Ik denk soms dat een breuk soms ook aan de omstandigheden kunnen liggen. Ik heb met een jongen ongeveer een half jaar gehad. Maar dat we ver weg woonden maakte de relatie moeilijk. Destijds zat ik ook niet lekker in mijn vel en hebben dus ook veel discussies gehad (ik had al genoeg aan mezelf op dat moment). Nu een paar maanden later woon ik 20 minuten fietsen van hem vandaan (wat eerder 2,5 uur reizen was). Nog steeds wil ik hem terug.. weet ook wel dat deze instelling misschien niet goed is en zit er zelfs aan te denken om hem van facebook te verwijderen. Juist omdat het mij kwets en ik met mijn gedachte bij hem blijf hangen als ik telkens op zijn pagina blijf kijken. Het is moeilijk!
Ik ben een vrouw en heb samen geweest met een vrouw die na 1.5 jaar uiteen was met haar vriendin. In het begin was ze smoor op me en kon er niks stuk, we praten over trouwen , samenwonen, een kindje enz maar haar ex deed niks anders dan sturen en op de duur blokkeerde ze ten opzichte van mij, sex hadden we niet want dat ging niet voor haar. Toen had haar ex een ongeval op de dag en wilde ze haar graag gaan bezoeken, haar ex heeft daar misbruik van gemaakt en haar gekust. Toen is ze helemaal beginnen twijfelen. Mijn vriendin had tijd nodig. Ondertussen heeft ze die ander een kans gegeven, maar ze wil mij niet uit haar leven en met mij enkel vrienden zijn. Dus wil ze mij een paar weken niet zien, want ze voelt nog teveel voor me. wat moet ik doen?

Ik ben verhuisd en we mailen en app-en nu veel. Ik zie dat hij kapot is en veel verdriet heeft. Maar ook dat hij zwelgt in zelfmedelijden en erg met zichzelf bezig is. Ik word dus emotioneel heen en weer geslingerd. Ik wil hem niet kwijt en ik heb het gevoel hij mij ook niet, maar van de andere kant voel ik me zo gekwetst nu en begrijp ik hem niet.


Sinds een drietal weken is het gedaan met mijn vriendin. We waren samen sinds ons 15 jaar (nu 23). We hebben samen heel wat mee gemaakt wat ons nog dichter naar elkaar heeft doen groeien. We zaten begin deze maand beide in herexamens waardoor we niet hebben kunnen praten met elkaar. Normaal gingen we afspreken na de examens, maar dit wilt ze nu niet meer. De reden waarom het gedaan is omdat we regelmatig banale ruzies hadden. Nu blijkt dat deze ruzies haar ongelukkig hebben gemaakt en door de opeenstapeling heeft ze nu geen zin meer om ons een nieuwe kans te geven. Ze denkt niet het ooit zal lukken tussen ons. Zelf heb ik haar de laatste dagen proberen te overtuigen om het toch nog eens opnieuw te proberen. we hadden lange discussies, wat mij de indruk gaf dat ze ergens ook wilde proberen. Maar toch eindigde het gesprek altijd met de woorden, op dit moment kan ik het niet meer. Ook kreeg ik het sms dat als ze nadenkt over haar toekomst, ze ons binnen 5 jaar wel weer samen zit. (waarom nu er niet aan werken?!) Eind vorige week ging alles "goed" en konden we lachen met elkaar. De volgende dag hoorde ik haar niet meer en toen ik stuurde kreeg ik als antwoord dat we elkaar toch niet elke dag moeten horen. Nu heb ik haar de laatste dagen niet meer gehoord, dus hoop ik dat ze me nu zal beginnen missen… Reactie infoteur, 13-09-2012
Het wachten op zichzelf kan heel zwaar zijn. Door een datum te prikken (hoef je niet te delen met haar) creëer je zekerheid. En dan kun je verder met je leven, hoe dan ook. En daar hoort helaas ook verdriet bij. Het is niet anders, het is het totaalpakket van relatie, huwelijk. liefde, het leven. (En daarin ben je dus niet alleen, dat geldt voor ons allemaal.)
Heb haar gisteren weer even gesproken toen we een afspraak wilde maken. Ze gaf aan dat ze nog even moest kijken of der ouders niet gek zouden reageren aangezien het verkeerd zou over kunnen komen en zij het alleen bedoeld als vrienden. Ik zei dat ik eigenlijk ook nog wel twijfelde, omdat ik niet in de friendzone wilde belanden. Het werd een beetje lastig gesprek. Het voelde ook niet echt fijn. Het was een beetje kil ook al praatte ze wel veel, maar ze gaf ook aan dat ze mij alleen als goede vriend zag en jongens voorlopig allemaal klootzakken waren. Ze had daar wel aardig wat levenslessen geleerd en hoefde voorlopig niks. Niet dat ik verwachtte dat ze relatie wilde, maar het voelde zo afstandelijk, net of 2 vreemden met elkaar zaten te praten. Net of ze alleen nog dezelfde naam heeft, maar dat ik denk ja met wie praat ik nu eigenlijk. De gene waar ik relatie mee had en verliefd op was bestaat geeneens meer (misschien ook wel doordat ik niet meer de liefde krijg van toen?)
Nu is het uit en is hij best braaf, hij laat af en toe nog weten wat hij doet. Hij zal nu wel meer dingen doen met zijn vrienden, maar hij is niet een playerig type. Hij zit nog liever voor de tv dan fuifmuziek te horen. Dus ik had nooit te klagen dat hij een player was. Nu willen we zondag afspreken en met elkaar vrijen. Ik weet niet of dit een goed idee is ? Ik verlang er zo naar om hem terug te zien en om hem vast te pakken, maar ik weet gewoon dat een relatie niet gaat lukken. En ik vind dat super spijtig. Ik weet niet wat hij wilt. Hij wilt vaak dat het terug goed is. Maar ik weet dat als het terug goed komt, dat alles terug zijn normale gang van zaken zou gaan. Want het uitpraten dat gaat gewoon niet met hem omdat hij altijd vindt dat er niks aan de hand is. En dan begin ik te twijfelen aan mezelf of ik niet dramatiseer, maar toch.... Ik wil niet terug dat vroegere leventje met hem. Want ik was echt ongelukkig op het einde en ik denk hij ook wel ergens, maar hij wou het niet uitmaken omdat hij niet durfde.
Veel mensen zullen bij het lezen van de titel van dit artikel al snel denken aan relaties die beëindigd zijn. Echter willen ook veel partners in een liefdesrelatie zich gemist voelen. Veel mensen zijn hedendaags erg druk met hun werk, hobby's, enz., maar hun partner schiet er een beetje bij in. Zo kan het gebeuren dat iemand zich zelfs te midden van een relatie gemist wil voelen.

