Toen ik Dr. Isikolo vond, had ik dringend behoefte aan het terugbrengen van mijn ex-geliefde. Hij liet me achter voor een andere vrouw. Het gebeurde zo snel en ik had helemaal geen inspraak in de situatie. Hij dumpte me gewoon na 3 jaar zonder uitleg. Ik neem contact op met Dr. Isikolo via zijn e-mail en hij vertelde me wat ik moest doen voordat hij me kon helpen en ik deed wat hij me vertelde, nadat ik had verstrekt wat hij wilde, wierp hij een liefdesbetovering om ons te helpen weer bij elkaar te komen. Kort nadat hij zijn betovering had gedaan, begon mijn vriend me opnieuw te sms'en en voelde me vreselijk voor wat hij me net had aangedaan. Hij zei dat ik de belangrijkste persoon in zijn leven was en dat weet hij nu. We gingen samen wonen en hij stond meer open voor mij dan voorheen en hij begon meer tijd met me door te brengen dan voorheen. Sinds Dr. Isikolo me heeft geholpen, is mijn partner heel stabiel, trouw en dichter bij me dan ooit tevoren. Ik beveel Dr. Isikolo ten zeerste aan voor iedereen die hulp nodig heeft. whatsapp hem nu +2348133261196.

Om het even weer wat aan te wakkeren zijn we weekendje weg geweest. Maar ja, als er twijfels in mijn ex zijn hoofd zitten, dan zitten die daar. Hij is een enorme twijfelaar, over alles. Maar, en nu komt het rare. Zijn woorden spraken niet met zijn daden. Hij was echt all over me. Kussen, aanhalen, hand in hand, me lief aankijken. Als iemand minder voor je voelt dan neem je toch wat afstand? Hij was ook nog steeds wat jaloers en soms zaten we op de bank, uren ons ding te doen en dan zei ik opeens: "oh ja shit, ik was even vergeten dat we problemen hebben". Zei hij: "shit, ik ook". Hoe kun je dat nou vergeten?

Ik weet niet goed hoe ik haar moet benaderen op dit moment. Aan de ene kant wil ik er zijn voor haar, omdat ze het nog steeds niet gemakkelijk heeft, maar aan de andere kant is het wel moeilijk, omdat ik nog steeds die hoop koester dat het terug goed komt. Ook de schrik dat ze iemand anders zal vinden, mij zal vergeten (of vergeten wat we hebben gehad) is wel heel erg aanwezig.

Bovendien herinner je je ex op deze manier aan alle redenen waarom jullie relatie niet werkte. Dat is natuurlijk wel het onhandigste wat je in deze situatie kan doen. Als je je ex er uiteindelijk van wilt overtuigen dat jullie weer bij elkaar moeten zouden moeten komen, moet je hem of haar vooral niet herinneren aan de negatieve punten, maar moet je je juist op de positieve punten richten.


Ik was 3jaar geleden verliefd geworden en we zijn een jaar en 4 maand samen geweest en toen heb ik het uitgemaakt om alles even een plaats te kunnen geven en nu zijn we 3maand later en ik ben er weer klaar voor maar hij wilt niet meer. 2 maand wou hij wel en nu plots niets. Ik ben naar bed geweest met een ander en hij weet dit en zelf dan wou hij me nog steeds ookal was hij erg gedegouteerd. Nu wilt hij het niet meer en ik weet niet wat doen ik heb 3maand ruimte gegeven en hij is nu blij zonder me. Wat moet ik doen?


Ga uit met vriendinnen en vertel hem erover. Ga met je vriendinnen uit in plaats van met je vriendje, en vertel hem dan hoe leuk het was. Hij zal waarschijnlijk blij voor je zijn, maar misschien ook een klein beetje jaloers als hij ziet dat je zonder hem ook lol hebt. Als je een paar weekenden wat met vriendinnen hebt gedaan, zal hij het heel erg gaan missen omdat hij ook plezier met je wil maken. [7]
Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.
Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!

Plus: wijs haar op haar gedrag zonder boosheid of onvriendelijkheid. Het idee dat ze hem niet wil kwetsen, nou en? Door niet bij jou terug te keren kan ook kwetsend voor jou zijn. Dus wat ze ook kiest, ze zal iemand kwetsen. En kwetsen is geen ramp, mensen kunnen incasseren, verwerken en los laten. Ze mag eens voor haarzelf kiezen. Wat verlangt zij!
Hi G., vraag nooit aan een dame waarom ze niet met je naar de bios wil! Je bracht haar in verlegenheid en bovendien is ze je geen reden verschuldigd. Natuurlijk zou het wel zo prettig zijn om te weten waarom ze dat niet wilde, maar je voelt al dat er andere zaken spelen. Zo kan het zijn dat ze een ander heeft of ook met een ander chat, het is mogelijk dat jullie relatie haar, om wat voor reden dan ook, niet beviel en bang is om weer in hetzelfde te belanden. Daarnaast wil ze misschien ruim de tijd nemen voor een eventuele verzoening omdat ze zich te jong voelt of wat dan ook. Kortom, teveel mogelijkheden waardoor ze de rem erop gezet heeft. Waar jullie over chatten weet alleen jij. En jij bent ook degene die weet hoe ze tegen relaties aankijkt, of ze in de tussentijd andere mannen heeft gehad en/of hoe haar relatieverleden was voordat jij in beeld kwam. Ik kan je dus niet goed helpen, maar vrouwen zijn babbelaars. En met een goeie chat op zijn tijd is niks mis ;). Groetjes, A.
Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016

