Mijn relatie is nu +/- 8wk uit omdat mijn ex vond dat ik te weinig moeite deed. In het begin heb ik niet dit artikel gevolgd (mijn ex met rust gelaten). Al na een kleine week begon ik wanhopig te doen. Dit uitte zich in telefonisch ruzie. Een week later zocht ik weer contact en hier werd dan ook niet op gereageerd. Waardoor ik dus besefte dat ik haar maar een tijdje met rust moest laten (door dit artikel). Ongeveer 3 week later vroeg ik of ik haar kort kon bellen want ik had nog spullen en was ook beniewd hoe het met haar was. Hier werd op gereageerd maar wel met de vraag of ik de volgende dag kon bellen. Dus ik de volgende dag bellen werd er niet opgenomen heb toen verder ook niks meer van mij laten horen en heb de spullen vervolgens een week later met een briefje bij haar in de bus gegooid. In de week erna begon aan mij te vreten dat we zo met elkaar omgingen en toen heb ik besloten om onaangekondigd bij haar langs te gaan onder het mom van ik heb niks meer te verliezen en omdat ik graag een streep onder het verleden wou zetten. Ik aanbellen en ik mocht binnenkomen. Ik dacht eerst ze zal wel boos worden en mij vrij snel weer wegsturen gezien het eerdere vertoonde gedrag van haar. Maar tot mijn grote verbazing ben ik uiteindelijk dik 2 en half uur geweest. Het begon afstandelijk en we hebben gepraat over wat er nou allemaal mis ging en ik heb hierin ook duidelijk gemaakt dat ik inzie wat ik fout heb gedaan. Naarmate we langer praten werden we steeds closer en op den duur lagen we samen op de bank. Op den duur begonnen we zelfs half te zoenen en intiem te worden. Kort daarna verzocht mijn ex om mij naar huis te gaan.

Ik vraag me al een tijdje af of ik bindingsangst heb. Overal lees ik bij bindingsangst over mensen die al in een relatie zitten, kort of lang. Het is bij mij niet zo dat ik na een paar maanden relatie af haak, ik begin er gewoon helemaal niet aan. Ik voel me niet snel aangetrokken tot een man (ik ben niet a-seksueel) en verder dan een enkele date komt het vaak niet. Vaak zit ik aan het eind van de date te denken: Als hij me maar niet zoent, als hij me maar niet zoent. De gedachten dat iemand sneller meer wil dan ik, vind ik erg moeilijk. Ik ben niet op m’n mond gevallen, maar dat soort situaties vind ik erg lastig.
Hi Jannes, een relatie op te jonge leeftijd houdt altijd wel dit risico in. Want op een bepaald punt sta je voor toekomstplannen, die bij een gezonde relatie ook automatisch worden gemaakt. Bij jullie was er juist het omgekeerde, ze holde weg voor vastigheid, zekerheid en veiligheid. Om weer de spanning van verliefdheid te kunnen voelen. Niet alleen zij is kwetsend bezig geweest, ook haar vriend is geen zuivere koffie als hij van jouw bestaan afwist. Het is verleidelijk voor je om er bovenop te blijven zitten, maar het zal niets opleveren. In deze omstandigheid is er voor haar geen mogelijkheid om jou te missen. Haar mand is al vol! Daarom zul je minstens enkele maanden in acht moeten nemen en er in de tussentijd hard over moeten denken of je haar eigenlijk wel terug wilt. Groetjes, A.
Iets anders dat meespeelt is de mate waarin je emotioneel afhankelijk bent. In een gezonde liefdesrelatie of vriendschap toon je genegenheid en waardering naar elkaar. Sommige mensen hebben meer behoefte aan dat soort aandacht dan anderen; het geeft hen bevestiging dat ze de moeite waard zijn. Hun relaties – vooral die met hun partner – betekenen alles voor ze. De emotionele afhankelijkheid is in dat geval groot, en het gevoel van gemis heftig. Andersom zullen mensen die hun welbevinden uit veel verschillende dingen halen (relatie, werk, vrienden, hobby, sport etc.) over het algemeen iemand minder snel missen. Of het gevoel is bij hen minder sterk.
Ja dat spookt inderdaad wel eens door mijn hoofd. Er spookt van alles door mijn hoofd eigenlijk. We blijven maar springen en dansen. Laat de een de kop hangen dan voelt de ander zich weer "ongemakkelijk''. Maar goed wat betreft haar gedrag, ja ze voelt zich hoogstwaarschijnlijk vertrouwd genoeg. Of onze relatie een probeersel was, tja ik weet het niet. Dan duurde dit probeersel wel erg lang. Na een paar weken zou je zeggen dat het toch duidelijk moet zijn? Je intiem geven op allerlei vlakken aan een vrouw wat niet je voorkeur geniet, dat voelt op een gegeven moment toch als "lastig" of "onprettig"? Dan ga je toch niet over and over again gezellig eten oid? (zelfs als het uit is).

Nu begrijp ik haar moeder. Haar moeder wou het beste voor mij maar heb dit te laat in gezien. Want zelf, toen ze in het ziekenhuis was, wou ik een fruitmand kopen voor haar, maar K. wou dit niet. En nu besef ik waarom. Omdat ze liever iets anders kreeg i.p.v. een fruitmand voor haar moeder. Misschien zal ik haar moeder ooit nog tegen komen, en zal dan de wel de waarheid vertellen. Hoe K. me behandeld heeft. Ik zag het gewoon niet dat K. misbruik van me maakte om toch maar drank te krijgen. Ze heeft me misschien graag gezien, waarschijnlijk wel. En nog steeds een beetje.
Wat mij betreft kan het gewoon allemaal een stuk gemakkelijker.........Laat binnen wie je binnen wil .. hef de status illegaal af........dat kost ook een vermogen..........en die mensen draaien toch al mee in het systeem.....En voor mensen met een baan moeten gewoon hun partner naar binnen kunnen halen...niet iedereen verdient nu eenmaal goed en ook niet iedereen heeft een hoge levensstandaard...

