Beste, Na bijna 4 jaar een relatie te hebben gehad heeft mijn vriendin de relatie beëindigd, bijna 3 maanden gelden nu. Ik ben 24 en zij 21 De reden die ze op gaf was dat ze geen gevoelens meer voor me had en dat het meer voelde alsof we goeie vrienden waren. Ze heeft er nog bij gezegd dat ze dingen op een rijtje wilden zetten en dat als we bij elkaar horen we toch wel weer bij elkaar komen. Kwam best hard aan, maar hebben er even rustig over gepraat dat ik eraan wilden werken en haar verteld dat ik wist de laatste tijd geen goeie vriend voor haar te zijn geweest (die laatste week voordat ze het uitmaakten kwamen eigenlijk al een hoop dingen naar boven in me dat ik fout bezig ben geweest weinig waardering, en aandacht gegeven kleine ergernissen dus zag het allemaal wel enigszins in) daarna ben ik weggegaan. Uiteraard door 1 grote hel gegaan de afgelopen tijd. Maar heb geen contact met d'r geprobeerd op te nemen heb 1 keer via msn 'hey' gezegd maar ben daarna gelijk offline gegaan omdat het eigenlijk te gevoelig lag, de volgende dag wel gezien dat ze had terug gereageerd met heey en alles goed, ik weer gereageerd met hoe het met me ging en gevraagd hoe het met haar ging, maar daar geen antwoord meer op gekregen. Dus het weer verder laten rusten. Ik ben er achter gekomen wat ik zoal fout heb gedaan. Dat ik echt van haar hou en dat ik ongelofelijk veel spijt heb van dingen. Wil haar echt niet kwijt het is echt een droom meid. De vraag nu; Hoe verder? Moet ik haar nog meer tijd geven?
Ons etentje 1e paasdag was gezellig. Niks nieuws eigenlijk. Net een getrouwd stel. Ze vroeg me weer het hemd van het lijf over vanalles, ook wat ik deze week ga doen allemaal. Ik gedroeg me enorm zelfverkered en cool, zo cool dat mijn ex het benoemde. Mijn ex haalt vaak herinneringen naar boven (ik let hier speciaal op), nu met ons etentje weer, een negatieve dat ik met kerst 2010 in slaap viel tijdens het kijken van een film… Ik weer verder. Es kijken wat er gebeurd. Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-04-2012

Hij is lief, leuk en je bent ontzettend gek op hem, maar er is één probleem: hij wil geen relatie. Je vriendinnen hebben waarschijnlijk al honderd keer gezegd dat je hem uit je leven moet bannen, maar dat is moeilijker gezegd dan gedaan. Jullie hebben het super leuk samen, maar het gaat eerlijk gezegd nergens heen tussen jullie. Wat kun je in zo'n situatie doen?
Hi Wijnand, met weinig informatie kan ik zelf ook weinig. Je vraagt waarom je ex nu zo gelukkig is, maar dat weet ik niet. In de meeste gevallen is het slechts een houding naar de buitenwereld toe. Laten zien dat ze jou niet nodig heeft. Daarnaast zal het haar helpen om zich ook geestelijk van je los te maken. In het artikel staat alles uitvoerig beschreven. Sterkte ermee, A.
Hoezeer ik ook probeer om geen contact op te nemen, zie ik wel op Facebook dat ze onze vriendschap status heeft veranderd en haar andere goede vrienden gewoon kunnen zien dat ze nog steeds een relatie heeft. Nu ben ik er via via ook achter gekomen dat ze al minimaal 2 weken niet thuis is geweest, waardoor ik sterk het vermoeden heb dat ze een ander heeft. De gedachte dat ze intiem is met een ander maakt me “gek”. Het maalt maar door mijn hoofd en pieker me suf.

Bijzonder helder verhaal. Ik herken alle punten die je opnoemt, en in het bijzonder het patroon van toenadering zoeken en dan weer afstoten als het te benauwd wordt. Heb dat nu al 6x meegemaakt, maar ik waak er in mijn huidige relatie voor om dat weer te laten gebeuren. Het is namelijk vooral een angst die in jezelf zit en niet zozeer realistisch is. Het gaat echt om het doorbreken van patronen. Wat helpt is het erover praten met je partner zodat die weet waarom je je zo gedraagt. Veel dank hiervoor.

Verwen je vriendje. Zoek een manier om hem te verrassen en verwen hem zo nu en dan. Maak zijn favoriete maaltijd klaar, geef hem een massage, of laat hem lekker zijn hobby uitvoeren. Dan laat je zien hoe gul en liefdevol je kunt zijn. Als je dingen doet die hij leuk vindt, laat je hem weten dat de relatie waardevol is, en dan zal hij het missen als je er niet bent.
Je moet als vrouw nooit en te nimmer de tweede viool spelen, maar jij hebt daar wel een begin mee gemaakt. Want zolang je accepteert dat hij elders nog even verder 'shopt' in de hoop een nieuwe relatie te beginnen of ergens anders nog wat seks te vangen, zul JIJ nooit krijgen wat jij wilt. Je moet een man nooit terug zien te krijgen via het bed, om de eenvoudige reden dat het de snelste weg is om het aanvankelijke enthousiasme weer te doen temperen. Dit geldt natuurlijk niet voor alle mannen, en alle relaties, maar in dit geval vrees ik het ergste. Ik adviseer je hem voor zeer lange tijd uit je leven te bannen, in elk geval tot het moment dat hij zich niet langer meer openstelt voor 'scharrels'. Groetjes, A.
Hi Aprilrain, liefde komt niet uit het hoofd, maar uit het hart. Dat hij zoiets simpels al niet begrijpt zou jou een hoop moeten zeggen. Het is misselijkmakend om ook nog eens te moeten aanhoren dat hij 'zijn beslissing' al lang genomen heeft. Wat een kwal om dan stug door te gaan met al die leuke dingetjes. Dit is de grote fout van ontwikkelingsgestoorde mannen: ze wekken verwachtingen! Als je daar vervolgens conclusies aan verbindt, gaan ze in de twijfelstand staan, proberen ze je te ontlopen, of gaan verder met hun toneelspel. Met zo'n misbaksel kun je weinig anders dan zelf opstappen. Helaas is die buitenkans je niet gegeven omdat hij het al deed. Waarschijnlijk op bevel van zijn moeder die ook nog de hoofdrol speelt bij jullie in bed! 'Zijn denken is hem heilig' zegt ie. Vandaar misschien dat leegstaande huis? ;D. Ik kan en wil geen medewerking verlenen aan het terugkrijgen van deze ex. Jij verdient een man die van jou houdt. Hij? Hij vindt enkel zichzelf belangrijk. Ikke, ikke, ikke… en de rest kan stikken. Weg met die vent! ;) Groetjes, A.
2 dagen geleden belde mn vriend me midden in de nacht om te vertellen dat hij denkt dat hij niet meer verliefd op me is en het uit ging maken.. Toen ik het hoorde moest ik overgeven en heb ik de hele nacht gehuild. Ik zag het totaal niet aankomen omdat ik nog smoorverliefd op hem ben en dacht dat hij dit ook op mij was, de dag er voor hebben we namelijk nog een leuk en liefdevol weekend gehad.. nu heeft ie me gister opgezocht om te praten en kwam het er op neer dat zijn hoofd te vol zit (stres om andere dingen) waardoor hij niet meer weet wat hij met mij moet. Hij wil nu een pauze en heeft meerder keren gezegd dat hij me over een tijdje wel terug wil maar dat hij tijd nodig heeft… mijn vraag is wat moet ik nu doen? Hij wil contact houden maar wel minder maar moet ik afstand nemen? Het is van de een op de anderw dag gebeurd terwijl hij altijd heeel verliefd doet als we elkaar zien en ik ook echt iets tussen ons voel wat ik nooit eerder heb gevoeld. Ook zit hij er zelf hwel erg mee en moest hij ook veel huilen toen hij het vertelde..

