Maar goed, met mij gaat het eigenlijk verassend de goede kant op. Ok ik denk nog wel aan haar maar kan nu weer genieten van de mooie dingen. Ja soms zijn er de downmomenten, maar die zullen met de tijd wel slijten. In plaats van te blijven rouwen ben ik eens gisteren bij mezelf stil blijven staan en eens opgesomd wat nu de positieve dingen waren van dit verhaal en wat ik eigenlijk heb geleerd. En het was verbazend toch heel wat:
Het heeft veel verdriet en onzekerheid met zich meegebracht aan mijn kant en vervolgens op (ook nare wijze) terugtrekken van zijn kant. Dit is inmiddels een jaar geleden en we hebben nog wel wat contact gehouden en verschillende zaken uitgepraat daarna, maar een hereniging bleef uit en inmiddels is het contact ook gestopt omdat het uiteindeljk toch meer van mij uitkwam.
Wijze woorden dat laatste. Je hebt inderdaad gelijk. Ze zit momenteel erg met zichzelf in de knoop en ik weet inderdaad niet of ik dat wel wil. Ik ben bereid om iemand te helpen die hulp nodig heeft maar niet ten koste van mijzelf. Ik laat het je nog weten hoe het etentje verloopt maar ik heb in de tussentijd een leuke ontmoeting gehad en ga zaterdag op date. Het kan snel gaan. 🙂

Hi Frits, dan moet deze dame eerst eens afkoelen! En daar moet je haar nu de tijd en gelegenheid voor geven. Neem maandenlang geen contact op totdat je zeker weet dat een eventueel gemis van haar kant aanwezig kan zijn. Want als ze je helemaal niet mist, is de kans op herstel natuurlijk nog veel kleiner. Tot op heden heb je alles gedaan wat fout is (zie het artikel), maar vanaf nu kun je een betere strategie volgen. Tenminste, als je de verleiding kunt weerstaan om haar voortijdig te bellen of schrijven. Dat ze bozig is, roept dat ze 'er klaar mee is', dat ze vindt dat je een egoist bent en teveel dramt, zijn helaas geen uitingen van diepe liefde. Misschien is zij nog wel veel te jong om zich te binden. Sterkte, A.
Heel confronterend, al ben ik blij dat ik besef wat er scheelt na dit gelezen te hebben. Ik heb bindingsangst, dat is overduidelijk voor mij nu. Ik zit opnieuw in het stadium van afstoten, weglopen, problemen zoeken. En na al een paar korte relaties gehad te hebben, is het patroon altijd hetzelfde. In het begin alles goed, bij een 3-tal maanden komt die bindingsangst als een storm over mij en de relatie razen. Nu dus ook. Maar ik erken wat ik heb, wil erover praten met mijn partner en proberen, stap voor stap, een duurzame relatie uit te bouwen. Ik ben me er bewust van dat het niet makkelijk zal zijn. Ik ben, sedert mijn scheiding, nu 10 jaar geleden (vertrouwen helemaal geschonden door ontrouw partner) al heel de tijd op de sukkel wat relaties betreft. Ik zou zo graag weer gewoon het alledaagse geluk willen vinden bij iemand. Ik hoop dat het me deze keer zal lukken. Bedankt voor de heldere uitleg over dit niet te onderschatten probleem. Mvg, Christine

Het is sinds 2 weken uit met mijn ex, zoals denk ik de meeste mensen wel hebben kan ik haar gewoon niet vergeten. Ze is telkens mijn hoofdonderwerp van de dag. We hebben geen ruzie, appen dagelijks, maar ik merk wel aan haar dat ze elke dag wat minder geïnteresseerd is. We zijn uit elkaar gegaan, omdat ze niet precies wist wat ze wilde, nou ze wilde wat tijd voor zichzelf en dat kon blijkbaar niet in een relatie. Zoals jullie waarschijnlijk begrijpen wil ik haar echt heel graag terug, maar weet niet hoe. Wat moet ik doen om haar terug te krijgen? Reactie infoteur, 01-02-2016

