Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.
Het is ook wel de leeftijd denk ik (ik 22, hij 21. Ik ben druk met mn studie, hij werkt in een winkel). Maar hij was wel m’n eerste echte liefde en dat vind ik lastig om achter me laten. Zeker wanneer hij steeds zegt dat hij contact wilt houden en me niet kwijt wilt. Ik heb ook te lang hoop gehouden, wat natuurlijk hartstikke naief en dom is. Maar hij hield mij gewoon aan t lijntje.

Mannen zijn jagers en genieten van de jacht. Als een man jou aanspreekt in de kroeg dan ben je dus eigenlijk al voor 50% binnen. Hij zou je namelijk nooit aanspreken als hij je niet aantrekkelijk vond. Wees je daar altijd van bewust! Denk dus nooit: ‘Ah vindt ie me wel leuk?’, want als hij de hele avond met je praat en aan het eind je nummer vraagt, dan laat ie echt nog wel van zich horen.


Wantrouwen is één van de slechtste eigenschappen die je kan hebben in een relatie. Zelf ben ik kortgeleden op pijnlijke wijze achter gekomen. Ik ging op gegeven moment allerlei scenario's in mijn hoofd halen over mijn vriendin en we hadden het er ook weleens over. Mijn controledrift werd steeds erger en geen antwoord wat mijn vriendin gaf was goed genoeg. Zij ging hierom meer mijn vragen ontwijken, wat het voor mij extra verdacht maakte. Uiteindelijk maakte ze het uit hierdoor.
Ik weet hoe moeilijk het is na een breuk om gelukkig te zijn. Ik herinner me dat ik voor minstens twee weken een volledige puinhoop was. Ik heb niet goed geslapen, niet goed gegeten, en ik was de hele dag door aan mijn ex vriendin aan het denken. Op één of andere manier is deze periode nodig voor je. Je geeft jezelf wat tijd om elke dag te rouwen. Als je verdrietig wil zijn en zelfmedelijden wilt voelen, ga dan en doe het. Maar zorg ervoor dat je ook elke dag iets doet om jezelf goed te laten voelen.
Hi Krabi, ik kan je niet helpen als je precies het omgekeerde doet van wat je zou moeten doen. Je houdt de akelige situatie zelf in stand. Door hem willens en wetens te ontmoeten wordt je steeds geconfronteerd met het feit dat hij alcoholist is. En krijg je niet een eenmalige afwijzing, maar zelfs een lange lijst afwijzingen. Welke vrouw laat zich dat welgevallen? Lees op InfoNu artikelen over alcoholverslaving en wat dit met iemand doet. Lees verder mijn eerdere antwoorden want daarin staat precies beschreven hoe je je moet houden. Het heeft geen zin om in herhalingen te vallen. Groetjes, A.
De afgelopen weken ging het fantastisch, op ons seksleven na, er was totaal geen sprake van ruzies, soms lichte irritaties, maar dat heeft ieder koppel wel. Hij kwam doordeweeks 1 a 2 keer langs en het weekend sliepen we hier, aangezien mijn ouders 4,5 op zomervakantie waren naar het buitenland. Mijn ex vertelde mij, dat hij de laatste tijd niet als ´koppel´ had ervaren en dat het gevoel voor mij erg geslonken was, hij was minder van mij gaan houden, om mij niet langer aan het lijntje te houden en met vrezen voor een nare toekomst heeft hij het uitgemaakt, het leek hem beter nu, dan wanneer we al kinderen hadden en zouden samenwonen.
Hi Marcel, een 'relatie' op 16-17 jarige leeftijd is zelden van lange duur. De kans dat het zelfs de liefde van je leven is, is nagenoeg nul. Dit omdat jullie allebei nog vele veranderingen zullen ondergaan en nog vele andere mensen zullen ontmoeten. Het is erg jammer dat de aanvankelijke vriendschap met dit relatiegedoe een deuk heeft gekregen, want zolang het vriendschap was, ging het prima tussen jullie. Respecteer nu haar keus, want de intuitie van een vrouw is zelden verkeerd ;). Vraag jezelf tevens af waarom je niet gewoon een vriendschap met haar kunt onderhouden. Waarom het zo nodig een 'relatie' moet zijn. Je hebt daar immers nog je hele leven de tijd voor, ook met je vriendin. Groetjes, A.

