​Michelle van den Berghe kan je hierbij zeker helpen. Zij is inmiddels bekend als Nederland's beste en bekendste relatie-coach en richt zich vooral op mensen die het moeilijk hebben met liefdesverdriet en relatie problemen. Je ex-terug willen komt ook erg vaak voor en hiervoor is zij de aangewezen persoon om jou te helpen. Je kunt dienst maken van haar online coaching en vele tips en video's bekijken voor een spotprijs. Want alhoewel het betalend is, misschien kun je best eens vergelijken met die van een echte relatie-coach die dit bedrag per uur vragen.  Je kunt ook gemakkelijk en snel haar boek bestellen op www.liefdesverdriet.nl! Velen ging je voor en zijn inmiddels weer bij elkaar.
Na veel aandringen heeft hij vrijdagavond nog bij mij geslapen, omdat mijn ouders nog op vakantie waren en hij het niet kon maken om mij zo alleen te laten met dit nare gevoel, hij is dus blijven slapen, we hebben wat gepraat over de break, maar deden verder tamenlijk normaal, ´s avonds hadden we nog voor de laatste keer seks en zaterdagmiddag zijn we voor ons afscheid naar het strand geweest. Hij wilde dit allemaal liever niet, maar heeft dit voor mij gedaan. Constant als ik emotioneel werd, omhelsde hij mij en trok hij mij tegen zich aan.
Hi Sonja, er zal binnenkort veel veranderen als je ex elders gaat werken, dus vermoedelijk wordt je onzekerheid straks vanzelf opgelost. Blijf niet piekeren over het gedrag van je ex, want de kans is groot dat ze beinvloed is door die therapeut, en daar doe je toch niks aan. Wel zou het plezierig zijn als je meer weet over die therapie, wat het doel is, en waarom jij daar eigenlijk een rol in speelt. Haar persoonlijke besognes hoeft ze niet op jou af te wentelen, en als de therapeut vindt dat ze beter niets met een collega kan beginnen, dan is dat diens eigen mening en niets meer. Sowieso is het gek dat als je aanbiedt om haar chauffeur te zijn, zij dan reageert met een eventuele 'relatie'. Een lift krijgen is in mijn woordenboek geen relatie. En ja, een verhouding op de zaak kent zo zijn eigen moeilijkheden, maar het komt zo vaak voor dat niemand zich in bochten hoeft te wringen om zoiets maar te voorkomen. 'Geniet ervan', zou al een veel beter advies geweest zijn. Kortom, wat voor een therapie is dat, en waarom betrekt zij jou daarbij. Wil je blijven prakkizeren, dan heb je dus genoeg stof om over na te denken ;). En of de kans nog steeds aanwezig is? Jazeker. Maar het zou zo leuk zijn als jij dan tegen haar zegt: 'Zo zo, wil jij een relatie met mij? Droom lekker verder ;). Groetjes, A.

De reden om bij mij weg te gaan was voor hem dat hij de aandacht en waardering mist die hij in het begin van de relatie wel voelde. Ik heb gezegd dat ik dat snap maar dat we daar aan kunnen werken. Hij geeft aan nog veel van me te houden en hij blijft voor me klaar staan wil me overal bij helpen. Ik weet niet goed wat ik moet doen ik ga kapot van verdriet snap niet waar ik met mij zelf heen moet en ben sinds zaterdag vijf kilo afgevallen omdat ik geen hap door mijn keel krijg.
Ik heb ook een verhaal ik leerde men vriendin kennen 2.5jaar terug ik was een crimineel en een loser ze had problemen thuis ik ging door vuur haar bij mij te krijgen via jeugd rechtbank ik heb haar altijd gesteund toen ze zwanger werd en een misval kreeg door alles en ze ging nog naar school dus had geen geld dus ik gaf haar wat ze wou maar ik ben niet heilig ik was erg cru tegen haar omdat ik onze relatie voor normaal pakte en heb dingen gedaan waar ik niet trots op ben maar ik hou van haar met hart en ziel en ze is nu een maand weg en kan haar niet vergeten en wil haar terug de reden die ze geeft is voel niks meer voor je en je was erg tot dat men emmer overliep en dan was het uit na veel zagen wil ze gewone vrienden blijven maar niet meer en ben zo wanhopig dat ik terug met haar wil wie kan me raad geven Reactie infoteur, 11-06-2012
Ik wil dit zeker herhalen maar merk toch dat ik het eng vind zodra hij dichterbij komt, ofwel dat we echt contact hebben zeg maar. Ik stel mij nooit open op voor wie dan ook, maar bij hem gaat dat vanzelf. En dat voelt zo vertrouwd, maar tegelijkertijd zo eng en benauwend. Zodra ik dit ineens besef, trek ik mij net zo hard terug. Ik weet wat ik wil, maar eenmaal daar durf ik het niet en sluit ik mij af. Het veroorzaakt alleen maar een constante discussie met mijzelf.
Hi M., op de sms'jes hoef je niet te reageren, maar doe je het wel, schrijf dan dat het uitstekend gaat. Houd al je teksten kort! Laat je dus niet verleiden tot het schrijven van een lange emotionele mail of een telefoongesprek waarbij tranen zullen rollen. Zo'n man als hij verdient dat niet, en hij weet ook niet wat hij ermee aan moet. Kortom, schrijf gerust een kille mededeling terug en laat hem verder met rust. Is hij een kerel die van je houdt, dan zal hij vroeg of laat terugkeren. Om je eindelijk ECHT op handen te dragen. Doet hij helemaal niets meer, dan krijg je helaas bevestigd wat je al wist. Fantasie en realiteit zijn moeilijk met elkaar te verbinden, en je ex is daar achtergekomen! Grt, A.
De reden dat vrouwen soms boos worden op hun vriend is om te testen of haar vriend nog wel van haar houdt. Dat klinkt vreemd maar komt zeer veel voor. Ze probeert daarmee indirecte interesse signalen te verkrijgen. Het is een stukje onzekerheid. De meeste mannen begrijpen dit niet en interpreteren het als ‘vervelend’ maar eigenlijk kan je het zien als een compliment 🙂
Wat moet ik doen? Ik kom uit een relatie van 1,5 jaar in het begin ging het heel goed, we zijn 2 keer op vakantie geweest, alles ging vlotjes. Nu een goede twee weken geleden heeft ze het uitgemaakt omdat ze "tijd' nodig had, ik natuurlijk overdonderd omdat ik het niet zag aankomen. Ok, er waren paar discussies en communiceerden niet zo goed, misschien wel een beetje mijn fout… ik zag het als een totale verassing. Ik gaf haar de ruimte, ik smste niet ik belde niet, en ze wou terug. Ik was natuurlijk heel voorzichtig en we hadden een rustig gesprek en we zouden weer op vakantie gaan en terug een nieuwe start in onze relatie nemen. Maar de dag erna vertelde ze mij dat ze in de tijd dat ze die tijd nodig had seks heeft gehad met een ex-collega die ze 2 keer heeft ontmoet. Ok, we waren toen eventjes uit elkaar. Zij wilt nog altijd terug maar ik weet niet wat ik moet doen… Reactie infoteur, 05-02-2016

Wat ik hiermee wel wil zeggen, is dat als je ex blijkbaar heeft gezegd dat hij of zij niet met je verder wil, dat hij of zij dan ook niet meer op je hoeft te kunnen rekenen. Wees dus niet alleen maar aardig tegen hem of haar, en doe niet zomaar alles wat hij of zij van je vraagt. Als je ex denkt dat hij of zij nu zonder meer op je kan rekenen als vriend, laat dan zien dat dat niet klopt.


Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.

Dus niet lijdzaam gaan afwachten tot het zo ver is, en je aanpassen aan welke mogelijkheden hij schept en in welk tempo. Je zet jezelf nu op de reservebank en oefent geen enkele invloed daarop uit. Dat is alleen maar frustrerend voor jou. De belemmering zit duidelijk aan zijn kant, en je moet duidelijk maken dat een relatie met jou er niet in zit, zolang dat niet opgelost is.
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
Hallo, ik (man) had een relatie van 9 maanden met iemand waar ik al 15 jaar een oogje op had en zei op mij (door omstandigheden kon het nooit). Het was te mooi om waar te zijn toen we eindelijk wat konden beginnen. Het eerste half jaar ging goed, maar daarna gingen we elkaar ergen in dingen van elkaar. Na een ruzie hebben we de knoop doorgehakt en uit elkaar gegaan met als gevolg dat ik er 2 dagen later al dikke spijt van heb. Hou nog altijd veel van haar, gaat geen moment voorbij zonder dat ik aan haar denk, eetlust is erg vermindert, ik val af…
Hi W., de oorzaak van de breuk lijkt een combinatie te zijn van uiteenlopende toekomstverwachtingen en het niet accepteren van de omgangsregeling (t.a.v. je dochter). Je ex heeft aangegeven daar geen vertrouwen in te hebben, ook denkt hij dat je naar zijn smaak teveel verwacht wat betreft samenwonen e.d. Wie een relatie aangaat met iemand die een kind heeft, zal zich moeten schikken naar de onverwachte situaties die zich kunnen voordoen. Een voorbeeld is dat jullie weekend anders zou worden dan gepland omdat je dochter niet werd opgehaald. De manier waarop hij wegging verraadt dat hij je dochter niet accepteert. Ze wordt als een last ervaren, een onderwerp waar ruzie over gemaakt wordt en waarover frustratie heerst. Een kind voelt zoiets haarfijn aan. Wat er zich verder allemaal heeft afgespeeld tussen jou en je andere ex, weet alleen jij het beste.
Vrienden zijn vaak leuk en gezellig. Hij vindt jou leuk en je vrienden zijn niet voor niks je vrienden, dus waarschijnlijk lijken ze op jou of hebben ze iets met jou gemeen waardoor hij ze ook leuk vindt en anders is er altijd nog alcohol om het ijs te breken. De ouders zijn een ander verhaal. Stel hem niet voor aan je ouders en begin daar ook niet over, tot hij over zijn ouders begint. Dat is het signaal om ook langzaam over jouw ouders te praten.

Het is ook wel de leeftijd denk ik (ik 22, hij 21. Ik ben druk met mn studie, hij werkt in een winkel). Maar hij was wel m’n eerste echte liefde en dat vind ik lastig om achter me laten. Zeker wanneer hij steeds zegt dat hij contact wilt houden en me niet kwijt wilt. Ik heb ook te lang hoop gehouden, wat natuurlijk hartstikke naief en dom is. Maar hij hield mij gewoon aan t lijntje.

Hi Krabi, je staat niet machteloos maar hebt juist alle macht in handen. Omdat ie financieel deels afhankelijk van je was, kun je zijn 'liefde' niet serieus nemen. Wellicht houdt hij om de verkeerde redenen van jou of veinst hij die liefde omdat hij weet dat er bij jou geld te halen is om zijn verslaving te onderhouden. En nu dreigt hij die geldstroom te verliezen… Grt, A.
Mannen zijn stoer als het komt op het doodmaken van insecten, maar ze zijn eitjes als het komt op intimiteit en een serieuze relatie. Als hij niet klaar is om zich te binden zal hij zich op een rare manier gedragen, een manier waarop je je afvraagt wat er toch mis is met mannen. Sommige mannen stappen in en uit een relatie alsof ze door een draaideur gaan, omdat ze het gejaag en het gevoel van eigenwaarde niet willen verliezen als ze in contact komen met een nieuwe vrouw.
We hadden het over samen eten, mijn ex leek dat wel gezellig. Prima, maar nadat ik uitgenodigd was bedenkt mijn ex ineens of collega C misschien ook wel meewil? (dat is dus niet mijn maatje R). Net alsof ze niet alleen met mij in een situatie wil zijn. Telkens is er iemand bij. Wat voor gedrag zal dit zijn? Ze hoeft mij niet te vrezen hoor, ik heb haar in weken al niet verkeerd aangeraakt o.i.d. Eerder als het uit was, keken we rustig film samen of zaten we gezellig te eten. Dus waarom nu die vreemde benadering?
Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.
Mijn vriend en ik zaten in een relatie van 4 maanden. We waren al eerder uit elkaar gegaan vanwege te veel ruzie, maar hij miste me en kwam binnen een maand terug. We probeerde het opnieuw en in het begin ging het heel erg goed en onze band was veel sterker... Tot dat ik mijn moeder vertelde van onze relatie en zei dat ze hem eerst wou zien voordat ik met hem omging. Het werd steeds moeilijker om hem vaak te zien, want mijn moeder is niet vaak in Nederland. Dat was de reden dat mijn vriend en ik vaak ruzie begonnen te krijgen. Hij maakte het 2 dagen geleden met mij uit omdat hij de ruzies zat was en vond dat elke dag ruzie maken en daardoor ook dagen geen contact hebben niet gewoon in een relatie. Ik heb heel veel spijt van hoe ik alles heb aangepakt. We zijn allebei heel erg koppig maar ik weet dat als mijn moeder hem ontmoet heeft en mij meer vrijheid zou geven dat er zo wie zo minder ruzie is en onze band veel sterker zou kunnen worden.

Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.
Toen ik Dr. Isikolo vond, had ik dringend behoefte aan het terugbrengen van mijn ex-geliefde. Hij liet me achter voor een andere vrouw. Het gebeurde zo snel en ik had helemaal geen inspraak in de situatie. Hij dumpte me gewoon na 3 jaar zonder uitleg. Ik neem contact op met Dr. Isikolo via zijn e-mail en hij vertelde me wat ik moest doen voordat hij me kon helpen en ik deed wat hij me vertelde, nadat ik had verstrekt wat hij wilde, wierp hij een liefdesbetovering om ons te helpen weer bij elkaar te komen. Kort nadat hij zijn betovering had gedaan, begon mijn vriend me opnieuw te sms'en en voelde me vreselijk voor wat hij me net had aangedaan. Hij zei dat ik de belangrijkste persoon in zijn leven was en dat weet hij nu. We gingen samen wonen en hij stond meer open voor mij dan voorheen en hij begon meer tijd met me door te brengen dan voorheen. Sinds Dr. Isikolo me heeft geholpen, is mijn partner heel stabiel, trouw en dichter bij me dan ooit tevoren. Ik beveel Dr. Isikolo ten zeerste aan voor iedereen die hulp nodig heeft. whatsapp hem nu +2348133261196.

