Je voelt jezelf ook afgewezen en daardoor riskeer je al snel minderwaardig over jezelf te denken. Stop daarmee. Het is niet je ex die bepaalt hoe leuk je bent. Je ziet de situatie nu niet meer in juiste perspectief en als je niet uitkijkt zak je nog verder af in de negatieve spiraal, waardoor het je uiteindelijk niet meer zal lukken om je ex terug te winnen.

Vervolgens ga je geregeld met haar daten. Verzin leuke dingen en doe leuke dingen waar je altijd samen van genoten hebt. Jij organiseert het en jij bepaalt duidelijk waar en wanneer jullie samen dingen gaan doen. En praat tijdens die dates vooral veel met elkaar en probeer oud zeer op te lossen en elkaar echt te vergeven. En zorg er daarnaast absoluut voor dat jullie tevens veel plezier hebben samen. Maar blijf jezelf ervan weerhouden haar van dingen te overtuigen of jezelf voor alles te verontschuldigen.
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..
Ik weet dat we jong zijn en dat er nog veel moet aankomen maar ik zie haar echt nog graag, voor mij is ze nog de ware. Ik wil ze dus wel terug (dat weet ze) ondanks alles wat er is gebeurd. Ik ben redelijk vergevend voor haar. Ik wil dit omdat we wel bezig waren met onze toekomst en omdat alles wel goed zat op dat vlak. Ik ben bezig met mezelf te herstellen, dat is belangrijk. Ik heb wel al het contact geblokkeerd, alleen zij kan mij bereiken. Ik ben soms hard geweest met uitspraken in wat ze me heeft aangedaan maar nooit uitgescholden of kwetsend! Ik heb heel diep gezeten en wil hier echt uit.
Ik vraag mij werkelijk waar wel eens af waar jij je zo druk om maakt? Ik lees ten eerste nooit iets van jou verder en dus vraag ik mijn af waarom jij in hemelsnaam mijn verhalen leest als het je zo stoort? Ik ben hier maanden niet meer geweest en ja ik kom nog even mijn verhaal doen hoe het nu is. Zoals je misschien gelezen hebt gaat het met mij en dankzij Astrid haar stimulatie prima. Ja en de een verwerkt iets in een maand en een ander doet daar een jaar over, so what? Eindelijk na een heftige relatie met een Borderliner met een indentiteitsstoornis wat mij enorm veel energie (heeft) (ge)kost, voel ik mij beter en laat ik dat niet de grond in stampen door jouw kritiek. En ik weet niet of je de huisregels hebt gelezen maar een individu zwart maken is verboden. Reactie infoteur, 19-09-2012
Ik heb in augustus heb ik een jongen leren kennen. Hij was helemaal gek op mij in het begin, hij stelde me gelijk voor aan zijn ouders en de rest van zijn familie. Het ging allemaal heel snel. We hebben veel heel leuke tijden samen gehad en hadden ook trouwplannen enzo! Maar 4 weken geleden vertelde hij mij dat zijn gevoelens voor mij steeds minder worden en dat hij niet meer weet wat die wil en moet doen. Afgelopen vrijdag zag ik hem weer alles ging goed aan het einde van de dag zei ik tegen hem van joh ik wil even met jou praten en toen zei hij is goed. Ik vroeg aan hem wat hij nou precies wil? En toe zei hij van dat hij mij niet aan het lijntje wil houden en dat hij misschien terug gaat naar het land van herkomst om daar wat voor zichzelf te beginnen maar dat het nog niet zeker is. Ik wou toen zijn ring en 2 sleutelhangers wat ik van hem heb gehad terug geven maar hij liet het niet toe ik moest ze houden en ik moest hem beloven dat ik het niet op geef en zijn nummer niet moet wissen! Hij heeft ook tranen laten vallen. Ik weet echt geen raad meer! Ik hou ontzettend veel van hem en wil hem zo graag terug! Reactie infoteur, 06-02-2016

Dank je wel voor deze waardevolle informatie, ik herken hier 100% t gedrag in van diverse ex-partners, die natuurlijk ook weer t gedrag spiegelen van mijzelf (je trekt aan wat je uitstraalt 😉). Bij mij zit t op n diepere laag; BEWUST wil ik graag n duurzamere relatie.. ONBEWUST trek ik partners aan die daar niet klaar voor zijn.. heb je meer info/oefeningen hoe ik deze bindingsangst bij mij in deze diepere laag aan kan pakken en helen? Ik gebruik nu Ho ‘oponopono en wil starten met EFT, heb jij nog andere opties? Vriendelijke Groet, Nicole
Na 1,5 jaar heeft mijn vriend de relatie verbroken. Een relatie waarin we de eerste 10 maanden ongeveer losvast hebben gescharreld. Hij was tot over zijn oren verliefd, echt zo extreem dat mensen zeiden hem nog nooit zo verliefd te hebben gezien (37 jr is ie) Ik voelde wel voor hem maar het ontbrak me aan iets waardoor ik vrolijk mijn gang ging. Dit is aan hem gaan vreten. daarbij heb ik zelfs nog met een wederzijdse bekende van ons aangerommeld. (Hij weet dit, ik ben dar eerlijk over geweest.)
