Hi Andre, dat contact opnemen was veel te vroeg. Zoals ik schreef moet je dat pas over een paar weken doen, niet nu al. Dat ze niet reageerde op je uitnodiging betekent heel eenvoudig dat ze dat niet wil. En dat risico loop je voortdurend als je nu allerlei pogingen doet. Zoals ook het artikel aangeeft, kun je beter pas van je laten horen als je weken tot maanden verder bent. Ze krijgt dan gelegenheid om je te missen, wat nu duidelijk niet het geval is. Grt, A.
Als jullie al een paar maanden aan het daten zijn, is dit absoluut geen rare vraag, maar bereid je wel voor op een gesprek wat misschien minder leuk voor je wordt. Het kan natuurlijk zijn dat hij om persoonlijke redenen een relatie niet aandurft. Misschien heeft hij (een beetje) bindingsangst of heeft hij heel slechte ervaringen gehad met een ex. Dat zijn dingen die ervoor kunnen zorgen dat hij het lastig vindt om zich écht te binden. Maar - en dat is veel minder leuk om te horen - de reden waarom hij zich wil binden kan ook zijn dat hij je niet leuk genoeg vindt voor een relatie, alleen voor een tijdelijke.

Wat betreft haar hebben, ons prive contact staat op een laag pitje, dus van haar kant "lijkt" er geen "gemis". Ook heb ik via een kennis vernomen dat het contact met die mannelijke vriend opgeschroeft is, tenminste deze week heeft ze hem al 3 keer gezien (ook een keer met andere vrienden erbij). Het hoeft niks te betekenen want in pricipe ziet ze al haar vrienden veel… Hij had zelfs gebeld toen ik met pasen bij haar was, alleen hoorden we de telefoon niet en ze heeft hem pas de volgende dag (24 uur later) terug gebeld (had ik ff gecheckt). We hebben ooit wel eens een pittge gesprek gehad over ons en iedere keer zegt ze er niet klaar voor te zijn, stabiel te willen zijn, niet te weten of het een vrouw of toch een man word… Maar ja als ik dan kijk naar pasen en hoe gezellig het in principe was, niet dat we aan elkaar zaten te plukken ofzo, het was gewoon gezellig.
Angst bepaalt een groot deel van onze beslissingen. Wat wij eten, waar wij leven en hoe wij ons geld verdienen zijn beslissingen die uit een mix van angsten en wensen voortkomen. Bij de zoektocht naar een partner is dit niet anders. Wanneer je weet welk gedragsmodel mannen vrezen kun je niet alleen de reacties van de heren, maar ook je eigen gedrag en diens uitwerking op tussenmenselijke relaties beter inschatten. Dit voorkomt liefdesverdriet en misschien heb je hierdoor wel echt de kans de ware te leren kennen!
Nu zijn we opnieuw een jaartje half samen, maar ik stel vast dat de laatste tijd ik me toch niet zo super voel. we leven in een sleur. Altijd zijn de kinderen er en nooit hebben we tijd voor ons samen. ik heb dit al een paar keer laten vallen maar dit zonder veel succes. Ook zijn we op liefdes vlak veel achteruit gegaan in het laatste jaar. We leven samen maken geen ruzie maar meer is er niet meer. Ik weet niet wat te doen en voel me soms dagen slecht.
