Het is een veelvoorkomende truc om niet zelf de verantwoordelijkheid voor de breuk te dragen. Zo kan hij later eenvoudig zeggen: 'Jij wilde toch dat het uit was?'. Een gemis kan alleen opduiken als hij na lange tijd inziet dat geschikte vrouwen niet voor het oprapen liggen, en dat hij iemand heeft laten lopen waar hij maar beter zuinig op had kunnen zijn. Dit kan alleen als hij zijn verslaving te boven is. Grt, A.


Na iets meer dan een jaar samen gingen wij onze droomreis plannen: 3,5 week rondreizen door de westkust van Amerika. Dit was van ons allebei al heel lang een droom en die wilde wij graag samen beleven. We hebben deze reis in juli 2014 geboekt en moesten toen tot mei 2015 wachten. Het ging in die tijd ook niet bepaald goed met mijn ouders en alles bij elkaar, ouders, werk en nog meer privé dingen leverde mij erg stress op en ik zat vaak in een dip. Ik was een beetje te afhankelijk van mijn vriend. Ik wilde altijd bij hem zijn en ik deed steeds minder met mijn vriendinnen. Ik zie nu ook in dat ik ook gewoon mijn eigen leven moet houden en hem niet teveel moet bedrukken. Ik heb dat dus wel gedaan. Ik maakte niet altijd mijn eigen beslissingen en vroeg hem veel om advies. Dit heeft ons allemaal bij elkaar kapot gemaakt. Iets voor onze reis naar Amerika kregen wij al vaak heftige discussies/ruzies. Toen de reis naar Amerika eenmaal was aangebroken, was dat helemaal fantastisch en we hebben zoveel van elkaar genoten. We waren ook nog eens constant 24/7 bij elkaar. Dit ging goed, op een paar chagrijnige buien na. Na de vakantie viel ik gelijk in een dip. Ik had hier zo op verheugd en nu kwamen we weer terug in de realiteit en al mijn problemen kwamen weer boven water. Dit heeft ons niet echt goed gedaan, want we kregen alleen maar vaker discussies/ruzies.
Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?
Probeer hem je te laten missen zodat hij weer ziet hoe bijzonder je bent. Met een jongen flirten door je mooi aan te kleden, een lekker parfum op te doen, hem laten zien dat je een geweldig sociaal leven hebt enzovoorts, kan hem doen inzien dat je geïnteresseerd bent -- en interessant. Het kan geen kwaad om een beetje afstandelijk te doen, zolang je maar niet te veel bezig bent met zijn aandacht te trekken.
Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:

Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?
Ik heb twee maanden een relatie gehad, ik zit zelf met pshychische problemen. In het begin ging het best goed maar het ging steeds minder, communicatie, gebrek aan zelfvertrouwen. Ik heb haar veel pijn gedaan door mijn emoties op whatsapp te uiten, op een verkeerde manier. We hebben al en aantal ruzies gehad (al best veel in korte tijd terwijl je in het begin juist mooi en super verliefd moe t zijn) spanningen liepen op, ze zij dat ze geen relatie kon hebben omdat ze die liefde niet meer voelde als in het begin, en ik juist meer vertrouwen en gevoel begon te krijgen. Het contact is verbroken nu en ze wil me geen kans meer geven zegt ze. Ze wordt wel boos als ze hoort als ik wil ga daten. En ze houd van me en dat gevoel gaat niet meer weg wat er ook gebeurd. Maar ik heb haar heel veel gekwets en ik was haar eerste groote liefde.
Hij is kuntstenaar en heeft me ooit eens gezegd dat zijn gevoel in z'n werk zit, maar zijn werken (en dat geeft ie zelf toe) zijn doods en redelijk eng. Blauw is niet blauw, groen niet groen, … nooit eens iets vrolijks. Volgens mij is er meer aan de hand dan iemand die egoistisch is maar ach zonder een antwoord begint een mens misschien de raarste dingen te denken? Liefs en fijn weekend! Reactie infoteur, 25-06-2012

3 maand en 7 dagen geleden heeft men vriendin het uitgemaakt met met omdat ze geen vertrouwen in me had na wat ik had gedaan. Ik heb verzwegen dat ik weer contact had met een vriendin van me die ze niet moest hebben tot ze men gsm had en de berichten las. Ze kon er niet mee leven en ze veranderde helemaal. Ik kreeg geen smsen meer, als ik bij haar was kreeg ik geen kus of knuffel of ze zei bijna niets. Ze heeft nu al 1 maand iemand anders en dat breekt mijn hart want ik wil haar zo graag terug maar weet niet hoe ik eraan moet beginnen. We smsen en we spreken nog af enzo maar als we dan afspreken is haar vriend er ook bij en zitten ze kleffig te doen met elkaar en dan heb ik meteen zin om weg te gaan. Help mij alsjeblieft 😭


Dank je, het is even fijn om weer mijn hart uit te kunnen storten :). Ik hoop dat ik nu eindelijk mijn ex eens "wakker" schud door mijn strategie, al betwijfel ik dat. Het zit haar duidelijk niet lekker inderdaad. Maar haar 'koppigheid' en angst/ twijfels zijn zo sterk, dat een relatie in welke vorm dan ook m.i. moeilijk zal zijn. In onze laatste verhitte discussie gaf ze ook aan "ik heb liever een man en kinderen", maar dit zei mijn ex niet met complete overtuiging of enthousiasme, meer om me af te wimpelen.

Bekende Buren maakt gebruik van cookies om de website te verbeteren en je voorkeuren te onthouden. De noodzakelijke en statistiek-cookies verzamelen geen persoonsgegevens en helpen ons de website te verbeteren. Met jouw toestemming plaatsen onze adverteerders tracking cookies om de advertenties af te stemmen. Ga je voor een optimaal werkende website inclusief embedded content druk dan op Accepteren.
Thuis heb ik haar een handgeschreven brief gestuurd waarin ik uitlegde waarom ik zo van haar houd, waarom ik verliefd op haar ben geworden en ook dat ik weet dat ik fout heb gehandeld door haar te pushen en haar niet de tijd heb gegeven waar ze wel om had gevraagd en dat mijn wens om haar terug bij mij te hebben op/tot dat moment belangrijker voor mij was dan haar wens om even met rust gelaten te worden zodat ze kon nadenken. En nogmaals dat we het contact beter konden verbreken tot we beide ons draai hadden gevonden.
Maar goed, met mij gaat het eigenlijk verassend de goede kant op. Ok ik denk nog wel aan haar maar kan nu weer genieten van de mooie dingen. Ja soms zijn er de downmomenten, maar die zullen met de tijd wel slijten. In plaats van te blijven rouwen ben ik eens gisteren bij mezelf stil blijven staan en eens opgesomd wat nu de positieve dingen waren van dit verhaal en wat ik eigenlijk heb geleerd. En het was verbazend toch heel wat:
Mannen en vrouwen gedragen zich heel verschillend op de werkvloer. Als een man en een vrouw dezelfde functie op hetzelfde kantoor zouden vervullen, zouden ze hun taken allebei op een compleet andere manier benaderen. Mannen focussen zich meer op het voltooien van een specifieke taak, terwijl vrouwen zich meer op het proces concentreren waarmee ze de taak uiteindelijk kunnen voltooien. Vrouwen stellen meestal meer vragen, terwijl mannen het moeilijk vinden om de meningen van anderen mee te nemen. Zowel mannen als vrouwen vinden dat het andere geslacht geen begrip heeft voor de behoeften van de ander op de werkvloer. [6]