Ik heb haar vraag beantwoord maar ik ben ontzettend bang dat ik alles verkeerd doe. Ik ben totaal verward en weet niet wat te doen. Ik wil dit nog redden. En ik ga eerlijk zijn, ik kan niet slapen, niet eten, en ik denk continue aan haar en heb de hele dag hoofdpijn en stress vanwege alles. Ik lees hier wat de do's en dont's zijn die een man moet doen. Het is zo moeilijk. Mijn woorden zijn op omdat ze voor haar "hol" aanvoelen en dat kan ik begrijpen. Hoe kan ik laten zien aan haar dat ik haar wel wil begrijpen, en dat ik nog wel wil vechten voor wat wij hebben? Ze wilde het afsluiten maar ik heb gezegd: "je kan het pas echt afsluiten als je weet dat ik niet meer wil vechten. Ik heb het zo verknald en ben radeloos. En ik voel me schuldig. Ik heb ze diep gekwetst. Altijd als ze boos wordt weet ik niet wat ik moet doen, wat ik erop moet zeggen. En zij voelt zich alleen door mij. Hoe laat ik aan haar terug zien dat ik een hart heb? Wat kan ik nu zeggen tegen haar om mijzelf weer aantrekkelijk te maken? En hoe laat ik zien dat ik probeer om haar te begrijpen en mezelf aan de kant wil zetten?
Hi Ds, je toekomst lijkt nu in duigen gevallen. Op den duur zul je waarschijnlijk tot de conclusie komen dat het beter is zo. Onvruchtbaarheid legt grote druk op een relatie, sommige stellen gaan hierdoor ook uit elkaar. Omdat je ex waarschijnlijk het gevoel had dat het thuis alleen nog maar ging om 'hoe krijgen we een kind' en beslommeringen om het huis en andere zaken, miste hij ongetwijfeld het 'man zijn', leuke dingen doen, spanning met een vrouw… En hij zocht het op door met een ander aan te pappen en jou wijs te maken dat het inderdaad 'verkeerd' was. Ondertussen weet je wellicht niet of die twee samen zijn doorgegaan, maar die kans zit er dik in. Veel koppels krijgen samen geen kind, maar elk apart met een ander wel. Ik denk dat je het dus moet laten rusten omdat er betere tijden wachten. Wil je deze man per se terug, dan zul je conform het artikel een lange pauze in moeten lassen zodat hij je kan gaan missen. Mist hij je voor geen meter, dan komt dit omdat hij met die ander bezig is of omdat hij meer van zichzelf houdt dan van jou. Een zure conclusie, maar wel eentje waar je - denk ik - aan moet wennen. Veel sterkte, A.
Ik heb 2 weken geleden ongeveer een reactie gezet over mijn relatie die nu 4 weken gedaan is. Nu had ik afgelopen weekend gevraagd om deze week eens af te spreken. Ik wou gewoon iets gaan drinken ofzo, en wat babbelen, eens horen wat hij in mijn gezicht te zeggen had want ik had hem niet meer gezien sinds het uit was. Ik kreeg een berichtje terug dat hij nog iets ging laten weten, maar het een goed idee vond. Tot zondagavond: toen stuurde hij: Ik moet je trouwens nog iets vertellen over een meisje en ik. Wou niet dat je het van iemand anders te horen kreeg. Hopelijk wil je me wel nog ns zien? Ik viel natuurlijk helemaal uit de lucht. Blijkt dat hij zo goed als samen is met een ander. In voel me nu vooral gebruikt en kwaad, maar heb dan maar gewoon gestuurd dat ik zo snel mogelijk mijn spullen terug wou die nog bij hem lagen. Uiteindelijk heb ik hem pas deze woensdagavond gezien, we hadden buiten op een bankje afgesproken en een uur gebabbeld, ik mijn frustraties kwijt, hij heel vaak gezegd dat het hem spijt dat hij mij zo gekwetst heeft. Maar het voelde zo raar aan, want de vorige keer dat ik hem had gezien, had hij mij nog liggen troosten en zeggen dat we het gwn moesten laten rusten, . Ik wou natuurlijk weten, wanneer en wie en hoe lang al? Hij wou die dingen eerst niet zeggen, maar blijkt dat hij al na twee weken met dat meisje naar bed is geweest. Het was iemand waar hij voor onze relatie ooit al eens mee gekust had, maar dat betekende toen niets. Hoe kan iemand zo gevoelloos na twee weken een relatie wegsmijten die zogezegd voor hem alles betekende. Ik heb het hem vaak genoeg gevraagd, maar hij kan er geen zinnig antwoord op geven. Ik ben op een gegeven moment koppig vertrokken, heb hem geluk gewenst met zijn nieuwe liefde, zijn leven en ben vertrokken. Maar meteen nadien, wou ik gewoon naar hem terug. Ik miste hem al direct, ik wou naar hem lopen en vragen of hij mij niet terugwou. Natuurlijk heb ik dit niet gedaan, maar die ontmoeting heeft me precies terug bij af gezet op vlak van verwerken en doorgaan. Ik weet niet wat die jongen met me gedaan heeft, maar om een of andere reden, word ik helemaal zwak als ik hem zie en zou ik hem zelfs nu, na alles wat hij me aangedaan heeft, nog terug willen. Ik krijg hem niet uit mijn hoofd, maar wordt zo misselijk van de gedachte dat hij al vrolijk verder gaat met iemand anders!
Meestal geven we altijd de mannen de schuld dat ze zo hetzelfde zijn, terwijl je er zelf verantwoordelijk voor bent om weer op dezelfde soort man te vallen. Er zijn 2 voor nodig om een relatie aan te gaan. Als je graag een vriendje wilt is het makkelijk om de duidelijke patronen te negeren en te genieten van het moment. Als je eraan werkt om jezelf onder controle te houden zal je je niet snel storten op iets zonder erbij na te denken. Vaak als een man haast heeft, heeft hij een probleem. Dus trap op je remmen, hoe graag je ook verder wilt gaan.
Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.
Mijn relatie is nu ongeveer een half jaar geleden verbroken. De eerste week nadat het uit was heb ik geen contact met haar opgenomen, maar natuurlijk wel met anderen in haar omgeving die het bijzonder treurig voor mij vonden. Na deze week, kreeg ik hele rare berichten van haar waar ze heel erg boos en onredelijk overkwam. Waarschijnlijk nog steeds de emotie. Dom en onwetend dat ik was, ging ik voor de quick win waarin ik het direct goed met haar heb gemaakt. Hierna, is een periode geweest waarin we eigenlijk nog steeds veel contact met elkaar hadden. Zagen elkaar meerdere keren per week. Alleen slopen dezelfde problemen als tijdens de relatie weer in onze omgang met elkaar. Dit heeft een maand of 3 geduurd.
Hallo, ik heb een relatie gehad van 2 jaar en 2 maanden en het is ondertussen 2.5 maand uit. Mn Ex vriendin heeft pas geleden een nieuwe vriend gekregen en ik en een vriend van me denken dat het waarschijnlijk rebound relatie is. Ik was ook 3.5 week geleden een week op kamp en toen miste ze me opeens en deed ze heel lief enzo op whapp en in het echt ook flirterig naar elkaar en later werd het weer minder op whapp en ze heeft dus sinds 5 dage. Een nieuwe vriend en ik hoorde van haar beste vriendin dat het na 1 dag weer uit ging en toen weer aan. Ik wil haar dus graag terug en hoop dat ze dat bij dr zelf ook gaat inzien. Ik ben 16 en het was een serieuze relatie en zijn niet met ruzie uur elkaar gegaan. Dit is een beetje samengevat hoe het gegaan is enzo. Ik wil ook graag weten hoe ik nog meer kans maak dat ik weer met haar een relatie verder kan de jongen met wie ze nu heeft kent ze ook helemaaal niet lang. Ik heb ook gewoon nog contact met haar maar nu minder want ze is 3 weken op vakantie met haar beste vriendin dus misschien dat ze me dan weer mist heeft u goede tips voor me wat ik nog meer kan doen om haar weer terug te krijgen? Ik hoop dat dit een beetje duidelijk is.