Al is achteraf gezien makkelijk praten. We zijn ook gaan samenwonen, omdat het ”handig” was. Dat was later gezien niet een goede basis. Terugkomend op zijn ”tactiek”, hij overdreef de laatste dagen in alles. Als ik boodschappen ging doen en ik kwam terug zei hij dat hij mij had gemist.. Ook zei hij vaak uit het niets, zonder enige vorm van oogcontact, ik hou van je. Ik heb dat toen aangekaart bij hem en ook heb ik vaak gevraagd over er iets is? Hij zei nooit dat er wat was. Achteraf vertelde hij mij dat hij er al zo zes maanden mee zat, dat zijn gevoel voor mij minder werd. Hij wilde mij niet kwijt en ”probeerde” het. Hij was ook bang dat ik achter zou komen dat ‘hij niet meer van mij hield’..
5 jaar vergeet je niet zomaar en vraag me af dat hij nu een relatie heeft omdat hij me wil vergeten of hij echt van haar houd. Wat kan ik nog meer doen of beter gezegd: wat kan ik doen zodat ik toch misschien nog een kans krijg. We hebben al zoveel gesproken over een toekomst, ik heb hem zoveel gesteund met zijn problemen en dat lijkt nu nietmeer te bestaan.
Hi Karel, wat dit te betekenen heeft is simpel. Ze meende verliefd te zijn op die ander en dumpte jou zonder pardon, alle voorafgaande liefdesbetuigingen ten spijt. Zoals het verhaal overkomt is er van je ex' kant uit geen sprake van enige liefde voor jou, of voor die ander. Wel houdt ze vooral van zichzelf en de spelletjes die ze met andermans gevoelens speelt. Als je notabene op het punt staat om samen te gaan wonen om er vervolgens achter te komen dat ze bij een andere man is langs geweest om er de nacht door te brengen, dan heb je niet te maken met een betrouwbare partner voor het leven. Integendeel, je bent ronduit belazerd, en die nieuwe vriend van haar is een bruut om haar uit te nodigen terwijl hij waarschijnlijk wel wist dat zij in een relatie was. Dat je ex nu problemen heeft met haar emoties heeft ze aan zichzelf te wijten, dat is de consequentie als je moedwillig anderen pijn doet. Spijt? Nee. Wil ze je terug? Nee. Mensen doen altijd wat werkt, ondanks alle regels emotionele tekst die men er tegenaan gooit. Wat ze doet is eenvoudig: ze neemt geen enkel contact met je op, en is ondertussen met die ander. Stuur die meid de laan uit en kies in de toekomst een partner die jou niet constant hoeft te overtuigen van een 'liefde' die er in de verste verte niet geweest is. Veel sterkte, A.
Kennelijk voelde je ex zich teveel geclaimd, maar dat ligt aan hemzelf. Wie de liefde verklaart zonder er consequenties aan te verbinden, is verkeerd bezig. Het komt er nu op aan wat jij wel en niet accepteert. Wat hij wil is een soort vrijblijvende relatie zonder enige verplichting, maar hij wekt met zijn liefdesbetuigingen een totaal andere indruk. En doet dat nog steeds. Trap er dus niet meer in, want dit blijft je achtervolgen. Bindingsangst is niet te verhelpen, ook niet als het wordt geveinsd. Een harde opstelling is het enige wat kan werken. Een beetje vent zou je dan onmiddellijk in zijn armen sluiten, om je nooit meer te verlaten. De jouwe? Hij zal niets doen… angstig als hij is dat je weer iets van hem gaat verwachten… ;D. Zet je schrap, A.
Bedankt voor de reactie. Het is fijn om eens een andere mening te horen en zo had ik er nog niet over nagedacht. Ondertussen heb ik van hem nog twee smsjes gehad om te vragen of het een beetje gaat. Ik heb op geen van beide geantwoord. Zou ik dit wel moeten doen? Ik weet niet of het de angst is om een definitief antwoord te krijgen of gewoon koppigheid is dat mij tegenhoudt. Veel van mijn vriendinnen zeggen wel dat ik ook best niet zou antwoorden.

De volgende ochtend had ik een heel opmerkelijke mail van ex! Een totale liefdesverklaring die er niet om loog. Mijn nieuwe positieve instelling vind hij geweldig! Is zo blij dat ik zo erg aan mezelf heb gewerkt. Hij denkt heel veel aan me en het kost tijd, maar ik kan er toch wel zeker aan denken dat we elkaar terug gaan vinden. Ik heb alles in me wat een man zoals hij zich maar kan wensen. Het zal nog wat tijd kosten maar we komen er wel. (!) Ik was enorm verbaasd, dit kwam echt uit het niets en had dit nooit verwacht. Het effect van zelf geen contact opnemen?
Hierna heb ik een dag gewacht en vroeg ik haar of ze zin had om iets te gaan drinken. Hierop kreeg ik terug dat ze daar nu geen behoefte aan heeft en als ze dat wel heeft mij wel vraagt en dat ze niet zoveel wilt chatten, hoewel ze daar zelf mee is begonnen, reageert ze dus duidelijk geirriteerd. Hoewel ze dus heel hard heeft geroepen klaar met mij te zijn krijg ik de indruk dat ze mij nog niet helemaal los heeft kunnen laten.
Ik heb geleerd dat je perfect mag “vechten” voor je vriendin, maar er zijn grenzen. Er teveel achteraan zitten is niet goed. Dit kan zelfs verstikkend overkomen en aanvoelen voor haar. Je zal haar idd tijd en rust moeten geven. Doe je dit niet, dan zal haar beeld over jou veranderen van positief naar negatief. Maar ik zou toch in je achterhoofd houden dat je dit,persoonlijk gesprek nooit zal hebben. Daarom probeer je aandacht of andere vrouwen of andere zaken te richten. En mss komt dat gesprek vanuit het niets. Veel sterkte.
Ik ben al anderhalf jaar vrijgezel nu en mis toch wel een beetje dat mannelijke aandacht. Ik dacht ik ga ook maar eens daten weer. Ik had een leuke jongen waarmee ik sprak op de app, op het moment dat ik vertelde dat ik een dochter heb blockeerde hij mij op de app. Ik voelde me aan de ene kant zeer beledigd, maar aan de andere kant blij dat ik het had verteld en ik er meteen achter was hoe hij erover dacht.

Hi B.J., je ex met woorden proberen te bewijzen dat je veranderd bent of wil veranderen is niet zo'n goed idee. Zij moet op een gegeven moment zelf inzien dat je van goede wil bent en jezelf kunt verbeteren. Maar gaat het daar wel om? In een relatie moet je jezelf kunnen zijn. Jij was dat. Zij was dat. Maar het boterde ergens toch niet zo best. Zij accepteert jou niet zoals je bent, eiste allerlei dingetjes van je omdat ze de volledige aandacht wilde. Dat is een beetje vrouw-eigen, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/55130-wat-vrouwen-willen.html
Waarom dit zo ontzettend belangrijk is? Ten eerste omdat vrouwen denken terwijl ze praten. En haar de gelegenheid geven haar gedachten en gevoelens eens echt tegen jou te uiten, zal haar echt enorm opluchten en ze zal je er heel dankbaar voor zijn. Maar veel belangrijker is dat door te luisteren en oprechte interesse in haar te tonen, je haar laat voelen dat je echt om haar geeft, dat ze belangrijk voor je is en dat ze zich door jou geliefd voelt.
Toch zou ik uiteraard graag een aanwijsbare reden willen hebben, een reden welke het causaal verband tussen mij/mijn of haar acties en het plots verdwijnen van haar gevoel verklaart. Daarnaast hoop ik haar uiteindelijk terug te winnen. Ik heb gelezen over bindingsangst op de site, wat niet veel bij vrouwen voorkomt, maar ik herken daar wel wat in bij haar. Hoewel, aan de andere kant, ze heeft wel een relatie van 6 jaar volgehouden en ook samen met die ex van haar een zaak gerund en ook veel bij die persoon geweest voor langere tijd. Ook twijfel ik of ik misschien wel haar "rebound" ben?
Of wel doen en laten zien dat ik relaxter ben en haar alle ruimte gun (want volgens mij mag ze me nog graag, maar ging relatie voor haar niet werken; en dat negatieve stukje van mij wil ik bij haar dan wegnemen). Ik hoop namelijk niet dat ze mij herinnert als die relatie waarbij ze aan de ketting zat (dat gevoel had ze toen ze daar ging studeren): Dus dan wel afspreken om dat gevoel bij haar weg te nemen? Maar aan andere kant kan het andere positieve gedachtes van haar over mij ook weer wegnemen?
Hi David, je stelt een boel vragen waar steeds hetzelfde antwoord voor geldt: je ex was veel te jong om zich definitief aan jou te binden. 'Gevoel weg' is een onvolwassen uiting van iemand die duidelijk niet begrijpt dat verliefdheid altijd kortdurend is en overgaat in iets diepers. Bij haar is dat - als we haar moeten geloven - nooit gebeurd, en helaas moet je dan ook de conclusie trekken dat ze dat ook niet wilde laten gebeuren. Geen liefde, want dat zou vastigheid betekenen, en daar had ze vanaf het begin al geen zin in. Verliefdheid heeft haar geleid tot een relatie met jou, maar waar jij qua leeftijd al veel verder bent, moest zij alles nog ontdekken terwijl haar vrijheidsdrang zelfs nog moest beginnen. En dat vertaalde zich terug in haar omgang met vriendinnen, vakanties met anderen, constant online, jou zelfs niet missen en de melding dat ze geen gevoel meer voor je heeft. Kortom, ze heeft alles uit de kast getrokken om de relatie te breken. En het is haar gelukt, hoe onbewust het misschien ook ging. Het leeftijdsverschil heeft jullie de das omgedaan, en ik denk niet dat er op korte termijn herstel in zit. Dit meisje wil zich niet binden omdat ze 'nog van het leven wil genieten', alsof binding betekent dat het Grote Genieten voorbij is. Jammer, maar je kunt dit verder niet forceren. Jullie relatie kwam te vroeg en nu is het te laat. Hoe ironisch! Wel kun je na een hoop maanden nog eens contact opnemen om te vragen hoe het gaat. Vrouwen kunnen dit best waarderen, en je opent dan in elk geval de weg naar een mogelijke verzoening op heel lange termijn. Want eerst moet je ex door die - tamelijk puberale - fase heen voordat ze zich durft te settelen. Wil je haar per se terug, dan is dit helaas de enige manier, maar als ik jou was zou ik niet al te veel hopen. Sterkte, A.

