Je vraagt je dus af hoe je je ex kunt terugwinnen. Het antwoord ligt niet altijd zo 1,2,3 voor de hand ligt. Iedere situatie is immers anders. Je wil weten welke methode de beste is, welke psychologische stappen je het beste kunt zetten. Die stappen zijn in de meeste gevallen zeker haalbaar, dit in tegenstelling tot wat velen denken. Ik nodig je hierbij uit samen met mij de uitdaging aan te gaan! Bekijk deze super waardevolle video met de 10 beste tips om je ex terug te krijgen.
Door mijn gezeik(smsen naar anderen, niet naar mij, bellen met anderen, niet met mij, klussen bij anderen hier niet, niet hier slapen enz. Wonen 8 maanden apart.Ik met onze 3 kinderen en hij alleen. Eerste maanden vaak daar geslapen. Hi nooit hier. Nu is hij hard en zegt nee op dit moment zie ik het nooit meer goed komen. Wat moet ik hiermee? Hij is nu nog zekerder van zijn zaak zegt hij. Reactie infoteur, 07-05-2012
Wantrouwen is één van de slechtste eigenschappen die je kan hebben in een relatie. Zelf ben ik kortgeleden op pijnlijke wijze achter gekomen. Ik ging op gegeven moment allerlei scenario's in mijn hoofd halen over mijn vriendin en we hadden het er ook weleens over. Mijn controledrift werd steeds erger en geen antwoord wat mijn vriendin gaf was goed genoeg. Zij ging hierom meer mijn vragen ontwijken, wat het voor mij extra verdacht maakte. Uiteindelijk maakte ze het uit hierdoor.
Hallo anderhalve maand trug ben ik ern meid tegen gekomen liep als een speer maar na een dat of 5 na t zoene begon ik over verkering en dus stom maar ze wist t niet oke. De date er na liep supper toen trug kwamen en ik vroeg naat een vervolg date wist ze niet of ze nog wel wpu af spreken en was bang haar vrijheid kwijt te raken er na nog 1 x af gesproken en dat liep stroef nu een maand later kom ik haar tegen en wil ze me aan spreken en ik klap voledig dicht en heb me tug naar haar toe gekeerd . Later die dag in discotheek heeft ze me aantalkeer opgezocht en hield me in de gaten . Is hier nog iets aan te doen of einde oefening ? Ps ze heeft nog nooit verlering gehad en is 21
Om het hart van een man terug te winnen kun je het beste je bagage van gekwetste gevoelens, frustratie, teleurstelling en woede opzij schuiven. Vrouwen staan er om bekend oud zeer naar boven te halen, vooral als ze het gevoel hebben verkeerd te zijn behandeld. Maar hiermee duw je je man of vriend nog verder weg. Hij gaat zich ellendig voelen of schuldig, gevoelens die hij niet wil voelen. Voel je dus dat je bitterheid zal ontaarden in overemotioneel reageren, neem dan een pauze. Je hoeft het verleden niet te vergeten - want dat gaat toch niet - maar je kunt wel proberen tot een punt van vergeven te komen. Hiermee bevrijd je ook jezelf en open je de deur naar herstel. Wat je verder moet doen is zijn omver gevallen ego strelen, zonder ongeloofwaardig over te komen. Respecteer dus zijn 'man zijn' en zorg dat je hem straks nodig hebt voor alles waar mannen nu eenmaal beter in zijn.

Het is al een tijd uit met mn ex en sinds 3 maanden hebben we totaal geen privecontact meer omdat ze dubbel was in haar doen en laten naar mij. We zijn collega's en dus zijn we op het werk erg gereserveerd naar elkaar toe. Soms hangen we even om elkaar heen en word er geen woord gewisseld, soms ook weer wel maar dan meestal werk gerelateerd. Het geeft een lastige sfeer. Maar goed, paar dagen geleden zag ik dat mn ex op de chat was en ik heb toen heel impulsief haar een berichtje gestuurd hoe het was.. Ze reageerde vrijwel binnen een minuut! Had dit, gezien onze verstandshouding op dit moment, niet verwacht.. Mijn vraag, is dit een goed teken???
De situatie is nog niet veel veranderd. We sturen wel iedere dag naar elkaar over de gewone dingen. Heb hem vorige week nog opgezocht omdat hij ziek was. Hij zei zelf hier deugd van te hebben, maar toch komt het er terug op neer dat hij momenteel echt geen relatie meer wilt. Ik weet waarom ik er niet over raak, ik wil het gewoon niet accepteren. Toen ik bij hem was dacht ik niet over de hele situatie, gewoon aan het moment zelf. Hij deed me ook weer lachen maar ja..
Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?
Ben op deze site terecht gekomen omdat ik naar 3 jaar relatie zelf ook aan de kant ben gezet, dit is inmiddels alweer 6 weken geleden maar het doet nog steeds heel veel pijn, zit echt in een put die eindeloos naar beneden valt, denkende dat er geen mooie tijden in mijn leven komen, wat een hel zeg en omdat hij zelf bij me is weggegaan en ik taal nog teken van hem hoor is het wat mij betreft niet afgesloten en blijf je zitten met de vraag, had ik zus maar gedaan of had ik zo maar gedaan, het antwoord hierop kan ik in mezelf niet vinden want had echt het idee dat het supergoed ging tussen ons, wel was hij de laatste weken wat stiller dan voorheen omdat hij in zijn maag zat met zijn zoontje dat eens in de 2 weken kwam en er in mijn huis geen plaats was voor een extra kamer, (wist i toen die bij me introk al) die sliep dus op een streshbed als hij er was.