Ik zou die zaterdag langs komen om mijn spullen op te halen en was de hele ochtend al zenuwachtig. Mijn ex smste mij 1.5 uur voordat wij de afspraak hadden met het bericht dat zij erg zenuwachtig was en ik eerder kon langskomen. Eenmaal bij haar aangekomen wilde ik mijn spullen pakken maar mijn ex gebaarde mij om op bed te komen zitten. Ze wilde alleen maar knuffelen en het was een erg intiem moment. Na 5 min belde haar vader en vroeg wat wij aan het doen waren. Ze vertelde er ook bij dat hij het niet goed wilde hebben tussen ons. Dit verbaasde mij aangezien ik altijd super beleefd was geweest en hun met alle respect heb behandeld. Mijn ex raakte duidelijk geïrriteerd van haar vaders telefoontje. Wij hebben zo'n 30 a 45 min geknuffeld en tegen elkaar aangelegen. Heb daarna mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Die avond ging ik uit met vrienden en toevallig was mijn ex in dezelfde kroeg. Toen ik even ging nazitten met vrienden kreeg ik een berichtje van haar dat ze de hele tijd op mij had gelet en dat ze vond dat ik er heel erg aantrekkelijk uit zag maar dat ze wel bij haar beslissing bleef dat t uit was. Ik vroeg haar om geen contact meer met mij op te nemen en het te laten rusten. Ondanks dat ik dit zo'n 4-5 keer had gevraagd bleef ze mij berichtjes sturen met dat ze mij miste maar zei daarop meteen dat ze bij haar beslissing bleef. Ik heb haar nadrukkelijk gevraagd geen contact meer met mij op te nemen en dat ging voor zo'n 5 dagen goed. Tot gister avond dat ik weer berichtjes kreeg van haar. Daarin stond dat ze het goed vond dat het zo goed ging met mij, de reden waarom het ook uitging tussen ons omdat ik niks omhanden had. Ik heb hier in de tijd die ik had hard aan gewerkt. Ik heb mij ingeschreven voor 2 opleidingen, ik begin in januari een MBO opleiding en als het meezit met wat toetsen ben ik vanaf september toelaatbaar op het HBO. Ik sta op het punt om mijn eigen onderneming te starten en het werk stroomt al binnen. Met mijn ouders en mij gaat het heel erg goed en door mijn voeding aan te passen heb ik totaal geen last meer van agressie of woedebuien. Ze vond t knap dat ik zo hard aan mijzelf had gewerkt en was bang dat ik in een diep gat zou belanden (heb haar toch wel het tegendeel bewezen). En hoopte dat wij binnenkort vrienden zouden worden omdat het altijd zo gezellig was. Nu was het zo dat ik gister bezig was met wat dingen en ik niet kon reageren. Na anderhalf uur stuurde ze nog een berichtje met een excuses voor het berichtje want ze ging ervan uit dat ik er nog niet aan toe was omdat ik niet reageerde maar hoopte wel dat we af en toe contact konden houden. Ik begrijp gewoon niet waarom ze in zo'n korte tijd weer contact met mij opneemt terwijl ze weet dat wij er beiden niet aan toe zijn. ik hoorde tevens van een vriendin van mij die laatst met mijn ex ging praten dat de enige reden was dat t uitging dat ik niks om handen had. Die vriendin vertelde dat zij dit persoonlijk geen goede reden vindt om het daarom uit te maken en dat je daar juist samen aan moet werken. Mijn ex kon hier geen antwoord op geven. Ik heb nog steeds de hoop dat t goed komt en ben hard aan mijzelf aan het werken maar weet niet hoe ik nu verder moet.
Ik had 1 jaar met hem maar doordat ik loog en gemeen deed en met jongens ging praten heeft hij gezegt dat hij me zat is en hij vraagt vaak hoe is het met de jongens en als ik zeg heb ik niks snel mee te maken dan xegt die geloof je het zelf en hij praat ook heel droog tegen me en hij zei ook heb geen gevoelens meer en ik vertrouw je nietmeer 2 wekem gelede xei die mog dat hij nog om me gaf en van me hield en na een week vroeg ik of die tijd nodig had hijxei jaisgoed en gisteren zei hij ik wil niet na 4 dagen, en hijxei daarna heb al ie, amd ze is model ditdat en keeknop zn fb en er staat geen eva op en me nivhten zeggen hij maakt je jaloers hij wilt je nu alkeen maar terugpakken dus laat hem met rust maar ben bang dat hij evht wegblijft helpp!!!!! Gr rihane
Je kan gevoelens niet forceren en je kan iemand niet dwingen om zich aan je te binden. Als je iets heel graag wilt, kan het zijn dat je er maar op blijft hopen en er maar voor blijft vechten. Natuurlijk, als hij nog niet klaar was voor een relatie en wel heeft aangegeven dat ~ooit~ te willen, is het helemaal niet gek daar op te wachten. Maar waarschijnlijk wil je niet voor eeuwig wachten, dus op een gegeven moment kun je hem eerlijk vragen: heeft het zin dat ik op je blijf wachten?
De ouders wouden dat ik een deel van de huur van het huis naar hun rekening stortte, ik wou dat niet en heb het met haar over gehad. Ze begon te wenen en uiteindelijk om niet in discussie te gaan heb ik dat aanvaard. Betaalde ook gas en elektriciteit, internet, soms een uitstapje, soms ook eten, verlof, hout, enz. Heb ook nieuwe dakramen betaald in haar huis, een deel van de nieuwe zetel, enz. Eigenlijk normaal als je samen leeft.
Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
en been there done, that, ik weet hoe moeilijk het is, maar het zal elke dag wat beter gaan en wat zul je trots zijn op jezelf elke dag als je het gaat volhouden. Elkaar blijven zien op het werk lijkt mij ook moeilijk hoor. Maar wat zul jij je straks sterk en stoer voelen als zij eens achter jou aan gaat lopen ipv andersom. Of iemand anders… als zij het niet gaat doen, weet je ook genoeg, maar… hoe dan ook,
Vlak voor oudjaar 2014 heeft mijn ex het uitgemaakt. Ze heeft een scheiding achter de rug waar ze nog niet van bekomen is. Ze wilt wel zegt ze maar ze kan niet. Nadat ik wat getreurd heb ben ik terug beginnen uitgaan wat me erg bevalt. Ik heb haar dan ook gerust gelaten. Vorige week heb ik voor de eerste keer gitaarles gegeven aan haar (vrouwelijke ) collega. De dag nadien kreeg ik een sms van mijn ex om te vragen hoe die les geweest is. Volgende week komt ze bij mij eten op haar initiatief. Zijn dit signalen die ik moet interpreteren als dat ze terug komt of ben ik mijzelf iets aan het wijsmaken?
Vanaf hier was het duidelijk gedaan en heb ik geen druk meer gezet op haar. We hebben beide afstand genomen van elkaars ouders en dan nog paar uurtjes met elkaar op de kamer gesproken. Dit was normaal en ging over wat er fout liep, over herinneringen, zaken die nu niet doorgingen (reis), wat doen we met foto’s etc. Bij het laatste gesprek, laatste keer dat ik haar zag (nu 3 weken op de dag bijna) is ze in mijn armen ingestort en wou ze opnieuw beginnen en me niet kwijt enzovoort. 3 dagen later stond haar besluit absoluut vast dat ze niet verder wou. Zeer verwarrend voor mij dus ook.
Nu wil hij geen contact meer, leest sms'jes en mails van mij niet, beantwoord niks, en had mijn laatste spullen in de schuur gezet. Afgelopen dinsdag heeft hij wel nog afscheid s'avonds laat genomen toen ik al vertrokken was. Ik heb alle fouten gemaakt en hem nog geen seconde met rust gelaten. Zijn laatste reactie was, al wordt het niks met ex tussen ons in elk geval nooit meer. Dat is mij nu wel duidelijk. Met zijn ex heb ik in een boze bui afgelopen dinsdag ook contact gehad. Zij zegt hij komt wel bij je terug tegen mij heeft hij dit ook zo vaak gezegd… Komt hij terug? De overige keren had hij nu allang weer contact opgenomen! Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 29-08-2012
Mijn ex en ik zijn nu een maand uit elkaar na een relatie van 1 jaar en 4 maanden. De eerste 9 maanden waren fantastisch, ondanks privéproblemen bij mij (mijn vader was ernstig ziek en een sterfgeval). Vanaf keer twee dat we elkaar zagen wisten we gelijk dat we elkaars droompartner waren, dat is nooit veranderd. Na die 9 maanden ging het weer wat beter met mijn vader en zijn we gaan samenwonen, maar toen kwam alle ellende erbij pas uit. Emotioneel, slecht slapen etc. Ik ben toen zelfs naar een psycholoog geweest om allerlei jeugdtrauma’s die omhoog kwamen te verwerken. Ik heb nog nooit zo’n moeilijke periode met mezelf gehad…
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.

Ze is, na enkele boze en lieve smsjes van me (ik had jouw artikel nog niet gelezen) zo lief geweest om mij daarna ook nog te willen zien om het uit te leggen, persoonlijk. Ik wilde dat liever niet, want het verdriet was voor mij te groot. Dus hebben we gezamenlijk besloten dat we zouden bellen zodat zij het kon uitleggen. Tijdens dit gesprek reageerde ze afstandelijk, tevens kon ze wederom geen reden geven waarom het gevoel zo plots weg is. Ze heeft wel gezegd dat niet haar bedoeling is mij pijn te doen, maar goed, dat is uiteindelijk een gevolg van kwesties van het hart die niet lopen zoals je verwacht. Het lag in de lijn der verwachting dat dit me uiteraard pijn doet en een intens gevoel van verdriet en gemis teweeg brengt. Ik was in tranen tijdens het telefoongesprek, iets wat ik wilde vermijden.