Ik heb onlangs een dame leren kennen en we hebben de lakens al gedeeld. We zijn wat gaan daten, alles liep lekker en in het begin was ze ook heel enthousiast met appen. Toen is ze ineens 180° gedraaid. We zijn wel nog iets gaan doen en hebben het er ook kort over gehad. Daarna aantal dagen geen mobiel contact mee gehad, maar een aantal dagen geleden stuurde ze zelf een appje. Heb zelf beetje een kort gereageerd en nu is het alweer een aantal dagen geleden dat ik haar gehoord heb. is het nu aan mij om iets van mij te laten horen of kan ik beter wachten?

Nog even dit, mocht u dit misschien toch nog lezen. Ik weet nu even niet wat te doen met mijn ex. Het voelt nu als een soort van kat en muisspel. Mijn ex heeft mij bv de afgelopen 3-4 weken vaak vreemde hints (op haar manier van grappig zijn) gegeven. Van Son zullen we naar 'een vrouwenmiddag' gaan? En meer gerelateerde aanwijzingen. Hebben we samen dienst of ben ik bijna vrij, wil zij eten laten bezorgen met de vraag of ik ook wil… Ik hap vaak niet toe, maar nu ben ik bang dat ze interesse (wat dat dan ook is bij haar) verliest.


Het gebeuren heeft me op relationeel gebied toch wel iets onzeker gemaakt. Zeker nu ik een vrouw heb ontmoet waar menig man van droomt. En dat besef ik me goed. Ze is enorm pittig, maar samen zijn lief voor elkaar. Heb bij mn nieuwe vlam wel enkele bedenkingen die ik aan jou wou voorleggen. Zij heeft vijf jr een relatie gehad, met iemand die ze haar hele leven kent, (vriend van familie) ook 5jr ouder. Ze was op en aan verliefd op hem sinds ze dertien was en met de families op vakantie gingen. Toen ze 20 was kregen ze iets. Het werkte niet, en ze heeft die relatie, na heel lang volhouden, verbroken. Ze richtte haar pijlen inmiddels al op andere. De daadwerkelijke verbreking is nu iets langer dan een half jaar terug. Heb angst dat ze teruggaat. Ze zegt nog wel van hem te houden, bespreekt het met mij, maar zegt ook te hebben gekozen.
Het werd een hele gezellige avond en hij vertelde wel dat hij serieus is met haar, ook dat hij verliefd is (ik vroeg ernaar, zonder emotie hoor…) maar dat hij zich wel vaak stoort dat zij zijn werk niet begrijpt (tja hij en ik doen bijna hetzelfde werk…) maar dat het ook wel weer relaxt is dat zij niet uit de branche komt. Dat hij nu 1,5 jaar met haar date maar geen plannen heeft tot samenwonen, hij vindt het wel prima zo…
komen we daar net aan, komt mijn ex naar me toe. helemaal bezopen vraagt hij aan mij hoe het gaat. ik geef antwoord en ineens geeft hij me een kusje op mijn mond, ik vraag hem waarom hij dat doet, waarop hij me nog een keer kust. hij zegt dat hij me mist en zoent me daarna. voor mij was het super, mijn hele week was weer goed, want het voelde alsof hij nog steeds van me hield.
Hi Kevin, dank je wel :). Je kunt haar best bezoeken in het buitenland. Waarom eigenlijk niet! Het is de uitgelezen kans om elkaar in een andere omgeving met frissere ogen te bekijken. En gezamenlijke ervaringen werken bindend. Zonder veel moeite bouw je onbewust je relatie weer op. Verder is het jammer dat jullie zo met die procenten werken. Jij wil dat ze er 100% voor wil gaan, zij wil zich niet voor 100% geven. Houd op met die percentages want voor velen is dat benauwend, hoezeer ik je ook begrijp. Aan loos getwijfel heb je niets, maar voorwaarden stellen aan een relatie is je op glad ijs begeven… pas dus op. Probeer haar twijfels weg te nemen door te stellen dat je er alles aan zult doen haar vertrouwen terug te winnen. Dat dat voor jou van het grootste belang is. En dat je er zelf op vertrouwt dat het weer goedkomt. Een reisje in haar richting zou al veelzeggend zijn. Ik hoop dat ze dat op tijd zal inzien, voordat je straks die enorme pauze moet inlassen… Succes, A.
Dit kwam als een complete shock voor me en om niet als een klein kind in tranen uit te barsten (ik wilde mijn waardigheid behouden als vent) heb ik geen zinnige vraag kunnen uitbrengen, behalve of ze verliefd is op iemand anders (wat niet zo was zei ze) en de reden waarom ze de relatie verbreekt. Ze is ongeveer 10 minuten bij me geweest en is toen weggegaan, zonder duidelijk te kunnen vertellen waarom haar gevoel weg is. Er is namelijk niks aanwijsbaars waarom zij binnen 2 weken een relatie die zo goed loopt, weg te gooien. Ook zij kan geen enkele reden noemen, behalve dat haar gevoel weg is.

