Voor de meeste mannen gaat het om de verovering. Ze willen weten dat ze je kunnen krijgen. Als dat eenmaal zo is hoeven ze niets meer te bewijzen dus gaan ze door naar de volgende vrouw die hun aantrekkelijk, knap en grappig vind. De grootste mythe is dat mannen bang zijn om zich te binden. Waar mannen echt bang voor zijn is om niet meer te kunnen jagen als een nieuwe vrouw hun onweerstaanbaar vindt.
ik weet het echt niet meer wat ik moet doen, mijn ex is zo bot en hij kan nooit over iets praten omdat hij heel erg gesloten is, we hebben al 3 jaar iets en elke keer krijgen we weer ruzie en dan praat hij weken niet met me, maar altijd komt het wel weer goed tussen ons, tot laatst.. ik kreeg ruzie met mijn 4 beste vrieninnen ze zijn naar mijn vriend toen nog gegaan, en ze hebben allemaal leugens aan hem verteld en ik weet dat iedereen nu gaat denken als hij echt van je houd gelooft hij je, maar hij is zo onzeker over zichzelf en ik weet nog steeds niet wat die meiden heb hebben verteld, maar ik weet wel dat mijn vader hem een half jaar geleden een sms had gestuurd met daarin of hij me met rust wil laten en hij nooit meer contact met met mag zoeken, na een paar weken had hij het toch gedaan..
Hi Lana, als je twijfelt aan andermans liefde, dan is die liefde er niet. Zo eenvoudig is het. Je krijgt daar ook eigenlijk continu bevestigingen van, maar je blijft desondanks in hem geloven. Je bent herhaaldelijk gekwetst, hij heeft tegen je gelogen, gaf je valse hoop en kwelde je met dat stompzinnige getwijfel. De liefde waar je over spreekt zie ik dan ook niet. Je vragen: Ja, het komt goed als je 'voor elkaar bestemd' bent, wat nogal spiritueel klinkt, maar wat simpelweg neerkomt op het feit dat mensen het moeilijk vinden om echte liefde te laten rusten. Wie beet heeft, wil dit niet loslaten. Gebeurt dat toch, dan zijn er tranen en een verschrikkelijk gemis. Zo romantisch kan liefde gelukkig nog zijn ;). Voor wat betreft het contact opnemen: een man geeft inderdaad niet op als hij daadwerkelijk van je houdt. Wel kan er een pauze zijn om even op adem te komen. Dit zie je dan ook vooral bij heftige, hartstochtelijke liefdes waarbij veel emoties gemoeid zijn. Niet erg, want liefde vindt altijd een weg en je moet daarbij vertrouwen op de jagerscapaciteiten van de man. Ja, heel ouderwets, maar wat moet een vrouw zonder! ;). Dat je ex straks een half jaar weg is, maakt voor de liefde niet uit. Je kunt - mocht je toch willen - proberen een vriendschapsrelatie met hem te hebben, zonder dat het een relatie moet heten. Zo stel je jezelf en hem op de proef, want de beste relaties zijn nog altijd die geboren worden uit kameraadschap. Vooralsnog zou ik echter niets doen want voor je het weet zit je weer in zo'n kat-en-muis spel van aantrekken en afstoten. Laat je niet gebruiken voor dit soort experimenten! Sterkte, A.
Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.

Wat moet ik doen? Ik kom uit een relatie van 1,5 jaar in het begin ging het heel goed, we zijn 2 keer op vakantie geweest, alles ging vlotjes. Nu een goede twee weken geleden heeft ze het uitgemaakt omdat ze "tijd' nodig had, ik natuurlijk overdonderd omdat ik het niet zag aankomen. Ok, er waren paar discussies en communiceerden niet zo goed, misschien wel een beetje mijn fout… ik zag het als een totale verassing. Ik gaf haar de ruimte, ik smste niet ik belde niet, en ze wou terug. Ik was natuurlijk heel voorzichtig en we hadden een rustig gesprek en we zouden weer op vakantie gaan en terug een nieuwe start in onze relatie nemen. Maar de dag erna vertelde ze mij dat ze in de tijd dat ze die tijd nodig had seks heeft gehad met een ex-collega die ze 2 keer heeft ontmoet. Ok, we waren toen eventjes uit elkaar. Zij wilt nog altijd terug maar ik weet niet wat ik moet doen… Reactie infoteur, 05-02-2016
Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.

