De dag erna vroeg ik haar of haar ex wat zei omdat het uit was tussen ons, ze zei dat hij heel blij was omdat hij haar kuste.. Ik vroeg haar dan of ze terug met hem was en dat was ook zo.. Ik was er echt kapot van.. Ik verminkte mezelf, ik zat uren te huilen, ik had continu zelfmoord gedachten, ik voelde me leeg, ik voelde me rot, ik at bijna niks en ik had nergens zin in.. Kortom, er zat geen leven meer in mij.. Ook zij was er kapot van.. Ze voelde haar leeg, ze voelde haar rot, ze at ook bijna niks, ze kon niet slapen en ze had ook nergens zin in.


Hij was heel eerlijk in dit telefoongesprek, ik ken hem natuurlijk erg goed, en weet dat hij dit keer geen leugens vertelde. Hij zei dat ie vooralsnog geen spijt heeft van zijn beslissing om weg te gaan bij mij. Ik vroeg hem toen waarom hij dan niet gewoon zegt dat het voorgoed over is tussen ons, want als hij er nu al geen spijt van heeft dan komt dat toch niet. Hij beweerde stellig dat hij het meent dat de spijt nog wel kan komen. Hij mist onze ruzies uiteraard niet, maar bepaalde eigenschappen van mij mist hij wel. Ik ben heel duidelijk geweest dat ik niet op hem ga zitten wachten, en dat wil hij zelf ook niet.


Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.
Sexting kan riskant zijn, en een naaktfoto van jezelf versturen kun je meestal beter niet doen. Als je romantisch en sexy tegelijk wilt zijn kun je hem een berichtje sturen waarin je hem laat weten dat je hem mist, maar ook dat je naar hem verlangt. Probeer bijvoorbeeld iets als: "Ik moet ineens denken aan de laatste nacht samen..." of "Heb al weer heel veel zin in onze volgende nacht samen..."
Zonder er iets van terug te verwachten (behalve dan wat liefde), al zou ik het vanzelfsprekend hebben gevonden dat hij ook af en toe eens de auto vol deed, de boodschappen betaalde of een teken van waardering door bv eens te trakteren op een etentje…. Laatst vroeg hij of we gingen eten voor ons zoveel maanden samen zijn, oh leuk, maar ik mocht wel zelf betalen…

Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?
Paar dagen later waren we samen. We merkte dat we eigenlijk wel hetzelfde van het leven verwachten, maar toen is het plots heel snel gegaan. Zij starte trouwens ook een nieuwe job, had examens in de avond school en had wat problemen met haar vorige werkgever. Ik woonde al bijna bij haar in en plots bestefte ze dat het allemaal te veel werd en te snel ging. Ze vroeg me wat ruimte, maar daar ik zelf net uit een relatie kwam voelde dat aan of ze me kwijt wou ik was zo verliefd dat ik nog meer aandacht ging geven en nog meer bij haar wou zijn. Ze probeerde het me duidelijk te maken dat alles te snel ging, maar aangezien ik net zelf uit een relatie kwam die 5 jaar duurde wou ik niet terug een breuk. ik heb toen heel wat verkeerde dingen gedaan, blijven mailen, smsen en zeggen dat ik echt van haar hou. Ik wist dat ik verkeerd was en ruimte moest geven, maar emotioneel kon ik het niet. Ik zag haar als iets wat ik nodig had in mijn leven in plaats van een aanvulling op mijn leven. Toen heeft ze met mij gebroken, ze huilde aan de telefoon toen ze het me vertelde, dit is nu een week of 2 terug. Ik was heel emotioneel en heb haar toen een laatste smeekbede gestuurd. De dag daarna was ik kwaad en heb ik een niet al te vriendelijke sms gestuurd omdat ik weer een droom zag uit elkaar spatten en ik eigenlijk niet wist dat ik haar te veel onder druk had gezet. Die woensdag heeft ze haar spullen komen halen en de mijn gebracht. We hebben toen wat kunnen praten ik heb me verontschuldigd voor mijn kinderachtig gedrag en had het zelf moeilijk met het feit dat ik wist wat ik moest doen verstandelijk, maar het emotioneel niet kon. Ik heb haar ook gezegd dat ik daarover eens met een psycholoog zou praten, iets wat ik nog nooit gedaan had, maar ik voelde me slecht omdat ik mezelf niet onder controle had. Ze was blijkbaar wat spullen van me vergeten. Die is ze dan vandaag komen brengen.Ik heb haar in die tijd niet meer geschreven, gebeld of sms gestuurd behalve dan een smsje om af te spreken voor deze laatste spullen. Ik had vandaag met haar gesproken over wat ik met die psycholoog had besproken, daar had ze zelf naar gevraagd. Ik heb haar ook gezegd dat ik nog steeds gevoelens voor haar heb en dat is ook zo anders zou ik dit hier niet schrijven nu. Ik denk dat er bij haar twijfel is, maar aan de andere kant zegt ze ook wel dat we beide iemand anders zullen vinden. Ik weet niet wat ik er mee moet.