Ik heb eerst ook getwijfeld of het misschien om de seks ging. Maar als we afspraken en geen seks hadden. Maar gewoon knuffelden enzo. Dan was hij helemaal weg van me en kwam zijn gevoel weer terug zei hij. Maar hij heeft sinds het uit is altijd relaties gehad, en het lijkt wel alsof hij zich dan toch veiliger bij hun voelt en het met mij niet meer aandurft. Dus meestal verbreekt hij het contact meteen weer zodra hij gevoelens krijgt. Hij was ook degene die mij graag terug wou nadat het uit was, en moeite bleef doen. Tot hij er op een gegeven moment stopte. En nu is het dus andersom. :( Ondertussen zijn we gvd 3 jaar verder. En niemand heeft mij hem kunnen doen vergeten, zelfs na maanden geen contact. Elke dag zit hij in mijn hoofd. Het is moeilijk en pijnlijk. We zijn allebei 21 en hij heeft op 't moment een relatie met een meisje van 15. Dan denk ik.. Je durft het niet met mij aan maar hangt wel bij haar rond? Ik durf nooit echt meer over gevoelens te beginnen bang dat ik hem weg jaag. Mijn volgende stap wordt, zodra we weer afspreken (zal ongv over een paar maanden wel weer zo ver zijn) dan doe ik niet aan seks. Juist niet, kijken of dat misschien helpt. Hij zei bij onze vorige ontmoeting ook: Ik denk dat wij over een tijdje wel weer samenkomen.. Ik was in de 7e hemel, om vervolgens na een paar uur weer met een gebroken hart te zitten. Wat ik dan nooit laat merken, ik doe net alsof het me niet raakt. Daarnaast wilt hij eigenlijk nooit seks, hij zegt dan: Nee san, ik heb een relatie ik doe niks bij je. Maarja als je samen bij elkaar in bed ligt, en de spanning stijgt. Dan begin ik gewoon, en gebeurt het alsnog. Als ik niet begin dan wil hij na een uur alsnog wel beginnen maar soms ook niet. Daarom denk ik dat hij het niet echt voor de seks doet. Ik snap alleen niet waarom hij zo bang is het weer te proberen met mij.. Ik ben nooit vreemdgegaan? Hij gaf wel toe dat hij nog nooit zoveel van iemand heeft gehouden als van mij, misschien is die daarom bang dat extra pijnlijke gevoel te ervaren als het over is. Ik heb nu gewoon geen idee wat ik moet doen.. Ik heb hem geblokkeerd en ga afwachten op zijn moeite, als ik moeite doe dan ben k weer bang hem weg te jagen. Misschien dat ik over een maandje wel weer begin over afspreken. En dan geen seks, alleen maar gezelligheid misschien knuffelen maar meer niet. Hem laten verlangen naar meer.. En dan herrinneringen ophalen over de leuke tijd van ons vroeger. Zucht.. Dit is mijn laatste poging :(
Laat hem zijn gang gewoon gaan. Ik ben zelf een man en mannen gaan pas later dingen beseffen en dan beseffen ze gewoon wat ze kwijt geraakt zijn ik heb hetzelfde gehad met mijn ex maar dan de rollen omgedraaid. En beseft hij dat niet ja hoe pijnlijk het ook is dan moet je gewoon verder gaan want als hij het niet gaat beseffen dan zal hij geen ware liefde voelen voor jou. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb groetjes
"Win de man, niet de discussie": in iedere relatie komen ruzies voor. Je kunt problemen oplossen door erover te praten, maar vooral door er effectief over te praten. Begin niet opnieuw over onenigheden uit het verleden; dat is geschiedenis en kan het beste zo blijven. Bespreek geen problemen met je partner als je die niet eerst emotioneel verwerkt hebt. Als je boos of verdrietig wordt als je aan een probleem denkt, praat er dan nog niet over met je partner. Als je dat wel doet, loop je het risico dat je emoties de overhand nemen. Je denkt en communiceert dan niet helder en het gesprek kan makkelijk in een ruzie resulteren. Spreek objectief over dingen en wees open-minded. Als je wil dat hij jou begrijpt, moet je ook bereid zijn om naar hem te luisteren en hem te begrijpen.
Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.
