Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.

Wat moet ik hier nou mee? Dit is nou al vanaf eind 2008 aan de gang, en we kunnen elkaar om een of andere rare reden niet los laten. Het feit dat wat ik hem allemaal aan gedaan heb, zal toch al genoeg moeten wezen dat hij me aan de kant moet zetten? Het feit dat we elke keer weer bij elkaar komen, zegt dat niet genoeg? Ik zou hem zo graag terug willen, maar ik weet niet hoe ik door zijn koppige gedrag heen moet komen!


Ik vind het echt een lastige situatie. De liefde is er (vanuit mij) wel, maar ik twijfel of het bij hem liefde is of gewoon een spel. Daarom ben ik ook wel trots op mezelf dat ik het zo heb afgehouden nu en los probeer te komen. Maar misschien kan ik beter loslaten als ik antwoord heb op de bovenstaande vragen en jou mening over de situatie kan lezen.
Onze relatie leek volgens mij perfect, alles verliep goed in mijn ogen dan toch. Hij had blijkbaar al een tijdje twijfels over het behouden van onze relatie. Uiteindelijk zette hij een week geleden een punt achter onze relatie. Sindsien behield ik nog regelmatig contact met hem via sms daarin zette hij dat hij me miste en dat hij twijfelt aan zijn beslissing.
Bedankt voor je raad, ik heb er zeker wat aan en goed over nagedacht. Daarom ook nog geen bericht gestuurd. Inmiddels een half jaar uit en bijna drie maand geen contact meer. Ik vraag me oprecht af of ik t moet willen zoeken. Heb haar zo vreselijk laten schrikken dat ik wel denk dat ze op een gegeven moment de hoop heeft opgegeven in de laatste periode. Misschien had ik in t begin er beter mn best voor moeten doen. Inmiddels heeft alles bij mij wel redelijk zn plekje. Echter voelt t ook nog enorm ergens onaf. Zo onnodig allemaal. Had zo vaak gehoopt ze me de kans gaf om even te praten. Of dat ze zelf die behoefte voelt. Maar vanuit haar gezin weet ik dat ze niet praten, Over niks. Het gebeurde ging uiteindelijk nergens over en dat doet zeer. Het was dom, maar ze over reageerde er wel een beetje op. Na stevige knuffels en zeggen dat ik altijd in haar hart was zei ze als laatste woorden dat ze zielsveel van me hield, terwijl ze huilend de trap afliep. Meegenomen door haar moeder, die wou perse met haar mee, vind t nog steeds idioot. We hebben elkaar nooit meer gesproken.
Je maak oogcontact. Jullie raken aan de praat, drinken wat samen en blijken veel gemeen te hebben. Hij vraagt je telefoonnummer en aan het eind van de avond kussen jullie. Er komt een date en nog een en nog een. Je hebt het ontzettend naar je zin, en je denkt hij ook. Dan hoor je steeds minder van hem en uiteindelijk verdwijnt ie van de radar. Herkenbaar?
Ik heb een relatie gehad van 4 jaar. Een hele fijne relatie.”, alleen durfde ik niet tegen haar te zeggen dat ik iets aan ons sexleven miste. Ook toen het uitkwam dat ik was vreemdgegaan en dat ze vroeg waatom ik het had gedaan durfse ik haar dat niet te zeggen. Nadat ze het een maand later uit had gemaakt brak ik emotioneel. Ik heb het haar verteld na een paar biertjes op een feestje waar we allebei waren. Drie dagen daarvoor had ze het uitgemaakt en bij mij viel pas deze avond het kwartje echt. Ik ga nu door een diep dal heen in mijn leven omdat veel van de vrienden die ik heb (3 daarvan niet) gezamelijke vrienden zijn die we veelal via haar kennen. Ik ben bang dat ik nu langzaam aan ook steeds minder door hen gevraagd wordt voor dingen die we daarvoor altijd met z’n allen deden. Verder zit ik ook nog vast in een soort illusie dat het misschien nog goedkomt tussen ons. Ik schrokf veel in een boekje over wat ik voor haar voel en hoe ik over de situatie van nu denk. Ik heb heel veel angst voor de toekomst. Ik heb al een paar sites gekeken over het terugkrijgen van je ex en ik wil dus ook graag geloven dat ik daar nog baat bij kan hebben. Ik weet verder niet wat ik nog moet typen. Ik voel me zo rot! Komt het nog goed?