Beste A, het is een heel verhaal. En ben je dankbaar als je, wederom, in de adviespen kruipt. Ik begrijp dat een deel vanuit haar moet komen. Maar ik ken haar, dat doet ze niet. Schulp, en prinses in de toren. En zelfs als ze wil, twijfelt ze nog… Het maakte me gelukkig, haar gelukkig te zien. En samen leuke dingetjes doen. Het is een goed mens, al is ze ook hard. Ook voor zichzelf. T voelt enorm rot als man zijnde machteloos te zijn. Het spijt me allemaal zo, en ik zou me juist dolgraag bewijzen. Nog steeds zou ik zo graag hemel en aarde bewegen voor een gesprek van 5 minuten. Immers we waren zo dicht met elkaar. Al was ze maar weer een gewone vriend. Maar niet meer ten koste van mezelf
Bedankt voor je reactie. Ik laat het nu voor eerst los en zie wel wat er van komt. Ik neem afstand als nooit tevoren en neem je woorden ter harte. Ik heb trouwens al met collega R gesproken (al meerdere keren), zij is absoluut niet van plan zich op wat voor manier dan ook, in te laten met mijn ex. Dit omdat ze niks voelt, niks wil en mij zeker als maatje niet wil kwetsen. Dus ik ga in de test zone en ik zie wel of mijn ex toehapt! Voor eerst bedankt en ik zal niet over 2 dagen weer schrijven haha :). Hooguit over een week ;)

Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:
Jazeker heb je gelijk en ik ben daar ook hard mee bezig, voel me stukken beter. Ons prive contact is al verbroken en op ons werk "nergeren" wel elkaar, waarvan ik de aanvoeder was cq ben. Maar tegelijk maakt dat samenwerken het ook lastig, probeer ik vrolijk en opgeruimd de dag door te komen is mijn ex down en soms nog wel eens visa versa. En ja ik let dan op kleine details omdat mijn verleden met mijn ex en dat wat ze zei aan "onzin" tijdens ons laatste gesprek niet overeenkomen! Ik wil dat ze gewoon breekt en ook eens haar excuses geeft, of ook eens toegeeft dat bepaalde dingen niet kloppen. Maar goed feit is, ik voel me stukken beter en straal dat ook uit.

Als je je huiswerk correct hebt gedaan, zal je het vertrouwen en de aantrekkelijkheid van je lichaam laten uitstralen. En dit werkt dubbel zo effectief op je ex dan op iemand anders. Waarom? Omdat ze op een gegeven moment al vonden dat je aantrekkelijk was voor de breuk. En jij bent geen vreemdeling voor hen. Je bent iemand bekend die erg aantrekkelijk lijkt.
Elke man waardeert rokken en jurkjes meer dan een spijkerbroek en sportschoenen. Je hoeft je niet enorm uit te sloven. Maar kleding dragen die traditioneel meer bij vrouwen past zorgt ervoor dat mannen zich meer bewust worden van je vrouwelijkheid. En daarmee als een geschikte partner om een gezin mee te stichten (alhoewel dat laatste stuk onbewust gaat).

Ik weet het gewoon niet hoor.. Ik zit er heel erg mee. Hij betekent wel iets voor me natuurlijk.. Maar ik vind het lastig. Ik ben wel verliefd, hij weet niet of hij dat kan zeggen en of die me mist.. Ik weet niet of ik zo'n relatie wil. Ik durf zegmaar nu ook niet meer over mijn gevoelens te praten, aangezien ik een beetje het idee heb gekregen dat ik dat te veel doe. Zoals ik al zei, ik ben echt geen plakkerig persoon, 1 a 2 keer per week elkaar zien is wel prima en ik zeg weleens dat ik hem mis en dat ik zin heb om weer samen te zijn. Ik krijg daar alleen niet echt antwoord op terug.
Oh ik mis hem zo hard. Ik heb hem 3 jaar gewild, we hebben elkaar eigenlijk wat versmacht in het begin omdat we het allebei zo graag wilden. Ik weet perfect waar het fout gelopen is, ik was onzeker en pushte hem om te praten, waardoor we ruzie kregen. Waarom wil hij me toch niet meer. Ik hoop zo dat hij terug warme gevoelens krijgt voor me als hij me ziet.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!
Toen ze naar Groningen ging, ging ze met de intentie de relatie en het leven daar te combineren, maar ik denk dat het voor haar misschien ging frustreren. Zij wilde los, maar zat toch nog beetje vast. begrijpelijk allemaal, maar als je echt van iemand uit? Het verliefde was veranderd in houden van en ze twijfelde of dat genoeg was. Ik vind van wel, want ik had hetzelfde. Misschien omdat ik wel toe was (23 jaar) aan stap van langdurige relatie als steun en toeverlaat. Elkaars maatje zijn.