We hebben veel meegemaakt van ruzie tot seks , maar deze keer bleef ik hem stalken omdat hy niet meer reageerte. Ik weet dat ik heel slecht bezig ben en ik had dit eerder gelezen dat je ex niet moest stalken, maar toch heb ik het gedaan . Hy was heel boos geworden en dat is ook te begrijpen en nu ben ik heel erg bang dat ik hem voorgoed kwijt ben . Wat kan ik het beste doen?
Ik wou snel even reageren, mijn verhaal staat hierboven en ik herken toch wat raakvlakken. Ook ik miste iets in mijn sexleven, ik werd erdoor gefrustreerd en kwam snel kwaad. Ik ben nu een jaar verder en het doet nog altijd heel veel pijn. Maar wat ik tot nu toe geleerd heb, is dat ik nood heb aan een diepe connectie en bevestiging door intimiteit. Is dat er niet dan wordt ik gefrustreerd. het nadeel is echter dat ik me enorm hecht aan een persoon door die zoektocht naar connectie, ook al kan die persoon me misschien niet geven wat ik nodig heb. Zelf nu moet ik me heel vaak overtuigen dat ik nooit gelukkig zou zijn met mijn ex, iets wat rationeel waar lijkt, maar emotioneel echt niet zo voelt. Mijn advies dat ik kan geven is: ga op zoek naar wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn. als je intimiteit je zuurstof voor jezelf is, dan heb je iemand nodig die ook daar connectie met je zoekt…
Je raadt het al; ze begon te twijfelen… Over of ze dit wel wilde/kon, of ze haar leventje wel wilde delen, of ze haar zoontje wel kon ‘loslaten’ richting mij, of ze mijn geluk niet in de weg zou staan (ik had immers nooit gedacht een relatie met iemand met een kind te krijgen), dat ik beter kon krijgen, of ze niet eeuwig vrijgezel wilde blijven, of ze op termijn niet een lat-relatie wilde hebben etc. Ze draaide in alles ineens 180 graden!
We hebben veel meegemaakt van ruzie tot seks , maar deze keer bleef ik hem stalken omdat hy niet meer reageerte. Ik weet dat ik heel slecht bezig ben en ik had dit eerder gelezen dat je ex niet moest stalken, maar toch heb ik het gedaan . Hy was heel boos geworden en dat is ook te begrijpen en nu ben ik heel erg bang dat ik hem voorgoed kwijt ben . Wat kan ik het beste doen?
Ook heeft hij een serieuze sportverslaving en geen diploma. Toen wij nog samen waren zei hij steeds ik schrijf me in en dan ga ik beginnen met een opleiding. Nooit wat van gekomen natuurlijk. Hij moest elke avond sporten en als ie niet aan t sporten was dan was ie aan het gamen. Daarom heb ik waarschijnlijk zo n goede band met zn ouders omdat ik altijd bij hun zat. Hij vroeg of ik langskwam en begon toen net aan een nieuw potje als ik op de stoep stond. Hier hebben we veel ruzie over gehad en hij beloofde beterschap. Hij is verandert na die tweede keer vreemdgaan.
Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.
Hallo, ik zit momenteel ook wel in de put. Ik was een jaar en 7 maanden samen met men vriend. Nu heeft hij twee weken geleden verteld dat hij twijfelt, twijfelt aan onze relatie en aan zijn gevoelens. Hij weet niet meer of hij van me houdt of gewoon bij me is uit gewoonte. Nu gisteren is hij dan toch achter ze spullen gekomen omdat hij niet wil dat ik wacht in onwetendheid. Hij had het ook echt moeilijk en is bang voor wat dat gaat komen. Hij heeft me ook nog heel geknuffeld en zei dat hij me gaat missen. Ik weet echt niet meer wat te doen, hij was men vriend maar ook men maatje. Ik weet dat ik hem tijd moet geven maar wat als het toch niet goed komt? Ik ben zelf ook bang.
Ik hou super veel van hem alleen kwam die op een dag aan met parfum en lipstick voor me , zei die dat die altijd bij me wou blijven e 2 uur later gooide hij dat die geen gevoelens meer had voor mij. Hij werd agressief en schreeuwde dat ik weg moest. Ik wist nie waarom maar hij zag er heel serieus uit. Uiteindelijk ben k weggegaan e heeft hy me een hele lange bericht gestuurd over waarom hij niet meer wou.. Ook mijn familie heeft die t aangegeven.