Ik heb heel veel fouten gemaakt in de relatie van mij en mn ex. En veel gelogen. Mijn ex is anderhalve maand geleden achter alle leugens gekomen die ik telkens maar niet durfde toetegeven. Dat heeft hem heel veel pijn gedaan en hij was ervan overtuigd dat ik opzettelijk tegen hem loog omdat ik niet om hem gaf en het leuk vond om hem pijn te doen. Dat is niet waar, maar dat was heel moeilijk om hem dat duidelijk te maken omdat ik totaal niet meer geloofwaardig voor hem was. Na een paar dagen geen contact meer met elkaar gehad te hebben nam ik weer contact met hem op en hadden we veel gesprekken. Ik wilde heel graag dat het weer goed zou komen en hij ook wel want we besloten verder te gaan. Hij was ervan overtuigd dat ik heel vaak was vreemdgegaan tijdens onze relatie, terwijl dat niet zo was. Toen we het weer helemaal goed hadden gemaakt, vertrok hij een weekendje naar Praag met zijn vrienden. Hij zei dat ik niet bang hoefde te zijn dat hij vreemd zou gaan, maar dat heeft hij wel gedaan. Opzettelijk zegt hij. Omdat volgens hem de relatie toch al uit was. Toch besloten we weer verder te gaan, tot dat hij twee weken geleden whatsappte dat het beter was om te stoppen omdat hij mij meer als een vriendin zag. Ik begreep het wel, maar vond het heel erg. We besloten vrienden te blijven en vrijdag af te spreken als 'vrienden', omdat hij nog wel heel erg om mij gaf en niet helemaal kwijt wilde. Hij zei vrijdag op het laatste moment af en zei geen contact meer te willen en opeens weer boos te zijn om alle leugens. Ook zegt hij dat hij helemaal niet meer aan mij denkt, en hij negeert mij totaal op de sms en doet zelfs alsof hij mij niet kent via de sms. Ik wil hem eigenlijk wel terug, of op zijn minst dat we weer gewoon tegen elkaar kunnen praten. Ik sms hem veel en zeg dat ik mij super kut voel, dit werkt allemaal niet. Wat zal wel werken?
Ik heb een jonge vrouw leren kennen met enorm veel levenservaring met een goede visie. Het probleem ze wil zich niet binden. Ze maakt het hoofd van veel mannen in haar omgeving op hol terwijl ze niet flirt maar wel haar verhaal/karakter toont. Ze heeft inderdaad nooit eerder een relatie gehad. Als ik flirt geeft ze gemengde signalen af. Ze neemt afstand maar neemt soms ook weer contact op. Als ik niet reageer dan kan het echt zo zijn dat er 2 maanden niets gebeurd en dan blijkt ze weer in het buitenland te zitten. Guys wat moet ik doen !
Hoe het later ook loopt, enige wat mij nu te doen staat is mijn eigen pad bewandelen, niet met haar bezig te houden en de tijd laten leren wat het mij brengt. Bedankt voor het advies. Het gemis blijft en het gevoel dat ik denk was ze dan echt niet meer verliefd op me, maar de acceptatie is er wel dat het goed zo is. Zij heeft nog heel veel te ontdekken, en ik ook. We zullen zien hoe het afloopt! Ik zal over een tijdje wel een update sturen!
Mooi dat je al zo bewust bent van je eigen gedrag. Er zijn veel manieren om je eigen liefde te ontdekken. Eigenlijk zijn de meeste therapievomen wel goed, maar het staat of valt bij de persoon/therapeut/coach die het toepast. Kies heel selecief en vertrouw daarin op je intuitie. Verder kunnen testimonials en referenties van eerdere clienten ook veelzeggend zijn. In het boek: Het boek Liefdesbang, geschreven door Hannah Cuppen, staan ook goede tips. Hartelijke groeten, Albert
Sinds een maand of 3 date ik een collega. Zij is een flink stuk jonger, maar het klikt en we hebben beide verliefde gevoelens. Na een heerlijk dagje samen (incl sex) krijg ik opeens een bericht dat ze tijd nodig heeft om na te denken. Enkele dagen later gevolgd door: ik kan gewoon nog geen relatie aangaan, ben er niet klaar voor. Ik wil je niet kwijt, maar teveel meegemaakt in mijn verleden. Het spijt me, accepteer het aub.
Hierop reageerde ze ze gaf me gelijk over dat negeren en vertelde dat ze niet weet hoe ze met me moet omgaan en dat ze het ongemakkelijk vond en dat het beter zo is voor ons beiden. Ik heb hierop gereageerd oke. Laten we als we elkaar tegen komen respect voor elkaar hebben ik wens je verder het beste. Ook hier werd niet op gereageerd. Vervolgens met oud en nieuw nog gelukkig nieuwjaar gewenst dag later stuurde ze hetzelfde terug en toen vroeg ik nog of ze een fijne avond heeft gehad ook hier geen reactie meer op gehad. (dit alles was via sms)
Ik weet dat we jong zijn en dat er nog veel moet aankomen maar ik zie haar echt nog graag, voor mij is ze nog de ware. Ik wil ze dus wel terug (dat weet ze) ondanks alles wat er is gebeurd. Ik ben redelijk vergevend voor haar. Ik wil dit omdat we wel bezig waren met onze toekomst en omdat alles wel goed zat op dat vlak. Ik ben bezig met mezelf te herstellen, dat is belangrijk. Ik heb wel al het contact geblokkeerd, alleen zij kan mij bereiken. Ik ben soms hard geweest met uitspraken in wat ze me heeft aangedaan maar nooit uitgescholden of kwetsend! Ik heb heel diep gezeten en wil hier echt uit.
Heb haar gisteren weer even gesproken toen we een afspraak wilde maken. Ze gaf aan dat ze nog even moest kijken of der ouders niet gek zouden reageren aangezien het verkeerd zou over kunnen komen en zij het alleen bedoeld als vrienden. Ik zei dat ik eigenlijk ook nog wel twijfelde, omdat ik niet in de friendzone wilde belanden. Het werd een beetje lastig gesprek. Het voelde ook niet echt fijn. Het was een beetje kil ook al praatte ze wel veel, maar ze gaf ook aan dat ze mij alleen als goede vriend zag en jongens voorlopig allemaal klootzakken waren. Ze had daar wel aardig wat levenslessen geleerd en hoefde voorlopig niks. Niet dat ik verwachtte dat ze relatie wilde, maar het voelde zo afstandelijk, net of 2 vreemden met elkaar zaten te praten. Net of ze alleen nog dezelfde naam heeft, maar dat ik denk ja met wie praat ik nu eigenlijk. De gene waar ik relatie mee had en verliefd op was bestaat geeneens meer (misschien ook wel doordat ik niet meer de liefde krijg van toen?)
Haar twijfels over ons bleven bestaan en na elkaar 2 weken niet gezien te hebben (terwijl ik amper besefte wat er gebeurde, behalve dat ze aangaf tijd en ruimte te willen hebben), was ik het beu en belde ik haar op dat ik met haar wilde praten omdat het voor mij zo niet ging. Zij gaf toen ik dat zei, meteen aan dat haar gevoelens weg waren voor mij. Ineens! Het kwam als een mokerslag aan. De volgende dag ben ik naar hoe toe gegaan en ze was zo kil en afstandelijk. Ik herkende haar totaal niet. We hebben nog wel even gepraat en ineens leek ik de schuld van van alles te krijgen. Ik kon er niet bij! Uiteindelijk ben ik emotioneel vertrokken en draaide ze nog wel iets bij en gaf ze gewoon aan dat ik haar tijd en ruimte moest geven en dat ze wellicht nog wel in zou zien dat ze de grootste fout van haar leven maakte.