Beste Charissa, Soms zie je bij iemand met bindingsangst een relatie met een persoon die last heeft met verlatingsangst. Zo kunnen de patronen elkaar in stand houden. Dat lijkt heel tegenstrijding , maar voor beide partijen is het van belang dat ze de liefde voor zichzelf gaan vinden, terwijl je ook in relatie blijft met de ander. Hrt grt Albert Sonnevelt
Tot mijn grote geluk vond ik een nieuwe baan, na 6 jaar zoeken. Ik was opgelucht en blij en zag onze relatie ook weer bloeien. Echter tot mijn grote verbazing en veelste veel drank ben ik vreemdgegaan. Ik heb dit gelijk bekend. Ze was ondersteboven van mijn daad. Ze heeft wat spullen gepakt en is het huis uitgegaan. Ik heb haar zoveel mogelijk met rust gelaten.
Op een gegeven moment ging mijn vriend twijfelen en hij had eindelijk gezegd wat hem nou dwars zat en dat het zo langer niet verder kon. Ik zei dat ik wel kon veranderen, maar dat gebeurde niet 123. Ik was eind juli nog jarig (25 jaar) en we zijn toen samen nog naar Berlijn gegaan. We hebben daar een goed gesprek gehad en het was echt een super weekend. Ik merkte echt dat hij van mij houd. Nadat we maandag gewoon weer aan het werk moesten, merkte ik al dat hij weer wat afstandelijker werd. Ik had hier heel erg moeite mee en dit viel dan ook verkeerd en we kregen weer ruzie. We hadden toen besloten dat ik hem even een weekend met rust zal laten. Ik zou van vrijdagochtend tot maandagavond bij een vriendin slapen en we zouden geen contact hebben. Dit was heel moeilijk voor ons, want normaal hebben wij dagelijks best veel contact (wat dus ook een aandachtspunt moest worden bij de aanpassingen). Ik kon de twijfel echt niet aan.

Een week later besloot ze dat het beter was om de relatie te verbreken omdat ze me niet aan een lijntje wilde houden want zij wist niet hoelang dit allemaal zou duren en of ze uberhaupt haar gevoel voor mij weer terug zou krijgen. Ik was er kapot van. Het was zo plotseling en zo snel ineens over. Geen moment heb ik er voor kunnen vechten. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee mede doordat ik niet kan begrijpen dat zo’n goede relatie van de een op de andere dag over is. Ze heeft ook gezegd dat ze niet van me kan vragen dat ik het begrijp omdat ze het zelf ook niet begrijpt.
Zoals victor zegt: geniet van je vrijheid, ik doe dat ook. Probeer mss nieuwe doelstellingen voor jezelf te creeren, iets waar je naar kan uitkijken. Iets waardoor je voelt dat je leeft. En weet je, je hoeft ook niet geforceerd te gaan flirten. Heb je geen zin, dan heb je geen zin. Als het komt, dan komt het. Misschien heb je nu ff genoeg van relaties.
Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?
Daarna zijn we met vrienden een paar dagen naar Spanje geweest (wat al gepland stond) waar het super gezellig was en alles normaal leek (ook gewoon seks gehad) maar bij thuiskomst gaf ze ineens te kennen dat het gevoel weg was. Ik heb haar meteen gevraagd waarom ze niet meteen de stekker eruit getrokken had na dat verbale gedoe (dan had ik het nog kunnen begrijpen), maar daar gaf ze op aan, dat ze niet zo maar opgeeft en het voor haar zelf meerdere kansen gegeven heeft, maar ik heb nu het gevoel dat ik geen eerlijke kans heb gehad.

Nou zit het zo dat ik weet dat zei al een half jaar aan het twijfelen is over onze relatie en nu dus de knoop heeft doorgehakt. Ik heb haar nu nog aantal keer gesproken, aan de ene kant zegt ze heel duidelijk dat ze het niet meer hoeft te zien dat ik verander en er klaar mee is en dat ik verder moet met mijn leven, maar aan de andere kant moet ze huilen als ze zegt dat ze er een hard hoofd in heeft dat ik verander. Ook hebben we nog een 2 keer gezoend waarvan zei zegt dat het laatste kussen waren maar ik heb gemerkt dat deze nog vol passie zitten en dat ze eigenlijk seks wil maar zich in houd. Verder noemde ze nog dat het haar niks zou verbazen als wij over een paar jaar weer bij elkaar komen. Maar dat ze nu geen contact wil, eerst zonder mij wil kunnen leven en dan misschien als vrienden verder kunnen. Maar daarna zegt ze dat we elkaar op een feest volgende week wel zien en daar kunnen kletsen.

