Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.

Verder ben haar zaterdag tegen gekomen alleen hoi alles goed gezegd en zij reageerde hier ook gewoon netjes op! (dus in het echt negeert ze me niet) Vervolgens gewoon plezier gemaakt in dezelfde discotheek waar zij ook was! Liep nog even naast haar in een drukke rij en toen reageerde ze nog even boos ben hier niet op ingegaan! Maar wat betekent dit? Las namelijk dat haat en liefde samen gaat. Reactie infoteur, 06-11-2012
Evolutionair gezien betekende het dat ze een kindje ging werpen na een maand of negen. Zonder sterke man achter je was je in de oertijd – dus voor de afgelopen 250.000 jaar – als vrouw alleen ronduit fucked. En wanneer het kindje geboren is, wordt het helemaal ongemakkelijk. De kans dat je kindje (en jij als single vrouw) het overleven, zijn nagenoeg nihil.
We hebben al regelmatig nog seks gehad met elkaar.. maar van de andere kant voegd hij wel zijn ex toe op Facebook babbeld hij met haaar .. AAAAAAAAAHHHH.. ik word er gek van!!!! en zeggen dat hij me met nieuwjaar nog een geschenk kocht van 900EUR.(wij zijn gewoon mensen van de midde klasse) En 2maand later voeld hij "zo gezegd" niks meer voor me.. ook vraagt hij steeds naar kleding advies bij me om dan uit te gaan of iets te gaan drinken maar dat doet me zo veel zeer vandaag heb ik gezegt dat hij het maar zelf moet uitzoeken..
Ben niet bij de pakken gaan zitten en heb aan de begeleiding van haar tehuis om samen te zitten, ook met haar moeder. Doordat de begeleiding echter luistert naar haar moeder kan ze geen contact meer maken met mij. Niettegenstaande we al plannen hadden om samen te wonen, want was en nog steeds stapelverliefd op haar en de affectie die ik van haar kreeg, was geweldig. Onze liefde bloeide open.

Bedankt dat je je verhaal doet! Godsdienst / levensovertuiging speelt wel vaker een grote rol bij een relatiebreuk. Toch kan het ook goed gaan. Ik ken een stel dat geregeld woorden heeft over dit onderwerp, omdat ze allebei een andere godsdienst hebben (volgens mij was dit geen discussiepunt in het begin). Toch was het liefde op het eerste gezicht en zijn ze nog steeds dol op elkaar. Al decennia getrouwd.
komen we daar net aan, komt mijn ex naar me toe. helemaal bezopen vraagt hij aan mij hoe het gaat. ik geef antwoord en ineens geeft hij me een kusje op mijn mond, ik vraag hem waarom hij dat doet, waarop hij me nog een keer kust. hij zegt dat hij me mist en zoent me daarna. voor mij was het super, mijn hele week was weer goed, want het voelde alsof hij nog steeds van me hield.
Had in begin gezegd dat ze alles mocht houden omdat ik dacht dat het terug goed ging komen. Kwam niet onmiddellijk goed en ben achteraf mijn gerief gaan halen, daar heb ik eigenlijk recht op. Ze wil me ook niet betalen voor die dakramen, maar ach is maar geld he, niet erg. Ze zei dat ik met niets ben gekomen, maar ik heb toch wel 3 jaar lang geïnvesteerd in dat huis? Daar is ze toch niet eerlijk en volwassen in.
Ik leerde een jongen kennen via een vriendin van mij, hele leuke jongen. Op een gegeven moment, kregen we wat. Het was leuk samen met hem. Ik was stapel gek op hem. Dat was een ding wat zeker is. Later kwam ik erachter dat hij nog een vriendin had. Hij beloofde me om het uit te maken met zijn huidige vriendin. Op een gegeven moment, werd het me gewoon teveel, en werd ik steeds boos omdat hij het nog steeds niet uit had gemaakt. En ik was best jaloers op haar. Dus we kregen vaker ruzie. Ik controleerde hem alleen maar. Mijn hele dag bestond uit hem, uitzoeken waar hij was, wat hij deed, met wie hij was en noem zo maar op. Hij wou het op een gegeven moment niet meer. Nu zijn we twee maanden verder. En ik ben nog steeds stapel gek op hem. En ik wil hem zo graag terug, maar het lukt niet. Overal zie ik dat echte liefde niet verdwijnt maar het probleem bij mij is, is dat ik niet weet of dat hij echt wat voor me voelde, of dat hij me heeft gebruikt, En ik hoop zo dat het wel echt was tussen ons. Alsjeblieft help me?
Nu ben ik inderdaad een bescheiden, introverte jongen. Geen schreeuwer of haantje de voorste. Geen succesvolle, snelle jongen. Maar deze mensen hebben toch ook recht op liefde en geluk? Tijdens onze relatie hadden we het bovenal erg fijn en gezellig elke dag. Het waren vooral zorgen over geld, materiële zaken en inmengingen van buitenstaanders die zorgden voor spanningen.
Ik weet hoe moeilijk het is na een breuk om gelukkig te zijn. Ik herinner me dat ik voor minstens twee weken een volledige puinhoop was. Ik heb niet goed geslapen, niet goed gegeten, en ik was de hele dag door aan mijn ex vriendin aan het denken. Op één of andere manier is deze periode nodig voor je. Je geeft jezelf wat tijd om elke dag te rouwen. Als je verdrietig wil zijn en zelfmedelijden wilt voelen, ga dan en doe het. Maar zorg ervoor dat je ook elke dag iets doet om jezelf goed te laten voelen.
Misschien richt je a.s. verjaardag nog iets uit, want het is best een goed idee je ex te laten ontdooien door het aanbieden van appeltaart ;). De liefde van de man gaat nog altijd door de maag. Handhaaf de uitnodiging en zie toe wat hij doet. Komt ie, dan heeft hij het verleden nog niet laten rusten. Laat hij je barsten, dan weet je dat hij mogelijk al weer aan het daten is, er met een ander vandoor is, of zich laat leiden door angst om zich te binden. In al die gevallen doe je bitter weinig. HIJ is nu degene die aan zet is. De uitkomst van de test zal uitwijzen of hij echt met jou verder wil, of jou als een tussenrelatie zag op zijn weg naar een relatie waarin hij volgens zijn idee niet gehinderd wordt door een dochter die niet de zijne is. Bedenk goed of je hem echt wel terugwilt! Sterkte, A.
Hallo,ik had 2 maanden terug 8 maanden iets met een jongen uit m'n klas. Helaas is het nu uit maar ik zou hem nog heel graag terug willen. Als eerst heb ik heb niet met rust gelaten wat ik misschien wel had moeten doen. Hij is nadat het uit is nog een paar keer langs geweest en deed toen heel aardig en lief maar alsnog op whatsapp deed hij later dan weer bot. Het is nu al bijna 2 maanden verder maar ik kan hem nog niet uit m'n hoofd zetten. Ook deed hij de eerste maand toen het uit was heel lullig maar misschien was hij gewoon boos,dat weet ik niet zeker. Ik heb nog redelijk veel contact met hem gehad met soms een paar dagen met stilte er tussendoor. Ik heb niet meer met hem gesproken sinds donderdag maar zoals ik zei hij zit in m'n klas dus negeren is geen optie. Ik had gevraagd of die langs wou komen zodat we erover komden praten (hoe we op school tegen elkaar doen) maar hij bleef het uitstellen dat het op het punt kwam dat ik de heletijd bleef vragen of die nou wel kwam ja of nee. Uiteindelijk heeft hij gezegd dat ik hem niet kon dwingen (wat niet de bedoeling was of is) en dat we ook niks hadden wat natuurlijk klopt toen zei hij dat hij zelf zal bepalen wanneer die langskomt en als een pissige reactie had ik gezegd "als het aan jou ligt duurt dat honderd jaar" waarop hij antwoorden met nee alsnog heb ik gezegd dat ik niet meer met hem wou praten etc. Hij wist dat ik nog dingen voor hem voelde en dat ik school afschuwelijk vond. Ik ben ten einde raad het liefst heb ik hem terug en het leuk op school kan alsjeblieft iemand me goede raad geven? Gr charon
Mijn ex en ik zijn nu een maand uit elkaar na een relatie van 1 jaar en 4 maanden. De eerste 9 maanden waren fantastisch, ondanks privéproblemen bij mij (mijn vader was ernstig ziek en een sterfgeval). Vanaf keer twee dat we elkaar zagen wisten we gelijk dat we elkaars droompartner waren, dat is nooit veranderd. Na die 9 maanden ging het weer wat beter met mijn vader en zijn we gaan samenwonen, maar toen kwam alle ellende erbij pas uit. Emotioneel, slecht slapen etc. Ik ben toen zelfs naar een psycholoog geweest om allerlei jeugdtrauma’s die omhoog kwamen te verwerken. Ik heb nog nooit zo’n moeilijke periode met mezelf gehad…