Haar twijfels over ons bleven bestaan en na elkaar 2 weken niet gezien te hebben (terwijl ik amper besefte wat er gebeurde, behalve dat ze aangaf tijd en ruimte te willen hebben), was ik het beu en belde ik haar op dat ik met haar wilde praten omdat het voor mij zo niet ging. Zij gaf toen ik dat zei, meteen aan dat haar gevoelens weg waren voor mij. Ineens! Het kwam als een mokerslag aan. De volgende dag ben ik naar hoe toe gegaan en ze was zo kil en afstandelijk. Ik herkende haar totaal niet. We hebben nog wel even gepraat en ineens leek ik de schuld van van alles te krijgen. Ik kon er niet bij! Uiteindelijk ben ik emotioneel vertrokken en draaide ze nog wel iets bij en gaf ze gewoon aan dat ik haar tijd en ruimte moest geven en dat ze wellicht nog wel in zou zien dat ze de grootste fout van haar leven maakte.
Het maakt niet uit hoe je het aanpakt. Ga in therapie, lees zelfhulpboeken, probeer dingen te zoeken waar je goed in bent; het maakt allemaal niet uit. Als jij maar aan je ex laat zien dat je iemand bent die nog steeds met opgeheven hoofd door het leven gaat, en geen zielig hoopje mens dat totaal kapot is van jullie relatiebreuk. Zelfmedelijden vindt niemand aantrekkelijk.
Ze zei me ook achteraf dat haar vader dacht dat ik een relatie had met zijn vrouw op vakantie. Dit omdat ik het lintje van haar beha had terug gezet want het hing half over haar arm. Ik was dat zelfs vergeten omdat dat voor mij niets voorstelde, en ik heb goede manieren. Hij had me gezien midden in de nacht in onderbroek terugkomen van terras naar de kamer terwijl zijn vrouw net terug kwam van het toilet. Ik kon gewoon niet slapen, te warm, teveel nadenken van dat bedrog enz.
Door te praten met hem heb ik hoop gekregen (maar hij blijft maar zeggen dat hij mij geen valse hoop wil geven), toch liet hij in het gesprek doorschemeren dat hij zelf ook twijfelde. Dat hij niet meer zeker was van zijn beslissing. Hij stuurt dus gemixte boodschappen naar mij. Deze boodschappen brengen mij volledig van mijn stuk en nu weet ik echt niet meer wat ik moet doen. Het enigste wat ik wil is hem terug mijn lief kunnen noemen. Mij terug goed voelen. Kortom, ik wil hem terug en ik wil hem gelukkig maken. Maar hoe moet ik dat doen...?
