“Ik vind het echt geweldig hoe je de man/vrouw dynamiek die er van nature is, verduidelijkt. Ik sta werkelijk te kijken dat ik zo’n basale kracht heb met een man, maar dat ik dat nog niet doorhad. Ik ben er net mee begonnen en nu al is de reactie die ik krijg van mannen EEN VERSCHIL VAN DAG EN NACHT met de manier waarop mannen me eerst negeerden. Het is een veilig gevoel dat ik nooit meer zonder mannelijk gezelschap zal zijn, behalve als ik daar zelf voor kies.”
Laat hem maar voelen dat als hij het uitmaakt, jij ook echt uit zijn leven verdwijnt. Natuurlijk mag je laten merken dat je dit liever niet wilt, maar dat wanneer hij besluit dat hij je niet meer wilt hij je ook niet meer krijgt. Als jij met hem blijft slapen zal hij nooit de kans krijgen om zich dit te realiseren. Maar wanneer jij duidelijk laat merken dat je afstand neemt, zal hij reageren met “Oei, dit komt wel erg dichtbij.”

Ongeveer 2 maanden geleden vertelde hij me dat hij niet meer goed in zijn vel zat en ongelukkig was. Dit nadat we hadden afgesproken binnen een jaar of 2 toch te gaan samenwonen als alles goed ging. Voor hem zodat hij daar toch over na kon denken en hem tijd te geven aan het idee te wennen, voor mij om toch een houvast te hebben. Sindsdien is er voor mij een enorme last van mijn schouders gevallen, zijn twijfel was weg en ik kon toch aan een toekomst met hem denken…
Hi Jannes, een relatie op te jonge leeftijd houdt altijd wel dit risico in. Want op een bepaald punt sta je voor toekomstplannen, die bij een gezonde relatie ook automatisch worden gemaakt. Bij jullie was er juist het omgekeerde, ze holde weg voor vastigheid, zekerheid en veiligheid. Om weer de spanning van verliefdheid te kunnen voelen. Niet alleen zij is kwetsend bezig geweest, ook haar vriend is geen zuivere koffie als hij van jouw bestaan afwist. Het is verleidelijk voor je om er bovenop te blijven zitten, maar het zal niets opleveren. In deze omstandigheid is er voor haar geen mogelijkheid om jou te missen. Haar mand is al vol! Daarom zul je minstens enkele maanden in acht moeten nemen en er in de tussentijd hard over moeten denken of je haar eigenlijk wel terug wilt. Groetjes, A.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!
We hebben het allemaal wel eens meegemaakt: Je ontmoet een man waar je helemaal into bent. Maar helaas kom je er vrij snel achter dat hij niet hetzelfde voelt voor jou. Je besluit om hem te laten gaan. Vervolgens komt hij weer terug op het moment dat jij eindelijk over hem heen bent. Hij kan je ergens niet laten gaan, terwijl hij geen relatie met je wil. En er is een reden waarom hij dat doet.

Kortom, wie het lef heeft dit soort taal uit te slaan, is in de puberteit blijven steken. Ook bij jouw ex zie je dat heel duidelijk, want als je aanbood om er iets aan te gaan doen kwam de heftige NEE met groot gemak uit zijn mond rollen. Een man die jou zo behandelt mag echt per omgaande post retour. Niet goed, geld terug ;). Kom dus nu keihard voor jezelf op, ook al wil je luisteren naar zijn visie. Wat is dat voor een visie die zijn vriendin monddood probeert te maken? Het gaat niet om visies, het gaat om zijn onwil om er iets van te maken. Zucht! ;) A.
5 jaar vergeet je niet zomaar en vraag me af dat hij nu een relatie heeft omdat hij me wil vergeten of hij echt van haar houd. Wat kan ik nog meer doen of beter gezegd: wat kan ik doen zodat ik toch misschien nog een kans krijg. We hebben al zoveel gesproken over een toekomst, ik heb hem zoveel gesteund met zijn problemen en dat lijkt nu nietmeer te bestaan.
Afgelopen vrijdag hebben we ook weer samen gewerkt. ze week haast niet van mijn zijde, haha. Waar ik zakelijk maar vriendelijk mijn eigen taken deed en gezellig populair liep te doen met iedereen. Keek mijn ex met hondenoogjes, vroeg ze spontaan hoe mijn paar daagjes vakantie aan de kust waren geweest (met die andere goede collega/ vriendin) en hadden we vaak 'oogcontact' en bleef ze maar meer en meer in mijn buurt, waar we elkaar anders bijna "doodzwijgen". We zeiden nog niet heel erg veel tegen elkaar en mijn ex kijkt en doet nog wel wat gereserveerd. Dus tja, wat ze ook wil, zal zal ervoor moeten vechten. Ik doe er niks in verder behalve mijn lieve gezellige zelf zijn ;).