Hi R Nico, je beschrijft een relatie waarin geen vertrouwen was, en waar een goede timing geen plaats had. Het begon al dubieus doordat je in bed kroop met het meisje waar je vriend verliefd op was. Geen beste binnenkomer. Een huis kopen op basis van wat verliefdheid kan verder enkel fout lopen, net zoals het aanschaffen van babyflesjes als er geen baby is. Voor je controledrang bleek je achteraf een goede reden te hebben. Na de breuk had ze immers binnen drie dagen een ander, een vriend van jou. Het komt allemaal zeer onvolwassen over, ook wel te zien aan het feit dat je ex nu weer bij haar moeder woont. En jij reageerde op het geheel door op haar auto te slaan en te roepen dat je haar terug wilt. Waarom zou je dat eigenlijk willen? Je noemt haar lui, koppig en bazig. Ze lag in bed met je vriend (koek van eigen deeg), geniet van je geschenken, en zegt niet van jou te houden. De relatie was ongezond en hing van kinderlijkheid aan elkaar. 'Wanneer krijg ik een verlovingsring?', 'Wanneer gaan we een baby maken?'… juist ja. Het beste is dat je haar lange tijd met rust laat en eventueel daarna contact opneemt om te vragen hoe het gaat. Hopelijk zijn jullie dan allebei 'ouder en wijzer' geworden. Sterkte, A.
Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
Mijn vriendin heeft het huis verlaten na een relatie van 12 jaar en een maand. Vorige maand nog ons jubileum gevierd met een etentje. We zijn al vanaf het begin samen gaan wonen en hebben twee periodes achter de rug waar we al eens een korte tijd uit elkaar zijn geweest. De meeste problemen welke wij in onze relatie hadden lagen aan mij (ontken ik niet). Een gameverslaving aan mijn kant bijvoorbeeld...de dag dat ze het huis verliet heb ik dat ding te koop gezet. Het lijkt erop dat ik met alles te laat ben...Ze zat hier op de bank en ik moest het echt uit haar trekken (wat is er aan de hand?). Ze vertelde me dat ze twijfelde over onze relatie en ze niet wist wat ze moest doen. Ik gaf haar de keuze; Of je pakt je koffers nu, of we gaan verder. Ze pakte haar koffers en ging naar een vriendin. Vanaf het moment dat ze weg was begon ik eigenlijk al te huilen en haar te missen. Ze negeerde mij via whatsapp en de telefoon (je begint te stalken omdat ze je negeert). Ze moest ineens niets meer van mij hebben en vertelde mij een paar dagen later dat ze niet meer van mij hield...er zat geen liefde meer in. Ik kreeg dit niet over mijn hart...de dagen ervoor lagen we nog in bed te knuffelen etc. Het kwam binnen als een bom...ik stuurde haar nog bloemen op haar werk etc. Binnen twee weken heeft ze een nieuwe woning welke ze morgen gaat betrekken...Wat kan ik doen om haar alsnog terug te krijgen? Ik heb namelijk echt het gevoel voor altijd met haar te willen zijn.
Ze reageert hier heel geirriteerd op en zei dat ze mij opdringerig vond en dat ze zich gedwongen voelt en dat ondanks dat ze het goed met me kan vinden dat ze vind dat ik niet veranderd ben als ik haar zulke vragen stel. De dagen erna heb ik nog contact geprobeerd te zoeken en gezegd dat ik haar snapte maar hier werd niet op gereageerd. Toen stuurde ze zelf op een dag hoi en ik stuurde hoi terug en hier bleef het bij.
Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn. ‘Gezellig,’ zei de eekhoorn. ‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier. ‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’ ‘Nou ja … een klein beetje dan.’ Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was. ‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij. ‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan. ‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier. ‘Missen?’ ‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’ ‘Nee,’ zei de eekhoorn. ‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’ ‘Wat voel je dan?’ ‘Ja, daar gaat het nou om.’ ‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig. ‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’ ‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn . ‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’ De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen. ‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht. ‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’ En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’ ‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn. ‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte. De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer. ’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden. ‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’ ‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.. ‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.......... En toen kwam er een olifant..
Op een gegeven moment belde hij dat hij wilde praten. Hij kwam even tussen al zijn drukke werkzaamheden door en vertelde dat er een knop in zijn hoofd om was gegaan en dat hij niks meer voor mij voelde omdat hij zo boos op mij was geworden door het drammen zoals hij het noemde. Dit alles met tranen in zijn ogen… Bij het weggaan vroeg ik of hij er nog eens over na wilde denken en dat ging hij doen… Hij had even tijd nodig.

Want heb gelezen bij borderline mensen gaat het vaak snel over en hebben ze snel weer terug een nieuwe prins op het witte paard gevonden. Bij mijn zal het inderdaad langer duren want ik was de geen zonder die ziekte. Maar goed heb totaal geen contact meer met haar dat heeft zo wel weer een goed teken. Want haar telefoon had ik als een geschenk gedaan en dat heb ik haar ook afgenomen. Het is en blijft mijn gebaar was toen echt boos en heb er ook echt oprecht spijt van en dat kan ik haar nooit meer laten weten.
Alles ging voor een jaar erg goed. We gingen voor de eerste keer samen op reis naar Zweden, en hadden een leuke zorgeloze tijd. Maar plots maakte hij het uit. Hij had opnieuw de twijfels van een jaar terug: Was hij wel klaar voor zo'n serieuze relatie? Hij voorspelde al meteen dat door uit elkaar te gaan, hij me ging beginnen missen en beseffen dat hij niet zonder me kan. En hoopte dat dit zijn twijfels voor altijd zou doen verdwijnen. Dus voor hem leek dit ideaal: Eens enkele maanden genieten van het vrijgezellenleven, om dan weer sterker dan ooit verder te gaan met onze relatie. Toen hij na drie weken nog steeds achter dit idee stond stelde ik voor om elkaar enkele maanden niet meer te zien (want hij vroeg constant om 'als vrienden' af te spreken). Hij was hier erg door geschrokken en zei me dat hij dit niet wilde. Ook al twijfelt hij over alles, over één ding was hij zeker: dat hij me niet kwijt wilt en met mij een toekomst ziet. Hij vroeg nog twee weken om er zeker van te zijn dat hij me niet puur terug wilde uit 'gemis'. Perfect na twee weken nam hij contact op en zei hij dat hij absoluut zeker was dat hij me terug wou.
Ondertussen is het alweer 2 maanden geleden dat mijn relatie van 10 maanden werd verbroken door mijn ex. Onze relatie was super fijn, het klikte vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoette. Zij was niet alleen mijn liefje maar ook mijn maatje. Zelfs als ik heel eerlijk terug kijk op onze relatie kan ik geen minpunten noemen. We hadden het over onze toekomst samen en fantaseerden al vaak over samenwonen en dat soort dingen. Ik ben een best wel gevoelig persoon en wanneer er iets niet klopt dan voel ik dat al snel aan. Dat mijn ex onze relatie verbrak kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel.
Hi Jhonny, in mijn vorige bericht heb ik je een gewaagd advies gegeven. Bij geen of slechte respons kun je beginnen met de pauze. Het contact halfslachtig vasthouden is niet zo'n goed idee. Je denkt haar daarmee misschien terug te krijgen, maar het resultaat zal niet duurzaam zijn. Ze geeft dan bijvoorbeeld enkel toe omdat ze alleen is of omdat ze overgehaald wordt. Allemaal geen goede redenen. Je kunt alleen een gemis bereiken door je terug te trekken. Wil je niet van de aardbodem verdwijnen, dan licht je haar van te voren in. Groetjes, A.
Jij bent nu heel even verward. Je voelt de grond onder je voeten gewoon wegzakken en kunt niet meer helder nadenken. Bij momenten ben je heel emotioneel en weet je niet wat je moet doen en zeggen en daardoor ga je nu net verkeerde dingen doen/zeggen. Het belangrijkste is dat je nu innerlijke rust gaat creeren. Daarom is het belangrijk om even afstand van haar te nemen. Toch zeker 2 a 3 maand. Gewoon ff niet meer bellen met haar of haar zien. En als ze belt, dan zeg je gewoon zonder kwaad te worden dat jij ook ff tijd nodig hebt om te herstellen en je ff met rust wilt worden gelaten. Alles op een rij zetten en proberen terug nuchter te worden zodat je een beter overzicht hebt. Je moet haar ook de tijd gunnen om net hetzelfde te doen. Na een tijd ( de bezinningsperiode zeg maar)kan er mss een constructief gesprek volgen zonder elkaar dingen te gaan verwijten. Hoe stom het ook klinkt, jij moet nu ff weer rationeel zien te worden, net zoals zij.