Haar twijfels over ons bleven bestaan en na elkaar 2 weken niet gezien te hebben (terwijl ik amper besefte wat er gebeurde, behalve dat ze aangaf tijd en ruimte te willen hebben), was ik het beu en belde ik haar op dat ik met haar wilde praten omdat het voor mij zo niet ging. Zij gaf toen ik dat zei, meteen aan dat haar gevoelens weg waren voor mij. Ineens! Het kwam als een mokerslag aan. De volgende dag ben ik naar hoe toe gegaan en ze was zo kil en afstandelijk. Ik herkende haar totaal niet. We hebben nog wel even gepraat en ineens leek ik de schuld van van alles te krijgen. Ik kon er niet bij! Uiteindelijk ben ik emotioneel vertrokken en draaide ze nog wel iets bij en gaf ze gewoon aan dat ik haar tijd en ruimte moest geven en dat ze wellicht nog wel in zou zien dat ze de grootste fout van haar leven maakte.

Hi Sonja, er zal binnenkort veel veranderen als je ex elders gaat werken, dus vermoedelijk wordt je onzekerheid straks vanzelf opgelost. Blijf niet piekeren over het gedrag van je ex, want de kans is groot dat ze beinvloed is door die therapeut, en daar doe je toch niks aan. Wel zou het plezierig zijn als je meer weet over die therapie, wat het doel is, en waarom jij daar eigenlijk een rol in speelt. Haar persoonlijke besognes hoeft ze niet op jou af te wentelen, en als de therapeut vindt dat ze beter niets met een collega kan beginnen, dan is dat diens eigen mening en niets meer. Sowieso is het gek dat als je aanbiedt om haar chauffeur te zijn, zij dan reageert met een eventuele 'relatie'. Een lift krijgen is in mijn woordenboek geen relatie. En ja, een verhouding op de zaak kent zo zijn eigen moeilijkheden, maar het komt zo vaak voor dat niemand zich in bochten hoeft te wringen om zoiets maar te voorkomen. 'Geniet ervan', zou al een veel beter advies geweest zijn. Kortom, wat voor een therapie is dat, en waarom betrekt zij jou daarbij. Wil je blijven prakkizeren, dan heb je dus genoeg stof om over na te denken ;). En of de kans nog steeds aanwezig is? Jazeker. Maar het zou zo leuk zijn als jij dan tegen haar zegt: 'Zo zo, wil jij een relatie met mij? Droom lekker verder ;). Groetjes, A.
Haha ja toen wel. Eindelijk niet zoals de rest zei ze. Maar toch wil ze blijkbaar nu weer ondervinden en alle remmen los ofzo? En blijkbaar viel dat haar ook weer tegen. Nou geloof ik niet dat ze spijt heeft van onze relatie want dat ziet ze echt als goede herinnering. Dus als met al bijzonder ja dat ze dan die keuze maakt.. maar ja ze is nog jong en heeft nog veel te ontdekken.
Deze ezel heeft zich in bepaalde zaken wel vaker aan dezelfde steen gestoten en dat wilde ik niet nog een keer laten gebeuren. Daarop heb ik een afspraak gemaakt of ik iets aan mijn woedebuien kan doen, ook omdat dit mij in de toekomst zal tegen zitten of deze relatie nog goed komt of niet. We hebben zaterdag afgesproken dat ik mijn spullen kom ophalen om er daarna definitief een punt achter te zetten. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het weer goed komt en ben bereid hier alles voor over te hebben maar op dit moment is helaas het geloof er bij haar niet.
Hi Hoopvol, tja, hij kan jou duidelijk niet uit zijn hoofd zetten. Of die ander een rebound is zal later duidelijk worden. Want de eerste vraag die bij zo'n uitnodiging opkomt is natuurlijk wat hij in vredesnaam denkt te bereiken. Daarom moet je zeer terughoudend zijn en liefst zeggen dat je agenda helaas al barstensvol is. Wil je die smoes niet, dan kun je ook de waarheid melden, dus dat je het gezien de omstandigheden bizar vindt om af te spreken. Hij heeft immers iemand anders, dus laat hij zich daar maar mee vermaken. Verder heeft hij ook nogal wat tegenstrijdigheden in de lucht gegooid, dus dat zal hij eerst moeten uitleggen. Kortom, kijk uit dat het misschien enkel een test is. Om te zien hoe gretig jij toehapt. Zet hem in de wachtkamer totdat jij ooit zo goed bent om hem daaruit te halen ;). Een man die jou wil moet voor jou door het vuur gaan, en niet enkel een sms'je sturen in de wetenschap dat je al klaar staat. Zie dat verschil goed in! Groetjes, A.