Ik noem dit deel “De Instincten” omdat de meeste fouten een direct gevolg zijn van  mensen die hun instincten volgen. Het merendeel van de adviezen in dit 5 stappenplan is contra-intuïtief, maar het werkt. Wanneer je het leest, zul je begrijpen waarom en het zal zinvol klinken. Dus laten we beginnen over de dodelijke fouten die je tegen elke prijs moet vermijden.
Ja, precies, dat vind ik ook.. Maar goed, dat is dus het probleem.. Hij trekt het zich heel erg aan als ik (buiten die domme acties met zn vrienden dan) met anderen sms of afspreek..Alleen maar om hem proberen uit me hoofd te zetten wat toch niet lukt. Ik denk zelf dat zijn probleem is,dat hij nog heel veel om mij geeft,dat ik nog heel diep bij hem zit, maar hij bang is dat ik hem belazer..
Ja, hij weet dat je niet tegen hem zult zeggen: „Schat, ik wil niet dat je tijd met je vrienden doorbrengt“. Maar in vele gevallen komt het hier wel op neer, ook al breng je de boodschap subtieler. Je kunt bijvoorbeeld met een “alweer sport? Ik had al plannen voor ons gemaakt” beginnen en overgaan naar een “hoe kun je nou met Peter bevriend zijn?” en vervolgens met een “ik vind het niet leuk hoe je je gedraagt wanneer je vrienden erbij zijn” een kloof slaan tussen hem en zijn vrienden. Nog voordat hij doorheeft wat er gebeurd, heeft hij zijn levenslange vriendschappen ingewisseld tegen een vrouw die alles controleert - geen man wil een relatie met een vrouw die hem binnen een paar maanden van zijn vrienden vervreemd.
Denk niet dat alle mannen vrouwenfilms en meisjesachtige activiteiten haten. Je denkt misschien dat je vriendje het niet leuk vindt als jij de locatie en activiteit van jullie date uitkiest, maar dat hoeft heus niet zo te zijn. Natuurlijk moppert hij een beetje als hij voor de tiende keer naar Love Actually moet kijken, maar waarschijnlijk vindt hij het toch leuk om vrouwendingen met jou te doen om de simpele reden dat hij jou daarmee gelukkig maakt.
Nu ik snap wel dat alles nu wel kapot is en dat hiermee verdergaan gewoon niet kan ook al komen er bij haar bepaalde inzichten. maar voor mij was het huwelijk en gezinsleven als een ultieme droom waar je alles voor doet. dat heeft ze van me afgepakt en daarin voel ik me echt kwaad en in de steek gelaten. ze had nooit mogen trouwen met me. want na 2 jaar alles opgeven vind ik echt heel snel…
Ik zit in een relatie met iemand, een man, met bindingsangst. Hij voldoet aan alle kenmerken helaas. Zijn bindingsangst is met name ontstaan door vroegere relaties die niet oké. Uiteindelijk heeft hij besloten om nooit meer een relatie aan te gaan. Zijn seksbehoefte kon hij gemakkelijk bevredigen door losse contacten, onder andere via datingsites. Dit heeft hij meer dan tien jaar zo gedaan. Op die wijze is seks en liefde volledig losgekoppeld bij hem. En toen kwam ik. Ja, natuurlijk ook een sekscontact via een datingsite in eerste instantie, maar al vanaf het prilste begin was duidelijk dat we elkaar gevonden hadden. Alles klopt. Na veertien dagen begon het ‘afstoot proces’ en deed hij zijn uiterste best mij kwijt te raken. Daar heb ik me met veel geduld en pijn redelijk doorheen geslagen. Niet in de laatste plaats omdat in dit afstotingsproces tegelijkertijd ook steeds heel helder was voor mij dat hij angstig was voor wat hij voor mij voelde en dat was duidelijk heel erg veel. We spraken er ook veel over, dat scheelt ook. Desalniettemin een moeilijk proces, maar na zestien maanden zijn we nog steeds samen. Ik zie een toekomszt voor ons, hij mogelijk ook, maar dat beangstigd hem tegelijkertijd zeer. Dus dat is nog erg taboe. So far so good, ware het niet dat er op het gebied van seks duidelijk iets mis ging. Zoals al gezegd heeft hij liefde en seks gescheiden. Verder is hij een ware womanizer en gek op vrouwen en verleiden en gezien zijn ruime ervaring zal duidelijk zijn dat seks met hem nogal indrukwekkend was en nog steeds is. Maar door de scheiding seks en liefde lukt seks nu niet meer: ik ben zijn object van liefde, daar heb je geen seks mee. Het gevolg is dat hij bij uitstek gefocussed is op mij en om het mij naar mijn zin te maken, wat uitstekend lukt, maar het gevolg is dat hij niet meer klaar komt. Dat is een probleem. Zijn gedachte is dat seks met dezelfde persoon saai is. Hij is daarom weer gestart met het contacten van dames via het internet. Spanning en gemakkelijke seks lijkt hem de oplossing van zijn probleem. Dat staat los van zijn relatie met mij. Zelf keurt hij zijn eigen gedrag niet goed, maar hij kan het ook niet laten. In essentie is dit allemaal terug te voeren op zijn enorme bindingsangst en de grote moeite die hij heeft om zich over te geven aan onze relatie die hij zeer hoog inschat (en zoals mogelijk al duidelijk is: we praten hierover ook). Ik vermoed dat professionele hulp een uitkomst kan bieden, maar zover is hij zelf nog niet. Ondertussen zou ikzelf wel graag wat handvatten hebben hoe hier mee om te gaan en hoe dit in goede bamnen te leiden. Ik kan over deze strikte scheiding liefde en seks en mogelijkheden om dit weer een te laten worden, want daar gaat het uiteindelijk om, echter hoegenaamd niets vinden. Bestaat hier iets over? Zo ja, welke sites kunnen mij verder helpen? Alvast dank.
Wees je ervan bewust dat sommige mannen het geen probleem vinden om een leuke vrouw te daten terwijl ze haar niet als trouwmateriaal zien. Als je hem na zes maanden nog steeds niets hebt horen zeggen over zijn toekomstplannen betreffende het huwelijk of familie (met of zonder jou), moet je hem misschien vragen, "Welke kwaliteiten zoek je in je partner voor de toekomst?". Als hij kwaliteiten noemt die hij eerder aan jou toegekend heeft, is dat een goed teken. Het is geen goed teken als hij jou vooral complimenten geeft op het gebied van seks.
Ik zit nu in een hele rare situatie. Nadat mijn ex heel nadrukkelijk heeft gezegt geen contact te willen. Bericht ze mij na een paar dagen of ik nog naar een feest ga. Vervolgens komt zij daar naar mij toe hebben wij even gepraat en staat zij steeds half naar mij te kijken. Daarna wordt ik in mijn rug geprikt, staat ze achter mij en loopt ze snel weer weg.
Iemand noodgedwongen moeten missen, doordat liefde blijkbaar begrenst is en het slechts voor landgenoten/ eu burgers onderling weggelegd is om samen te mogen zijn, dat doet pijn. Vooral als je niet aan de eisen kunt voldoen, die men van je eist om hem/haar hierheen te halen en je ook niet kunt vertrekken naar zijn/haar land omdat je hier bijv. ook kinderen hebt en hen niet uit hun vertrouwde omgeving weg kunt halen.