Van alle signalen genoemd in meerdere artikelen is ong 90% passend bij de situatie tussen mij en ‘hem’.. Hij betrekt me bij bijna alles wat er gebeurt/speelt, luistert oprecht geinteresseerd, maakt toekomstplannen voor hem en mij, ontzettend veel oogcontact, gesprekken gaan ineens over in plagen en stoeien, steeds diepzinnigere onderwerpen bespreken we, meer en meer fysiek contact, we flirten, plagen, praten, hebben ‘eigen’ grapjes, kunnen ook samen niksdoen en toch zet noch hij noch ik die ene stap verder.. Ik weet dat hij slechte ervaringen heeft en dat hij op dit moment weinig te bieden heeft (en waarom), maar hoe laat ik hem beseffen dat dat wat ie wel kan bieden genoeg is?

Sorry voor het lange verhaal maar ik zit sindsdien gigantisch in de put, zie alleen nog maar donkere dagen, leef niet meer op deze wereld. Kan alleen maar in bed liggen en zodra ik mezelf dan eens om 3 a 4 uur uit bed gegooid heb voor mij uitstaren, denken aan haar. Verder alleen maar op sites kijken die mij zouden kunnen helpen om over haar heen te komen of haar terug te winnen. Gedachtes als: Was ik maar gaan samenwonen, had ik maar in die 2 maanden keihard mn best gedaan om haar terug te winnen, wat kan ik nu nog doen om haar terug te winnen en alsof ik op een magisch moment zit te wachten dat ze nog een keer contact zoekt..Ze is weer verhuist en woont nu op 20 meter afstand in hetzelfde hofje.. Als ik dus op mn balkon zou gaan zitten zou ik haar eventueel kunnen zien en horen… Weet niet meer wat ik moet doen, heb haar nog een aantal keer gesproken nadat het definitief was en toen heeft ze al wel duidelijk gezegd al over mij heen te zijn gekomen in die 2 maanden en verder kijkt/zoekt.. EN toch houd ik hoop vast en heb ik nu zoiets van moet ik anders nog eens aanbellen anders?
Beste A, het is een heel verhaal. En ben je dankbaar als je, wederom, in de adviespen kruipt. Ik begrijp dat een deel vanuit haar moet komen. Maar ik ken haar, dat doet ze niet. Schulp, en prinses in de toren. En zelfs als ze wil, twijfelt ze nog… Het maakte me gelukkig, haar gelukkig te zien. En samen leuke dingetjes doen. Het is een goed mens, al is ze ook hard. Ook voor zichzelf. T voelt enorm rot als man zijnde machteloos te zijn. Het spijt me allemaal zo, en ik zou me juist dolgraag bewijzen. Nog steeds zou ik zo graag hemel en aarde bewegen voor een gesprek van 5 minuten. Immers we waren zo dicht met elkaar. Al was ze maar weer een gewone vriend. Maar niet meer ten koste van mezelf

Kortom je ex terugwinnen is een realistisch plan, en wij helpen je daar graag bij. Snuffel gerust even rond op de website, en mocht je persoonlijke coaching op prijs stellen ook dan kun natuurlijk ook bij mij terecht. Je kunt zowel kiezen voor coaching per telefoon, Skype of email. Maar misschien is het verstandig om gewoon eerst eens even kennis te maken, zodat je weet hoe wij je kunnen helpen. Je kunt ook mailen naar [email protected]


Liefde kan voorwaardelijk of onvoorwaardelijk gegeven worden. Een andere mogelijkheid bestaat gewoonweg niet. Of je koppelt een aantal voorwaarden aan je liefde of je doet dit niet. Als je voorwaarden aan een liefde koppelt en die voorwaarden vallen vroeg of laat weg dan blijft er bijna niets meer over. Vandaar dat het altijd beter werkt als je kiest voor een onvoorwaardelijke liefde.
Toen enkele weken later werd ik verliefd op een ander. Mijn zwangere ex op een gegeven moment op haar zelf. Veel over de vloer geweest. Bij de bevalling etc. Super bijzonder. Maar had nog contact met het andere meisje. Wil nu me ex graag terug maar ze staat niet meer open voor me. Probeer van alles. Maar ze zegt dat ze nu een ander leuk vind. Ik wil mijn gezin terug!?
in de tijd dat we samen waren hebben we veel meegemaakt, mn moeder kreeg kanker en hij heeft me altijd gesteund, ik ben een aantal keer geopereerd en hij had een erg negatief zelfbeeld. Ook zijn we nog gezellig op vakantie geweest. En helaas kom ik nog regelmatig bij zijn ouders, omdat die me steeds vragen langs te komen, om koffie te drinken bijvoorbeeld.