Help!!!! Echt even advies nodig…. Mijn ex vriendin heeft drie maanden geleden uit gemaakt, we waren bijna 4 jaar samen…. Ze had wat ruimte nodig, dus heb ik haar ook helemaal niet meer geappt of gebeld. Kwam ze vorige week in een café tegen, toen ze mij zagen met haar vriendin zijn ze allen een pakje sigaretten gaan halen en weg waren ze, heb wel even staan te kletsen ( paar minuten ) heb heel sterk t gevoel dat ze ook nog niet klaar is met mij, hoor ook dat ze me wel eens mist, maar toch geen contact opneemt… Ik heb ze dus met Valentijn n kaartje gestuurd met ( ik denk aan je) nu al een week geleden toch hoor ik niks, ze is wel erg beïnvloed door de moeder en de vriendinnen, zal ze angst hebben om in contact te komen met mij? ( voor omgeving) zal ze niks meer voelen voor mij? Moet ik nog een keer proberen te praten met haar ? Ik weet t allemaal niet meer, heeft iemand advies voor mij aub..
Ik heb heel veel fouten gemaakt in de relatie van mij en mn ex. En veel gelogen. Mijn ex is anderhalve maand geleden achter alle leugens gekomen die ik telkens maar niet durfde toetegeven. Dat heeft hem heel veel pijn gedaan en hij was ervan overtuigd dat ik opzettelijk tegen hem loog omdat ik niet om hem gaf en het leuk vond om hem pijn te doen. Dat is niet waar, maar dat was heel moeilijk om hem dat duidelijk te maken omdat ik totaal niet meer geloofwaardig voor hem was. Na een paar dagen geen contact meer met elkaar gehad te hebben nam ik weer contact met hem op en hadden we veel gesprekken. Ik wilde heel graag dat het weer goed zou komen en hij ook wel want we besloten verder te gaan. Hij was ervan overtuigd dat ik heel vaak was vreemdgegaan tijdens onze relatie, terwijl dat niet zo was. Toen we het weer helemaal goed hadden gemaakt, vertrok hij een weekendje naar Praag met zijn vrienden. Hij zei dat ik niet bang hoefde te zijn dat hij vreemd zou gaan, maar dat heeft hij wel gedaan. Opzettelijk zegt hij. Omdat volgens hem de relatie toch al uit was. Toch besloten we weer verder te gaan, tot dat hij twee weken geleden whatsappte dat het beter was om te stoppen omdat hij mij meer als een vriendin zag. Ik begreep het wel, maar vond het heel erg. We besloten vrienden te blijven en vrijdag af te spreken als 'vrienden', omdat hij nog wel heel erg om mij gaf en niet helemaal kwijt wilde. Hij zei vrijdag op het laatste moment af en zei geen contact meer te willen en opeens weer boos te zijn om alle leugens. Ook zegt hij dat hij helemaal niet meer aan mij denkt, en hij negeert mij totaal op de sms en doet zelfs alsof hij mij niet kent via de sms. Ik wil hem eigenlijk wel terug, of op zijn minst dat we weer gewoon tegen elkaar kunnen praten. Ik sms hem veel en zeg dat ik mij super kut voel, dit werkt allemaal niet. Wat zal wel werken?
Mijn ex heeft 3 weken onze relatie van 3, 5 jaar verbroken. Nou wil ik haar ontzettend graag terug omdat ik met haar een toekomst op wil bouwen. De reden dat zij het uit heeft gemaakt is dat haar gevoel voor mij weg is en niet meer verliefd is. Verder zijn er een aantal dingen geweest waar zij niet mee verder wil. Ik deelde mijn emoties bijna niet, ik was te dominant verder heb ik mijn vrienden soms voor haar gezet met bijv. vakanties. Op vakantie heb ik nagedacht en zijn deze dingen inmiddels in mij verandert. En dit wilde ik haar gaan laten zien. Maar toen ik terug kwam van vakantie was het te laat en heeft ze zelfs onze vakantie samen afgeblazen.
Heb er overigens wel vrede mee. Ik gun haar dit wel echt, en heb ondertussen in een jaar ook wel geaccepteerd dat het er niet meer in zat voor haar. Juist dat ze nu een nieuwe vriend heeft zorgt er voor mij ook voor dat ik het hoofdstuk definitief af kan sluiten (soms dacht ik dan van ja ik wil ook nog niet definitief de deur dicht slaan zeg maar, wie weet draait ze bij na wat ervaringen; maar nu is het ok zij gaat een andere weg en het is goed zo). Ik zat te lang dat ik niet wist waar het heen zou gaan zeg maar, maar nu weet ik oke in ieder geval niet deze kant op, dat geeft mij op zich wel weer heel veel rust.
Mijn relatie is nu ongeveer een half jaar geleden verbroken. De eerste week nadat het uit was heb ik geen contact met haar opgenomen, maar natuurlijk wel met anderen in haar omgeving die het bijzonder treurig voor mij vonden. Na deze week, kreeg ik hele rare berichten van haar waar ze heel erg boos en onredelijk overkwam. Waarschijnlijk nog steeds de emotie. Dom en onwetend dat ik was, ging ik voor de quick win waarin ik het direct goed met haar heb gemaakt. Hierna, is een periode geweest waarin we eigenlijk nog steeds veel contact met elkaar hadden. Zagen elkaar meerdere keren per week. Alleen slopen dezelfde problemen als tijdens de relatie weer in onze omgang met elkaar. Dit heeft een maand of 3 geduurd.
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…

