Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen en ook niet wat de juiste woorden zijn, dus vergeef me als het niet de juiste zijn, maar ik denk dat jij eerst voor jezelf hier je weg in moet zien te vinden. En ik weet misschien een heel klein beetje wat voor ellende je hebt meegemaakt, toch weet ik gewoon dat jij ook dit kunt. Ook al zal het soms heel moeilijk zijn. Je bent een mooi en sterk mens.
Hallo kijkers, ik woon in Nederland Mijn naam is Charlotte Keagan Ik ben erg blij om deze geweldige getuigenis te delen, ik was gekwetst en gebroken toen mijn man me verliet met onze twee kinderen, ik was in de war en wist niet wat ik moest doen , ik hield zoveel van hem, ik probeerde alles wat ik kon om hem terug te brengen, maar het mocht niet baten, op een trouwe dag toen ik aan het werk was, ontmoette ik een vriend van me die ik mijn probleem uitlegde, en ze vertelde me over een spell caster genaamd "DR ISIKOLO" die haar ook zwanger maakte toen ze op zoek was naar een kind, ik nam contact op met de spreukgieter via de e-mail die ze aan mij gaf, en de spreukmeester vertelde me wat ik moest doen en ik deed precies zoals mij werd verteld , tot mijn verbazing, mijn echtgenoot die me al heel lang niet heeft gebeld, heeft me gebeld en me verontschuldigd voor al het onrecht dat hij me heeft aangedaan, en nu hield hij meer dan ooit van me, broers en zussen als je voorbijgaat via welk soort probleem dan ook contact met hem opnemen en ik geef u 100% garantie dat hij uw problemen zal oplossen. dit is hem op whatsapp hem nu +2348133261196.
Het is nu al 3 dagen uit en ik ben kapot , ik zoek overal info over borderline en Add t liefst vecht ik voor hem maar hy wilt t echt niet meer.. Terwijl ondanks alles onze relatie top was , enige wat hij vraag is rust en ruimte .. T doet me pijn maar knoet t m geven.. Ik hoop dat hij en ik weer bij elkaar komen. Ik weet niet of dit zijn stemmingswisselingen zullen zijn omdat hij weet dat ik niet bij hem weg zou gaan , of omdat hij het echt meent.
Inderdaad heb ik wel vaker laten vallen dat ik me snel verstikt voel in een relatie, dat ik vlug druk voel. Maar ik kan het gewoon niet helpen: ik heb enkele jaren terug al eens een heel heftige relatiebreuk doorgemaakt waarna ik een complete muur heb opgetrokken rondom mij. Hij daarentegen begon al in de eerste week over samenwonen, en dat nadat hij zelf pas 3 weken vrijgezel was. Dat zijn natuurlijk dingen die elkaar heel erg tegenwerken. Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
Mijn ex weet dat we toen drie jaar samen zouden zijn. We hadden daarvoor ook de kaartjes gehaald, dus voor de breuk. Nu heeft hij ook laatst 2 kaartjes gehaald voor een concert op 19 oktober. Hij wilt daar samen heen gaan. We hadden het over die artiest voor de breuk gehad en dat we daar heen wilden. Ook vertelden hij mij dat hij graag naar een bepaalde band wilt met mij, hij stond er op. Ik vroeg herhaaldelijk echt? Steeds zei hij ja. Ik vond het raar dat hij dat zo ”beloofde”… 19 oktober wacht ik wel af. Kijken hoe we er beide voorstaan geldt ook voor 7 november (ex 3 jaar samen).
Hi Krabi, 'houden van' is een begrip wat door iedereen verschillend geinterpreteerd wordt. Ongetwijfeld zag hij iets in jou, maar als er al sprake was van liefde, dan was het hoofdzakelijk eigenliefde. Hij heeft het immers niet voor jou over om zich aan jouw leven (lees: een normaal bestaan) aan te passen. Zijn verslaving is alles wat telt. Waarom hij gedumpt wil worden heb je zelf al verteld, zie in de letterlijke tekst van je ex: "Ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven." Met andere woorden: 'Ik heb het je zo gemakkelijk mogelijk gemaakt en toch dump je me niet. Word wakker en geef mij de bons. Want ikzelf kan het niet.'
