Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realiseren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.
Ik snap gewoon niet dat het ene moment het lijkt alsof het redelijk gaat tussen ons, zoals dat mijn ex vorige week ineens begon te kletsen over dat inval werk etc en het andere moment doen we kort en afstandelijk. Of dat ze m.i. mij uit de tent wilde lokken met "diegene" die zou gaan koken voor haar, dan denk ik mens noem diegene gewoon bij haar naam, ik ken iedereen en wat dan nog!? Ze had me op het werk een mail gestuurd (over het werk), deze had ik beantwoord en ik hoor er niks van terug.! Dat soort dingen, dan denk ik 'waarom?'

Nu hij vertrokken is, is er voor mij echt een deur geopend en zie ik pas in hoe rot ik tegen iedereen in mijn omgeving heb gedaan. Ben sinds vorig jaar bijna nergens meer geweest, ook niet met mijn ex mee naar vrienden of familie. Zij hebben ook tegen mijn ex gezegd dat ik veel te afstandelijk ben en een 'eenling'. Nou, daar geef ik ze groot gelijk in, zo erg heb ik me afgezonderd. Ik kijk altijd wel even de kat uit de boom, maar kan over het algemeen goed met mensen praten en gezellig zijn. Alleen is dit het laatste jaar helemaal verdwenen. Ik ben absoluut niet tevreden met mezelf, mijn werk en het feit dat ik niemand meer zie.
Alleen vraagt hij mij ook al bijna anderhalf maand lang of ik dan even langs kom, even een drankje doen, of gewoon even lekker samen slapen, en dan gebeuren er ook intieme dingen. Ik heb ook al gevraagd een tijdje terug waar ik nou stond? waarom hij niet met mij verder kan, en dat ik wil dat het goed komt (heel slecht dat weet ik maarja zo denk ik erover) hij antwoorde daarop dat het dan beter is dat we dan toch geen contact meer met kunnen hebben, maar dat wou ik ook niet, daarom heb ik gezegd dat ik het wel goed vind zoals het nu gaat, gewoon langs komen en de gezellige dingen doen, zonder een relatie, maar ik vind het verschrikkelijk.... ik mis hem zo erg! wat moet ik doen??? ik loop ook bij een psycholoog omdat ik het allemaal niet meer zag zitten..

Zorg dus zelf dat je in je eigen behoeften voorziet. Als je verlegen zit om gezelschap, zoek dan vrienden op. Als je graag aandacht wil, ga dan gewoon voor de lol eens met iemand op een date. Als je behoefte hebt aan seks is het ook helemaal geen schande om een keer een onenightstand te hebben. Wanneer je hierna nog steeds je ex terug wilt, dan weet je zeker dat het je om die persoon te doen is, en niet om jouw onvervulde behoeftes.


Ik vraag hem niet om af te spreken en als ik al wat vraag/sms gaat het over mijn geld en dan ben ik heel zakelijk. Hij heeft wel eerder gevraagd wat te gaan doen samen maar daar zei ik dan nee op, waardoor hij zich dan weer voor even terugtrok. Hij is zelfs een keer naar een van onze favoriete plekken gegaan en had mij van te voren gesmst of hij mij daar kon zien, hij zou sowieso gaan, ik ben niet gegaan (nam het ook niet serieus, omdat we net daarvoor soort van ruzie hadden gehad) en hij dus wel. Hij werd niet boos maar was teleurgesteld dat ik niet was komen opdagen toen.