Ik heb bijna 20 maanden een relatie gehad met mijn ex, we hadden in het verleden veel irritaties en ruzies, maar ik heb veel voor hem veranderd (waar ik het trouwens zelf ook over eens was, want ik kon echt onuitstaanbaar zijn). Mijn ex heeft mij woensdagavond verteld dat hij een punt achter de relatie wilt zetten, hij heeft al vaker op dit punt gestaan, omdat hij het gezeur zat was en ´vrijer´ wilde zijn. Hij was 3 dagen ‘ziek’ thuis gebleven en heeft toen heel veel na zitten denken over onze relatie, hij dacht dat het beeindigen ervan, het beste zou zijn.
Heel confronterend, al ben ik blij dat ik besef wat er scheelt na dit gelezen te hebben. Ik heb bindingsangst, dat is overduidelijk voor mij nu. Ik zit opnieuw in het stadium van afstoten, weglopen, problemen zoeken. En na al een paar korte relaties gehad te hebben, is het patroon altijd hetzelfde. In het begin alles goed, bij een 3-tal maanden komt die bindingsangst als een storm over mij en de relatie razen. Nu dus ook. Maar ik erken wat ik heb, wil erover praten met mijn partner en proberen, stap voor stap, een duurzame relatie uit te bouwen. Ik ben me er bewust van dat het niet makkelijk zal zijn. Ik ben, sedert mijn scheiding, nu 10 jaar geleden (vertrouwen helemaal geschonden door ontrouw partner) al heel de tijd op de sukkel wat relaties betreft. Ik zou zo graag weer gewoon het alledaagse geluk willen vinden bij iemand. Ik hoop dat het me deze keer zal lukken. Bedankt voor de heldere uitleg over dit niet te onderschatten probleem. Mvg, Christine
Mijn ex en ik hebben 2,5 maanden geleden besloten om uit elkaar te gaan, we stonder hier allebei niet achter en dat weten we van elkaar, we willen elkaar heel erg graag terug maar elke keer krijgen we weer stres terwijl we dit helemaal niet willen, we zijn beide 20, sinds het uit is is ze erg veranderd ze doet ineens veel dingen die ze eerder nooit zou doen, denk aan uitgaan enz. Ze heeft een hekel aan drukte en wou in de relatie dan ook nooit uitgaan, ik wil haar zo graag terug we hebben inmiddels al gepraat en ze wou er 100% voor gaan gisteren avond hebben we een goed gesprek gehad en gezegd dat we er zeker voor wilde gaan. Vandaag kregen we een meningsverschil omdat ze gisteren zei dat ze wel een relatie wou, maar vandaag toen ik haar vroeg of ze wou blijven slapen vond ze het te snel, ze begrijpt niet dat ik dit niet snap. We sliepen immers zowat elke week bij elkaar, ik ga aanstaande dinsdag op vakantie met mijn familie en weet zeker dat we elkaar gaan missen dit isbdan ook de reden dat ik haar nog zolang als mogelijk is bij me wil hebben.
Anderzijds heb ik de angst dat ze bij mij is voor de stabiliteit die wij hebben samen totdat ze specialist is (wat nog wel een jrtje of tien kan duren) Ook zijn we de eerste x dat we elkaar tegen kwamen gelijk samen naar huis gegaan, dat liep zo na q day. Doorgaans is dat geen beste start. We zijn daarna weer in contact gekomen en vervolgens een paar keer wat wezen drinken en eten. De andere ‘dates’ die zij en ik hadden snel afgekapt. Ze zei overigens dat ik wel de eerste was sinds. Na een paar weken vroeg ze of ik niet alleen fysieke bedoelingen had. Dat was niet zo. Ze heeft ook mij aangegeven serieus te zijn. Na enkele maanden gezegd dat we toch graag ‘’officieel’ partners worden van elkaar. Hoeft deze kennismaking een probleem te zijn?
Twee weken terug heb ik eindelijk een weekendje samen kunnen regelen, ik ben vrijdags naar haar toe gereden en niet lang nadat ik aan was gekomen merkte ik al dat het niet zou gaan werken. Buiten de kus die ze mij gaf toen ik uit de auto stapte heeft ze me niet aangekeken of aangeraakt. Eigenlijk wilde ik die avond alweer weg gaan, maar had toch nog hoop dat zaterdags wel leuk zou worden. Zaterdags hebben we een strandwandeling gemaakt, waar ze ver van me vandaan liep, ook ‘s avonds toen we naar de film gingen was ze afstandelijk.