Mijn Relatie van 6 jaar is nu al een maand of 5 verbroken. Ook ik heb in het begin alles verkeerd gedaan door haar te mailen, bellen, smsen, bloemen sturen en haar geprobeerd te overtuigen dat we het nog een keer moeten proberen. Maar helaas heeft dat niet gewerkt. Na twijfel van haar kant heeft ze me duidelijk gemaakt dat het echt over is voor haar en dat ze het niet meer kan opbrengen, ze geeft ook aan dat ze nog heel erg veel van me houdt maar dat ze het verleden niet kan laten rusten en ze wil ook niet dat ik daardoor op mijn tenen blijf lopen. Voor ze definitief haar besluit heeft genomen heb ik haar nog wel een paar keer gezien waarbij ze vol met tranen zat en verwijten naar mij toe, we hebben zelfs nog een paar keer innig gezoend. Nu weet ik inmiddels dat ze een nieuwe vriend heeft die ze ook al heeft voorgesteld aan haar familie, ik heb haar gelijk mijn gelukwensen aan haar gegeven en heb toen niets van me laten horen. Toen een week later heeft ze me een sms gestuurd over een kleinigheid qua post maar daar heb ik toen niet meer op gereageerd (omdat het vanuit haar kant meer een mededeling was). Weer een week later stuurde ze me een sms waarin ze aangeeft dat ze spullen van me heeft en dat wil langsbrengen bij mij maar voordat ik het wist kreeg ik ook al gelijk weer verwijten naar me kop geslingerd. Maar goed ze wil de spullen van de week langsbrengen. Ik weet nu niet zo goed hoe ik dit het beste kan aanpakken? Moet ik akkoord gaan en haar over de vloer laten komen of moet ik haar laten weten dat het beste is dat we voor nu geen contact moeten hebben? Astrid kan je me helpen? Alvast bedankt.
Of durft ze me nog niet los te laten en probeert ze me nog onbewust aan het lijntje te houden? De brief en mail was waarschijnlijk te vroeg, maar ik dacht heb toch niks meer te verliezen dan wat ik al verloren heb. Ik heb verder ook niks meer laten horen van me en ben dat ook niet van plan, aangezien zij aan zet is. Ik doe verder ook mijn dingen weer en ben weer `back on track` maar wat ze hiermee wil bereiken weet ik niet. Ze zegt dat het over is, maar aan haar gedrag te zien is ze of heel kinderachtig of heeft me nog niet losgelaten…
Ik heb sinds 2010 met een vriendin van mijn zusje verkering. We hebben een jaar het erg naar onze zin gehad en bijna tot nooit ruzie. Dit jaar (2012) ging het mis, ik kreeg last van stress op school en mijn vader kreeg te horen dat die kanker had. Ik heb mij daarom erg opgesloten en weinig aandacht aan de relatie geschonken, waardoor ik mijn vriendin ben verloren. Ze voelden geen liefde meer zegt ze, en waardoor meteen alles er uit kwam. Ik deed dit verkeerd en dat verkeerd. Nou ben ik het met sommige dingen eens, ik had haar daar wel wat meer in mogen steunen, maar ja toch is er weinig gepraat over het goed maken er van. Ik snap als je denkt van die meid wil je toch niet meer terug, zij had geen steun nodig maar jij. En dat is ook waar, maar wat wij hadden is gewoon zo goed en groot. Ik word niet snel verliefd, maar deze meid heeft mijn wereld totaal veranderd en ook een andere kant van mijzelf laten zien. Met andere worden, zij is de ware voor mijn.
Dat is nu week geleden. Sinds korte tijd ‘liket’ ze ook weer dingen op fb van mij (na 4 maanden niks van elkaar geliket te hebben). Terwijl ik haar geeneens meer volg (je kan uitzetten dat je van iemand niks voorbij ziet komen). Toen ze me aansprak op de club gaf ze nog een hint dat ik niks likete op haar fb door te zeggen ja je broertje liket nog wel alles van mij op fb.
Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert
Hi Petra, je moet helemaal geen afspraken proberen te maken. De zaak moet helemaal omgedraaid worden voor de beste kansen. Probeert hij jou te benaderen, dan geef je niet of slecht thuis. Zo worden zijn jagerscapaciteiten op de proef gesteld. Doet hij vervolgens niets dan zit er weinig mannelijks bij. Blijft er stilte, ook de komende maanden, dan kun je hem om een gunst vragen (zie het artikel). Wat dat moet zijn, kan ik helaas niet voor je invullen. De meeste mannen komen echt uit hun hol of winterslaap om een vrouw te helpen. Zelfs hun ex ;). Blijft hij afkerig of reageert hij niet eens, dan moet je deze man ook emotioneel loslaten. Sommige partners zijn het niet waard om over te treuren, om de eenvoudige reden dat ze dat omgekeerd ook niet doen. Een beter bewijs van gebrek aan liefde is er niet. Groetjes, A.
Tot op heden nog niets vernomen van haar :(… Ik moet zeggen dat ik er de laatste tijd steeds meer moeite mee heb om in deze onzekerheid te leven waardoor ik zit te denken om haar te bellen en open kaart te spelen. Om haar te vertellen dat ik nog steeds aan haar denk en of het wederzijds is… misschien dat ik het dan los kan laten, want ik word zo moe van deze situatie…

Daarbij ook gelijk mijn tweede dilemma. Moet ik dan af en toe contact hebben of niet (bijvoorbeeld haar gelukkig nieuwjaar wensen?). Moet ik haar helemaal links laten en hard to get, of soms heel subtiel spreken per aantal maanden (dat zou ze fijn kunnen vinden denk ik, maar als vriendschap of niet?). Ik wil ook weer niet haar bestfriend zijn waarbij ze al haar nieuwe partners bespreekt, aangezien ze ook vertelde dat ze met jongens had gezoend, etc. Wat zit daar precies achter? Dat ze vertrouwd vind, maar mij dus niet meer als (potentiële) partner ziet? En is er dan nog wel een kans voor later? Dus hoe ga ik hier mee om? Wat zou zij bedoelen hiermee en heb ik dan wel of geen contact? Stuur ik haar gelukkig nieuwjaar, ook al doet zij dat niet?
Ik wil graag verder. Liefst met haar. Het is de vrouw van mijn leven. Maar ik kan het niet aan om wederom over een half jaar wederom teleurgesteld te worden. Ik sta voor een dilemma. Wacht ik of ga ik verder en bouw met een andere vrouw een nieuwe relatie op, waarvan ik weet dat zij ook hieronder zal lijden? Met deze kennis in het achterhoofd, ik niet wat ik moet. Help.

Anderhalf jaar geleden is hij op reis geweest met 3 vrienden voor 4 maanden. Daar bleek dat hij aan me dacht, ook al hadden we elkaar lange tijd niet gezien… Eenmaal terug thuis, wou hij zijn relatie nog een kans geven maar die is enkele maanden later gestopt. 2 weken later zijn wij EINDELIJK een koppel geworden, na 3 jaar gevoelens te hebben voor elkaar. Het was zalig. Al onze vrienden zeiden dat ze altijd wisten dat de dag er vroeg of laat zou komen dat wij een koppel zouden worden.
Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.

Je moet als vrouw nooit en te nimmer de tweede viool spelen, maar jij hebt daar wel een begin mee gemaakt. Want zolang je accepteert dat hij elders nog even verder 'shopt' in de hoop een nieuwe relatie te beginnen of ergens anders nog wat seks te vangen, zul JIJ nooit krijgen wat jij wilt. Je moet een man nooit terug zien te krijgen via het bed, om de eenvoudige reden dat het de snelste weg is om het aanvankelijke enthousiasme weer te doen temperen. Dit geldt natuurlijk niet voor alle mannen, en alle relaties, maar in dit geval vrees ik het ergste. Ik adviseer je hem voor zeer lange tijd uit je leven te bannen, in elk geval tot het moment dat hij zich niet langer meer openstelt voor 'scharrels'. Groetjes, A.