Had in begin gezegd dat ze alles mocht houden omdat ik dacht dat het terug goed ging komen. Kwam niet onmiddellijk goed en ben achteraf mijn gerief gaan halen, daar heb ik eigenlijk recht op. Ze wil me ook niet betalen voor die dakramen, maar ach is maar geld he, niet erg. Ze zei dat ik met niets ben gekomen, maar ik heb toch wel 3 jaar lang geïnvesteerd in dat huis? Daar is ze toch niet eerlijk en volwassen in.
Ik heb haar vraag beantwoord maar ik ben ontzettend bang dat ik alles verkeerd doe. Ik ben totaal verward en weet niet wat te doen. Ik wil dit nog redden. En ik ga eerlijk zijn, ik kan niet slapen, niet eten, en ik denk continue aan haar en heb de hele dag hoofdpijn en stress vanwege alles. Ik lees hier wat de do's en dont's zijn die een man moet doen. Het is zo moeilijk. Mijn woorden zijn op omdat ze voor haar "hol" aanvoelen en dat kan ik begrijpen. Hoe kan ik laten zien aan haar dat ik haar wel wil begrijpen, en dat ik nog wel wil vechten voor wat wij hebben? Ze wilde het afsluiten maar ik heb gezegd: "je kan het pas echt afsluiten als je weet dat ik niet meer wil vechten. Ik heb het zo verknald en ben radeloos. En ik voel me schuldig. Ik heb ze diep gekwetst. Altijd als ze boos wordt weet ik niet wat ik moet doen, wat ik erop moet zeggen. En zij voelt zich alleen door mij. Hoe laat ik aan haar terug zien dat ik een hart heb? Wat kan ik nu zeggen tegen haar om mijzelf weer aantrekkelijk te maken? En hoe laat ik zien dat ik probeer om haar te begrijpen en mezelf aan de kant wil zetten?
Ben niet bij de pakken gaan zitten en heb aan de begeleiding van haar tehuis om samen te zitten, ook met haar moeder. Doordat de begeleiding echter luistert naar haar moeder kan ze geen contact meer maken met mij. Niettegenstaande we al plannen hadden om samen te wonen, want was en nog steeds stapelverliefd op haar en de affectie die ik van haar kreeg, was geweldig. Onze liefde bloeide open.
Ze hangt ook heel sterk aan haar ouders, ze belt haar moeder elke dag op en leeft volgens mij volgens wat zij zeggen. Ik kwam geregeld vroeger thuis en zij ging haar kind bij ouders ophalen en soms bleef ze daar eten. Ik vraag me af waarom ik niet altijd was uitgenodigd. Dat gebeurde geregeld en heb haar daar ook over aangesproken, ging wat beter voor een tijd en achteraf weer minder.
De dag erna vroeg ik haar of haar ex wat zei omdat het uit was tussen ons, ze zei dat hij heel blij was omdat hij haar kuste.. Ik vroeg haar dan of ze terug met hem was en dat was ook zo.. Ik was er echt kapot van.. Ik verminkte mezelf, ik zat uren te huilen, ik had continu zelfmoord gedachten, ik voelde me leeg, ik voelde me rot, ik at bijna niks en ik had nergens zin in.. Kortom, er zat geen leven meer in mij.. Ook zij was er kapot van.. Ze voelde haar leeg, ze voelde haar rot, ze at ook bijna niks, ze kon niet slapen en ze had ook nergens zin in.
Hi Barrie, je hebt helemaal niets aan haar. Kennelijk heeft ze in die week met jou ook met een ander aangepapt en liet ze je plompverloren barsten. Wat is dat voor 'liefde'? Het lijkt helemaal nergens op, ook niet op verliefdheid, ook niet op vriendschap. Zoals je al merkte houdt de ander overtuigen doorgaans enkel in dat deze het omgekeerde gaat doen van wat je wilt, dus ook dat hielp niet bepaald. Waarom je vrijwillig in de wachtkamer gaat zitten in de hoop op een kans is misschien begrijpelijk, maar niet verstandig. Beter kun je haar uit je hoofd zetten, en pas terugkeren als ze vrij is. Misschien kom je daar ooit achter als ze dit op internet meldt. Deze dame is sowieso niet serieus bezig! Sterkte, A.