Wij hadden enkele maanden geleden na een ruzie afgesproken om maar 1 avond doordweeks af te spreken, omdat zijn werk erg zwaar is en hij veel behoefte heeft aan rust en eigen tijd. Daarbuiten zouden wij wel gewoon 1 of 2 nachten samen slapen in het weekend en tenminste wekelijks 1 dag wat leuks samen doen. Ik accepteerde dit, maar na een tijdje vond ik dit niet meer kunnen, ik heb toen de opmerking gemaakt: ‘ik vind dit geen normale relatie, ik wil je graag 1 avond vaker zien, als je af en toe geen zin hebt, is dit geen punt, maar ik zou dit graag willen’. Hij heeft dit toen toegestemd en ik vroeg hem wekelijks of hij ook daadwerkelijk een dag extra wilde afspreken, hij heeft nooit geweigerd, en om vervelende avonden te voorkomen heb ik er zelfs enkele keren zelf voor gekozen om hem maar 1 avond doordeweeks te zien.
Ik ben serieus bang want ik wil haar echt terug. Ik doe nu vriendelijk en normaal en zeg dat ik zelf zaken ook heb ingezien enzovoort. Maar ik heb echt bang dat er ergens zaken gaan uitkomen en dat er niets te herstellen valt. Het leek echt de afgelopen weken dat ik niets meer boeide en nu zegt ze dat ze soms te gevoelloos was en slecht en dat dat niet oké was van haar.
Ik ga me herbronnen want emotioneel deed het me veel. Ik heb mezelf leren kennen het afgelopen jaar en heb nog heel wat werk voor de boeg. Zo realiseerde ik me dat haar gevoelens wel intenser waren als die van mij en zij er toch net iets meer voor ging dan ikzelf. Tja, ik kreeg als alleenstaande man plots heel veel aandacht van die vrouw, en dat streelde mn ego wel. En dan neem je idd risico’s.
Even een update. Ik ben verder mijn eigen pad gegaan. Geprobeerd nieuwe dingen te ontdekken. Tot nu toe heeft nog niemand mij betoverd, maar wel weer wat wijzer geworden. Een maand geleden zocht mijn ex nog even contact over bepaalde een issue. Toen even geappt en heb gesprek verder dood laten bloeden. Afgelopen weekend kreeg ik ook een app, ze was waar ik normaal was, maar had me niet gezien en eigenlijk wel gehoopt zodat we even konden praten en mensen konden zien dat we gewoon normaal tegen elkaar konden doen en niet elkaar ontwijken. Daarbij dat ze wel leuk vond me omgeving weer gezien te hebben en dat der ma me nog steeds mist. Ik had toen beetje kortaf gereageerd omdat ik die afstand nog wilde, en ben hier gister op teruggekomen want kon niet over mn hart verkrijgen. Ze vond het inderdaad beetje kortaf en hebben dit even uitgepraat. Verder zei ik dat het lastig is om te moeten horen dat ze met mijn omgeving daar zit, en ik haar nog geeneens had gesproken en de rest nu dus el. Mijn voorstel was om daarom keer bij te praten zodat we de kou beetje uit de lucht nemen en de volgende keren dat we elkaar zien niet zo raar zou zijn. Zij wilde dit graag, zodat we dan gewoon normaal met elkaar om kunnen gaan, ook als we elkaar zien. Daarbij wilden ze graag vertrouwd even bijpraten, gewoon hoe het nu met ons gaat en vertrouwd der verhaal kwijt kunnen. Ze mist het soms wel om met iemand te kunnen praten die haar begrijpt. Ze zegt nu veel met der ouders te praten over bepaalde dingen omdat ze nergens anders der verhalen echt kwijt kan. Ook zei ze dat ze natuurlijk ook nog wel om me geeft en graag wil weten hoe het met mij gaat. Ze vertelde gelijk wat dingen en ik merkte dat ze echt graag nog met me praat. Dit doet mij goed, want bij het begin kon ik niet geloven dat ik blijkbaar niks meer voor der betekende omdat ze me opzij had gezet.
Dan wast gedaandoor mijn BFF zij vond hem lastig en irritant en heeft hem bij mij weg gepest envoor hem wast ook moeilijk zijn beste vriend ging naar een ander school ja en dan wast gedaan we hebben elkaar dan nog een keer gesproken ik vond het erg daarna hebben we elkaar genigeerd maar op een dag in het zesde hadden we sport dag met heel de school en we werden in groepjes gestoken en hij zat bij mij int groepje leuk ik dacht dit is de kans maar nee .En nu zit ik int eerste middelbaar en na hem hb ik nooit meer een lief gehad en ik denk nog altijd aan hem die mij liet lachen als ik gevallen ben en zo
Hij haakt eigenlijk altijd af als er iets negatiefs gebeurt.. Zijn vorige liefjes zeiden ook zoiets. Maar bij mij leek het anders te zijn. Hij zei me dat hij de vrouw van zijn leven vast had (en hij meende dat, hij had dat nog nooit gezegd zeiden zijn ouders) en dat hij zichzelf nog nooit had zien samenwonen tot nu met mij (wat dus ons plan zou zijn dit jaar).
Ideaal gezien wil je dat het je ex's idee is om terug samen te komen. Je wil gewoon jezelf zijn (aantrekkelijk, leuk, gelukkig en geweldig). Praat niet over je vorige relatie of je breuk. Het zal leiden tot niks goeds. Die relaties zijn voorbij en als jullie twee weer samenkomen, zal het een nieuwe relatie zijn. Het heeft geen zin om oude graven te openen wanneer je een nieuw leven wil starten.

Wat moet ik op dit gesprek doen, om nog een deur open te laten? Ze zal haar spullen op komen halen en de sleutel in komen leveren. Of zelfs het hele gesprek verplaatsen? Het zal voor mijn gevoel namelijk van deze dag afhangen. Vriendinnen zullen haar zeggen dat het beter is zonder mij. Maar toch is er nog emotie bij haar. Dat komt omdat 3 weken terug nog fonkelende ogen waren. Zelfs meerdere malen dat jaar geprobeerd te stoppen met blowen maar 3 weken terug weer gestopt