Hi Hoopvol, hardlopers zijn doodlopers, en hij loopt nu ineens wel heel erg hard van stapel. Bij zulk gedrag moet je echt heel erg uitkijken. Misschien heeft hij wel een tijdelijke ruzie met die ander, en mag jij nu zijn tijd invullen. Niet doen dus. Het is goed dat je zelf geen contact met hem opneemt. Zorg ervoor dat je voor wat betreft je eigen agenda een hele reeks smoezen klaar hebt. Zo kun je hem netjes op de lange baan schuiven. Precies die baan waar hij op past ;). Groetjes, A.
Het is nu 1, 5 jaar geleden dat de relatie tussen mij en mijn ex tot een einde kwam. We hebben al die tijd nog contact gehouden onder het mom van "het komt wel weer goed, ooit" als we hier allebei weer klaar voor waren. We zijn destijds uit elkaar gegaan met het idee dat het weer goed zou komen, omdat wij nog te veel van elkaar hielden en "nog niet klaar waren". Het domme van mijn kant is dat ik, toen mijn ex het na een moeilijke periode net had uitgemaakt, een duidelijke rebound-relatie heb gehad. Zij heeft toen woedend gereageerd met: je hebt nu alles verpest! Heel begrijpelijk uiteraard. Daarna hebben we een tijdje rust genomen en weinig tot geen contact gehad. In het afgelopen half jaar is dat weer meer geworden, "echt als vrienden" volgens haar. ondertussen krijg ik tussen onze chatgesprekken die we wel regelmatig hebben van haar opmerkingen als: "als wij nu nog iets zouden hebben zouden we elkaar weinig zien denk ik", uit het niets! En ze heeft t gehad over het moment dat ik haar destijds "veroverd" had, hoe ze dat vond. Nu hebben wij aankomende week weer eens afgesproken om te gaan eten/bios. Ik wil eigenlijk nog steeds dat het weer goedkomt en ik krijg sterk het gevoel dat de liefde bij haar ook niet weg is, ondanks het feit dat zij zegt dat ze graag vrienden wil blijven. Omdat het nu al ongeveer een jaar zo gaat vind ik het moeilijk om weer voorzichtig een stap te zetten. Ik ben benieuwd of jij nog specifieke tips hebt voor volgende week of überhaupt voor de situatie. Denk jij dat er nog wat in zit? Alvast heel erg bedankt!
Kortom: minder passief worden, minder alles aan hem overlaten en afwachten, maar weten hoe de vork in de steel zit. En op basis van weten je eigen conclusies trekken. Niet te bang zijn om hem (dan) kwijt te raken, of antwoorden te krijgen die je niet wil horen, want nu "heb" je hem ook niet. En straks ben je maanden/jaren verder en spijt dat je jezelf niet eerder hebt vrijgemaakt (voor wel een normale relatie/ liefde die wel vrij is en voor jou kan gaan)..
Snap ik er op den duur helemaal niets meer van! Hij heeft gekregen wat hij wilde, dat het uit was, ik heb hem zijn zin gegeven en al, en nu doet meneertje nog moeilijk?! Het is alsof het niet nodig is ineens wat rekening te houden met mij… 3 weken geen enkel contact, en dan moet ik nog langer zitten wachten? Die drie weken waren een ware hel voor mij, en nu dat ik op het punt ben gekomen dat ik hem los wil laten, gaat ie zo beginnen doen?! Ik word er echt gewoon vreselijk ambetant en tuureluurs van!
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…
Allereerst ontzettend bedankt voor je reactie. Er zijn misschien inderdaad wat onduidelijkheden in mijn verhaal. We hebben namelijk juist heel veel gepraat samen. Veel over het verleden waardoor er toch wel veel negatieve gedachte omhoog zijn gekomen. Ze is gescheiden doordat haar ex een verhouding had met een begeleider van de kinderopvang. We kennen mekaar inderdaad net 3 maanden, maar het vertrouwde gevoel alsof we mekaar al jaren kennen is duidelijk bij ons alle twee aanwezig. Dit ook omdat we juist zoveel met elkaar hebben gepraat denk ik. We weten al erg veel van mekaar. En wat betreft de toekomstplannen, tja dat waren gewoon gedachtes die we deelde als we samen arm in arm in de tuin lagen. Ik denk inderdaad ook dat het allemaal te snel en te intensief is geweest. Maar dat is nu zo gelopen. We waren er allebei bij en trokken geen van beide aan de rem. Sterker nog, zij was de eerste maanden diegene die het snelst vooruit wilde. Maar wat ik nu zou kunnen doen is dus het geheel wat meer lucht geven?

Mijn ex heeft het gisteren uitgemaakt hij zei al eerder dat hij nooit verliefd was maar dat dat niet uitmaken, hier baalde ik al erg van omdat ik wel heel verliefd ben. Ik wil hem echt heel graag terug maar hij zegt dat hij wat miste en niet van de relatie kon genieten,betekend dit dat het echt kansloos is om hem ooit nog terug te krijgen? We hadden langer dan een jaar en wil hem echt niet kwijt hij is echt alles voor me, kan iemand me helpen? Heb geen geld voor dure ebooks helaas dus hoop dat iemand me zo kan helpen X
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012
Ik heb even jouw raad nodig, nu is het al iets meer dan een maand gedaan tussen men ex en mij, in het begin nog gezeg da ik spijt van alles had, soms eens iets leuk gedaan, maar ze twijfelde, maa keer toch nie trg, alsof haar hart ja zegt en haar verstand nee. ze heeft er al 2 rebound avontuurtjes op, om mijn leegte op te vullen, daar heef ze wel spijt van. Maar ze wilt da ik haar vergeet, ik heb dan bij mezelf ook besloten de raadheid op te volgen en haar niet meer te sturen en te stoppen met smeken enzo. van de week stuurde en belde ze wanneer ze haar overige spullen kon komen halen, ik zei ik moet dat bekijken en ik zou ze later trg bellen, later belde ik dan trg, en zei dat dat best zo rap mogelijk is, deze reactie van mij vond ze natuurlijk heel raar, een uur later belde ze trg en vroeg me waarom ik nu zo doe, achter dat ik zei haar nooit te kunnen vergeten enzo, ze dacht a ik iemand anders had k zei dat ik niemand had en niemand had leren kennen. ze vroeg dan ook of ze 's avond nog wat kleine spullen kon komen halen, ik zei ik weet niet zeker of ik thuis ben, maar een halfuur later stuurde ik haar dat ik thuis was en ze erachter kon komen.
Eind 2014 liet mijn partner me weten dat de liefde van haar kant op is, dit na ruim 14j en kinderen. De oorzaak ligt vooral bij mezelf en dat besef ik ook. Het niet waarderen van wat ze allemaal doet, zij die vooral alles deed, ruziën over futiliteiten, etc. Enkele weken voordat ze me alles vertelde had ik als het ware een klik gemaakt en me anders beginnen gedragen, meer naar de kant van hoe het wel kan en zou moeten zijn. Helaas te laat. Mede het feit dat ze op een ander verliefd is geworden, maakt het er niet gemakkelijker op. Ze wil mij nog een tweede kans geven, maar kan voorlopig die ander niet uit haar gedachten zetten. Ze hebben nog contact via sms, en wellicht zien ze elkaar ook wel eens geregeld. Ze garandeert me wel dat ze nog niet over de grens gegaan is met hem. Hij geeft haar nu ook steun in deze moeilijke periode. Ze weet niet wat ze moet doen. Ze gelooft niet in mij dat ik echt anders zal omgaan, dat ik het niet zal volhouden. Ik voel me er wel goed bij, nu ik ook aanvoel dat het wel anders kan. Hoe kan ik haar overtuigen van mijn goede bedoelingen? Hoe kan ik haar duidelijk laten merken dat ik het deze keer wél oprecht meen? Ik wil haar echt niet kwijt. Ik wil haar hart terug! Wat moet ik doen om haar te overtuigen? Ze heeft er voor haar een termijn opgezet, als de gevoelens niet terugkomen gaat ze weg. Ik heb wel geen idee over welke termijn ze het heeft.
Sorry voor de in herhaling vallende reacties, ben zeker dat er al mensen in gelijkaardige situaties gezeten hebben of zitten. Ik ben nu 2 maanden en 19 dagen mijn vriendin kwijtgespeeld, sinds de scheiding van mijn ouders (ik ben 20) is het met mij bergafwaarts gegaan (in januari) en dat merkte ik ook bij m'n ex dat het op relatie slecht ging, ik heb de knoop doorgehakt en gevraagd of ze nog verder wou gaan waarop het antwoord dus nee was. Ik heb dan ook gehoord dat na slechts 1 week ze al een ander persoon had. Dus hebben wij toch 1 maand geen contact gehad uit woede op elkaar (ik uit feit dat ze al een ander had naar anderhalve jaar relatie, zij omdat ik openbaar uit woede iets gezet had). Nu is het ongeveer al een 3tal weken dat we opnieuw contact hebben en positief wel. Deze week ook 2 maal afgesproken met haar om te sporten en de andere dag om haar te helpen voor haar 7de jaar een andere school te bezoeken en informeren.
We zijn elkaar terug tegengekomen, we kenden elkaar van school, en het ging goed. Voor mij is ze de vrouw van mijn leven, ken ze al 10 jaar en ben haar nooit echt vergeten. Achteraf ben ik bij haar gaan wonen. Ik heb voor haar gezorgd en voor haar kind zoals de mijne (ik beschouw hem nog steeds als de mijne). Het kind wordt in februari 7 jaar. Het ging allemaal goed. Ik had met haar en het kind een goede band. Met haar ouders soms goed, soms minder goed. Met haar moeder ging het wel goed maar met de vader (oude militair ter info) wat minder. Nu moet ik zeggen dat ik in 31 jaar tijd mijn eigen vader maar 3 keer heb gezien en misschien is het daardoor dat die band wat minder is. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik voor hem niets goed kon doen en heb het gevoel dat hij mij nooit aanvaard heeft. In begin heeft hij dat zeker niet gedaan, dat heeft ze mij ook gezegd en ze was blij dat ik dat allemaal heb kunnen doorstaan.
Tim Veninga verwierf zijn status als absolute nummer één expert op het gebied van liefde en relaties met optredens in onder andere: AD, SBS6, NOS, Parool, Powned, Geenstijl, Grazia, Cosmopolitan, RUMAG, AT5, The Post Online, Blendle, Radio 538, 3FM, FunX, Radio 1, Universiteit van Amsterdam, Rijksuniversiteit Groningen, Radboud Universiteit Nijmegen en Hogeschool Inholland. Hij sprak duizenden mannen over hun liefdesleven en op deze blog schrijft hij artikelen voor vrouwen die mannen beter willen begrijpen.
Hi Flower1980, jammer dat je ex alleen al wat betreft dat concertkaartje niets liet horen. Een man trekt zich terug als hij bijv. denkt dat iets toch een verloren zaak is, of als hij op iets wil broeden waarbij hij niet gestoord wil worden. Zoals eerder aangegeven heeft je ex je op de lange baan geschoven maar houdt hij de deur nog wel op een kier. Ondertussen vindt hij misschien dat je eerst maar eens van betere huize moet komen, tja, een man heeft ook zijn trots ;). Haast om je terug te krijgen heeft hij dan ook niet. Of hij een ander heeft kan helaas niemand op deze website aan je vertellen, dus daar zul je zelf achter moeten komen. Inderdaad zijn dan de kansen hem terug te winnen zeer verslechterd. Foto's verwijderen doet een man als hij alle banden met het verleden wil verbreken, bijvoorbeeld uit woede, maar ook omdat hij er voorlopig niks meer in ziet. Verder zijn veel mannen nogal verrukt van de 'single'-status op internet, dus dat speelt mee. Ik denk dat je te snel, en teveel tegelijk wilt. Keihard je best doen werkt ook niet. Je moet jezelf blijven, en niet geforceerd de 'perfecte' ex willen uithangen om hem te paaien. Laat hem met rust, want je hebt van jouw kant nu meer dan genoeg gedaan. Wil hij je terug omdat hij echt van je houdt zoals ie zei, dan zal hij vroeg of laat zijn pijlen voor de dag halen. Laten we hopen dat hij straks die moed heeft. En je laatste vraag: Nee, mannen zoeken niet standaard aandacht bij andere vrouwen na een breuk, wel is het voor sommigen een methode om zich weer een 'echte vent' te voelen, of een manier om over de pijn van een verloren liefde heen te komen. Groetjes, A.