Begin juni is zij met vriendinnen naar een feestje geweest, ik zag op FB een foto van haar met een jongen verschijnen (overigens niet op haar tijdlijn), waardoor ik behoorlijk boos ben geworden (onterecht, want ik weet dat ik er kan vertrouwen!) maar door mijn jaloezie, is dat verbaal behoorlijk uit de hand gelopen. We hebben dat uitgesproken en ik heb haar op de man af gevraagd of ze nog wel genoeg voor me voelde en nog genoeg vertrouwen in onze relatie zag of dat de twijfel zo erg is, dat ze er eigenlijk mee wil stoppen. Haar antwoord was; Ik heb moeite met jou onzekere gedrag van het laatste half jaar en ontzettende moeite met je jaloerse gedrag, maar waarvan ik hoop dat dat overgaat, als je inziet dat het niet nodig is. Als ik niet van je hou, ga ik niet met je verder en maak ik geen plannen.
Ik heb 2 jaar een relatie met mijn vriend/ex met ups and downs. In het begin was ik niet direct verliefd en vond ik zijn aandacht leuk en kon ik niet loskkomen van mijn oude leven. Het was feesten en lol maken en als hij dan kwam stuurde ik hem weer weg. Hij was wel al heel erg verliefd op mij. Kwam net uit een andere relatie en ging helemaal voor mij. Doordat ik hem steeds wegstuurde hield hij zijn ex er ook op na. Hier kwam ik achter en was toen woedend. Mede ook omdat ik in die tijd juist voor mezelf een knop had omgezet van he ik ben verliefd op deze man en wil met hem verder. Zo ging het nog een tijdje door maar uiteindelijk hebben we echt voor elkaar gekozen. Hij is een persoon die steeds weg loopt als die boos is en dan heel snel zijn spullen pakt. Ik heb verlatingsangst dus kan daar dan niet mee om gaan. Het is heel lang goed gegaan en afgelopen zomer heb ik een hele grote fout gemaakt voor vreemd te gaan. Hier kwam hij achter doordat ik nog contact hield met die persoon. Op een dag zei die oke we gaan ervoor en ik kom bij je wonen. Iets wat ik heel graag al een tijd wilde. Hij leeft namelijk met de meest walgelijke man in een huis aangezien zijn eigen huis nog te koop staat en daar geen verandering voorlopig in zit. Zijn ex vrouw woont daar met de kinderen.
Als ik je verhaal lees is mijn idee dat deze man niet uit is op een relatie. Hij vindt je duidelijk leuk en aantrekkelijk, maar is niet van plan om een serieuze relatie met je te beginnen. Als dat wel is wat jij wilt, pas dan op dat je je niet aan het lijntje laat houden. Sommige mannen zijn charmeurs en kunnen best meerder vrouwen tegelijk leuk vinden. Een manier om er achter te komen of hij echt geïnteresseerd is, om alle initiatieven van zijn kant te laten komen. Dus zelf geen contact meer te zoeken. Kijken wat hij dan doet. Belangrijk is ook wat je intuïtie zegt. Vaak weet je het antwoord zelf dan al.
Iemand noodgedwongen moeten missen, doordat liefde blijkbaar begrenst is en het slechts voor landgenoten/ eu burgers onderling weggelegd is om samen te mogen zijn, dat doet pijn. Vooral als je niet aan de eisen kunt voldoen, die men van je eist om hem/haar hierheen te halen en je ook niet kunt vertrekken naar zijn/haar land omdat je hier bijv. ook kinderen hebt en hen niet uit hun vertrouwde omgeving weg kunt halen.