Ik ben een vrouw en heb samen geweest met een vrouw die na 1.5 jaar uiteen was met haar vriendin. In het begin was ze smoor op me en kon er niks stuk, we praten over trouwen , samenwonen, een kindje enz maar haar ex deed niks anders dan sturen en op de duur blokkeerde ze ten opzichte van mij, sex hadden we niet want dat ging niet voor haar. Toen had haar ex een ongeval op de dag en wilde ze haar graag gaan bezoeken, haar ex heeft daar misbruik van gemaakt en haar gekust. Toen is ze helemaal beginnen twijfelen. Mijn vriendin had tijd nodig. Ondertussen heeft ze die ander een kans gegeven, maar ze wil mij niet uit haar leven en met mij enkel vrienden zijn. Dus wil ze mij een paar weken niet zien, want ze voelt nog teveel voor me. wat moet ik doen?
De dag daarna hoorde ik hem niet meer, we hadden afgesproken maar hij kwam niet. Hij sms’te dat we naïef waren, dat we botsen en dat hij niet meer gelukkig was door allemaal kleine dingen die in zijn hoofd groot werden. Ineens werd ik overspoeld met al zijn negatieve gevoelens… Hij heeft dat allemaal opgekropt en is ineens ontploft. Natuurlijk… Ik heb hem toen 4 dagen met rust gelaten en we spraken af. Hij zei op voorhand al dat hij er geen zin in had, dat hij stress had en weer niets ging zeggen. En inderdaad. Hij was stil, en als hij al iets zei was hij negatief. Hij heeft me die avond gedumpt… Na 3 jaar van stille gevoelens en 1 jaar geluk.
Hallo, ik ben Lana Ivano. Na jarenlang in relatie te zijn geweest met mijn man, brak hij het uit met mij. Ik deed alles binnen mijn bereik om hem terug te brengen maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik voor hem had, ik smeekte hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en zij stelde voor dat ik liever contact zou opnemen met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te lokken om hem terug te brengen, ik had geen keus dan om het te proberen. Ik verstuurde de spreukgieter DR RICO OSULA en hij verzekerde me dat er geen probleem was en dat alles binnen drie dagen in orde zou zijn. Hij wierp de betovering en verrassend op de tweede dag, mijn man belde me. Ik was zo verrast, dat ik de oproep beantwoordde en alles wat hij zei was dat hij zoveel medelijden had met alles wat er gebeurd was. Hij wilde dat ik naar hem terugkeerde. Hij zei ook dat hij zoveel van me hield. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo zijn we weer gelukkig samen gaan leven. De email van de spell casters is: whatsapp of telegram hem nu +2347082727576 .. Je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak.

Hi B.J., je ex met woorden proberen te bewijzen dat je veranderd bent of wil veranderen is niet zo'n goed idee. Zij moet op een gegeven moment zelf inzien dat je van goede wil bent en jezelf kunt verbeteren. Maar gaat het daar wel om? In een relatie moet je jezelf kunnen zijn. Jij was dat. Zij was dat. Maar het boterde ergens toch niet zo best. Zij accepteert jou niet zoals je bent, eiste allerlei dingetjes van je omdat ze de volledige aandacht wilde. Dat is een beetje vrouw-eigen, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/55130-wat-vrouwen-willen.html
Bovendien herinner je je ex op deze manier aan alle redenen waarom jullie relatie niet werkte. Dat is natuurlijk wel het onhandigste wat je in deze situatie kan doen. Als je je ex er uiteindelijk van wilt overtuigen dat jullie weer bij elkaar moeten zouden moeten komen, moet je hem of haar vooral niet herinneren aan de negatieve punten, maar moet je je juist op de positieve punten richten.
Maar (en nu komt de maar): door mijn 'onderbuikgevoel' dacht ik gister opeens dat er iets niet klopte. Het was misschien een combinatie van dingen, of dat hij iets gezegd had, ik weet het niet. In ieder geval heb ik hem gisteravond nog gebeld, en (misschien heel fout) ontzettend lopen bluffen. Ik zei dat ik had gehoord dat hij met een ander meisje was gezien en dat ik nu niet zo goed begreep wat er nou de afgelopen nacht tussen ons was gebeurd.