Weet je nog toen je ex je verliet? Zij dachten aan jou als een behoeftige en wanhopige persoon met weinig of geen zelfrespect. Na een tijdje niet in contact te zijn geweest, moeten ze zich nu afvragen wat er met je gebeurd is. Ze zullen langzaam dat beeld van jouw (de behoeftige wanhopige) beginnen te vergeten en  terug denken aan de dingen die ze zo leuk en aantrekkelijk van je vonden.
Hi Rade(n)loos, de tips staan in het artikel. Hierbij in jullie geval wel een kanttekening: slaan, stalken, dreigementen en angst zijn geen uitingen van liefde. In een relatie moet je geven en nemen, compromissen sluiten en conflicten op een volwassen manier aanpakken. Het lijkt erop dat daar van alles is misgegaan. Je kunt een ex van helemaal niets overtuigen, laat staan dat ze overtuigd zou moeten worden dat je niet meer gaat slaan. Zo werkt dat helemaal niet. Wat jij moet doen is jezelf opkalefateren zodat je je driften en agressie in toom kunt houden, en ophouden met achter haar aan lopen. Een vrouw wier veiligheid en vertrouwen is aangetast heeft zeer veel tijd nodig om dit weer te hervinden. Een jaar pauze zou je dus goed doen. Sterkte, A.
eind 2015 gaf die aan dat hij twijfelde of dat hij nog wel gelukkig was. we zouden paar weken rust van elkaar hebben en ben ik naar me ouders gegaan,binnen 4 dagen riep hij me terug omdat hij me zo miste en zichzelf voor gek verklaarde waar die toch mee bezig was dat ik zijn toekomst was en hij dit allemaal niet wil missen ik was alles voor hem 5a6 weken samen weer dolgelukkig in het huis gewoond dit zei hij me ook regelmatig dat dit alles zijn toekomst was..
Doe dit nooit tenzij je ervan houdt jezelf te kwellen. Je wilt hem immers weer terug als je partner. Als je vrienden met hem blijft zal je al snel in de beruchte ‘friendzone’ belanden. Je zal dan toe moeten kijken hoe hij een relatie aan gaat met een vrouw die jij niet bent. Kortom: óf je hebt hem terug als je partner óf helemaal niks. Er is geen enkele reden om jezelf te blijven martelen als er geen liefdestoekomst meer tussen jullie zit.
Hi Klaas, het betekent dat ze de vriendschap mist, maar geen behoefte heeft aan meer. Vooral als je aan haar 'trekt' wordt ze bozig en sluit ze zich weer af. Laat je onzekerheid dus liever niet blijken. Het is haar duidelijk dat je andere intenties hebt dan die vriendschap alleen, en daardoor voelt ze zich er vast ingeluisd. Helaas vertel je niet waarom jullie relatie was verbroken, zo blijft het gissen wat haar beweegt. De omslag kan behalve met deze factoren ook te maken met haar eigen sores, zo is bekend dat hormonale schommelingen een dergelijk beeld geven. Eerst happy met een man, paar dagen later kan diezelfde man de boom in ;). Denk er maar eens over en laat haar voorlopig met rust. Zie artikel. Sterkte, A.
komen we daar net aan, komt mijn ex naar me toe. helemaal bezopen vraagt hij aan mij hoe het gaat. ik geef antwoord en ineens geeft hij me een kusje op mijn mond, ik vraag hem waarom hij dat doet, waarop hij me nog een keer kust. hij zegt dat hij me mist en zoent me daarna. voor mij was het super, mijn hele week was weer goed, want het voelde alsof hij nog steeds van me hield.
maar met alles is hij bang om geconfronteerd te worden met mij, ik heb zoon gevoel dat hij het nog niet verwerkt heeft, terwijl hij dit vanaf dag 1 zegt dat tie het al verwerkt heeft, en er allang klaar mee was. maar dan denk ik dan koop je een paar maanden daarvoor niet een huis met me. ben bang dat het samenwonen gekilt heeft daarvoor hadden we een fantastische relatie,
Bedankt victor, je bevestigt hetgeen wat ik dacht: haar met rust laten. In ons laatste gesprek zei ze dat ze echt van me hield maar geen energie had om de relatie verder te zetten omwille van de kritieke situatie waarin zij vertoefde. Weet je, ik ben blij dat we als vrienden uiteen zijn gegaan: geen ruzie, geen gedoe en vooral een zeer positief beeld van elkaar. En dat wil ik niet verbrijzelen.
Maar ik ging naar een nieuwe school , en daar zag ik hem weer en een vriendin van me die hem goed kent heeft mijn nummer terug aan hem gegeven en na een paar weken heeft hij mij een smsje gestuurt wat hij voor mij voelde. maar ja ik voelde natuurlijk niks voor hem dus 1 maand deed hij echt alle moeite om mij voor hem te hebben , kus op de wang , smsjes die echt over cute waren! 1 oktober heb ik toegeven en waren we samen tot 26oktober . Het was de beste relatie die iemand ooit kon wensen. Dus 3 maanden geleden ben IK begonnen met alles te doen voor hem , alles wat iemand ooit maar kan wensen . vandaag 3 maanden later doe ik het nog , hij scheld me uit en al die dingen die je maar niet wilt. Toch hou ik nog steeds van hem en blijf ik zoveel moeite doen , ik heb alles al geprobeerd ... een nieuwe look -haar-stijl alles! Ik bel niet en kom ook nooit bij plekken waar hij toevallig ook is . ik stuur alleen een sms voor een noodgeval , of iets dat ik echt wil weten! Ik ben op , ik weet geen raad meer. Help mij :(
Afijn, voor mijn gevoel een beetje een onsamenhangend verhaal. Ik herken me dus absoluut niet in het verliefd zijn en paniek/stress/angst voelen na een paar maanden, maar de afstand willen bewaren en het gevoel hebben dat het benauwd en daar dus makkelijk van weglopen herken ik wel. Misschien nog tips? En is het mogelijk/aan te raden hier voor in behandeling te gaan? Vriendelijke groet