Tot op heden nog niets vernomen van haar :(… Ik moet zeggen dat ik er de laatste tijd steeds meer moeite mee heb om in deze onzekerheid te leven waardoor ik zit te denken om haar te bellen en open kaart te spelen. Om haar te vertellen dat ik nog steeds aan haar denk en of het wederzijds is… misschien dat ik het dan los kan laten, want ik word zo moe van deze situatie…

Nu is het zo dat ik in het begin ook enmotioneel reageerde . nu echter heb ik het een plaats gegeven . Maar hou nog veel van haar en zeker van mijn gezin . We hadden nooit echte ruzie maar gewoon in een sleur geraakt en uit elkaar gegroeid . Ik weet zal het de tijd moeten geven en leef me eigen leven en geniet ervan is er een kans dat exen met kinderen toch weer bij elkaar komen of als de liefde echt weg is nooit meer terug komt. Ik ben een goede vader maar het maakt het wel moeilijk allemaal vrienden wil ik niet zijn .
Hi Richard, goed weer van je te horen. Dat je ex je feliciteerde betekent in elk geval dat ze je niet vergeten is. En meer dan dat. Ze vond dat ze iets moest doen, misschien omdat jij al die keren tevergeefs contact zocht, of omdat ze een verjaardag belangrijk genoeg vindt. Ik denk niet dat het is in de hoop dat jij zult bellen of schrijven, want dat heb je al meerdere malen gedaan en ze liet het gewoon links liggen. Laat het dus zo. Je hebt haar bedankt en de bal is nu aan haar. Over je nieuwe vriendin: Deze relatie is te snel na de vorige begonnen, dat geldt ook voor haar. Je krijgt dan onbewuste vergelijkingen, en zelfs bij jou de angst dat ze naar haar vorige vriend teruggaat. Het uitspreken van hoe goed jullie het met elkaar hebben en dat het officieel is, vind ik griezelig. Ik denk dat je een opvulling zoekt (rebound) voor de leegte die er bij jou is ontstaan. Dat zie je ook aan de snelle start, de pogingen om het vooral serieus te laten zijn, en het feit dat je er genoegen mee neemt dat ze nog van haar vorige vriend houdt. Nu hoef je echt niet in je eentje te gaan zitten kniezen, maar je hart zit bij je ex. De reden is dat de relatie niet afgebroken had moeten worden, het voelt 'onaf', en alles met de nieuwe vriendin is als het ware 'onecht'. Daarom ben je ook in verwarring. Ik denk dat je meer tijd voor jezelf moet nemen om de vorige relatie te boven te komen. Je bent er nog veel te veel mee bezig, en klaarblijkelijk kan je nieuwe vriendin het verleden niet doen verbleken. Zet niet in op serieus (waarom zou je), maar speel het voorzichtig. Pas als je denkt dat je de vorige relatie verwerkt hebt, kun je toekomstplannen maken met de nieuwe vriendin. Vooralsnog vind ik alles nogal surrogaat klinken, zelfs als je zegt hoe mooi en goed het wel niet is. Misschien wel juist daarom. Iets wat te mooi is om waar te zijn, is dat waarschijnlijk ook. De kans is groot dat ze straks naar haar ex rent, en jij naar de jouwe. Zolang je echter beseft dat ze slechts een 'in-between' is, is er niks aan de hand. Van de ene serieuze relatie naar de andere gaan lijkt mij vrijwel onmogelijk. Je hart zit in de regel maar bij eentje. En mocht zich een nieuwe serieuze relatie voordoen, dan duurt het jarenlang voordat het zo ver is. Groetjes, A. (p.s. ik ben ok, dank je).