Hi Arnold, of ze daar ooit achterkomt is natuurlijk de vraag. Dat je met vrienden een paar dagen op vakantie was zou geen punt moeten zijn. Maar ook hier zal haar gebrek aan vertrouwen de hoofdrol hebben gespeeld. Constant bang zijn dat je iemand anders tegenkomt is inderdaad foute boel. En haar angst werd ook nog eens waarheid, want je gaf aan haar toe met een ander te hebben gerommeld. Dit had je uiteraard nooit moeten zeggen, want hiermee was haar laatste sprankje vertrouwen voorgoed verdwenen. Over rebounds: ze vult de leegte meteen in met een nieuw vriendje, maar dat zal ze m.i. telkens weer doen. Dat bedoel ik met gefladder, waar geen liefde voor wie dan ook aan te pas komt. Van een reboundrelatie kun je pas spreken als iemand dus liefde voor de ex koestert, maar wegens omstandigheden (tijdelijk) een ander neemt om de pijn van het gemis te verzachten. Een rebound is dus een 'fill-in', en soms weet die rebound dat ook. Over wat ze misschien in een relatie zoekt: Voor veel vrouwen geldt dat ze zo'n reisje met vrienden alleen accepteren als ze zelf ook die aandacht krijgen, en op reis gaan met hun vriend! Waren die plannen er niet dan is het vrij logisch dat ze zich achtergesteld voelde. Je hebt niet voor niets een relatie, en wil - als het goed is - het liefst met je vriendin op pad. Neig je toch voortdurend naar allerlei uitstapjes en zelfs grotere reizen met vrienden, dan moet je je afvragen of de liefde wel zo diep zit. Zoals ik in mijn vorige bericht al schreef leek me daar niet eens sprake van. Jij hunkerde naar ontsnapping uit de kooi, zij probeerde wanhopig jouw leven te controleren. Vroeg of laat gaat zoiets dus mis. Wat ze m.i. zoekt is een man die volledig voor haar gaat. Het is een romantisch ideaalbeeld wat veel vrouwen hebben, en je kunt het haar niet eens kwalijk nemen als je haar bijv. in het begin van de relatie hebt overladen met liefdesbetuigingen etc. Verwachtingen gaan skyhigh als het allemaal zo geweldig is. Hoe dan ook: Jij zoekt vrijheid, zij gebondenheid. Op de gulden middenweg kwamen jullie elkaar helaas niet tegen! Groetjes, A.
Hi Patrick, ook ik snap hier helemaal niets van. Het is een bundel van tegenstrijdigheden die je naar je hoofd kreeg: 'Geen toekomst meer zien', 'Wel van je houden', 'Niet meer aandurven'. Eventuele voorspellingen over het verloop kan ik je niet geven, ook al omdat je niet aangeeft wat er gebeurd is dat tot dit soort uitspraken heeft geleid. Sterkte, A.
Wanneer vertel je een man nou precies dat je een kindje heb? Ik ben nu wel een beetje bang om het te vertellen, aangezien hij meteen ervoor wegrende. Andere kant denk ik van nee ik vertel het meteen, want dan weet hij het tenminste en verspil ik mijn tijd niet aan iemand! Het blijft moeilijk om een goede vent te vinden die jou en je kindje accepteert. Vooral de mannen van mijn leeftijd(rond de 30) lijken een bindingangst te hebben pfff, of heeft dat niks met leeftijd te maken?
Goed beschreven dit levensgebied, ik denk hier zelf al jaren over na, wat mij opvalt is : je leest zoveel over liefde en relaties, maar waar ik bijna niets over lees is, waarom vinden we het allemaal normaal om relaties aante gaan, huwelijken, omdat het al heel lang normaal is ?we leven in veranderende tijden, en ik geloof niet in het voortduren van dit soort relaties, natuurlijk hebben we elkaar nodig, om te leven en te leren, maar de individualisering gaat door, ook het leren leven met liefde in onszelf, en – – – we hebben elkaar niet meer nodig, zoals het altijd geweest is, mannen, vrouwen kunnen zelfstandig leven, financieel en practisch, met liefde voor zichzelf, anderen en het leven.
Na 8 jaren is er een einde gekomen aan de turbulente relatie met men grootste liefde.Plots een leegte in je leven, waar je als mens nu 24 uur per dag mee word geconfronteerd.Kindjes die plots in een andere wereld terechtkomen.Een relatie die veel ups en downs kende.Ondertussen al 3 maal uit mekaar gegaan, maar men vermoeden is sterk dat het daar ook bij blijven zal.
Later die zelfde avond vroeg ik hem om een knuffel, hij zei meteen dat ik er niets achter moest zoeken (een x eerder vroeg hij midden in een discotheek vol mensen of ik een knuffel wilde, dat vond ik een beetje gek). Tijdens die knuffel hield hij me vet stevig vast en aaide hij over mijn rug en mijn hoofd, niet echt een knuffel die je zou verwachten van iemand die het uit heeft gemaakt.
Vorige week woensdag is ze thuis geweest om wat spullen op te halen en was aan de telefoon vriendelijk.maar éénmaal binnen werd ze afstandelijk en koel, bepaalde emotie's speelde hierin een rol. Ik heb haar duidelijk gevraagd wat de werkelijke reden is van haar besluit.haar antw: er is teveel gebeurd, en haalde het verleden van twee maanden geleden erbij.ik heb daarop geantwoord: als je eerlijk was geweest tegen me en met mij had gepraat was dat niet gebeurt.