Ik heb een relatie gehad van ruim 8 maanden maar is sinds vorige week vrijdag over. Ik ben een jongen en het is de eerste keer dat ik gedumpt word door een meisje waar ik veel van hield. En het rare was dat het volkomen onverwacht voor me was. Ik heb geen signalen gezien dat ze ermee zou kappen. Sterker nog, een week voordat ze het uitmaakte had ze een verrassing voor me omdat ''ik zo lief was''. Toevallig heb ik het geraden maar dat wist ik zelf niet, ik had meteen gezegd dat ga je toch niet kopen is zonde van je geld. En toen zei ze nou dan niet hoor. Ik had er echt spijt van want ik gokte toevallig goed. Mijn ex is een enig kind maar leidt een drukke leven door studie en werk. Ze heeft nooit 1 volledige dag vrij, of ze werkt of ze studeert of ze maakt huiswerk. Volgens mij was ik te veel voor haar. Ze zei toen ze het uitmaakte dat het gevoel weg was. Ik was heel erg gefrustreerd en had alle herinneringen die in me huis waren in de tas gestopt en aan haar gegeven. Het is nu een week uit en ik heb via whatsapp een contact met haar opgezocht. Aangezien we volgende week tentamens hebben wenste ik haar veel succes met tentamens. Zij vond het lief en vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat het goed ging en ik het druk had. Voor de rest zei ze ik heb het ook heel erg druk en ze had dus niet de neiging om te praten. Dus toen zei ik oke nou succes, het gesprek was toen over. Ik heb geen idee wat ik moet doen want vandaag was de enige keer dat ik met haar contact opzocht. Ik snap het gewoon niet ze zei toen we nog relatie hadden dat liefde alles overwint etc etc. Ik wil haar heel erg terug. Wat misschien niet erg onbelangrijk is is dat ik bijna 21 ben en zij 18. En we hadden af en toe ruzies die op zich nergens op sloegen. Ik zag haar ook alleen op een avond en heb geen kans meer gehad om wat leuks te doen omdat ze het zo druk heeft. Wat moet ik doen?


Hallo.onlangs is mijn relatie stuk gelopen. Door omstandigheden,wonen we nog steeds samen. Ik kan hier niet mee omgaan.het doet me zo pijn om elke avond terug thuis te komen.soms samen dingen doen. Ze zegt dat ze me doodgraag zie.maar niet de stap terug wil zetten voor een relatie.ik weet geen weg met mezelf en nog minder voor 'ons'. Kan iemand een beetje raad geven aub.
Ik heb mijn ex M. nadat hij er een punt achter had gezet alleen nog gesproken via msn of whatsapp en ik heb hem een brief geschreven waarin ik hem verteld heb hoe ik de situatie nu zie met de omgangsregeling en dat ik voor mezelf kies om samen te genieten met hem. Hij had de brief gelezen, maar voor hem had het geen zin meer, omdat hij er geen vertrouwen in had dat de situatie zo zou blijven hoe graag hij me dat ook gunt… Hij wilde wel contact houden, maar meer zat er niet in. Ik heb hem daarna nog via whatsapp gezegd dat ik hem het allerbeste wens en dat ik het leuk zou vinden als ik eindelijk een keer naar hem toe kon komen als hij is verhuisd. Ik kreeg een emotionele reactie terug van hem dat hij ook hoopt dat het goed blijft gaan met mij en dat hij het leuk vind als ik een keer bij hem langskom in zn nieuwe huis. Hij zei dat hij het heel dubbel vindt en me mist, maar dat het zo het beste is. De afgelopen 2 weken heb ik nog wat oppervlakkig contact gehad met hem wat voornamelijk van mijn kant kwam, maar hij wel normaal op reageerde. Vorige week zaterdag heb ik hem via whatsapp gevraagd of ik met hem op msn kon praten over dingen die mij niet helemaal duidelijk waren… Op msn heb ik gevraagd of hij een ander had leren kennen; "nee" zei hij "heb daar geen zin in" Hij vroeg aan mij of ik op een datingsite zat ik zei "ja, maar niet om de reden die jij denkt" vertelde hem dat ik verwachtte hem daar tegen te komen. Ik vroeg hem of hij dacht dat ik meer van hem verwachtte bijv. samenwonen? "ja" zei hij. Blijkt dus dat hij voor mij aan het denken was terwijl hij helemaal niet wist hoe of wat ik dacht.