Ik weet niet of ik er goed aan gedaan heb om haar weer op een afstandje toe te laten tot mijn nemen. Ik haat de onzekerheid en weet nog steeds of ze nu weer contact wil als vrienden of dat ze nu weer vrijgezel is dat ze weer enige toenadering zocht tot meer en haar oude gevoel een beetje terug is. Vragen om vriendschap is jezelf buiten sluiten ervan en vragen of ze meer voelt en wil kan ook afschrikken. Is het het beste om gewoon af te wachten hoe ze een volgende keer doet? Fysiek contact zoekt enzo? En moet ik dan haar voorzichtig proberen te zoenen en kijken hoe ze daar op reageert?
Wat een ellende toch allemaal, ik ben nu 2 maanden alleen, en het valt mij beter mee dan ik had gedacht. Ik heb het meeste verdriet gehad toen ik mijn relatie nog had. Ik mis hem wel en hou nog van hem, maar ik weet ook dat het zo beter is. Want…..zou het weer goed komen, krijg ik het gezeik er ook weer bij 🙂 Als we van te voren wisten waar we aan begonnen zouden we nergens meer aan beginnen 🙂 Ik lach weer, leef weer, dans weer enz.
Ik zie regelmatig mannen groeien van: ’ik wil een vriendin (maakt niet uit wat voor vriendin, als het maar een vrouw is)’. Via ‘YES! Ik heb een vriendin’. Naar een fase waarbij ze even miepen met,’Hoe krijg ik mijn ex terug’. Om weer door te pakken met een ‘Nu wil ik een betere vriendin’. Om vervolgens te zeggen ‘Nu weet ik wat voor vriendin ik wil’. En ‘Mmm nu moet ik nog gaan kiezen ook.’ Tot slot eindigen ze met: ‘Kijk eens! Dit is de vrouw van mijn leven… wij gaan kinderen maken!’ Deze mannen weten het nog niet maar dat gaat eindigen met “Help, alweer een ex die me terug wil”
De reden voor hem is dat hij op dit moment geen relatie wil, erg onbegrijpelijk voor mij omdat hij wel zegt dat hij gek op me is en zeker ook omdat het heel erg leuk was wat we hadden (heeft hij ook bevestigd). Hij is al tijden erg druk en er zijn heel veel mensen om hem heen die verwachtingen van hem hebben en hij heeft van zichzelf ook nog eens een hoop verwachtingen.
In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.
“Hij was precies mijn type. Zowel intellectueel als qua humor hadden we een geweldige klik. Hij hield van cabaretjes, comedy films en rockmuziek. Daarnaast voelde ik ook op seksueel gebied een sterke aantrekkingskracht tussen ons. Dit is iets wat ik nog nooit bij een man gevoeld heb. Dat het op alle vlakken goed zit, betekent volgens mij echt iets.”
Om het even weer wat aan te wakkeren zijn we weekendje weg geweest. Maar ja, als er twijfels in mijn ex zijn hoofd zitten, dan zitten die daar. Hij is een enorme twijfelaar, over alles. Maar, en nu komt het rare. Zijn woorden spraken niet met zijn daden. Hij was echt all over me. Kussen, aanhalen, hand in hand, me lief aankijken. Als iemand minder voor je voelt dan neem je toch wat afstand? Hij was ook nog steeds wat jaloers en soms zaten we op de bank, uren ons ding te doen en dan zei ik opeens: "oh ja shit, ik was even vergeten dat we problemen hebben". Zei hij: "shit, ik ook". Hoe kun je dat nou vergeten?