Nou Elise.. Ik hoop echt dat jij niet in mijn schoenen staat over 3 jaar. Dit is een hel.. Elke dag denk ik aan hem, en elke keer moet ik hem met een ander zien. Misschien moet je het juist niet met seks aanpakken? Gewoon afspreken, lief doen, tegen elkaar aanliggen gezelligheid etc. En hem laten verlangen naar meer. Ik hoop voor je dat je hem terug krijgt. Maak er anders zo snel mogelijk een einde aan tussen jullie. Blijf geen vrienden, blijf niet bij hem hangen. Maar verbreek het contact voorgoed. Anders wordt je net als mij.. En dat zou echt heel erg zonde zijn. Geloof me, hoe langer en dieper je erin mee wordt gesleurd, hoe moeilijker het is eruit te komen.
Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
nu gisteren heb ik na een paar dagen serieuze ruzie te maken me haar een echt rustig gesprek gehad ! de reden waarop ze met die jongen kontakt heeft gezocht was omdat ze ergens hoopt om met hem de relatie het geluk te kunne / mogen hebben die ze met mij wou maar nooit gegund zou zijn door haar moeder ! want die had een tijdje geleden nog is gezegd toen ze op een smsje antwoorde ! ik hoop dat ge ni aant sturen bent wie ik denk dat het is nooit komt diene in uw leven nooit hoorde mij nooit ik laat het ni toe !
Ja, je wil een relatie. Met hem. Maar aangezien dat van twee kanten moet komen en dat voorlopig niet aan de hand is: wat wil jij? Voor hem is alles nu zoals hij wil: hij heeft jou, maar geen verplichtingen. Als jij daar mee kan leven is dat natuurlijk prima, maar hij wil geen relatie en dat betekent niet dat jij dat dan ook maar niet moet willen. Het is niet altijd heel duidelijk wat je wilt, want we snappen dat je hem niet kwijt wilt raken, maar dat je dit tegelijkertijd niet de meest ideale situatie vindt. Vraag jezelf dus oprecht af of jij gelukkig wordt als je met hem om blijft gaan of dat je dan beter door kan gaan met je leven.
Weet je zeker dat hij jouw 'ware' is? Er is een reden (of meerdere redenen) geweest dat het toen uit is gegaan. Die was er niet voor niets. Probeer eerst eens te accepteren wat deze reden was en ga na of het bij een nieuwe poging niet weer precies hetzelfde zou gebeuren. Je houdt je nu vooral vast aan een relatie en een persoon die voor jou symbool staan voor geluk, maar was je wel echt op je gelukkigst met hem? Het beste is om hem uit je hoofd te zetten, hoe moeilijk dat ook is. Zoals je aangeeft, is hij zelfs al twee jaar samen met een ander. Leer accepteren dat het voorbij is tussen jullie; hij voelt zeker niet hetzelfde, aangezien hij al een hele tijd een ander heeft, hoe pijnlijk dit ook klinkt. En misschien dat jullie over een aantal jaren elkaar weer tegen komen en dat jullie inderdaad elkaars ware blijken te zijn. Maar ondertussen is hij allang verder gegaan met zijn leven, dus probeer hetzelfde te doen. Blijf niet vasthouden aan een persoon die allang niet meer in jouw leven is, want dan wordt het lastig om ooit echt gelukkig te worden zonder hem.
Met haar had ik het al snel gezellig en kon ik een beetje breken met oude gewoontes. Het blowen was ik dus snel mee gestopt. We deden wel eens samen cocaïne snuiven mar dar stopten we ook samen mee. Er begon een nieuwe leuke tijd in mijn leven en de jaren 2009 & 2010 waren geweldig. In 2011 toen de relatie wat in ging dutten en de verliefdheid plaats ging maken voor houden van werden de scheurtjes zichtbaar. Ruzies waren er al in de jaren ervoor maar die liepen goed af. Ik was wel altijd de persoon die fout zat volgens haar in ruzies. Ik snapte haar niet enzovoorts, terwijl ik mezelf toch wel altijd als een goed inlevend persoon heb beschouwd. Ze liet me aan mezelf en mijn waarden twijfelen.