Het rare is (we zien elkaar bijna elke zaterdag op de vereniging, waar we allebei al heel lang actief zijn) dat zij in mijn ogen ineens heel erg veranderd is… veel meer dingen die ze voorheen niet zo snel zou doen door veel meer te gaan stappen, op vakantie te gaan met vriendinnen, kortom dingen doen die ze voorheen (ook voordat we wat kregen) niet zo snel zou doen…
Valt er nog wat te reden, precies een jaar geleden zijn we uitelkaar gegaan en ze is binnen 2 maanden verloofd tot de dag vandaag is ze nog verloofd. Heb niemand aan haar zijde die mij gelijk geeft omdat ik binnen 3 jaar niet kwam met verloven, daarnaast heb ik behoorlijk schuld wat haar broer en haar moeder later achter zijn gekomen. Toen ze kwam met we moeten praten heb ik haar met rust gelaten een week lang (12-10), maar daarna wou ik uitleg van haar over de situatie en ging best los werd boos en kwaad (21-10). weer een week rust gelaten en toen ging ze haar nummer blokkeren vanaf dat moment begon ik ook stalken na me werk effe paar keer langs haar huis rijden. Toen kreeg ik een bericht via mail dat we met vrede uit elkaar zijn!
Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.
Graag had ik uw advies hieromtrent. Ik weet het, 3 weken is geen lange relatie, maar ik zag het echt zitten en wil hem eerlijk gezegd niet kwijt… Moet ik hem even met rust laten? We zien elkaar geregeld op café. Ik heb al een aantal pogingen ondernomen om te praten, maar telkens loopt hij van mij weg… dus voorlopig hou ik het enkel bij een goeiendag. Het idee dat ik zelfs de kans niet krijg om dit uit te praten, maakt mij gek van verdriet…
Ik stond op het punt om naar een feestje te gaan maar voelde me heel angstig. Dat ik alsnog een berichtje stuurde dat ik het zo graag zou willen proberen weer (had ik nooit moeten doen). Ze zei dat als ik alles op een rijtje had gezet en het aankon om als vrienden verder te gaan we elkaar vanzelf weer zagen. Daar heb ik me bij neergelegd en sindsdien is het contact over. Ik laat haar met rust en neem afstand om aan mezelf te werken en op mezelf te gaan. De plannen zijn al vergevorderd. Ik hoop dat we nog eens kunnen praten en dat we weer bij elkaar komen.
Ik snap goed dat je je hier moeilijk over voelt, het is ook geen gemakkelijke situatie. Ik denk dat het beste wat je kan doen is kijken naar wat het beste is voor jou, niet voor hem of voor je relatie. Als je besluit om toch nog een poging te wagen moet je hem sowieso niet een makkelijke tijd geven, hij moet zich maar gewoon bewijzen. Klinkt misschien wat ruw, maar zo kan hij tenminste wel bewijzen dat hij er voor gaat.

Of je iemand bent die snel een ander mist heeft met verschillende dingen te maken. Hoezeer je je met die persoon verbonden voelt bijvoorbeeld. Je hecht je niet zomaar aan een ander; dat heeft een functie. Onze verre voorouders waren voor hun voedsel en bescherming volledig van elkaar afhankelijk. Het was voor hen dus heel belangrijk om bij elkaar in de buurt te blijven. Doordat je iemand mist is de kans dat dat gebeurt groter. En daarmee ook dat je overleeft.

Enkele dagen terug is er bij ons zowat een bom ontploft, waarbij er zelfs fysiek iets gebeurd is. Hij had volledig zijn kookpunt bereikt met mij. Natuurlijk ben je altijd met twee, enz. Maar desondanks ben ik mij er wel van bewust dat ik hem heel vaak gekwetst heb. Mijn gevoelens waren soms niet wat ze moesten zijn, of ik toonde het alleszins niet. Sowieso ben ik ook niet bepaald openhartig te noemen. Alles is gewoon een samenloop van een persoonlijke knoeiboel die ik in mijzelf schuilt, denk ik.
Mijn ex en Ik zijn 4 jaar samen geweest. Hij was net gescheiden toen wij iets kregen. We zijn heel lang bezig geweest om een kindje te krijgen, waardoor we onze relatie een beetje waren vergeten. Uiteindelijk is het ons gelukt en ons zoontje is nu net 3 maanden. Ook is mijn ex al vanaf zijn jeugd op en af depressief en loopt al een tijd bij een psycholoog. Het ging de laatste tijd erg slecht met hem door de schulden die hij met zijn ex vrouw heeft. Hierdoor kreeg Ik het gevoel dat Ik overal alleen voor stond en ben Ik hem op afstand gaan houden. We kregen veel ruzie en het was al eerder bijna helemaal mis. Maar we kwamen er toen achter dat we echt nog wel veel van elkaar houden en we zouden gaan latten. Want hij wou me echt niet kwijt, hij had alleen geen energie meer om te moeten vechten. Met het latten zouden we allebei iets rust krijgen en onze financiële situatie zou alleen maar beter worden omdat hij veel meer toeslagen zou krijgen. 3 weken later zet hij er via een sms een punt achter en als Ik erover wil praten dan wordt hij boos en blokkeert hij. Hij zegt dat hij al langer geen gevoelens meer voor me had terwijl hij die 3 weken extra lief tegen mij was en me het bed in probeerde te krijgen. Ik heb het allemaal een beetje af gehouden, omdat Ik eerst ook hulp wou gaan zoeken en ieder zijn eigen woonruimte. Maar nu is het al z'n 4 weken over maar Ik hou nog zoveel van hem. Nu hebben we sinds een week bijna iedere dag seks met elkaar en dat terwijl hij met een andere vrouw contact heeft en hij zegt haar echt leuk te vinden. Hij heeft ook stiekem in mijn telefoon gekeken en gezien dat Ik aan het whatsappen ben met een jongen die Ik heb leren kennen, maar daar heb Ik verder niks mee alleen vriendschappelijk contact. Ik wil hem zo graag terug, hoe kan Ik dat aanpakke