Wat je nodig hebt is een hoop geduld en het overwinnen van eventuele trots. Echte liefde kan niet in een flits verdwijnen en elke dag wordt oude relaties weer nieuw leven in geblazen. Geef na een breuk in eerste instantie de weglopende partij de ruimte die hij of zij nodig heeft. Bedelen, smeken, achtervolgen door telefoontjes, e-mail, sms, visites en lastig vallen werkt allemaal averechts. Houd wel in gedachten dat de ander net zo eenzaam en gekwetst kan zijn als jij, en zich afvraagt of hij/zij een fout heeft gemaakt, je misschien net zo goed terug wil. Men zegt dan ook dat als je van iemand houdt, je voor de ander vecht. Vechten voor een ex kan een teken zijn van grote liefde, daarbij komt dat je jezelf bevrijdt van schuldgevoel op de lange termijn als je voor je gevoel alles hebt gedaan om de ander terug te winnen. Jou treft geen blaam meer. Maar voordat je actie onderneemt, bedenk dan altijd of je de ander echt terug wilt, of enkel kwaad bent omdat je eer is aangetast.
Je punt dat ik zelf nog te trouw ben klopt zeker. Ik heb in de tussentijd nog geeneens contact gehad met andere meiden, maar wel veel lol gemaakt met vrienden. Probleem waar ik een beetje mee zit is alleen dat ik andere meiden ook niet teleur wil stellen. Als mijn hoop nu gevestigd is om mijn ex misschien over een paar jaar weer op te zoeken, dan zou ik die meiden alleen maar ‘gebruiken’ en pijn kunnen doen. Dat zou niet eerlijk zijn voor die andere meid en dat zit denk ik ook niet in me. Dus hoe ga ik daar mee om? Een relatie in de tussentijd is dan ook niet gepast als ik hoop heb op na die paar jaar contact met mijn ex en een kans te wagen.
Maar toen, 2 dagen na mijn verjaardag gingen we (met haar zoontje) een weekje op vakantie. We keken er onwijs naar uit. De eerste paar dagen waren ook heerlijk, helaas werd zij wat ziekjes na een paar dagen en vanaf dat moment begon alles te veranderen. In eerste instantie dacht ik dat het kwam (minder intimiteit etc.) doordat ze ziekjes was en kon ik dat wel begrijpen, maar ze werd ook steeds afstandelijker. Op een gegeven moment vroeg ik haar of ze er, zodra we terug zouden zijn, een punt achter zou zetten omdat ze ineens zo anders deed. Natuurlijk niet zei ze, maar ze gaf wel aan dat de vakantie haar over een aantal zaken had laten denken. Dat ze wat meer tijd voor haar eigen dingen/vriendinnen wilde inruimen, omdat ze daar steeds minder aan toekwam. Ik vond dat prima, want ik kan best begrijpen dat je na een maand of 3 even weer pas op de plaats maakt en wat meer in een stabiele relatie komt (de eerste vlinders zijn er dan wel vanaf). Zo gezegd, zo gedaan. We zagen elkaar de eerste weken na de vakantie wat minder, maar als we elkaar zagen was alles gewoon goed en als we elkaar niet zagen, gaven we toe elkaar te missen, smste ze dat ze van me hield etc. Echter, in die tijd gebeurden er een aantal dingen; haar paard werd ziek (waardoor ze daar dagelijks 2 x heen moest, haar ex begon te zeuren dat ie het idee had dat ie zijn zoontje minder zag, haar vriendinnen zeiden dat ze nooit meer thuis was etc.).
sinds twee weken is mijn relatie van ruim een jaar voorbij. Hij heeft het beëindigd omdat we de laatste tijd vaak ruzie hadden. Hij verlangde daardoor minder naar mij en zijn gevoel werd minder. Ik moet zeggen dat ik de ruzies ook vrij vervelend vond worden. Deze kwamen eigenlijk vooral omdat hij het heel erg druk heeft met stage en sport ook vragen zijn vrienden heel veel van zijn tijd. Het ging heel snel eerst wilde hij er nog voor vechten en een dag later wist hij zeker dat het niet meer kon. Hij kreeg steeds het gevoel dat hij me niet waard is. Ik mis hem vreselijk en hou heel veel van hem. Hij stond niet meer volledig achter de relatie, hij moest echter zo erg huilen en zei dat ik het meest belangrijke meisje uit zijn leven ben en dat hij van me houdt. Hij zegt steeds dat hij met me wil trouwen. Ik heb nu al een week geen contact gehad, hij mailde me 2 dagen geleden in de mail stonden nog eens de redenen waarom hij de keuze heeft gemaakt. Dat hij het zwaar heeft en me heel erg mist. Ook zei hij dat hij over 8 jaar met mij wil trouwen, kinderen een huis kopen. Dat ik het mooiste liefste leukste meisje ben dat hij ooit kan krijgen. En dat hij zoveel van me houdt. Ik mis hem en wil hem het liefst terug, maar loop niet achter hem aan. Alleen hoe kan ik dit afsluiten als hij zulke dingen tegen me zegt. Ik ben zo verward. Wil het deels afsluiten maar als hij zulke dingen mailt is het zo moeilijk en wil hem natuurlijk het liefste terug. Wat moet ik doen ?
Wat moet ik op dit gesprek doen, om nog een deur open te laten? Ze zal haar spullen op komen halen en de sleutel in komen leveren. Of zelfs het hele gesprek verplaatsen? Het zal voor mijn gevoel namelijk van deze dag afhangen. Vriendinnen zullen haar zeggen dat het beter is zonder mij. Maar toch is er nog emotie bij haar. Dat komt omdat 3 weken terug nog fonkelende ogen waren. Zelfs meerdere malen dat jaar geprobeerd te stoppen met blowen maar 3 weken terug weer gestopt
Als ik je verhaal lees is mijn idee dat deze man niet uit is op een relatie. Hij vindt je duidelijk leuk en aantrekkelijk, maar is niet van plan om een serieuze relatie met je te beginnen. Als dat wel is wat jij wilt, pas dan op dat je je niet aan het lijntje laat houden. Sommige mannen zijn charmeurs en kunnen best meerder vrouwen tegelijk leuk vinden. Een manier om er achter te komen of hij echt geïnteresseerd is, om alle initiatieven van zijn kant te laten komen. Dus zelf geen contact meer te zoeken. Kijken wat hij dan doet. Belangrijk is ook wat je intuïtie zegt. Vaak weet je het antwoord zelf dan al.
Maar hij gooit dus alles zomaar weg! Ik snap er zo weinig van. Hij heeft elke dag contact met me gezocht over facebook (ja, wij zijn van die generatie facebook chatters), benoemd dat hij heus nog veel van me houdt en dat hij me ook mist. Gezamenlijke vrienden zeggen dat hij het ook niet meer weet, superverward is en zichzelf bezig probeert te houden om er niet aan te denken. Hij woont nu in ons oude huis want ik ga kapot van verdriet. Nooit heeft het leeftijdsverschil tussen ons ingestaan en nu wel? Of niet? Wat is er nou? Hij blokkeert helemaal. In elk geval zijn gevoelens.
Dat weekend werd door omstandigheden mijn dochter niet door haar vader opgehaald, ik had daar de nodige frustraties door en dat kwam die zondagmorgen eruit. De irritatie van mijn ex liep zelfs zo hoog op dat hij kwaad uit bed is gestapt en niets meer tegen me zei totdat hij zijn jas aan had en ik hem net nog een afscheidskus kon geven en hij ging naar huis.
Na drie weken appte ze dat ze wat te vertellen had. Ze was 5 maanden gelden vreemdgegaan. Ik was geheel overdonderd en tegelijkertijd opgelucht. Mijn schuldgevoel werd te niet gedaan door haar daad. Ik kreeg rust. Echter door een onduidelijke communicatie leek het erop dat zij nog steeds contact met hem had. Ik ben erg boos geworden. En heb haar gevraagd dr spullen te halen. Ik werd me toen bewust dat ik nog steeds heel veel van haar hou. Na een aantal gesprekken kwamen we tot de conclusie dat zij haar rust nodig heeft om haar leven weer op poten kan zetten en haar eigenwaarde weer gestalte te geven. Ik had daar in eerste instantie een goed gevoel over, we zouden later wel weer zien hoe we verder zouden gaan.
Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.
Helaas is in mei dit jaar bij zijn 2e ex acute leukemie geconstateerd. Zij is een alleenstaande moeder van 3 kinderen en mijn ex heeft beloofd haar te helpen. Hier heeft hij zoveel tijd aan besteed dat er voor mij bijna geen tijd meer over is. Dit komt ook omdat mijn ex in de horeca werkt 's avonds en in het weekend (van 14.00 tot 11.00 uur) en ik overdag.
Eigenlijk was ik daarmee wel uitgepraat, want ik leek niet echt tot hem door te dringen, dus ik heb het erbij gelaten. Een week later kreeg ik weer een mail van hem en dit keer met de vraag om af te spreken om bij te kletsen samen. Sjonge, in die 2 jaar is dit de eerste keer dat dat initiatief komt, al die tijd was ik degene die wilde praten… Oke, we zijn weer heen en weer gaan mailen en het werd zelfs weer gezellig. Hij ging zelfs nog zijn best doen om de filmpjes boven tafel te krijgen van die reis, want die had ik nog altijd tegoed en hij vroeg of hij met een fles wijn naar mijn huis zou komen. Dat heb ik niet gedaan… borrel in een cafe leek mij beter ;-)
Het feit dat je jezelf de vraag stelt: ‘hoe krijg ik mijn ex terug?’, suggereert dat je enigszins wanhopig bent. Als je immers wist wat je kon doen om je ex terug te winnen, dan hoef je jezelf de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ immers niet te stellen. Blijkbaar zit je dus met de handen in het haar en wil je niets liever dan je ex terug, maar weet je gewoon niet hoe het aan moet pakken. Als je gaat nadenken over de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, dan is het verstandig om na te gaan waarom je vriend(in) is veranderd in een ex-vriend(in). Wat is er gebeurd? Waarom is het uitgeraakt? En wat was het in jouw gedrag dat maakte dat je vriend(in) het uitmaakte. Als je het zelf hebt uitgemaakt, dan wil je je ex waarschijnlijk niet terug, dus we gaan er vanuit dat jij degene bent die is gedumpt. Denk dus goed na wanneer je je de vraag stelt ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, over de oorzaken van de breuk en kijk goed naar jezelf. Zodra je weet wat je zelf fout hebt gedaan of waar je vriend(in) zich aan ergert, verander die eigenschappen dan. Zorg ervoor dat je echt verandert, zodat je op een effectieve wijze kunt laten zien dat je een nieuw mens bent. Op deze manier heb je de meeste kans dat je vriend(in) je terugneemt. Als je immers nog dezelfde persoon bent met dezelfde gebreken dan is een excuussessie natuurlijk kansloos.
Toen ze het thuis vertelde, waren ze in alle staten. Ik was daar absoluut niet meer welkom. Dat heeft haar zwaar aangeslagen. Ik heb haar toen ook (koppig) gezegd dat ik haar ouders dan ook niet meer hoefde te zien. Achteraf bekeken een domme zet, want ik plaatste haar tussen twee vuren, ook al heb ik haar nooit gezegd dat ze moest kiezen. Ze had ondertussen ook werk gevonden en had het superdruk. Omdat haar ouders zo tegen me waren, durfde ze het nauwelijks vragen of ze naar mij mocht komen of bij me mocht blijven slapen. Ze is 1x blijven slapen, toen haar ouders op reis waren. Dat klinkt misschien lullig, maar haar ouders hadden een enorme psychologische invloed op haar. Ze voelde haar vaak misbegrepen en onder dwang gezet om taakjes in het huishouden op te knappen. Bovendien kreeg ze weinig waardering daarvoor, het leek wel alsof het vanzelfsprekend was dat ze die klusjes deed. Ze voelde haar vaak erg sip daardoor. Ik probeerde haar te troosten en op te vangen, maar omdat haar ouders me niet konden hebben, maakte ik me vaak kwaad op haar ouders. Dat werkte natuurlijk dat vuur waar ze tussen stond alleen maar in de hand. Omdat ik haar zo weinig zag, 1x per week een paar uur, begon dat ook op me te wegen. Ik wou er niet met haar over praten omdat ik zoiets had van "die paar uurtjes die we samen hebben, wil ik toch geen ruzie". Je raadt het echter al, door dat op te kroppen merkte ze dat er iets was en kwam er uiteindelijk toch geen leuke dag van. In juni heeft ze het opnieuw gedaan gemaakt. Opnieuw hebben we erover gepraat en begreep ik haar beslissing. Achteraf heeft ze me gezegd dat mijn dipjes de dooddoener waren, dat ze daar niet langer mee om kon gaan. Ik heb haar uitgelegd dat ik het wel begreep, maar ook wat mee aan de basis lag van die dipjes. Ze vroeg toen of ik voor onze relatie wou vechten en ik zei dat ik dat wou, maar dat ze dat ook moest doen…
Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.