Ik heb haar gekwetst en dat doet zeer. Nu 2 weken na de hand wil ik haar terug. Maar hoe? Ik heb na drie dagen dat de relatie over was, stom weg de stoute schoenen aangetrokken en na haar deur toe gegaan en wou met de praten. Maar ze was er nog niet klaar voor, en beter elkaar niet zien zei ze. En ik legde zo doende de rozen neer. Drie dagen er na vroeg ik Loef hoe het met der ging. En het ging goed zei ze. En bedankt me voor de rozen. Lief zei ze. Ik zei weet voor wie ze zijn, een speciaal persoon en ze reageerde alleen met: lief! Kus!
Een maand later was het weer terug aan en daar waren we allebei heel gelukkig door. Een paar maanden later begon de miserie weer en we maakten heel veel ruzie. Zeker iedere week. Op het einde was het zelfs zo erg dat hij me heel veel negeerde, over kleine dingen loog en me ook vaak beu was. Ik voelde me verwaarloosd. En vroeger was hij meer geïnteresseerd in mij. Ik bleef dan achter hem aanlopen als een gek en zo werd het nog erger. Soms besliste ik om hem ook te negeren uit kwaadheid en als hij dan weer langs kwam viel ik weer als een blok voor hem. En zo bleven die wisselingen maar doorgaan. Ik werd er gek van. Hij duwde me weg en trok me aan. We gingen op het einde niet meer naar de film , op café gaan ging niet meer of we kregen al kleine ruzie. We hingen voor de tv. We waren ook allebei veel te jaloers. Hij was dat vroeger al , ik ben dat in de loop van de jaren geworden.
Accepteer dat mannen competitiever zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen zich, meer dan vrouwen, prettig voelen in banen waarbij het salaris afhangt van hun prestaties ten opzichte van collega’s. Je weet waarschijnlijk ook dat mannen over het algemeen geïnteresseerder zijn in sport dan vrouwen (door mee te doen of te kijken). [1] Veel mannen houden van competitie, omdat ze ervan genieten als ze anderen kunnen overtreffen. Als je bij een spelletje een man als tegenstander hebt, kijk dan niet vreemd op als hij ineens extra competitief en fanatiek wordt zodra hij dreigt te verliezen. Neem dat niet te zwaar op; hij kan er niks aan doen.

Ik zit met dubbele gevoelens. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een jongen waarvan het 1 keer uit is geweest. Die beslissing had ik toen genomen, omdat wij zo botsten en we deden geen leuke dingen meer samen zoals op stap gaan enz,....Ik dans heel graag en mijn droom was altijd om samen lekker te dansen of te drinken bij het uitgaan met mijn vriendje. En hij zei vaak lelijke dingen waardoor ik me minderwaardig en onzeker voelde tenopzichte van andere meisjes.


Hi Ano, met de stemmingsstoornissen van je ex kun je niks. Kennelijk voelt ze zich zwakjes in jouw nabijheid en wil ze zich wat vermannen. Daar is niks op tegen, maar waar is ze zo bang voor! Ze wil je kennelijk alleen terug als je 'verandert'. Wat dat precies inhoudt weet jij beter dan ik. Het is in elk geval geen onvoorwaardelijke liefde, dus zie ik er op de lange duur niets in. Steek er geen energie meer in. Liefde zoekt zelf zijn weg, vaak zonder woorden. Aan mijn vorige berichten heb ik verder weinig toe te voegen. Groetjes, A.
Ik blijf maar dubben dus vandaar dat ik toch maar een reactie stuur. Anderhalf jaar geleden ging mijn relatie uit die anderhalf jaar heeft geduurd. We hadden een goede relatie maar toch is het uitgegaan, allebei een te druk leven en misschien nog niet helemaal klaar voor een relatie en een soort vertrouwens probleem (nee hij is niet vreemdgegaan, maar gewoon liegen over de kleinste onnodige dingen). We hebben het samen uitgemaakt want het ging niet meer.