Ze is toen op reis vertrokken en ik heb geprobeerd me erover te zetten. Na enkele weken zocht ze terug contact. Ze had zware ruzie gehad met haar mama op reis. Na lang praten met haar zus, zei ze me dat ze besefte wat ze had laten liggen. Ze wou het terug goedmaken. Ik heb toen de boot wat afgehouden en gezegd dat ik geen jojo was waar ze steeds kon naar terugkeren. We hebben een aantal keer nog afgesproken en gepraat. Ik stelde me voorzichtig op (wou niet nog es gekwetst worden), maar ik had wel nog gevoelens voor haar. Zij duidelijk ook voor mij. Ik voelde me toen goed in m'n vel en deed vrolijk als ik haar zag. Dat had duidelijk impact op haar, ze zei me vaak "je bent zo anders, zo vrolijk". Ik vertelde dat ik ook wou dat ze wat zelfzekerder werd en van een meisje in een vrouw veranderde. Dat ik haar als vrouw beter wou leren kennen (waarmee ik bedoelde: niet iemand die bang is van haar ouders).
Hi Ano, met de stemmingsstoornissen van je ex kun je niks. Kennelijk voelt ze zich zwakjes in jouw nabijheid en wil ze zich wat vermannen. Daar is niks op tegen, maar waar is ze zo bang voor! Ze wil je kennelijk alleen terug als je 'verandert'. Wat dat precies inhoudt weet jij beter dan ik. Het is in elk geval geen onvoorwaardelijke liefde, dus zie ik er op de lange duur niets in. Steek er geen energie meer in. Liefde zoekt zelf zijn weg, vaak zonder woorden. Aan mijn vorige berichten heb ik verder weinig toe te voegen. Groetjes, A.
Het is nu een paar dagen uit tussen mij en mijn ex, niet omdat we niet van elkaar houden, maar omdat hij vrijheid wil (uitgaan, op zichzelf wonen, vrienden gaan voor alles) en ik wil graag samenwonen en meer liefde en aandacht van hem. Dit begon steeds meer te botsen en we hebben met pijn in ons hart afscheid genomen. Hij heeft nu aangegeven dat hij voorlopig geen contact wil, en daar heb ik me bij neergelegd al is dat moeilijk. Voor mij is het zo raar dat dit een einde is terwijl we zo gek op elkaar zijn. Denken jullie dat er nog hoop is voor onze relatie om opnieuw te beginnen? Aan 1 kant denk ik dat hij nu van zn vrijheid gaat genieten maar er over een paar weken achter komt wat hij mist, maar aan de andere kant ben ik bang dat hij het wel goed vind zo. Ik hoor dat hij veel over me praat, heel benieuwd is hoe het met me gaat, en het zo vreselijk voor me vindt hoe verdrietig ik ben. Dit zijn wel goede tekenen toch?
Hi Verward, je verwarring is goed te begrijpen. Wie twijfels over de relatie uitspreekt is bezig de relatie af te breken, zo simpel is het. In je hele verhaal mis ik een zeer belangrijk gegeven, namelijk de praktische kant. Je zegt dat hij van de andere kant van de wereld komt. Welnu, als je de wereldbol bekijkt is er weinig hoop, of een van de twee moet zijn leven gigantisch wijzigen. Het lijkt erop dat hij terug wil naar zijn wortels, en het niet op zijn geweten wil hebben jou hierin mee te sleuren en je straks daar in de steek te laten. Ondertussen kwelt hij je door met liefdesuitingen en voel jijzelf heel sterk dat ie je soulmate is. Je moet nu kritisch naar de relatie en jezelf kijken. Jouw vriend doet dat ook, maar dan in erg negatieve zin. Hij pepert zichzelf in dat ie te jong is, dat ie zich eerst op andere zaken moet richten, dat ie ruimte nodig heeft, bla bla. Bindingsangst kan een rol spelen, maar wellicht heeft hij altijd al met de gedeelte gespeeld dat jullie relatie tijdelijk was. En probeert hij zich hier nu uit te werken, op een voor hem zo bevredigend mogelijke manier. En hij ziet hoeveel moeite je hiermee hebt, hoe emotioneel je wordt. Met het gevolg dat hij dichtklapt en er helemaal niet meer over wil praten. Omdat bij dit type relatie de praktische kant een enorme rol speelt komt de keus vroeg of laat toch op je dak. Blijft hij hier, blijf jij hier, gaat hij weg en/of neemt ie je mee? Allemaal vragen waar een antwoord op moet komen. Omdat jullie dit cruciale punt nu bereikt hebben staat alles op zijn grondvesten te schudden. Want hij wil wel terug naar zijn land, maar hij wil jou m.i. ook niet kwijt. En jij moet goed overwegen of je het er echt voor over hebt om huis en haard te verlaten voor iets onbekends aan de andere kant van de globe. Misschien heeft hij de beste beslissing allang voor je genomen, en weet je dat ergens wel. Het is een zeer pijnlijke situatie, die inherent is aan relaties die opbloeien tussen twee werelden. Juist om de latere pijn voor jou te verzachten, raad ik je aan om nu eens goed na te gaan of je je een leven zonder hem kunt voorstellen. Hij moet hetzelfde doen. Ik hoop dat jullie eruit komen op een manier die niet al teveel liefdesverdriet zal opleveren. Sterkte, A.