Ik hou super veel van hem alleen kwam die op een dag aan met parfum en lipstick voor me , zei die dat die altijd bij me wou blijven e 2 uur later gooide hij dat die geen gevoelens meer had voor mij. Hij werd agressief en schreeuwde dat ik weg moest. Ik wist nie waarom maar hij zag er heel serieus uit. Uiteindelijk ben k weggegaan e heeft hy me een hele lange bericht gestuurd over waarom hij niet meer wou.. Ook mijn familie heeft die t aangegeven.


Hallo,mijn hart gebroken na twee jaar een aan en uit relatie,heeft mijn ex de definitieve stap gezet,zij wil mij niet meer zien niet meer horen haat me zeg ze,ik ben stalker,ziek allerlei verwijten...idd na onze breuk ik ben echt paniek geworden we zijn nu 1maand uit elkaar en ik heb helaas elk dag gesmeekt echt zielig...nu ik ben beetje rustig maar het gemis is een hel elk dag opnieuw,ik voel me schuldig want door mijn jaloezie en wantrouwen is het stuk.ik weet zij hou nog van mij maar we zijn allebei moe in het hoofd. Ik heb soms paniek omdat ik hele dag denk ze ga iemand nieuw leren kennen ze ga mi vergeten....is echt pijn ... Is meschien cliché maar ze is mijn grote en ware liefde pffff wat moet ik doen? Grtjs
Een andere reden die ik vaak van mannen hoor is dat ze niet het gevoel hadden dat ze moeite moesten doen, dat ze moesten jagen, dat ze hun best moesten doen, want dat ze zagen dat de vrouw al helemaal gewonnen was vanaf date 1. Als mannen het gevoel hebben dat er ook nog andere kandidaten zijn, dan komt er een soort van primitief jachtinstinct naar boven. Pas als hij bezittingsdrang voelt, zal hij voorstellen om een relatie te beginnen. Daarom is het efficiënt om hem een beetje jaloers te maken. Een beetje… niet te veel, want dan haakt hij af. En uiteraard gaat het hier om een man die je al een aantal keren hebt gezien, fijne tijd mee hebt gehad, maar die maar niet overstag wil gaan.
Accepteer dat mannen competitiever zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen zich, meer dan vrouwen, prettig voelen in banen waarbij het salaris afhangt van hun prestaties ten opzichte van collega’s. Je weet waarschijnlijk ook dat mannen over het algemeen geïnteresseerder zijn in sport dan vrouwen (door mee te doen of te kijken). [1] Veel mannen houden van competitie, omdat ze ervan genieten als ze anderen kunnen overtreffen. Als je bij een spelletje een man als tegenstander hebt, kijk dan niet vreemd op als hij ineens extra competitief en fanatiek wordt zodra hij dreigt te verliezen. Neem dat niet te zwaar op; hij kan er niks aan doen.
Dank je, het is even fijn om weer mijn hart uit te kunnen storten :). Ik hoop dat ik nu eindelijk mijn ex eens "wakker" schud door mijn strategie, al betwijfel ik dat. Het zit haar duidelijk niet lekker inderdaad. Maar haar 'koppigheid' en angst/ twijfels zijn zo sterk, dat een relatie in welke vorm dan ook m.i. moeilijk zal zijn. In onze laatste verhitte discussie gaf ze ook aan "ik heb liever een man en kinderen", maar dit zei mijn ex niet met complete overtuiging of enthousiasme, meer om me af te wimpelen.
Ik heb het uitgemaakt met mijn ex, we kregen ruzie over een exvriend omdat ze met hem afgesproken had. Ik las op whatsapp dat hij haar terug wilde, dat hij dr graag wilde zien en dat ze daadwerkelijk afgesproken hadden. Hij wilde met haar iets gaan doen op valentijns dag, maar dat heeft zij afgezegd. Uiteindelijk zei ik dat het over was waarna ze me 5x of meer vroeg of ik het ckr wist dat het over was. Nadat ik ja zei ging ze met tranen de deur uit en ben ik haar terug gaan halen. Eerst wilde ze niet naar binnen uiteindelijk wel en bleef ze slapen. Ik vertelde dr dat ik eigenlijk niet wil dat het over is en dat ik dr daarom ben komen halen. Zij vind dat ik dr niet uit de deur moest laten gaan en zo harteloos tegen dr zei dat het over was. In de ochtend werd ze boos omdat ik weer in dr telefoon keek, heb ik dr maar naar huis gebracht waarna zei niks meer zei en direct naar binnen liep. Ben met dr mee gegaan en ze vond dat ik vaak stomme dingens zeg wanneer ik boos ben en zodra ik rustig ben, denkende dat het dan snel weer goed komt. Misschien fout maar ik heb dr verteld dat ik van dr hield en de relatie niet zomaar wil opgeven aangezien we volgende week 3 jaar samen zijn(waren). Om het verhaal af te sluiten zei ze mij dat ze alvast vandaag geen contact met me wilde aangezien, en ze niet wist of het daadwerkelijk over is.. Nu ben ik de hele dag stil geweest, en twijfel of ik dr nu in de avond moet bellen maar weet niet of dat wel verstandig is aangezien ze nu met dr nicht thuis is.
Eigenlijk was ik daarmee wel uitgepraat, want ik leek niet echt tot hem door te dringen, dus ik heb het erbij gelaten. Een week later kreeg ik weer een mail van hem en dit keer met de vraag om af te spreken om bij te kletsen samen. Sjonge, in die 2 jaar is dit de eerste keer dat dat initiatief komt, al die tijd was ik degene die wilde praten… Oke, we zijn weer heen en weer gaan mailen en het werd zelfs weer gezellig. Hij ging zelfs nog zijn best doen om de filmpjes boven tafel te krijgen van die reis, want die had ik nog altijd tegoed en hij vroeg of hij met een fles wijn naar mijn huis zou komen. Dat heb ik niet gedaan… borrel in een cafe leek mij beter ;-)