Begin van het jaar heb ik hier de nodige antwoorden van je gekregen. Mijn ex heeft het toen uitgemaakt om redenen die mij een heel onbevredigend gevoel gaven. Al met al een hoop verwijten aan mijn adres zonder haar eigen aandeel daarin te betrekken. Dat deed me en doet me nog heel veel pijn. Nu na 3 maanden afstand genomen te hebben, denk ik dat ze problemen met haar zelf heeft (mogelijk overgang, ze is 43 geworden), wie zal het zeggen). Toen ze het uit maakte was ze onverbiddelijk. Er viel niet over te praten. Ze gaf toen aan dat de relatie niet een week langer stand had moeten houden of ze was doorgedraaid. NU terugkijkend kan ik me niet in alles vinden wat ze me terug heeft gegeven aan kritiek. Dat frustreert me, maakt me boos en verdrietig. Ik probeer de breuk een plek te geven. Al gaat het moeizaam. Het zijn tenslotte mijn gevoelens dus ik ben daar zelf verantwoordelijk voor om daarmee in het reinen te komen. Ik heb je tips ten harte genomen door afstand te nemen (in alle opzichten). Je voelt hem al aankomen. Vorige week kreeg ik uit het niets een smsje van haar: Hi, hoe gaat het? Ik moet je bekennen dat het me raakte (8baan van tegenstrijdige emoties), te meer omdat ik zielsveel van haar hou en haar mis en dan zo'n kil en afstandelijk smsje krijgen. Ik was zo boos dat ik was begonnen met een smsje terug vol verwijten (de aanklagersrol). Echter was ik helder van geest genoeg om dit smsje te deleten. Ik betrapte mezelf erop dat ik reageerde als een muppet aan een string. Toen heb ik de site weer geraadpleegd en daar vervolgens een aantal dagen over heen laten gaan voordat ik haar smsje zou beantwoorden ondanks dat ik haar tot niets verplicht ben, . UIteindelijk heb ik haar vraag beantwoord met: goed. Kort en bondig antwoord zonder te informeren hoe het met haar gaat. Ik moet zeggen dat dit heel tegenstrijdig aan voelt om op deze manier op haar te reageren maar het is zelfbescherming c.q. grenzen stellen. Ze heeft er tot nu toe niet op gereageerd Ik ben van mening dat er meer gespeeld moet hebben al heeft ze daar niet openlijk en duidelijk over gecommuniceerd. Vraag me af wat je me verder in deze aanraad? (ik geef heel veel om haar en ben emotioneel nog niet los van haar). Ik mag dan man zijn maar voel me niet geroepen om banden aan te halen naar aanleiding van een nietzeggend smsje m.a.w. kan er niets mee. Daarbij hebben haar tegenstrijdige woorden en daden bij de breuk en ernaar mijn veiligheid en vertrouwen aangetast. Ik weet dat het nog allemaal vers is, vraag me alleen af of ik het ook ten alle tijden in mijn geval van haar af moetn laten komen?
Tim Veninga verwierf zijn status als absolute nummer één expert op het gebied van liefde en relaties met optredens in onder andere: AD, SBS6, NOS, Parool, Powned, Geenstijl, Grazia, Cosmopolitan, RUMAG, AT5, The Post Online, Blendle, Radio 538, 3FM, FunX, Radio 1, Universiteit van Amsterdam, Rijksuniversiteit Groningen, Radboud Universiteit Nijmegen en Hogeschool Inholland. Hij sprak duizenden mannen over hun liefdesleven en op deze blog schrijft hij artikelen voor vrouwen die mannen beter willen begrijpen.

Hallo met marco is pas uit met me ex sins en zondag 😭de rede is dat ik perongeluk type fout gemaakt heb maar zei zit het als en leugen maar dat het niet is en zondag had slecht nieuws gehoord over me vader ze gezondheid met ze hart gaat slecht mee dus veel verdriet natuurlijk me vader zijn vriendin die had naar mij vriendin toen berichtje gestuurd wat er allemaal aan de hand is enzovoort en toen zaten we lekker te skype enzo daarna zei ze tegen mij dat ze ging game met en maat van haar ik dacht prima weet je maar ik dacht zelf ben ik niet balangrijk ofzo maar toen zij ik dat zei meer tijd voor hem maak als voor mij maar sins en zondag is het uit gegaan en ik mis haar ontzettend veel wil haar graag terug alleen hoe weet ik niet want heb veel me excuses en sorry aan geboden en gezged dat me spijkt maar nu zeg ze dat ik haar met rust moet laten maar ik wil haar echt zo graag terug ik ga hierzo kapot wie ow wie heb er tips voor me 😢
Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
Als je ex je heeft verlaten, geef hem of haar dan eerst eens de tijd om op zichzelf te kunnen zijn. Jij moet ook even op jezelf kunnen zijn, zodat je alles nog eens kunt overdenken. En die kans moet je ex ook kunnen krijgen, als je je ex graag terug wilt. Als je gaat pushen om je ex terug te winnen, dan bereik je vaak het tegendeel en dat wil je dan toch niet?
Bedankt om te reageren. Begrijp me aub niet verkeerd he. Ik geloof nog echt in andere relaties. Heb onlangs nog eens een mooie dame ontmoet die mn ex volleeeeeedig deed vergeten. ;). Ze zat vol met temperament en deed haar baan echt met volle overgave en was heel grappig. Dat deed me wel iets jah. Het type waar ik voor val. Ik leef en wil ook niet in een schaarste leven. Er zijn nog heeeeeel veel andere leuke dames daarbuiten. Ik ben ook niet depri ofzo. Het is gewoon hoe ik iets probeer te plaatsen en dat vraagt bij mij altijd veel tijd, niet alleen met relaties hoor. Ik wil gewoon een zachte landing zoals je het zelf zegt ipv een harde confrontatie die eigenlijk voor niets goed is. Ondertussen ben ik bezig met mn leven meer op rails te zetten. Ook dat vraagt veel energie. Alles op zijn tijd zeg ik altijd.
Hi Hoopvol, tja, dit is zijn manier. Iedere man doet het weer een beetje anders. Of je de echte vertrouwdheid waarin je openlijk over je onzekerheden kunt praten ooit (weer) kunt oproepen is natuurlijk wel de vraag. Tot op heden kan hij je verwarring niet wegnemen, maar misschien komt daar verbetering in als je preciezer op de hoogte wordt gehouden van zijn handel en wandel. De sms'jes die hij dus stuurde zijn goed. Hij wilde niet dat je vertwijfeld alleen zou zitten. Zou hij wat lessen geleerd hebben? ;) Groetjes, A.
Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.
Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?

Op een avond kwam hij naar me toe en zei hij dat hij niet goed meer wist wat hij voor me voelde.. Hij was bezorgd en had het gevoel Zoveel voor mij te moeten zorgen dat zijn eigen dingen erbij in schoten.. Dat vond ik heel erg.. Hij zei toen dat hij even afstand wilde en tijd voor zichZelf.. We hebben toen twee weken weinig contact gehad en elkaar 1 keer in de week gezien.. Voor mij werkte dit niet, en zou dit ook niets veranderen aan onze relatie.. (we waren het er allebei mee eens dat er wat moest veranderen) we hebben toen goed met elkaar gepraat en voor onszelf duidelijk gemaakt wat we wilden veranderen.. Hij wilde wat minder bezorgd zijn en zich minder met mij bemoeien en ik wilde mijn problemen niet meteen bij hem neerleggen.. Voor mijn gevoel was dit een verhelderend gesprek dat zorgde voor contact herstel..


