nr 2 een jaar of 2.5 / 3 was wilde ze graag weer gaan werken. Om de ellende op te lossen en ook graag weer wat om handen te hebben ipv heel de dag op de bank te hangen. En ja hoor ze vond een baantje. Niet het meest leuke maar ze was weer bezig. Maar daar kwam verassing nr 3 om de hoek. Wederom zwanger en niet gepland. Maar we maakten er wat van. 2 maanden later in het huwelijksbootje gestapt om het lot te bezegelen. Totaal verliefd en alles was super alleen raakte ze in een burn out door alle stress. En toen 11.5 maand later kwam mijn waarschuwing. Ze zag het niet meer zitten. Haar gevoelens waren weg en ze zag het niet meer zitten. Na intensieve gesprekken met elkaar kwam er uit dat ik meer moest doen. Niet neer ploffen en haar al het werk doen maar mee helpen (zoals het ook hoort, want dat heb ik wel geleerd dan mijn houden echt waardeloos was). Als vanzelfsprekend heb ik mijn schouders er onder gezet en geprobeerd haar in te laten zien dat ik DE man ben en alles voor dr wil doen. Want voor mij is ze nog altijd mijn droom prinses! Maar goed, het mocht niet baten. De klap kwam dus 2.5 maand geleden. Ik kan dus niet zeggen dat ze niet heeft geprobeerd er wat van te maken. Maar ik ben nog stapelgek op die meid en wil niets anders dan door gaan met de ingeslagen weg om haar weer vrolijk, blij en gelukkig te maken. Ze geeft ook wel in diverse gesprekken aan die droom diep van binnen te hebben om als gezin bij elkaar te zijn maar is bang dat ik haar toch weer zal laten vallen en in mijn oude patroon raak. Ik ben er nu voor in therapie. Maar ze wimpelt alles af om niet meer die pijn te hoeven voelen die ik haar heb gedaan. Tot overmaat van ramp zetten haar ouders zich pal achter haar en wijzen mij aan als bron van alle ellende en zeggen tegen haar dat het beter is zo. Ik hoop door te laten zien wat ik kan haar hartje terug te veroveren maar dit maakt het niet makkelijker. Ik ben zo bang dat ik mijn schat kwijt raak en dus ook de kinderen die ik nog maar sporadisch kan zien dalijk.
Hi Sonja, hoe valser de vrouw, hoe groter haar doel… ;). Ondertussen moet je je afvragen of je je energie wilt steken - ook op de lange duur - in iemand die zo stemmingsgevoelig is dat je niet weet wat je aan haar hebt. Iedereen kent een grens, maar ze heeft bij jou wel erg veel krediet opgebouwd. Nu is het zaak dit om te draaien en hier consequent in te zijn. De ingeslagen weg is goed. Hou je taai, A.
Mijn volledige naam is Michaëlis 19 jaar jong en ik heb een relatie breuk achter de rug. Ik weet het in ben nog zeer jong en heb een heel leven voor me.. uiteindelijk ben ik degene die het gedaan gemaakt heeft, de relatie duurde anderhalf jaar, achteraf gezien heb ik spijt dat ik het gedaan heb gemaakt en dat heb ik haar ook verteld en ze zegt dat ze me nu op deze moment niet terug wil. Ik heb zeer veel fouten gemaakt in mijn relatie met haar, ik was een verslaafde gamer en liet haar vaak staan om te gamen ik kon met haar zeer moeilijk over mijn emoties praten waardoor de communicatie tussen ons niet goed was vaak als er ruzie was liep ik weg omdat ik vond dat de ruzies die we maakten nutteloos waren, achteraf gezien was dat ook een zeer grote fout van mij om niet te luisteren want als er ruzie is is het teken dat ze haar ergens niet goed over voelt. Al dit besef heb ik wel maar is het te laat? Zou ik haar nog kunnen terug krijgen? Moet ik haar laten gaan en hopen dat ze een vriendje krijgt die haar kan geven wat ik haar niet kon geven zodat ik haar gelukkig kan zien? Moet ik contact met haar verbreken of juist niet? Wij zijn nu 2 maanden uiteen maar ik zit eronderdoor en het liefste van al wil ik haar terug in mijn armen, wat moet ik doen?