Hi Nick, achterdocht en wantrouwen, zoals zij voelde binnen de relatie, zijn geen beste factoren om een relatie op de rails te houden. Helaas was je niet in staat gebleken om deze gevoelens om te buigen. Het bleef tussen jullie in staan, met misschien wel de breuk als gevolg, hoewel je niet zegt waarom het nu daadwerkelijk is uitgegaan. Aangezien je ex nogal jong was toen ze de relatie begon, kan ze het gevoel hebben gehad dingen gemist te hebben. Die tijd is ze nu aan het inhalen. Het geeft aan dat ze niet toe was aan een vaste relatie met toekomst, en voorlopig is ze dat ook niet. Het is jammer dat ze je na zo'n lange tijd links laat liggen en geen belangstelling heeft. Desinteresse is het ultieme bewijs dat er geen korrel gevoel bij zit. Je kunt bij wijze van spreken beter woede en geraas constateren, dan deze lakse houding. Als er echt liefde zou zijn geweest dan is er een pijnlijk gemis, en blijf je een bovenmatige, vaak stiekeme belangstelling voor je ex houden. Zij vertoont niets van dit alles. De benaderingen die je doet werken niet, dus houd er voorlopig mee op. Een ex moet eerst open staan voor vriendschap, voordat je weer een stap verder kunt denken. Vooralsnog vertoont ze desinteresse, en wat dit over jullie 'liefde' zegt, mag je zelf invullen… Sterkte, A.
Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!

Dit betekent niet dat je kan stoppen met het oplossen van het probleem wat ten grondslag lag aan de break-up. Sterker nog: je weet nu waarom het des te belangrijker is dat je ervoor zorgt dat dit opgelost is voordat je contact met hem zoekt. Mannen zien van nature problemen als iets wat lijkt op een kwaadaardig gezwel: het moet zo snel mogelijk chirurgisch verwijderd worden. Wanneer jij dat doet, dan toon je begrip voor zijn belevingswereld.
Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.
Eigenlijk was ik daarmee wel uitgepraat, want ik leek niet echt tot hem door te dringen, dus ik heb het erbij gelaten. Een week later kreeg ik weer een mail van hem en dit keer met de vraag om af te spreken om bij te kletsen samen. Sjonge, in die 2 jaar is dit de eerste keer dat dat initiatief komt, al die tijd was ik degene die wilde praten… Oke, we zijn weer heen en weer gaan mailen en het werd zelfs weer gezellig. Hij ging zelfs nog zijn best doen om de filmpjes boven tafel te krijgen van die reis, want die had ik nog altijd tegoed en hij vroeg of hij met een fles wijn naar mijn huis zou komen. Dat heb ik niet gedaan… borrel in een cafe leek mij beter ;-)
Maar goed, ik ben al een paar maanden aan t daten met een jongen en het ging super. Hij was lief voor me, alleen de laatste tijd deed hij erg raar. Hij heeft veel dingen aan zijn hoofd zoals dat hij het huis uit gaat en erg druk is. Hij kwam ermee dat hij ons niet meer zag zitten omdat hij bang is dat het niet in de toekomst gaat werken. Hij ziet ons niet samenwonen etc. Dit vind in behoorlijk raar omdat wij nog niet eens een relatie hebben, maar goed. Hij heeft besloten om er een punt achter te zetten omdat hij twijfelt en ik wil graag bij hem zijn. Enige tips?

Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op een dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes. Ze zegde me dat ze blij is hoe ik nu geworden ben, super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen.

Ze wil er graag voor ons beide zijn en geeft haar grens daarin ook zeker aan wat betreft dit onderwerp. Ze wil zich er niet teveel mee bemoeien. Wat ook goed is natuurlijk. Kortom blijkbaar praat mijn ex er dus ook nog over. Zelfs 10 maanden na het beëindigen van onze relatie en na 2 maanden totaal geen privé contact, heeft mijn ex er nog last van. Ik blijf dat vreemd vinden.