En nooit vanzelfsprekend is! Niet door dingen voor jou te doen (niet als transactie). Maar door te laten zien dat ie een echte kerel is. Doordat hij zich ook emotioneel bindt aan jou. Pas dan laat jij toe dat je emotioneel gebonden raakt aan hem! Hij moet dat verdienen… Seks wordt dan een middel om de band die je met iemand hebt sterker en passievoller te maken.
Ik probeer nu zo veel mogelijk te werken aan mijn zelfvertrouwen. Ik hoop ook dat hij dat ziet. Mijn zus heeft hem vorige week 5 minuten gezien toen hij dat boek kwam brengen. Hij bleef precies maar herhalen dat ‘wij echt veel ruzie maakten, dat het misschien moeilijk om te geloven is, maar dat we veel ruzie maakten’. En ‘dat je als koppel in een vriendenkring altijd anders bent dan thuis, alleen’. Hij heeft dus letterlijk in zijn hoofd gestoken dat wij alleen maar ruzie maakten precies… Hij heeft ook echt alle banden doorgesneden door nu echt alles van Facebook te halen wat van ons samen was. Mijn zus zei dat hij er echt over leek, dat hij echt in het verleden praatte, maar dat het natuurlijk moeilijk was om daarover te oordelen als je iemand maar 5 minuten ziet. Ik denk dat hij al afscheid had genomen tijdens onze relatie ofzo..
Vandaag, 3 dagen later, belde hij me om het over die mail te hebben, en zei hij voor het eerst 'ik vind mezelf heel belangrijk', en toen ik aan hem vroeg of ie dan meer van zichzelf hield en zichzelf belangrijker vond dan ieder ander zei hij 'ja, misschien wel'. Ik vertelde hem dat ik al heel veel voor hem had gedaan, heel veel grenzen had verlegd en heel veel moeite in hem had gestoken, en dat als hij zelfs nu nog eisen aan me ging stellen, hij waarschijnlijk nooit iemand zou vinden die hij wél goed genoeg vond voor zichzelf, daarop zei hij 'dan blijf ik maar altijd alleen'.
Om die oude pijn niet opnieuw te hoeven voelen, kun je onbewust een overlevingsstrategie hebben ontwikkeld waarbij je terugtrekt en afstand houdt zodra anderen te dichtbij komen. Je stelt je liever niet te kwetsbaar op en houdt je behoeften en gevoelens liever voor je. Want als jij jezelf niet volledig geeft en afstand houdt, kun je ook niet teleurgesteld of afgewezen worden. Dat wringt natuurlijk enorm in relaties. Want echte verbondenheid is onlosmakelijk verbonden met kwetsbaarheid en vertrouwen.
Zorg er in ieder geval voor dat je niet verzeild raakt in eindeloze discussies over de verbroken relatie. Ook niet zodra je merkt dat je controle verliest over hem. Overigens is het zo dat het voorkomen van oeverloze discussie dermate belangrijk is als je ex nog niet helemaal zeker weet of hij het weer met je wil proberen. Waarom is dat? Wel, zodra je met een twijfelaar in gesprek gaat zal hij altijd proberen zichzelf te verdedigen door te zoeken naar argumenten. Hij zal dan nooit eerlijk zeggen wat hem dwars zit, vaak omdat hij je niet nog meer wilt kwetsen.
Het probleem waar ik nu mee zit is een dame die mij min of meer aan het lijntje houdt. Zij is leuk en het proberen waard (er is wel een “klik”) maar ik kan haar eigenlijk ook zo laten vallen. Wat is hier de beste optie verdergaan, negeren en de eer aan mijn zelf houden of haar eens in negatieve zin (bijv. iets lulligs schrijven) de waarheid te vertellen.

Hi Hoopvol, de geldkwestie zit ertussen en kennelijk heeft hij zo zijn redenen om je niet live te zien. Welke dat zijn weet ik niet, maar kan te maken hebben met schaamte, angst voor confrontatie, angst om het verleden weer op te rakelen, enz. Verschuldigd geld kan beter worden overgemaakt, het is te gek voor woorden dat jij het zou moeten ophalen. Uiteraard kun je voorlopig niets van hem verwachten als de geldzaak ertussen staat. Zoals ik al vele malen aan je heb geschreven is de relatie (of wat er over is) momenteel niet gelijkwaardig en dan trekt een man zich terug. Hem nu aan zijn vest trekken om jou weer te veroveren is dus zinloos. Groetjes, A.
Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
Ik wil allereerst mijn waardering overbrengen voor de geweldige site, gevuld met veel herkenbare verhalen van posters alhier. Je artikel heeft me ook erg aan het denken gezet omdat mijn relatie nu 5 dagen over is. Ik (man) ben 38 en zij is 37 en we hebben slechts een relatie van 8 maanden met elkaar gehad. Acht maanden is nou niet relatieduur waar je van achter over slaat, maar de relatie was in mijn ogen uniek. Geloof me, ik heb meer langere relaties gehad waar mijn liefde minder was dan wat ik nu heb ervaren. Mijn verliefdheid kreeg ook in die maanden meer diepgang naar een houden van, bij haar is de verliefdheid volgens haar zeggen weg).
Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?
Je ex man of vriend heeft je verlaten en je vraagt je af hoe krijgt hij weer gevoelens voor mij. Maar wellicht zie je de situatie erger dan het lijkt. Het is typisch vrouwelijk om meteen in paniek te raken of de meest donkere kant van de situatie te zien zodra je man of vriend met je gebroken heeft. Overigens is dramatisch gedrag is ook één van de hoofdredenen waarom mannen wegvluchten voor vrouwen

En nu… hoop ik dus eigenlijk dat u mij zou kunnen helpen hiermee? Buiten dat ik het gewoonweg beu ben te horen dat je er niets aan kan veranderen, en dat ik ermee moet leren leven en dat ik binnen zoveel tijd wel weer iemand vindt en gelukkig wordt ( wat ik dus zweer dat niet gebeurd, voor mijn part ga ik lopen), wil ik echt gewoon dat mijn lief wel terugkomt. Ik bedoel… als je Twilight New Moon hebt gezien, stel je dan maar voor dat ik Bella in het kwadraat ben. Zo voel ik mij echt. Gisteren dacht ik dat ik in coma lag ( lijkt mij veel logischer) en dat ik in een nachtmerrie zit. Ofwel was het een mislukte aprilgrap. Ik ben normaal niet gelovig, nu ben ik al naar de kerk gegaan om 7 kaarsen te branden. Ik doe zeker 100 gebedjes per dag. Ik snap er gewoon geen zak van, en ik wil het eigenlijk ook niet. Ik ben gekwetst, soms heb ik woedeaanvallen, en andere momenten kan de wereld mij echt geen bal meer schelen. Ik weet zelfs mijn lachspieren niet meer zitten, en ik voel mij van binnen echt al klaar voor de psychiatrie of het kerkhof. Maakt mij niet meer uit. Volgens mij zit ik in een serieus diepe depressie ofzo. Maar het is gewoon… Ik wil echt mijn vriendje terug. En elke hulp of tip zou gewoonweg al welkom zijn. Ik weet inmiddels wel al dat ik geen serenade moet gaan brengen, want hij is blijkbaar geen Romeo en Jullia fan. Als het nodig is, duik ik wel onder de zonnebank en ga een hele lading make-up kopen en een nieuw garderobe of zo. Voor mijn part leer ik zelfs paaldansen.

Maar goed, met mij gaat het eigenlijk verassend de goede kant op. Ok ik denk nog wel aan haar maar kan nu weer genieten van de mooie dingen. Ja soms zijn er de downmomenten, maar die zullen met de tijd wel slijten. In plaats van te blijven rouwen ben ik eens gisteren bij mezelf stil blijven staan en eens opgesomd wat nu de positieve dingen waren van dit verhaal en wat ik eigenlijk heb geleerd. En het was verbazend toch heel wat:
Het is erg belangrijk om een goede afkoelperiode te nemen omdat je in deze periode ontzettend veel over jezelf leert. Hoe moeilijk en confronterend dit ook is. Dus verwijder/blokkeer haar op whatsapp. Schrijf haar telefoonnummer op een briefje en verwijderen die handel. Geef dit briefje aan je beste maat en zeg dat hij deze pas mag teruggeven over een maand.
Wat ik niet snap is waarom ze plots zo omslaat in haar gedrag. Zo vroeg ze me nog om advies zaten we uren te bellen en kreeg ik nog de sleutels van haar moeders huis om ff de hond uit te laten en 3 dagen later word ik weer genegeerd. Terwijl ik zoveel voor haar heb gedaan de laatste weken. We hebben ook geen ruzie gehad verder. Zij is ook niet het type meisje dat de schijn kan ophouden. Want zodra er iets mis is dan merk je dit gelijk aan haar. Dus dit kwam echt heel onverwachts in tegenstelling tot onze eerdere breuk.