Je raadt het al; ze begon te twijfelen… Over of ze dit wel wilde/kon, of ze haar leventje wel wilde delen, of ze haar zoontje wel kon ‘loslaten’ richting mij, of ze mijn geluk niet in de weg zou staan (ik had immers nooit gedacht een relatie met iemand met een kind te krijgen), dat ik beter kon krijgen, of ze niet eeuwig vrijgezel wilde blijven, of ze op termijn niet een lat-relatie wilde hebben etc. Ze draaide in alles ineens 180 graden!
een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom
als jij het niet zelf wilt kom dan niet.Hij zei toen dat hij het ook wilde:s.Na een week wou hij me weer op msn terwijl hij daarvoor zei vrienden te willen zijn.We hadden elkaar een maand op msn.In het begin was het goed daarna werd hij boos om het feit dat ik niet zag wat mijn gedrag hem had aangedaan.Hij verwijderde mij toen van ping.3 Dagen erna begon ik te beseffen dat ik hem nooit me liefde toonde en hem altijd achter me liet aanrennen.
Hi P., je vriendin is bang om teveel voor je te voelen en een relatie te 'moeten', dus heeft ze voor zichzelf een muur opgetrokken. Zo kun je niet te dichtbij komen. De oorzaak hiervoor lijkt mij die diepe angst om verlaten te worden, want dit is tenslotte al eerder gebeurd. Dat er een gebrek aan gevoelens zou zijn, is niet juist. Alles bulkt van de emoties. Het komt haar alleen het beste uit door uit te spreken dat ze minder gevoel voor jou zou hebben, dan jij voor haar. Dit maakt ze zichzelf wijs om zich veilig te stellen. Tot zo ver de achtergrond. De vraag is nu hoe je dit verder aanpakt. Zoals het nu gaat blijven jullie in dit cirkeltje ronddraaien en zal er weinig verbeteren. Daarom denk ik dat je wat radicaler te werk moet gaan en haar echt een tijd alleen moet laten. Voorwaarde in dit geval is dan wel dat je haar dit vertelt, zodat ze de komende tijd kan gaan nadenken (en jij hoopt dan natuurlijk dat ze je gaat missen!). Spreek met haar af dat je na een paar maandjes contact met haar opneemt, zodat jullie elkaar met frisse blik kunnen bekijken. Zo doormodderen werkt niet, maar straks een realistischer en verstandiger begin kan wel werken. Als het ook na een lange pauze tussen jullie niet gaat, dan moet je je afvragen of je er nog wel energie in wilt steken. Maar dat is jouw geheim voor nu. Groetjes van A.
Ik ben sedert een jaar gescheiden. De scheiding was zwaar en ik heb heel wat tijd nodig gehad om mezelf terug te vinden. Dat lukte de laatste maanden goed, ik begon weer plezier in het leven te krijgen. Zo leerde ik ook een man kennen. Hij heeft enkele maanden niet laten merken dat hij meer dan vriendschap wou, wist van mijn scheiding af en wachtte geduldig af. Ik had dit niet door en ik zag hem ook niet meer dan ‘een vriend’.

Het is niet de eerste keer dat het uit was en toen in die 4 maanden dat het uit was had hij ook een korte relatie met haar, van een weekje of 2. Hij zei na die relatie met haar tegen me dat het niet lukte, dat ze dingen zei dat hem deed schrikken en de relatie was voorbij. Nu daarentegen heeft hij blijkbaar zijn gedachten over haar veranderd. Is het omdat hij haar na dat al lang nietmeer gezien had dat hij die gevoelens terugkrijgt? Ik weet het niet.


Maar (en nu komt de maar): door mijn 'onderbuikgevoel' dacht ik gister opeens dat er iets niet klopte. Het was misschien een combinatie van dingen, of dat hij iets gezegd had, ik weet het niet. In ieder geval heb ik hem gisteravond nog gebeld, en (misschien heel fout) ontzettend lopen bluffen. Ik zei dat ik had gehoord dat hij met een ander meisje was gezien en dat ik nu niet zo goed begreep wat er nou de afgelopen nacht tussen ons was gebeurd.