Je moet niet vergeten dat zij degene is geweest die jou aan de kant heeft gezet. Daar hoef je haar niet voor te straffen. Maar er is niets mis mee haar duidelijk te laten voelen dat ze wel iets heel doms gedaan heeft. Ook hier weer. Wat je een vrouw laat voelen heeft vele malen meer impact dan woorden. Hetgeen ervoor zal zorgen dat zij ook meer haar best zal gaan doen om echt een frisse start te maken met je als het weer goed komt.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op een dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes. Ze zegde me dat ze blij is hoe ik nu geworden ben, super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen.

Mijn ex heeft het een week geleden uitgemaakt. Hij zei dat hij nog niet toe was aan een serieuze relatie (we zijn beide onder 18 maar hadden al een vrij serieuze relatie). Hij vertelde dat hij nog steeds van me houdt en na een tijdje stuurde hij dat hij me mist en erg veel liefdesverdriet heeft. Nu hebben we een paar dagen geleden afgesproken en was hij erg aantastelijk, hij zat aan me en we hebben gezoend en seks gehad. Ik weet dat het niet het juiste was om te doen, maar het voelde zo goed om hem weer vast te kunnen houden. Nu heb ik dus op internet opgezocht wat ik het beste kan doen in deze situatie en kwam ik op deze site uit. Hij gaat over een paar dagen op vakantie voor 2 weken, en als hij terug komt ga ik net 2 weken weg. Zal ik in die tijd geen contact meer zoeken? Even lekker met vrienden afspreken en uitgaan? En genieten van mijn 2 weken vakantie, natuurlijk. Ik weet dat ik hem heel erg ga missen en ik vind het ook heel moeilijk om hem geen berichtjes te sturen... Maar hij had gezegd dat het wel lang zou kunnen duren voordat hij er klaar voor is.
Dit artikel is onderverdeeld in 5 stappen. Dat heb ik gedaan zodat je een stap voor stap manier hebt om te volgen om zo je ex terug te winnen. Het is dan ook belangerijk om een plan te hebben om te volgen, want na een" break-up" heb je meestal pijn, ben je emotioneel uitgeput en vooral, in de war. En tijdens deze staat van verwarring,  ben je gebonden om veel fouten te maken die eigenlijk je kansen om weer bij elkaar te komen drastisch verminderen.
Diep van binnen verlang je enorm naar liefde en warmte, maar je houdt afstand omdat je bang bent dat de ander jou zal afwijzen. Dit is een beschermingsmechanisme dat vaak al in de vroege jeugd is ontstaan. Misschien voelde je je vroeger als kind afgewezen en kreeg je om wat voor reden dan ook niet de liefde en aandacht waar je toen zo’n behoefte aan had.
De ruzies waren niet fysiek, dus het is niet dat we elkaar naar de nek vlogen of vanalles naar elkaar smeten maar meer negeren en dingen zeggen waar we niet over nadachten of beschuldigingen. De laatste ruzie ging namelijk zo: sinds zijn beste vriend single was gingen ze elke zaterdagavond weg zonder vrouwen, maar wel naar feestjes/cafe's waar vrouwen zaten en die vriend zijn kennende flirt hij nogal graag. Het was geen probleem voor mij dat mijn ex meeging, ik geef hem zijn vrijheid maar had ergens wel bang dat zijn vriend hem in iets zou meelsleuren waar er later spijt van zou komen. Die gedacthten waren niet overheersend maar hij stuurde me nietmeer. Ik bleef de laatste tijd gewoon thuis omdat we elkaar alleen nog maar een korte zondagnamiddag zagen op een hele week en het leek hem niet zozeer iets te schelen. Daardoor kwamen ruzies. Ik was dus toen op een weekend thuisgebleven maar voelde me schuldig dat ik thuis was en hij vond het ook biet zo leuk dus besloot ik de zondag naar zijn thuis te gaan om het te 'verassen' maar hij kwam maar niet. Normaal komt hij altijd zondagnamiddag thuis. Maargoed, ik heb daar gewacht tot half 5 en toen had ik hem gestuurd dat ik bij zijn thuis was. Hij reageerde droog terug dat hij gewoon 'weg' was en laat zou thuiskomen maar ik kon niet laat blijven omdat ik de volgende dag moest werken. Toen is er een discussie gekomen. Dat ik het had moeten zeggen dat ik kwam en begon hij opeens oude koeien uit de sloot te halen, zomaar. Dat leidde tot onze breuk. We hebben het beide besloten maar het was niet mijn bedoeling het uit te maken, ik wou alleen sorry zeggen dat ik zo vlug van stapel loop.