Wees je ervan bewust dat sommige mannen het geen probleem vinden om een leuke vrouw te daten terwijl ze haar niet als trouwmateriaal zien. Als je hem na zes maanden nog steeds niets hebt horen zeggen over zijn toekomstplannen betreffende het huwelijk of familie (met of zonder jou), moet je hem misschien vragen, "Welke kwaliteiten zoek je in je partner voor de toekomst?". Als hij kwaliteiten noemt die hij eerder aan jou toegekend heeft, is dat een goed teken. Het is geen goed teken als hij jou vooral complimenten geeft op het gebied van seks.
Via een gezamenlijke vriendin weet ik dat het niet zo al te goed met hem gaat…Hij praat zelden over mij, maar heeft haar wel toegegeven dat hij veel gevoelens voor mij had, maar dat hij zijn vertrouwen in mij kwijt is…. Het feit dat hij geen enkele reactie geeft, maakt mij enerzijds verdrietig, anderzijds kwaad… Ik heb nu reeds enkele dagen niets meer laten weten, maar de drang om hem op te zoeken om nogmaals een poging te doen met hem te praten is groot! Toch probeer ik dit niet te doen… Ik probeer hem tijd en ruimte te geven, ook al heb ik het hier zeer moeilijk mee… Ik heb het gevoel dat ik het nooit zal kunnen loslaten als hij me kans niet geeft dit uit te praten…. Ik blijf mij afvragen hoe iemand zo kan omslaan in een relatie, terwijl er zoveel gevoelens van beide kanten waren… Waarom kan hij dit negeren?… Waarom kan ik dit niet?… Zoveel vragen…
Mijn ex heeft het gisteren uitgemaakt hij zei al eerder dat hij nooit verliefd was maar dat dat niet uitmaakte, hier baalde ik al erg van omdat ik wel heel verliefd ben. Ik wil hem echt heel graag terug maar hij zegt dat hij wat miste en niet van de relatie kon genieten, betekend dit dat het echt kansloos is om hem ooit nog terug te krijgen? We hadden langer dan een jaar en wil hem echt niet kwijt hij is echt alles voor me, kan iemand me helpen? Reactie infoteur, 12-01-2016

Het kan liggen aan een angst om zich al of niet definitief te binden, ook is het nog mogelijk dat hij een ander op het oog heeft. Andere opties zijn er nauwelijks. Je ex zegt dat hij 'op dit moment' geen relatie wil, maar dat is kletskoek van de eerste orde. Hij HEEFT namelijk een relatie en daar zitten verwachtingen, verantwoordelijkheden en morele verplichtingen aan vast. Er tussenuit knijpen geeft aan dat hij met iets worstelt, maar de waarheid niet op tafel legt. Hoe dan ook, het leed is geschied en het 'afscheid' was waardeloos. Jouw houding was overigens prima, en het is goed dat hij klaarblijkelijk niet had verwacht dat jij je gewoon bij de stomme feiten neerlegt. Nuchter en wel. Want mannen klagen dan maar al te vaak dat vrouwen 'emotionele drama queens' zouden zijn, zodra een vrouw zich nuchter voordoet zijn de heren in alle staten ;). Met het gevolg dat de jouwe in de hyper-emotionele modus ging staan en je knuffelde en aaide alsof jullie nooit uit elkaar waren. Wat je moet doen is hem een tijd met rust laten, geen gesprekken, geen geknuffel, helemaal niks. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan moet HIJ over de brug komen, niet jij. En zal het vanzelf weer goedkomen, gewoon omdat hij inziet dat dat moet. Lees ook:


In dat artikel lees je waarschijnlijk wel op welke punten het mis ging. Was er aan haar trouwens niets mis? Na verloop van tijd komen ieders minpunten boven water en gaat het erom dat je je daar niets van aantrekt. Een beetje bijsturen, elkaar aanvullen, rekening houden met elkaar… in een goede relatie gaat dat vanzelf. Het is goed mogelijk dat er nog andere dingen zijn die haar dwars zaten. En nu geen zin in heeft om daarover te praten. Maar was zij niet degene die wilde dat je je gevoelens openbaarde? Beter laat dan nooit. Nu je dat eindelijk doet is het ook weer niet goed. Daarom denk ik dat je ex altijd wel redenen zou hebben gevonden om de relatie te doen knappen. En die zijn er ook, want geen mens is perfect. Jammer dat ze je voortijdig aan de kant heeft geschoven, zelfs met de woorden dat ze altijd van je gehouden heeft en je ontzettend zal missen. Waarom ze dan niet verder met je kan, zoals ze zelf zegt, is me een raadsel. Verbeteringen aanbrengen is een zaak van twee mensen, niet van eentje. Je kunt haar na enkele maanden tot een jaar nog eens schrijven en vragen hoe het met haar gaat. Houd emoties dan achterwege, maar wees gerust openlijk nieuwsgierig. Ongetwijfeld ben je dat als vanzelf dan al. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan zal ze blij verrast zijn van je te horen. In alle andere gevallen is het oppassen geblazen. Sterkte, A.
Het voelt allemaal zo tegenstrijdig… Is het zijn verstand tov zijn gevoel, hebben zijn ouders hier dan echt invloed op, zijn ze erbij betrokken? Nu ja als je weet dat zijn mama hem eens vertelde dat hij toch zeker met condoom moest vrijen (alsof ik me expres zwanger zou laten maken ofzo?) Als mijn moeder ons uitnodigt voor het ontbijt dan hoort hij daar automatisch bij, als zijn ouders vroegen om te komen ontbijten hadden ze het enkel op hem bedoeld…
Hi Barrie, je hebt helemaal niets aan haar. Kennelijk heeft ze in die week met jou ook met een ander aangepapt en liet ze je plompverloren barsten. Wat is dat voor 'liefde'? Het lijkt helemaal nergens op, ook niet op verliefdheid, ook niet op vriendschap. Zoals je al merkte houdt de ander overtuigen doorgaans enkel in dat deze het omgekeerde gaat doen van wat je wilt, dus ook dat hielp niet bepaald. Waarom je vrijwillig in de wachtkamer gaat zitten in de hoop op een kans is misschien begrijpelijk, maar niet verstandig. Beter kun je haar uit je hoofd zetten, en pas terugkeren als ze vrij is. Misschien kom je daar ooit achter als ze dit op internet meldt. Deze dame is sowieso niet serieus bezig! Sterkte, A.
Helaas is in mei dit jaar bij zijn 2e ex acute leukemie geconstateerd. Zij is een alleenstaande moeder van 3 kinderen en mijn ex heeft beloofd haar te helpen. Hier heeft hij zoveel tijd aan besteed dat er voor mij bijna geen tijd meer over is. Dit komt ook omdat mijn ex in de horeca werkt 's avonds en in het weekend (van 14.00 tot 11.00 uur) en ik overdag.
Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!
Zorg dus zelf dat je in je eigen behoeften voorziet. Als je verlegen zit om gezelschap, zoek dan vrienden op. Als je graag aandacht wil, ga dan gewoon voor de lol eens met iemand op een date. Als je behoefte hebt aan seks is het ook helemaal geen schande om een keer een onenightstand te hebben. Wanneer je hierna nog steeds je ex terug wilt, dan weet je zeker dat het je om die persoon te doen is, en niet om jouw onvervulde behoeftes.
Mooi dat je al zo bewust bent van je eigen gedrag. Er zijn veel manieren om je eigen liefde te ontdekken. Eigenlijk zijn de meeste therapievomen wel goed, maar het staat of valt bij de persoon/therapeut/coach die het toepast. Kies heel selecief en vertrouw daarin op je intuitie. Verder kunnen testimonials en referenties van eerdere clienten ook veelzeggend zijn. In het boek: Het boek Liefdesbang, geschreven door Hannah Cuppen, staan ook goede tips. Hartelijke groeten, Albert
We hebben daarbij ook nog een verbouwing gedaan en hadden een dynamiek die nogal destructief werkte. Terwijl ik connectie zocht in emotionele/praktische conflicten nam zij afstand en sloot zich in zichzelf. Doordat zij steeds meer afstand nam hakte ik er steeds driester op in met vaak stevige verwijten. Deze dynamiek ging zelf tot op het randje van het fysieke.
Hi Alain, sommige mensen maken een puinhoop van hun leven, zo ook jouw ex. Na de relatie met de vader van haar kind volgde een rebound, daarna jij, en nu weer een ander. Hoe haar kind dit allemaal ervaart zal haar minder kunnen schelen vrees ik, en zo is hij de dupe van het turbulente liefdesleven van zijn moeder. Zoals ik het lees zit ze nog steeds onder de plak van haar vader die jou en de vorige partners duidelijk niet zag zitten. Dat 'bedriegen' over en weer is wel opvallend, zo werd zij belazerd door haar ex, belazerde zij jou, en dacht haar vader dat jij haar weer belazerde. Zelfs met zijn eigen vrouw, hoe bespottelijk kan het zijn. Al met al zit er weinig toekomst in de relaties die je ex aanknoopt, dat is toch wel het patroon. Vroeg of laat eindigt het weer in vermeend vreemdgaan van haar of de partner, waarna de relatie knapt. Als ik jou was zou ik geen minuut emotie meer in haar steken, gewoon omdat je tegen jezelf moet zeggen dat jij beter verdient dan zij je kon geven. Zij houdt niet van jou, wel van het geld dat je meebracht en in deze fase van haar leven kennelijk goed uit kwam. En nu is ze doodleuk met een ander verder gegaan. Veel meer dan 'fijne feestdagen' kreeg je niet te horen, dit is het dan! Het kind kan er niets aan doen, maar je maakt het afscheid pijnlijker als je door blijft gaan met telefoontjes, mails of wat dan ook. Ik hoop dat je tzt over deze relatie heen komt. Sterkte, A.