Na bijna 30 jaar met elkaar en 25 jaar getrouwd is mijn vrouw verliefd geworden op een ander man die bij haar en onze dochter in het orkest zit, ik ben ten einde raad want ik hou zoveel van haar. Zij heeft nu onze relatie beëindigd. Dit is de tweede keer dat mij dit overkomt. Ook mijn eerste vrouw is ook overgelopen naar een andere man na 11 jaar huwelijk. Ik wordt in november 65 jaar en hoopte met mijn vrouw een fijne ouwe dag te hebben. mijn vrouw is 11 jaar jonger dan ik en ziet er bijzonder goed uit. En ik ben Fysiek niet meer in orde. en heb al een CVA gehad. Ik heb 6 kinderen en samen hebben wij er 4 met een klein kind van ons beide. Mijn jongste dochter die nu bij mijn vrouw woont is pas 15 jaar. a.u.b kunt u mij helpen ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik ben nu depressief en dat werkt natuurlijk ook niet in mijn voordeel, maar de gedachte aan mijn jongste dochter houd mij nog op de been. Reactie infoteur, 01-02-2016
“Bedankt Nicole voor al je adviezen. Het komt precies op tijd, aangezien ik pas gescheiden ben na 19 jaar huwelijk. Ik zei dat ik nog een tijd niet zou gaan daten, omdat ik daar niet aan toe was. De waarheid is, dat ik gewoon dacht dat mannen niet in mij geïnteresseerd zouden zijn, in elk geval niet genoeg om me mee uit te vragen. Maar mijn houding is veranderd tijdens het lezen van je boek en tegen de tijd dat ik het uit had, had ik de kracht en het zelfvertrouwen dat ik het het kon. Elke dag las ik je boek en probeerde ik een ding te doen wat ik geleerd had. Op de derde dag, flirtte een collega met me en vroeg me mee uit. Hij is echt leuk. De enige reden dat ik nee zei, was omdat het een collega is. Maar het voelde goed om gevraagd te worden en ik weet dat ik op weg ben naar betere tijden. Heel erg bedankt dat je me door deze tijd heen hebt geholpen en dat je me de kracht hebt gegeven om meer voor mezelf te willen.”
Ik ben nu toch al ongeveer twee maanden bezig met haar en ik heb zeer veel grveoelens voor haar en zij ook voor mij, maar ze zegt dat ze ergens twijfelt. Ik werd iets te opdringerig (dat geef ik toe). Na een maand bezig te zijn heb ik seks gehad met haar en toen wou ik echt een relatie met haar. Maar er is ook een andere boy waar ze ‘vroeger’ ook gevoelens voor had. Maar deze jonge zit in haar vriendegroep die ze bijna elke week ziet. Nadat ik zei dat ik het even niet meer zag zitten met haar want het duurde te lang en het leek dat ze me aan het lijntje hield stuurde ze me vier dagen later dat ze me erg mist… dus begonnen we toch terug een beetje te praten. Maar vier dagen daarna kuste ze en deed ze voorspel met die jonge waar ze vroeger gevoelens voor had. Ze heeft dit wel direct verteld aan mij en zei dat ze enorm spijt had en dat ze nu kon beslissen en dat ze zich beter hij mij voelt, dat ze me echt wilt… dusja ik eerst heel boos,maar ik veegeef het haar. Nu praten we terug met elkaar ( vijf dagen erna) maar zegt ze opeens dat ze minder wilt sturen met mij want ze vind het irritant. Ze heeft wel heel veel last van mood swing en kan de ene moment super lief zijn voor mij en de andere moment niet. Ze is vroeger ook bedrogen geweest door haar exen. Ze heeft dus volgens mij (B)(b)indingsangst, maar weet het ook niet of het met een grote B is of met een kleine b. Ze heeft me ook al explicite foto’s gestuurd (3 dagen geleden) en dat styyr je toch ook in vertrouwen volgens mij. Maar ik weet niet wat ik verkeerd doe want het lijkt alsof ze geen relatie wilt want ze wilt altijd wachten. Kunt ge me helpe? Alvast bedankt!