Ik ben Kenny een 28j papa van een pracht dochtertje Amber die ondertussen bijna 1 jaartje is. Ikzelf ben zelfstandig in de event wereld, dus je hoort het rare uren, dat vraagt dan ook veel tijd en fisieke inspanningen van mezelf waartoe ik dan soms geen zin meer heb in andere dingen te doen zoals 3j geleden voor ik volledig zelfstandig was, uitgaan, film zien, enz… maar als papa veranderd dat ook, nu wat is er juist gebeurt, door de jaren bleef ons klantenbestand groeien enz… veel meer vragen van me dan dat ik soms aankon, waartoe ik soms frustraties uit het verleden, nu enz… op mijn vrouwtje uit reageerde maar niet fysiek zo ben ik niet laat dat duidelijk zijn.
Het is een meisje dat heel vrijgevochten is en zelf wil bepalen wat ze kan en doet! dit bewonderde ik altijd in haar. Echter voor mij was dit mijn eerste vriendin. Ze had zelf een aantal relaties ervoor gehad met een paar verkeerde gasten. Hiervan was ze een beetje angstig geworden. Bang dat ik ook zo zou zijn en haar als een trofeetje zag. Ik heb met al mijn liefde geprobeerd te bewijzen dat dit niet zo was en dat is ook gelukt.
Ook loopt de relatie met mijn ex verschrikkelijk stroef. Nadat hij bekend heeft gemaakt dat hij een relatie heeft, laat hij weinig tot niets van zich horen, hij wil Rick ook niet komen opzoeken. Voordat hij een relatie had, kreeg ik bijna dagelijks een berichtje (niet dat ik daar op zat te wachten), maar nu hoor ik helemaal niks meer. Over een paar weken hebben we een gesprek met onze advocaten ik ben benieuwd….
Mooie blog. Sinds kort heb ik een relatie, en ik herken mezelf volledig in de kenmerken van bindingsangst. Het was voor mij al een hele stap om deze relatie aan te gaan, maar het liefst zou ik het nu weer afbreken. Ik zoek allerlei redenen om dit te doen en bevindt me in een negatieve spiraal waar ik niet meer uit lijk te komen. Ik vind het vooral heel sneu voor hem, omdat hij zo goed en aardig is, maar ik blijf heel afstandelijk en in mezelf gekeerd. Wat is de beste stap die ik nu als eerst kan zetten? Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt om het een maand aan te kijken en het anders over te maken.

Ik ben 14, en ik raakte mijn ex kwijt na 6/7 maanden, ik had het zelf uitgemaakt omdat ik hem niet meer leuk vond. Toen ik het uitmaakte zei hij: eindelijk, dus toen voelde ik me best wel lullig. Daarna ging ik een tijdje close met een andere jongen om, en toen vond mijn ex mij leuk dacht ik, want hij deed heel jaloers, en wilde steeds afspreken, maar ik wilde niet omdat ik me nog steeds lullig voelde en toen hij me vroeg zei ik dat ook. Hij antwoorde dat hij gewoon gekwetst was en zich gewoon rot voelde. Ik zei dat ik nog even over na moest denken of ik een relatie wilde (heel stom natuurlijk) en hij voelde zich beledigd en zei niks meer tegen me op school en whatsapp, ik twijfelde heel erg,of ik hem leuk vond maar daarna moest ik heel vaak aan hem denken, en als ik fotos zag moest ik bijna huilen. Ik wil hem erg supergraag terug, maar hij zegt niks of doet superlullig. Ikweet egt niet hoe ik hem terug kan krijgen. Help me please want ik kan echt niet zonder hem


Ik zit met dubbele gevoelens. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een jongen waarvan het 1 keer uit is geweest. Die beslissing had ik toen genomen, omdat wij zo botsten en we deden geen leuke dingen meer samen zoals op stap gaan enz,....Ik dans heel graag en mijn droom was altijd om samen lekker te dansen of te drinken bij het uitgaan met mijn vriendje. En hij zei vaak lelijke dingen waardoor ik me minderwaardig en onzeker voelde tenopzichte van andere meisjes.