Bijzonder helder verhaal. Ik herken alle punten die je opnoemt, en in het bijzonder het patroon van toenadering zoeken en dan weer afstoten als het te benauwd wordt. Heb dat nu al 6x meegemaakt, maar ik waak er in mijn huidige relatie voor om dat weer te laten gebeuren. Het is namelijk vooral een angst die in jezelf zit en niet zozeer realistisch is. Het gaat echt om het doorbreken van patronen. Wat helpt is het erover praten met je partner zodat die weet waarom je je zo gedraagt. Veel dank hiervoor.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!

Hi Aprilrain, ja ik had je al gewezen op het artikel over bindingsangst. Lees daar ook de antwoorden op reacties, want ongetwijfeld zul je er herkenning vinden. Met iemand die zo'n hechtingsstoornis heeft kun je niets beginnen, wel kun je het beschouwen als een storing in de normale ontwikkeling. Zo iemand heeft dan bijvoorbeeld nooit een relatie gehad, of alleen een lijstje met verbroken relaties. Ook zie je het bij individuen die het grootste stuk van hun leven bij hun moeder wonen en letterlijk bang zijn om met een vrouw (van buitenaf dus) enige omgang te hebben, laat staan een hele relatie met toekomstmogelijkheden! Hij wil je wel knuffelen en zoenen, maar weet verder niet wat hij ermee aan moet. Alles zal hem benauwen. In je nieuwe bericht kom je eigenlijk met nog meer bevestigingen van zijn onkunde. Zo is het natuurlijk fouter dan fout dat hij je uitnodigde voor een etentje omdat jullie zoveel maanden samen waren, maar dat jij jouw deel zelf moest betalen. Dat is toch geen kerel? ;). Je vond hem leuk omdat hij betrouwbaar was en oprecht. Maar lees je berichten nog eens terug. Zijn onbetrouwbaarheid spat er vanaf, en eerlijkheid is ver te zoeken met dat walgelijke besluit dat hij 'al veel eerder had genomen'. Alsof jouw belangen er totaal niet toe doen. Alsof je maar hebt te luisteren naar zijn grillen. Zijn moeder. Zijn angsten. Zijn getwijfel. Zijn onwil. Kap ermee en laat hem maar pruilen in zijn wiegje op de slaapkamer van zijn moeder ;). Groetjes van A.
Het heeft veel verdriet en onzekerheid met zich meegebracht aan mijn kant en vervolgens op (ook nare wijze) terugtrekken van zijn kant. Dit is inmiddels een jaar geleden en we hebben nog wel wat contact gehouden en verschillende zaken uitgepraat daarna, maar een hereniging bleef uit en inmiddels is het contact ook gestopt omdat het uiteindeljk toch meer van mij uitkwam.
Nu 4 maanden nadat het uit is gegaan met mijn (ex)-vriendin, waar ik een relatie van 3,5 jaar mee had, heb ik nog steeds veel gevoelens voor haar. Ik (27) en zij (22, bijna 23) hebben die 3,5 jaar veel mooie en leuke dingen gedaan en toch was er altijd die onzekerheid van haar kant (dat had ze al voordat ik haar leerde kennen) en ook periodes van achterdochtigheid en wantrouwen (ik ben nooit vreemd gegaan, maar zij zag dat anders door m.i. onder andere die "chronische" onzekerheid). Ik heb dit altijd geaccepteerd en heb daarmee weliswaar een hoop oude vriend(inn)en links laten liggen.