Ik had op 19-01-2013 ook al wat gepost. Ik vroeg toen tips want ik wist niet wat ik moest doen. Ik ben gisteren met me ex naar een musical geweest. Ik had besloten om te doen dat ik het geaccepteerd had en dat ik ging voor vrienden. Het was in het begin wel een beetje raar en een klein beetje ongemakkelijk. Hij vroeg hoe het met me ging en ik zei natuurlijk dat het heel goed ging. Daarna vroeg hij of ik er al wel overheen was. Ik zei toen: ''naja je kan niet zomaar stoppen met van iemand te houden". We hebben veel gepraat gewoon over van alles en nog wat. We gingen eerst wat eten in een klein Italiaans restaurantje. Hij zei aan tafel dat hij het wel een beetje raar vond zo. Ik zei dat ik het wel mee vond vallen en dat het eigenlijk zoals altijd is, alleen dan zonder gevoelens, zonder elkaar een kus te geven etc. Verder was de avond heel erg gezellig en we voelde ons allebei op ons gemak en konden allebei gewoon onszelf zijn. Ik nam natuurlijk expres iets meer afstand. Op de terugweg in de auto merkte ik wel dat hij wel af en toe naar mij keek. Toen ik weer thuis was smste hij dat hij het heel erg leuk vond maar nog wel een beetje apart maar wel gezellig. Dat ik nog een plekje in zijn hart had en daarna wenste hij mij welterusten met een x erachter. Ik had hierop geantwoord dat ik het ook leuk vond en dat we nog wel vaker leuke dingen konden gaan doen en dat hij ook een plekje had in mijn hart. Ik had een goed gevoel over deze avond en ik ben blij dat ik niet met die brief ben gekomen enzo. Ik hoop dat als ik gewoon zo doorga en wat meer afstand neem en leuke dingen met hem blijf doen dat hij merkt wat hij mist en mij terug wilt. Ik zie hem aanstaande donderdag weer want dan hebben we samen een gesprek van scouting. Die vrijdag hebben wij samen scouting en zaterdag hebben we een feest. Dus ik blijf hem vaak zien en ik hoop dat dat goed is en dat ik me daar me voordeel uit kan halen. Iemand nog tips wat ik kan doen, moet ik wat anders doen of gewoon zo doorgaan?

Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Heb je je wel eens afgevraagd waarom casanova's en Don Juan's zo succesvol zijn in de liefde? Ze overladen een vrouw met waardering. Veel mannen denken dat een vriendin of vrouw hebben betekent dat ze levenslang aan relatie-onderhoud moeten doen omdat vrouwen voortdurend om aandacht lijken te zeuren. Maar eigenlijk gaat het niet om aandacht, maar om waardering. Ze houden ervan gewaardeerd te worden en om complimenten te krijgen. Vrouwen willen in geen geval als vanzelfsprekend worden gezien. Ben je dus als man je vrouw of vriendin kwijt en wil je haar terug, bedenk dan eerst of je haar wel hebt gewaardeerd om wat ze voor je deed, of je het wel hebt gezien als ze een nieuw kapsel had of een nieuwe jurk. Hoewel mannen er vaak bekend om staan naar vrouwen te kijken, hebben verrassend veel mannen geen idee hoe hun eigen vrouw of vriendin haar best heeft gedaan. En een leugentje om bestwil is altijd nog veel beter dan niets.

Vorige week hadden ik en me ex ruzie we hadden het uitgepraat maar toen ik de volgende dag wakker werd begon ie droog te praten dus ik vroeg wat er was en hij zij dat ie geen gevoelens meer had en dat ie dat al een week wist maar het weekend was alles nog normaal en goed dus ik vroeg of ie met de tijd wou proberen en het enige wat ik krijg het komt nooit meer goed toen ik zei miss komt het ooit terug was het ik wil het niet de reden die daarvoor was was dat hij geen realtie meer wilde het kan tog niet zo zijn dat gevoelens opeens helemaal weg zijn zonder een goede reden wat denken jullie?
hey, ik ken het gevoel, ik heb 4 maanden met me ex vriendje gehad en het is sinds een paar dagen is het uit en iedereen zegt dat ik hem moet vergeten enzo maar dat lukt niet en zoals bij jou ook niet..ik ken mijn ex van scouting en na de zomervakantie komt hij bij me in de groep en dat word dat best akward enzo en wat ik ook heb gedaan is gevraagd of hij kon maar dan zei hij dat hij met dit en dat bezig is en laatst vroeg ik het ook nog maar negeerde hij me dus ik hoop dat jullie het wel hebben uit kunnen praten en dat het goed is gekomen en dat hij jou misschien wel een tweede kans geeft want als je hem nog echt heel leuk en aardig vind moet je op school hem even meenemen naar een hoekje en vragen of hij misschien nog een beetje gevoelens voor je heeft en ik weet dat is heel moeilijk maar probeer het maar en dan het gewoon goed uitpraten en hopen dat jullie dat nog vrienden blijven..