Ik kende een meisje al een hele tijd. Een jaar of 5 en dat heeft altijd goed geklikt als vrienden. Begin deze zomer namen we terug met elkaar contact op. We zijn een paar keer gaan eten, naar de film geweest, kermis geweest samen enzo. Hier thuis gezellig films zitten zien. Zelfs genoten van twilight films. Alle 4 en geloof mij, als man wil dat al veel zeggen! Je geniet in feite wel van de film, simpelweg doordat je ziet dat zij van de film geniet. We begonnen zo een beetje korter naar elkaar toe te gaan. Eens handje vasthouden. Steeds waker samen weg, maar zonder dat er iets gebeurde. Ze vertelde me haar verleden, van hoe haar ex haar behandelde enzo en ik snapte wel dat ze tijd nodig had. Ik ook trouwens. Doordat het zo een slechte zomer was en steeds regende, grapte we wel eens over op reis gaan en ineens was het van dat we gaan op reis naar Turkije. Mooi hotel, mooi weer. Kortom alles was perfect. Op een nacht hadden we een glaasje teveel uit in het hotel. We sliepen al een paar dagen naast elkaar. Of tegen elkaar maar dat was het dan ook. Tot je, die bewuste nacht. De rest van de vakantie was prachtig. Nog op cruise geweest enzo, perfect gewoon. Er groeide echt iets tussen ons. Voor het eerst in vele jaren zag ik haar gelukkig, en was ik terug gelukkig. Ken je dat? Bob Marley op een bootje, blauw water, kortom, alles was perfect. We komen thuis van de reis samen als koppel. Zij blijft hier slapen in de weekends, en samen met mijn dochtertje hadden we een zeer leuke tijd. Perfect toch? Niet? Twee weken geleden, begon het. Ik moest in de week steeds naar haar toe gaan, en ondanks dat ik alleen woon kwam ze niet meer langs. Ze was te moe. Ik ging nog wel eens langs bij haar thuis, en idd, die viel op mijn schoot tegen me aan in slaap. er was sprake over gaan samenwonen enzo. want het ging echt wel goed tussen ons. Verleden week donderdag ergens, had ik haar gezegd dat ik langs ging gaan. En ben niet geweest. Nogal dom van me, was nog eens aan het gamen, de tijd uit het oog verloren en ze was al slapen. Vrijdags was ze alleen thuis (want ze woont nog bij haar ouders) en er was afgesproken om langs te gaan. Ik sms ze, of ze al wakker was. geen antwoord. Ik wil haar verassen, en rij naar daar. Deur blijft dicht. Ineens een smsje. Ik denk dat we beter uit elkaar gaan, want uw vrienden gaan steeds voor op mij. Ik was idd wel één keer die week bij mijn vrienden geweest. Het zijn tenslotte die mensen die mij door de vorige breuk geloodst hebben, en er steeds voor mij waren. En die mensen laat je niet vallen, dat zijn vrienden zoals je er niet veel hebt. Vandaag kwam ik teweten van haar ma en pa, dat er nog iets anders was. In Turkije hadden wij een jong koppel leren kennen, ze maakte daar niks anders als ruzie. Die gast was een fantast, liegen over alles. Hij zou die reis betaald hebben enzo. en daar was niks van waar, maar blijkbaar had die zen lief daar gevoelens gekregen voor mij en na de vakantie bleef ze maar smsen en mailen om langs te komen. Steeds heb ik gezegd dat ik daar geen behoefte aan had. Tuurlijk was die gast dat te weten gekomen en die is dan een hoop flagrante leugens gaan vertellen. Ze praatte al niet meer, maar ik volgde de richtlijnen van deze site. Ik viel ze niet lastig of niks. Vandaag komt dat dus uit dat die gast serieus aan het liegen geweest is, en aan het stoken uit jaloezie. Vandaag na 2 weken had ik zo iets van kom, ik zal eens proberen te praten. Haar ouders verwelkomen me met open armen, want die zagen ook dat het wel goed ging, en snapte totaal niet wat er aan de hand was dat het zo ineens uit was. We zijn wat aan het praten, en zwart op wit zien ze wat ik juist tegen die je jongen had gezegd over jill. En daar stond niks, maar dan ook niks slecht in en heb dat ook laten lezen en toch. Ik had ze een lief beertje gekocht, met een kaartje bij en een mooie tekst in. Voor ze naar huis komt, zeggen haar ouders nog van ja, als da zo in elkaar zit. men ex leest dat allemaal. en ben een beetje met haar papa aan het chatten, we zijn alle 2 vissers dus ja, wij komen wel goed overeen. Haar mama zegt nog van kris, wacht ff af, dat komt wel goed maar geef dat tijd. Ineens zegt de papa op fb kris, ik denk niet dat het nog goed komt, ze zegt dat ze dat hoofdstuk afgesloten heeft, en dat ze niks meer voor u voelt. Wat ik al raar zou vinden. ik weet dat ze geweldig koppig is en het zou idd kunnen dat er geen gevoelens meer zijn bij haar. Voor het zelfde geld moet alles nog wat bezinken. Mss is het het beste dat ik haar gewoon wat gerust laat tot ze me mss mist ofzo. ik weet het niet.

Hallo, ik ben Lana Ivano. Na jarenlang in relatie te zijn geweest met mijn man, brak hij het uit met mij. Ik deed alles binnen mijn bereik om hem terug te brengen maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik voor hem had, ik smeekte hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en zij stelde voor dat ik liever contact zou opnemen met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te lokken om hem terug te brengen, ik had geen keus dan om het te proberen. Ik verstuurde de spreukgieter DR RICO OSULA en hij verzekerde me dat er geen probleem was en dat alles binnen drie dagen in orde zou zijn. Hij wierp de betovering en verrassend op de tweede dag, mijn man belde me. Ik was zo verrast, dat ik de oproep beantwoordde en alles wat hij zei was dat hij zoveel medelijden had met alles wat er gebeurd was. Hij wilde dat ik naar hem terugkeerde. Hij zei ook dat hij zoveel van me hield. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo zijn we weer gelukkig samen gaan leven. De email van de spell casters is: whatsapp of telegram hem nu +2347082727576 .. Je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak.
Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet
Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.