We hebben al regelmatig nog seks gehad met elkaar.. maar van de andere kant voegd hij wel zijn ex toe op Facebook babbeld hij met haaar .. AAAAAAAAAHHHH.. ik word er gek van!!!! en zeggen dat hij me met nieuwjaar nog een geschenk kocht van 900EUR.(wij zijn gewoon mensen van de midde klasse) En 2maand later voeld hij "zo gezegd" niks meer voor me.. ook vraagt hij steeds naar kleding advies bij me om dan uit te gaan of iets te gaan drinken maar dat doet me zo veel zeer vandaag heb ik gezegt dat hij het maar zelf moet uitzoeken..
Nu heeft ze me anderhalve maand geleden via een sms-je gedumpt. Ik heb dan nog 2 weken met haar afgesproken, proberen over alles te praten, oplossingen zoeken en zien of ze nog verder wou. We hebben ook wel degelijk oplossingen gevonden zodat we niet bleven stilstaan maar verder konden. Als ze bij mij was wou ze dit, als ze alleen was ineens niet meer. Ik ben er zelf nog blijven slapen en we hebben nog seks gehad zonder dat ik het heb moeten opdringen uiteraard, gewoon natuurlijk. Op het einde van die 2 weken zei ze letterlijk: ‘Ik ben zo hard aan het twijfelen nu, maar ik moet iets zeggen, er is een andere jongen.’ Ik ben in deze periode uiteraard veel ingestort en mijn gezondheid ging ook achteruit, dat weet ze ook. Nu is dit beter.

Ja, hij weet dat je niet tegen hem zult zeggen: „Schat, ik wil niet dat je tijd met je vrienden doorbrengt“. Maar in vele gevallen komt het hier wel op neer, ook al breng je de boodschap subtieler. Je kunt bijvoorbeeld met een “alweer sport? Ik had al plannen voor ons gemaakt” beginnen en overgaan naar een “hoe kun je nou met Peter bevriend zijn?” en vervolgens met een “ik vind het niet leuk hoe je je gedraagt wanneer je vrienden erbij zijn” een kloof slaan tussen hem en zijn vrienden. Nog voordat hij doorheeft wat er gebeurd, heeft hij zijn levenslange vriendschappen ingewisseld tegen een vrouw die alles controleert - geen man wil een relatie met een vrouw die hem binnen een paar maanden van zijn vrienden vervreemd.


Een maand later was ik jarig en heeft ze me gefeliciteerd en hadden we even een gesprek. Ik wilde toen nog even kwijt dat ik spijt had zo op der huid te hebben gezeten, en dat ze juist ook der eigen leven moest hebben zonder mij (mijn gevoel zei toen dat het voor haar te beklemmend werd, doordat ik zei laat eens wat weten, blabla en dat zij dacht dat ze niet goed deed in relatie. Ik zei ook weleens dat wel van twee kanten moest komen, waardoor ze misschien dacht van ik maak hem niet gelukkig zo en ik wil zelf ook nog ontdekken), maar niet in de zin van ik wil je terug. Zelf wilde ze gelijk heel veel kwijt, ook dat ze bijzonder vond dat die vriendinnen daar met iedereen naar bed gingen, etc. (Mijn gevoel zegt dan dat ze nog vertrouwd is bij mij, maar ziet ze me dan enkel als een vriend?)
Vorig jaar heb ik een paar maanden iets gehad met een man die ik al wat langer kende. Hij was toen net een half jaar gescheiden en daardoor is het uiteindelijk tussen ons ook over gegaan. Hij had nog geen bevredigende omgangsregeling met de kids, mocht ze zelfs uiteindelijk een tijdje helemaal niet zien en was hij ook met een nieuwe baan begonnen, dus veel energie nodig voor andere dingen. Ik vond het heel jammer, want we kennen elkaar al een tijdje en toen we gingen daten nam hij alle initiatief. Het voelde heel goed, maar toen ik enthousiaster begon te worden en hem meer ging smsen en dergelijke werd het minder. Hij zei toen ook dat hij bij mij te veel druk voelde omdat ik er klaar voor ben en zo enthousiast was. Hij wilde mij wel blijven zien, maar niet toe aan relatie (pff story of my life geloof ik…).
De dag erna vroeg ik haar of haar ex wat zei omdat het uit was tussen ons, ze zei dat hij heel blij was omdat hij haar kuste.. Ik vroeg haar dan of ze terug met hem was en dat was ook zo.. Ik was er echt kapot van.. Ik verminkte mezelf, ik zat uren te huilen, ik had continu zelfmoord gedachten, ik voelde me leeg, ik voelde me rot, ik at bijna niks en ik had nergens zin in.. Kortom, er zat geen leven meer in mij.. Ook zij was er kapot van.. Ze voelde haar leeg, ze voelde haar rot, ze at ook bijna niks, ze kon niet slapen en ze had ook nergens zin in.
Ik had 4 jaar een relatie met een jongen, en sinds 1 maand is het gedaan. Ik ben pas afgestudeerd en 23 jaar, hij werkt al en is 25. Ik heb ons altijd een geweldig koppel gevonden. We kunnen goed met elkaar praten, respecteren elkaar en hebben dezelfde interesses. Zelf na 4 jaar vond ik onze relatie nog steeds spannend, en had ik nog steeds momenten dat ik vlinders in men buik kreeg van hem. Men ex is wel altijd iemand geweest die zijn ruimte nodig heeft. Dit is de reden waarom zijn vorige relatie is stuk gelopen. Met mij had hij dan wel zijn match hierin gevonden. Ik ben niet het type meisje dat haar vriend elke dag absoluut moet zien/horen en zich volledig aan hem vastklampt. Voor hem was het dus een verademing om een vriendin te hebben dat hem vrijheid gaf. Hij heeft altijd gezegd dat hem dit enorm waardeert in mij.
Ik leerde een jongen kennen via een vriendin van mij, hele leuke jongen. Op een gegeven moment, kregen we wat. Het was leuk samen met hem. Ik was stapel gek op hem. Dat was een ding wat zeker is. Later kwam ik erachter dat hij nog een vriendin had. Hij beloofde me om het uit te maken met zijn huidige vriendin. Op een gegeven moment, werd het me gewoon teveel, en werd ik steeds boos omdat hij het nog steeds niet uit had gemaakt. En ik was best jaloers op haar. Dus we kregen vaker ruzie. Ik controleerde hem alleen maar. Mijn hele dag bestond uit hem, uitzoeken waar hij was, wat hij deed, met wie hij was en noem zo maar op. Hij wou het op een gegeven moment niet meer. Nu zijn we twee maanden verder. En ik ben nog steeds stapel gek op hem. En ik wil hem zo graag terug, maar het lukt niet. Overal zie ik dat echte liefde niet verdwijnt maar het probleem bij mij is, is dat ik niet weet of dat hij echt wat voor me voelde, of dat hij me heeft gebruikt, En ik hoop zo dat het wel echt was tussen ons. Alsjeblieft help me?

Als jullie al een paar maanden aan het daten zijn, is dit absoluut geen rare vraag, maar bereid je wel voor op een gesprek wat misschien minder leuk voor je wordt. Het kan natuurlijk zijn dat hij om persoonlijke redenen een relatie niet aandurft. Misschien heeft hij (een beetje) bindingsangst of heeft hij heel slechte ervaringen gehad met een ex. Dat zijn dingen die ervoor kunnen zorgen dat hij het lastig vindt om zich écht te binden. Maar - en dat is veel minder leuk om te horen - de reden waarom hij zich wil binden kan ook zijn dat hij je niet leuk genoeg vindt voor een relatie, alleen voor een tijdelijke.
En hoe nu verder? Moeilijk te zeggen, ik weet niet in hoeverre hij het er tegenwoordig echt moeilijk mee heeft. Als het breekpunt voorbij is, is er vaak geen weg terug. Het kan sowieso goed zijn om een periode rust te nemen zonder enig contact. Ik adviseer daarom in dit geval om hem los te laten. Zoek dus voorlopig geen contact. Zo kun je sneller je balans terugvinden.
Hoe moet ik hier aan beginnen. Het waren de laatste 2 maanden van de middelbare school en mijn beste vriend werd verliefd op een meisje die net bij ons op school kwam en we gingen samen op café regelmatig en dat meisje was erbij en mijn vriend en dat meisje pesten elkaar voor te spelen zal ik maar zeggen en ik deed altijd met haar mee tot op een moment dat ze me mee bij haar thuis vroeg. Ik dacht voor te babbelen maar het draaide anders uit. We waren intiem gegaan samen. Maar ik voelde niets voor haar maar zij wel voor mij. Toen is onze relatie begonnen, ik had geen gevoelens, na 2 weken was dat totaal