Ik heb het bijna een jaar met mijn ex gehad. Hij maakte het twee weken terug uit; Hij had het te druk met werk, zat niet lekker in zijn vel & kon mijn 'gezeur' er niet bij hebben. Ik neem het mijzelf ontzettend kwalijk dat ik vaak bleef doorvragen waarom hij niet kon, terwijl hij van beroep altijd pas rond twaalf uur 's nachts thuis kan zijn... Hij heeft geen gevoel meer, wil geen relatie & is ook nog niet toe aan een goed gesprek. Hij heeft onderhand in dronken buien al met twee anderen gezoend (en misschien nog wel meer wat ik niet weet). Zijn spullen die hier nog liggen, haalt hij nog steeds niet op en op Facebook heeft hij al onze foto's nog staan. Als ik hem spreek zegt hij dat hij me niet mist, maar juist heel veel uitgaat en drinkt om maar niet thuis te zitten en zichzelf gek te maken. Hij wil ruimte & rust... Ik wil hem dit geven, maar voor mij duurt één dag al vijf weken. Ik wil hem zo graag terug, ik hou nog zo ontzettend veel van hem... Zou het helpen, als ik nu pas begin september weer contact opneem met hem?
Ik vertelde daardoor continu wat ik aan het doen ben en wat ik verander aan mijn leven. In de hoop haar te kunnen overtuigen tot gisteren. Ze had een date met een vriend van haar school. Zij is 19 en heel mooi.. Ik wist dit niet, daar zei ze niks over. Ik hoor van andere mensen die die de nieuwe vriend ook kende da hij wel zijn fouten heeft, maar ik kende die jongen niet. Ik zeg dit tegen mijn vriendin van waarom doe je dit? We zouden gisteren ook twee jaar samen geweest zijn. Ik stuur wat ik voor haar voel, dat dit gedrag heel verkeerd was. En ik zei tegen haar wat ik hoorde over de nieuwe vriend. En ineens met twee in de verdediging. Wij zijn vrienden en dat da kan maar dan ga je niet naar de cinema en drinken. Echt een date leek dit.
Verder heb ik er ook nog een deel van mijn spullen liggen, wanneer is het het beste om deze spullen op te halen? Zo snel mogelijk of moet zij het maar aangeven wanneer ik een keer langs kan komen om mijn laatste spullen te komen halen, en haar ouders nog te bedanken. En is het dan handig om ook zo even met haar gewoon onder 4 ogen te praten? en eventueel oude herinneringen van het begin bijv. op te halen toen ze nog stapel verliefd was?! En misschien het vuur weer aan te wakkeren?
Het is nu 4 maanden geleden. Ik heb 3 maanden geleden het contact volledig verbroken. Geen facebook meer, geen berichtjes meer, berichtgeschiedenis zelfs verwijderd. Alleen zijn nummer gehouden. Ik hoopte dat ik langzamerhand minder voor hem zou voelen, maar niets is minder waar. Hij heeft mij een spiegel voorgehouden waardoor ik ben gaan nadenken over wat ik precies wil in mijn leven. Hierbij heb ik mij overigens NIET obsessief op hem geconcentreerd, maar de conclusie is wel dat ik hem weer in mijn leven wil.
En natuurlijk hoor je dan te denken..nou als zoiets gebeurd moet je gewoon niet bij elkaar zijn...maar na een week geen contact(ze heeft me van alles geblokt) merk ik hoe erg ik haar mis. sterker nog...ik wil haar terug. Een gemeenschappelijke vriendin van ons heeft haar gesproken en die zei dat ze erg emotioneel klonk en dat ze nog boos was. Dat ze zeker wist dat we nooit meer bij elkaar zouden komen en dat ze nu veeeel gelukkiger is.