In dat artikel lees je waarschijnlijk wel op welke punten het mis ging. Was er aan haar trouwens niets mis? Na verloop van tijd komen ieders minpunten boven water en gaat het erom dat je je daar niets van aantrekt. Een beetje bijsturen, elkaar aanvullen, rekening houden met elkaar… in een goede relatie gaat dat vanzelf. Het is goed mogelijk dat er nog andere dingen zijn die haar dwars zaten. En nu geen zin in heeft om daarover te praten. Maar was zij niet degene die wilde dat je je gevoelens openbaarde? Beter laat dan nooit. Nu je dat eindelijk doet is het ook weer niet goed. Daarom denk ik dat je ex altijd wel redenen zou hebben gevonden om de relatie te doen knappen. En die zijn er ook, want geen mens is perfect. Jammer dat ze je voortijdig aan de kant heeft geschoven, zelfs met de woorden dat ze altijd van je gehouden heeft en je ontzettend zal missen. Waarom ze dan niet verder met je kan, zoals ze zelf zegt, is me een raadsel. Verbeteringen aanbrengen is een zaak van twee mensen, niet van eentje. Je kunt haar na enkele maanden tot een jaar nog eens schrijven en vragen hoe het met haar gaat. Houd emoties dan achterwege, maar wees gerust openlijk nieuwsgierig. Ongetwijfeld ben je dat als vanzelf dan al. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan zal ze blij verrast zijn van je te horen. In alle andere gevallen is het oppassen geblazen. Sterkte, A.

Vlak voor oudjaar 2014 heeft mijn ex het uitgemaakt. Ze heeft een scheiding achter de rug waar ze nog niet van bekomen is. Ze wilt wel zegt ze maar ze kan niet. Nadat ik wat getreurd heb ben ik terug beginnen uitgaan wat me erg bevalt. Ik heb haar dan ook gerust gelaten. Vorige week heb ik voor de eerste keer gitaarles gegeven aan haar (vrouwelijke ) collega. De dag nadien kreeg ik een sms van mijn ex om te vragen hoe die les geweest is. Volgende week komt ze bij mij eten op haar initiatief. Zijn dit signalen die ik moet interpreteren als dat ze terug komt of ben ik mijzelf iets aan het wijsmaken?

Bedankt voor je reactie . Ik hou enorm veel van mezelf. En heb veel zelfrespect . En zelfreflectie . De mannen die ik tegen kom , kom ik niet tegen omdat ik zoek. Ik zoek absoluut niet . De mannen kom ik toevallig tegen bijvoorbeeld op een terras of in de winkel. Ik hoef niet perce een man. Maar ik merk dat als ik me eindelijk openstel de mannen waar ik op val onbereikbaar zijn . Ik zie dit meer als domme pech . Dan als dat het iets bij mij zou liggen . Ik vertrouw er ook op dat de ware ergens voor me rond loopt. Maar als ik diegene niet vind. Vind ik dat ook niet erg !!!!! .
En natuurlijk hoor je dan te denken..nou als zoiets gebeurd moet je gewoon niet bij elkaar zijn...maar na een week geen contact(ze heeft me van alles geblokt) merk ik hoe erg ik haar mis. sterker nog...ik wil haar terug. Een gemeenschappelijke vriendin van ons heeft haar gesproken en die zei dat ze erg emotioneel klonk en dat ze nog boos was. Dat ze zeker wist dat we nooit meer bij elkaar zouden komen en dat ze nu veeeel gelukkiger is.