Via een gezamenlijke vriendin weet ik dat het niet zo al te goed met hem gaat…Hij praat zelden over mij, maar heeft haar wel toegegeven dat hij veel gevoelens voor mij had, maar dat hij zijn vertrouwen in mij kwijt is…. Het feit dat hij geen enkele reactie geeft, maakt mij enerzijds verdrietig, anderzijds kwaad… Ik heb nu reeds enkele dagen niets meer laten weten, maar de drang om hem op te zoeken om nogmaals een poging te doen met hem te praten is groot! Toch probeer ik dit niet te doen… Ik probeer hem tijd en ruimte te geven, ook al heb ik het hier zeer moeilijk mee… Ik heb het gevoel dat ik het nooit zal kunnen loslaten als hij me kans niet geeft dit uit te praten…. Ik blijf mij afvragen hoe iemand zo kan omslaan in een relatie, terwijl er zoveel gevoelens van beide kanten waren… Waarom kan hij dit negeren?… Waarom kan ik dit niet?… Zoveel vragen…
Hij betaald mijn geld netjes terug (daar waar de meesten allang verdwenen zouden zijn, we hebben immers niks op papier staan) en gebruikt het tegelijkertijd ook om het contact te behouden (doe ik overigens ook haha), eerst wilde hij het niet persoonlijk geven en nu ik hem vraag het via via te geven of te storten reageert hij daar negatief op en wilt het nu weer persoonlijk geven en plakt er daarna gelijk een afspraakje aan vast.

Hoe ik haar inschat is dat ze heel snel werd meegesleurd in dat leven daar. En dat de relatie haar in de weg zat om vol daar aan het leven mee te doen (ook zelf willen ontdekken etc en meedoen net als haar medestudenten). Ik denk daarom dat ze zelf ook nog niet echt weet wat ze doet en wil etc. Ze geeft zelf ook aan dat ze ook maar wat doet. En ook met recente gesprek tussen ons dat ze het ook niet weet wat ze wil met der leven. Ze wil wel graag afspreken en alles delen met mij als vertrouwd persoon, maar ze weet dat ze de keuze heeft gemaakt dat het uit is en dat de relatie nooit zal werken wanneer ze daar zit (ik denk vanwege dat ik op der huid zat terwijl ze ‘los’ wilde zonder rekening met iemand te houden: Mede misschien ook daarom dat ik haar met de afspraak wilde laten zien dat ik dat in zag en dat het wel had gekund om relatie te hebben wanneer ze daar zat. Der hersenen zeggen nu nee kan niet, maar misschien zegt haar gevoel dan ooit van had wel gekund).
Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.
In maart leerde ik mijn ex kennen na wat op en neer gemaild te hebben via internetdating. Zij (29) heeft een zoontje van 3,5 en ik (30) ben alleen en we wonen 80 km uit elkaar. Zij benaderde mij via internet. De 1e date was gezellig en ik zat lekker ongedwongen er in (ik ging er immers vanuit dat het toch niets zou worden, doordat zij een zoontje heeft). De volgende morgen kreeg ik een smsje van haar dat ze me een leuke en spontane vent vond, maar dat ze begreep dat het feit dat zij een kind had mij in de weg kon staan. Op dat moment dacht ik er zelf ook zo over. Toch hebben we een 2e en 3e date gehad, waarbij we op de derde date gezoend hadden. Het was ondertussen duidelijk dat zij wel meer gevoelens voor mij had en naarmate we vaker afspraken (en intiemer werden) begon zij steeds naar mijn gevoelens te hengelen en of we al iets hadden ja of nee. Ik heb het bewust een paar weken afgehouden, omdat ik zowel voor haar als mijzelf het gevoel wilde hebben dat ik er (juist vanwege haar zoontje) 100% voor zou willen gaan. Uiteindelijk werd ik dan ook stapelverliefd op haar en zij was dat dus al op mij.
Heb nu bijna twee jaar een relatie waarbij we eigenlijk direct zijn gaan samen wonen. Elkaar in Berlijn leren kennen, zij uit Friesland, ik uit Brabant. Zij zeven jaar ouder. Ben stapelgek en houd zielsveel van haar. Maar ze gaf ineens aan met me te willen praten en daarbij gaf ze aan het niet meer te zien zitten en uit elkaar te gaan omdat ze me meer is gaan zien als Broertje/goede vriend. We zouden zelfs gaan trouwen… Kan niet wennen aan het idee zonder haar verder te moeten en wil niet verder zonder haar. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik er in geslaagd ben de vrouw van mijn dromen van me af te stoten. Ze geeft zelf aan dat ze me niet aan het lijntje wil houden, dat ze zichzelf kent en weet dat het gevoel niet meer terugkomt. Hoe kan ik ervoor zorgen dat het gevoel wél terugkomt? Ik ben wanhopig en wil niet verder zonder haar.