Ik hoorde de hele tijd niks, pas veel later (toen hij net wakker was), hij had zich zwaar verslapen en verontschuldigde zich hiervoor dat het hem spijt en dat hij door de wekker heen is geslapen. Ik was natuurlijk boos/teleurgesteld. Hij had zelf voorgesteld af te spraken en verslaapt zich vervolgens uren! Dit heb ik hem ook duidelijk laten weten via een sms, ik was boos en dat liet ik blijken! Heb hiervan erg spijt, ik heb mij laten meeslepen door mijn emoties en hij heeft niet meer gereageerd, wellicht boos door mijn smsjes, deze waren niet zo aardig!
Aan de hand van je verhaal die ik heb gelezen vind ik dat je heel makkelijk bent. Je moet een beetje kunnen laten zien dat je het ook zonder hem kan en dat hij niet elke keer denkt dat hij terug kan komen wanneer hij dat wilt. Speel een beetje heart to get, want als het echte liefde was zou hij hoe dan ook terug komen. En er alles voor doen om je terug te krijgen. Ik zou zeggen geniet van je leven, want het leven is kort! En laat zo’n “klootzak” niet denken dat hij alles kan hebben. En in het leven krijg je wat je verdient 🙂 en waarschijnlijk staat er een veel leukere man op jou te wachten
Ik wilde zo voor hem gaan… nu ik met mijn huidige vriend ben merk ik dat ik me vaak aan hem irriteer. Kijk hem niet aan bij het knuffelen. Zoek niet de intimiteit wat hij juist heel erg wenst. Ik krijg steeds meer een muur en vraag me af ben ik te snel in deze nieuwe relatie gestapt… heb ik bindingsangst of is hij blijkbaar toch niet de ware …vind de aanblik van zijn hoofd niet echt aantrekkelijk..
Bovendien herinner je je ex op deze manier aan alle redenen waarom jullie relatie niet werkte. Dat is natuurlijk wel het onhandigste wat je in deze situatie kan doen. Als je je ex er uiteindelijk van wilt overtuigen dat jullie weer bij elkaar moeten zouden moeten komen, moet je hem of haar vooral niet herinneren aan de negatieve punten, maar moet je je juist op de positieve punten richten.

Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?
Eind juni werd het contact van haar kant ineens minder, terwijl ik gewoon door bleef op het niveau van waar we zaten. Dat zinde me niet helemaal. Ik ben toen zelf ook wat minder gaan contacten, en gelukkig nam ze soms wel initiatief tot contact. Echter, ze nam geen initiatief om af te spreken, terwijl dat eerst wel zo was. Dus heb ik haar maar weer gevraagd, en we zijn op een terrasje gaan zitten, waarbij genoeg ruimte om ons heen was zodat anderen het niet konden horen.
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.
Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.
Voor we op vakantie vertrokken heeft ze mij bedrogen, ze werd verliefd op een andere man. Ze ging zogezegd eten met collega's maar ze was bij een andere man terwijl ik op de kleinste zat te passen thuis. Ik ben erachter gekomen en heb haar ermee geconfronteerd. Ik wou niet mee op verlof en ze begon te wenen, dat ze mij geen pijn wou doen, dat ze niet weet of ze mij als man of vriend zag enz. Ik wou in begin niet mee maar na een discussie wouden we onszelf nog een kans geven. Op verlof ging het in begin goed, ze kreeg berichten van die andere waar ze op antwoordde en heb haar gezegd dat ze daar onmiddellijk mee moest stoppen. Heeft ze ook gedaan. Na een paar dagen is haar vader tegen mij uitgevlogen en hij heeft me bedreigd, we zijn vroeger uit vakantie teruggekomen. Er was een kleine afstand tussen haar vader en mij. Hij wou niets met ons ondernemen en ik voelde dat er iets scheelde. Hij vloog tegen mij uit en zei dat hij problemen had met zijn prostaat en het daarom was dat hij geen lange afstanden kon doen. Heb hem gezegd dat ik dat niet wist en als hij mij dat had gezegd, dat ik daar zeker rekening mee had gehouden. Mij stoorde het niet dat hij erbij was of niet. Vroeg nog of hij niet gelukkig was dat iemand voor zijn dochter en kleinkind wou zorgen en dat dat niet genoeg was. Enkel ja op geantwoord. Mijn ex zei dat het beter voor mij was om uit het huis te vertrekken. Bij aankomst in ben ik uit het huis vertrokken, wou natuurlijk geen problemen.

Mijn relatie is uitgegaan een half jaar geleden. Door problemen van haar kant en doordat onze omgeving fel op onze relatie tegen was. Nu heeft ze een nieuwe vriendin met wie ze meteen al is gaan samenwonen. Die nieuwe vriendin is niet haar type zegt ze. Maar ze kan niet alleen zijn. Wellicht zit ze in een rebound? Ik weet het niet. Sinds twee maanden hebben we weer contact met elkaar. We zijn ook al een paar keer met elkaar naar bed geweest. Ze zegt mij terug te willen in de toekomst, maar bang te zijn. Ondertussen blijft ze met die nieuwe vriendin samenwonen. Waarschijnlijk uit gemakzucht en omdat ze ook financiële problemen heeft. Wat moet ik nu doen om haar terug te krijgen? Het contact verbreken wilde ik eerst doen. Maar een paragnost heeft mij verteld dat het niet verstandig is om haar voor een keuze te stellen nu. Omdat ze volgens hem zichzelf nu niet is. En dan ga ik haar kwijt raken aan die ander. Die volgens hem zeer manipulatief is. Ze hoeft maar te kikken en ze krijgt het zegt hij. Om die reden weet ik nu niet hoe mezelf op te stellen? Wat zou uw advies zijn? Reactie infoteur, 05-02-2016
Als een smeken na een breuk zou werken dan zou niemand ooit nog uit mekaar gaan. Maar zo werkt het dus niet... Ze hebben besloten je te verlaten en ze zijn bereid je te laten smeken en te pleiten. Wat de reden ook is voor de breuk, het gaat niet met je op je knieën te gooien veel veranderen. Het enige dat smeken en medelijden gebruiken opbrengt is dat je ervoor zorgt dat je eruit ziet als een zwakke en onzekere persoon.