Daarnaast mis je iemand die afwezig is ook emotioneel. Dat heeft er vooral mee te maken dat je bepaalde ervaringen niet meer kunt delen. Na een lange werkdag wil je je verhaal kwijt, maar dan is er niemand om naar je te luisteren. Of met kerst blijft één stoel aan tafel leeg, omdat je zoon in het buitenland studeert. Je kunt iemand trouwens ook in paktische zin missen. Als je partner veel voor zijn werk op reis is bijvoorbeeld, en jij in je eentje de zorg draagt voor het huishouden en de kinderen. Het gevaar van zo’n situatie is dat je iemand niet alleen mist, maar je ook in de steek gelaten voelt.
Al op 8-jarige leeftijd wist de in Den Bosch geboren Tilburger Wesley van Gorp wat hij wilde; zingen op elk feestje of partijtje bij vrienden en familie! Toen ook begon het dromen over een professionele zangcarrière. Na succesvolle deelnames aan talentenjachten verscheen 10 jaar geleden alweer zijn debuutsingle ‘Waarom’ op de bekende klanken van René Froger ’s liedje ‘Woman’. Na zijn vorig jaar uitgebrachte nummers ‘Ondanks Alles’ en ‘Alle Lessen’ vond Wesley mede op aandringen van zijn vrouw in Ronald Visch van Rood-Hit-Blauw Produkties dé ideale partner om zijn carrière verder een boost te kunnen gaan geven.
Haha ja toen wel. Eindelijk niet zoals de rest zei ze. Maar toch wil ze blijkbaar nu weer ondervinden en alle remmen los ofzo? En blijkbaar viel dat haar ook weer tegen. Nou geloof ik niet dat ze spijt heeft van onze relatie want dat ziet ze echt als goede herinnering. Dus als met al bijzonder ja dat ze dan die keuze maakt.. maar ja ze is nog jong en heeft nog veel te ontdekken.
Even een reactie op bericht van 30-10. Ik ben afgelopen donderdag bij haar geweest. Het was gezellig en hebben fijne momenten gehad. Ik merk dat ze graag over onze situatie wil praten. De gesprekken gaan er namelijk elke keer naar toe, hoe zeer ik ook mijn best doe om het elke keer maar om te draaien naar een ander onderwerp. Ik heb inmiddels app-contact gehad met haar beste vriendin. Absoluut niet om haar in te zetten onze relatie te redden, maar meer om advies te vragen wat ik moet doen, loslaten of volhouden. Ze schreef me dat ze er ook helemaal niets van begreep. Als D (mijn meiske) het over mij of over ons had dan leeft ze helemaal op, en straalde ze helemaal. De vriendin vertelde mij dat het inderdaad wel op een bindingsangst of zoiets lijkt. Ik weet niet hoe ik daar nu mee om moet gaan. Ze praat namelijk niet makkelijk of niet over HAAR gevoelens. Zoals ik al zei, ben ik afgelopen donderdag bij haar geweest en hebben we het toch weer over onze situatie gehad. Op zo`n moment liggen we in mekaars armen en voel ik hoe fijn ze het vind dat ik er ben. Toch blijft ze het lastig vinden. Op een gegeven moment vroeg ze me donderdag wat mijn toekomstdromen zijn. ik stond van deze vraag te kijken, omdat ik juist dacht dat ze daar niet zo zeer over na wilde denken, en het haar alleen maar af zou stoten als ik dat aan zou geven. Ik zei haar ook dat haar dat misschien alleen maar verdrietiger zou maken. Maar ze wilde het toch weten. Ik heb haar gewoon eerlijk verteld hoe ik de toekomst het liefste zou zien. En dat is dat ik graag met haar verder zou willen, en voor haar en haar kindjes zou zorgen, en zorgen dat ze niets maar dan ook niets te kort zullen komen. Gewoon een heerlijk gelukkig leven samen. Ze vond het nu juist fijn om te horen. Ze brak wel. Ze vertelde me dat als ik niet zo verschrikkelijk veel om haar zou geven, ze allang had verbroken. Ze blijft er wel steeds bij dat ze denkt dat haar gevoel niet genoeg is voor een relatie. Dat het oneerlijk zou zijn tegenover mij omdat ik in haar ogen veel meer voor haar voel dan zij voor mij. Zou zoiets niet juist kunnen groeien door meer samen te zijn A? nu hebben we namelijk wel contact, maar alleen maar op de app en 1 keer in de week zien we mekaar. Ze vertelde me donderdag opeens ook dat het misschien wel zo zou kunnen zijn dat ze bang was om een relatie te beginnen, bang om gekwetst te worden. dat ze daarom die veilige weg weer in wil slaan. Toen we mekaar leerde kennen zei ze me dat ze drie jaar onder een steen had gelegen, en dat ze daar onderuit was. Het gaf haar toen een heerlijk gevoel. Nu, afgelopen donderdag vertelde ze me dat ze bang was dat ze weer terug onder die steen aan het kruipen was. Ze kan nu geen relatie hebben, ze wil me ook niet aan het lijntje houden, maar totale afstand wil ze al helemaal niet. wat zit hier nog tussenin? Elke morgen sturen we mekaar even een berichtje. De laatste tijd slaapt ze erg slecht of niet. Wel merk ik dat als ik de avond te voren bij haar ben geweest, dat ze wel goed en rustig slaapt. In mijn beleving staat alles wat ze doet, zegt, voelt en uitstraalt haaks op datgeen wat ze nu dreigt te doen, zich terugtrekken en veilig onder die welbekende steen kruipen. Heb echt het idee dat ze anders wil maar het gewoon niet durft. En ik weet niet wat ik moet of kan doen. Ze gaf me laatst met een lach aan dat het twee kampen waren geworden. Zij in kamp A, en de rest om haar heen in kamp B. Ik weet niet of ik nu juist afstand moet nemen en een tijdje geen contact hebben of juist wel in contact blijven. Ik ben namelijk bang dat ze juist als ik afstand neem terug onder die steen kruipt. Mede doordat ze zelf aan gaf dat ze juist niet was afgehaakt omdat ik haar liet merken en voelen hoeveel ik om haar geef. Donderdag hebben we ook besproken dat ze het weekend alleen wilde zijn. Dit zou het eerste weekend zijn dat ze ook echt helemaal alleen is. De kinderen zijn bij de vader en ze hoeft niet te werken omdat ze nog herstellende is van de operatie. Normaal heeft ze afleiding door zo veel mogelijk te werken. We hebben afgelopen weekend contact gehad op de app. wel maar heel weinig. Ze vertelde me laatst ook dat ze het gedwongen stil wilde houden. Wederom iets tegen haar zin in dus. Vanmorgen hebben we even gebeld, en ik vroeg hoe het met haar ging. Ze had het erg zwaar, en had gister een enorme baaldag gehad en alleen maar op de bank gelegen. Ze erg slecht geslapen en raar gedroomd. Misschien niet goed, maar ik stelde voor om vanavond even naar haar toe te komen. Dat vond ze fijn. Ik weet nu dan ook niet hoe dat gaat verlopen. Ik mis haar verschrikkelijk en het is moeilijk om zo in deze situatie te zitten. Onzekerheid vult mijn hele dag. Een goede vriendin van me vertelde me dat ik het roer moest om gooien. En aan mezelf moet gaan denken. Als het zo zou zijn dat wij voor mekaar bestemd zijn, komen we vast wel weer bij mekaar uit. Ik geloof hier niet zo in, en vind het ook erg moeilijk om op te geven. Ik heb al eens eerder gezegd, dat als het daadwerkelijk zo zou zijn dat ze niet genoeg voor me voelt het makkelijker zou zijn om afstand te nemen. Maar niets wijst erop dat dit het geval is. Beste A, ik hoop dat je wat adviezen, meningen of andere informatie voor me hebt.
Hi W., de oorzaak van de breuk lijkt een combinatie te zijn van uiteenlopende toekomstverwachtingen en het niet accepteren van de omgangsregeling (t.a.v. je dochter). Je ex heeft aangegeven daar geen vertrouwen in te hebben, ook denkt hij dat je naar zijn smaak teveel verwacht wat betreft samenwonen e.d. Wie een relatie aangaat met iemand die een kind heeft, zal zich moeten schikken naar de onverwachte situaties die zich kunnen voordoen. Een voorbeeld is dat jullie weekend anders zou worden dan gepland omdat je dochter niet werd opgehaald. De manier waarop hij wegging verraadt dat hij je dochter niet accepteert. Ze wordt als een last ervaren, een onderwerp waar ruzie over gemaakt wordt en waarover frustratie heerst. Een kind voelt zoiets haarfijn aan. Wat er zich verder allemaal heeft afgespeeld tussen jou en je andere ex, weet alleen jij het beste.
Vrienden zijn vaak leuk en gezellig. Hij vindt jou leuk en je vrienden zijn niet voor niks je vrienden, dus waarschijnlijk lijken ze op jou of hebben ze iets met jou gemeen waardoor hij ze ook leuk vindt en anders is er altijd nog alcohol om het ijs te breken. De ouders zijn een ander verhaal. Stel hem niet voor aan je ouders en begin daar ook niet over, tot hij over zijn ouders begint. Dat is het signaal om ook langzaam over jouw ouders te praten.
Beste Albert, een heel verhelderend artikel. Mijn vriendin geeft zelf aan te kampen te hebben met bindingsangst. Veel punten uit bovenstaand artikel herken ik inderdaad in haar. De eerste weken van onze nog prille relatie waren heel intens en heftig in de goede zin van het woord. Zij gaf aan gevoelens te hebben die zij in 32 jaar nog nooit had gevoeld. Nu de relatie wat serieuzer lijkt te worden zegt zij dat het verliefde gevoel prompt minder is en waarschijnlijk wel weer terug komt als we het rustiger aan doen. Gelukkig wil zij onze relatie een kans geven omdat zij weet dat het diep van binnen goed zit, maar ik ben bang dat dit in de weg staat van iets dat heel mooi kan worden. Hoe ga ik hier mee om?