Hoi…ik heb iemand leren kennen via tinder, wij hebben 1 maand gebabbelt vooraller elkaar in het echt hebben gezien…op ons 1 date heb wij gekust…het was liefde op de 1ste gezicht…een tof man..op ons 2de date vroeg hij of ik zijn vriendin wilde zijn en op dezelfde dag hebben wij geseks(hij was mij 1ste man) hij droeg me als een princesseje. Maar naar 2 weken heeft hij het uit gemaakt, met de redenen dat hij nog niet klaar As voor een relatie, op de dag zelf dat hij uit gemaakt heeft had wij nogs bij zijn thuis geseks..waar hij telkens zei ‘ik zie u graag’..na1,5 maand hebben wij elkaar weer terug gezien, omdat ik hem niet uit mijn gedachten kun zetten en naar hem verlangde, en weer geseks en weer zegt hij ‘ ik zie u graag ! Die dag ontdek ik dat hij 51jaar is en niet 46 jaar..was er kapot van, maar deed alsof niks aan de hand was..hij wist niet dat ik op zijn reispasport had gezien…ik zie hem dood graag…ik weet niet meer wat doen!!!help me aub.
Onze relatie leek volgens mij perfect, alles verliep goed in mijn ogen dan toch. Hij had blijkbaar al een tijdje twijfels over het behouden van onze relatie. Uiteindelijk zette hij een week geleden een punt achter onze relatie. Sindsien behield ik nog regelmatig contact met hem via sms daarin zette hij dat hij me miste en dat hij twijfelt aan zijn beslissing.
Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?

Ik ben 14 dagen geleden mijn vriendin kwijtgeraakt. Ik voelde de spanningen wel en de problemen, maar ze heeft het nooit duidelijk gezegd.. Tot op een dag ging ze bij de grootouders slapen. Alles nog in orde, op de stress na. Tot de volgende morgen wanneer ze zou terugkomen, krijg ik sms” we moeten praten ik kom mijn grief halen. Ze zei dat ze tijd wou maar antwoorde telkens als ik stuurde. Ik had heel veel vragen, ik wou duidelijkheid… Ze antwoorde wel mor vrij droog.
Prive contact via sms is gedaald tot nul. Ik houd dapper afstand, zo ook vandaag op het werk. Mijn ex was weer nieuwsgierig naar mijn weekend. Ik vertelde dat ik de stad was ingeweest. Mijn ex reageerde nogal vreemd ze zei " jij?" Naar de stad? Ik zei nogal verontwaardigd "ja!", liet haar blijken dat ik deze reactie raar vond. Waarom ze zo reageerde geen idee?! Ben er verder niet op in gegaan.
Hi Sonja, hoe graag je ook zou zien dat je ex eens 'breekt', je kunt dit niet beinvloeden. Zij heeft ervoor gekozen om deze houding aan te nemen, en ze heeft daar voor zichzelf 'goede' redenen bij bedacht. Ook al krijgt ze vroeg of laat een zwak moment, dan betekent het nog niet dat je haar daarmee terug hebt. De kans is vele malen groter dat je dan een herhaling van zetten krijgt met uiteindelijk weer een breuk als gevolg. Ik denk niet dat je dat een tweede keer kunt verdragen en dat moet je jezelf ook niet willen aandoen. Laat haar maar lekker pruilen! ;). Groetjes, A.
Deze week had ik dringend iets nodig dat nog bij hem thuis lag. Hij was meteen erg in de weer en stelde voor het me die avond zelf nog te komen brengen. Ik heb me erg sterk gehouden bij het weerzien en gewoon mijn best gedaan om er iets leuk van te maken. Je zag dat het ons allebei deugd deed nog eens "onze babbel" te kunnen doen. Plots zei hij 'dat hij een knuffel nodig had' en 'dat hij me nog altijd graag ziet en me mist'. Ik viel wat uit de lucht dus heb hier niet echt verder op in gegaan. Ook zocht hij wat 'intiemer' contact, maar dit heb ik vriendelijk afgewezen. Toen hij weg ging had hij tranen in zijn ogen en zei hij: " Als je me te veel mist mag je me altijd bellen."