Hi Hoopvol, ja. Je ex vindt zichzelf nogal belangrijk en denkt dat jij dat ook vindt. Hij krijgt immers een geheimzinnig berichtje en meent met volle overtuiging dat jij de enige bent die tot zoiets in staat is. Dat is nu altijd zo grappig aan sms- en belverkeer: mensen associeren 'anoniem' met exact diegene waar ze dag en nacht mee bezig zijn. En dat ben jij. In gedachten is hij dus voortdurend met jou bezig en daarmee verraadt hij enkel zichzelf. Heel frustrerend als je niet wordt geloofd, maar hij kan op dit moment niet anders dan zijn eigen hersenspinsels voor waar aan te zien. Triest! Op een dag zal hij wel beseffen dat hij hard bezig is een begerenswaardige vrouw ;) te verliezen. Vanaf dat punt krijg je een versterking van de hersenspinsels: hij zal zichzelf duizend maal inpeperen dat jij echt niet de juiste persoon voor hem bent. En ontkent daarmee dat hij eigenlijk gek op je is. Groetjes, A.
Hi Klaas, het betekent dat ze de vriendschap mist, maar geen behoefte heeft aan meer. Vooral als je aan haar 'trekt' wordt ze bozig en sluit ze zich weer af. Laat je onzekerheid dus liever niet blijken. Het is haar duidelijk dat je andere intenties hebt dan die vriendschap alleen, en daardoor voelt ze zich er vast ingeluisd. Helaas vertel je niet waarom jullie relatie was verbroken, zo blijft het gissen wat haar beweegt. De omslag kan behalve met deze factoren ook te maken met haar eigen sores, zo is bekend dat hormonale schommelingen een dergelijk beeld geven. Eerst happy met een man, paar dagen later kan diezelfde man de boom in ;). Denk er maar eens over en laat haar voorlopig met rust. Zie artikel. Sterkte, A.
Vraag & Antwoord Verliefdheid Oefeningen Zelfvertrouwen Fouten maken Overvloed-concept Weerstand Voornemens Onderzoek Facebook Succes met vrouwen Gespreksstof Romantiek Schaarste-concept Vriendschap Seksprogramma's Verlegen Flirtcoach Mannenblog Vrijgezel Liefdesleven Single Oogcontact Foute vrouwen Nieuwsgierig maken Motivatie Blauwtje lopen Mooie vrouwen

afgelopen maandag heeft mijn vriendin onze relatie verbroken, omdat ze het juiste gevoel niet meer heeft. Ze heeft meer vriendschappelijke gevoelens dan liefde en wil haar vrijheid terug zonder verplichtingen e.d. Ik heb haar na lang praten overtuigd (min of meer opgelegd) dat ze nog een aantal dagen tijd voor zichzelf moet nemen zonder enig contact.

Omdat ze bij de eerste date al zei dat ze moeite heeft met binden en nog nooit een relatie heeft gehad, heb ik de laatste date besloten ook maar eerlijk te zijn en heb ik verteld dat ik verlatingsangst heb en ook nog nooit een relatie heb gehad. Ze vertelde me dat ze zich op haar gemak bij me voelt en ze vond het ook een goed teken dat we zo eerlijk tegen elkaar zijn. Ze wilde zelfs haar vorige date gaan informeren (omdat ik hem ook ken leek haar dat wel zo fair, hoef ik ook niet awkward m’n mond te houden als ik hem spreek).


Ik had een relatie van 5maanden met haar en zij maakte het uit. Wat ik nu wel kan begrijpen omdak haar tijd vaak opeisde, ik hield meer rekening met wat ik wilde en niet wat zij wilde. Ik snap ni waarom ik zo deed want kwas/ben smoor op haar. 5maanden relatie en na 10maanden geen contact, wil ik haar nog altijd terug. Ik ben van plan om ni meer dezelfde fouten te make, want kheb der veel spijt van!