Ik heb een relatie van 6 jaar gehad waarvan 3 jaar getrouwd heb 3 kinderen met haar . Ik houd zoveel van haar ik kan nie zonder haar. maar in al die jaren was ik nog nie volwassen genoeg deed haar veel verdriet en pijn met andere vrouwen te appen en porno te kijke. Maar ben nog nooit met iemand anders naar bed geweest behalve zij nu zijn we twee en een halve maand uit elkaar en gescheiden. ik voel dat ik aan het verandere bent. We spreken elkaar nog af en toe en zie de kinderen paar keer in de week we praten gwn nog met elkaar. Maar hoe kan ik haar overtuigen dat ik nie meer die persoon bent die haar pijn deed. Wat moet ik doen ik denk elke dag heledag aan haar ik wil haar terug voor altijd wat moet ik doen
Op een gegeven moment vroeg ik aan haar wat word het nou want ik kan deze twijfel niet meer aan. ze zou een week later met zeven vriendinnen op vakantie gaan naar een feest oord. ze zei dat ze heel erg twijfelde omdat ze mij niet kwijt wilde maar de laatste weken en maanden de ruzies niet meer aankon en dat niet meer wou. we hebben er toen voor gekozen om even uit elkaar te gaan. ze zegt ik kan je niet beloven dat het goedkomt maar ik hou heel veel van je en je blijft geweldig.
Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?
Schakel over op duidelijke communicatie als je klaar bent voor wat meer. In het begin zal hij misschien verrast zijn als je hem probeert je te laten missen, maar uiteindelijk gaat het hem wellicht vervelen als je te lang wacht om zijn sms'jes en telefoontjes te beantwoorden. Misschien heeft hij je ook wel door als je de hele tijd vertelt hoe leuk je het hebt zonder hem. In plaats van steeds weer nieuwe manieren te bedenken om hem jou te laten missen, kun je hem misschien beter gewoon vertellen hoe je je echt voelt.
Kortom je ex terugwinnen is een realistisch plan, en wij helpen je daar graag bij. Snuffel gerust even rond op de website, en mocht je persoonlijke coaching op prijs stellen ook dan kun natuurlijk ook bij mij terecht. Je kunt zowel kiezen voor coaching per telefoon, Skype of email. Maar misschien is het verstandig om gewoon eerst eens even kennis te maken, zodat je weet hoe wij je kunnen helpen. Je kunt ook mailen naar [email protected]
Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.

Vandaag, 3 dagen later, belde hij me om het over die mail te hebben, en zei hij voor het eerst 'ik vind mezelf heel belangrijk', en toen ik aan hem vroeg of ie dan meer van zichzelf hield en zichzelf belangrijker vond dan ieder ander zei hij 'ja, misschien wel'. Ik vertelde hem dat ik al heel veel voor hem had gedaan, heel veel grenzen had verlegd en heel veel moeite in hem had gestoken, en dat als hij zelfs nu nog eisen aan me ging stellen, hij waarschijnlijk nooit iemand zou vinden die hij wél goed genoeg vond voor zichzelf, daarop zei hij 'dan blijf ik maar altijd alleen'.
Het is belangrijk dat je vrede krijgt met de situatie voordat je hem probeert te veranderen. Als je namelijk niet toegeeft aan jezelf dat het uit is, als je weigert het te accepteren, maakt het dat je onvolwassen en wanhopig overkomt. Het niet kunnen horen van een waarheid wanneer iemand het met je uitmaakt komt heel onaantrekkelijk over en zal iemand in zijn beslissing bevestigen.
Hi N., het is me volstrekt onduidelijk waarom ze het ooit had uitgemaakt, dus weet ik niet wat haar bezwaren zijn. Het kan verder niet zo zijn dat als er dan een breuk is, jij geen 'rebound' zou mogen hebben. Ze kan jou natuurlijk niet claimen, laat staan als ze helemaal geen relatie met jou heeft. Waarschijnlijk denkt ze er nu wel aan hoe het zou zijn als jullie weer samenzijn, en is ze met de naderende afspraak in ogenschouw, in elk geval bereid dit te onderzoeken. Laat het dus begaan en verwacht niets op die afspraak. Het gaat erom dat jullie weer samen leuke dingen kunnen doen zonder dat er teveel druk op staat. Liefde komt altijd als je het het minste verwacht. Niet als je het probeert af te dwingen of als je het zou bespreken. Succes, A.
En ik raadt je echt niet aan om tegen je zin in seks te hebben met een man. Ik weet uit mijn coachingspraktijk dat mannen helemaal geen idee hebben wat ze doen. Maar wees niet bang om naar een manier te zoeken om seks voor jullie alletwee fantastisch te maken. Je kan er simpelweg niet mee wegkomen om dit niet te doen, omdat elke man het nodig heeft voor zijn gevoel van eigenwaarde in een relatie.

Later na veel piekeren besefte ik dat ze hiermee een punt achter onze relatie heeft gezet. Om dit te verifiëren hebben we nog een afspraak gemaakt. Ik heb haar gevraagd of ze nog van me houd. Wat ze direct bevestigde. Of ze met mij een nieuwe start wilde maken. Daarvan zei ze dat ze dat nog niet wist, dat ze nog tijd nodig heeft om haar doelen te bereiken (eigenwaarde e.d). Ik heb haar aangeboden hiermee te helpen. Ze weet het allemaal niet.

En ik raadt je echt niet aan om tegen je zin in seks te hebben met een man. Ik weet uit mijn coachingspraktijk dat mannen helemaal geen idee hebben wat ze doen. Maar wees niet bang om naar een manier te zoeken om seks voor jullie alletwee fantastisch te maken. Je kan er simpelweg niet mee wegkomen om dit niet te doen, omdat elke man het nodig heeft voor zijn gevoel van eigenwaarde in een relatie.
Hi Aprilrain, ai ai, dit is het bekende beeld. De man in kwestie laat zich eerst van zijn beste kant zien totdat hij inziet dat een relatie verantwoordelijkheden en verplichtingen inhoudt. Op dat moment is er die weerzinwekkende metamorfose met het flauwe vluchtgedrag, het ontlopen van contact, vermijden van emoties, enzovoorts. Zoals je op hem reageerde is goed te begrijpen en hij gaf dan ook toe dat ie fout zat. Dat is al heel wat, Aprilrain! Meer kun je van een bindingsangstig moederskindje dan ook niet verwachten. En de arme man heeft zichzelf nu eenmaal niet gemaakt. Van spelen met je gevoelens naar het roepen van sorry's, zo verliep zijn egoistische pad. Tja wat nu? Je hebt hem op zijn nummer gezet en daarmee zal de kous af zijn. De zielepiet is vast zo geschrokken dat je een mens van vlees en bloed bent, dus geen pop die hij naar believen kan weggooien, dat hij wel even van zijn stuk zal zijn. Daarna zal hij zijn schouders ophalen, denken dat vrouwen nu eenmaal lastige wezens zijn, of dat je blij mag zijn dat hij 'zo eerlijk' was. Dit is dan wel een eerlijkheid die tegelijkertijd inhield dat al het voorgaande, de knuffels, de zoenen, de lieve woorden, onderdeel waren van een bizar toneelstuk waarin hij zichzelf de hoofdrol toedichtte en jij werd gebruikt om… juist ja, zijn ego te strelen. Laat dit een wijze les zijn en wees bij de volgende op je hoede. De enig eerlijke persoon in dit conflict was JIJ. Daar zal hij nooit aan kunnen tippen. Ik leef met je mee, A.
De reden dat vrouwen soms boos worden op hun vriend is om te testen of haar vriend nog wel van haar houdt. Dat klinkt vreemd maar komt zeer veel voor. Ze probeert daarmee indirecte interesse signalen te verkrijgen. Het is een stukje onzekerheid. De meeste mannen begrijpen dit niet en interpreteren het als ‘vervelend’ maar eigenlijk kan je het zien als een compliment 🙂