Hij wil dus afspreken maar ik denk dat ik van te voren wel duidelijk moet zijn dat ik geen herstart wil. Want dat wil en durf ik ook écht niet nu. Ben bang dat het me in verwarring gaat brengen om hem weer te zien, van de andere kant istie lang weg en een mooi afscheid is ook wat waard. Lastig vind ik het. Wat zou je me adviseren? Je schreef al over vriendschap. Dan zou hem nog een keer zien voordat ie gaat niet verkeerd zijn, misschien op een neutrale plek? Wat denk jij?
melanieke ik begrijp niks van je berichtje, wat betekent: Dat hij meer en meer voor me wa voelde en dan zeg je opeens En ik begin da ook. Of je spreekt heel slecht nederlands, vertaal het dan even voor je wat post want wat moet je nou zeggen op: ik begin da ook. wa en da en ma.... doe even in nederlands wie weet heeft iemand een antwoord voor je als duidelijk is wat je nou vraagt eigenlijk.
Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.
laatst heeft me ex vriendje het uitgemaakt via whatsapp en ik was daar heel verdrietig over en voelde me heel kut en dat voel ik me nog steeds...maar de rede dat hij het deed (denk ik want hij heeft het niet duidelijk gezegd) was dat hij zich wel eens bedreigd voelde door me vriendinnen ofzo want hij negeerde me best vaak en dat was niet echt leuk maar het enige wat me vriendinnen deden was voor me opkomen...maar ik geef wel eerlijk toe dat ik ook soms niet geduldig was totdat hij reageerde en daar heb ik echt heel veel spijt van en ik besef dat ik ook had moeten wachten en niet gelijk als een spast moest gaan spammen en ik heb ook gezegd dat het me speet en of hij me nog een tweede kans zou willen geven...maar hij vond ook dat hij dan weer dan alles fout zou doen terwijl dat helemaal niet zo is...ik heb nog gevraagd of hij kon afspreken om het uit te praten maar hij heeft me genegeerd dus wat moet ik doen? hem weer appe en vragen of hij alsnog kan afspreken om erover te praten of het laten rusten maar dan voel ik me er nog steeds best kut over als hij dat niet wilt want ik weet nog niet de duidelijke reden waarom hij het nou precies deed want ik weet niet of hij me nog leuk vind of deed hij het om een hele andere reden? dus zou ik hem weer appe om te vragen of hij nog met me wilt afspreken of moet ik het voor een tijdje zo laten en dan weer vragen?
Mijn naam is sophy, ik wil getuigen over de grote spreukgieter genaamd Dr. Isikolo, mijn man en ik ben 5 jaar getrouwd nu we geen kind hebben en de dokter ons vertelde dat ik niet kan bevallen omdat mijn baarmoeder beschadigd door een verkeerd recept voor medicijnen dit maakte me zo bezorgd en mijn man was niet blij en daarom besloot hij te trouwen met een ander meisje en van me te scheiden ik was zo verdrietig dat ik mijn vriend erover vertelde dat ze me vertelde over een krachtige spreukgieter zij gaf me zijn e-mailadres goed, ik geloof er nooit zo veel in, maar ik besloot hem gewoon een keer te proberen en hij vertelde me dat het 24 uur zal duren om mijn man terug te halen en ik zal zwanger worden. Ik twijfelde hem de derde dag mijn man kwam terug naar mij en huilde toen hij zei dat hij de echtscheiding niet langer wilde 3 weken nadat de dokter had bevestigd dat ik zwanger was. hij kan je ook helpen contact op te nemen met
Heel confronterend, al ben ik blij dat ik besef wat er scheelt na dit gelezen te hebben. Ik heb bindingsangst, dat is overduidelijk voor mij nu. Ik zit opnieuw in het stadium van afstoten, weglopen, problemen zoeken. En na al een paar korte relaties gehad te hebben, is het patroon altijd hetzelfde. In het begin alles goed, bij een 3-tal maanden komt die bindingsangst als een storm over mij en de relatie razen. Nu dus ook. Maar ik erken wat ik heb, wil erover praten met mijn partner en proberen, stap voor stap, een duurzame relatie uit te bouwen. Ik ben me er bewust van dat het niet makkelijk zal zijn. Ik ben, sedert mijn scheiding, nu 10 jaar geleden (vertrouwen helemaal geschonden door ontrouw partner) al heel de tijd op de sukkel wat relaties betreft. Ik zou zo graag weer gewoon het alledaagse geluk willen vinden bij iemand. Ik hoop dat het me deze keer zal lukken. Bedankt voor de heldere uitleg over dit niet te onderschatten probleem. Mvg, Christine
Mannen zijn meestal langzamer in het hechtingsproces, omdat ze heel voorzichtig zijn bij het leren kennen van een vrouw, voordat ze zich aan haar binden. Ze daten een tijdje voordat ze zich je vriend noemen, en ze zijn een tijdje je vriend voordat ze zich verloven. Vaak is dat moeilijk te accepteren voor vrouwen, maar we kunnen er ook een belangrijke les uit leren. Mannen willen er zeker van zijn dat zij op alle fronten bij hun partner passen (iets wat vrouwen ook zouden moeten zijn). Dit proces moet in hun eigen tempo gebeuren. Zet een man niet onder druk om een beslissing te maken voordat hij je echt kent; dat maakt hem alleen maar onzeker. Praat niet over trouwen, tenzij hij erover begint of als jullie ongeveer een jaar een relatie hebben.