Kleine aanvulling, ik heb een telefoongesprek gehad met zijn exvrouw, en eveneens drie dagen geappt met haar. Daar bleek uit dat ze alleen maar hem terug neemt om haar gram te halen, om zijn geld en zodat ze hun dochter niet meer aan hem mee hoeft te geven. Nadat ik ze samen zag vrijdag heb ik hem dat whatsapp gesprek gemaild. Waarop hij erg boos werd op haar, maar dat niet aan mij liet merken en zei je probeert te stoken maar tussen ware liefde komt niemand.

Mijn ex heeft 3 weken onze relatie van 3, 5 jaar verbroken. Nou wil ik haar ontzettend graag terug omdat ik met haar een toekomst op wil bouwen. De reden dat zij het uit heeft gemaakt is dat haar gevoel voor mij weg is en niet meer verliefd is. Verder zijn er een aantal dingen geweest waar zij niet mee verder wil. Ik deelde mijn emoties bijna niet, ik was te dominant verder heb ik mijn vrienden soms voor haar gezet met bijv. vakanties. Op vakantie heb ik nagedacht en zijn deze dingen inmiddels in mij verandert. En dit wilde ik haar gaan laten zien. Maar toen ik terug kwam van vakantie was het te laat en heeft ze zelfs onze vakantie samen afgeblazen.


"Win de man, niet de discussie": in iedere relatie komen ruzies voor. Je kunt problemen oplossen door erover te praten, maar vooral door er effectief over te praten. Begin niet opnieuw over onenigheden uit het verleden; dat is geschiedenis en kan het beste zo blijven. Bespreek geen problemen met je partner als je die niet eerst emotioneel verwerkt hebt. Als je boos of verdrietig wordt als je aan een probleem denkt, praat er dan nog niet over met je partner. Als je dat wel doet, loop je het risico dat je emoties de overhand nemen. Je denkt en communiceert dan niet helder en het gesprek kan makkelijk in een ruzie resulteren. Spreek objectief over dingen en wees open-minded. Als je wil dat hij jou begrijpt, moet je ook bereid zijn om naar hem te luisteren en hem te begrijpen.
Totdat ik er afgelopen week achter kwam dat ze sinds ze het uitmaakte al een ander had. Deze persoon is al voorgesteld aan de familie en die wisten het allemaal, behalve ik. Dit was natuurlijk een klap in mijn rug maar toch wil ik haar terug omdat het al die jaren zo mooi was. Ik zie dat ze er slecht uit ziet en het lijkt alsof ze in de war is. Al die tijd heeft ze haar spullen bij mij gelaten zoals het was. Nu ik hoorde van de ander heb ik haar verteld dat ze alles direct mee moest nemen en dat heeft ze gedaan met tranen en pijn. Ze kokhalste zelfs toen ze bij mij was. Het lijkt alsof ze in de war is maar ik kan geen grip op haar krijgen. Ze pakt niet mn hand die haar wil helpen en ik vind het moeilijk om haar zo te zien maar bedenk me gelijk dat ze avonden met plezier waarschijnlijk bij die ander doorbrengt. Ik kan daar niet tegen vechten, hoe graag ik het ook wil.
Verder smste ik hem later dat als hij door mij een bepaald bedrag te betalen hij zonder geld zou komen te zitten het wel wat minder mocht zijn, waarop hij toch antwoordde dat bedrag te zullen betalen. ------- is ook dit een goed teken? Was eerlijk gezegd ook een test vanuit mijn kant, om te kijken of hij er gebruik van zou maken, maar hij gaat mij toch het afgesproken bedrag terugbetalen. Dit bewijst toch wel weer dat hij echt zijn best doet, of zie ik het te rooskleurig?
ander vriendje gehad waar ze mee heeft samen gewoond en dat is nu ook voorbij. De 1.5 jaar dat we niet bij elkaar waren heb ik haar enorm gemist, heb ook een enkele andere vriendinnen gehad , maar ik kon niet meer hetzelfde voelen voor iemand anders. Het probleem is dat ik het zelf heb uitgemaakt met haar toen omdat we veel te veel ruzie maakten. ze heeft me nog wekenlang achterna gelopen en proberen terug te winnen. Erna zijn we nog goede vrienden gebleven totdat ze een relatie met iemand anders is begonnen toen is het contact gestopt. nu heb ik terug contact met haar gezocht omdat het gedaan is met haar vriend. De situatie waar ze zich nu in bevind kan ik het haar onmogelijk

Inmiddels is mijn verhaal heel lang geworden, maar mijn vraag voor nu is dus eigenlijk wat ik het beste kan doen als hij belt komend weekend. Het is absoluut tegen mijn natuur in om te zeggen "je had gelijk jij moet eerst je eigen leven op orde krijgen, ik gun je je rust het is voorbij en we zien elkaar dus niet meer" maar als ik zou weten dat ik hem daarmee terug kan krijgen (al dan niet in de toekomst) dan zou ik dat de moeite waard vinden om te proberen. Is play it hard to get/ vrolijk/ positief blijven/ het gaat weer prima met me/ ik heb er vrede mee nu op zijn plek…?