Daarna zijn we met vrienden een paar dagen naar Spanje geweest (wat al gepland stond) waar het super gezellig was en alles normaal leek (ook gewoon seks gehad) maar bij thuiskomst gaf ze ineens te kennen dat het gevoel weg was. Ik heb haar meteen gevraagd waarom ze niet meteen de stekker eruit getrokken had na dat verbale gedoe (dan had ik het nog kunnen begrijpen), maar daar gaf ze op aan, dat ze niet zo maar opgeeft en het voor haar zelf meerdere kansen gegeven heeft, maar ik heb nu het gevoel dat ik geen eerlijke kans heb gehad.
Ze zei me ook achteraf dat haar vader dacht dat ik een relatie had met zijn vrouw op vakantie. Dit omdat ik het lintje van haar beha had terug gezet want het hing half over haar arm. Ik was dat zelfs vergeten omdat dat voor mij niets voorstelde, en ik heb goede manieren. Hij had me gezien midden in de nacht in onderbroek terugkomen van terras naar de kamer terwijl zijn vrouw net terug kwam van het toilet. Ik kon gewoon niet slapen, te warm, teveel nadenken van dat bedrog enz.
Mannen met deze vorm van bindingsangst wijzen een vaste relatie niet altijd af. Vaak hebben ze gezien hoe vrienden of kennissen hun interesses opgaven op het moment dat ze een nieuwe relatie aangingen. Misschien was daar de vriend die enthousiast golfer was maar vandaag de dag bijna nooit meer speelt. Of de gepassioneerde motorrijder die uiteindelijk zijn motor verkocht heeft. Een single man die deze veranderingen bij een vriend ziet, denkt niet: "waarom kan hij niet doen wat hij leuk vindt én een serieuze relatie hebben?" In plaats daarvan denkt hij: "een relatie zou het einde voor mijn hobby's betekenen."

Hallo,mijn hart gebroken na twee jaar een aan en uit relatie,heeft mijn ex de definitieve stap gezet,zij wil mij niet meer zien niet meer horen haat me zeg ze,ik ben stalker,ziek allerlei verwijten...idd na onze breuk ik ben echt paniek geworden we zijn nu 1maand uit elkaar en ik heb helaas elk dag gesmeekt echt zielig...nu ik ben beetje rustig maar het gemis is een hel elk dag opnieuw,ik voel me schuldig want door mijn jaloezie en wantrouwen is het stuk.ik weet zij hou nog van mij maar we zijn allebei moe in het hoofd. Ik heb soms paniek omdat ik hele dag denk ze ga iemand nieuw leren kennen ze ga mi vergeten....is echt pijn ... Is meschien cliché maar ze is mijn grote en ware liefde pffff wat moet ik doen? Grtjs


in het begin ging het zo goed met me meisje, maar ze heeft idd last van bindingsangst. opeens was het over toen het haar een beetje te benauwd werd. ik ging natuurlijk kapot. snapte er niets van. uiteindelijk ging ze weer contact met me zoeken en wilde ze op date. we kwamen hier tot de conclusie dat we toch wel bij elkaar willen zijn en dat ze aan zichzelf zou gaan werken in vorm van therapie. alleen moesten we het wel rustig aan doen wat logisch is voor iemand met bindingsangst. ik natuurlijk akkoord gegaan hiermee omdat ik nog steeds stapelverliefd op der was. alleen heb ik er na de eerste keer uit soort van verlatingangst eraan overgehouden en kon ik het eigenlijk helemaal niet aan. onbewust was ik haar alleen maar nog meer aan het pushen tot vaker afspreken en zoeken naar meer bevestiging. ze heeft ondanks dat ik me zo gedroeg het nog heel lang volgehouden. denk echt uit liefde. alleen ben ik de laatste tijd fout geweest door koppig te doen en niet terugbellen, onaardig doen enz. wel met de reden om haar volledig terug te winnen maar alsnog verpest. de dag nadat ze het uit maakte besefte ik pas hoe fout en gemeen ik bezig ben geweest. ze deed juist zo haar best en ik zag het alsof ze niets meer voor mij en ons wilde doen. er is nog geen week voorbij sinds het uit is en ik wil haar het liefst natuurlijk terug omdat ik het nu pas besef maar ze was aardig duidelijk dat ze het nu wel een plekje heeft kunnen geven en dat kan ik haar niet kwalijk nemen. op zijn minst wil ik haar laten weten dat ik haar nu begrijp en het zo erg waardeer dat ze het zo lang met me heeft uitgehouden terwijl ik me niet aan onze afspraak hield. en dat het me spijt dat ik haar zo veel verdriet heb gedaan. ze had het al zwaaar genoeg en dan kom ik om nog meer van haar te verlangen. hoe kan ik nu het beste handelen? ik wil geen appie of sms versturen want ik wil haar niet verplichten tot antwoorden en haar nog meer benauwen. maar ik wil wel haar op de hoogte stellen van hoe ik er nu over denk en mijn excuses maken. dacht zelf aan een brief. met een soort van grap erin verwerkt waarvan ik zeker weet dat ze moet lachen en hopelijk daardoor gaat terugdenken aan onze leuke tijden. doen of no go?


Wanneer je dit niet doet, en de relatie droogt op, dan zal je man vroeg of laat zijn heil ergens anders zoeken. Sommige vrouwen hebben hier vrede mee, maar ik denk niet dat het slim is. Als je een man dat gevoel van waardering kan geven wat hij zo nodig heeft, dan zal je merken dat hij een stuk leuker in de omgang wordt en meer van je gaat houden. Daar kan je seks simpelweg niet los van zijn.