Ik zie nu pas dat dit een heel lang verhaal is (sorry daarvoor) maar dan hebben jullie een beter beeld van de situatie. Wat ik van plan ben is om het contact zo lang mogelijk uit te stellen, liefst een maand zodat ik zelf ook wat kan bekoelen en dan haar gewoon opzoek in de winkel en gewoon onschuldig vraag hoe het met haar gaat en het gewoon niet meer heb over wat er is gebeurd. U snapt natuurlijk wel dat ik helemaal in de war ben, want alle tekenen wezen erop dat we het meer dan leuk hadden met elkaar. Mijn vraag aan jullie is, wat is jullie mening hierover, wat zouden jullie in zo'n situatie doen? Graag geen antwoorden als in 'laat haar gaan/zitten, ga verder met je leven etc.", want ik weet dat die optie er is, maar daar kies ik niet voor; ik kies voor haar.
Nou om eerlijk te zijn en ik wil mezelf echt niet op een voetstuk plaatsten, ik zie haar gedrag niet terug naar anderen toe ;). Ik ken mijn ex natuurlijk goed en ik zie dat mijn lange 'afwezigheid' haar toch wat op beginnen te breken. Zoals het artikel ook aangeeft 'geef rust'. Ik sta nog steeds in de 'afstand modus' en ik merk gewoon dat hoe meer ik mijn afzonder/gereserveerd opstel, hoe minder 'vrolijk' mijn ex is… Waarom geeft ze mij bv uit de gein een schop onder mijn achterwerk, terwijl we maaaanden niet eens normaal met elkaar communiceerden? Lijkt bij mij op aandacht vragen. Waarom weer nieuwsgierig zijn en jaloers kijken als ik een ander aandacht geef? Ze zit ook constant met haar mobiel te klungelen om vervolgens hardop te zeggen dat ze even aan het smsen is en snel even naar mij kijkt of ik wel kijk…
Hoi, ik heb een relatie van 2 jaar, we zijn 5 maand getrouwd, maar toen ik 6 weken geleden thuis kwam was mijn vrouw vertrokken met de noorder zon. de week voor ze vertrokken was zijn we op restaurant met andere mensen gaan eten, en er kwam een gesprek aan tafel over liegen en bedriegen in een relatie, in mijn 1st huwelijk heeft men ex mij altijd bedrogen en me voor jaren in de schulden gezet, waar ik niets vanaf wist toen, dus ik antwoord in het gesprek van als er ooit nog 1 vrouw mij zo zou flikken die maal ik kapot denk, gewoon onder mensen en niet tegen mijn vrouw. een paar dagen later kwam mijn zoon thuis van school en men vrouw was met haar kinderen vertrokken naar haar moeder, dit is nu 6 weken geleden. ze zegt dat ik haar bedreigde en dat ze wil scheiden. verder wil ze totaal geen contact met me, ik heb de eerste weken het proberen te forceren om contact te leggen, omdat ik eigelijk niet weet wat eraan de hand is en dat ze met alle papieren weg was zodat ik van niets wist wat er allemaal betaald moest worden en noem maar op, tot op heden wil ze nog steeds geen contact, gisteren had een vriendin met haar gebeld, om te vragen hoe het was en ze gaf als antwoord ik wil er niet over praten, hij heeft me het leven zuur gemaakt en wil verder met mijn leven maar zonder, hem, mijn vraag is nu hoe ik het vertrouwen van men vrouw zou kunnen terug winnen, want eigelijk hebben we nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, soms wel meningsverschillen ivm de kinderen. valt dit nog te redden met de tijd
Hij (35) was bang dat ik (23) hem "uiteindelijk toch wel zou inruilen voor een jonger exemplaar". Dat heeft meneer zelf bedacht, zonder mij ooit naar mijn gevoelens en intenties te vragen. Had hij dat wel gedaan, dan had hij geweten dat hij echt de enige voor mij is. En dat hij de eerste en enige is die ik zou kunnen zien als de vader van mijn kinderen. Tegen de tijd dat dit allemaal uitkwam en ik hem dat vertelde, was het al te laat en had hij zijn conclusie al getrokken. Misschien is het naief of koppig, maar het gaat er bij mij niet in dat hij niets (meer) voor mij voelde. Het lijkt eerder alsof hij handelde uit angst.
Maar nu komt het, op de exacte dag 2 maanden later had ik opeens een bezoek op mijn Linkedin pagina met het bezoek van mijn ex. Prima, verder geen aandacht aan geschonken, precies een week later weer een bezoekje op mijn pagina. Een paar weken daarvoor trouwens ook al een onverklaarbaar telefoontje die ik nooit krijg en vaak is mijn intuite wel de juiste.
ik weet het echt niet meer wat ik moet doen, mijn ex is zo bot en hij kan nooit over iets praten omdat hij heel erg gesloten is, we hebben al 3 jaar iets en elke keer krijgen we weer ruzie en dan praat hij weken niet met me, maar altijd komt het wel weer goed tussen ons, tot laatst.. ik kreeg ruzie met mijn 4 beste vrieninnen ze zijn naar mijn vriend toen nog gegaan, en ze hebben allemaal leugens aan hem verteld en ik weet dat iedereen nu gaat denken als hij echt van je houd gelooft hij je, maar hij is zo onzeker over zichzelf en ik weet nog steeds niet wat die meiden heb hebben verteld, maar ik weet wel dat mijn vader hem een half jaar geleden een sms had gestuurd met daarin of hij me met rust wil laten en hij nooit meer contact met met mag zoeken, na een paar weken had hij het toch gedaan..
×