Ik weet hoe moeilijk het is na een breuk om gelukkig te zijn. Ik herinner me dat ik voor minstens twee weken een volledige puinhoop was. Ik heb niet goed geslapen, niet goed gegeten, en ik was de hele dag door aan mijn ex vriendin aan het denken. Op één of andere manier is deze periode nodig voor je. Je geeft jezelf wat tijd om elke dag te rouwen. Als je verdrietig wil zijn en zelfmedelijden wilt voelen, ga dan en doe het. Maar zorg ervoor dat je ook elke dag iets doet om jezelf goed te laten voelen.
Omdat we te veel ruzie hadden en in het begin stuurde hy nog sms'jes dat hy me enorm miste en niet zonder my kan en dat het hem spijt en dat alles ni was gebeurt als.... Ik heb hem gestuurd dat ik hem ook miste maar dat we even moesten afwachten en nadenken over wat het beste is de dag erna krijg ik weer sms'jes ik mis je ik kan niet zonder je iets later op de avond krijg ik eerder boze berichten zoals : je gaat uit terwijl je met my niet meer uit wilde? Ik zeg dat ik gewoon even met een vriendin weg ga om mijn gedachte te verzetten (stiekem wilde ik dat hy mee ging) maar hij zei dat hy dan ook weg ging en ben dan gegaan met die vriendin en heb met haar over alles kunnen praten en ze zei dat alles wel goed kwam. De dag erna negeerde hy my en da deed echt pijn dus ik ben beginnen berichten sturen wat heb ik misdaan? Waarop hy altyd kwaad antwoorde ik heb gevraagt om nog eens te praten in het echt maar hy wilde niet meer en dan ben ik een tijdje blijve sturen omdat het pijn deed alsof hy al over me was.. Ik weet nu dat het fout was om zo te sturen naar hem wanneer het duidelijk was da hy niet meer wilde.... Nu heb ik me herpakt en stuur ik niet meer en ben terug alleen met mezelf bezig maar ik vraag me soms nog af of hy me nog wel graag ziet.. Weet iemand waarom hy op 1 dag ineens van gedacht is verrandert? Ik wil graag mannen leren begrijpen en wat ik moet doen en ik wil hem graag terug. Het is nu 5 dagen geleden en heb hem al 3 dagen niet meer gestuurd maar het is moeilijk.
Aan de ene kant wil ik dat meisje natuurlijk laten weten dat haar 'scharrel' nog steeds in bed ligt met zijn ex (maar is dit niet kinderachtig?) Aan de andere kant wil ik mijn ex zelf op zijn bek laten gaan en al zijn spullen die hier nog staan bij hem in de tuin smijten. Ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen eigenlijk. Het rare is dus, dat mijn intuïtie blijkbaar sterk ontwikkeld is, anders was ik nooit gaan 'bluffen'. Waarom zegt mijn gevoel dan ook nog steeds dat het weer goedkomt tussen ons? Dat spoort toch niet? Het is niet zo dat ik verblind ben door liefde, en kan gewoon nog goed nadenken.

Ideaal gezien wil je dat het je ex's idee is om terug samen te komen. Je wil gewoon jezelf zijn (aantrekkelijk, leuk, gelukkig en geweldig). Praat niet over je vorige relatie of je breuk. Het zal leiden tot niks goeds. Die relaties zijn voorbij en als jullie twee weer samenkomen, zal het een nieuwe relatie zijn. Het heeft geen zin om oude graven te openen wanneer je een nieuw leven wil starten.