Je bent al lange tijd aan het uitgaan met dezelfde man. Jullie hebben elke dag contact: als jullie elkaar niet kunnen zien, sturen jullie elkaar flirterige sms’jes. Hij heeft je geïntroduceerd bij zijn ouders en zijn vrienden als ‘zijn vriendin’. Hij nam je in vertrouwen en vertelde je persoonlijke verhalen tijdens intieme etentjes. Je leeft op een roze wolk, totdat...


Hoezeer ik ook probeer om geen contact op te nemen, zie ik wel op Facebook dat ze onze vriendschap status heeft veranderd en haar andere goede vrienden gewoon kunnen zien dat ze nog steeds een relatie heeft. Nu ben ik er via via ook achter gekomen dat ze al minimaal 2 weken niet thuis is geweest, waardoor ik sterk het vermoeden heb dat ze een ander heeft. De gedachte dat ze intiem is met een ander maakt me “gek”. Het maalt maar door mijn hoofd en pieker me suf.


Maar nu komt het vreemde. Hoewel je ex dus ooit verliefd werd op jou wegens een match tussen ieders emotionele kant van het brein, is het de logisch denkende kant van de hersenen dat heeft 'besloten' je niet langer te willen. Wanneer je dus je ex' logische denkwereld voedt door hem of haar te zeggen dat jullie bij elkaar horen, dat alles wel weer goed komt, hoe je de relatie wilt verbeteren, hoe dingen zullen veranderen, enz... ben je eigenlijk bezig zijn of haar gedachten te activeren, precies die gedachten die zeiden dat de relatie tot een eind moest komen. Met andere woorden, je bereikt de emoties van de ander niet. In plaats hiervan, moet je het emotionele brein van de ander zien te activeren, want een sterke liefde kan niet zo gauw om zeep worden gebracht. Houd altijd in gedachten dat een mens meestal wil wat hij of zij niet of moeilijk kan krijgen, niet wat op een dienblad wordt aangereikt. Doe dus het omgekeerde van wat je meent te moeten doen: Maak jezelf in eerste instantie aantrekkelijk, maar moeilijk bereikbaar.
Het zou zeer welkom zijn als de vader dit nu centraal zou zetten. Het is nu zeker niet een periode om het uit te maken en verwijten te uiten. Zijn timing is zeer ongepast en de manier waarop klinkt ook als onverstandig. (Dit zou je tegen hem kunnen zeggen, maar eigenlijk is het een open deur. Hij ziet het waarschijnlijk niet dus het nog eens zeggen geeft nu alleen maar extra drama..)
Vol interesse en enthousiasme heb ik het artikel gelezen. Het klinkt allemaal vrij "eenvoudig" en "logisch". Ik ben vorig jaar gescheiden na 4 jaar huwelijk en een totale relatie van 12 jaar. Vandaag de dag doet het nog net zoveel pijn als de dag dat ze zei dat ze bij me weg wilde. Alleen dit al, vind ik moeilijk te begrijpen. Dat ik een jaar later er nog zo kapot van ben. Ze ging bij me weg omdat ze het gevoel had dat ik de kar voor ons beide niet kon trekken in het leven. Ik heb iets langer over mijn studies gedaan en had ook een lager inkomen vaak dan zij had. Gelukkig was ik weldra afgestudeerd en had ik een leuke startersbaan. Helaas was het toen al te laat. Ze keek niet meer tegen me op. Ze had een echte vent nodig, geen bescheiden, timide ventje zei ze. Iemand die haar het gevoel kon geven dat ze zich nooit zorgen hoefde te maken.
Hiermee bedoel ik, dat je zodra je een man nog leert kennen, niet praat over kinderen, huwelijken of huisdieren. Simpelweg omdat dat nog helemaal niet aan de orde is. Je leeft in het hier en nu en in het hier en nu heb je een leuke man die je pas net kent. Tuurlijk kom je op een bepaalde leeftijd dat je iets serieus wilt en je wil weten of een man dezelfde levensvisie als jij hebt, maar dat hoeft niet meteen in het begin.
Op een gegeven moment ging mijn vriend twijfelen en hij had eindelijk gezegd wat hem nou dwars zat en dat het zo langer niet verder kon. Ik zei dat ik wel kon veranderen, maar dat gebeurde niet 123. Ik was eind juli nog jarig (25 jaar) en we zijn toen samen nog naar Berlijn gegaan. We hebben daar een goed gesprek gehad en het was echt een super weekend. Ik merkte echt dat hij van mij houd. Nadat we maandag gewoon weer aan het werk moesten, merkte ik al dat hij weer wat afstandelijker werd. Ik had hier heel erg moeite mee en dit viel dan ook verkeerd en we kregen weer ruzie. We hadden toen besloten dat ik hem even een weekend met rust zal laten. Ik zou van vrijdagochtend tot maandagavond bij een vriendin slapen en we zouden geen contact hebben. Dit was heel moeilijk voor ons, want normaal hebben wij dagelijks best veel contact (wat dus ook een aandachtspunt moest worden bij de aanpassingen). Ik kon de twijfel echt niet aan.
Help!!!! Echt even advies nodig…. Mijn ex vriendin heeft drie maanden geleden uit gemaakt, we waren bijna 4 jaar samen…. Ze had wat ruimte nodig, dus heb ik haar ook helemaal niet meer geappt of gebeld. Kwam ze vorige week in een café tegen, toen ze mij zagen met haar vriendin zijn ze allen een pakje sigaretten gaan halen en weg waren ze, heb wel even staan te kletsen ( paar minuten ) heb heel sterk t gevoel dat ze ook nog niet klaar is met mij, hoor ook dat ze me wel eens mist, maar toch geen contact opneemt… Ik heb ze dus met Valentijn n kaartje gestuurd met ( ik denk aan je) nu al een week geleden toch hoor ik niks, ze is wel erg beïnvloed door de moeder en de vriendinnen, zal ze angst hebben om in contact te komen met mij? ( voor omgeving) zal ze niks meer voelen voor mij? Moet ik nog een keer proberen te praten met haar ? Ik weet t allemaal niet meer, heeft iemand advies voor mij aub..
Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?
Wees je ervan bewust dat sommige mannen het geen probleem vinden om een leuke vrouw te daten terwijl ze haar niet als trouwmateriaal zien. Als je hem na zes maanden nog steeds niets hebt horen zeggen over zijn toekomstplannen betreffende het huwelijk of familie (met of zonder jou), moet je hem misschien vragen, "Welke kwaliteiten zoek je in je partner voor de toekomst?". Als hij kwaliteiten noemt die hij eerder aan jou toegekend heeft, is dat een goed teken. Het is geen goed teken als hij jou vooral complimenten geeft op het gebied van seks.
Enfin, op de terugweg in de auto zoende hij me opeens. Ik wist niet wat ik meemaakte, maar door wat hij allemaal zei en de goede sfeer die er hing is hij uiteindelijk meegegaan naar mijn huis. Ik heb hem gevraagd of hij het echt wilde, en niet de volgende dag zou zeggen: 'Eeehh oeps dit was niet de bedoeling'. Maar daarvan was geen sprake. Ik vroeg nog of hij echt niets met dat meisje wilde waarmee hij had gebabbeld, maar hij beweerde dat het niks is en nooit iets wordt en dat hij nog steeds alleen gek op mij is. We waren allebei zo nerveus, en zeiden ook dat het net onze eerste afspraakje was. Hij trilde helemaal en was zo enthousiast. Zei dat ik zo ontzettend mooi ben, dat ik zo enorm lief ben en dat hij zoveel van me houdt. Het was kortom een geweldige avond! :D
Hi Sonja, ja je wilt van mij de bevestiging horen dat je ex jou nog steeds ziet zitten. Helaas kan ik daarvoor geen enkel bewijs vinden ;D. Ze laat je ook vrij en los om te doen wat je zelf wilt. Het analyseren van haar gedrag is eigenlijk tijdverspilling. Haar persoonlijke issues dwarsbomen een verzoening sowieso. Daarom moet je ook niet werken aan herstel van wat ooit was, maar aan een manier om hier heelhuids vanaf te komen, op volle kracht vooruit. Terugkijken naar vroeger, met constant die onderhuidse hoop dat jullie elkaar terugvinden, helpt je niet. Gun jezelf dus een vriend(in) wiens gedragingen helder zijn. Iemand die jou begrijpt, en die jij begrijpt. Niet iemand die zich de hele tijd in raadsels hult en jou bij voortduring op het verkeerde spoor zet. De liefde is geen doolhof, maar een wederzijds 'weten'. Groetjes, A.
Nadat een week vol leuk praten over whatssapp was voorbijgegaan, had ik gevraagd of zij eerst een dubbeldate wou, mijn vriend en ik, en zij met haar vriendin. Ze wou echter liever 1 op 1, waar ik eigenlijk wel blij mee was. We hadden echt een super leuke eerste date, zijn wat gaan drinken, besloten spontaan een random-bioscoopfilm te gaan kijken, en zijn we daarna nog tot in de late uurtjes wezen drinken in de stad (niet alchohol, though, zij was met auto en ik uit solidariteit).