Hi Jaap, het minderen van het contact ervaar jij anders dan zij, maar het is beslist een slecht signaal. Veel relaties beginnen helaas met een overvloedig contact waarna een kentering gezien wordt als het begin van het einde, en vaak is dat ook zo. Met een brief heb je niets te verliezen of te winnen, omdat haar beslissing al vaststaat. Wel kun je er een bepaalde indruk mee achterlaten, precies die indruk die jij wilt. Volg verder de adviezen in het artikel op, dus lange tijd niets meer laten horen en dan weer eens informeren hoe het gaat. Schrijft ze tussentijds dan ga je erop in, maar houd het mager en laat haar steeds lang wachten. Groetjes, A.
Ik heb geleerd dat je perfect mag “vechten” voor je vriendin, maar er zijn grenzen. Er teveel achteraan zitten is niet goed. Dit kan zelfs verstikkend overkomen en aanvoelen voor haar. Je zal haar idd tijd en rust moeten geven. Doe je dit niet, dan zal haar beeld over jou veranderen van positief naar negatief. Maar ik zou toch in je achterhoofd houden dat je dit,persoonlijk gesprek nooit zal hebben. Daarom probeer je aandacht of andere vrouwen of andere zaken te richten. En mss komt dat gesprek vanuit het niets. Veel sterkte.
Hi Andre, dat contact opnemen was veel te vroeg. Zoals ik schreef moet je dat pas over een paar weken doen, niet nu al. Dat ze niet reageerde op je uitnodiging betekent heel eenvoudig dat ze dat niet wil. En dat risico loop je voortdurend als je nu allerlei pogingen doet. Zoals ook het artikel aangeeft, kun je beter pas van je laten horen als je weken tot maanden verder bent. Ze krijgt dan gelegenheid om je te missen, wat nu duidelijk niet het geval is. Grt, A.
Zondag was het de doorslaggevende dag, het was zijn verjaardag en het zat me al langer dwars dat hij niet zo vaak luister of echt leest wat ik zeg of typ. en zondag zaten we in een restaurant en ik zei tegen hem dat ik om 9 uur thuis moest zijn vanwege school. Hij spreekt zijn moeder aan, en ik vraag hem niks te zeggen, want ik wil niet dat we gaan haasten. Daarop zegt hij ik zeg alleen dat we de taart op een andere dag doen. Ja dat is goed, maar mijn vriend is Argentijns dus hij praatte spaans tegen zijn moeder. Als hij heeft gezegd wat hij wou zeggen antwoord zijn moeder om negen uur?? dus ik ga er van uit dat hij het toch heeft gezegd. Maar dat had hij niet gezegd. Toen werd ik boos op hem, maar dacht bij mezelf ik blijf gewoon rustig, want het is zijn verjaardag. Maar voor hem is dat niet zo overgekomen.
Dat weekend werd door omstandigheden mijn dochter niet door haar vader opgehaald, ik had daar de nodige frustraties door en dat kwam die zondagmorgen eruit. De irritatie van mijn ex liep zelfs zo hoog op dat hij kwaad uit bed is gestapt en niets meer tegen me zei totdat hij zijn jas aan had en ik hem net nog een afscheidskus kon geven en hij ging naar huis.
ik had het erover met vriendin van mijn ex zijn broer (beetje moeilijk, ik weet het), ze zei dat hun ook wel eens uit elkaar waren gegaan, maar als ze een keer met hem ging praten dan wisten ze dat ze beide dom waren en ze nog van elkaar hielden. mijn mijn ex is niet heel erg als zijn broer, maar ik had een plan bedacht dat als het deze week niet goed komt of nog niet hebben gepraat. dan ga ik zaterdag naar hem toe met koekjes die ik ook voor hem had gebakken toen we 6 maanden samen waren.
De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.

Beste Albert, een heel verhelderend artikel. Mijn vriendin geeft zelf aan te kampen te hebben met bindingsangst. Veel punten uit bovenstaand artikel herken ik inderdaad in haar. De eerste weken van onze nog prille relatie waren heel intens en heftig in de goede zin van het woord. Zij gaf aan gevoelens te hebben die zij in 32 jaar nog nooit had gevoeld. Nu de relatie wat serieuzer lijkt te worden zegt zij dat het verliefde gevoel prompt minder is en waarschijnlijk wel weer terug komt als we het rustiger aan doen. Gelukkig wil zij onze relatie een kans geven omdat zij weet dat het diep van binnen goed zit, maar ik ben bang dat dit in de weg staat van iets dat heel mooi kan worden. Hoe ga ik hier mee om?
Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?
Ik vertelde daardoor continu wat ik aan het doen ben en wat ik verander aan mijn leven. In de hoop haar te kunnen overtuigen tot gisteren. Ze had een date met een vriend van haar school. Zij is 19 en heel mooi.. Ik wist dit niet, daar zei ze niks over. Ik hoor van andere mensen die die de nieuwe vriend ook kende da hij wel zijn fouten heeft, maar ik kende die jongen niet. Ik zeg dit tegen mijn vriendin van waarom doe je dit? We zouden gisteren ook twee jaar samen geweest zijn. Ik stuur wat ik voor haar voel, dat dit gedrag heel verkeerd was. En ik zei tegen haar wat ik hoorde over de nieuwe vriend. En ineens met twee in de verdediging. Wij zijn vrienden en dat da kan maar dan ga je niet naar de cinema en drinken. Echt een date leek dit.
Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try
Als je graag een serieus gesprek met hem wil voeren, denk dan goed na over hoe je hem benadert. Benader hem niet op een al te serieuze manier. Dit kan bedreigend overkomen en zijn bindingsangst aanwakkeren. Wees opgetogen en positief. “Ik breng heel graag tijd met je door en ik voel me gelukkig als ik bij jou ben. Ik wil graag checken of we nog steeds op één lijn zitten. Ik weet dat het nu nog te vroeg is, maar ik wil in de toekomst graag trouwen. Ik wil er zeker van zijn dat ik met iemand date die dezelfde waarden als ik heeft. Begin je mij als iemand te zien waarmee je dat uiteindelijk zou willen, nu we elkaar steeds beter leren kennen?”
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012
Mijn relatie is afgelopen dinsdag na 1, 5 jaar uitgegaan. S'ochtends stuurt hij mij sms'jes (ik was net aan het werk, hij sliep nog toen ik vertrok, woonde samen in zijn huis).dat hij mij niet kwijt wilt en van mij houdt en waaraan hij zich irriteerde. De dag ervoor hadden we ruzie. S'middags stuurt hij dat dit moet stoppen en we uit elkaar gaan. Op zijn eerste sms'jes had ik alleen gereageerd met ik hou ook van jou en we komen er wel uit. Na de middag heb ik hem gesmeekt, boos geworden enz. Alle foute dingen. Toen ik aan het inpakken was zag ik zijn contact met zijn exvrouw en daar is hij nu ook bij terug. Dit is vijf keer eerder gebeurd ivm oude liefde roest niet en hun dochtertje.
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?
Nadat ik mijn liefde bedrogen had en haar graag terug wou, kwam ik op deze site uit. Ik heb het boek van Michelle meteen gekocht & heb gelijk al haar tips in de praktijk omgezet. Ik heb dankzij haar "ex-terug model" en de zogenaamde "weerstandswisser" mijn ex terug. Ik ben terug een gelukkig man & heb geleerd uit mijn fouten. Michelle vd Berghe is een naam die ik nooit meer zal vergeten.