En dan zijn er ook nog redenen als bindingsangst. Een reden die niets met jou of met de relatie te maken heeft. Hij wil gewoon geen relatie omwille van de angst. De ene dag ben je fantastisch en hebben jullie een geweldige date en ontzettend fijne seks en de volgende dag ziet hij het niet zitten, vindt hij je toch niet goed genoeg. Je snapt er niets van en dus schiet je ook niet op. Opgepast ook met mannen/vrouwen die bindingsangst net gebruiken om je aan het lijntje te houden en te profiteren van je klankbord, goodwill en seks omdat jij denkt dat je met tijd wel alles zal helen…
Heb ook een bericht gezien van zijn ex terug waarin ze zegt dat ik een hond ben die de helft van het land heeft gedaan en andere vieze dingen. Respectloos ... Hij antwoordt daar wel op dat ze gek is en zo en dat ze moet stoppen met zo te reageren. Ze klaagt ook in die berichten dat ze als hij nog iets of wat van haar houdt dat hij moet stoppen met mij te zien. Hij weet niet dat ik die berichten heb gezien en ik zeg daar ook niets over ... Hijzelf zwijgt daar ook over. Hij enige wat hij ooit heeft gezegd is dat ze me als een bedreiging ziet.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel vaak het gevoel had en nog steeds heb dat hij geprobeerd heeft mij graag te zien. Om 1 of andere reden vraag ik me af of hij wel op vrouwen valt of echt man is/wil zijn. Goedmaakseks stond niet in zijn woordenboek en seks op zich kwam 9/10 van mijn kant en was voor hem helemaal niet belangrijk. Andere plaatsen dan bed of zetel waren ook not done al heeft hij 2 x zichzelf overtroffen. Meer dan knuffelen, leuke dingen doen, zoenen hoefde voor hem helemaal niet. Moeilijkheden waren niet "normaal" verschillen waren niet normaal, ruzie maken was al helemaal not done, zolang alles maar leuk was, was hij leuk.
Hi David, je stelt een boel vragen waar steeds hetzelfde antwoord voor geldt: je ex was veel te jong om zich definitief aan jou te binden. 'Gevoel weg' is een onvolwassen uiting van iemand die duidelijk niet begrijpt dat verliefdheid altijd kortdurend is en overgaat in iets diepers. Bij haar is dat - als we haar moeten geloven - nooit gebeurd, en helaas moet je dan ook de conclusie trekken dat ze dat ook niet wilde laten gebeuren. Geen liefde, want dat zou vastigheid betekenen, en daar had ze vanaf het begin al geen zin in. Verliefdheid heeft haar geleid tot een relatie met jou, maar waar jij qua leeftijd al veel verder bent, moest zij alles nog ontdekken terwijl haar vrijheidsdrang zelfs nog moest beginnen. En dat vertaalde zich terug in haar omgang met vriendinnen, vakanties met anderen, constant online, jou zelfs niet missen en de melding dat ze geen gevoel meer voor je heeft. Kortom, ze heeft alles uit de kast getrokken om de relatie te breken. En het is haar gelukt, hoe onbewust het misschien ook ging. Het leeftijdsverschil heeft jullie de das omgedaan, en ik denk niet dat er op korte termijn herstel in zit. Dit meisje wil zich niet binden omdat ze 'nog van het leven wil genieten', alsof binding betekent dat het Grote Genieten voorbij is. Jammer, maar je kunt dit verder niet forceren. Jullie relatie kwam te vroeg en nu is het te laat. Hoe ironisch! Wel kun je na een hoop maanden nog eens contact opnemen om te vragen hoe het gaat. Vrouwen kunnen dit best waarderen, en je opent dan in elk geval de weg naar een mogelijke verzoening op heel lange termijn. Want eerst moet je ex door die - tamelijk puberale - fase heen voordat ze zich durft te settelen. Wil je haar per se terug, dan is dit helaas de enige manier, maar als ik jou was zou ik niet al te veel hopen. Sterkte, A.
Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.

Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.

Ik kan me nu zelf wel voor de kop slaan dat ik het zover heb laten komen. Maar ik had geen andere keuze want we vroegen wel hulp maar kregen niet de hulp die we nodig hadden, zodat mijn ex dus op een geven moment het allemaal te veel werd en dus nu rust nodig heeft en zich zelf weer te kunnen zijn. Maar geeft ook aan dat hij vrienden wil blijven, maar ik ben zo stapel verliefd op hem dat ik van alles heb geprobeerd om het goed te krijgen.
Wat moet ik op dit gesprek doen, om nog een deur open te laten? Ze zal haar spullen op komen halen en de sleutel in komen leveren. Of zelfs het hele gesprek verplaatsen? Het zal voor mijn gevoel namelijk van deze dag afhangen. Vriendinnen zullen haar zeggen dat het beter is zonder mij. Maar toch is er nog emotie bij haar. Dat komt omdat 3 weken terug nog fonkelende ogen waren. Zelfs meerdere malen dat jaar geprobeerd te stoppen met blowen maar 3 weken terug weer gestopt