verontschuldigd. Maar als ik haar zie. Is het direct emotioneel worden. En ik zeg haar ik mis u, ik wil je weer. Etc. Maar dat drijft haar alleen maar verder weg. Nu neem ik afstand. Ik stuur geen sms of email, maar ze zegt ik hou niet meer van jou. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik zie haar enorm graag dat was men eerste liefde en ik wou daar mee trouwen, kindjes krijgen. Alles. Ze vroeg mezelf over 5 maanden wanneer krijg ik een verlovingsring?, gaan we een baby maken? We hadden al wat kleine spulletjes gekocht zoals papflessen etc. En dan nu dit. Zij zegt ik mis u niet. Ik hou niet van jou. Maar ik blijf voor haar vechten en ik ga veranderen want ik was ziek in mijn hoofd en heb haar dat verteld. Maar bestaat er nog een kans dat ik haar kan terugwinnen? Wat moet ik doen? Ik geef haar niet zomaar op. Ok ja, ze was wat lui in het huishouden maar ik hielp veel. En ze had een koppig karakter en ze was wat bazig. Maar kan iemand me helpen? Wat moet ik doen.
Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.

Hi Hoopvol, hij heeft door de geldkwestie nog steeds met je te maken, dat is een feit. Ik heb je in vorige berichten al heel concreet aangegeven wat je moet doen, lees die dus grondig. Een gemis kan er natuurlijk niet zijn als je nog gewoon naar de gelegenheden gaat waar hij ook is. Wat je met zijn sms'jes over andere zaken moet weet ik niet, omdat niet helder is waar dat over gaat. Groetjes, A.
Veel mensen gaan zich na een verbroken relatie op zichzelf richten, maar dat betekent niet dat er geen hoop meer is. Zelfs als je ex dag en nacht aan je blijft denken is de kans groot dat ze dat niet laten zien of je ooit de waarheid vertellen. Heb je gemeenschappelijke vrienden, dan kun je bij deze nagaan of je ex nog aan jou denkt. Heeft je ex bijvoorbeeld recentelijk over je gepraat, of gevraagd hoe het met je gaat? Zelfs als ze nog zo hun best doen om een nieuw leven zonder jou te beginnen, dan moeten ze wel bovenmenselijk zijn om niet iets over jou los te laten in een gesprek.

Kreeg heel snel sms terug met antwoord. Liggen hier ook nog (kampeer) spullen. Kan voorlopig wel hier bijven hoor. Heb laatst op fb ook al Europe van Santana gezien en gereageerd.(beetje late reactie van mij, maar mooi) Dank je. Hoe is het bij jullie?X Ik heb toen terug gedaan: best goed, hoor. Ben boek (van jou) aan het lezen Waarom mannen niet luisteren… had ik veel eerder moeten doen.maar ja. Ik hoor van jou wel wanneer we vriendschappelijke afspraak kunnen maken.x


Heb het laten rusten, ook voor mezelf, en na een paar weken gevraagd of we op een vriendschappelijke en volwassen manier terug contact kunnen hebben en dat er veel veranderingen en positieve dingen in mijn leven zijn, dat we het verleden daar moesten laten waar het hoort, dat ik niet meer boos ben en dat mijn ogen zijn open gegaan. Vroeg hoe het was met haar en haar nieuw gezin en met de kleinste. Ik wou natuurlijk weten of ze nog met die andere man was of niet maar heb daar niet direct antwoord op gehad, ofwel wil ik dat niet inzien.