Ik ben 15 jaar, en had 7 maanden een relatie met een jongen. We waren super verliefd, deden alles samen, spraken altijd af enz. Maar ongeveer 4/5 maanden gelede maakte ik het uit. Ik vond hem een zak, want hij wilde opeens niet meer afspreken en toen ik bij hem langs ging als verassing zat hij met een andere meisje film te kijken met zijn arm om haar heen. Nou ik ging naar huis en whatsappte hem dat ik hem dringen moest spreken en hij kwam langs en ik zei dus dat ik het uitmaakte, en hij reageerde superlullig zo van eindelijk. Nou ik wilde niets meer met hem te maken hebben omdat hij zo lullig dee, maar een paar dagen nadat het uit was stuurde hij ik vind het jammer dat het uit is en het spijt me dat ik zo lullig deed ik hou nog steeds van je maar misschien is het beter als we even geen relatie hebben. Dat leek mij ook beter dus toen zijn we een paar maanden niet egt met elkaar omgegaan. Een paar weken voor de vakantie begon ( 2 maanden geleden ongeveer) vond ik hem super leuk weer en was ik verliefd en dat liet ik ook merken maar hij zei sorry ik wil geen relatie. De laatste dag voor de vakantie kwam hij langs om te zeggen dat hij iets met iemand anders had en dat hij dus niets met mij wilde. In de vakantie hoorde ik dat het met dat meisje na een week al weer uit was, en ik hebnu weer hoop. School is net weer begonnen en we gaan normaal met elkaar om maar ik wil dus heel graag een relatie met hem. Help me plz want ik hou egt heel erg van hem en ik mis hem zo
Ja , en dat is dus ook hetgene wat ik zelf niet snap.. jij hebt je punt, maar waarom zou iemand van streek raken als hij vrijheid blijheid wil, bij alle (in zijn ogen) foute dingen die je doet, vervolgens je 3 weken later toch wel weer belt. Er komt idd niks goed,want we hebben niks,maar er is toch wel een verschil tussen ruzie en als we onze leuke tijden weer hebben, ookal kun je dat geen relatie noemen
Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
Wantrouwen is één van de slechtste eigenschappen die je kan hebben in een relatie. Zelf ben ik kortgeleden op pijnlijke wijze achter gekomen. Ik ging op gegeven moment allerlei scenario's in mijn hoofd halen over mijn vriendin en we hadden het er ook weleens over. Mijn controledrift werd steeds erger en geen antwoord wat mijn vriendin gaf was goed genoeg. Zij ging hierom meer mijn vragen ontwijken, wat het voor mij extra verdacht maakte. Uiteindelijk maakte ze het uit hierdoor.
Hi B.J., je ex met woorden proberen te bewijzen dat je veranderd bent of wil veranderen is niet zo'n goed idee. Zij moet op een gegeven moment zelf inzien dat je van goede wil bent en jezelf kunt verbeteren. Maar gaat het daar wel om? In een relatie moet je jezelf kunnen zijn. Jij was dat. Zij was dat. Maar het boterde ergens toch niet zo best. Zij accepteert jou niet zoals je bent, eiste allerlei dingetjes van je omdat ze de volledige aandacht wilde. Dat is een beetje vrouw-eigen, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/55130-wat-vrouwen-willen.html
Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.
Hi Ano, je ex meedelen dat ze geen contact met je moet zoeken behalve 'als ze weer wat met je wil proberen' is het slechtste wat je kon doen. Je hebt haar hiermee in een onmogelijke, vrouwonvriendelijke positie gebracht en bewezen dat je slechts voor een relatie beschikbaar bent. Een maand rust is veel en veel te kort om de draad weer op te pakken alsof er niets gebeurd is. Dat werkt niet. Dit bleek vervolgens toen ze afkerig was van je idee om je vakantie af te sluiten. Kap er dus mee, lees mijn vorige reacties en ga niet meer in op berichtjes van haar kant. De kans is aanwezig dat ze je enkel in de gaten houdt, en misschien straks nog wel jaloers zal zijn als je iemand anders hebt. Bezitsdrang is niet hetzelfde als liefde. Dat laatste is de grote afwezige. Groetjes, A.

Hi Ano, kennelijk wil je ex het contact eenzijdig regeren. De regel dat jij geen contact mag opnemen slaat nergens op als ze jou vervolgens achtervolgt naar een feest, je opzoekt en je uitdaagt. Is ze nog een kind? Hoe dan ook, ik zie hier geen liefde, ook geen basis voor een gezonde relatie. Houd ermee op tenzij je net als zij houdt van spelletjes spelen. Zie verder de vorige antwoorden. Groetjes, A.
Deze ezel heeft zich in bepaalde zaken wel vaker aan dezelfde steen gestoten en dat wilde ik niet nog een keer laten gebeuren. Daarop heb ik een afspraak gemaakt of ik iets aan mijn woedebuien kan doen, ook omdat dit mij in de toekomst zal tegen zitten of deze relatie nog goed komt of niet. We hebben zaterdag afgesproken dat ik mijn spullen kom ophalen om er daarna definitief een punt achter te zetten. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het weer goed komt en ben bereid hier alles voor over te hebben maar op dit moment is helaas het geloof er bij haar niet.