Hallo, ik heb even een korte vraag. 3 weken geleden is het uitgegaan met mijn ex. Sindsdien heb ik alleen maar contact met hem proberen te zoeken, hem heel de dag geprobeerd te bellen en hem zelfs op zoeken. Het stomste wat je maar kan doen. Hij ergerde zich er dood aan en zei dat hij alleen maar in zijn besluit werd bevestigd. Het werkte alleen maar averechts zoals in het artikel stond. Ik realiseer me nu absoluut dat dit niet de weg is. Hij heeft de afgelopen weken nog geen eens kans gehad om me te missen omdat ik er zo bovenop zat. Toen hij het uitmaakte zei hij dat hij er klaar mee was, maar hij heeft wel verschillende malen aangegeven dat hij niet weet of dit gevoel zo blijft. Dus er zou mogelijk een weg terug zijn. Ik heb per direct besloten absoluut geen contact meer met hem te zoeken. Kan ik nu nog enigszins mijn gedrag van de afgelopen drie weken herstellen door nu de weg die in het artikel staat te gaan volgen, of heb ik hem al te ver van mijn afgedreven door mijn eerdere gedrag? Ik hoop zo dat dit nog te herstellen is nu door mij wel op de juiste manier te gaan gedragen… Liefs Reactie infoteur, 16-10-2012
Hi Krabi, jezelf door elkaar rammelen! Je vriend heeft waarschijnlijk een alcoholverslaving, waardoor hij alle zelfcontrole kwijt is. Niet bij machte om zijn leven in te stellen op wat je normaal gesproken verwacht van een man. Daarbij komt dat een relatie vooral ook praktisch is. Je kunt nog zoveel vurige liefde voelen, maar zonder besef van het belang van een stabiele basis zal zo'n relatie uitdoven als een kaars. Je merkt al dat hij met tegenstrijdige opmerkingen komt en zelfs met pogingen om van je af te komen. Niet omdat hij je niet leuk zou vinden, maar omdat hij te slap is om zijn kroegentochten, werkloosheid en zwerversbestaan aan te pakken. Je wilt het vast niet horen, maar zo iemand is niet geschikt om jou een 'thuis' te bieden. Hij heeft zelf namelijk geen thuis. En voor je zoontje is dit al helemaal niets, ook al kan hij ogenschijnlijk goed met hem opschieten. De laatste berichten zijn dat hij niet bij jou op bezoek kwam, maar wederom zijn stapgebeuren belangrijker vond. Kortom, dump de alcoholist. Hij wil zelf niets anders dan gedumpt worden, hoopt erop, of verwacht dat je dat gaat doen. Het wachten is enkel nog op jou! Dient het moment zich aan, wees dan net zo meedogenloos als hij tegen jou was: geef hem de zak, red je eigenwaarde en bescherm je belangen. Als hij ook maar een sprankje van je zou houden, zou hij maatregelen nemen in jullie beider belang. 'Sorry, ik ben gaan stappen' is een zin die het omgekeerde bevestigt. Investeer geen enkele emotie meer in deze man! Sterkte, A.
Eind april '12 had ik (21) een 23 jarige vrouw samen met een vriendin (19) in haar auto ontmoet, nadat een vriend en ik zijn gaan stappen en op weg naar huis/kamers liepen. We hadden een leuk, onschuldig gesprekje maar toen gingen we ieder weer onze eigen kant op. Even later zagen we de auto weer en deze keer kwamen zij op ons af; ze vroegen of wij een lift naar huis konden gebruiken. Dat aanbod namen we aan, heel leuk gekletst nog op de kamer van die vriend van me met zijn allen.
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
s’Morgens is hij naar zijn kantoor vertrokken. Ik heb hem gebeld om naar huis te komen. Geen sorry en geen uitleg, daar was niets gebeurd, terwijl ik het met eigen ogen had gezien. Ze waren in de keuken bij de gasten. Hij loog over alles. Zijn een week later naar zijn vader gegaan ik heb hem verteld dat zijn zoon mij bedrogen had. Terug thuis heeft hij mij laten weten dat hij nooit meer de liefde met mij zou bedrijven, heeft nog een paar keer geprobeerd. Tot de laatste keer, hij was amper klaar, en zei mij: ik ga een kamer in de stad zoeken. Ik voelde mij totaal misbruikt. Kort nadien ging ik slapen, ik had de deur van de slaapkamer op slot gedaan, hij heeft de deur ingebeukt en is op mij beginnen te kloppen.
Auw dat doet pijn, heel veel.. We berichten af en toe nog wel en via facebook ook nog wel contact. Nu heb ik echter mee gedaan aan actie van Q music love me again.. Hij Is gebeld door Qmusic met de vraag of hij met mij op date wil (etentje en film) . Zei eerst van heb daar niet zoveel behoefte aan en later oke laten we onder genot van kaarslicht en etentje er is over praten..Ik blij maar vraag mij wel af of hij mij echt nog weer terug wil.. Na dat het uit is gegaan is hij nog 1 keer bij mij geweest om tepraten gaf aan dat het over was maar bij weg gaan toch weer kus op de mond .. twijfel weer bij mij.
op een zaterdag deed tie heel raar en er was een vriend bij hem, hij appte dat hij twijfelde dat tie het allemaal niet meer wist, vanaf toen ben ik 2 dagen later met spullen uit huis gegaan, om hem de ruimte te geven, uit eindelijk hadden we het een tijd gegeven maar heeft hij weer eerder afgebroken en gezegd dat hij er een punt achter wilde zetten , ervoor vechten vond tie niet waard ( terwijl je 6 jaar samen bent en er net voor gekozen heb om samen een huis te kopen). vanaf dat moment praat hij op deze manier over de breuk en verkoop huis, het doet me allemaal niks en jammer van het huis maar het is niet anders.
Wat ik mezelf nu afvraag. Misschien dat u daar wat meer duidelijkheid in kunt verschaffen, want ik ben daar toch wel nieuwsgierig naar. Wat voor iemand zoekt zij nu in een relatie? Iemand die altijd en alleen voor haar klaar staat en haar overlaadt met aandacht, zodat haar eigen leven op de eerste plaatst komt te staan en die van haar partner op de tweede plaats? Een partner die niet meer zijn eigen leven mag leiden, maar alleen het leven wat zij wenselijk acht. Is dat waar ze naar opzoek is en denkt gelukkig van te worden?
Hi Sonja, reacties van anderen hebben je al laten inzien dat het echt anders moet. Het is goed te horen dat je nu ook de wil hebt om de vicieuze cirkel van hopen, analyseren en achterna lopen te doorbreken. Je ziet ook dat R helemaal geen interesse heeft in jouw ex, dus dat moet toch voldoende voor je zijn. Dus ophouden met spoken zien, en je ex laten voor wat ze is: een moeilijk persoon die eigenlijk nooit eerlijk tegen je geweest is. Sterkte en je kunt altijd bij me aankloppen als je het moeilijk hebt. A.
Dit zou bij mij een gevoel van teleurstelling of afwijzing kunnen veroorzaken, dat doet het niet. Het doet pijn. Pijn, omdat ik als ‘buitenstaander’ weet dat zij 20 jaar oorlog heeft gehad. Ze is nu uit de oorlog, nu moet de oorlog nog uit haar vandaan. Of dit gevecht tegen deze oorlog nu stopt, met een paar jaar stopt, of de rest van ons leven zal gaan duren, dat maakt me niet uit. Zij houdt van mij, ik hou van haar, ik geef om de kinderen of ze “onze” kinderen zijn.
Ik heb mijn ex M. nadat hij er een punt achter had gezet alleen nog gesproken via msn of whatsapp en ik heb hem een brief geschreven waarin ik hem verteld heb hoe ik de situatie nu zie met de omgangsregeling en dat ik voor mezelf kies om samen te genieten met hem. Hij had de brief gelezen, maar voor hem had het geen zin meer, omdat hij er geen vertrouwen in had dat de situatie zo zou blijven hoe graag hij me dat ook gunt… Hij wilde wel contact houden, maar meer zat er niet in. Ik heb hem daarna nog via whatsapp gezegd dat ik hem het allerbeste wens en dat ik het leuk zou vinden als ik eindelijk een keer naar hem toe kon komen als hij is verhuisd. Ik kreeg een emotionele reactie terug van hem dat hij ook hoopt dat het goed blijft gaan met mij en dat hij het leuk vind als ik een keer bij hem langskom in zn nieuwe huis. Hij zei dat hij het heel dubbel vindt en me mist, maar dat het zo het beste is. De afgelopen 2 weken heb ik nog wat oppervlakkig contact gehad met hem wat voornamelijk van mijn kant kwam, maar hij wel normaal op reageerde. Vorige week zaterdag heb ik hem via whatsapp gevraagd of ik met hem op msn kon praten over dingen die mij niet helemaal duidelijk waren… Op msn heb ik gevraagd of hij een ander had leren kennen; "nee" zei hij "heb daar geen zin in" Hij vroeg aan mij of ik op een datingsite zat ik zei "ja, maar niet om de reden die jij denkt" vertelde hem dat ik verwachtte hem daar tegen te komen. Ik vroeg hem of hij dacht dat ik meer van hem verwachtte bijv. samenwonen? "ja" zei hij. Blijkt dus dat hij voor mij aan het denken was terwijl hij helemaal niet wist hoe of wat ik dacht.
Hi Sonja, ja, de rollen lijken wel omgedraaid. Het beste is om zo min mogelijk van je gevoelens prijs te geven en omgekeerd vooral niet nieuwsgierig te zijn. Het artikel gaat uit van een situatie waarbij je je ex niet meer hoeft te zien, maar jij werkt met je ex. Het gevolg is dat de strategie die in het artikel staat moeilijk op jullie toepasbaar is. Je kunt geen 'echte' afstand nemen, je kweekt geen gemis, en kunt niet na een paar maanden of jaren plotseling contact opnemen om te vragen hoe het gaat. De situatie waarin je zit is dan ook uiterst vervelend, omdat je elk gedrag van je ex - logisch hoor - probeert uit te leggen, zelfs de allerkleinste dingetjes. Dat aanraken is natuurlijk wel wat vreemd, voor iemand die eigenlijk blij leek om van je af te zijn. Jij bepaalt of je dit 'pikt' of niet, je kunt er altijd iets van zeggen, zodat je je grenzen aangeeft. Want nu denkt ze misschien dat jij alles wel best vindt en met elke aanraking dolblij bent, waardoor zij eigenlijk nog steeds bepaalt hoe jullie contact in elkaar moet zitten. Ga dus niet zitten afwachten hoe haar gedrag de volgende keer weer is, maar bepaal zelf hoe je behandeld wil worden. Elke relatie is een spel van geven en nemen. Zij 'neemt' teveel (van je privacy) maar 'geeft' niets waar je wat aan hebt. Groetjes, A.
Hi Flower1980, je vriend heeft veel van je geaccepteerd, tot de bekende druppel… Het pleit voor hem dat hij een situatie heeft weten te scheppen waar jij je veilig genoegde voelde om je frustraties af te vuren. Maar dat was alleen nog maar het vervullen van jouw behoeftes. Voor zijn wensen was nauwelijks plaats. Het is dan ook begrijpelijk dat hij wegging, en je hiermee meteen wilde laten weten dat er iets moet veranderen. Je bent zijn ouders natuurlijk geen verklaringen verschuldigd, maar je moet het zeker doen als je denkt dat je ze daarmee een dienst bewijst. Tegelijkertijd is 'je hart luchten' op een positieve manier ook goed. Schrijf niet een lang verhaal, maar houd het kort en spreek je waardering uit voor hun zoon. Daarnaast kun je je ex op de hoogte houden van je vorderingen, niet als een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, maar omdat hij zich dan niet hoeft af te vragen hoe het met je gaat. Het is een erg goed teken dat hij heeft gezegd dat hij hoopt dat het weer goedkomt, dat hij van je houdt. Nu moet jij ervoor zorgen dat je zijn liefde waard bent. Toon dus je inzet (doe je al), en probeer na een paar maanden weer eens met hem af te spreken. Hopelijk slaat de vonk dan nogmaals over! Succes, A.