Ze woont nu thuis bij haar moeder. En heeft ze er een punt achter gezet. Na 3 weken geen contact heb ik haar gesproken over koetjes en kalfjes en ook vragen naar mij. Ze lachte en ik maakte een compliment en toen werd ze verlegen ik vroeg of ik haar een mail mocht sturen toen zij ze als jij je er goed bij voelt moet je dat doen. Ik heb het luchtig gehouden.
Oh ik mis hem zo hard. Ik heb hem 3 jaar gewild, we hebben elkaar eigenlijk wat versmacht in het begin omdat we het allebei zo graag wilden. Ik weet perfect waar het fout gelopen is, ik was onzeker en pushte hem om te praten, waardoor we ruzie kregen. Waarom wil hij me toch niet meer. Ik hoop zo dat hij terug warme gevoelens krijgt voor me als hij me ziet.
Hi Hoopvol, een enkele ex is ronduit arrogant en denkt dat er zo naar hem gesmacht wordt dat een oude vriendin ertoe gedreven is om hem zelfs 'anoniem' te gaan bellen, schrijven of wat dan ook. Je zult de eerste niet zijn en dat is dus tevens mijn verklaring. Of hij jou omgekeerd wel met anonieme berichten bestookt weet ik niet, maar dat zou best eens kunnen. Want waarom komt hij anders op dat rare idee!? Misschien wilde hij ook zeker weten dat jij het in elk geval NIET was, zodat hij zich kan richten op zijn andere contacten. En hoopt hij bijvoorbeeld dat het iemand anders was! Ga niet mee in zijn sms-gestalk want je moet je in geen geval verlagen tot het niveau waar hij zich klaarblijkelijk op begeeft. Groetjes, A.
Zo heb je misschien een iets duidelijker beeld. Ik wil zelf ook anders zijn, terug naar mijn oude situatie zoals ik was toen we wat kregen. En dat is met wat kleine aanpassingen heel goed mogelijk. Ik ben in gesprek met mijn baas, ik leer mijn eigen verantwoordelijkheid op te bouwen en het praten is een kwestie van de knop omzetten en je gevoelens uit te spreken. Zoals ik altijd deed. Reactie infoteur, 28-06-2012
Het jagen vinden de meeste mannen het leukste deel als ze een vrouw ontmoeten. En het gedeelte dat ze weglopen? Dat is de bindingsangst die parten speelt. De meeste mannen ontgroeien deze fases op latere leeftijd, maar helaas niet allemaal. Hier kan je leren hoe je een zelfverzekerde, stabiele man kan herkennen die niet een heleboel praatjes heeft als je ze ontmoet, om na een date of 2 stilletjes te verdwijnen.
Tags: als je je ex terug wilt, ex terug krijgen, ex terugkrijgen tips, ex terugwinnen, hoe je ex terug krijgen, hoe krijg ik haar terug, hoe krijg ik hem terug, hoe krijg ik mijn ex terug, hoe krijg ik mijn man terug, hoe krijg ik mijn vriend terug, hoe krijg ik mijn vriendin terug, hoe krijg ik mijn vrouw terug, hoe krijg je je ex terug, hoe win ik haar terug, hoe win ik hem terug, ik wil haar terug, ik wil hem terug, ik wil mijn ex terug, je ex terug, je ex terugwinnen, liefde terugwinnen, terug bij je ex
Hij is wel positief. Hij kan niet zeggen of hij verliefd is.. daardoor heb ik ook twijfels.. Hij vind elkaar 1 a 2 keer per week zien wel prima en soms heb ik het gevoel alsof hij me ook vergelijkt met een vriend of zo van hem. Maar soms kan die wel lief zijn.. Ik vind dit heel moeilijk. Ik ben namelijk blij met hem, maar om de zoveel tijd komen de twijfels weer..
Ik wil dit zeker herhalen maar merk toch dat ik het eng vind zodra hij dichterbij komt, ofwel dat we echt contact hebben zeg maar. Ik stel mij nooit open op voor wie dan ook, maar bij hem gaat dat vanzelf. En dat voelt zo vertrouwd, maar tegelijkertijd zo eng en benauwend. Zodra ik dit ineens besef, trek ik mij net zo hard terug. Ik weet wat ik wil, maar eenmaal daar durf ik het niet en sluit ik mij af. Het veroorzaakt alleen maar een constante discussie met mijzelf.
2 maanden geleden gaf mijn vrouw na een fikse ruzie ( de druppel) aan dat ze niet verder met mij wil en dat ze wil scheiden. We zijn 17 jaar geleden na 6 jaar huwelijk van elkaar gescheiden en 16 jaar geleden hertrouwd we hadden op dat moment een dochter. Alles wat hierboven in dit artikel staat klop. Ik heb haar emotioneel verwaarloosd dat besef ik me wel degelijk en dat is niet terug te draaien.We hebben beide geen fijne jeugd gehad dit heeft invloed op je leven. Zij heeft moeite met veranderingen en kan moeilijk vergeven. Er was ook een sleur in onze relatie geslopen. Dit is wie wij in mijn ogen zijn in een notendop.

Hi R Nico, je beschrijft een relatie waarin geen vertrouwen was, en waar een goede timing geen plaats had. Het begon al dubieus doordat je in bed kroop met het meisje waar je vriend verliefd op was. Geen beste binnenkomer. Een huis kopen op basis van wat verliefdheid kan verder enkel fout lopen, net zoals het aanschaffen van babyflesjes als er geen baby is. Voor je controledrang bleek je achteraf een goede reden te hebben. Na de breuk had ze immers binnen drie dagen een ander, een vriend van jou. Het komt allemaal zeer onvolwassen over, ook wel te zien aan het feit dat je ex nu weer bij haar moeder woont. En jij reageerde op het geheel door op haar auto te slaan en te roepen dat je haar terug wilt. Waarom zou je dat eigenlijk willen? Je noemt haar lui, koppig en bazig. Ze lag in bed met je vriend (koek van eigen deeg), geniet van je geschenken, en zegt niet van jou te houden. De relatie was ongezond en hing van kinderlijkheid aan elkaar. 'Wanneer krijg ik een verlovingsring?', 'Wanneer gaan we een baby maken?'… juist ja. Het beste is dat je haar lange tijd met rust laat en eventueel daarna contact opneemt om te vragen hoe het gaat. Hopelijk zijn jullie dan allebei 'ouder en wijzer' geworden. Sterkte, A.


Ik heb bijna 20 maanden een relatie gehad met mijn ex, we hadden in het verleden veel irritaties en ruzies, maar ik heb veel voor hem veranderd (waar ik het trouwens zelf ook over eens was, want ik kon echt onuitstaanbaar zijn). Mijn ex heeft mij woensdagavond verteld dat hij een punt achter de relatie wilt zetten, hij heeft al vaker op dit punt gestaan, omdat hij het gezeur zat was en ´vrijer´ wilde zijn. Hij was 3 dagen ‘ziek’ thuis gebleven en heeft toen heel veel na zitten denken over onze relatie, hij dacht dat het beeindigen ervan, het beste zou zijn.
Je loopt wat rond te struinen in de supermarkt, op zoek naar die ene overheerlijke reep chocolade, tot je plotseling je ex tegen het lijf loopt – letterlijk. Met grote ogen kijk je hem aan. Je voelt het bloed al naar je wangen lopen, en de zenuwen gieren door je lichaam. En wanneer hij je schouders vastpakt om ervoor te zorgen dat je niet omvalt, beginnen de vlinders in je buik weer te fladderen. Shit!
Ik had 30/09 gezet als datum, maar zolang heb ik niet moeten wachten op 17/07 heeft ze definitief de knoop doorgehakt en nu is ze in snel tempo alles aan het regelen bij de notaris. na een afsluitende sessie bij de relatietherapeute (weliswaar zonder haar) tot de conclusie gekomen dat ze haar eigenlijk nooit heeft kunnen verbinden met mij en dat eigenlijk niet kan met iemand. daarom ook mijn heftige reacties naar haar toe uit onbegrip van het niet verbinden (ik praat mijn deeltje zeker niet goed want daaraan werk ik nog steeds verder). het jammere was enkel dat niettegenstaande elke poging, ze dit helemaal niet wil inzien. het maakt het extra moeilijk eigenlijk te beseffen dat de relatie ten dode was opgeschreven van voor we eraan begonnen, en dat voor haar deze situatie zich zal herhalen. ik heb moeite met het feit dat ze daarvan wegloopt.

Ze zit daar nu en ik heb verder nog niks van haar gehoord. ik vraag me af wat kan ik nu het beste doen om haar terug te winnen. Ik wil haar niet kwijt. Ik wil graag een relatie die staat op vertrouwen en dat betekend voor mij ook vertrouwen geven want nooit is er iets geweest wat mij wantrouwen zou moeten hebben gegeven. Ik ben ziekelijk jaloers. Maar ik wil graag dat we nu lekker samen verder kunnen zoals we dat deden. en dan zonder nonstop op elkaars lip te zitten en haar te checken. Wat kan ik het beste doen? Reactie infoteur, 08-06-2012
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Elke verslaving drukt op een relatie, tot een breuk aan toe. Haar nu proberen te overtuigen dat je stopt met die rommel en jezelf wilt verbeteren, zal niet meteen helpen. Zij moet namelijk na verloop van tijd zelf merken dat je ten goede bent veranderd. Dit kost tijd. Heel veel tijd! Omdat je eerdaags een gesprek hebt kun je het best direct korte metten maken met je drugsverleden en dit haar meedelen. Daarnaast moet je excuus aanbieden voor alles wat je in jouw ogen fout gedaan hebt en wat haar trof. Zeg erbij dat het gebeurene verkeerd was en dat je er alles aan doet om straks beter voor de dag te komen. Dat je erop vertrouwt dat het goedkomt, ook al duurt het nog een poos. Dat je dat belangrijk vindt. Ga niet gedetailleerd in op je oude gedrag, omdat je dan waarschijnlijk een te negatief gesprek krijgt. Verder is het natuurlijk aan jouw ex hoe ze zal reageren. Of ze verder gaat met die ander, of ze jou na een lange pauze een antwoord geeft en je misschien wel weer wil ontmoeten. Enzovoorts. Vooralsnog staat het er niet best voor, maar dat weet je zelf ook. Sterkte, A.