Nu is hij er achter gekomen dat zij een naar persoon is en is hij klaar met haar. Ik kreeg hoop. Maar helaas wil hij mij ook niet meer. Het is nu 6 maanden uit. We wonen nog samen maar hij slaapt overal. Hij wil binnenkort spullen weghalen en op zichzelf zijn. Maar ik heb hem ook gezegd: klaar is klaar, dan verdwijn je uit mijn leven. Je bestaat niet meer voor me. Dat doet hem zeer.
natuurlijk heeft het tijd gekost omdat we al zo lang samen waren. Hij zit in je systeem. In de heftige periode daar na is mijn vader heel ziek geworden en zijn er veel vervelende dingen op mijn pad gekomen waardoor ik tegen een burn-out aan zat. tot ik een paar maanden geleden iemand leerde kennen. Ja misschien ging het ineens heel snel nadat ik mij open durfde te stellen. En ik heb getwijfeld en was bang. Het al gehele vertrouwen in mannen compleet verdwenen. Maar toch heb ik hem binnen gelaten in mijn hart. Misschien wel te snel maar ineens had het leven weer kleur.hij maakte me zo gelukkig. Dingen die je voor je toekomst plant leken ineens binnen handbereik en daar waren we het samen over eens. En ineens twee weken geleden stond hij voor mijn neus om me te vertellen dat hij t niet meer zag zitten. Was ineens niet meer verliefd. (Als dat al de echte rede is geweest) Even dacht ik ga maar ik sla me hier ook wel doorheen. Maar dat is niet zo. Van buiten lach ik en ben ik sterk! Maar van binnen huil ik. Wil ik m terug! Hoe kan iemand na zo’n korte tijd sl zo diep zitten? Ik weet dat ik niet moet vasthouden aan de hoop dat hij zich bedenkt. Moet ik dat eigenlijk wel willen. Maar ik geloof niet dat ik ooit nog iemand kan vertrouwen. Dat ik opnieuw iemand toe durf te laten.

Mijn relatie van 7 maanden is nu bijna een week over. Na al wat moeilijke relaties achter de rug te hebben gehad dacht ik eindelijk een echte soulmate gevonden te hebben. We hadden veelal dezelfde interesses en deden veel leuke dingen. Vanaf dat we begonnen als vrienden waren we echt non-stop aan het smsen bellen en whatsappen, dit is niet veranderd toen we daadwerkelijk een relatie kregen en genoten veel van elkaars aanwezigheid. Veel uitetentjes, goede click bij beide vrienden groepen etc etc. Ookal deden iets simpel of nutteloos hadden we nog de beste tijd samen! We konden wel honderd uit tegen elkaar praten en het was nooit saai. Zij was erg gedreven qua werk en school waar het bij mij niet wilde lukken qua opleiding en uiteindelijk mijn werk moeten opgeven door een arbeidsconflict. Zij heeft zich hier altijd erg om bekommerd en wilde natuurlijk het beste voor mij. Bij een eerste breuk die maar 1 dag duurde ging het vrijwel om de stress die zij had van mijn situatie en de situatie bij mij thuis die niet optimaal was. Ik heb haar advies opgevolgd en ben gaan praten met een psycholoog en mede door die gespreken mij vol voor mijn toekomst in gaan zetten. Ik heb mijn cursus webpage design met hoge cijfers afgesloten en buiten dat het bij mijn ouders thuis nog steeds niet goed ging, zat derest in een redelijke lift. Ik ben gaan sporten om mij zelf beter te laten voelen en zelfs met iemand anders plannen gemaakt om een eigen bedrijf op te zetten. Qua opleiding heb ik ook al plannen omdat ik toch een papiertje op zak wil hebben.