Ten tweede zorg je er door te sporten voor dat je er beter uit gaat zien. Je hebt je tijdens je relatie misschien wat laten gaan, maar als je wilt dat je ex opnieuw verliefd op je wordt, dan zal je toch echt iets moeten doen om weer op te vallen. Spring dus op die hometrainer of ga naar de sportschool, en ga werken aan dat lichaam dat je altijd al had willen hebben.
In het begin nog een beetje huiverig, want ik heb de afgelopen jaren twee relaties gehad die niet helemaal goed verlopen zijn. Ik heb dus in het begin aangegeven dat ik niet meer zo in relaties geloof. Maar we waren zo verliefd, dat ging ons toch niet gebeuren? Als ik weleens wat onzeker werd (het ging "te goed") zei hij steeds… niet twijfelen aan ons!
Exen geven niet altijd graag de ware oorzaak aan, die houden ze meestal voor zichzelf. Ze geven soms wel een reden op, maar die reden kan nog veel dieper en dieper liggen. Het kan ook voorkomen dat je ex zelf nog niet de ware oorzaak heeft ontdekt waarom hij of niet meer voor de relatie wilt gaan. Een gevoel is niet altijd makkelijk om te kunnen ontleden. Geef het de tijd.

Wanneer verlaat een man nou zijn vriendin of vrouw? Mannen blijven ook bij vrouwen die hen slecht behandelen, zo lang hun ego maar goed wordt verzorgd. Ze verlaten pas de relatie als de vrouw niet langer meer tegen hen opkijkt, en het respect voor de man tanende is en wegvalt. De man voelt zich vervolgens onnodig, niet gerespecteerd, een mislukkeling, iemand die niet in staat bleek zijn vrouw of vriendin gelukkig te maken, zichzelf gelukkig te maken. De grootste vernedering voor een man is het gevoel te hebben gefaald. Niet langer meer de held in het hart van zijn vrouw. Op dat moment dumpt hij de vrouw, soms koelbloedig, soms met aarzeling, of met wrok. Hij heeft zichzelf wijsgemaakt dat de relatie geen bestaansrecht meer heeft en handelt daarnaar. Maar de eerstvolgende vrouw die zijn ego zal voeden en hem op een voetstuk plaatst, hoe onbewust ook, is zijn nieuwe vlam. Tot de geschiedenis zich herhaalt...
Hij rekent erop dat hij kan komen terug kruipen, omdat hij dat altijd heeft kunnen doen. Hij wist dat hij zich zo slecht kon gedragen als hij wilde, omdat je er toch altijd zou zijn. Maar het is belangrijk dat hij doorkrijgt, dat jij dat meisje niet meer bent. Jij bent niet meer aan hem verslaafd. Jij bent aan het ontnuchteren uit een surrealistische dimensie, waar jij hem dacht nodig te hebben. Je bent daar niet meer en je hebt hem niet nodig. Als het niet lukt om alleen zijn slechte eigenschappen op te noemen, willen je vriendinnen het vast wel voor je doen.

Toen enkele weken later werd ik verliefd op een ander. Mijn zwangere ex op een gegeven moment op haar zelf. Veel over de vloer geweest. Bij de bevalling etc. Super bijzonder. Maar had nog contact met het andere meisje. Wil nu me ex graag terug maar ze staat niet meer open voor me. Probeer van alles. Maar ze zegt dat ze nu een ander leuk vind. Ik wil mijn gezin terug!?

Wat ik hoor (en op het begin ook zag, maar nu al tijd niet gezien) is dat sinds ik het heb uitgemaakt hij nog maar half de man is wie hij ooit was. Hij is afgevallen, huilt erover en drinkt zichzelf de goot in. Hij zegt dat hij nu pas weet wat liefdesverdriet is (wat ik niet zo'n leuke opmerking vond, al was hij lief bedoeld - maar we waren tenslotte voor de tweede keer uit elkaar!).
Mijn man heeft op zijn 46 jaar een gloed oplopende flirt gehad in volle publiek. Zijn nadien naar zijn auto gegaan hoe het daar verder verlopen is kan ik raden. Haar man heeft hen betrapt. Ze kwamen er met kneuzingen vanaf. Mijn man is nochtans een vrij kil iemand en uitermate discreet, ik herkende hem niet. We zijn thuis gekomen hij deed alsof er niets aan de hand was, heeft zich naast mij in bed gelegd en geslapen.
Het wachten op zichzelf kan heel zwaar zijn. Door een datum te prikken (hoef je niet te delen met haar) creëer je zekerheid. En dan kun je verder met je leven, hoe dan ook. En daar hoort helaas ook verdriet bij. Het is niet anders, het is het totaalpakket van relatie, huwelijk. liefde, het leven. (En daarin ben je dus niet alleen, dat geldt voor ons allemaal.)
Bedankt voor de reactie. Het is fijn om eens een andere mening te horen en zo had ik er nog niet over nagedacht. Ondertussen heb ik van hem nog twee smsjes gehad om te vragen of het een beetje gaat. Ik heb op geen van beide geantwoord. Zou ik dit wel moeten doen? Ik weet niet of het de angst is om een definitief antwoord te krijgen of gewoon koppigheid is dat mij tegenhoudt. Veel van mijn vriendinnen zeggen wel dat ik ook best niet zou antwoorden.
De indeling van het huis is nu zo dat de kinderen ten aller tijde in hun eigen bed slapen en wij op toerbeurten bij ze zijn. ik 1 nacht door de weeks en om het weekend. De overige tijd is voor haar. Gister was het dus mijn beurt weer. Ik kwam thuis en ze waren net klaar met eten. Omdat er nog wat gezamenlijke financiele zaken geregeld moesten worden zouden we die gaan doen als de kids op bed lagen. Om niet te veel op haar lip te zitten besloot ik vast de vaat te gaan doen. toen ik bijna klaar was kwam ze helpen met afdrogen. We wisselden geen woord. Zij was nog bezig met drogen en ik ging de kinderen onder de douche zetten. En toen ik daar mee klaar was hebben we ze samen op bed gelegd. Samen achter de computer gedoken om de zaken te doen. Daarmee klaar besloot ik even een sigaret te gaan roken op het balkon. Ze kwam mee daar stonden we dan. Ze gaf me een compliment hoe ik onverstoorbaar mijn "taken" had gedaan en met de kinderen om ging. Ik zei dat dit inmiddels mijn normale gang van zaken was als ik thuis was. Ze sprak uit dat ze graag jaren eerder had gezien dat ik er zo mee om was gegaan. En ik zei dat ze daar gelijk in had maar dat ik het verleden niet kon herstellen alleen de toekomst kon bieden. Ik zag hoe ze slikte en ze zei dat het waar was maar niet wist of ze het wel kon. Dus ik kan nu alleen hopen dat inderdaad mijn arbeid word beloond maar wil me zelf niet gek maken met hoop. Ik ga dus zo door en hoop haar te kunnen overtuigen van mijn wil en kunnen om samen gelukkig te worden.
Hi G., het antwoord wat ik je ga geven wil je waarschijnlijk niet horen. Je mag 'God' op je blote knieen danken dat je niet met deze 'kerkganger' alias 'vreemdganger' getrouwd bent en kinderen hebt gekregen. Vanaf het begin liet hij zijn extreem wispelturige gedrag al zien door plotseling terug te gaan naar zijn ex, diverse onbegrijpelijke breuken te forceren, bij nog weer een andere dame te slapen, en bovenal door jou voortdurend op het verkeerde been te zetten. Enerzijds het 'ik hou van jou / vrouw van mijn leven' - verhaal en anderzijds de repeterende mokerslag 'ik geef niets meer om je, ik wil je niet', en allerlei varianten van die strekking. En dit tot vervelens toe. Dat je je dit laat welgevallen is mij dan ook volkomen duister. Je verdedigt en beschermt hem non-stop, zonder enige kritiek, maar ook zonder een zinnige reden. Alsof je zo'n leven vol onzekerheid, woede en verdriet wel prettig vindt. Helaas kan en wil ik uiteraard geen medewerking verlenen om deze ongelooflijke foute ex terug te winnen. Ik wil je veel sterkte wensen en ik hoop dat je op een dag wil inzien dat je als vrouw beter verdient. A.