De dagen hieraan voorafgaand was er ook minimaal contact geweest (ook van haar kant). Ik zei het jammer te vinden. Dat ze het nog altijd als druk ervaarde en dat ze me niet in onzekerheid wil houden. Ze zei er met een schoonzus van haar over te hebben gesproken en dat ze het niet kan plaatsen. Ik zei haar als dit het gevoel is wat overheerst dan is het verstandig om de 2e date vanavond niet door te laten gaan. Ik stelde haar voor om het even te laten rusten. Dit vond zei een goed idee!. Kreeg na het telefoongesprek een appje: Kloten, sorry! Gisteren begon het bij mij dan toch te knagen, laten rusten. wat bedoel ik daarmee en wat verstaat zei er eigenlijk onder. Ik app te haar te willen spreken of we konden bellen. Ze zei gisteravond geen tijd te hebben, wel vanavond. Vanavond belde ze me op en zei ze out of the blue: ik wil het hierbij laten. Ik zei haar verbaasd te zijn en ervan baalde en dat ik het niet kan rijmen. Ik vroeg haar wat er is gebeurt tussen onze 1e date en vanavond? Ze zei me aantrekkelijk te vinden bla bla bla alleen dat ze het niet voelde dat ik het voor haar was. Haar gevoel is voor haar waar en daar wil ik niets aan afdoen alleen het is 180 graden van wat ik heb ervaren en beleefd op de 1e date. Heb ik een verkeerde inschatting gemaakt, is het angst van haar kant (dat idee heb ik namelijk!) of anderszins? Ik zei haar nogmaals niets af te willen doen aan haar gevoel alleen dat ik het heel jammer vind. Dat ik mezelf en haar langer de tijd had gegeven en gegund om elkaar beter te leren kennen. Ze voelde het niet zo zei ze. Ik wilde haar niet overtuigen van het iets dus heb het telefoongesprek beeindigd en haar het alle beste gewenst. Daarna kreeg ik een appje dat ze vriendschap wil… wat ik daarvan vind? Ik antwoorde terug dat ik haar daar te leuk voor vind. Ik zei haar het over een half jaar of jaar me nog eens zou moeten vragen. Oke was haar antwoord
Bedankt dat je je verhaal doet! Godsdienst / levensovertuiging speelt wel vaker een grote rol bij een relatiebreuk. Toch kan het ook goed gaan. Ik ken een stel dat geregeld woorden heeft over dit onderwerp, omdat ze allebei een andere godsdienst hebben (volgens mij was dit geen discussiepunt in het begin). Toch was het liefde op het eerste gezicht en zijn ze nog steeds dol op elkaar. Al decennia getrouwd.
Ik haar appen van leuk om je weer eens te zien hier heb je mijn nummer weer en ze reageerde vrij enthousiast en zei dat ze me nog 2x was gaan zoeken binnen maar me niet meer kon vinden en dat kon kloppen want ik ging een uur voor sluitingstijd terug naar huis met de taxi. Nog even verder gepraat op whatsapp maar op een gegeven moment was ik wel uitgepraat.