Heeft je vriend misschien een drukke baan/studie waardoor hij niet veel tijd heeft jou te missen? Ik herken het wel, ik had het een tijdje rustig met mijn studie waardoor ik mijn vriend meer miste en normaal eigenlijk niet echt zo (of hij moet zoals nu een paar weken weg zijn zonder mob etc), hadden elkaar toen een week niet gezien. Hij miste mij eigenlijk niet, omdat hij super druk was op dat moment met zijn studie af te ronden en had gwn weg geen tijd om mij te missen...

Relaties hebben tijd nodig om te helen en te groeien. Neem de tijd en overhaast niets. Wanneer jullie uit elkaar gaan, is het belangrijk om goed stil te staan bij de uiteindelijke beslissing: of jullie je relatie nog een kans willen geven of dat het goed is zo. Hierbij is tijd een belangrijke factor. Sommige stellen overleven de crisis, maar voor anderen is een break up het begin van een mooie vriendschap.
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuldgevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor Nieuwjaar ging het perfect tussen ons maar met oudejaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uit te praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so Reactie infoteur, 07-02-2016
Dit brak mij enorm en ik heb het hier heel erg zwaar mee gehad. Maar alsnog wil ik haar terug, terwijl ze duidelijk zei dat dat nooit meer ging gebeuren. Mijn vraag: hoe kom ik van het gevoel dat ik haar mis en dat ze de ware had kunnen zijn af? Of hoe kan ik haar terugkrijgen is dit uberhaubt wel mogelijk? Ze is nog steeds met die andere vent helaas. Reactie infoteur, 05-02-2016
Allereerst ontzettend bedankt voor je reactie. Er zijn misschien inderdaad wat onduidelijkheden in mijn verhaal. We hebben namelijk juist heel veel gepraat samen. Veel over het verleden waardoor er toch wel veel negatieve gedachte omhoog zijn gekomen. Ze is gescheiden doordat haar ex een verhouding had met een begeleider van de kinderopvang. We kennen mekaar inderdaad net 3 maanden, maar het vertrouwde gevoel alsof we mekaar al jaren kennen is duidelijk bij ons alle twee aanwezig. Dit ook omdat we juist zoveel met elkaar hebben gepraat denk ik. We weten al erg veel van mekaar. En wat betreft de toekomstplannen, tja dat waren gewoon gedachtes die we deelde als we samen arm in arm in de tuin lagen. Ik denk inderdaad ook dat het allemaal te snel en te intensief is geweest. Maar dat is nu zo gelopen. We waren er allebei bij en trokken geen van beide aan de rem. Sterker nog, zij was de eerste maanden diegene die het snelst vooruit wilde. Maar wat ik nu zou kunnen doen is dus het geheel wat meer lucht geven?
Ik zit zelf een paar dagen met mijn ziel onder mijn arm, mijn vriendin heeft aangegeven dat zij denkt dat wij elkaar niet gelukkig kunnen maken doordat wij te verschillend zijn. Uiteraard koester in ergens nog hoop. Ik wil voor haar vechten. Ik lees jou verhaal en dit wil je denk niet horen maar vind je het niet ontzettend gemeen van hem? Hij heeft hier wel met jou gevoelens te maken .Hij geeft jou duidelijk een verkeerd beeld door te vragen of hij jou vast mag houden en een knuffel te geven, en dan ook nog aangeven dat hij aan jou heeft gedacht in het weekend. Als ik dit lees wordt ik hier wel boos van en heb ik enorm met je te doen. Ik voel op dit moment ook verdriet en voel mij verbonden met mensen die ook verdriet hebben. Ik snap heel goed dat je hoop koestert en alles anders ziet maar wees eens heel eerlijk naar jezelf toe, zou je hier gelukkig van worden? Die onzekerheid blijft. Ik wens je heel veel sterkte !!
×