Hi Kees, lees het artikel. Daarin vind je precies alle praktijken terug die je juist niet had moeten doen. Zoals ik je bericht lees is het een aaneenschakeling van pogingen geweest om haar aandacht te krijgen, maar dat werkt volkomen averechts. Vandaar dat ze nu nergens meer op reageert. Wat je moet doen staat heel duidelijk in het artikel vermeld, namelijk een lange pauze nemen voordat je weer eens contact met haar opneemt. Zo laat je zien dat je de wensen van je ex respecteert en kun je het nodige gemis kweken. Sterkte, A.

Hoi Niels, zo herkenbaar, je verhaal lijkt heel veel op die van mij, en het doet pijn, en je hoopt dan op een goede afloop, gedachten van wat je samen gedaan hebt en de liefde en mooie momenten, je hoofd een warboel ja als dit en dat en als ze zo doet dan, ik zelf heb ook voor absolute rust gekozen voor beide wel goed denk ik, als er de rust dan weer is eens praten wellicht, lastig he allemaal, ik leef met je mee sterkte. groet
We zijn gestart als casual dating, overgegaan tot iets veel meer. Na haar bezoek zieke moeder wil ze terug casual! Heb er mee ingestemd, de dagelijkse berichten heb ik ook gestopt en wacht tot zij mij bericht, wat ze ook doet! Soms wel pas na 4 dagen. Ze weet dat ik haar vrijheid respecteer, hoop dat ik hier goed aan doet of ze is me softly aan het dumpen. Ik vermoed bindingsangst zeker als ik hoor hoe haar vorige relatie beëindigd is.
Door te praten met hem heb ik hoop gekregen (maar hij blijft maar zeggen dat hij mij geen valse hoop wil geven), toch liet hij in het gesprek doorschemeren dat hij zelf ook twijfelde. Dat hij niet meer zeker was van zijn beslissing. Hij stuurt dus gemixte boodschappen naar mij. Deze boodschappen brengen mij volledig van mijn stuk en nu weet ik echt niet meer wat ik moet doen. Het enigste wat ik wil is hem terug mijn lief kunnen noemen. Mij terug goed voelen. Kortom, ik wil hem terug en ik wil hem gelukkig maken. Maar hoe moet ik dat doen...?
ik weet het echt niet meer wat ik moet doen, mijn ex is zo bot en hij kan nooit over iets praten omdat hij heel erg gesloten is, we hebben al 3 jaar iets en elke keer krijgen we weer ruzie en dan praat hij weken niet met me, maar altijd komt het wel weer goed tussen ons, tot laatst.. ik kreeg ruzie met mijn 4 beste vrieninnen ze zijn naar mijn vriend toen nog gegaan, en ze hebben allemaal leugens aan hem verteld en ik weet dat iedereen nu gaat denken als hij echt van je houd gelooft hij je, maar hij is zo onzeker over zichzelf en ik weet nog steeds niet wat die meiden heb hebben verteld, maar ik weet wel dat mijn vader hem een half jaar geleden een sms had gestuurd met daarin of hij me met rust wil laten en hij nooit meer contact met met mag zoeken, na een paar weken had hij het toch gedaan..
×