Ikzelf ben nogal afstandelijk naar hem toe, daar waar hij steeds oogcontact zocht of steeds naar mij keek deed ik dat helemaal niet. Ik was vrolijk en ging met hem om alsof het een gewone vriend is, ik denk dat hij hierdoor verward is en niet zo goed weet of ik nog wel liefdesgevoelens voor hem heb. En bij het afscheid nemen merkte ik aan hem dat hij eigenlijk niet wilde dat ik wegging.
Mieke Mievis is in 1998 afgestudeerd als seksuologe aan de KU Leuven. Daarna heeft zij haar postgraduaat in systeemtherapie gevolgd van 1998-2001 om als relatie en sekstherapeut aan de slag te kunnen. Zij startte haar eigen praktijk op in Ternat en heeft inmiddels ook een praktijk in Haacht lopen. Naast haar werkzaamheden als relatietherapeute bij Parship werkt ze voor de Vlaamse Overheid, waar ze dossierbehandelaar is rond het thema seksuele gezondheid. Dat thema behandelt ze ook vaak in de media. Zo heeft ze twee jaar een rubriek (lekkere lijven) gehad op de vroegere radiozender Donna, werkte ze mee aan het maandblad Milo en werd ze in een aantal radio- en televisieprogramma's gevraagd om haar expertise. Tegenwoordig heeft ze een vaste rubriek in de weekendbijlage de NINA en geeft ze geregeld lezingen over lichaamstaal, een thema waar ze in ' de zomer van 2007' mee op het scherm te zien was. Je kan haar ook nalezen in drie boeken: het lekkere Lijvenboek 1 en 2 en dit jaar verscheen 'Natuurlijk over Seks'. Sinds jaar en dag staat Mieke ook met artikelen de leden van Parship bij.
Ik zit in een relatie met iemand, een man, met bindingsangst. Hij voldoet aan alle kenmerken helaas. Zijn bindingsangst is met name ontstaan door vroegere relaties die niet oké. Uiteindelijk heeft hij besloten om nooit meer een relatie aan te gaan. Zijn seksbehoefte kon hij gemakkelijk bevredigen door losse contacten, onder andere via datingsites. Dit heeft hij meer dan tien jaar zo gedaan. Op die wijze is seks en liefde volledig losgekoppeld bij hem. En toen kwam ik. Ja, natuurlijk ook een sekscontact via een datingsite in eerste instantie, maar al vanaf het prilste begin was duidelijk dat we elkaar gevonden hadden. Alles klopt. Na veertien dagen begon het ‘afstoot proces’ en deed hij zijn uiterste best mij kwijt te raken. Daar heb ik me met veel geduld en pijn redelijk doorheen geslagen. Niet in de laatste plaats omdat in dit afstotingsproces tegelijkertijd ook steeds heel helder was voor mij dat hij angstig was voor wat hij voor mij voelde en dat was duidelijk heel erg veel. We spraken er ook veel over, dat scheelt ook. Desalniettemin een moeilijk proces, maar na zestien maanden zijn we nog steeds samen. Ik zie een toekomszt voor ons, hij mogelijk ook, maar dat beangstigd hem tegelijkertijd zeer. Dus dat is nog erg taboe. So far so good, ware het niet dat er op het gebied van seks duidelijk iets mis ging. Zoals al gezegd heeft hij liefde en seks gescheiden. Verder is hij een ware womanizer en gek op vrouwen en verleiden en gezien zijn ruime ervaring zal duidelijk zijn dat seks met hem nogal indrukwekkend was en nog steeds is. Maar door de scheiding seks en liefde lukt seks nu niet meer: ik ben zijn object van liefde, daar heb je geen seks mee. Het gevolg is dat hij bij uitstek gefocussed is op mij en om het mij naar mijn zin te maken, wat uitstekend lukt, maar het gevolg is dat hij niet meer klaar komt. Dat is een probleem. Zijn gedachte is dat seks met dezelfde persoon saai is. Hij is daarom weer gestart met het contacten van dames via het internet. Spanning en gemakkelijke seks lijkt hem de oplossing van zijn probleem. Dat staat los van zijn relatie met mij. Zelf keurt hij zijn eigen gedrag niet goed, maar hij kan het ook niet laten. In essentie is dit allemaal terug te voeren op zijn enorme bindingsangst en de grote moeite die hij heeft om zich over te geven aan onze relatie die hij zeer hoog inschat (en zoals mogelijk al duidelijk is: we praten hierover ook). Ik vermoed dat professionele hulp een uitkomst kan bieden, maar zover is hij zelf nog niet. Ondertussen zou ikzelf wel graag wat handvatten hebben hoe hier mee om te gaan en hoe dit in goede bamnen te leiden. Ik kan over deze strikte scheiding liefde en seks en mogelijkheden om dit weer een te laten worden, want daar gaat het uiteindelijk om, echter hoegenaamd niets vinden. Bestaat hier iets over? Zo ja, welke sites kunnen mij verder helpen? Alvast dank.
Na veel aandringen heeft hij vrijdagavond nog bij mij geslapen, omdat mijn ouders nog op vakantie waren en hij het niet kon maken om mij zo alleen te laten met dit nare gevoel, hij is dus blijven slapen, we hebben wat gepraat over de break, maar deden verder tamenlijk normaal, ´s avonds hadden we nog voor de laatste keer seks en zaterdagmiddag zijn we voor ons afscheid naar het strand geweest. Hij wilde dit allemaal liever niet, maar heeft dit voor mij gedaan. Constant als ik emotioneel werd, omhelsde hij mij en trok hij mij tegen zich aan.
We hebben het allemaal wel eens meegemaakt: Je ontmoet een man waar je helemaal into bent. Maar helaas kom je er vrij snel achter dat hij niet hetzelfde voelt voor jou. Je besluit om hem te laten gaan. Vervolgens komt hij weer terug op het moment dat jij eindelijk over hem heen bent. Hij kan je ergens niet laten gaan, terwijl hij geen relatie met je wil. En er is een reden waarom hij dat doet.
Dit brak mij enorm en ik heb het hier heel erg zwaar mee gehad. Maar alsnog wil ik haar terug, terwijl ze duidelijk zei dat dat nooit meer ging gebeuren. Mijn vraag: hoe kom ik van het gevoel dat ik haar mis en dat ze de ware had kunnen zijn af? Of hoe kan ik haar terugkrijgen is dit uberhaubt wel mogelijk? Ze is nog steeds met die andere vent helaas. Reactie infoteur, 05-02-2016
We wonen allebei weer noodgedwongen bij onze ouders omdat een eigen woning in ons eentje onbetaalbaar is. Ik mis haar elke dag. Ik jank (durf hier best voor uit te komen) elke week wel 1 of 2 keer om haar. Hoewel we een jaar verder zijn, zijn mijn gevoelens voor haar niet afgenomen en ben ik dus net zo verdrietig nog. Ik heb de tips uit het artikel wel proberen toe te passen. Ruimte geven, niet zielig doen, niet smeken om terug te komen. Ik probeer vooruit te kijken, maar het lukt niet. Iedereen zegt dat ik wel weer iemand tegenkom, maar ik wil geen ander. Ik wil mijn eigen vrouwtje weer. Ze was mijn eerste vriendinnetje toen ik 17 was, sommigen vinden de ware pas na meerdere relaties en anderen meteen bij de eerste. Voor mij is zij het nog steeds. Ik wil niet verder met een ander en moet er ook helemaal niet aan denken als zij met een of andere flapdrol verder gaat. (naar mijn weten heeft ze nog niemand gelukkig). Het contact loopt goed/normaal. We hebben onze hond die we delen en we spreken af en toe af dat ze de hond komt brengen. Want die mis ik ook. Daarnaast whatsappen we regelmatig en dit is soms best gezellig. Soms is ze ook erg kortaf. Zelf heeft ze ook veel aan haar hoofd en veel stress van werk,
Mijn ex heeft het gisteren uitgemaakt hij zei al eerder dat hij nooit verliefd was maar dat dat niet uitmaken, hier baalde ik al erg van omdat ik wel heel verliefd ben. Ik wil hem echt heel graag terug maar hij zegt dat hij wat miste en niet van de relatie kon genieten,betekend dit dat het echt kansloos is om hem ooit nog terug te krijgen? We hadden langer dan een jaar en wil hem echt niet kwijt hij is echt alles voor me, kan iemand me helpen? Heb geen geld voor dure ebooks helaas dus hoop dat iemand me zo kan helpen X

Hierbij moet ik wel toevoegen dat ik haar ook een beetje heb toe geëigend. Als zij wat met haar vrienden wou doen dan stond ik daar niet echt helemaal achter, want ik wou gewoon alle tijd die ik had met haar doorbrengen. Haar beste maat is ook mijn beste maat, en daar wou ze een keer een film mee kijken, terwijl me dat niet echt aanstond. Ik heb spijt van de jaloezie die ik heb gehad, want ik snap nu eerlijk gezegd niet waarom dit allemaal zulke grote problemen waren. 1 ding kan ik wel zeggen, en dat is dat ik nog steeds zielsveel van haar houd. Heb eerder relaties gehad, en ben eerder ontzettend verliefd geweest, maar deze keer was het zo anders...
Op zaterdag 27 oktober kreeg ik geheel onverwachts bloemen bezorgd van mijn ex en 's avonds was hij zoals gewoonlijk bij me. Die nacht kwam bij hem de twijfel naar boven en zei hij dat hij er niks van snapte "Je bent een leuk, lieve, zorgzame meid, maar waarom twijfel ik dan aan ons, misschien ben ik wel bang dat het misgaat tussen ons" Ik vertelde hem dat je nooit de garantie hebt dat iets goed blijft gaan zo lang je er niet aan blijft werken om het goed te houden.
Hi Sonja, volgens verwachting brak je ex dan eindelijk. Dit is een bewijs dat het haar allemaal erg hoog zit, dus je tactiek werkt nog steeds prima. Beter dan een ex die blijk geeft niets om je te geven! Hopelijk kun jij in de nabije toekomst echt zonder of met haar verder en hoef je niet te lang meer in zo'n moeilijke tussenfase te zitten. Omdat ze persoonlijke problemen heeft die het onderhoud van een relatie als het ware blokkeren is het sowieso moeilijk, en moet je je echt afvragen of je niet beter af bent met iemand anders. Mensen doen altijd wat werkt, en soms is men zich er niet bewust van dat er eigenlijk genoegdoening wordt gevonden in 'zelfkwelling'. Controleer dus of dat bij jou (en bij haar ook) aan de hand is. In de toekomst wil ik mijzelf op andere dingen gaan richten dus zul je me hier niet of in elk geval minder vaak zien. Lees daarvoor ook mijn infoteurpagina. Een goed en mooi nieuwjaar Sonja! Groetjes van A.