Hoi Astrid, twee maanden geleden heb ik het uit gemaakt met mijn vriendin die ik vijf jaar een relatie had en drie jaar samen heb gewoond. We hadden ruzie en ik was heel kwaad en zonder nadenken heb ik haar geslagen en ik heb er heel veel spijt van sinds dien negeert ze me. Ik heb alles geprobeerd, maar ze wil me niet zien of horen. Ik heb nu vijf weken geen contact met haar omdat ze zei dat als ik haar nog een keer lastig val gaat ze naar politie om aangifte te doen. Ik hou heel veel van haar en zij ook van mij want daar voor had ik het uit gemaakt. Zij blijft me stalken tot dat weer goed was tussen ons en laatste keer dat ik haar heb gesproken zei ze dat ze nog van me houd maar zij is bang dat ik haar weer ga slaan. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik zoiets nooit meer zou doen en hoe kan ik er voor zorgen dat we weer contact met elkaar hebben en is er nog kans dat ze me terug neemt? Hoop dat je wat tips voor me hebt. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 27-04-2012

Verwen je vriendje. Zoek een manier om hem te verrassen en verwen hem zo nu en dan. Maak zijn favoriete maaltijd klaar, geef hem een massage, of laat hem lekker zijn hobby uitvoeren. Dan laat je zien hoe gul en liefdevol je kunt zijn. Als je dingen doet die hij leuk vindt, laat je hem weten dat de relatie waardevol is, en dan zal hij het missen als je er niet bent.
Flirten gaat overigens wel goed. Heb al veel dat speelse contact gehad, maar nog niets blijvends. Maar vind het ook wel goed zo. Ik kan doen waar ik zin in heb, en contact hebben met wie ik wil. En ik geniet er inderdaad ook van. Maar dat is vooral in de weekenden, doordeweeks is het meestal wat saaier, maar heb het gelukkig druk zat. Het vertrouwen in relaties ben ik nog wel beetje kwijt, maar ik merk dat alles vanzelf komt (zoals ook weer het beginnen met flirten, etc.), dus daar maak ik mij niet druk over.
Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.
Maar goed, ik ben al een paar maanden aan t daten met een jongen en het ging super. Hij was lief voor me, alleen de laatste tijd deed hij erg raar. Hij heeft veel dingen aan zijn hoofd zoals dat hij het huis uit gaat en erg druk is. Hij kwam ermee dat hij ons niet meer zag zitten omdat hij bang is dat het niet in de toekomst gaat werken. Hij ziet ons niet samenwonen etc. Dit vind in behoorlijk raar omdat wij nog niet eens een relatie hebben, maar goed. Hij heeft besloten om er een punt achter te zetten omdat hij twijfelt en ik wil graag bij hem zijn. Enige tips?
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…

Ik kom net van een relatie van 2 jaar. Mijn vriend had hij mij gedumpt omdat zijn moeder mij nu niet accepteerde vervolgens ben ik op vakantie gegaan door de verdriet wilde ik er tussen uit week later begon hij mij te bellen dat hij me terug wilde was super blij en gaf het een kans maar uiteindelijk 2 dagen later keek hij in mijn telefoon en las hij whatsapp berichtjes tussen mij en mijn vriendinnen het waren chats en spraak memo's van toen ik op vakantie was het ging over hem dat ik er gebroken van was en dat hij zeker een andere had maar ook over dat ik genoeg leuke mannen zag toen ik op vakantie was en dat ik uit was geweest met een vriend en vriendinnen duidelijk dat ik geen date heb gehad of intiem was geweest. Dat vond hij heel erg en had mij gedumpt had twee niks meer van mij laten horen na twee weken heb ik hem gebeld en hadden wij elkaar gezien en hij was duidelijk dat hij geen relatie met mij meer wilde hij wilt vriendschappelijk elkaar nog spreken maar relatie of intiem zijn wilt hij niet meer l. Aub help mij ben er echt kapot van
Alweer even geleden dat ik je geschreven heb. 2 jaar geleden was de breuk tussen mij en T, wat gepaard ging met nare mails, nare verwijten, geen communicatie, naar negeergedrag in het openbaar (werkgerelateerd) etc en het vertrek van zijn kids naar het buitenland met hun moeder, want… hij had nog een relatie toen wij startten. Inmiddels heb ik een jaar geen contact meer met hem gehad. We waren nog wel vrienden op facebook en een paar maanden geleden heeft hij mij daar ook van verwijderd en zelfs geblokkeerd (want ik kon hem helemaal niet meer vinden). Omdat ik daar een naar gevoel bij had en ook omdat de tijden weer aanbreken dat ik hem werkgerelateerd weer ga zien heb ik hem gemaild. Het bleek dat hij weer was aangesproken door wederzijdse kennissen die hem hadden verteld dat ik allerlei vragen had gesteld over hem en zijn nieuwe vlam (die ik op foto's op FB had zien staan). Ik vroeg me af waarom hij dan zo heftig reageert om mij, want als hij zo gelukkig is met haar, wat kan hem het dan nog schelen wat er over mij wordt gezegd, maar goed, daar ging hij niet zo op in en hij benadrukte wel dat hij verder geen problemen met mij heeft en zelfs ook dat hij nog vaak terugdenkt aan onze fijne tijden. Hij noemde ook muziek van de reis waar we elkaar hebben ontmoet die hij regelmatig luistert. Best aparte uitspraken.