Hoezeer ik ook probeer om geen contact op te nemen, zie ik wel op Facebook dat ze onze vriendschap status heeft veranderd en haar andere goede vrienden gewoon kunnen zien dat ze nog steeds een relatie heeft. Nu ben ik er via via ook achter gekomen dat ze al minimaal 2 weken niet thuis is geweest, waardoor ik sterk het vermoeden heb dat ze een ander heeft. De gedachte dat ze intiem is met een ander maakt me “gek”. Het maalt maar door mijn hoofd en pieker me suf.
Hallo, ik heb even een korte vraag. 3 weken geleden is het uitgegaan met mijn ex. Sindsdien heb ik alleen maar contact met hem proberen te zoeken, hem heel de dag geprobeerd te bellen en hem zelfs op zoeken. Het stomste wat je maar kan doen. Hij ergerde zich er dood aan en zei dat hij alleen maar in zijn besluit werd bevestigd. Het werkte alleen maar averechts zoals in het artikel stond. Ik realiseer me nu absoluut dat dit niet de weg is. Hij heeft de afgelopen weken nog geen eens kans gehad om me te missen omdat ik er zo bovenop zat. Toen hij het uitmaakte zei hij dat hij er klaar mee was, maar hij heeft wel verschillende malen aangegeven dat hij niet weet of dit gevoel zo blijft. Dus er zou mogelijk een weg terug zijn. Ik heb per direct besloten absoluut geen contact meer met hem te zoeken. Kan ik nu nog enigszins mijn gedrag van de afgelopen drie weken herstellen door nu de weg die in het artikel staat te gaan volgen, of heb ik hem al te ver van mijn afgedreven door mijn eerdere gedrag? Ik hoop zo dat dit nog te herstellen is nu door mij wel op de juiste manier te gaan gedragen… Liefs Reactie infoteur, 16-10-2012