Mijn vriend en ik zaten in een relatie van 4 maanden. We waren al eerder uit elkaar gegaan vanwege te veel ruzie, maar hij miste me en kwam binnen een maand terug. We probeerde het opnieuw en in het begin ging het heel erg goed en onze band was veel sterker... Tot dat ik mijn moeder vertelde van onze relatie en zei dat ze hem eerst wou zien voordat ik met hem omging. Het werd steeds moeilijker om hem vaak te zien, want mijn moeder is niet vaak in Nederland. Dat was de reden dat mijn vriend en ik vaak ruzie begonnen te krijgen. Hij maakte het 2 dagen geleden met mij uit omdat hij de ruzies zat was en vond dat elke dag ruzie maken en daardoor ook dagen geen contact hebben niet gewoon in een relatie. Ik heb heel veel spijt van hoe ik alles heb aangepakt. We zijn allebei heel erg koppig maar ik weet dat als mijn moeder hem ontmoet heeft en mij meer vrijheid zou geven dat er zo wie zo minder ruzie is en onze band veel sterker zou kunnen worden.


Bovendien krijg je in liefdesrelaties ook een glasharde spiegel voorgehouden van je eigen identiteit. Dingetjes in het gedrag van de ander waar jij je aan ergert, kunnen je confronteren met delen van jezelf waarin je nog iets te leren hebt. Je irriteert je er bijvoorbeeld aan dat je partner soms nee zegt, terwijl je zelf altijd voor iedereen klaar staat. Zo vaak dat je jezelf soms voorbijloopt.

in 2007 kreeg ik een relatie met de vrouw die ik al jaren ken. in 2009 zijn we gaan samenwonen… omdat het fijn was om samen te zijn en een gezin te vormen met haar dochtertje uit een eerdere relatie. tijdens die periode de nodige problemen gehad, m aar eigenlijk was er niets wat we niet aan konden. nou was mijn ex wel iemand met een gebruiksaanwijziging. maar ze was bovenal een goede moeder en een vrouw die echt goed voor haar man zorgden. toen we eenmaal gingen samenwonen, nam haar jaloerse gedrag de overhand. kon niet de deur uit of ik kreeg alweer een smsje met de meest leuke verwensingen naar me hoofd. ook kregen we steeds meer ruzies over alles en niks. toen heb ik 2010 maar besloten om een punt achter de relatie te zetten. veel discussies en veel tranen later. zijn we toch in goede harmonie uit elkaar gegaan.
Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.
De meeste vrienden van ons zeggen dat ik verder moet, dat er niets aan te doen is en dat het gaat zoals het gaat. Wat moet je nou doen als er maar een wilde scheiden en de ander niet? Wie zijn geluk is belangrijker? De ongelukkige die wilde vertrekken of de ongelukkige die alleen achter blijft? Ik heb het gevoel dat ze de stekker er veel te snel heeft uitgetrokken. Sommige mensen gaan vreemd en krijgen een tweede kans, waarom ik niet? Ik laat haar nu zoveel mogelijk met rust. Af en toe een whatsapp. In de tussentijd probeer ik op mezelf te focussen. Lekker veel sporten, proberen te genieten en werken aan mezelf. Zelfverzekerder worden, stoerder, mannelijker ofzo. Ik hoop dat ooit met de tijd, ik haar weer tegen zal komen en er misschien weer een vonk overspringt bij haar. Is dit een domme gedachte? Ze heeft zelf duidelijk aangegeven er "klaar" mee te zijn. Ik vraag me echter af in hoeverre de scheiding is geweest vanwege ons, of omdat ze ook niet lekker met haarzelf ligt (dit hoor ik vaker van haar omgeving). Ik weet dus dat ik verder moet. Maar wil dit niet. Ik wil niet opgeven (had ik dat maar niet eerder gedaan he, zullen jullie wel denken). Ergens denk ik namelijk dat ze stiekem ook wel eens spijt heeft, maar te trots is om dit ooit toe te geven. Het is gewoon zo zonde allemaal. Reactie infoteur, 11-12-2012

Ik denk soms dat een breuk soms ook aan de omstandigheden kunnen liggen. Ik heb met een jongen ongeveer een half jaar gehad. Maar dat we ver weg woonden maakte de relatie moeilijk. Destijds zat ik ook niet lekker in mijn vel en hebben dus ook veel discussies gehad (ik had al genoeg aan mezelf op dat moment). Nu een paar maanden later woon ik 20 minuten fietsen van hem vandaan (wat eerder 2,5 uur reizen was). Nog steeds wil ik hem terug.. weet ook wel dat deze instelling misschien niet goed is en zit er zelfs aan te denken om hem van facebook te verwijderen. Juist omdat het mij kwets en ik met mijn gedachte bij hem blijf hangen als ik telkens op zijn pagina blijf kijken. Het is moeilijk!
Ik denk dat het soms makkelijker is als je beide uitgekeken bent op elkaar en het gewoon een opluchting blijkt dat de breuk er uiteindelijk is. De relaties die eindigen maar die in feite niet hadden moeten eindigen doen onmenselijk veel pijn. Zoals Benny ooit zo mooi zong in het liedje waarom fluister ik je naam nog kan niemand het mooier beschrijven: hij besluit met ik had je beter niet gekend.
Eind 2011 begin 2012 was ze het zat ze wist niet wat ze wilde en maakte het uit. Ik was kapot, echt gebroken. Me toekomst viel in duigen. We hadden al eerder plannen gehad om samen te wonen enzovoorts, maar ze was er nog niet aan toe, maar het zat er echt in. We hebben wel al die 3 jaar bijna continu bij elkaar geslapen, de ene week bij mijn ouders de andere week bij haar. Maar het was dus over, ze leerde al vrij snel iemand anders kennen waardoor ik me nog minderwaardiger voelde. Ik heb ook wat ‘gescharrelt’ met vrouwtjes. En in de zomer van 2012 ( we hadden al die tijd wel enigszins contact gehouden via whatsapp) vertelde ze oppeens dat ze dood ongelukkig was omdat ze mij niet kwijt wilde raken. Ik was in de buurt en gingbij haar langs, ik was net zo goed als over haar heen en ik trapte er weer in. In de oude gevoelens.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op een dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes. Ze zegde me dat ze blij is hoe ik nu geworden ben, super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen.
Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn. ‘Gezellig,’ zei de eekhoorn. ‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier. ‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’ ‘Nou ja … een klein beetje dan.’ Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was. ‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij. ‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan. ‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier. ‘Missen?’ ‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’ ‘Nee,’ zei de eekhoorn. ‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’ ‘Wat voel je dan?’ ‘Ja, daar gaat het nou om.’ ‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig. ‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’ ‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn . ‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’ De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen. ‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht. ‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’ En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’ ‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn. ‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte. De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer. ’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden. ‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’ ‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.. ‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.......... En toen kwam er een olifant..
Nu 4 maanden nadat het uit is gegaan met mijn (ex)-vriendin, waar ik een relatie van 3,5 jaar mee had, heb ik nog steeds veel gevoelens voor haar. Ik (27) en zij (22, bijna 23) hebben die 3,5 jaar veel mooie en leuke dingen gedaan en toch was er altijd die onzekerheid van haar kant (dat had ze al voordat ik haar leerde kennen) en ook periodes van achterdochtigheid en wantrouwen (ik ben nooit vreemd gegaan, maar zij zag dat anders door m.i. onder andere die "chronische" onzekerheid). Ik heb dit altijd geaccepteerd en heb daarmee weliswaar een hoop oude vriend(inn)en links laten liggen.
Vermoedelijk is je (ex) vrouw in de war, worstelt ze met tegenstrijdige gevoelens en weet ze niet hoe ze het op een rijtje kan krijgen. Vermoedelijk voelt ze zich ook schuldig tegenover jou, de kinderen, familie, etc. En ze is na die 10 jaar relatie en 5 jaar huwelijk toe aan een frisse wind. Menselijk! Die jongere man biedt haar vermoedelijk avontuur waar ze zo erg naar snakt.
Ik heb haar gekwetst en dat doet zeer. Nu 2 weken na de hand wil ik haar terug. Maar hoe? Ik heb na drie dagen dat de relatie over was, stom weg de stoute schoenen aangetrokken en na haar deur toe gegaan en wou met de praten. Maar ze was er nog niet klaar voor, en beter elkaar niet zien zei ze. En ik legde zo doende de rozen neer. Drie dagen er na vroeg ik Loef hoe het met der ging. En het ging goed zei ze. En bedankt me voor de rozen. Lief zei ze. Ik zei weet voor wie ze zijn, een speciaal persoon en ze reageerde alleen met: lief! Kus!

Ben niet bij de pakken gaan zitten en heb aan de begeleiding van haar tehuis om samen te zitten, ook met haar moeder. Doordat de begeleiding echter luistert naar haar moeder kan ze geen contact meer maken met mij. Niettegenstaande we al plannen hadden om samen te wonen, want was en nog steeds stapelverliefd op haar en de affectie die ik van haar kreeg, was geweldig. Onze liefde bloeide open.
×