Hi Sonja, door gezamenlijke vrienden en het werk kom je maar moeilijk los van elkaar. Het is duidelijk dat ze zich uiterst eenzaam voelde tijdens dat etentje, ook al was ze omringd door talloze mensen. Je ex is sowieso ingewikkeld om mee om te gaan. Het ligt hierdoor bijna voor de hand om er juist de draak mee te steken en haar door elkaar te schudden. Maar dat zal haar waarschijnlijk nog verder van je af duwen. Een goed gesprek over de dingen die haar dwarszitten levert ook al niets op want ook daarbij gaat de focus op negativiteit, precies wat je niet wilt als je het contact goed wilt houden. De strategie om haar maar te laten tobben is dan ook het beste. Je doet niet anders dan haar verlangens inwilligen, want dit is zoals zij het wil. Prima toch? Jij laat nu zien er veel minder moeite mee te hebben dan zij, en dat is wat ze eerder nooit had gedacht. Het kost dan ook tijd voor haar om in te zien dat jij haar minder nodig blijkt te hebben dan zij jou. Wintersport is nog ver weg, maar ik denk dat ze dat leuk genoeg vindt om zich tijdelijk over de problemen heen te zetten en de 'last' dus maar accepteert. Groetjes, A.
Deze tip geldt vooral voor liefdesrelaties die beëindigd zijn. Wanneer je relatie op het punt staat om te breken, grijp dan snel je kans en laat iets waardevols van jou achter. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een ring; iedere keer wanneer jouw liefde deze ring ziet, zal hij hoogst waarschijnlijk denken aan jou. Hierdoor zul je in zijn/haar gedachten blijven rondspoken.
Hi Hoopvol, zoals ik al een beetje voorspelde regeert hij nu over het contact. Dat is niet zo gunstig omdat dit jou veel te afhankelijk maakt van wat hij nu eigenlijk wil. Je had de boot dus moeten afhouden. Nu dit niet gebeurd is en je elkaar echt uren hebt gesproken weet je nog steeds niet waar je aan toe bent. Hij spreekt dan wel niet zo lovend over zijn vriendin, maar dat betekent niet dat hij haar niet achter de hand zou houden. Zolang daar geen duidelijkheid over is, zou ik me niet laten meeslepen. Dat ie zich verslapen had is waardeloos. Een grote blunder. Maar erger is dat hij na een leuke dag met jou nog de behoefte voelde om met vrienden uit te gaan. Een heel slecht signaal dat aangeeft dat hij niet bepaald 'vol' van jou is. Wil je hem blijven ontmoeten, dan moet je niet stiekem hopen op een relatie, maar eerst eens inzetten op vriendschap. Zo kun je testen of hij voldoende van jouw aanwezigheid geniet, of dat hij misschien toch andere motieven heeft. Groetjes, A.
Op een gegeven moment stopt het praten ook en blijft enkel de droefnis en het wenen over, terwijl de wereld verder dendert. Maar de moed is al lang verloren…het is op voorhand verloren. Ik weet dat ik niet positief klink, maar geloof me, ik heb het hard, zeer hard geprobeerd, het uitgeschreeuwd en mezelf gedwongen verder te gaan, maar tevergeefs, het is een moerasvlakte en zinken doe je, echt erg.
Dat ik met mijn ex het bed in duik is omdat er gewoon spanningen zijn en gevoelens. Hier kan iedereen zich wel in herkennen. Dat ie met een 15 jarige gaat vind ik ook smerig en ben ik pas vorige week achtergekomen, dacht namelijk dat ze 18 was. En trouwens, mijn ex is 21 dus het is ook weer niet een vent van 40 die met 15 jarigen slaapt. Daarnaast kunnen mensen hier hun vragen en gevoelens kwijt, en zitten ze niet te wachten op jouw bijdehandte bek. Want zelf wilde je je ex 'opgeilen' en hem daarmee terugwinnen. Dat is ook behoorlijk laag vind je niet :). Dus geen commentaar op mij ja? Ga lekker ergens anders de internetheld uithangen. En ga lekker tege je ouwe vent van 40 oprijen.

Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.
Wat een interessant onderwerp..ik ben bang dat ik ook zo iemand ben tegen gekomen. Ik ben super verliefd op hem. Vanaf dag 1 en nog steeds! 1,5 jaar nu. Wat ik voor hem voel is zoveel sterker als mijn hele huwelijk was. Hij blijft me triggeren, zelfs kussenen en mij het gevoel geven dat hij toch om me geeft! Als ik er naar vraag, krijg ik als antwoord dat het van zelf ging. En zonder bij na te denken…maar inmiddels zit ik weer met die vlinders…op dat moment heerlijk maar na zo’n antwoord ga je kapot van verdriet…!! En toch blijf ik die gevoelens voor hem hebben….ik weet niet zeker of hij bindingsangst heeft. Ik hoop het niet…!!!
Ze hangt ook heel sterk aan haar ouders, ze belt haar moeder elke dag op en leeft volgens mij volgens wat zij zeggen. Ik kwam geregeld vroeger thuis en zij ging haar kind bij ouders ophalen en soms bleef ze daar eten. Ik vraag me af waarom ik niet altijd was uitgenodigd. Dat gebeurde geregeld en heb haar daar ook over aangesproken, ging wat beter voor een tijd en achteraf weer minder.
3. Tijdens deze tijd moet je er van profiteren om terug een aantrekkelijk en gelukkig persoon te worden. Je moet een stap terug nemen en je leven opnieuw evalueren door veel positieve veranderingen in je leven te doen. Als je je ex ontmoet na de NO- contactperiode, wil je dat ze zich terug aangetrokken voelt voor jou. En de beste manier om dit te doen is om te beginnen met van het leven te genieten en een algemeen gelukkig persoon te worden. Neem dit punt niet lichtjes. Dit kan het verschil zijn tussen het terug winnen van je ex of voor altijd verliezen.
Na een week geen contact met ex te hebben gehad, stond hij opeens bij me voor de deur. Hij moest wat dingen in de buurt ophalen en kwam even een praatje maken. Bakkie koffie gedaan, en echt over van alles gekletst. Het was gewoon gezellig, en ik kreeg nog complimenten van hem over dat hij het zo leuk vindt om al die positieve berichten van mij op Facebook te lezen. Hij is blij dat het zo goed met me gaat!
We woonden nog niet helemaal samen maar voor zo'n 4 dagen per week. In het gesprek gaf ze dus mijn tekortkomingen aan. Ook zei ze dat we het in maart er ook over gehad hebben en ze mij een kans gegeven heeft (maar dit heb ik onbewust niet zo ervaren anders was ik er keihard mee aan de slag gegaan). Ik vroeg haar wat ze nu wilde en dat wist ze niet. Na een tijdje gaf ze toch aan dat ze vanaf haar kant de relatie wilde verbreken. Ik heb hier in meegestemd.
Op een gegeven moment ging mijn vriend twijfelen en hij had eindelijk gezegd wat hem nou dwars zat en dat het zo langer niet verder kon. Ik zei dat ik wel kon veranderen, maar dat gebeurde niet 123. Ik was eind juli nog jarig (25 jaar) en we zijn toen samen nog naar Berlijn gegaan. We hebben daar een goed gesprek gehad en het was echt een super weekend. Ik merkte echt dat hij van mij houd. Nadat we maandag gewoon weer aan het werk moesten, merkte ik al dat hij weer wat afstandelijker werd. Ik had hier heel erg moeite mee en dit viel dan ook verkeerd en we kregen weer ruzie. We hadden toen besloten dat ik hem even een weekend met rust zal laten. Ik zou van vrijdagochtend tot maandagavond bij een vriendin slapen en we zouden geen contact hebben. Dit was heel moeilijk voor ons, want normaal hebben wij dagelijks best veel contact (wat dus ook een aandachtspunt moest worden bij de aanpassingen). Ik kon de twijfel echt niet aan.
Op 30 november ging het fout. Als gevolg van een aantal fouten van mijn kant, hadden we ruzie en wou ze me niet meer. Ik heb vanaf dan zowat alle fouten gemaakt die je niet mag maken. Een week later wou ze mij nog een kans geven, maar hield er zich niet aan. 22 november kreeg ik toch nog een gemeende kus en knuffel. We vierden kerst en nieuw dus niet samen, maar ik gaf haar wel een aantal cadeaus, die ze mooi aannam.

ik zit echt met een probleem mijn ex van 2jaar geleden vind mij weer leuk zegt hij maar ik weet niet of hij het meent want met cv zei hij dat dus ook al maar uiteindelijk werd het niks dus weet niet of ik hem moet vertrouwen want ik vin hem nogsteeds echt heel leuk ma ben gewoon bag omgekwetst te worden maar hij zegt wel de heletijd van dat hij het echt meent grr semmmm
×