verontschuldigd. Maar als ik haar zie. Is het direct emotioneel worden. En ik zeg haar ik mis u, ik wil je weer. Etc. Maar dat drijft haar alleen maar verder weg. Nu neem ik afstand. Ik stuur geen sms of email, maar ze zegt ik hou niet meer van jou. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik zie haar enorm graag dat was men eerste liefde en ik wou daar mee trouwen, kindjes krijgen. Alles. Ze vroeg mezelf over 5 maanden wanneer krijg ik een verlovingsring?, gaan we een baby maken? We hadden al wat kleine spulletjes gekocht zoals papflessen etc. En dan nu dit. Zij zegt ik mis u niet. Ik hou niet van jou. Maar ik blijf voor haar vechten en ik ga veranderen want ik was ziek in mijn hoofd en heb haar dat verteld. Maar bestaat er nog een kans dat ik haar kan terugwinnen? Wat moet ik doen? Ik geef haar niet zomaar op. Ok ja, ze was wat lui in het huishouden maar ik hielp veel. En ze had een koppig karakter en ze was wat bazig. Maar kan iemand me helpen? Wat moet ik doen.


Nu is er ook een verandering ten opzichte van vroeger met zijn gesprekken met zijn moeder met wie hij een goede band heeft. Vroeger als hij Skype te met haar zei hij altijd dat hij alleen was ook als,ik er rond liep. Nu vorige week hoor ik,hem opeens mijn naam zeggen, ik was bij hem aan het koken. Ik ben zelfs voor de camera gaan zwaaien (heb haar in dat anderhalf jaar nooit gedaan)
Vrouwen die dat soort uitspraken doen, hebben vaak bepaalde overtuigingen over mannen die zijn ontstaan in hun jeugd. Los van de kwaliteit van de liefdesrelaties in hun leven, krijgen ze meer en meer bevestiging van hun (belemmerende) overtuigingen; volharding. Vaak blijft zich dat opbouwen, totdat er echt een stevige verandering in hun leven komt. En zelfs dan…
Heb je je wel eens afgevraagd waarom mannen ineens geen interesse meer hebben in een relatie? Het ene moment kan alles er nog zo goed uitzien en dan opeens – daar gaat hij. Heb je eens een leuke avond met een man gehad waarbij je een sterke wederzijdse aantrekkingskracht voelde, dat jullie dezelfde interesses deelden en zijn jullie misschien ook nog intiem geweest? En heb je daarna nooit meer wat van hem gehoord? Of was het een tijdje aan, zei hij precies wat je wilde horen, was hij de perfecte man voor je en toen werd hij opeens koud en afstandelijk of maakte hij het uit? Lees dan verder.