Ik ben sedert een jaar gescheiden. De scheiding was zwaar en ik heb heel wat tijd nodig gehad om mezelf terug te vinden. Dat lukte de laatste maanden goed, ik begon weer plezier in het leven te krijgen. Zo leerde ik ook een man kennen. Hij heeft enkele maanden niet laten merken dat hij meer dan vriendschap wou, wist van mijn scheiding af en wachtte geduldig af. Ik had dit niet door en ik zag hem ook niet meer dan ‘een vriend’.

Echter gister hoorde ik via via dat ex bezig is met een cadeautje voor die meid en toch naar haar verjaardag gaat (vandaag dus). Ik geloofde m'n oren niet. Dit kan toch niet waar zijn? Ik heb hem gesmst of hij nou ook niet vindt dat hij enorm stom bezig is. Ik kreeg als reactie dat hij echt niet snapt waar ik het over heb. Ik: dat weet je dondersgoed. En daarbij heb ik het gelaten.


Ik wilde zo voor hem gaan… nu ik met mijn huidige vriend ben merk ik dat ik me vaak aan hem irriteer. Kijk hem niet aan bij het knuffelen. Zoek niet de intimiteit wat hij juist heel erg wenst. Ik krijg steeds meer een muur en vraag me af ben ik te snel in deze nieuwe relatie gestapt… heb ik bindingsangst of is hij blijkbaar toch niet de ware …vind de aanblik van zijn hoofd niet echt aantrekkelijk..
Hi Sandra, iemand die geen enkele relatie wil valt niet te overreden. Hij had met jou natuurlijk nooit iets moeten beginnen, want er is nu geen signaal dat het hem alleen om het (snelle) tempo ging. Het contact is verbroken omdat hij niets ondernam om het te bewaren. Zijn vrijheid zal hem lief zijn, dus bespaar je de moeite. Wil je hem per se terug, lees dan het artikel onder punt 3 voor vrouwen. De pauze die je hebt gehouden vind ik in elk geval veel te kort. Knoop er minstens nog een paar maanden aan vast en laat nooit weten dat je hem wel terug zou willen. Integendeel: hij moet moeite doen voor jou! Niet andersom. Sterkte, A.
Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try
Ik heb die week erna nog een kaart gestuurd om der te bedanken voor de mooie tijd. Zij heeft toen gereageerd en gehuild. En toen hebben we nog even gebeld. De reden was/is voor mij moeilijk te begrijpen. Ze zegt zelf toen door de telefoon dat ze niet vast wil zitten, maar ook niet de sloerie uit wilt hangen, maar gewoon dit avontuur alleen aan wilt gaan, zonder verantwoording voor haar gevoel af te moeten leggen. Ik heb haar het beste gewenst en gezegd dat als er wat is ze altijd bij me aan mocht kloppen.
Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.
Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try
Hier even een vervolg op mijn verhaal van 22-10-2012 14:06. Er is inmiddels erg veel gebeurd. Ik zal het even in het kort vertellen. Na je laatste reactie heb ik het inderdaad wat meer op vriendschap gegooid, en we hebben besloten te genieten en niet te veel na te denken of het wel kan. Geen moeilijke gesprekken meer. Vorige week zaterdag ben ik naar haar toe gegaan. Gewoon om een gezellig avondje te hebben. En het was gezellig. We hebben tegen mekaar aan op de bank gelegen en veel met elkaar geknuffeld. Op een gegeven moment kreeg ze enorme buikpijn. Het ging maar niet over en ik drong erop aan dat we naar het ziekenhuis gingen. Om een langer verhaal kort te maken. Ze had een inwendige bloeding en ben de hele nacht bij haar geweest. Ben geen seconde van haar zijde geweken. Ze heeft tot dinsdag in het ziekenhuis gelegen. Zondagmorgen kwamen de ouders naar het ziekenhuis en ik maakte voor de eerste keer kennis met hun. Erg aparte manier van kennis maken. Ik raakte in gesprek met hun in een wachtkamertje en vertelde hun dat ik hun dochter niet zomaar op kon geven. Ik kreeg een schouderklopje van moeders. Vreemde maar speciale ervaring. Maandagavond vroeg ze me of ik naar haar toe wilde komen. Heb de hele avond bij haar gezeten. Ze zei me dat ze het heel fijn vond dat ik bij haar was geweest, en dat het misschien wel anders af had kunnen lopen als ik er niet was geweest. Het heeft heel veel met haar gedaan gaf ze aan. Ze zei me op een gegeven moment “mekaar loslaten gaat niet zo goed he” ik zei, nee niet echt, maar daar gaan we het nu niet over hebben. Dinsdag heb ik haar niet gezien, maar hebben wel de hele dag contact gehad. Woensdag mocht ze naar huis. En omdat ze twee kindjes heeft en het zwaar is om er dan voor te zorgen kon ze bij haar ouders blijven. Woensdagavond stuurde ze me een bericht of ik daar heen wilde komen, ze wilde me graag zien. Ik ben naar haar toe gegaan en heb met haar op de bank gezeten. Haar ouders zaten er bij en hebben gezellig zitten babbelen. Ze pakte mijn hand vast en heeft mij de hele vast zitten houden. Alsof het allemaal heel normaal was, zelfs met haar ouders d`r bij. Toen ik naar huis ging liep ze mee naar de deur en we hebben mekaar een half uur vast gehouden. Ze vroeg me wanneer ze me weer ging zien. Ik zei haar dat ze maar even rustig aan moest doen en dat ze me maar moest laten weten als ze me wilde zien. Donderdag heb ik haar wederom niet gezien, wel weer de hele dag contact gehad. Vrijdag ging ik op stap met een collega bij haar in de stad. Ze was nu inmiddels weer in haar eigen huis. Ze vroeg me of ik zin had om even langs te komen voordat ik naar mijn collega zou gaan. Dit leek me gezellig. Ik kwam daar en de kindjes waren nog wakker. Ook de ouders waren nog bij haar op bezoek. Weer heeft ze me de hele tijd vast zitten houden. Nu ook waar de kinderen bij waren. In mijn ogen was ze dus een beetje gedraait, zo leek. Ze vroeg of ik zaterdag avond bij haar wilde komen. Gewoon even niks, lekker op de bank zitten samen. Dat vond ik uiteraard goed en een fijn idee. Ik kwam daar rond half negen en de kinderen waren nog wakker. We hebben fijn met z`n vieren op de bank een film zitten kijken. Op een gegeven moment waren de kinderen naar bed en zei ze me dat ze dit wel erg lastig vond zo. Ze vertelde me dat ze het een heerlijk idee vond om samen met de kids leuke dingen te doen en dat ze zich heerlijk vrolijk veilig en gelukkig voelde als ik bij haar was. Maar ze weet niet of dat gevoel genoeg is. Mijn fout in deze was om dit gesprek niet om te draaien in een vrolijke tint. Ik ben er in mee gegaan. Ik probeer het allemaal te begrijpen. Ze moest huilen. Ze wil dat ik gelukkig zou worden. Het makkelijkste zou zijn als ik iemand tegen zou komen waar ik stapel verliefd op zou worden. Ze vertelde me dat ze geen relatie kan hebben omdat ze niet weet of haar gevoel genoeg is. Ze wil me ook niet aan het lijntje houden, maar wat ze helemaal niet wil is afscheid nemen en mekaar helemaal loslaten. Wat zit hier tussenin? En wat moet ik hiervan denken? Ik voel gewoon hoe ze met me om gaat. Hoe ze me aankijkt, hoe ze me vast houdt, wat ze tegen me zegt. Dit alles staat haaks op iets wat voor mij onverklaarbaar is. Is het een blokkade, en hoe kan ik hiermee omgaan? Moet ik haar loslaten? We hadden voordat ze in het ziekenhuis kwam wel eens gezegd “we houden contact”. Afgelopen zaterdag middag viel er een kaartje in de brievenbus met de woorden dat ze het wel heel fijn vond dat ik er een week geleden voor haar was. En dat ze niet kon omschrijven wat het met haar heeft gedaan. Ook schreef ze “het we houden contact, heeft nu iets andere vormen aangenomen” Gisteravond ben ik dus zoals gezegd niet bepaald fijn bij haar weggegaan. Toen ik bij de deur stond vroeg ik haar ietwat licht gepikeerd wat ze nu eigenlijk wilde, of ik haar moest loslaten. Misschien ook weer niet helemaal slim van mij om dat te vragen, maar de situatie liep zo. Ze vertelde me dat ze daar nu geen antwoord op had. Ze heeft de hele avond veel moeten huilen. Ze zei zelf dat ze het heel moeilijk vond om over haar gevoel te praten. Ik wil zo graag duidelijk weten wat ze nu eigenlijk wil. En waarschijnlijk moet ik gewoon geduld hebben, en jouw advies eens wat meer opvolgen. Maar dit is in sommige gevallen zo moeilijk. Met name omdat ze zelf aan geeft dat ze het lastig vind. Wat moet ik in vredesnaam doen na deze ontwikkelingen. Ik ben bijna het spoor bijster. Maar wil hoe dan ook niet opgeven, mede doordat het voor mij niet duidelijk is dat ze geen gevoel voor me heeft. Als dat nu het geval zou zijn, was het natuurlijk duidelijk en ging ik er verder ook niet meer op in. Beste A, ik hoop echt dat je me kan helpen. Ik weet het namelijk niet meer.
Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?
Wanneer vertel je een man nou precies dat je een kindje heb? Ik ben nu wel een beetje bang om het te vertellen, aangezien hij meteen ervoor wegrende. Andere kant denk ik van nee ik vertel het meteen, want dan weet hij het tenminste en verspil ik mijn tijd niet aan iemand! Het blijft moeilijk om een goede vent te vinden die jou en je kindje accepteert. Vooral de mannen van mijn leeftijd(rond de 30) lijken een bindingangst te hebben pfff, of heeft dat niks met leeftijd te maken?
Hallo, ik ben Lana Ivano. Na jarenlang in relatie te zijn geweest met mijn man, brak hij het uit met mij. Ik deed alles binnen mijn bereik om hem terug te brengen maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik voor hem had, ik smeekte hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en zij stelde voor dat ik liever contact zou opnemen met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te lokken om hem terug te brengen, ik had geen keus dan om het te proberen. Ik verstuurde de spreukgieter DR RICO OSULA en hij verzekerde me dat er geen probleem was en dat alles binnen drie dagen in orde zou zijn. Hij wierp de betovering en verrassend op de tweede dag, mijn man belde me. Ik was zo verrast, dat ik de oproep beantwoordde en alles wat hij zei was dat hij zoveel medelijden had met alles wat er gebeurd was. Hij wilde dat ik naar hem terugkeerde. Hij zei ook dat hij zoveel van me hield. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo zijn we weer gelukkig samen gaan leven. De email van de spell casters is: whatsapp of telegram hem nu +2347082727576 .. Je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak.