Ben op deze site terecht gekomen omdat ik naar 3 jaar relatie zelf ook aan de kant ben gezet, dit is inmiddels alweer 6 weken geleden maar het doet nog steeds heel veel pijn, zit echt in een put die eindeloos naar beneden valt, denkende dat er geen mooie tijden in mijn leven komen, wat een hel zeg en omdat hij zelf bij me is weggegaan en ik taal nog teken van hem hoor is het wat mij betreft niet afgesloten en blijf je zitten met de vraag, had ik zus maar gedaan of had ik zo maar gedaan, het antwoord hierop kan ik in mezelf niet vinden want had echt het idee dat het supergoed ging tussen ons, wel was hij de laatste weken wat stiller dan voorheen omdat hij in zijn maag zat met zijn zoontje dat eens in de 2 weken kwam en er in mijn huis geen plaats was voor een extra kamer, (wist i toen die bij me introk al) die sliep dus op een streshbed als hij er was.


Snap ik er op den duur helemaal niets meer van! Hij heeft gekregen wat hij wilde, dat het uit was, ik heb hem zijn zin gegeven en al, en nu doet meneertje nog moeilijk?! Het is alsof het niet nodig is ineens wat rekening te houden met mij… 3 weken geen enkel contact, en dan moet ik nog langer zitten wachten? Die drie weken waren een ware hel voor mij, en nu dat ik op het punt ben gekomen dat ik hem los wil laten, gaat ie zo beginnen doen?! Ik word er echt gewoon vreselijk ambetant en tuureluurs van!
Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?
Ze toonde de gesprekken die ik had met een vriendin en pakte haar boel en zei van ja als ge bij haar wilt zijn en alene nog tijd in je zaak steek ipv je gezin moe je het maar weten. Dit was een slag in mijn gezicht wegens ik totaal niemand anders heb of had, tevens maakte ik ook tijd voor mijn gezin maar zag ze dat soms niet es naar zee gaan, wandelen, enz… de laatste maanden ging ik meer mee naar familiefeestjes enz… ik ben er stap per stap mee bezig zei ik haar maar kreeg te horen zijt ge te vertrouwen dan nog als ge zo'n gesprekken hebt? ik antwoorde baja Eline ik ben te vertrouwen er zijn er maar 2 die tellen. Nu ondertussen woont ze 2 weken bij haar mama terug, met ons dochtertje Amber, nu ik moet zeggen we komen overeen en vinden ons wel, maar ik weet geen raad wat ik moet doen. Ik heb zelfs de zaak waaraan ik 13 jaar in okt voor gewerkt heb met bloed, zweet en tranen te koop geplaatst op 2dehands en tal van mails, met de zegswijze van mijn gezin gaat voor op een zaak eline kmeen dat en het is ook zo, tevens staat ze ook in voor haar bedrijfsbeheer, diverse borgen en heb ik altijd beloofd de dag dat het slecht gaat en ze zitten aan uw geld of ons geld dat ik alles verkoop. dit ben ik dus nu aan het doen.