Om even terug te komen op de vicieuze cirkel waarover gesproken wordt. Om deze te doorbreken, heb ik haar al laten weten: “schat, Wanneer het jou te snel gaat of te close wordt, doe je stappen terug, tot het absurde aan toe”. “Onthou 1 ding, ondanks deze bindingsangst, ondanks al die jaren oorlog die jij in je mee draagt, ik weet dat je gevoelens voor mij niet gefaked zijn. Die van mij zijn zeker even echt. Ik hou van jou zoals je bent, om wie je
Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
In april kregen we dus iets, ik leerde haar zoontje kennen en vanaf dat moment was het geweldig. Het klikte enorm tussen ons en het ging ook super met haar zoontje. Ook zij vond het geweldig hoe ik met hem omging. In mei zijn we samen (zonder haar zoontje) al een weekje naar Frankrijk geweest, juist doordat we in Nederland samen maar weinig leuke dingen konden doen. Het was heerlijk! We hebben echt een week alleen maar van elkaar genoten. Ook de maand erop (juni) was geweldig, we zagen elkaar 3-4 keer per week en voelden beiden gevoelens die we nog nooit voor een ander hadden gevoel, we hadden elkaar 10 jaar eerder moeten leren kennen, we zouden al die tijd inhalen, hadden het soms al over (meer) kinderen, samenwonen etc, maar dan met name uit enthousiasme en fantaseren. Ik werd in juni 30 en ze had echt moeite gestoken in het cadeau, allerlei fotolijstjes met foto’s van ons, van haar zoontje en ik, van haar zoontje en zij, een foto van waar we elkaar leerden kennen, een foto van de snelweg (omdat we immers zoveel op en neer reden) etc. Ook een hele lieve kaart erbij waarop stond dat dit mijn eerste verjaardag samen was en dat er nog velen zouden volgen als het aan haar lag. Daarnaast schreef ze dat ik zo speciaal voor hen was. Kortom; we waren samen zo gelukkig!
Het is nu ook niet dat hij superheilig is, maar ik weet wel hoe gek hij op mij was. We hebben er eens een nacht over geslapen. Vreemd genoeg stelde hij eerst voor om nog een uitstapje te doen, maar aangezien voor mij de grens (met het handgemeen) overschreden was, zag ik dit nu niet bepaald zitten. Hij deed eigenlijk zelfs alsof er geen vuiltje aan de lucht was. En dan plots, slechts enkele minuten later, komt hij zeggen dat we maar beter “een pauze kunnen inlassen”. Oké, die pauze leek me nog best een goed idee, want na zo’n verhitte ruzie deze week kon ik echt niet doen alsof er niets gebeurd was. Hij bracht me toen naar het station, maar eenmaal de trein er was begon ik keihard te twijfelen en sprongen bij hem de tranen in de ogen. Uiteindelijk heb ik de trein laten gaan, zonder mij. Het voelde ook zo héél plots. Opstaan en amper een paar uur later sta je op het perron te wezen omdat je elkaar loslaat.

Toen we later in bed lagen vertelde ze me dat ze wel heel veel van me houdt, dat ik een hele leuke vent ben, dat ze me niet kwijt wilde en dat ze wilde dat ik tegen haar aan kwam liggen en vasthield, gewoon lief, maar ook zei ze dat ze niet meer verliefd was en dat er niks meer in zat. Ik vond dat vreemd/teleurstellend omdat ze een paar dagen ervoor nog zei dat ze erover zat te denken om thuis te komen.
Dit artikel is geschreven voor mensen met bindings angst maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere kant. Wat is jouw advies als je met iemand omgaat/knipperlicht relatie hebt met bindingsangst? Zelf heb ik moeite juist met weglopen van die persoon, omdat ik dan heb gevoel heb dat ik opgeef en diegene in de steek laat terwijl ik niet krijg wat ik nodig heb en vaak over mijn eigen grenzen ga en steeds weer uitkom bij die persoon..
We waren hele goede vrienden wat uitliep op een “seks” relatie deden ook veel samen wat stelletjes deden en hadden een goede tijd. Nu wilde ik wat meer bevestiging door onzekerheid en begon ik me jaloers te gedragen en na 7 maanden is het nu net afgelopen om dat zij niet verliefd was en mij niet kon geven wat ik wilde. Ze wil me niet kwijt als vriend en het liefst nog vaak chillen. Nu heb ik alle fouten gemaakt die je in je stukje heb geschreven(logisch overtuigen en als een slappe zak gedragen) heb vorige week afstand genomen en gezegd dat we elkaar ff niet meer moeten zien… met een feestje binnekort hebben we al wel weer afgesproken over 3 weken maar in de tussen tijd geen contact .