Als je naar je hart luistert, is alles wat je hoort dat je van je ex houdt en je wilt ze terug. Probeer in plaats daarvan met je gedachten te denken. Wees logisch. Analyseer de voor- en nadelen van uw relatie. Analyseer de voor- en nadelen van uw ex. Ontleed wat uw doelen in het leven zijn en of een relatie met uw ex al dan niet overeenkomt met die doelen.
Het kwam ook redelijk plotseling, wij hebben wel elkaar gesproken onlangs over dat zij niet gelukkig was. Zij wilde samenwonen, op vakantie etc maar door mijn werk was dat wat ingewikkeld, deze reden accepteerde ze niet. De eerste zin dat eruit kwam was ‘Ik kan niet meer’. Wat mij vooral heel confuse maakt is het feit dat ze zegt nog enorm veel van mij te houden. Hoe kan dit als zij het uitmaakt? Ik wil niets liever dan aan al haar wensen voldoen en ben bereid daar hemel en aarde voor te bewegen, ben alleen bang dat het te laat is. Tijdens onze relatie was ik altijd degene die de boot afhield en nu wil ik niets liever dan de liefde aan haar verklaren.
Kortom: minder passief worden, minder alles aan hem overlaten en afwachten, maar weten hoe de vork in de steel zit. En op basis van weten je eigen conclusies trekken. Niet te bang zijn om hem (dan) kwijt te raken, of antwoorden te krijgen die je niet wil horen, want nu "heb" je hem ook niet. En straks ben je maanden/jaren verder en spijt dat je jezelf niet eerder hebt vrijgemaakt (voor wel een normale relatie/ liefde die wel vrij is en voor jou kan gaan)..
Hi Joyce, je kunt niet met zijn drieeen in een relatie zitten. Aan deze man heb je niets, dus de vraag of hij terugkomt is een verkeerde. Je moet hem zelf niet terug willen! Een beetje kerel zou je veel beter behandelen, niet met zijn ex rommelen en jouw schrijfsels beslist lezen. Kortom, een hele foute man waar je met een grote boog omheen moet lopen. Gelukkig begint jouw vrijheid hier en nu! Sterkte, A.

dat ik haar mis, maar daar heeft ze niet op gereageerd. Voordat ze naar Barcelona ging heb ik haar gevraagd om tegen mij te zeggen dat ze er echt klaar mee is. Haar reactie daarop is: Hoe bedoel je klaar mee? Want om eerlijk te zijn heb ik nog niet erg de kans gekregen om je te missen en natuurlijk vind ik het raar zonder jou maar ik vind dat ik tijd aan mezelf moet besteden. Ik ga eerst lekker naar Barcelona om te ontstressen.. Ik heb dus werkelijk geen idee wat er nu in haar hoofd omgaat, want ik wilde eerste kortaf reageren op haar opmerking dat ze over me heeft gedroomd. Want ik hoef geen contact, als ze alleen maar contact zoekt voor de fun. Enige tips, adviezen? Moet ik haar duidelijk maken dat ik geen contact wens? Want ik vraag me af waarom ze niet reageert op: Ik mis je. Maar wel vragen stelt zoals hoe gaat het echt met je? En zelf aangeeft dat het op en af is bij haarzelf.. Tips welkom! Gr. S.