“Ik wil je bedanken voor wat het boek voor me heeft gedaan. Ik moet zeggen dat dit boek me diep, heel diep heeft geraakt. Je hebt een hele hoop aangesneden wat ik heb meegemaakt. Ik ben in de praktijk gaan brengen wat jij me hebt geleerd en mijn vriend is een ander mens geworden. Hij heeft geen benul van wat ik heb geleerd of wat ik aan het doen ben, maar alles is nu zo veel beter geworden tussen ons. Ik ga al mijn vriendinnen hierover vertellen. Dank je!”


Als je eindelijk zover bent om een nieuwe fase van je leven in te gaan, waar hij niet in thuishoort, kan het zijn dat hij geen genoegen neemt met jouw keuze. Het kan zijn dat hij besluit, dat hij jou niet kwijt wil en dat hij zijn uiterste best gaat doen om jou te behouden. En dat kan ervoor zorgen dat jouw beslissing om hem uit je te leven te verwijderen, jou wordt ontnomen.
Eind juni werd het contact van haar kant ineens minder, terwijl ik gewoon door bleef op het niveau van waar we zaten. Dat zinde me niet helemaal. Ik ben toen zelf ook wat minder gaan contacten, en gelukkig nam ze soms wel initiatief tot contact. Echter, ze nam geen initiatief om af te spreken, terwijl dat eerst wel zo was. Dus heb ik haar maar weer gevraagd, en we zijn op een terrasje gaan zitten, waarbij genoeg ruimte om ons heen was zodat anderen het niet konden horen.