Hi W., de oorzaak van de breuk lijkt een combinatie te zijn van uiteenlopende toekomstverwachtingen en het niet accepteren van de omgangsregeling (t.a.v. je dochter). Je ex heeft aangegeven daar geen vertrouwen in te hebben, ook denkt hij dat je naar zijn smaak teveel verwacht wat betreft samenwonen e.d. Wie een relatie aangaat met iemand die een kind heeft, zal zich moeten schikken naar de onverwachte situaties die zich kunnen voordoen. Een voorbeeld is dat jullie weekend anders zou worden dan gepland omdat je dochter niet werd opgehaald. De manier waarop hij wegging verraadt dat hij je dochter niet accepteert. Ze wordt als een last ervaren, een onderwerp waar ruzie over gemaakt wordt en waarover frustratie heerst. Een kind voelt zoiets haarfijn aan. Wat er zich verder allemaal heeft afgespeeld tussen jou en je andere ex, weet alleen jij het beste.
Ik zie nu pas dat dit een heel lang verhaal is (sorry daarvoor) maar dan hebben jullie een beter beeld van de situatie. Wat ik van plan ben is om het contact zo lang mogelijk uit te stellen, liefst een maand zodat ik zelf ook wat kan bekoelen en dan haar gewoon opzoek in de winkel en gewoon onschuldig vraag hoe het met haar gaat en het gewoon niet meer heb over wat er is gebeurd. U snapt natuurlijk wel dat ik helemaal in de war ben, want alle tekenen wezen erop dat we het meer dan leuk hadden met elkaar. Mijn vraag aan jullie is, wat is jullie mening hierover, wat zouden jullie in zo'n situatie doen? Graag geen antwoorden als in 'laat haar gaan/zitten, ga verder met je leven etc.", want ik weet dat die optie er is, maar daar kies ik niet voor; ik kies voor haar.
Het is zo lastig nu allemaal. ik heb geen idee wat ik moet doen met mijn eigen emoties, of ik zijn hart nog wel of niet kan veroveren (en of ik dat nog wil). Onze vrienden om ons heen snappen er ook niets van en hebben zoiets van, jullie horen bij elkaar. Zo voelt dat voor mij ook. en een keer in een gesprek met hem heb ik dat ook gezegd en toen zei hij ook dat ie dat idee had dat dat zo is(?!).
Het kost tijd voor mensen om negatieve associatie na een breuk te verwijderen en hun ex te gaan missen. Je moet het aan hen geven. Bovendien moet je zelf bewijzen dat je minstens 30 dagen zonder je ex kan leven. En nog belangrijker, je moet aan jezelf werken en een meer zelfverzekerd en gelukkig persoon worden. Tenzij je een positieve verandering in jezelf maakt, kan je ex zich niet overtuigen om samen met je terug te komen.

Hi M., amper samen na allebei net uit een andere relatie te zijn gestapt, en toch al bijna bij haar inwonen, vervolgens de waarschuwing dat het te snel ging… het kon niet anders dan uiteenspatten tot niets. Jij met je dosis verlatingsangst was bang om wederom met een mislukking te maken te krijgen. Daardoor hield je je bijna letterlijk vast aan haar, terwijl ze pleitte voor ruimte en tijd. Je verliefdheid kwam daar nog eens bij. Kortom, jullie tempo's liepen niet synchroon. Het resultaat is dat een van de twee zich gaat terugtrekken tot forcering van een breuk aan toe. Dat laatste is nu gebeurd. Jullie relatie duurde drie weken en je beweert dingen die mensen soms pas na jaren nog niet durven stellen. Zoals: weten dat jullie elkaars leven goed kunnen invullen, zeggen dat je echt van haar houdt, enz. Dit zijn zaken die - op korte termijn uitgesproken - niet geloofwaardig zijn. Het bewijs daarvan kwam prompt toen je kwaad werd omdat je droom in duigen viel, zonder te beseffen dat je vriendin het goed bedoelde. De onvriendelijke sms was begrijpelijk, maar verraadde dat je vooral met jezelf bezig was. Je liet je meeslepen door allerlei gevoelens die je niet in de hand hield, en het vraagt zelfinzicht om te begrijpen waarom je zo hard van stapel liep en zo verbolgen reageerde toen de hardlooprelatie letterlijk doodliep. Is dit liefde? Nee. Het was de rem op jouw verliefdheid, de afwijzing, de 'mislukking'. Wat je kunt doen is de adviezen in het artikel opvolgen. Haar dus met rust laten en na lange tijd weer van je te laten horen. En dan niet hardhollend gaan samenwonen, maar elkaar rustig leren kennen. Pas als je dat kunt opbrengen, en je haar tempo respecteert, is er kans op herstel. En dan maakt de valse start die maar drie weekjes duurde, niet veel uit. Sterkte voor nu, A.