Aan het begin ging dit goed en was het mooi. Maar door omstandigheden en pech en situaties (meerdere.) waar ik in terecht ben gekomen ben ik mezelf verloren. Ik was gefrustreerd en blowde vrij veel. Deze frustraties zijn omgeslagen in desinteresse en onderwaardering van de vriendin. Ik heb beklaag gedaan over haar onsportiviteit en eiste veel, ze was nooit goed genoeg voor me. Zij heeft meerdere malen aangegeven hiervan te balen, maar door het "ware-liefde" gevoel kwam dit niet bij me aan en ging ik er van uit dat het goed zat. Ik heb haar steeds meer laten gaan eigenlijk. Ik kon mezelf niet meer gelukkig maken en daarom haar niet. Zij was onbewust degene die het geluk in mijn leven was.
Ik zit in een relatie met iemand, een man, met bindingsangst. Hij voldoet aan alle kenmerken helaas. Zijn bindingsangst is met name ontstaan door vroegere relaties die niet oké. Uiteindelijk heeft hij besloten om nooit meer een relatie aan te gaan. Zijn seksbehoefte kon hij gemakkelijk bevredigen door losse contacten, onder andere via datingsites. Dit heeft hij meer dan tien jaar zo gedaan. Op die wijze is seks en liefde volledig losgekoppeld bij hem. En toen kwam ik. Ja, natuurlijk ook een sekscontact via een datingsite in eerste instantie, maar al vanaf het prilste begin was duidelijk dat we elkaar gevonden hadden. Alles klopt. Na veertien dagen begon het ‘afstoot proces’ en deed hij zijn uiterste best mij kwijt te raken. Daar heb ik me met veel geduld en pijn redelijk doorheen geslagen. Niet in de laatste plaats omdat in dit afstotingsproces tegelijkertijd ook steeds heel helder was voor mij dat hij angstig was voor wat hij voor mij voelde en dat was duidelijk heel erg veel. We spraken er ook veel over, dat scheelt ook. Desalniettemin een moeilijk proces, maar na zestien maanden zijn we nog steeds samen. Ik zie een toekomszt voor ons, hij mogelijk ook, maar dat beangstigd hem tegelijkertijd zeer. Dus dat is nog erg taboe. So far so good, ware het niet dat er op het gebied van seks duidelijk iets mis ging. Zoals al gezegd heeft hij liefde en seks gescheiden. Verder is hij een ware womanizer en gek op vrouwen en verleiden en gezien zijn ruime ervaring zal duidelijk zijn dat seks met hem nogal indrukwekkend was en nog steeds is. Maar door de scheiding seks en liefde lukt seks nu niet meer: ik ben zijn object van liefde, daar heb je geen seks mee. Het gevolg is dat hij bij uitstek gefocussed is op mij en om het mij naar mijn zin te maken, wat uitstekend lukt, maar het gevolg is dat hij niet meer klaar komt. Dat is een probleem. Zijn gedachte is dat seks met dezelfde persoon saai is. Hij is daarom weer gestart met het contacten van dames via het internet. Spanning en gemakkelijke seks lijkt hem de oplossing van zijn probleem. Dat staat los van zijn relatie met mij. Zelf keurt hij zijn eigen gedrag niet goed, maar hij kan het ook niet laten. In essentie is dit allemaal terug te voeren op zijn enorme bindingsangst en de grote moeite die hij heeft om zich over te geven aan onze relatie die hij zeer hoog inschat (en zoals mogelijk al duidelijk is: we praten hierover ook). Ik vermoed dat professionele hulp een uitkomst kan bieden, maar zover is hij zelf nog niet. Ondertussen zou ikzelf wel graag wat handvatten hebben hoe hier mee om te gaan en hoe dit in goede bamnen te leiden. Ik kan over deze strikte scheiding liefde en seks en mogelijkheden om dit weer een te laten worden, want daar gaat het uiteindelijk om, echter hoegenaamd niets vinden. Bestaat hier iets over? Zo ja, welke sites kunnen mij verder helpen? Alvast dank.