Hy was altijd zo rustig en herkende hem niet terug vaak zei die ik ben niet goed voor jou , of je verdient beter , of maakte hij het uit met me. Hy heeft mij zelfs zwanger gemaakt wat zijn bedoeling was en later toen t was gebeurd wou die het kind niet Meer , door de stres hb uiteindelijk een miskraam gehad , vaak denkt die ook diep na over alles wat zo ik niet weten hy wou er ook nooit over praten en beet constant nagels.

Concreet, wat zou mn ex willen? En (hoe) kan ik haar vragen hoe het gaat? Weet niet wat ik moet voelen, ze zit nog wel altijd in mn hart. En mn nieuwe vlam, zijn die onzekerheden die ik voel reëel? Of moet ik dat toch echt in mezelf zoeken? Voor mijn gevoel klopt het totaalplaatje. En, zoals ze uit zichzelf aangeeft, eerder dan ik dat deed, voor haar ook. Laat ik me nu leiden door de waan vd dag?
Eén van de grootste angsten van een man is dat hij zijn onafhankelijkheid en vrijheid verliest als hij in een relatie komt. Dat het gelijk huisje boompje beestje wordt en hij zijn leventje gedag kan zeggen. Zorg er daarom voor dat je daar slim mee om gaat en hem niet een te beklemmend gevoel geeft. Hij wil misschien nog steeds wel een relatie met je, maar hij wil ook zijn onafhankelijkheid houden.
Zonder er iets van terug te verwachten (behalve dan wat liefde), al zou ik het vanzelfsprekend hebben gevonden dat hij ook af en toe eens de auto vol deed, de boodschappen betaalde of een teken van waardering door bv eens te trakteren op een etentje…. Laatst vroeg hij of we gingen eten voor ons zoveel maanden samen zijn, oh leuk, maar ik mocht wel zelf betalen…
Ik wil heel graag advies. 10 maanden geleden heel erg verliefd geworden op een man. En hij ook op mij. ik ben 35 en hij 37 jaar. hij komt echter uit een heel ander "leven". hij houd van stappen en drinkt best wel veel. had ook geen baan en vaste verblijfplaats. hij leefde van dag tot dag. doordat ie mij ontmoet had wilde hij zijn leven beteren.ik ben heel veel van die jongen gaan houden en me aan hem gaam hechten ik was zo verliefd! hij sliep heel veel bij mij en kon ook goed met mijn zoontje van 3 overweg. geprobeerd om aan een baan te komen dit lukte niet. ondertussen toch wel veel naar de kroeg en dit egon irritaties op te leveren. ook omdat ik financieel inmiddels ook een gedeelte voor hem zorgde. als hij af en toe wat geld verdiende met klusje kreeg ik het wel. We kregen steeds vaker ruzie en steeds vaker ging hij bij zijn neef slapen in een anders plaats 60 km verderop. het werd een knipperlicht relatie. ik blijf zo gek op deze man en hij ook op mijn zegt hij maar we ziojn zo anders. ik heb een normaal leven. als we ruzie hadden vetrok ie weer. een paar dagen zuipen dan weer terug. ondertussen lukt het niet om aan werk te komen. soms zegt ie ik wil stoppen met drinken soms zegt ie ik stop voor niemand. hij heeft zelf twee kinederen in de pubertijd die hij bij nooit ziet omdat die kroegen zo belangrijk zijn., als hij weg was bij die neef blieef ik m bellen dat ik m zo miste. nu sinds een maand hoor ik bijna niks meer van hem Hij belde me op en zei ik heb een ander, ik dacht dat ik kapot ging. s avonds zei hij dat is niet waar ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven. daarma bijna geen contact meer. twee weken later belt hij mag ik langskomen om met je te praten n morgen? ik zeg dat is goed… niemad niemand gebeld… vorige week stond hij voor de deur en hebben we een hele fijne avond gehad… volgende dag moets hij weg en zou s avonds terug komen. de hele nacht niets gehoord en hij heeft geen telefoon op het moment. belt ie s ochtens vanuit die neef sorry ik ben gaan stappen. ik ben zo boos geworden en heb nu al een week niets meer gehoord. ondertussen ga ik kapot van liefdesverdriet ik mis hem zo ik weet me geen raad meer wat moet ik nou doen? Reactie infoteur, 27-07-2012
Jij bent nu heel even verward. Je voelt de grond onder je voeten gewoon wegzakken en kunt niet meer helder nadenken. Bij momenten ben je heel emotioneel en weet je niet wat je moet doen en zeggen en daardoor ga je nu net verkeerde dingen doen/zeggen. Het belangrijkste is dat je nu innerlijke rust gaat creeren. Daarom is het belangrijk om even afstand van haar te nemen. Toch zeker 2 a 3 maand. Gewoon ff niet meer bellen met haar of haar zien. En als ze belt, dan zeg je gewoon zonder kwaad te worden dat jij ook ff tijd nodig hebt om te herstellen en je ff met rust wilt worden gelaten. Alles op een rij zetten en proberen terug nuchter te worden zodat je een beter overzicht hebt. Je moet haar ook de tijd gunnen om net hetzelfde te doen. Na een tijd ( de bezinningsperiode zeg maar)kan er mss een constructief gesprek volgen zonder elkaar dingen te gaan verwijten. Hoe stom het ook klinkt, jij moet nu ff weer rationeel zien te worden, net zoals zij.