Komt dit nog goed..? Zijn vrienden baseren zich natuurlijk op zijn vorige relaties waar het nooit goed kwam. Ik heb hem intussen al een maand niet gehoord of gezien. Of toch, 1 keer om nog iets praktisch te regelen ivm geld, en dat was een enorm koele mail. Ongelooflijk. Hij gaat gewoon verder met zijn leven en ziet er gelukkig uit zegt iedereen. Ik denk dat hij al over mij was tijdens onze relatie zelfs… Hoe doe je dat? Ik dacht dat wij 2 het waren, dat we elkaar nu eindelijk hadden.. Na zo lang te wachten. is dat gevoel dan helemaal weg? Komen die positieve gedachten ooit weer naar boven in plaats van al dat negatieve? Want zo ziet hij me: als iemand die ruzie maakt, waar hij zich ongelukkig bijvoelt en waar hij zijn enthousiasme bij verliest. Hij is een ongelooflijk positieve persoon, en hij loopt weg van het negatieve…
Het spijt me als ik recht voor zijn raap ben, maar ik ben er gewoon zo gepassioneerd over. Ik ben nog steeds geschokt als ik eraan denk hoeveel mensen het gewoon helemaal mis hebben. Ik kan het gewoon niet bevatten dat ik zo veel aantrekkelijke, slimme vrouwen zie die gewoon dom zijn als het betrekking heeft op mannen. En geloof me, ik zie het continu gebeuren.
Deze kan je gebruiken maar wel op een subtiele manier. Wat je gaat doen, is op een indirecte manier je ex duidelijk maken dat jij in belangstelling staat van andere mannen of vrouwen, zoals een date. Laat ik benadrukken dat je dit subtiel moet brengen en dus niet op een directe en opscheppende manier moet zeggen dat je populair bent. In dat geval kan deze techniek zelf tegen je werken! Je bent dan namelijk op een hele doorzichtige manier indruk te maken op je ex.
Hi Petra, je moet helemaal geen afspraken proberen te maken. De zaak moet helemaal omgedraaid worden voor de beste kansen. Probeert hij jou te benaderen, dan geef je niet of slecht thuis. Zo worden zijn jagerscapaciteiten op de proef gesteld. Doet hij vervolgens niets dan zit er weinig mannelijks bij. Blijft er stilte, ook de komende maanden, dan kun je hem om een gunst vragen (zie het artikel). Wat dat moet zijn, kan ik helaas niet voor je invullen. De meeste mannen komen echt uit hun hol of winterslaap om een vrouw te helpen. Zelfs hun ex ;). Blijft hij afkerig of reageert hij niet eens, dan moet je deze man ook emotioneel loslaten. Sommige partners zijn het niet waard om over te treuren, om de eenvoudige reden dat ze dat omgekeerd ook niet doen. Een beter bewijs van gebrek aan liefde is er niet. Groetjes, A.
Het ging de laatste 4-5 maanden wat minder. De communicatie liep stroef als er een probleem was (ze deed dit altijd via sms en hoe vaak ik het ook zei dat dat niet werkt bleef ze dit doen). Als we dan toch in het echt spraken had dit geen effect en was het uitstellen voor een week of 3. Dit omdat we te diep op dat ene probleem zaten en er geen uitweg in zagen ( een overzicht was nodig). Uiteindelijk omdat ze dan dacht dat ze niet met mij kon praten (zeker wel) begon ze meer tegen haar vriendinnen te zeggen. Hierdoor kregen haar vriendinnen het idee dat we misschien niet bij elkaar passen en te verschillend zijn. (dat sommige verschillen te belangrijk zijn).