En daarbij ging het eigenlijk ook niet werken zo. Ik stresste als ze daar zat omdat ik wist dat ze goedgelovig was naar alle mensen en iedereen te vriend wilt houden, en voor niemand onder wilt doen. Wat voor haar leuk praatje met een jongen was, was voor die jongen waarschijnlijk met een andere bedoeling, maar zij zag dat nog niet. Mijn gevoel zei dan ook dat ik niet haar moet afschermen, maar dat ze zelf moet ontdekken dat jongens ook verkeerde bedoelingen kunnen hebben. Als je jong bent,ben je naïef, dus laat maar lekker ontdekken, denk ik nu.

Na een aantal weken dat ze daar zat ging het niet meer voor haar en heeft ze ineens de knoop doorgehakt. Ze zei dat ze vrij wilde en met niemand rekening wilde houden, ze twijfelde over der gevoel, nu zo’n ander leven had, en dat ik een topvriendin verdiende. Zij wilde ff helemaal niks en ze gunde mij echt het beste. Haar familie en zijzelf zijn toen een paar dagen in tranen geweest.
Hi Flower1980, een liefdesverklaring heb je alvast binnen, maar een tekst typen en de daad bij het woord voegen zijn twee verschillende dingen. Het komt zo vaak voor: een vrouw 'romancen' om haar aandacht vast te houden. Je had hem beter geen enkele vraag over die ander kunnen stellen, want het antwoord was telkens hetzelfde: maak je geen zorgen. En zo breng je jezelf in een onmogelijk afhankelijke positie. Want niet jij moet je zorgen maken of je hem wel terugkrijgt, nee, hij moet zich zorgen maken of hij nog wel in jouw agenda voorkomt. Dat is dus het omgekeerde. Vraag hem dus niets meer, maar meld zelf (bijv. online) dat je een kaper op je kust hebt. Een nieuwe man, de spannendste aller tijden. Zo zal je ex eens lelijk op zijn neus kijken, iets dat hij wel verdient :). Het is verder verleidelijk om zijn tekst door te mailen, maar daarmee maak je helaas alleen jezelf belachelijk. Mannen hebben een hekel aan jaloerse vrouwen en vrouwen die 'claimen'. Precies dat laatste moet je omdraaien door hem te laten voelen dat je hem totaal niet nodig hebt. Breng geen spullen terug om de eenvoudige reden dat je niet eens aan hem gedacht hebt (mocht hij dat ooit vragen), en stel geen enkele vraag meer over die ander. Doe alsof het je geen moer interesseert, en waarom zou het je ook moeten interesseren? Hij bepaalt zelf hoe hij zijn leven inricht, maar jij hebt de vrije keus om hem links te laten liggen. Ook al stuurt hij nog honderden teksten waarin hij je zogenaamd wil verzekeren dat 'jullie elkaar terug gaan vinden'. Als woorden en daden niet met elkaar in overeenstemming zijn, is het zaak om te kijken naar de daden. En de daad luidt dat hij op verjaardagsvisite zit bij een andere vrouw, een verjaardag waar hij zogenaamd geen weet van had. Groetjes, A.
Hi Lana, als je twijfelt aan andermans liefde, dan is die liefde er niet. Zo eenvoudig is het. Je krijgt daar ook eigenlijk continu bevestigingen van, maar je blijft desondanks in hem geloven. Je bent herhaaldelijk gekwetst, hij heeft tegen je gelogen, gaf je valse hoop en kwelde je met dat stompzinnige getwijfel. De liefde waar je over spreekt zie ik dan ook niet. Je vragen: Ja, het komt goed als je 'voor elkaar bestemd' bent, wat nogal spiritueel klinkt, maar wat simpelweg neerkomt op het feit dat mensen het moeilijk vinden om echte liefde te laten rusten. Wie beet heeft, wil dit niet loslaten. Gebeurt dat toch, dan zijn er tranen en een verschrikkelijk gemis. Zo romantisch kan liefde gelukkig nog zijn ;). Voor wat betreft het contact opnemen: een man geeft inderdaad niet op als hij daadwerkelijk van je houdt. Wel kan er een pauze zijn om even op adem te komen. Dit zie je dan ook vooral bij heftige, hartstochtelijke liefdes waarbij veel emoties gemoeid zijn. Niet erg, want liefde vindt altijd een weg en je moet daarbij vertrouwen op de jagerscapaciteiten van de man. Ja, heel ouderwets, maar wat moet een vrouw zonder! ;). Dat je ex straks een half jaar weg is, maakt voor de liefde niet uit. Je kunt - mocht je toch willen - proberen een vriendschapsrelatie met hem te hebben, zonder dat het een relatie moet heten. Zo stel je jezelf en hem op de proef, want de beste relaties zijn nog altijd die geboren worden uit kameraadschap. Vooralsnog zou ik echter niets doen want voor je het weet zit je weer in zo'n kat-en-muis spel van aantrekken en afstoten. Laat je niet gebruiken voor dit soort experimenten! Sterkte, A.
We woonden nog niet helemaal samen maar voor zo'n 4 dagen per week. In het gesprek gaf ze dus mijn tekortkomingen aan. Ook zei ze dat we het in maart er ook over gehad hebben en ze mij een kans gegeven heeft (maar dit heb ik onbewust niet zo ervaren anders was ik er keihard mee aan de slag gegaan). Ik vroeg haar wat ze nu wilde en dat wist ze niet. Na een tijdje gaf ze toch aan dat ze vanaf haar kant de relatie wilde verbreken. Ik heb hier in meegestemd.
Ik weet niet hoe lang geleden deze reactie is geplaatst maar ik wil zeggen dat ook ik in dezelfde situatie zit op dit moment. Ik ben die vrouw die in een rouwproces zat en na 2 jaar een relatie kreeg die heel (3 1/2 jaar lang) dramatisch is verlopen omdat ik er emotioneel nog niet aan toe was. Alles liep door elkaar heen zowel mijn liefde voor mijn nieuwe vriend als het verdriet en gemis van mijn overleden man. Daardoor heb ik mijn nieuwe vriend emotioneel ook uitgeput en raakte ik zelf ook in een 'relatie burn-out' zoals de relatie therapeut het noemde. We hebben elkaar veel onnodig verdriet en pijn aangedaan. Nu is het 6 weken 'uit' en wil ik mijn ex terug. Na een 2 uur durend 'geschreeuw' van mijn vriend hoorde ik hoe erg hij het heeft gevonden om steeds te horen hoe ik mijn overleden mijn ophemelde. Ik was geshockeerd. Achteraf gezien had ik beter kunnen weten maar de klad zit er al in. Toch hoop ik dat het weer goed komt. Ik ben zelf professionele hulpverleenster maar heb nu zelf hulp nodig. Daarom ben ik aan het programma begonnen je ex terug. Maar ondertussen sta ik op de wachtlijst van het GGNet voor rouwverwerking. Mijn man is dit jaar 24 december alweer 6 jaar geleden zelf uit het leven gestapt. Elk jaar tegen het einde van het jaar ga ik weer door die emoties van machteloosheid etc. Ik hoop dat het weer goed komt tussen jullie. Ik geloof dat het mogelijk is als je haar maar de tijd en de ruimte durft te geven.
×