Tuurlijk, iedereen is er wel eens klaar mee, mannen! Ma ja, we kunnen het niet laten, de ups zijn als het goed is net zo waardevol als de downs waardeloos. Liefde en intimiteit van een kind is anders dan van een man, ik zou niet zonder kunnen. Ben er wel soms klaar mee, maar besef dat dat een fase is…gewoon inderdaad blij zijn met jezelf, een gelukkig leven hebben zonder man en kijken wat er op je pad komt. Sluit je niet af, ooit is het iemand die wel hetzelfde zoekt als jij. Tip: kijk eens op mannengeheim.nl, dan zie je hoe je het gedrag van mannen beter kan interpreteren…vreemde wezens 😉
Hi E., je vertelt jouw leeftijd wel, maar niet die van hem. Allereerst moet je je afvragen waarom je je zo vastbijt in een jongen die nog een leven voor zich heeft. Op deze leeftijd een relatie beginnen betekent niet dat je je hele leven bij elkaar blijft! De kans is duizend maal groter (citaat van Dr. Phil) dat het gewoon uitgaat en er nog (vele) andere gegadigden zullen volgen. Je praat over 'een eerlijke kans' om hem terug te krijgen, die je niet gekregen zou hebben. Maar beste E., dat is de wereld op zijn kop. Waarom positioneer je jezelf zo afhankelijk, alsof je leven afhangt van zijn wil om jou een kans te geven. Wie toch over kansen wil praten, moet het gewoon omdraaien. Hij moet van JOU misschien nog een kans krijgen, en niet andersom ;). Je schreef verder dat hij nogal egocentrisch lijkt, maar dit is op deze leeftijd niet bijzonder. Hij is totaal niet klaar om een serieuze relatie te onderhouden. Je bent onbewust gebruikt om mee te experimenteren en jij deed dat bij hem precies zo. Het verschil is dat jij meer voor hem bent gaan voelen dan hij voor jou. Jij uitte je gevoel door hem te claimen, hij door maar toe te geven. Maar wie de ander wil veranderen, komt niet ver. Deze relatie ging dan ook niet om gedragsveranderingen die wel of niet werden doorgevoerd, maar om jouw wanhopige wil om een relatie te hebben terwijl vriendschap een veel stabielere basis geweest zou zijn. Ook voor een eventuele relatie later. Daarom kon het niet anders dan fout gaan. Maar als deze jongen echt voor jou gemaakt is, dan zal hij terugkeren. Ook al duurt het nog vijf of tien jaar. Ik acht de kans voorlopig gering… Sterkte, A.

Hallo. Ik kom uit een relatie van 3 jaar. Het laatste jaar werd ik opgeslorpt door gaming en fitness waardoor ik niet genoeg (onbewust) aandacht gaf aan mijn vriendin. Ze zei me dat ze het laatste jaar "heeft moeten smeken om mijn aandacht en om er voor haar te zijn". Het is nu inmiddels een dikke maand gedaan en ik ben er helemaal kapot van. Ze gaf subtiele signalen maar als man zie je die natuurlijk niet, of ze waren allesinds niet sterk genoeg om door te dringen. Ze is heel vastberaden en zegt dat de relatie "rond" is, ookal zei ze voordien dat ze er aan wilt werken. Haar gevoelens zijn verminderd, maar niet weg zei ze. Inmiddels zegt ze dat de liefde volledig over is en dat ze door wil.
Zoals ik het hier allemaal lees , zit het bij mij nog wat ingewikkelder ! Ik en mijn man zijn al 13 jaar samen ( ik was amper 19 jaar als we trouwden) dus van die 13 jaar zijn we al 2 jaar gescheiden , maar we woonden wel nog samen ,.... Hij kon jiet zonder mij , ik niet zonder hem blablablabla , je kent het he . De reden van de scheiding was omdat hij iemand anders leerde kennen , waarom ? We hadden elke dag ruzie dus werd verliefd op,een ander . Bon toch gescheiden maar nog samen . Tot over 2 weken nu komt hij op een vrijdagavond binnen en zegt hij dat hij alleen gaat wonen ( schuins over men deur ) dat hij mij altijd graag gaat blijven zien en er altijd zal zijn voor me ( ik heb geen ouders , broers of zussen , ook geen echte vrienden ) met als reden : ik maak de keuze dat jij eigenlijk al eerder hebben moeten doen en voila weg was hij pfffff . Nu we hebben 4 kids samen , Co ouderschap .... Week , week dus . En we zien elkaar dus regelmatig wat er niet gemakkelijk op maakt . Hij komt binnen , zoent me , koffie drinken , komen eten bij me , maar als het zijn week is met de kids nodigd hij mij niet uit om te eten , we wonen zo dicht bij elkaar , hij zend naar me ik hou nog steeds van jou of ik mis je , maar hij komt niet af ???? Dat begrijp ik niet waarom zulke berichten en geen moeite doen ??? Nu ik bericht nog met moeite op zen berichten , direct van alles ok , ik heb je niet meer gehoord ? Ik heb zoiets wa interesseerde jou nog , begrijp het niet , speelt hij nu met me ? Hij is wel verleden week zondag blijven slapen , niets gebeurd , wat ik ook raar vond , hij gaf de reden aan van morgen moet ik daar terug zitten ik vind het geen goed idee . De volgende morgen gaat hij gaan werken en zend hij me , weet je schat ik hou nog steeds van jou .... Nu weet ik het niet meer , en ik zie hem ook niet ? Waarom zulke berichten ,... Help me aub , moet ik terugzenden ??? Wat moet ik doen ? Groetjes nathalie
×