Dag Victor! Ik ben 6 maanden samen met mijn vriendin. We hebben elkaar 3 maanden ervoor leren kennen. Onze hele relatie waren we 2 handen op 1 buik. Zelfde principes en waarden, te mooi om waar te zijn. Ik was wel de aanhankelijkste van ons 2. Liever knuffelen en zoenen. 3 weken geleden was ik uitgevlogen tegen haar, twas de eerste keer. Ze had 2 u met iemand staan praten die ik niet kende en ik voelde me er niet goed bij omdat ze me er niet in betrok. Ze heeft me duidelijk gemaakt dat ze hier niet mee omkan. Daar haar ex-vriend zeer veel last had van jaloezie en uitspattingen. Kheb me al 100 maal geëxcuseerd en beloofd dat het bij die ene keer bleef. Vanaf dan gaat onze relatie elke dag achteruit tot waar we nu zijn, ze duwt me beetje per beetje weg van haar. Ze kan me niet vergeven voor die ene fout. Afspreken wil ze nog moeilijk… Ik zie haar liever dan dat ik mezelf zie, nu bengelt onze relatie aan een zijden draadje, kheb maandag nog bloemen voor haar gekocht maar daar voelde ze haar niet goed bij. Hoe kan ik mijn relatie redden? Groetjes jonas
Ik heb haar nog wel een nieuwjaarswens gestuurd en daarin laten blijken dat ze lekker moet genieten van der vrije leven nu. Ze gunde mij ook alle geluk van de wereld zei ze, en ze vond het schattig dat ik nog zo voor der zusje klaar stond als ze problemen had. Verder geen gesprek aangeknoopt, het leek me wel goed zo. Contact ga ik ook niet meer zoeken nu gezien je advies.
Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?
Eind juni werd het contact van haar kant ineens minder, terwijl ik gewoon door bleef op het niveau van waar we zaten. Dat zinde me niet helemaal. Ik ben toen zelf ook wat minder gaan contacten, en gelukkig nam ze soms wel initiatief tot contact. Echter, ze nam geen initiatief om af te spreken, terwijl dat eerst wel zo was. Dus heb ik haar maar weer gevraagd, en we zijn op een terrasje gaan zitten, waarbij genoeg ruimte om ons heen was zodat anderen het niet konden horen.

Hi Sonja, volgens verwachting brak je ex dan eindelijk. Dit is een bewijs dat het haar allemaal erg hoog zit, dus je tactiek werkt nog steeds prima. Beter dan een ex die blijk geeft niets om je te geven! Hopelijk kun jij in de nabije toekomst echt zonder of met haar verder en hoef je niet te lang meer in zo'n moeilijke tussenfase te zitten. Omdat ze persoonlijke problemen heeft die het onderhoud van een relatie als het ware blokkeren is het sowieso moeilijk, en moet je je echt afvragen of je niet beter af bent met iemand anders. Mensen doen altijd wat werkt, en soms is men zich er niet bewust van dat er eigenlijk genoegdoening wordt gevonden in 'zelfkwelling'. Controleer dus of dat bij jou (en bij haar ook) aan de hand is. In de toekomst wil ik mijzelf op andere dingen gaan richten dus zul je me hier niet of in elk geval minder vaak zien. Lees daarvoor ook mijn infoteurpagina. Een goed en mooi nieuwjaar Sonja! Groetjes van A.