Het is nu ook niet dat hij superheilig is, maar ik weet wel hoe gek hij op mij was. We hebben er eens een nacht over geslapen. Vreemd genoeg stelde hij eerst voor om nog een uitstapje te doen, maar aangezien voor mij de grens (met het handgemeen) overschreden was, zag ik dit nu niet bepaald zitten. Hij deed eigenlijk zelfs alsof er geen vuiltje aan de lucht was. En dan plots, slechts enkele minuten later, komt hij zeggen dat we maar beter “een pauze kunnen inlassen”. Oké, die pauze leek me nog best een goed idee, want na zo’n verhitte ruzie deze week kon ik echt niet doen alsof er niets gebeurd was. Hij bracht me toen naar het station, maar eenmaal de trein er was begon ik keihard te twijfelen en sprongen bij hem de tranen in de ogen. Uiteindelijk heb ik de trein laten gaan, zonder mij. Het voelde ook zo héél plots. Opstaan en amper een paar uur later sta je op het perron te wezen omdat je elkaar loslaat.
Na gesprekken met mensen die dicht bij mij staan heb ik ook van hen vernomen dat ze vonden dat ik mezelf niet meer was, en dat ik zo chagrijnig deed. Dat ik aan het 'verzuren' was. Pfff, het is niet makkelijk om te horen, maar ook weer een stok achter de deur om door te gaan met een positieve instelling! Door te sporten groeit mijn zelfvertrouwen ook weer, en met zelfvertrouwen sta je toch veel beter in het leven.
Echter in mei 2012 ben ik nogmaals met de moeder van mijn oudste zoon mee gegaan naar de Ardennen, iets wat ik wel heb gezegd…, althans in 1e instatie loog ik erover, maar daar prikte ze snel doorheen. Daar kwam t besef dat wat ik deed niet goed was, ik miste mijn vriendinnetje heel erg en ik maakte een keuze… mijn vriendinnetje heeft me toen weken totaal genegeerd…
Dus, zo staan de zaken nu. Het vreemde is dat ik niet eens verdrietig ben, of boos. Misschien had ik hier op gerekend? Misschien is dit nodig om hem te doen beseffen dat het tussen ons beiden nog niet zo slecht was? Ik voel me wel gekwetst, maar ondanks dat was onze avond/nacht samen echt heel bijzonder en heeft ons beiden laten zien dat hetgene wat er tussen ons is, niet 'zomaar' iets is. Dat gaf ex ook meteen toe.
Ik vertelde daardoor continu wat ik aan het doen ben en wat ik verander aan mijn leven. In de hoop haar te kunnen overtuigen tot gisteren. Ze had een date met een vriend van haar school. Zij is 19 en heel mooi.. Ik wist dit niet, daar zei ze niks over. Ik hoor van andere mensen die die de nieuwe vriend ook kende da hij wel zijn fouten heeft, maar ik kende die jongen niet. Ik zeg dit tegen mijn vriendin van waarom doe je dit? We zouden gisteren ook twee jaar samen geweest zijn. Ik stuur wat ik voor haar voel, dat dit gedrag heel verkeerd was. En ik zei tegen haar wat ik hoorde over de nieuwe vriend. En ineens met twee in de verdediging. Wij zijn vrienden en dat da kan maar dan ga je niet naar de cinema en drinken. Echt een date leek dit.
Nu 4 maanden nadat het uit is gegaan met mijn (ex)-vriendin, waar ik een relatie van 3,5 jaar mee had, heb ik nog steeds veel gevoelens voor haar. Ik (27) en zij (22, bijna 23) hebben die 3,5 jaar veel mooie en leuke dingen gedaan en toch was er altijd die onzekerheid van haar kant (dat had ze al voordat ik haar leerde kennen) en ook periodes van achterdochtigheid en wantrouwen (ik ben nooit vreemd gegaan, maar zij zag dat anders door m.i. onder andere die "chronische" onzekerheid). Ik heb dit altijd geaccepteerd en heb daarmee weliswaar een hoop oude vriend(inn)en links laten liggen.
Het was erg gezellig, hij haalde oude herinneringen op en we hebben er veel om moeten lachen. En weer zag ik hem zo nu en dan kijken als hij dacht dat ik niet keek. Daarna naar de auto gegaan en teruggereden (inmiddels uren verder!), hij vroeg mij wat ik zou gaan doen of ik naar huis zou gaan, ik reageerde daar een beetje vaag op . Hij wilde de volgende dag weer afspreken, voor ik het wist zei ik JA is goed.
Ondertussen waren we terug samen, alles ging redelijk goed, met hier en daar een kleine wrijving, de reden dat het daar voor uitwas, was omdat ik te weinig aandacht en respect voor haar had, nu zegt ze dat we niet bij elkaar passen, en dat het haar ook zeer doet, en dat ze geen toekomst in ons ziet, maar toch is ze boos als ze me tegen komt op een dating/profiel site. Ze vraagt om haar met rust te laten, doe ik dat is ze boos dat ik haar niet meer stuur, wat moet ik van dit alles denken? Het is nu zo een kleine week terug uit tussen ons. Greet Eric Reactie infoteur, 24-09-2012

Hi Leo, je moet een vrouw altijd respecteren, ook haar woorden ;). Heeft je ex de komende weken geen tijd, dan is dat zo. Ga dus niet zeuren maar wacht netjes af. Hoor je echt wekenlang helemaal niets meer, vraag dan vriendelijk of ze nog leeft ;D. Zo houd je het contact enigszins warm. Je merkt dan vanzelf wel of ze blij is van je te horen, of juist geirriteerd is. Grt, A.
Het rare is (we zien elkaar bijna elke zaterdag op de vereniging, waar we allebei al heel lang actief zijn) dat zij in mijn ogen ineens heel erg veranderd is… veel meer dingen die ze voorheen niet zo snel zou doen door veel meer te gaan stappen, op vakantie te gaan met vriendinnen, kortom dingen doen die ze voorheen (ook voordat we wat kregen) niet zo snel zou doen…

Als jij en je ex in een serieuze relatie waren, dan zullen ze niet zo snel kunnen doorgaan. In feite, geen contact gaat alleen om hen meer van je te doen missen en de goede dingen over je te onthouden. Je moet hier een soort van sprong in het diepe doen. Het alternatief voor geen contact is een soort van stalking van, wat waarschijnlijk zal leiden tot een terughoudende houding tegenover jou. Je hebt echt niet veel meer opties dan deze.
Afgelopen vrijdag hebben we ook weer samen gewerkt. ze week haast niet van mijn zijde, haha. Waar ik zakelijk maar vriendelijk mijn eigen taken deed en gezellig populair liep te doen met iedereen. Keek mijn ex met hondenoogjes, vroeg ze spontaan hoe mijn paar daagjes vakantie aan de kust waren geweest (met die andere goede collega/ vriendin) en hadden we vaak 'oogcontact' en bleef ze maar meer en meer in mijn buurt, waar we elkaar anders bijna "doodzwijgen". We zeiden nog niet heel erg veel tegen elkaar en mijn ex kijkt en doet nog wel wat gereserveerd. Dus tja, wat ze ook wil, zal zal ervoor moeten vechten. Ik doe er niks in verder behalve mijn lieve gezellige zelf zijn ;).