Hi Krabi, jezelf door elkaar rammelen! Je vriend heeft waarschijnlijk een alcoholverslaving, waardoor hij alle zelfcontrole kwijt is. Niet bij machte om zijn leven in te stellen op wat je normaal gesproken verwacht van een man. Daarbij komt dat een relatie vooral ook praktisch is. Je kunt nog zoveel vurige liefde voelen, maar zonder besef van het belang van een stabiele basis zal zo'n relatie uitdoven als een kaars. Je merkt al dat hij met tegenstrijdige opmerkingen komt en zelfs met pogingen om van je af te komen. Niet omdat hij je niet leuk zou vinden, maar omdat hij te slap is om zijn kroegentochten, werkloosheid en zwerversbestaan aan te pakken. Je wilt het vast niet horen, maar zo iemand is niet geschikt om jou een 'thuis' te bieden. Hij heeft zelf namelijk geen thuis. En voor je zoontje is dit al helemaal niets, ook al kan hij ogenschijnlijk goed met hem opschieten. De laatste berichten zijn dat hij niet bij jou op bezoek kwam, maar wederom zijn stapgebeuren belangrijker vond. Kortom, dump de alcoholist. Hij wil zelf niets anders dan gedumpt worden, hoopt erop, of verwacht dat je dat gaat doen. Het wachten is enkel nog op jou! Dient het moment zich aan, wees dan net zo meedogenloos als hij tegen jou was: geef hem de zak, red je eigenwaarde en bescherm je belangen. Als hij ook maar een sprankje van je zou houden, zou hij maatregelen nemen in jullie beider belang. 'Sorry, ik ben gaan stappen' is een zin die het omgekeerde bevestigt. Investeer geen enkele emotie meer in deze man! Sterkte, A.
Maar nu begint hij pas echt rot tegen me te doen hij wil me plots alles af pakken Wagen waar ik zo gezegt nog een jaar mee mocht naar mijn werk te rijden , doet moeilijk omdat mijn dochter mee naar kantoor dreigt ze af te pakken .. gisteren deed em dan raar ik zag hem ook gluren naar me moest de wagen tanken stapte heel fier met een lach naar de bank automaat en iets later zei hij valérie maak het niet kapot door alles te eisen op de recht bank (waar ik eerder uit wanhoop mee dreigde) en ik vroeg waarom alles is toch kappot?! hij zei je weet wel wat ik bedoeld ik zei"neen snap het niet verklaar.. hij zei 'ik kan dat nu niet zeggen" maar vandaag deed hij heel rot tegen mij hij vernederde me zelf dat ik dom ben ben ik helemaal niet gewoon van hem hij vind me vroeger alles .... ik was de wereld voor hem
Ik denk soms dat een breuk soms ook aan de omstandigheden kunnen liggen. Ik heb met een jongen ongeveer een half jaar gehad. Maar dat we ver weg woonden maakte de relatie moeilijk. Destijds zat ik ook niet lekker in mijn vel en hebben dus ook veel discussies gehad (ik had al genoeg aan mezelf op dat moment). Nu een paar maanden later woon ik 20 minuten fietsen van hem vandaan (wat eerder 2,5 uur reizen was). Nog steeds wil ik hem terug.. weet ook wel dat deze instelling misschien niet goed is en zit er zelfs aan te denken om hem van facebook te verwijderen. Juist omdat het mij kwets en ik met mijn gedachte bij hem blijf hangen als ik telkens op zijn pagina blijf kijken. Het is moeilijk!
De continue twijfels waarna hij telkens een relatiepauze wenst, geven echt niet aan dat hij in zijn eentje gaat nadenken. Niets van dat al, hij gebruikt die episodes om nog even 'single' te zijn, anderen te versieren waar mogelijk, en vooral geen binding te hoeven voelen. Stop met gesprekjes en afspraakjes, ze leiden tot niets. Hij zegt dan wel dat hij je mist, maar dat doet hij helemaal niet. Een man die zijn vriendin mist zou nu samen met haar zijn, en niet aan de andere kant van een msn-lijn, gretig ingaand op een ontmoeting waarbij hij intiem contact probeert af te dwingen. Het is zoals je letterlijk hebt geschreven: 'De gedachte dat hij nooit meer vrijgezel zou zijn boezemde hem angst in'. Helaas ging je toen de fout in door hem zo goed te begrijpen, want daarmee zeg je eigenlijk dat het logisch is dat hij twijfelt. Maar beste Ann, aan een twijfelaar heb je helemaal niks. Jij moet verder met je leven en kunt niet gaan zitten wachten op de herhaaldelijke grillen van iemand die eigenlijk liever vrijgezel is. Tegen de tijd dat hij zijn puberteit te boven is, heb jij allang een ander. Iemand die wel voor jou gaat, iemand die wel van jou houdt, iemand die jou wel respecteert en weet dat jij alleen het beste verdient. De man die je beschrijft heeft dat helaas allemaal niet in huis. Richt je op een nieuwe tijd en maak je ex gerust groen van jaloezie ;). Sterkte, A.

De richtlijnen uit het artikel opvolgen. Nou ja, ik laat haar in ieder geval met rust (al 4 weken dus). Maar is het niet zo dat mensen met bindingsangst op het moment dat ze beseffen dat ze je kwijtraken, juist weer terugkomen? En uiteraard zal dan (alhoewel ik er niet op moet blijven hopen) mijn eerste vraag zijn, wat er dan ineens veranderd is en waarom ik niet weer na 3 maanden zonder tekst en uitleg gedumpt zal worden…? Reactie infoteur, 04-09-2012
Na 3 jaar wou ze graag kinderen. Hebben we voor gekozen. Nu een kleine. Heb haar geaccepteerd dat ze zelf ook niet makkelijk was en tegen een hoop dingen aan liep die ze graag gedaan zou willen hebben. Zoals als het huishouden stofzuigen eten koken etc. Zij werkte 40 uur en was s’avonds helemaal kapot. Ik heb me best op een gegeven moment gedaan en haar laten voelen dat ik er voor wou gaan. En heb gekookt etc etc. Kreeg ik heel veel liefde voor terug. Voelde geweldig en was super gelukkig.
Hi Flower1980, je bent wel boos, gezien je gedachte om je ex 'op zijn bek te laten gaan en al zijn spullen bij hem in de tuin te smijten'. En je boosheid is natuurlijk terecht. De fout die je gemaakt hebt en nu alles in de war stuurt is dat je hem mee naar je huis hebt genomen. Dat had je - zo snel na de recente ontwikkelingen - helemaal nooit moeten doen. Immers: 'Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak.' Nergens gaat dit gezegde zo sterk op als hier. Hij wil nu geen relatie met je, maar heeft dat ondertussen wel. Verder scharrelt ie met die ander, die waarschijnlijk van niets weet. Omdat hij niet wil dat je definitief het veld ruimt, komt ie met allerlei tekstjes die een vrouw zouden moeten binden: dat je zo fantastisch bent, dat ie zoveel van je houdt, dat jullie avond samen zo geweldig was, enz. Wat moet je met al deze zinloze prietpraat, als hij tegelijkertijd zegt dat hij dat andere meisje 'nog even wil aankijken'?
Vandaag zag ik je berichtje. Ik zeg maar gelijk, ik vind enorm moeilijk wat te doen. En veel te laat, maar toch alsnog een briefje van mijn kant zoals beloofd. Sorry dat het zo lang duurde, heb het honderd keer herschreven en er tegenop gezien het te versturen. Natuurlijk is de mail niet het beste medium, omdat deze woorden geen nadere toelichting kunnen krijgen waardoor het misschien verkeerd opgevat kan worden. Ik hoop dat dat niet het geval zal zijn. En per mail, omdat persoonlijk contact mij op dit moment niet goed lijkt.
Ik heb een relatie gehad van 5 jaar en woonde bijna 3 jaar samen. Door bepaalde onstandigheden voornamelijk situaties zijn we uit elkaar gegaan. Dus niet door vreemdgaann meer het aandachtspunt we waren allebei gestressed. Nu woont ze wat verder en we zien elkaar amper. We zijn nu 2 maanden zo uit elkaar en spreken soms ng met elkaar. Zij wilt haar leven opbouwen daar waar ze nu zit verteld ze. Ook zegt ze dat we gewoon beide moeten verder gaan met het leven en we zien wel wat er gebeurt. Vorige week had ze me uitgenodigd en gingen we gezellig met ze 2 en wat drinken etc. Niet gekust helemaal niks. Krijg geen hoogte hoe ik verder moet gaan. Heb je advies voor me? Ik ben bang dat het straks uit het oog uit het hart is…

Ik had 3 maanden met me ex, maar ik was perongeluk met haar beste vriendin aan het rotzooien.. ik weet natuurlijk wel dat ik geen enkele excuus kan verzinnen voor dat.. maar we zijn al 1 jaar uit elkaar en ik heb er nog 1 keer terug gekregen, maar dat ging ook mis (op een andere manier), ik laat vaak aan der tonen dat ik haar nog leuk vind, maar dan gaat ze heel erg uit de hoogte doen.. dus doe ik nu alsof ik niets in haar zie.. ze zegt wel altijd dat ik de enige jongen ben met wie ze echt kan praten enzo.. maar ik wil niet in zo'n friendzone belanden.. PLEASE IEMAND HELP
×