ik zit echt met een probleem mijn ex van 2jaar geleden vind mij weer leuk zegt hij maar ik weet niet of hij het meent want met cv zei hij dat dus ook al maar uiteindelijk werd het niks dus weet niet of ik hem moet vertrouwen want ik vin hem nogsteeds echt heel leuk ma ben gewoon bag omgekwetst te worden maar hij zegt wel de heletijd van dat hij het echt meent grr semmmm
Het is sinds 2 weken uit met mijn ex, zoals denk ik de meeste mensen wel hebben kan ik haar gewoon niet vergeten. Ze is telkens mijn hoofdonderwerp van de dag. We hebben geen ruzie, appen dagelijks, maar ik merk wel aan haar dat ze elke dag wat minder geïnteresseerd is. We zijn uit elkaar gegaan, omdat ze niet precies wist wat ze wilde, nou ze wilde wat tijd voor zichzelf en dat kon blijkbaar niet in een relatie. Zoals jullie waarschijnlijk begrijpen wil ik haar echt heel graag terug, maar weet niet hoe. Wat moet ik doen om haar terug te krijgen? Reactie infoteur, 01-02-2016
Het enige wat ik me kan voorstellen is de kinderen, voor de rest was hier niets anders dan een gelukkig huishouden, ik weet echt niet wat eraan de hand is, ik ben vrachtwagenchauffeur internationaal, en mijn vrouw heeft een handicap, maar haar dochter en haar moeder waren tegen ons huwelijk, en denk dat daar het probleem zit, nogmaals wij hebben persoonlijk nooit 1 woord ruzie gehad, en ze wil echt niet praten, dus weet ik eigelijk ook niet waar het over gaat, en dat is wel frustrerend met momenten Reactie infoteur, 02-05-2012
Maar (en nu komt de maar): door mijn 'onderbuikgevoel' dacht ik gister opeens dat er iets niet klopte. Het was misschien een combinatie van dingen, of dat hij iets gezegd had, ik weet het niet. In ieder geval heb ik hem gisteravond nog gebeld, en (misschien heel fout) ontzettend lopen bluffen. Ik zei dat ik had gehoord dat hij met een ander meisje was gezien en dat ik nu niet zo goed begreep wat er nou de afgelopen nacht tussen ons was gebeurd.
Klopt onze vakantie was al geboekt en dit kost veels te veel geld om te annuleren. En inderdaad dit is ook de reden van waar wij nu staan en zolang dat wantrouwig blijft, zal t weer mis gaan. Daarom wil ik nu aan mezelf werken en hopelijk zal hij zien dat ik volwassen kan zijn. Maar wat kan ik doen om ervoor te zorgen dat ik het gevoel van vertrouwen weer bij hem kan opwekken? Ik wil dat hij een fijn gevoel bij me heeft en weer in me wilt geloven. Voor nu zal voorlopig mijn afstand van hem houden en hem de ruimte geven.
Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Je moet niet vergeten dat zij degene is geweest die jou aan de kant heeft gezet. Daar hoef je haar niet voor te straffen. Maar er is niets mis mee haar duidelijk te laten voelen dat ze wel iets heel doms gedaan heeft. Ook hier weer. Wat je een vrouw laat voelen heeft vele malen meer impact dan woorden. Hetgeen ervoor zal zorgen dat zij ook meer haar best zal gaan doen om echt een frisse start te maken met je als het weer goed komt.
Dan wast gedaandoor mijn BFF zij vond hem lastig en irritant en heeft hem bij mij weg gepest envoor hem wast ook moeilijk zijn beste vriend ging naar een ander school ja en dan wast gedaan we hebben elkaar dan nog een keer gesproken ik vond het erg daarna hebben we elkaar genigeerd maar op een dag in het zesde hadden we sport dag met heel de school en we werden in groepjes gestoken en hij zat bij mij int groepje leuk ik dacht dit is de kans maar nee .En nu zit ik int eerste middelbaar en na hem hb ik nooit meer een lief gehad en ik denk nog altijd aan hem die mij liet lachen als ik gevallen ben en zo
ik heb sinds een week een vriendin en ze wil het al weer uitmaken met mij. Ze zegt dat ze iemand heeft leren kennen en dat ze zich zeer goed voelt bij hem. Ze twijfelde eerst om het uit te maken, maar ik denk dat ik haar daarna te veel probeerde te overtuigen om het niet te doen. Want daarna was ze bijna zeker dat ze het ging doen. Ik vroeg of ik nog een kans had. En toen zei ze later misschien. Ik heb toen gezegd dat ze moest kiezen en als ze de ander zou kiezen dat ze mij kwijt was en dat ik nu met haar wil en niet later. Kan ik nog iets doen want ik ben zoooo verliefd op haar en wil haar egt niet kwijt. We zijn nu ongeveer 2 weken later en ze heeft al 2 keer contact met me gezocht via facebook. Ze zij hi en vroeg of alles goed was, ik zei alles goed enzo en toen ging ze weer offline. Wil dit nu iets zeggen of niet. Wat kan ik nog meer doen, want ik mis haar zo ontzettend. Help mij alstublieft :’s.
Ik ben al een tijdje een chick aan ’t daten. De dates zijn fantastisch!! Ze duren van ’s avonds tot ’s ochtends vroeg en in het weekend hele dagen. Goeie gesprekken, humor, teasen en in de slaapkamer enorme passie! Ook enorm veel gemeenschappelijke interesses (die combi kom ik zelden tegen!). Niets te klagen zou je denken … echter zonder dat ik erover begin, geeft zij de hele tijd aan dat ze niet verliefd is. Ze is halverwege 20 en sociaal extreem druk. We schelen 12 jaar (ik zie er erg jong uit).
Mijn vriend van 2 jaar is pas geleden bij me weg gegaan. We hadden laatste tijd best veel ruzie en hij wou dat oplossen maar ik kwam met een week "rust" waardoor hij boos werd. Na 1 week niet gesproken te hebben hebben we elkaar gezien en vertelde hij mij huilend dat dit misschien beter was. We knuffelden zelfs 2 uur lang Nu stond hij gisteren wel voor mijn deur en hebben we gezellig gekletst en geknuffeld en wou hij niet dat ik weg ging. Daardoor vroeg ik hem vandaag wat er nou precies was en hij zei me dat hij tijd nodig had en het niet definitief uit zou zijn..? Wat zou ik nu moeten doen.. Vind het zo eng tijd te geven
×