Onze relatie opzich was echt heel erg leuk! We lachte om niks en zonder te praten wisten we wat we bedoelde. we konden ons zo erg voor gek zette voor andere en het maakte ons niets uit. het was echt super. Hij was niet echt een jongen van initiatief tonen maar vond het wel superleuk als ik vroeg om iets te gaan doen. samen lachen, samen huilen, het was echt heel erg mooi. natuurlijk wat irritaties hier en daar maar dat lijkt me niet meer dan normaal en we spraken ze meestal ook fijn uit.
Hallo, ik heb even een korte vraag. 3 weken geleden is het uitgegaan met mijn ex. Sindsdien heb ik alleen maar contact met hem proberen te zoeken, hem heel de dag geprobeerd te bellen en hem zelfs op zoeken. Het stomste wat je maar kan doen. Hij ergerde zich er dood aan en zei dat hij alleen maar in zijn besluit werd bevestigd. Het werkte alleen maar averechts zoals in het artikel stond. Ik realiseer me nu absoluut dat dit niet de weg is. Hij heeft de afgelopen weken nog geen eens kans gehad om me te missen omdat ik er zo bovenop zat. Toen hij het uitmaakte zei hij dat hij er klaar mee was, maar hij heeft wel verschillende malen aangegeven dat hij niet weet of dit gevoel zo blijft. Dus er zou mogelijk een weg terug zijn. Ik heb per direct besloten absoluut geen contact meer met hem te zoeken. Kan ik nu nog enigszins mijn gedrag van de afgelopen drie weken herstellen door nu de weg die in het artikel staat te gaan volgen, of heb ik hem al te ver van mijn afgedreven door mijn eerdere gedrag? Ik hoop zo dat dit nog te herstellen is nu door mij wel op de juiste manier te gaan gedragen… Liefs Reactie infoteur, 16-10-2012
Als je eindelijk zover bent om een nieuwe fase van je leven in te gaan, waar hij niet in thuishoort, kan het zijn dat hij geen genoegen neemt met jouw keuze. Het kan zijn dat hij besluit, dat hij jou niet kwijt wil en dat hij zijn uiterste best gaat doen om jou te behouden. En dat kan ervoor zorgen dat jouw beslissing om hem uit je te leven te verwijderen, jou wordt ontnomen.
Ik had bijna 11 jaar een relatie met mijn vriend. Jonge leeftijd elkaar ontmoet 15. 5 jaar heen en weer gereisd en daarna verhuisd naar andere kant van het land om bij hem te zijn en te gaan samen wonen. Ruim 4jr in appartement samen gewoond en erna een huis gekocht. Ik ben via zijn mail er achter gekomen dat hij bezig was met een ander. Dat contact was blijkbaar al een tijd aan de gang hij was 3mnden terug vreemd gegaan en dat contact heeft aangehouden en blijkbaar zijn er gevoelens bijgekomen. Ik was er kapot van. Heb hem nog een kans gegeven en probeerden er voor te vechten. Contact werd verbroken. Maar kwam er toch weer een paar x achter dat er weer contact geweest was. Bijna 3 kwart jaar door gevochten ik wou hem nier kwijt. Hjj zei er ook nog voor te willen vechten en het niet zomaar op te Willen op te geven. (Terwijl hij dat al heeft gedaan.) En toch ging hij niet voor de volle 100% voor mij althans zo voelde dat. Hij bleef maar twijfelen. Ik in onzekerheid die maanden en achterdochtig etc. Tot dat ik eraan kapot ging en we meer ruzies kregen.

Na een week geen contact met ex te hebben gehad, stond hij opeens bij me voor de deur. Hij moest wat dingen in de buurt ophalen en kwam even een praatje maken. Bakkie koffie gedaan, en echt over van alles gekletst. Het was gewoon gezellig, en ik kreeg nog complimenten van hem over dat hij het zo leuk vindt om al die positieve berichten van mij op Facebook te lezen. Hij is blij dat het zo goed met me gaat!