Ben een jongen van 28 jaar en had verkering met een lieve en leuke meid van 24. in 2010 kregen we verkering. Ik leerden haar kennen via mijn zusje, zij zaten bij elkaar op school. ik woon in Apeldoorn en zij in Zwolle dus het was wel een klein afstandje elke keer rijden of met het openbaar vervoer. ik vond dat totaal niet erg, vind Zwolle wel een leuke stad maar heb natuurlijk mijn leven hier in Apeldoorn, en zij in Zwolle. Het ging een jaar hartstikke goed geen ruzies of andere rare dingen. we waren dol op elkaar en ging zelf voor het eerst op vakantie alleen met elkaar. Dat ging best wel goed vond ik er waren hier en daar wel dingen maar we zagen elkaar alleen maar in het weekend en nu in eens een hele week. toen begon 2012, ik kreeg veel stress van school en om mijn heen gebeurden er van alles waar ik geen contorollen over had. mijn oma ging dood, vader kreeg keel kanker en mij ex en ik kregen steeds vaker ruzies. ik dacht eerst dat het aan haar lag maar het lag aan onze tweeën. ik deed volgens haar niet meer mijn best en ze begon mij steeds minder leuk te vinden (haar woorden) en ik zat erg in mij zelf, en vond dat ze niet zo moest zeuren. toen barsten de bom. ze maakte het uit na dat we nog geen maand samen hadden gewoon hier in Apeldoorn en dat mijn vader op de operatie kamer lag. Ik zag geen licht meer en was er erg door heen. gelukkig kwam er school vakantie zo dat ik er ff tussen uit kon. ben in therapie gegaan ( voor mijn gedrag en de depressief probleem ) ben veel gaan werken om mijn gedachten ergens anders op te zetten en om anderen mensen tegen te komen. heb daar tussen wel alles verkeerd gedaan die ik moest vermeiden zoals: haar op zoeken met rozen, zeggen dat ik van der hou en dat ik haar terug wil en alles zou veranderen en ga zo maar door. nu na 50 dagen niks meer tegen der gezegd te hebben of haar hebben op gezocht is het nog steeds erg stil. ik zou graag weer met haar in contact willen komen zo dat we misschien weer opnieuw kunnen beginnen. geduld hebben is niet mijn besten kant, maar probeer het toch. ( heb haar vandaag weer voor het eerst een rustig smsje gestuurd van: hey… hoe is het nu met je?) Ik hoop dat ze gewoon weer met mijn kan praten en wie weet wat daar uit komt, anders krijg ik het nog moeilijk als ik der weer tegen kom. ik ben mijn leven erg aan het veranderen nu zo dat ik dit nooit meer kan mee maken want hoe diep ik nu was gevallen is mijn nog nooit overkomen.
Als ik je verhaal lees is mijn idee dat deze man niet uit is op een relatie. Hij vindt je duidelijk leuk en aantrekkelijk, maar is niet van plan om een serieuze relatie met je te beginnen. Als dat wel is wat jij wilt, pas dan op dat je je niet aan het lijntje laat houden. Sommige mannen zijn charmeurs en kunnen best meerder vrouwen tegelijk leuk vinden. Een manier om er achter te komen of hij echt geïnteresseerd is, om alle initiatieven van zijn kant te laten komen. Dus zelf geen contact meer te zoeken. Kijken wat hij dan doet. Belangrijk is ook wat je intuïtie zegt. Vaak weet je het antwoord zelf dan al.

Ik heb haar gekwetst en dat doet zeer. Nu 2 weken na de hand wil ik haar terug. Maar hoe? Ik heb na drie dagen dat de relatie over was, stom weg de stoute schoenen aangetrokken en na haar deur toe gegaan en wou met de praten. Maar ze was er nog niet klaar voor, en beter elkaar niet zien zei ze. En ik legde zo doende de rozen neer. Drie dagen er na vroeg ik Loef hoe het met der ging. En het ging goed zei ze. En bedankt me voor de rozen. Lief zei ze. Ik zei weet voor wie ze zijn, een speciaal persoon en ze reageerde alleen met: lief! Kus!
Mijn vriendin heeft het huis verlaten na een relatie van 12 jaar en een maand. Vorige maand nog ons jubileum gevierd met een etentje. We zijn al vanaf het begin samen gaan wonen en hebben twee periodes achter de rug waar we al eens een korte tijd uit elkaar zijn geweest. De meeste problemen welke wij in onze relatie hadden lagen aan mij (ontken ik niet). Een gameverslaving aan mijn kant bijvoorbeeld...de dag dat ze het huis verliet heb ik dat ding te koop gezet. Het lijkt erop dat ik met alles te laat ben...Ze zat hier op de bank en ik moest het echt uit haar trekken (wat is er aan de hand?). Ze vertelde me dat ze twijfelde over onze relatie en ze niet wist wat ze moest doen. Ik gaf haar de keuze; Of je pakt je koffers nu, of we gaan verder. Ze pakte haar koffers en ging naar een vriendin. Vanaf het moment dat ze weg was begon ik eigenlijk al te huilen en haar te missen. Ze negeerde mij via whatsapp en de telefoon (je begint te stalken omdat ze je negeert). Ze moest ineens niets meer van mij hebben en vertelde mij een paar dagen later dat ze niet meer van mij hield...er zat geen liefde meer in. Ik kreeg dit niet over mijn hart...de dagen ervoor lagen we nog in bed te knuffelen etc. Het kwam binnen als een bom...ik stuurde haar nog bloemen op haar werk etc. Binnen twee weken heeft ze een nieuwe woning welke ze morgen gaat betrekken...Wat kan ik doen om haar alsnog terug te krijgen? Ik heb namelijk echt het gevoel voor altijd met haar te willen zijn.