Na ander halve maand no contact met mn ex had ik besloten om eens een sms te sturen naar mn ex, om te vragen hoe ze het stelde. Ze stelde het goed maar was nog niet over de breuk heen. In onze relatie zei ze altijd tg me dat als het uit zou zijn dat we vrienden moesten blijven. Dus ik stuurde ook die sms ter goeder trouw omdat ik dacht dat ze het zou apprecieren. Tot eergisteren ik een onschuldig berichtje stuurde, werd ze kwaad en zei ze dat ik haar met rust moest laten. .???? Begrijpe wie begrijpe kan. Vrouwen zeggen soms A maar uiteindelijk bedoelen ze B. Ik dacht dat ze vrienden wilde blijven. Uiteindelijk heb ik haar nummer gewist en mn oude simkaart weggegooid. Twordt tijd om verder te gaan.
Hier weer even een berichtje van mij. Na een lange tijd stilte belde D me gisteravond in één keer op. Ze wilde weten hoe het met me ging. Ik stond hier werkelijk van te kijken, want zoals je kan lezen in mijn eerder bericht wilde ze nu even niets omdat ze anders haarzelf voorbij zou lopen. Maar toch belde ze, en het gesprek was gezellig, gemoedelijk. Ze vertelde me dat ze diverse keren met de telefoon in de hand op de bank had gezeten, maar dat ze me niet kon bellen omdat het te lastig was. Te lastig omdat ze weet hoeveel ik nog om haar geef. Maar toch belde ze. Mijn beste maat zei me gister dat ik te maken had met twee meiskes. De gevoels D, en de rationeel denkende D en nu had de gevoels D het even gewonnen van de denker. Zou hier wat in kunnen zitten? Ik twijfelde de laatste tijd of dat ze zich hetzelfde zou voelen als ik. Maar gister was misschien wel een bevestiging dat ze me nog niet vergeten was. Ik denk dat het nu ook het beste is om weer gewoon stil te houden of niet? Ik heb haar gister ook gezegd dat ze me maar gewoon moest bellen als ze daar zin in had. Dat zou ze wel graag willen, maar dan zou het weer te lastig worden. (is dat de denker en de voeler in 1 zin?) Ze is aankomende maandag jarig en wil haar toch even een kaartje sturen, haar laten merken dat ik wel aan haar denk. Ik heb haar gister min of meer ook door laten schemeren dat ik er nog sta, en dat ik haar niet zomaar uit mijn systeem krijg, ondanks dat ik wel door ga met mijn leven. Ze vertelde me gister dat ze me van fb had verwijderd omdat ze er niet zo goed tegen kon wat er op mijn timeline gezet werd door een meiske wat ik voor een aantal maanden terug heb leren kennen. Beste Astrid. Hoe moet ik deze actie van gister zien, waar ik toch wel erg van stond te kijken. Zou ze stiekem willen peilen of dat ik er nog sta? Zoals je schrijft in je artikel "echte liefde verdwijnt niet" geldt dat ook als je een geruime tijd geen contact met elkaar hebt, of moet je af en toe laten merken dat je er nog staat? Kun je jezelf hiervoor afschermen, of blijft het dan altijd aan je knagen? Want echte liefde was het!
“Ik wil je bedanken voor wat het boek voor me heeft gedaan. Ik moet zeggen dat dit boek me diep, heel diep heeft geraakt. Je hebt een hele hoop aangesneden wat ik heb meegemaakt. Ik ben in de praktijk gaan brengen wat jij me hebt geleerd en mijn vriend is een ander mens geworden. Hij heeft geen benul van wat ik heb geleerd of wat ik aan het doen ben, maar alles is nu zo veel beter geworden tussen ons. Ik ga al mijn vriendinnen hierover vertellen. Dank je!”
Ja, je wilt een tweede kans… maar je weet ook dat ze daar niet voor openstaat. Haal daarom eens rustig adem. dit is belangrijk: NU breekt een nieuwe periode aan waarin je aan jezelf kunt werken. Leer met de pijn omgaan, oefen je in het uiten. Verbeter je communicatieve vaardigheden. Ontwikkel jezelf als man, gevoelsmatig groter en sterker; meer ontwikkeld.
Ik heb het bijna een jaar met mijn ex gehad. Hij maakte het twee weken terug uit; Hij had het te druk met werk, zat niet lekker in zijn vel & kon mijn 'gezeur' er niet bij hebben. Ik neem het mijzelf ontzettend kwalijk dat ik vaak bleef doorvragen waarom hij niet kon, terwijl hij van beroep altijd pas rond twaalf uur 's nachts thuis kan zijn... Hij heeft geen gevoel meer, wil geen relatie & is ook nog niet toe aan een goed gesprek. Hij heeft onderhand in dronken buien al met twee anderen gezoend (en misschien nog wel meer wat ik niet weet). Zijn spullen die hier nog liggen, haalt hij nog steeds niet op en op Facebook heeft hij al onze foto's nog staan. Als ik hem spreek zegt hij dat hij me niet mist, maar juist heel veel uitgaat en drinkt om maar niet thuis te zitten en zichzelf gek te maken. Hij wil ruimte & rust... Ik wil hem dit geven, maar voor mij duurt één dag al vijf weken. Ik wil hem zo graag terug, ik hou nog zo ontzettend veel van hem... Zou het helpen, als ik nu pas begin september weer contact opneem met hem?
Goeiavond iedereen, Vorig jaar ben ik een aantal keren op deze site geweest. Mijn man had mij toen verlaten voor een ander, een impulsieve zet. Ondertussen is hij bijna 10 maanden terug en alles loop vlotjes. Ik wou via deze weg toch even iedereen een beetje steun geven en zeggen dat je niet mag opgeven. De tips die ik hier gekregen heb, hebben zeker geholpen. Jullie hebben t volgende mss al veel gehoord maar het klopt wel. Als iets voor je voorbestemd is, komt t terug. Zoniet, is hij of zij niet de ware. Zeker niet pushen, heel belangrijk. Vanaf t moment dat je hen loslaat, zijn ze daar. Iedereen veel sterkte en kop op. T komt sowieso goed, met of zonder ex. Reactie infoteur, 13-04-2012
Maar goed, met mij gaat het eigenlijk verassend de goede kant op. Ok ik denk nog wel aan haar maar kan nu weer genieten van de mooie dingen. Ja soms zijn er de downmomenten, maar die zullen met de tijd wel slijten. In plaats van te blijven rouwen ben ik eens gisteren bij mezelf stil blijven staan en eens opgesomd wat nu de positieve dingen waren van dit verhaal en wat ik eigenlijk heb geleerd. En het was verbazend toch heel wat:
“Hij was precies mijn type. Zowel intellectueel als qua humor hadden we een geweldige klik. Hij hield van cabaretjes, comedy films en rockmuziek. Daarnaast voelde ik ook op seksueel gebied een sterke aantrekkingskracht tussen ons. Dit is iets wat ik nog nooit bij een man gevoeld heb. Dat het op alle vlakken goed zit, betekent volgens mij echt iets.”
Hi Evy, hij heeft de mogelijkheid om je te missen al verminderd door met een ander aan de haal te gaan. Verder denk ik niet dat deze man ooit van je gehouden heeft. 'Intieme en romantische momenten' hoeven helaas niet op liefde te duiden. Belangrijker nog is dat zijn zogenaamde liefde wel heel drastisch omsloeg naar het omgekeerde. Zoiets klopt nooit. Het laatste is nu dat hij je een aantal kwetsende opmerkingen naar het hoofd slingerde. En daar mag je het mee doen. Kortom, geen man die je terug zou moeten willen. Kijk op dat cruiseschip eens goed om je heen. Beter een kapitein of matroos dan een vent die jou notabene op bed meedeelt dat hij van je af wil! Sterkte, A.