nu bijne 2 weken geleden heeft zij besloten om er toch een eind aan te maken omdat de juiste gevoelens er niet meer zijn (het romantische, de passie). Blijkbaar is ze kort daarna terug met haar ex beginnen praten en 1 week nadat we uit elkaar zijn slapen ze al samen. Mijn vraag is nu of ze hem gebruikt om de leegte op te vullen die ik nu achterlaat of is ze van haar kant aan het proberen om haar ex terug te krijgen. alles wat ik kan opmaken wat zij vertelde over die relatie was dat het echt geen goede was.
Dit is zo vanaf juli dit jaar. Ik ging ook al tijden met tegenzin naar mijn nieuwe baan die ik vanaf januari had. En ik kon het niet meer aan en heb in augustus ontslag genomen. Dus nu zaten we samen thuis. Want ik woonde inmiddels ook bij haar. Ging goed, op een paar keer na. De opbrander was wel lastig voor ons twee. Maar over het algemeen was het gezellig. Ze zij regelmatig dat we samen oud gingen worden, hadden het over kinderen enzovoorts. Toch is gister opeens de bom gebarsten na een meningsverschil en ligt het weer volledig aan mij.
Het is nu een week uit met mijn vriendje waarmee ik een jaar had. Het is uitgegaan omdat hij twijfels had over wat hij precies wilde, en we hadden de laatste tijd veel ruzie.Ook kon ik niet zo goed met zijn vrienden opschieten. We hebben besloten om nog wel contact met elkaar te houden omdat we allebei nog wel gevoelens hebben voor elkaar en ik heb geprobeerd bevriend te worden met zijn vrienden (waarvan 1 een relatie heeft met mijn beste vriendin). Ik heb de hele week geprobeerd een beetje kortaf te doen en soms negeren. We hebben 2 keer afgesproken en allebei de keren was heel leuk en gezellig (en er werd gezoend). Gister ging ik met vriendinnen een avondje stappen, maar toen kwam ik hem tegen en begon ik te huilen (onder invloed van alcohol). Hij heeft heel lang met een vriendin van mij staan praten en hij heeft gezegd dat hij tijd nodig heeft om te kijken wat hij wilt maar dat hij wel ziet dat ik moeite doe door bevriend te raken met zijn vrienden enz. Toen hebben we besloten om bij mij thuis verder te gaan praten en hebben we mijn beste vriendin meegenomen en haar vriend (dus ook een vriend van mijn ex). We hebben gepraat en toen hebben we seks gehad, en toen bleef hij slapen. Toen hij sliep kreeg hij opeens hele rare berichten binnen dus ik ging kijken. Opeens zag ik allemaal hele rare gesprekken van hem en een meisje, waarbij hij vraagt ‘zal ik langskomen’ en opeens een paar uur later zegt ze ‘je moet geen medelijden krijgen en het haar vertellen, want ik heb ook geen zin in gezeik. Het is ons geheimpje’. En ik heb gezien dat hij al een maand geleden tegen zijn vrienden heeft gezegd dat hij twijfels had maar dat hij het zielig vond om uit te maken. Ook zag ik dat hij allemaal ruzies tussen ons naar zijn vrienden heeft doorgestuurd waarbij zijn vrienden een heel negatief beeld over mij kregen. Ook heeft hij met een vriendin van mij zitten praten over dat ik hem negeer en wat hij daar dan op moet reageren. Ook merkte ik dat hij overal heel stoer over deed en gewoon tegen zijn vrienden zei ‘nu ben ik single en kan ik achter de meisjes aan’, terwijl hij tegen mij zegt dat hij nog gevoelens voor me heeft en hij er ook wel spijt van heeft dat hij het heeft uitgemaakt. Ik heb hem toen wakker gemaakt en hem er mee geconfronteerd. Ik vroeg of hij was vreemd gegaan met dat meisje en hij zei dat zij hem een kus op de mond heeft gegeven tijdens het uitgaan en dat hij me dat niet wilde vertellen omdat hij wist dat ik boos zou worden. En dat hij het niet meende toen hij zei ‘zal ik even langs komen’ want hij is uiteindelijk nooit langs gekomen. Ik vertelde hem dat ik het niet leuk vond dat hij prive gesprekken doorstuurde naar mensen en dat ze daardoor een negatief beeld van me kregen doordat ik soms heel bot kon reageren op dingen. Hij zei dat dat zijn manier van verwerken is en dat hij soms advies vraagt omdat hij niet weet wat hij er mee aan moet. Op een gegeven moment kregen we erge ruzie en begon hij te zeggen dat hij vond dat ik nep bevriend met zijn vrienden probeer te worden, alleen omdat hij dat wilt. Dat het hem allemaal niks meer boeit en dat ik maar terug naar mijn ex moet kruipen (waar we heel veel ruzie over hebben gehad in onze relatie). Hij zei dat het hem niet meer boeit wat er met me gebeurt, waarop ik reageerde ‘maak dat jezelf maar wijs’. Hij reageerde ‘doe dan normaal als je weet hoe ik er over denk’. Hij probeerde mij een schuldgevoel aan te laten praten door te zeggen dat het allemaal mijn schuld is dat we steeds ruzie krijgen en dat ik niet op zijn mobiel had mogen kijken (ik weet dat ik het niet had moeten doen, maar nu weet ik wel de waarheid). Hij zei dat het klaar was omdat we steeds weer ruzie krijgen en aan het einde van het gesprek vroeg ik dus aan hem of het ooit nog iets gaat worden tussen ons. Hij zei: ‘Ergens zou ik het graag willen, maar nee’. Toen stuurde hij me onverwachts een liedje waar de songtekst vooral gaat over dat het hem niet meer boeit, dat hij verder gaat met zijn leven zonder om te kijken, dat hij in zijn eentje beter af is,dat ik denk dat ik zijn hart heb gebroken en dat alles mijn schuld is. Ik weet dat ik dit niet allemaal moet pikken, maar toch wil ik dat het ooit nog goed komt. Ik wil dat hij me gaat missen, dat hij realiseert dat hij een grote fout heeft gemaakt en dat hij me terug wilt. Wat moet ik doen zodat hij me terug wilt na dit alles?
Hi Sonja, hoe valser de vrouw, hoe groter haar doel… ;). Ondertussen moet je je afvragen of je je energie wilt steken - ook op de lange duur - in iemand die zo stemmingsgevoelig is dat je niet weet wat je aan haar hebt. Iedereen kent een grens, maar ze heeft bij jou wel erg veel krediet opgebouwd. Nu is het zaak dit om te draaien en hier consequent in te zijn. De ingeslagen weg is goed. Hou je taai, A.
Verder voel ik me er nu overigens wel goed bij dat het over is. Ik mis haar heel erg, maar dit is wel het beste en ik wil haar persoonlijke ontwikkeling ook niet in de weg zitten. Het aparte is dat ik dacht toen het nog aan was, dat het beter was (om oud te kunnen worden) dat ze nog meer van de wereld had gezien, zoals andere partners e.d. En het mooie is eigenlijk dat ze helemaal daar zit en ik er zelf geen last van heb (dat ze niet in mijn sociale kring ontdekt, want dat zou pijnlijker zijn). Dit is wat dat er gaat het perfecte moment voor haar om te ontdekken. Dus daar berust ik nu wel in.