Ik noem dit deel “De Instincten” omdat de meeste fouten een direct gevolg zijn van  mensen die hun instincten volgen. Het merendeel van de adviezen in dit 5 stappenplan is contra-intuïtief, maar het werkt. Wanneer je het leest, zul je begrijpen waarom en het zal zinvol klinken. Dus laten we beginnen over de dodelijke fouten die je tegen elke prijs moet vermijden.
Graag had ik uw advies hieromtrent. Ik weet het, 3 weken is geen lange relatie, maar ik zag het echt zitten en wil hem eerlijk gezegd niet kwijt… Moet ik hem even met rust laten? We zien elkaar geregeld op café. Ik heb al een aantal pogingen ondernomen om te praten, maar telkens loopt hij van mij weg… dus voorlopig hou ik het enkel bij een goeiendag. Het idee dat ik zelfs de kans niet krijg om dit uit te praten, maakt mij gek van verdriet…
Jaloezie is gezond maar wanneer het doorslaat in wantrouwen en verdenkingen moet je jezelf afvragen of jij niet het probleem bent. Bedenk ook hoe het is als jouw partner jou continue controleert/uithoort en geen antwoord wat je geeft het wantrouwen bij de partner weg neemt. Je hoort elkaar in een relatie blindelings te vertrouwen en het zal erg pijn doen voor je eerlijke partner als je diegene continue wantrouwt.

Houd het daten leuk, zoals daten hoort te zijn. Als het daten goed gaat en jullie hebben leuk contact met elkaar, zal hij je na een tijdje als vaste vriendin willen. Zodra jullie meer ervaringen met elkaar delen en hij jou als een persoon gaat zien waar hij voor altijd bij wil blijven, zal hij serieuzer na gaan denken over zijn toekomst en werk en begint hij na te denken over grotere doelen, zoals het kopen van een huis. Hij zal meer en meer over de toekomst willen praten. Pas op het moment dat hij een beslissing over jou gemaakt heeft en zich voorbereid en volwassen genoeg voelt om je een aanzoek te doen, zal hij op zijn knieën gaan.
Ik heb een probleempje, mijn ex is laatst op me geflipt… Hij zei rare en nare dingen zoals dat ik moet opflikkeren en dat het nooit meer goed komt en dat alles mijn schuld is en dat ik jaloers ben (hij heeft een nieuwe vriendin binnen 4 dagen, het was pas 4 dagen uit) en dat ik dood kan vallen en die dingen. Ik denk eigenlijk ook niet dat hij die dingen meent maar omdat hij heel boos is enzo.

Auw dat doet pijn, heel veel.. We berichten af en toe nog wel en via facebook ook nog wel contact. Nu heb ik echter mee gedaan aan actie van Q music love me again.. Hij Is gebeld door Qmusic met de vraag of hij met mij op date wil (etentje en film) . Zei eerst van heb daar niet zoveel behoefte aan en later oke laten we onder genot van kaarslicht en etentje er is over praten..Ik blij maar vraag mij wel af of hij mij echt nog weer terug wil.. Na dat het uit is gegaan is hij nog 1 keer bij mij geweest om tepraten gaf aan dat het over was maar bij weg gaan toch weer kus op de mond .. twijfel weer bij mij.
×