Een kleine positieve noot dan: toen ik deze ochtend heel triest en droevig was, moest ik naar een tankstation. Ik was daar bezig om in de shop wat eten te zoeken maar was met mn gedachten bij haar. Plots stapte daar een knappe stewardess binnen. Vraag me niet waarom, maar ik keek naar haar en glimlachte naar haar en zei goedendag. Zij keek recht in mn gezicht, glimlachte naar me en zei ook goedendag. Toen ik in de shop bij de bak met koffiekoeken ging staan kwam ze plots naast me staan. Ik vroeg haar welke koek zij wou en schepte hem met een schepper in een zak voor haar, waarop ze me bedankte. Daarna ging ze naar de kassa. Toen ze had afgerekend stapte ze mij voorbij, glimlachte weer en wenste me een goede dag. 5 minuten lang heb ik niet aan mn ex meer gedacht en kwam tot inziens dat er idd nog veel meer mooie vrouwen bestaan.

Maar goed, met mij gaat het eigenlijk verassend de goede kant op. Ok ik denk nog wel aan haar maar kan nu weer genieten van de mooie dingen. Ja soms zijn er de downmomenten, maar die zullen met de tijd wel slijten. In plaats van te blijven rouwen ben ik eens gisteren bij mezelf stil blijven staan en eens opgesomd wat nu de positieve dingen waren van dit verhaal en wat ik eigenlijk heb geleerd. En het was verbazend toch heel wat:
Ik ben al anderhalf jaar vrijgezel nu en mis toch wel een beetje dat mannelijke aandacht. Ik dacht ik ga ook maar eens daten weer. Ik had een leuke jongen waarmee ik sprak op de app, op het moment dat ik vertelde dat ik een dochter heb blockeerde hij mij op de app. Ik voelde me aan de ene kant zeer beledigd, maar aan de andere kant blij dat ik het had verteld en ik er meteen achter was hoe hij erover dacht.

Daarmee kom ik dus ook op punt dat ze zei dat alle jongens klootzakken waren. Zij zei het op de manier van ‘ik hoef voorlopig niks alle jongens zijn klootzakken nu ff voor mij. Zo van ik hou het op afstand. Ik vroeg ook nog of ze mij daar mee bedoelde (de klootzakken) en toen zei ze nee nee nee zo bedoelde ik niet. Relatie met mij werkt niet volgens haar als daar zit. En de rest hoeft ze ook niks.
Ik ben naar PSYQ gegaan en heb me laten onderzoeken en behandelen en dat resulteerde in dagelijks concerta slikken. In februari 2012 ben ik een weekend met mijn kind etc een weekend meegegaan naar Zeeland en dat was erg gezellig, maar de moeder van mijn zoon zei "dit is de laatste keer"… en ik vond t prima, kon me weinig schelen… Hierna kwamen mijn ex vriendinntje weer wat dichter bij elkaar en langzaam groeide er weer iets moois…
Hi Leo, als je het los wilt laten moet je je ex niet vertellen dat je nog steeds aan haar denkt. Je haalt dan immers weer van alles open (mits ze reageert), en je weet niet hoe dat gaat aflopen. Houd je het echt niet uit zo, dan kun je je hart laten spreken en de gok wagen. Beter echter is om daar nog mee te wachten, gezien de laatste ontwikkelingen. Je ex terugkrijgen is niet een kwestie van de korte termijn, maar van de lange adem! ;). Groetjes, A.
hey, ik ken het gevoel, ik heb 4 maanden met me ex vriendje gehad en het is sinds een paar dagen is het uit en iedereen zegt dat ik hem moet vergeten enzo maar dat lukt niet en zoals bij jou ook niet..ik ken mijn ex van scouting en na de zomervakantie komt hij bij me in de groep en dat word dat best akward enzo en wat ik ook heb gedaan is gevraagd of hij kon maar dan zei hij dat hij met dit en dat bezig is en laatst vroeg ik het ook nog maar negeerde hij me dus ik hoop dat jullie het wel hebben uit kunnen praten en dat het goed is gekomen en dat hij jou misschien wel een tweede kans geeft want als je hem nog echt heel leuk en aardig vind moet je op school hem even meenemen naar een hoekje en vragen of hij misschien nog een beetje gevoelens voor je heeft en ik weet dat is heel moeilijk maar probeer het maar en dan het gewoon goed uitpraten en hopen dat jullie dat nog vrienden blijven..
×