We zijn elkaar terug tegengekomen, we kenden elkaar van school, en het ging goed. Voor mij is ze de vrouw van mijn leven, ken ze al 10 jaar en ben haar nooit echt vergeten. Achteraf ben ik bij haar gaan wonen. Ik heb voor haar gezorgd en voor haar kind zoals de mijne (ik beschouw hem nog steeds als de mijne). Het kind wordt in februari 7 jaar. Het ging allemaal goed. Ik had met haar en het kind een goede band. Met haar ouders soms goed, soms minder goed. Met haar moeder ging het wel goed maar met de vader (oude militair ter info) wat minder. Nu moet ik zeggen dat ik in 31 jaar tijd mijn eigen vader maar 3 keer heb gezien en misschien is het daardoor dat die band wat minder is. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik voor hem niets goed kon doen en heb het gevoel dat hij mij nooit aanvaard heeft. In begin heeft hij dat zeker niet gedaan, dat heeft ze mij ook gezegd en ze was blij dat ik dat allemaal heb kunnen doorstaan.
Inmiddels is mijn verhaal heel lang geworden, maar mijn vraag voor nu is dus eigenlijk wat ik het beste kan doen als hij belt komend weekend. Het is absoluut tegen mijn natuur in om te zeggen "je had gelijk jij moet eerst je eigen leven op orde krijgen, ik gun je je rust het is voorbij en we zien elkaar dus niet meer" maar als ik zou weten dat ik hem daarmee terug kan krijgen (al dan niet in de toekomst) dan zou ik dat de moeite waard vinden om te proberen. Is play it hard to get/ vrolijk/ positief blijven/ het gaat weer prima met me/ ik heb er vrede mee nu op zijn plek…?
Nog even dit, mocht u dit misschien toch nog lezen. Ik weet nu even niet wat te doen met mijn ex. Het voelt nu als een soort van kat en muisspel. Mijn ex heeft mij bv de afgelopen 3-4 weken vaak vreemde hints (op haar manier van grappig zijn) gegeven. Van Son zullen we naar 'een vrouwenmiddag' gaan? En meer gerelateerde aanwijzingen. Hebben we samen dienst of ben ik bijna vrij, wil zij eten laten bezorgen met de vraag of ik ook wil… Ik hap vaak niet toe, maar nu ben ik bang dat ze interesse (wat dat dan ook is bij haar) verliest.
Ik heb een probleempje, mijn ex is laatst op me geflipt… Hij zei rare en nare dingen zoals dat ik moet opflikkeren en dat het nooit meer goed komt en dat alles mijn schuld is en dat ik jaloers ben (hij heeft een nieuwe vriendin binnen 4 dagen, het was pas 4 dagen uit) en dat ik dood kan vallen en die dingen. Ik denk eigenlijk ook niet dat hij die dingen meent maar omdat hij heel boos is enzo.
Ik ben paar maanden geleden hier geweest om te lezen hoe ik mijn (vriend) zijn hart kan veroveren. Het heeft niet geholpen omdat hij gewoon een *^%$! is ahaha. Hij gaat vreemd, komt niet opdagen op afspraken, zegt nooit dat ik mooi ben ofzo, neemt me nooit ergens mee naar toe, stelt me nooit aan zijn familie of vrienden voor, scheld me uit als we ruzie hebben, blijft wel weken weg zonder iets te laten weten en of het niet erger kan is hij part-time opzoek naar zijn droom vrouw omdat ik zo te zien toch niet genoeg ben. Wanneer ik aangeef dat ik er klaar mee ben laat hij me afkoelen en dan belt ie weer en ik denk nog 1 keer proberen dan… Ik heb inmiddels de strijd na 5 jaar opgegeven Nu staan zijn spullen sinds 2 maand bij mij in de logeer kamer omdat hij huisje krijgt binnen kort. De laatste keer dat we ruzie hadden vroeg die van zelf of die zijn spullen moet komen ophalen. Ik zei nee en dat hij me gewoon met rust moet laten en dat heeft die gedaan. Dit is nu 2 weken geleden. Me vriendinnen noemen me dom en zeggen dat ik zijn spullen moet verkopen ofzo of gewoon zeggen dat die zijn F! spullen moet komen halen… i
Na het lezen van veel posts hier, heb ik haar gisteren een sms gestuurd dat ik haar vakantie niet wil beïnvloeden door mijn verdriet en hartenkreten aan te horen, omdat ik weet dat zij haar vakantie verdient en ik weet dat het niet makkelijk is voor haar. Ik sms haar daarom niet meer en heb gezegd dat ik hoop dat ze geniet en gelukkig is en dat ze zich niet schuldig hoeft te voelen naar mij toe (wat ik allemaal volledig meen).
Sinds een drietal weken is het gedaan met mijn vriendin. We waren samen sinds ons 15 jaar (nu 23). We hebben samen heel wat mee gemaakt wat ons nog dichter naar elkaar heeft doen groeien. We zaten begin deze maand beide in herexamens waardoor we niet hebben kunnen praten met elkaar. Normaal gingen we afspreken na de examens, maar dit wilt ze nu niet meer. De reden waarom het gedaan is omdat we regelmatig banale ruzies hadden. Nu blijkt dat deze ruzies haar ongelukkig hebben gemaakt en door de opeenstapeling heeft ze nu geen zin meer om ons een nieuwe kans te geven. Ze denkt niet het ooit zal lukken tussen ons. Zelf heb ik haar de laatste dagen proberen te overtuigen om het toch nog eens opnieuw te proberen. we hadden lange discussies, wat mij de indruk gaf dat ze ergens ook wilde proberen. Maar toch eindigde het gesprek altijd met de woorden, op dit moment kan ik het niet meer. Ook kreeg ik het sms dat als ze nadenkt over haar toekomst, ze ons binnen 5 jaar wel weer samen zit. (waarom nu er niet aan werken?!) Eind vorige week ging alles "goed" en konden we lachen met elkaar. De volgende dag hoorde ik haar niet meer en toen ik stuurde kreeg ik als antwoord dat we elkaar toch niet elke dag moeten horen. Nu heb ik haar de laatste dagen niet meer gehoord, dus hoop ik dat ze me nu zal beginnen missen… Reactie infoteur, 13-09-2012