Hier weer even een berichtje van mij. Na een lange tijd stilte belde D me gisteravond in één keer op. Ze wilde weten hoe het met me ging. Ik stond hier werkelijk van te kijken, want zoals je kan lezen in mijn eerder bericht wilde ze nu even niets omdat ze anders haarzelf voorbij zou lopen. Maar toch belde ze, en het gesprek was gezellig, gemoedelijk. Ze vertelde me dat ze diverse keren met de telefoon in de hand op de bank had gezeten, maar dat ze me niet kon bellen omdat het te lastig was. Te lastig omdat ze weet hoeveel ik nog om haar geef. Maar toch belde ze. Mijn beste maat zei me gister dat ik te maken had met twee meiskes. De gevoels D, en de rationeel denkende D en nu had de gevoels D het even gewonnen van de denker. Zou hier wat in kunnen zitten? Ik twijfelde de laatste tijd of dat ze zich hetzelfde zou voelen als ik. Maar gister was misschien wel een bevestiging dat ze me nog niet vergeten was. Ik denk dat het nu ook het beste is om weer gewoon stil te houden of niet? Ik heb haar gister ook gezegd dat ze me maar gewoon moest bellen als ze daar zin in had. Dat zou ze wel graag willen, maar dan zou het weer te lastig worden. (is dat de denker en de voeler in 1 zin?) Ze is aankomende maandag jarig en wil haar toch even een kaartje sturen, haar laten merken dat ik wel aan haar denk. Ik heb haar gister min of meer ook door laten schemeren dat ik er nog sta, en dat ik haar niet zomaar uit mijn systeem krijg, ondanks dat ik wel door ga met mijn leven. Ze vertelde me gister dat ze me van fb had verwijderd omdat ze er niet zo goed tegen kon wat er op mijn timeline gezet werd door een meiske wat ik voor een aantal maanden terug heb leren kennen. Beste Astrid. Hoe moet ik deze actie van gister zien, waar ik toch wel erg van stond te kijken. Zou ze stiekem willen peilen of dat ik er nog sta? Zoals je schrijft in je artikel "echte liefde verdwijnt niet" geldt dat ook als je een geruime tijd geen contact met elkaar hebt, of moet je af en toe laten merken dat je er nog staat? Kun je jezelf hiervoor afschermen, of blijft het dan altijd aan je knagen? Want echte liefde was het!
Hi Hij Weet Niet Hoe, met zo'n sms'je kun je inderdaad niet veel. Kennelijk is het een warmhoudertje en een beetje polsen of je al of niet kwaad op haar bent. Je eerste reactie was dan ook begrijpelijk. Neutrale of koude teksten van iemand van wie je houdt zijn immers moeilijk te verteren. Gelukkig raapte je je jezelf op tijd bij elkaar en besloot je je bericht met verwijten niet te verzenden. Zoals je het gedaan hebt is goed. Verder hangt het er vanaf wat jij wilt. Ik heb je geadviseerd deze ex te laten voor wat ze was, maar wil je haar terughebben, dan zul je niet moeten wachten tot zij jou schrijft. Een man moet altijd zelf de initiatieven nemen. Hoe ouderwetser, hoe beter het werkt ;). Maar tot op heden is er onvoldoende tijd verstreken, en gezien haar manier van doen lijkt het me ook niet zinnig om haar weer te veroveren. Van de overgang is op haar leeftijd doorgaans geen sprake, dat neemt niet weg dat ze last kan hebben van hormonale schommelingen en stemmingswisselingen. Dit is m.i. tevens de reden waarom veel mannen gek worden van hun vrouw, vrouwen niet begrijpen, of vrouwen een 'bitch' noemen ;D. Houd je niet vast aan je ex, maar kijk om je heen! Groetjes, A.
Hi Patrick, ook ik snap hier helemaal niets van. Het is een bundel van tegenstrijdigheden die je naar je hoofd kreeg: 'Geen toekomst meer zien', 'Wel van je houden', 'Niet meer aandurven'. Eventuele voorspellingen over het verloop kan ik je niet geven, ook al omdat je niet aangeeft wat er gebeurd is dat tot dit soort uitspraken heeft geleid. Sterkte, A.
Kort samengevat luidt het antwoord op de vraag "Hoe krijg ik mijn ex terug?" dan ook: Heb geduld, raak vooral niet in paniek en doe zeker geen dingen die duiden op wanhoop. Het vertrouwen van je ex en de liefde van je ex zijn alleen maar terug te winnen door geduld, rust, bedachtzaamheid, vertrouwen, openheid, oprechtheid, eerlijkheid en rustig assertief leiderschap.
Ik wou snel even reageren, mijn verhaal staat hierboven en ik herken toch wat raakvlakken. Ook ik miste iets in mijn sexleven, ik werd erdoor gefrustreerd en kwam snel kwaad. Ik ben nu een jaar verder en het doet nog altijd heel veel pijn. Maar wat ik tot nu toe geleerd heb, is dat ik nood heb aan een diepe connectie en bevestiging door intimiteit. Is dat er niet dan wordt ik gefrustreerd. het nadeel is echter dat ik me enorm hecht aan een persoon door die zoektocht naar connectie, ook al kan die persoon me misschien niet geven wat ik nodig heb. Zelf nu moet ik me heel vaak overtuigen dat ik nooit gelukkig zou zijn met mijn ex, iets wat rationeel waar lijkt, maar emotioneel echt niet zo voelt. Mijn advies dat ik kan geven is: ga op zoek naar wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn. als je intimiteit je zuurstof voor jezelf is, dan heb je iemand nodig die ook daar connectie met je zoekt…
Hi Flower1980, je bent wel boos, gezien je gedachte om je ex 'op zijn bek te laten gaan en al zijn spullen bij hem in de tuin te smijten'. En je boosheid is natuurlijk terecht. De fout die je gemaakt hebt en nu alles in de war stuurt is dat je hem mee naar je huis hebt genomen. Dat had je - zo snel na de recente ontwikkelingen - helemaal nooit moeten doen. Immers: 'Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak.' Nergens gaat dit gezegde zo sterk op als hier. Hij wil nu geen relatie met je, maar heeft dat ondertussen wel. Verder scharrelt ie met die ander, die waarschijnlijk van niets weet. Omdat hij niet wil dat je definitief het veld ruimt, komt ie met allerlei tekstjes die een vrouw zouden moeten binden: dat je zo fantastisch bent, dat ie zoveel van je houdt, dat jullie avond samen zo geweldig was, enz. Wat moet je met al deze zinloze prietpraat, als hij tegelijkertijd zegt dat hij dat andere meisje 'nog even wil aankijken'?
Ik heb eerst ook getwijfeld of het misschien om de seks ging. Maar als we afspraken en geen seks hadden. Maar gewoon knuffelden enzo. Dan was hij helemaal weg van me en kwam zijn gevoel weer terug zei hij. Maar hij heeft sinds het uit is altijd relaties gehad, en het lijkt wel alsof hij zich dan toch veiliger bij hun voelt en het met mij niet meer aandurft. Dus meestal verbreekt hij het contact meteen weer zodra hij gevoelens krijgt. Hij was ook degene die mij graag terug wou nadat het uit was, en moeite bleef doen. Tot hij er op een gegeven moment stopte. En nu is het dus andersom. :( Ondertussen zijn we gvd 3 jaar verder. En niemand heeft mij hem kunnen doen vergeten, zelfs na maanden geen contact. Elke dag zit hij in mijn hoofd. Het is moeilijk en pijnlijk. We zijn allebei 21 en hij heeft op 't moment een relatie met een meisje van 15. Dan denk ik.. Je durft het niet met mij aan maar hangt wel bij haar rond? Ik durf nooit echt meer over gevoelens te beginnen bang dat ik hem weg jaag. Mijn volgende stap wordt, zodra we weer afspreken (zal ongv over een paar maanden wel weer zo ver zijn) dan doe ik niet aan seks. Juist niet, kijken of dat misschien helpt. Hij zei bij onze vorige ontmoeting ook: Ik denk dat wij over een tijdje wel weer samenkomen.. Ik was in de 7e hemel, om vervolgens na een paar uur weer met een gebroken hart te zitten. Wat ik dan nooit laat merken, ik doe net alsof het me niet raakt. Daarnaast wilt hij eigenlijk nooit seks, hij zegt dan: Nee san, ik heb een relatie ik doe niks bij je. Maarja als je samen bij elkaar in bed ligt, en de spanning stijgt. Dan begin ik gewoon, en gebeurt het alsnog. Als ik niet begin dan wil hij na een uur alsnog wel beginnen maar soms ook niet. Daarom denk ik dat hij het niet echt voor de seks doet. Ik snap alleen niet waarom hij zo bang is het weer te proberen met mij.. Ik ben nooit vreemdgegaan? Hij gaf wel toe dat hij nog nooit zoveel van iemand heeft gehouden als van mij, misschien is die daarom bang dat extra pijnlijke gevoel te ervaren als het over is. Ik heb nu gewoon geen idee wat ik moet doen.. Ik heb hem geblokkeerd en ga afwachten op zijn moeite, als ik moeite doe dan ben k weer bang hem weg te jagen. Misschien dat ik over een maandje wel weer begin over afspreken. En dan geen seks, alleen maar gezelligheid misschien knuffelen maar meer niet. Hem laten verlangen naar meer.. En dan herrinneringen ophalen over de leuke tijd van ons vroeger. Zucht.. Dit is mijn laatste poging :(
Misschien richt je a.s. verjaardag nog iets uit, want het is best een goed idee je ex te laten ontdooien door het aanbieden van appeltaart ;). De liefde van de man gaat nog altijd door de maag. Handhaaf de uitnodiging en zie toe wat hij doet. Komt ie, dan heeft hij het verleden nog niet laten rusten. Laat hij je barsten, dan weet je dat hij mogelijk al weer aan het daten is, er met een ander vandoor is, of zich laat leiden door angst om zich te binden. In al die gevallen doe je bitter weinig. HIJ is nu degene die aan zet is. De uitkomst van de test zal uitwijzen of hij echt met jou verder wil, of jou als een tussenrelatie zag op zijn weg naar een relatie waarin hij volgens zijn idee niet gehinderd wordt door een dochter die niet de zijne is. Bedenk goed of je hem echt wel terugwilt! Sterkte, A.