De oorzaken die tot een echtscheiding leiden zijn meestal anders dan de partner op die kwade dag te horen krijgt. Zo is de verklaring van je ex bijzonder vergezocht. Zij wist met wie ze trouwde, want ze kende je al jarenlang voordat jullie die stap gingen zetten. Dat ze veel later pas tot de conclusie kwam dat jij geen 'echte vent' zou zijn, komt als boter na de vis. Zoals jullie twee er nu bij zitten lijkt het me niet dat dit enig geluk brengt. Het kan voor haar ook onmogelijk een goed gevoel zijn, te weten dat zijzelf verantwoordelijk is voor een breuk die niet nodig was. In vrijwel alle huwelijken komen vroeg of laat problemen voor. Dat is geen reden om ermee te stoppen, maar juist om er dusdanig aan te werken dat het schip weer op koers ligt. Het lijkt erop dat jouw ex er dus veel te gemakkelijk de brui aan heeft gegeven, en jij zit er mee. Omdat je nog wel contact hebt zijn er hier en daar nog wel openingen om haar op termijn terug te winnen, toch zou ik me als ik jou was daar niet op focussen. Trots, als dat een rol speelt, is een sterke factor waar je maar moeilijk doorheen komt. Bovendien kan het zijn dat ze inderdaad zo haar persoonlijke sores heeft die ze op jou afreageerde, zelfs nu nog, maar dan in haar hoofd. Dit bewijst de uitdrukking 'er klaar mee zijn', wat meer aangeeft dat ze de verbale bevestiging nodig heeft voor zichzelf, maar dat haar hart iets anders voelt. Je weet niet hoe de toekomst gaat lopen, maar als er een basis van vriendschap is, kan het alle kanten op. Misschien - als de stemming er is - kun je haar eens uitnodigen om iets leuks te gaan doen, gewoon als 'oude bekenden'. Staat ze daar positief tegenover, dan heb je heel wat gewonnen. Bij een afwijzing heb je dan in elk geval iets geprobeerd, zodat het in de nabije toekomst gemakkelijker wordt om definitief afstand van haar te nemen. Daar rekening mee houden heeft de grootste prioriteit.
Hi Hoopvol, hij heeft zijn emoties al laten zien, ook al was dat voornamelijk woede. Achter woede schuilt altijd iets anders: verdriet, wanhoop, frustratie. Een man die helemaal niet kwaad om je wordt zou een man zijn die geen donder om je geeft, en je weet dat onverschilligheid het slechtste teken is. Wat hij nu doet is waarschijnlijk zelf die pauze inlassen, omdat doorgaan op deze manier niet goed mogelijk was. Geeft hij werkelijk om je, dan zal hij je met de grootste spoed terugbetalen en er alles aan doen om op goede voet met je te staan. Vooralsnog zit hij zo dik in de financiele ellende dat hij aan dat tweede niet eens toekomt. Daarom krijg je helemaal geen signaal meer. Twijfel je, blijf dan niet hangen in het verleden, maar ga door. Hij is degene die hoop moet hebben, en als gevolg daarvan moet handelen. Of jij dan wel of niet beschikbaar bent, en eigenlijk nog wel met hem verder wilt, is het risico dat hij loopt. Groetjes, A.
Toevallig heeft mijn vriend me 6 weken geleden ook in de steek gelaten, en wil me niet meer zien, alles gaat via een tussenpersoon, zelfs om de spullen weg te halen uit het huis, heel erg frustrerend is dit, en dat is de machteloosheid die dat maakt, je voelt of je leven langzaam is verdwenen terwijl we zelfs trouwplannen hadden, voor mij was het ook een donderslag bij heldere hemel, ben er nu nog overspannen van, veel succes met verwerken Riemie

Op een gegeven moment vroeg ik aan haar wat word het nou want ik kan deze twijfel niet meer aan. ze zou een week later met zeven vriendinnen op vakantie gaan naar een feest oord. ze zei dat ze heel erg twijfelde omdat ze mij niet kwijt wilde maar de laatste weken en maanden de ruzies niet meer aankon en dat niet meer wou. we hebben er toen voor gekozen om even uit elkaar te gaan. ze zegt ik kan je niet beloven dat het goedkomt maar ik hou heel veel van je en je blijft geweldig.

Ik verdrietig weer terug ook wel weer een beetje boos. Wat bleek ik was zwanger van hem!!!! ik wou het eerst niet aan hem vertellen. toch gedaan hij is tenslotte de vader. hij was blij. ik had gemengde gevoelens. We besloten het kindje te houden en samen vechten voor de relatie en ons wondertje. Het ging eigelijk best goed. Tot het moment kwam dat we een groter huis aangeboden kregen. Ik was net bevallen en hij was de hele dag aan het klussen. wat bij mij heel erg ging irriteren ik was tenslotte herstellende van een best heftige bevalling. hij kwam thuis om te eten en te slapen dus veel ruzie. eenmaal in het nieuwe huis leek alles op zn plek te vallen. Helaas was dat niet zo van zijn kant. Hij zei me dat hij al 6 maanden niks meer voor me voelde maar wel veel van mij houd. Het is nu 2 maandjes uit. ik woon met de kleine bij mijn ouder en de kleine gaat ong. 2 dagen per week naar mn ex. Als ik de kleine breng is het altijd zo gezellig en zegt hij vaak tegen me dat hij van me houd. Hij wilt ook sex met mij. Mijn gevoelens lopen zo door elkaar heen! ik wil hem zoo graag terug.