Maar ik ging naar een nieuwe school , en daar zag ik hem weer en een vriendin van me die hem goed kent heeft mijn nummer terug aan hem gegeven en na een paar weken heeft hij mij een smsje gestuurt wat hij voor mij voelde. maar ja ik voelde natuurlijk niks voor hem dus 1 maand deed hij echt alle moeite om mij voor hem te hebben , kus op de wang , smsjes die echt over cute waren! 1 oktober heb ik toegeven en waren we samen tot 26oktober . Het was de beste relatie die iemand ooit kon wensen. Dus 3 maanden geleden ben IK begonnen met alles te doen voor hem , alles wat iemand ooit maar kan wensen . vandaag 3 maanden later doe ik het nog , hij scheld me uit en al die dingen die je maar niet wilt. Toch hou ik nog steeds van hem en blijf ik zoveel moeite doen , ik heb alles al geprobeerd ... een nieuwe look -haar-stijl alles! Ik bel niet en kom ook nooit bij plekken waar hij toevallig ook is . ik stuur alleen een sms voor een noodgeval , of iets dat ik echt wil weten! Ik ben op , ik weet geen raad meer. Help mij :(
Heb een aantal keer contact gehad via whats app, maar reageert ze veelal kort. Dit is wel een kenmerk van haar, ze probeert alles te verdringen want in het gezicht zegt ze niks. Nu heb ik dus woensdag een gesprek met haar, ook liggen er nog spullen bij haar maar dat kan later ook nog. Tijdens het gesprek wil ik gewoon aftasten. Hoe kan ik haar vertrouwen terug winnen?
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…
Hi Jannes, een relatie op te jonge leeftijd houdt altijd wel dit risico in. Want op een bepaald punt sta je voor toekomstplannen, die bij een gezonde relatie ook automatisch worden gemaakt. Bij jullie was er juist het omgekeerde, ze holde weg voor vastigheid, zekerheid en veiligheid. Om weer de spanning van verliefdheid te kunnen voelen. Niet alleen zij is kwetsend bezig geweest, ook haar vriend is geen zuivere koffie als hij van jouw bestaan afwist. Het is verleidelijk voor je om er bovenop te blijven zitten, maar het zal niets opleveren. In deze omstandigheid is er voor haar geen mogelijkheid om jou te missen. Haar mand is al vol! Daarom zul je minstens enkele maanden in acht moeten nemen en er in de tussentijd hard over moeten denken of je haar eigenlijk wel terug wilt. Groetjes, A.
Op een gegeven moment vroeg ik aan haar wat word het nou want ik kan deze twijfel niet meer aan. ze zou een week later met zeven vriendinnen op vakantie gaan naar een feest oord. ze zei dat ze heel erg twijfelde omdat ze mij niet kwijt wilde maar de laatste weken en maanden de ruzies niet meer aankon en dat niet meer wou. we hebben er toen voor gekozen om even uit elkaar te gaan. ze zegt ik kan je niet beloven dat het goedkomt maar ik hou heel veel van je en je blijft geweldig.
Mijn heeft heeft het een maand geleden uitgemaakt na een ruzie, we waren (of zijn) bijna 3,5 jaar samen. We wonen 2,5 jaar samen, waarvan een half jaar in een koophuis. We slapen er allebei nog, wel in aparte kamers. Nu heeft hij een ander waar hij sterke gevoelens voor heeft, ik ben daar door zijn eigen harde stem achter gekomen. Nu ziet hij haar 1x per week en zegt (gelukkig) dat hij dan ook echt bij haar is. Heb gezegd, weet ervan dus niet liegen.
×