Ze reageerde desondanks snel maar het kwartje (zoals ik verwachte) viel toch de verkeerde kant op. Maar ik heb nu wel een helder en transparant antwoord. Dat het de juiste beslissing was omdat zij zich niet volledig kon geven doordat ze geen rust had en voorlopig geen tijd in een relatie wil steken. so be it. ik leg mij erbij neer en zie wel wat de toekomst brengt. Heb haar daarna aangegeven dat ik for the time being haar nummer verwijder uit mijn telefoon zodat we nu even niet doorblijven praten en ik mezelf anders gek maak. ze had hier meteen begrip voor al ging ze even in de tegenaanval maar zei ik dat ik het niet negatief bedoelde.
Elke verslaving drukt op een relatie, tot een breuk aan toe. Haar nu proberen te overtuigen dat je stopt met die rommel en jezelf wilt verbeteren, zal niet meteen helpen. Zij moet namelijk na verloop van tijd zelf merken dat je ten goede bent veranderd. Dit kost tijd. Heel veel tijd! Omdat je eerdaags een gesprek hebt kun je het best direct korte metten maken met je drugsverleden en dit haar meedelen. Daarnaast moet je excuus aanbieden voor alles wat je in jouw ogen fout gedaan hebt en wat haar trof. Zeg erbij dat het gebeurene verkeerd was en dat je er alles aan doet om straks beter voor de dag te komen. Dat je erop vertrouwt dat het goedkomt, ook al duurt het nog een poos. Dat je dat belangrijk vindt. Ga niet gedetailleerd in op je oude gedrag, omdat je dan waarschijnlijk een te negatief gesprek krijgt. Verder is het natuurlijk aan jouw ex hoe ze zal reageren. Of ze verder gaat met die ander, of ze jou na een lange pauze een antwoord geeft en je misschien wel weer wil ontmoeten. Enzovoorts. Vooralsnog staat het er niet best voor, maar dat weet je zelf ook. Sterkte, A.
Ik ben serieus bang want ik wil haar echt terug. Ik doe nu vriendelijk en normaal en zeg dat ik zelf zaken ook heb ingezien enzovoort. Maar ik heb echt bang dat er ergens zaken gaan uitkomen en dat er niets te herstellen valt. Het leek echt de afgelopen weken dat ik niets meer boeide en nu zegt ze dat ze soms te gevoelloos was en slecht en dat dat niet oké was van haar.
Ik dacht dat ik altijd de verkeerde tegen kwam. Gevalletje “ik ben een detail vergeten te noemen van 1.70 meter hoog” (vriendin cq getrouwd). Dat was mijn eerste geluk. En tweede. Mijn derde geluk was een psychisch gestoorde kerel die nog even ongewenst bleef plakken. (Lees half stalken) Daarna kwam gevalletje bindingsangst. En hoewel hij echt een leuke man was stond ons zo veel in de weg dat een relatie dat niet aan kon. Nu zijn we wel nog bevriend en op vriendschappelijke basis kunnen we prima verder. Hij blijft een leuk persoon alleen is een relatie voor ons niet weggelegd.
Na gesprekken met mensen die dicht bij mij staan heb ik ook van hen vernomen dat ze vonden dat ik mezelf niet meer was, en dat ik zo chagrijnig deed. Dat ik aan het 'verzuren' was. Pfff, het is niet makkelijk om te horen, maar ook weer een stok achter de deur om door te gaan met een positieve instelling! Door te sporten groeit mijn zelfvertrouwen ook weer, en met zelfvertrouwen sta je toch veel beter in het leven.
Hallo , 1 maand geleden heeft mij ex het plotseling uitgemaakt via whatsapp omdat hij vond dat we niet meer bij elkaar paste terwijl alles gewoon goed. ging..IK zei tegen hem dat we elkaar beter konden zien en beter konden uitpraten maar hij had er geen behoefte aan en zei dat ik hem niks moest opdragen ik had het niet verwacht dat hij zo iets zou doen.. Ik heb hem zovaak geappt gebeld maar hij blockt me steeds. Ik kan het niet afsluiten omdat ik nooit echt duidelijkheid heb gekregen waarom het uit is , Maar hij doet bot en wilt ook niks meer te maken hebben met mij.. Terwijl ik zoveel van hem hou ik weet geen raad meer, we hadden 1 jaar een relatie
×