Ik hoop dat je mijn verhaal een beetje kunt begrijpen en me misschien een wijze raad kan geven, het is en blijft lastig uit leggen. Misschien zit er ook wel iets herkenbaars of kenmerkends in haar 'manier van handelen'? Mijn gevoel zegt namelijk nog steeds dat er wel iets mogelijk moet zijn, al zou dat wel weer moeten worden opgebouwd, en we er alleen maar sterker uit kunnen komen en meer begrip zal zijn voor elkaar. Alleen is de vraag of zij dit ook nog zal gaan inzien…
Hi Iris, tegenwoordig zijn relaties erg inwisselbaar geworden. De 'relatiestatus' op internet kan zo worden gewijzigd, letterlijk een druk op de knop. De volgende relatie kan beginnen en de geschiedenis herhaalt zich… Je vraagt hoe je hem terugwint, maar dat staat uitgebreid in het artikel. De afspraak om contact te blijven houden verstoort het proces omdat hij zo geen gemis zal ervaren. Dit moet je dus niet doen. Lees het artikel aandachtig! Sterkte, A.
Ik heb twee maanden een relatie gehad, ik zit zelf met pshychische problemen. In het begin ging het best goed maar het ging steeds minder, communicatie, gebrek aan zelfvertrouwen. Ik heb haar veel pijn gedaan door mijn emoties op whatsapp te uiten, op een verkeerde manier. We hebben al en aantal ruzies gehad (al best veel in korte tijd terwijl je in het begin juist mooi en super verliefd moe t zijn) spanningen liepen op, ze zij dat ze geen relatie kon hebben omdat ze die liefde niet meer voelde als in het begin, en ik juist meer vertrouwen en gevoel begon te krijgen. Het contact is verbroken nu en ze wil me geen kans meer geven zegt ze. Ze wordt wel boos als ze hoort als ik wil ga daten. En ze houd van me en dat gevoel gaat niet meer weg wat er ook gebeurd. Maar ik heb haar heel veel gekwets en ik was haar eerste groote liefde.
Ikzelf ben nogal afstandelijk naar hem toe, daar waar hij steeds oogcontact zocht of steeds naar mij keek deed ik dat helemaal niet. Ik was vrolijk en ging met hem om alsof het een gewone vriend is, ik denk dat hij hierdoor verward is en niet zo goed weet of ik nog wel liefdesgevoelens voor hem heb. En bij het afscheid nemen merkte ik aan hem dat hij eigenlijk niet wilde dat ik wegging.
Weken gaan voorbij en ik word alleen maar kriebeliger. Mijn ex blijft 'dubbel dubieus'. Het ene moment raakt ze mij aan, doet gezellig en zoekt me op en het andere moment (vooral als ik niet toehap ;) ) is ze kort en houd ze lichamelijk afstand… Eergisteren daarin tegen hadden we een vergadering, ik kwam binnen en mijn ex zat er al. Ik had me netjes aangekleed (to impress) en ik kreeg gelijk allerlei complimenten naar mijn hoofd geslingerd, ik was heel even sprakeloos maar kalm. Ze glimlachte en uiteraard raakte ze me weer even aan. Ze was duidelijk blij over mijn outfit. Na de vergadering zijn we wat gaan eten. Ik vroeg in het luchtledige wie er zin in pizza had… Mijn ex reageerde meteen met ja. Niemand anders reageerde. Heb uiteindelijk nog een collega mee kunnen krijgen omdat ik het idee had, dat alleen met mijn ex gaan nu ook niet gelijk een fijne optie zou zijn.
Dit artikel is geschreven voor mensen met bindings angst maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere kant. Wat is jouw advies als je met iemand omgaat/knipperlicht relatie hebt met bindingsangst? Zelf heb ik moeite juist met weglopen van die persoon, omdat ik dan heb gevoel heb dat ik opgeef en diegene in de steek laat terwijl ik niet krijg wat ik nodig heb en vaak over mijn eigen grenzen ga en steeds weer uitkom bij die persoon..
Ik heb mijn ex via facebook ontmoet, Hij woont in India. We hadden een relatie van ongeveer 7 maanden toen hij uitmaakte, Ik heb te veel fouten gemaakt :( waardoor zijn liefde over is gegaan voor mij, maar ik realiseer nu dat ik echt van hem hou ook al was ik niet serieus in het begin. Hij heeft gezegd dat ie niet meer van me houdt maar dat geloof ik niet :( hij vind wel een andere meisje leuk dus ik maak me zorgen :(. Kunnen jullie me ajb helpen>?
s’Morgens is hij naar zijn kantoor vertrokken. Ik heb hem gebeld om naar huis te komen. Geen sorry en geen uitleg, daar was niets gebeurd, terwijl ik het met eigen ogen had gezien. Ze waren in de keuken bij de gasten. Hij loog over alles. Zijn een week later naar zijn vader gegaan ik heb hem verteld dat zijn zoon mij bedrogen had. Terug thuis heeft hij mij laten weten dat hij nooit meer de liefde met mij zou bedrijven, heeft nog een paar keer geprobeerd. Tot de laatste keer, hij was amper klaar, en zei mij: ik ga een kamer in de stad zoeken. Ik voelde mij totaal misbruikt. Kort nadien ging ik slapen, ik had de deur van de slaapkamer op slot gedaan, hij heeft de deur ingebeukt en is op mij beginnen te kloppen.