's Avonds heb ik hem nog telefonisch gesproken om het e.e.a. toe te lichten betreft de omgangsregeling dat ik er voor mezelf uit was en grenzen ging stellen betreft omgang. We hadden de rest van de week nog contact via whatsapp, maar dat verliep moeizaam en later in de week op donderdag 1 november sprak ik hem op whatsapp en zette hij er een punt achter met als reden dat die bewuste zondag voor hem de druppel was hij had er geen vertrouwen in dat het goed zou blijven gaan met de omgangsregeling zoals ik hem nu heb aangegeven.
Vanaf hier was het duidelijk gedaan en heb ik geen druk meer gezet op haar. We hebben beide afstand genomen van elkaars ouders en dan nog paar uurtjes met elkaar op de kamer gesproken. Dit was normaal en ging over wat er fout liep, over herinneringen, zaken die nu niet doorgingen (reis), wat doen we met foto’s etc. Bij het laatste gesprek, laatste keer dat ik haar zag (nu 3 weken op de dag bijna) is ze in mijn armen ingestort en wou ze opnieuw beginnen en me niet kwijt enzovoort. 3 dagen later stond haar besluit absoluut vast dat ze niet verder wou. Zeer verwarrend voor mij dus ook.
Ze is, na enkele boze en lieve smsjes van me (ik had jouw artikel nog niet gelezen) zo lief geweest om mij daarna ook nog te willen zien om het uit te leggen, persoonlijk. Ik wilde dat liever niet, want het verdriet was voor mij te groot. Dus hebben we gezamenlijk besloten dat we zouden bellen zodat zij het kon uitleggen. Tijdens dit gesprek reageerde ze afstandelijk, tevens kon ze wederom geen reden geven waarom het gevoel zo plots weg is. Ze heeft wel gezegd dat niet haar bedoeling is mij pijn te doen, maar goed, dat is uiteindelijk een gevolg van kwesties van het hart die niet lopen zoals je verwacht. Het lag in de lijn der verwachting dat dit me uiteraard pijn doet en een intens gevoel van verdriet en gemis teweeg brengt. Ik was in tranen tijdens het telefoongesprek, iets wat ik wilde vermijden.
Nieuwe ontwikkelingen. Heb sinds het bezoekje 2 keer weer contact met mijn ex opgenomen via de sms. De eerste keer zoals je aangaf hoe het ging etc hier werd normaal op gereageerd (dus het negeren is voorbij gelukkig) toen 4 dagen later heb ik gevraagd ook via de sms of ik haar kon trakteren op een etentje (wou graag moeite doen). Op de vraag hoe het ging werd wel gereageerd maar toen ik daarna vroeg of ze wou eten binnenkort niet! (inmiddels 3 dagen geleden)
Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
Hi Kris, ja, er zit niets anders op. Het is onduidelijk waarom je ex nu niets meer van je wil weten. Als er wrijvingen zijn moet je daar over praten en zo kom je dan tot een oplossing, compromis of misschien wel een gezamenlijke conclusie om er mee te stoppen. Jouw ex heeft je wat dat betreft geen gelegenheid gegeven om uit te leggen hoe jij er tegenover staat, laat staan om je gedrag bij te stellen. Opeens was het afgelopen. Het beste is dat je je erbij neerlegt, en haar zegt of schrijft dat je na verloop van tijd nog eens contact wil opnemen. Zo heeft ze de kans en tijd om erover na te denken en je te missen, en weet ze tegelijkertijd waar ze aan toe is. Neemt ze in de tussentijd met jou contact op, ga er dan op in maar dan zo vriendschappelijk mogelijk, dus niet met de intentie om weer een relatie te starten. Sterkte, A.
Begin van het jaar heb ik hier de nodige antwoorden van je gekregen. Mijn ex heeft het toen uitgemaakt om redenen die mij een heel onbevredigend gevoel gaven. Al met al een hoop verwijten aan mijn adres zonder haar eigen aandeel daarin te betrekken. Dat deed me en doet me nog heel veel pijn. Nu na 3 maanden afstand genomen te hebben, denk ik dat ze problemen met haar zelf heeft (mogelijk overgang, ze is 43 geworden), wie zal het zeggen). Toen ze het uit maakte was ze onverbiddelijk. Er viel niet over te praten. Ze gaf toen aan dat de relatie niet een week langer stand had moeten houden of ze was doorgedraaid. NU terugkijkend kan ik me niet in alles vinden wat ze me terug heeft gegeven aan kritiek. Dat frustreert me, maakt me boos en verdrietig. Ik probeer de breuk een plek te geven. Al gaat het moeizaam. Het zijn tenslotte mijn gevoelens dus ik ben daar zelf verantwoordelijk voor om daarmee in het reinen te komen. Ik heb je tips ten harte genomen door afstand te nemen (in alle opzichten). Je voelt hem al aankomen. Vorige week kreeg ik uit het niets een smsje van haar: Hi, hoe gaat het? Ik moet je bekennen dat het me raakte (8baan van tegenstrijdige emoties), te meer omdat ik zielsveel van haar hou en haar mis en dan zo'n kil en afstandelijk smsje krijgen. Ik was zo boos dat ik was begonnen met een smsje terug vol verwijten (de aanklagersrol). Echter was ik helder van geest genoeg om dit smsje te deleten. Ik betrapte mezelf erop dat ik reageerde als een muppet aan een string. Toen heb ik de site weer geraadpleegd en daar vervolgens een aantal dagen over heen laten gaan voordat ik haar smsje zou beantwoorden ondanks dat ik haar tot niets verplicht ben, . UIteindelijk heb ik haar vraag beantwoord met: goed. Kort en bondig antwoord zonder te informeren hoe het met haar gaat. Ik moet zeggen dat dit heel tegenstrijdig aan voelt om op deze manier op haar te reageren maar het is zelfbescherming c.q. grenzen stellen. Ze heeft er tot nu toe niet op gereageerd Ik ben van mening dat er meer gespeeld moet hebben al heeft ze daar niet openlijk en duidelijk over gecommuniceerd. Vraag me af wat je me verder in deze aanraad? (ik geef heel veel om haar en ben emotioneel nog niet los van haar). Ik mag dan man zijn maar voel me niet geroepen om banden aan te halen naar aanleiding van een nietzeggend smsje m.a.w. kan er niets mee. Daarbij hebben haar tegenstrijdige woorden en daden bij de breuk en ernaar mijn veiligheid en vertrouwen aangetast. Ik weet dat het nog allemaal vers is, vraag me alleen af of ik het ook ten alle tijden in mijn geval van haar af moetn laten komen?
Het is even geleden dat ik hier geschreven heb. Inmiddels heeft mijn vrouw de scheiding in gang gezet. Mijn vrouw heeft mijn broertje gebeld om door te geven dat ik de papieren binnenkort zou ontvangen (verleden week dus). Ik heb haar proberen te spreken, maar haar zus laat dat niet toe. Zij nam de telefoon op (nummerherkenning). Haar zus gaf aan dat mijn vrouw de scheiding heeft uitgesteld om mij eerst wat sterker te laten worden. Zelf kon ze mij niet bellen, want ze is er zelf te emotioneel voor (na bijna 5 maanden nog?) en volgens haar zus is het beter dat wij voorlopig geen contact hebben. Ik heb besloten de scheiding niet aan te vechten. Ik heb het idee dat ik er op dit moment toch niets mee opschiet. Wat ik wel doe? Ik stort mij op mijn werk en vrienden. Voor de rest heb ik geen idee hoe alles gaat verlopen. Het probleem is, dat ik, ondanks alles, nog steeds van mijn vrouw hou en ik kan haar maar niet uit mijn gedachten krijgen. Wat ik ook probeer. Reactie infoteur, 27-04-2012
Als de scheiding al is ingezet is er weinig meer te redden. Kennelijk is het voor je vrouw menens, en vindt ze haar gedrag met die ander ook gerechtvaardigd. Wat er verder tussen jullie is gebeurd, en met name hoe jouw gedrag was, is me niet duidelijk. Fouten zijn er om te verbeteren, problemen zijn er om op te lossen. Zoals haar houding nu is zal er bitter weinig gebeuren behalve de afwikkeling van de scheiding. De desinteresse kan met boosheid te maken hebben, maar kan ook betekenen dat ze al lange tijd geleden de deur heeft dichtgegooid en daar nu vrede mee heeft. Laat haar eerst maar eens begaan. Stilte is soms het beste, vooral wanneer (zoals je al noemde), er 'te veel gebeurd is'. Sterkte, A.
Hallo , 1 maand geleden heeft mij ex het plotseling uitgemaakt via whatsapp omdat hij vond dat we niet meer bij elkaar paste terwijl alles gewoon goed. ging..IK zei tegen hem dat we elkaar beter konden zien en beter konden uitpraten maar hij had er geen behoefte aan en zei dat ik hem niks moest opdragen ik had het niet verwacht dat hij zo iets zou doen.. Ik heb hem zovaak geappt gebeld maar hij blockt me steeds. Ik kan het niet afsluiten omdat ik nooit echt duidelijkheid heb gekregen waarom het uit is , Maar hij doet bot en wilt ook niks meer te maken hebben met mij.. Terwijl ik zoveel van hem hou ik weet geen raad meer, we hadden 1 jaar een relatie
×