Ex is deze week langs geweest en weet heel goed waar het probleem ligt, drinken etc. zegt mij te missen houd van mij etc etc. hele fijne avond gehad volgende dag zouden we ook samen doorbrengen. kom ik thuis wil hij naar de kroeg! ben zo boos geworden hij is kwaad weggegaan. heb niets meer laten horen en hij mij ook niet.dat was dinsdag inmiddels is het zaterdag. ik weet dat het zo niet werkt maar ik mis hem zo erg… ik mis de leuke momenten… echt ik heb er zon verdriet van! wat moet ik toch doen? Reactie infoteur, 05-08-2012
Voorts laat ze me steeds blijken hoe goed ze bezig is met afvallen en hardlopen. Vervolgens zeg ik dat ze er goed uit ziet en staar haar aan, kijkt ze me strak aan! Terwijl ze zelf eigenlijk op om een compliment loopt te vissen. Ze had gisteren een taart gebakken, ze zei dat ze eens zal zien met wie ze die allemaal gaat delen… Het enige wat ik zei was "leuk, moet je doen". Heb mezelf uitgenodigd tot niets.
Het is een bekend gegeven wat je beschrijft. Confronteer je een moederskindje en/of bindingsangstige met zijn fratsen, dan krijg je de hardnekkige 'nee, ik wil niet'- stand, het gedraai, en zelfs pogingen om de schuld in jouw schoenen te schuiven! Natuurlijk wilde je argumenten horen, en natuurlijk kreeg je die niet. Om de eenvoudige reden dat die er helemaal niet zijn. Tot overmaat van ellende moest hij wederom een 'nachtje slapen' over enorm basale dingen. Zijn gebrek aan empathie en gevoel voor jou (en in het algemeen) deed hem steenkoud weglopen. Enig respect voor een vrouw (DE vrouw!) zat er verder ook al niet bij, want je moest nog oppassen of je werd meedogenloos overreden. Een zeer tragisch einde van iets dat bij voorbaat al tot mislukken gedoemd was. En dat ligt absoluut niet aan jou. Veel sterkte. En onthoud een ding heel goed: Niet jij verloor, maar HIJ. En als hij na vele jaren eindelijk bij zijn mammie weg is, zal hij, heeel misschien… beseffen welke kansen hij lukraak weggegooid heeft. Toi toi meid!

In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s
's Avonds heb ik hem nog telefonisch gesproken om het e.e.a. toe te lichten betreft de omgangsregeling dat ik er voor mezelf uit was en grenzen ging stellen betreft omgang. We hadden de rest van de week nog contact via whatsapp, maar dat verliep moeizaam en later in de week op donderdag 1 november sprak ik hem op whatsapp en zette hij er een punt achter met als reden dat die bewuste zondag voor hem de druppel was hij had er geen vertrouwen in dat het goed zou blijven gaan met de omgangsregeling zoals ik hem nu heb aangegeven.

Ik ben het eens met de fouten die je noemt. Je moet niet bij je ex gaan bedelen om hem of haar terug te krijgen, want daar bereik je niets mee. Je oplossingen, daar ben ik het alleen niet helemaal mee eens. Je ex jaloers maken heeft namelijk helemaal niet zo veel nut. Als jij veel met een ander persoon omgaat, en je ex vind jou niet meer leuk, dan denkt jouw ex alleen: "Oh, wat leuk voor X dat hij iemand anders gevonden heeft". Denk je dat je ex dan nog probeert voor jou te gaan? Ik dacht het niet!
op valentijn ben ik mijn vriendin kwijtgeraakt door dat ze mij bedrogen heeft. dat deed heel veel pijn want ze koos ook voor diene gast die haar bedrogen heeft. mijn eerste reactie hoe krijg ik haar terug en toen kwam ik hier op deze site terecht. toen ik dat hier lezende had ik zo iets van daar zit iets in. want een tijdje geleden had ik ruzie met een goede vriend waardoor ik geen contact meer had met hem. ik heb hem dan een tijdje gelaten en na een tijdje ben ik trg beginnen praten met hem en nu is hij weer een goede vriend v
Hallo,mijn hart gebroken na twee jaar een aan en uit relatie,heeft mijn ex de definitieve stap gezet,zij wil mij niet meer zien niet meer horen haat me zeg ze,ik ben stalker,ziek allerlei verwijten...idd na onze breuk ik ben echt paniek geworden we zijn nu 1maand uit elkaar en ik heb helaas elk dag gesmeekt echt zielig...nu ik ben beetje rustig maar het gemis is een hel elk dag opnieuw,ik voel me schuldig want door mijn jaloezie en wantrouwen is het stuk.ik weet zij hou nog van mij maar we zijn allebei moe in het hoofd. Ik heb soms paniek omdat ik hele dag denk ze ga iemand nieuw leren kennen ze ga mi vergeten....is echt pijn ... Is meschien cliché maar ze is mijn grote en ware liefde pffff wat moet ik doen? Grtjs
Ik heb even jouw raad nodig, nu is het al iets meer dan een maand gedaan tussen men ex en mij, in het begin nog gezeg da ik spijt van alles had, soms eens iets leuk gedaan, maar ze twijfelde, maa keer toch nie trg, alsof haar hart ja zegt en haar verstand nee. ze heeft er al 2 rebound avontuurtjes op, om mijn leegte op te vullen, daar heef ze wel spijt van. Maar ze wilt da ik haar vergeet, ik heb dan bij mezelf ook besloten de raadheid op te volgen en haar niet meer te sturen en te stoppen met smeken enzo. van de week stuurde en belde ze wanneer ze haar overige spullen kon komen halen, ik zei ik moet dat bekijken en ik zou ze later trg bellen, later belde ik dan trg, en zei dat dat best zo rap mogelijk is, deze reactie van mij vond ze natuurlijk heel raar, een uur later belde ze trg en vroeg me waarom ik nu zo doe, achter dat ik zei haar nooit te kunnen vergeten enzo, ze dacht a ik iemand anders had k zei dat ik niemand had en niemand had leren kennen. ze vroeg dan ook of ze 's avond nog wat kleine spullen kon komen halen, ik zei ik weet niet zeker of ik thuis ben, maar een halfuur later stuurde ik haar dat ik thuis was en ze erachter kon komen.
Ik had 1 jaar met hem maar doordat ik loog en gemeen deed en met jongens ging praten heeft hij gezegt dat hij me zat is en hij vraagt vaak hoe is het met de jongens en als ik zeg heb ik niks snel mee te maken dan xegt die geloof je het zelf en hij praat ook heel droog tegen me en hij zei ook heb geen gevoelens meer en ik vertrouw je nietmeer 2 wekem gelede xei die mog dat hij nog om me gaf en van me hield en na een week vroeg ik of die tijd nodig had hijxei jaisgoed en gisteren zei hij ik wil niet na 4 dagen, en hijxei daarna heb al ie, amd ze is model ditdat en keeknop zn fb en er staat geen eva op en me nivhten zeggen hij maakt je jaloers hij wilt je nu alkeen maar terugpakken dus laat hem met rust maar ben bang dat hij evht wegblijft helpp!!!!! Gr rihane
×