Ik vind het echt een lastige situatie. De liefde is er (vanuit mij) wel, maar ik twijfel of het bij hem liefde is of gewoon een spel. Daarom ben ik ook wel trots op mezelf dat ik het zo heb afgehouden nu en los probeer te komen. Maar misschien kan ik beter loslaten als ik antwoord heb op de bovenstaande vragen en jou mening over de situatie kan lezen.
Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn. ‘Gezellig,’ zei de eekhoorn. ‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier. ‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’ ‘Nou ja … een klein beetje dan.’ Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was. ‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij. ‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan. ‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier. ‘Missen?’ ‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’ ‘Nee,’ zei de eekhoorn. ‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’ ‘Wat voel je dan?’ ‘Ja, daar gaat het nou om.’ ‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig. ‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’ ‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn . ‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’ De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen. ‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht. ‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’ En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’ ‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn. ‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte. De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer. ’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden. ‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’ ‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.. ‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.......... En toen kwam er een olifant..
Praat nu met geen woord meer over hoe het verder moet, over gevoelens of over loslaten. Push niets. Vraag niets. Bespreek niets. Althans, niet over de relatie, want het risico is dat je de relatie kapot praat, het te veel in het verstandelijke wordt gebracht en gevoelens teveel worden geanalyseerd. Gevoel moet je voelen, niet beredeneren! ;). Mocht ze toch terugkomen op het gewraakte onderwerp, spreek dan eenmalig je vertrouwen uit en buig het direct om naar een leuker onderwerp. Natuurlijk kun je je woorden enigszins fysiek benadrukken door een arm om haar heen te slaan. Gezien het feit dat ze om je huilt kan ik je zo al bevestigen dat ze van je houdt. Wel heeft ze wat individuele eigenaardigheden die het gevolg kunnen zijn van dingen uit haar vorige relatie. Daarnaast heeft ze misschien een lage eigenwaarde, waardoor ze denkt dat ze jou niet 'verdient'. Laat het nu even rusten en neem na verloop van tijd contact met haar op. Je kunt dan iets zeggen in de trant van: 'Ik wil je zien' of 'Ik moet je zien'. Want daarmee bevestig je voor haar wederom dat je om haar geeft. En dat heeft ze wellicht teveel nodig dan te weinig. Sterkte voor nu, A.
Ik zit zelf een paar dagen met mijn ziel onder mijn arm, mijn vriendin heeft aangegeven dat zij denkt dat wij elkaar niet gelukkig kunnen maken doordat wij te verschillend zijn. Uiteraard koester in ergens nog hoop. Ik wil voor haar vechten. Ik lees jou verhaal en dit wil je denk niet horen maar vind je het niet ontzettend gemeen van hem? Hij heeft hier wel met jou gevoelens te maken .Hij geeft jou duidelijk een verkeerd beeld door te vragen of hij jou vast mag houden en een knuffel te geven, en dan ook nog aangeven dat hij aan jou heeft gedacht in het weekend. Als ik dit lees wordt ik hier wel boos van en heb ik enorm met je te doen. Ik voel op dit moment ook verdriet en voel mij verbonden met mensen die ook verdriet hebben. Ik snap heel goed dat je hoop koestert en alles anders ziet maar wees eens heel eerlijk naar jezelf toe, zou je hier gelukkig van worden? Die onzekerheid blijft. Ik wens je heel veel sterkte !!
×