in het begin ging het zo goed met me meisje, maar ze heeft idd last van bindingsangst. opeens was het over toen het haar een beetje te benauwd werd. ik ging natuurlijk kapot. snapte er niets van. uiteindelijk ging ze weer contact met me zoeken en wilde ze op date. we kwamen hier tot de conclusie dat we toch wel bij elkaar willen zijn en dat ze aan zichzelf zou gaan werken in vorm van therapie. alleen moesten we het wel rustig aan doen wat logisch is voor iemand met bindingsangst. ik natuurlijk akkoord gegaan hiermee omdat ik nog steeds stapelverliefd op der was. alleen heb ik er na de eerste keer uit soort van verlatingangst eraan overgehouden en kon ik het eigenlijk helemaal niet aan. onbewust was ik haar alleen maar nog meer aan het pushen tot vaker afspreken en zoeken naar meer bevestiging. ze heeft ondanks dat ik me zo gedroeg het nog heel lang volgehouden. denk echt uit liefde. alleen ben ik de laatste tijd fout geweest door koppig te doen en niet terugbellen, onaardig doen enz. wel met de reden om haar volledig terug te winnen maar alsnog verpest. de dag nadat ze het uit maakte besefte ik pas hoe fout en gemeen ik bezig ben geweest. ze deed juist zo haar best en ik zag het alsof ze niets meer voor mij en ons wilde doen. er is nog geen week voorbij sinds het uit is en ik wil haar het liefst natuurlijk terug omdat ik het nu pas besef maar ze was aardig duidelijk dat ze het nu wel een plekje heeft kunnen geven en dat kan ik haar niet kwalijk nemen. op zijn minst wil ik haar laten weten dat ik haar nu begrijp en het zo erg waardeer dat ze het zo lang met me heeft uitgehouden terwijl ik me niet aan onze afspraak hield. en dat het me spijt dat ik haar zo veel verdriet heb gedaan. ze had het al zwaaar genoeg en dan kom ik om nog meer van haar te verlangen. hoe kan ik nu het beste handelen? ik wil geen appie of sms versturen want ik wil haar niet verplichten tot antwoorden en haar nog meer benauwen. maar ik wil wel haar op de hoogte stellen van hoe ik er nu over denk en mijn excuses maken. dacht zelf aan een brief. met een soort van grap erin verwerkt waarvan ik zeker weet dat ze moet lachen en hopelijk daardoor gaat terugdenken aan onze leuke tijden. doen of no go?
Verder smste ik hem later dat als hij door mij een bepaald bedrag te betalen hij zonder geld zou komen te zitten het wel wat minder mocht zijn, waarop hij toch antwoordde dat bedrag te zullen betalen. ------- is ook dit een goed teken? Was eerlijk gezegd ook een test vanuit mijn kant, om te kijken of hij er gebruik van zou maken, maar hij gaat mij toch het afgesproken bedrag terugbetalen. Dit bewijst toch wel weer dat hij echt zijn best doet, of zie ik het te rooskleurig?
Hi M., ja dit is momenteel erg zuur. Hij huppelde van de ene liefde in de andere, maar je moet het woord 'liefde' hierbij wel met een korrel zout nemen. Het lijkt meer om iets anders te gaan bij hem. De kick van het versieren en een dame in bed krijgen, zoiets. Vergeleken bij deze praktijken vond hij de relatie met jou natuurlijk al weer saai, alles was relatief gewoon geworden. Je had niet met hem moeten afspreken omdat het kwetsend bleek en dat was ook te verwachten. Een man die de relatie voor gezien houdt, kan niet anders dan overkomen als kil en afstandelijk. Echte antwoorden kreeg je niet, behalve een rijtje 'sorry's'. Jouw verhaal is het zoveelste schrijnende voorbeeld van een vrouw die teveel liefde, aandacht en moeite investeerde, versus een man die enkel wat lichaamsdelen achterna loopt… Laat je dit niet meer gebeuren, en weet dat je op een dag blij zult zijn dat hij uit jouw leven weg is! Sterkte, A.
Na iets meer dan een jaar samen gingen wij onze droomreis plannen: 3,5 week rondreizen door de westkust van Amerika. Dit was van ons allebei al heel lang een droom en die wilde wij graag samen beleven. We hebben deze reis in juli 2014 geboekt en moesten toen tot mei 2015 wachten. Het ging in die tijd ook niet bepaald goed met mijn ouders en alles bij elkaar, ouders, werk en nog meer privé dingen leverde mij erg stress op en ik zat vaak in een dip. Ik was een beetje te afhankelijk van mijn vriend. Ik wilde altijd bij hem zijn en ik deed steeds minder met mijn vriendinnen. Ik zie nu ook in dat ik ook gewoon mijn eigen leven moet houden en hem niet teveel moet bedrukken. Ik heb dat dus wel gedaan. Ik maakte niet altijd mijn eigen beslissingen en vroeg hem veel om advies. Dit heeft ons allemaal bij elkaar kapot gemaakt. Iets voor onze reis naar Amerika kregen wij al vaak heftige discussies/ruzies. Toen de reis naar Amerika eenmaal was aangebroken, was dat helemaal fantastisch en we hebben zoveel van elkaar genoten. We waren ook nog eens constant 24/7 bij elkaar. Dit ging goed, op een paar chagrijnige buien na. Na de vakantie viel ik gelijk in een dip. Ik had hier zo op verheugd en nu kwamen we weer terug in de realiteit en al mijn problemen kwamen weer boven water. Dit heeft ons niet echt goed gedaan, want we kregen alleen maar vaker discussies/ruzies.
Op 16/5 speelt ze Bowling in de Bowling Stones te Wemmel voor de Special Olympics en aangezien ikzelf ook een beperking heb, kan ik naar daar gaan als toeschouwer. Als ze gedaan heeft met spelen of eventjes pauze heeft, dan wil ik een gesprek met haar, zonder de begeleiding en zonder haar moeder. Haar moeder komt pas de dag erna. Maar heb een verontschuldigingsmail gestuurd t.a.v. haar moeder dat ik dit deed in de beste bedoelingen en dat ik haar nooit wou stalken. De begeleiding ging het ook zo zeggen en hopelijk kunnen we elkaar eens spreken want zo verder leven wil ik absoluut niet.
×