Afgelopen twee jaar heb ik een zeer fijne relatie gehad met mijn vriendin. We hebben elkaar via via leren kennen en na een intensieve periode van chatten, was het voor mij liefde op het eerste gezicht. Op dat moment was zij 18 en ik 28. Op het oog een groot leeftijdsverschil, maar vooral in het begin was dit nooit aan de orde. We delen dezelfde sport die we op dat moment met volle overgave bedreven. We begrepen elkaar en lieten elkaar ook vrij in onze doen en laten maar grepen wel elke mogelijkheid aan om bij elkaar te zijn. Zij begon net met studeren en ik kon haar daarin goed steunen. Doordat haar universiteit bij mij om de hoek was, kwam ze vaak langs, ook al moest ik regelmatig in de avond werken. Ze was heel zorgzaam en bijvoorbeeld koken was nooit een probleem.
Deze week had ik dringend iets nodig dat nog bij hem thuis lag. Hij was meteen erg in de weer en stelde voor het me die avond zelf nog te komen brengen. Ik heb me erg sterk gehouden bij het weerzien en gewoon mijn best gedaan om er iets leuk van te maken. Je zag dat het ons allebei deugd deed nog eens "onze babbel" te kunnen doen. Plots zei hij 'dat hij een knuffel nodig had' en 'dat hij me nog altijd graag ziet en me mist'. Ik viel wat uit de lucht dus heb hier niet echt verder op in gegaan. Ook zocht hij wat 'intiemer' contact, maar dit heb ik vriendelijk afgewezen. Toen hij weg ging had hij tranen in zijn ogen en zei hij: " Als je me te veel mist mag je me altijd bellen."
Ik begin het mezelf af te vragen of hier blijven wel zo gezond is… Ik kan eventueel terug naar huis. Een tijdje geleden vertelde hij ook dat hij interesse heeft in iemand bij hem op het werk. Ik snap niet dat je een relatie met kind zo snel kunt weggooien. Maar blijkbaar zat hij hier inderdaad al langer mee. De gedachte om hem met iemand anders te zien is ook heel zwaar om niet te zeggen ondraaglijk… Hopelijk slijt dit.
Toen ze achter haar gerief kwam had ik mezelf mooi opgekleed alsof ik nog ergens naartoe moest, toen ze hier was kreeg ik een sms van een vriendin die ik dit weekend had leren kennen, geen lief ofzo, gwn een vriendin, was ze daar heel kwaad om en zei, ik dacht da je nooit met iemand meer zou afspreken zoals je zei, en toen zei ze da ze iemand had, maar ze was heel kwaad da ik toch iemand had leren kennen, later toen ze trg bij haar thuis was heeft ze nog op men profiel proberen achter halen wie dat meisje dat ik had leren kennen zou kunnen zijn, ze stuurde mij dat het "die" was en da ze te jong vo me was enzo, maar ze was verkeerd, had haar toen gebeld (had ik mss beter niet gedaan) en gezegd da ze verkeerd is. daarna stuur de ze nog een sms met :1 ding wil ik nog zeggen, das het laatste da zweer ik, stikt in u geld, in da stom wijf, doe wa ge wilt en heel erg merci om m'n leve nog wat meer na de klote te helpen, en spreek me ma zwart zoek ma troost, ze moest is weten wat voor ene da gij zijt, ge heb nog niet lang genoeg in de put gezeten, slu, en denk er ma goed aan, na volgende week nooit meer! dit was haar laatste sms tot nu, heb daar ook niet op ge antwoord, maar wat moet ik nu van dit alles denken? houdt ze nog van mij? Reactie infoteur, 27-08-2012
ik weet het echt niet meer wat ik moet doen, mijn ex is zo bot en hij kan nooit over iets praten omdat hij heel erg gesloten is, we hebben al 3 jaar iets en elke keer krijgen we weer ruzie en dan praat hij weken niet met me, maar altijd komt het wel weer goed tussen ons, tot laatst.. ik kreeg ruzie met mijn 4 beste vrieninnen ze zijn naar mijn vriend toen nog gegaan, en ze hebben allemaal leugens aan hem verteld en ik weet dat iedereen nu gaat denken als hij echt van je houd gelooft hij je, maar hij is zo onzeker over zichzelf en ik weet nog steeds niet wat die meiden heb hebben verteld, maar ik weet wel dat mijn vader hem een half jaar geleden een sms had gestuurd met daarin of hij me met rust wil laten en hij nooit meer contact met met mag zoeken, na een paar weken had hij het toch gedaan..
×