Onze gevoelens waren heel close en regelmatig ging ik haar bezoeken en natuurlijk elkaar omarmen en liefdeskusjes geven. Twee weken geleden had ik haar nog bezocht op een zondag. Op maandag kreeg ik plotseling een mail van de begeleiding dat het over was tussen ons. Blijkbaar hadden ze iets tegen ons. Enkele dagen erna belde ik haar op, en ze zei me dan:"ik moest verplicht het uitmaken tussen ons, ik werd gedwongen". Dan vroeg ik:"waarom hebben ze je gedwongen?". Ze zei dan:"het is haar moeder die nog steeds tegen onze relatie is en alles probeert om haar dochter in een ongeluk te laten lopen". Ik zei dan:"we zullen in het geniep afspreken dan zonder dat er iemand iets van weet.". De dag zelf wou ik naar daar gaan, naar Aalst en kreeg ineens een sms "Nooit meer. Niet meer contacteren.". Blijkbaar had haar moeder te weten gekomen dat ze mij ging zien die dag en heeft ze via Katrien's gsm (de dochter heet Katrien) een sms verstuurd dat ik haar nooit meer mocht zien.
in de tijd dat we samen waren hebben we veel meegemaakt, mn moeder kreeg kanker en hij heeft me altijd gesteund, ik ben een aantal keer geopereerd en hij had een erg negatief zelfbeeld. Ook zijn we nog gezellig op vakantie geweest. En helaas kom ik nog regelmatig bij zijn ouders, omdat die me steeds vragen langs te komen, om koffie te drinken bijvoorbeeld.

Het is nu al 3 dagen uit en ik ben kapot , ik zoek overal info over borderline en Add t liefst vecht ik voor hem maar hy wilt t echt niet meer.. Terwijl ondanks alles onze relatie top was , enige wat hij vraag is rust en ruimte .. T doet me pijn maar knoet t m geven.. Ik hoop dat hij en ik weer bij elkaar komen. Ik weet niet of dit zijn stemmingswisselingen zullen zijn omdat hij weet dat ik niet bij hem weg zou gaan , of omdat hij het echt meent.


Denk niet dat iedere man met elke vrouw naar bed wil. Je bent er misschien heilig van overtuigd dat je partner, platonische vriend of mannelijke collega het liefst met iedere vrouw op aarde het bed zou delen, maar dan heb je het mis. Ook al kijken mannen graag naar al het vrouwelijk schoon om hen heen, ze zijn meestal erg selectief als het op sekspartners aankomt.
Het was erg gezellig, hij haalde oude herinneringen op en we hebben er veel om moeten lachen. En weer zag ik hem zo nu en dan kijken als hij dacht dat ik niet keek. Daarna naar de auto gegaan en teruggereden (inmiddels uren verder!), hij vroeg mij wat ik zou gaan doen of ik naar huis zou gaan, ik reageerde daar een beetje vaag op . Hij wilde de volgende dag weer afspreken, voor ik het wist zei ik JA is goed.
Ik ben het eens met de fouten die je noemt. Je moet niet bij je ex gaan bedelen om hem of haar terug te krijgen, want daar bereik je niets mee. Je oplossingen, daar ben ik het alleen niet helemaal mee eens. Je ex jaloers maken heeft namelijk helemaal niet zo veel nut. Als jij veel met een ander persoon omgaat, en je ex vind jou niet meer leuk, dan denkt jouw ex alleen: "Oh, wat leuk voor X dat hij iemand anders gevonden heeft". Denk je dat je ex dan nog probeert voor jou te gaan? Ik dacht het niet!
Hi Leo, het is duidelijk dat ze in haar nieuwe relatie dingetjes mist die ze met jou wel had. De signalen zijn gunstig, want hetgeen ze mist is juist een basisvoorwaarde: vertrouwen. Ze vertrouwde jou toe dat die relatie-irritaties er zijn, maar dit zijn natuurlijk dingen die ze met haar eigen vriend moet bespreken. Het lijkt erop dat ze wilde polsen of je bereid bent om in de wachtstand te gaan staan, omdat haar relatie misschien eerdaags wel uit gaat. Qua liefde vind ik het weinig serieus klinken en kun je erop wachten dat ze straks vrij is. Pas dan is er echt gelegenheid om haar terug te winnen. Elke onderbreking van die pauze verlengt die fase alleen maar, dus hopelijk komt ze niet terug op je vraag of ze de hond eens kan meenemen. Meld je na lange tijd nog eens en vraag dan belangstellend hoe het met haar gaat. Groetjes, A.
Na een relatie van 14 jaar is afgelopen december mijn vriendin vertrokken. Het kwam toedertijd voor mij erg onverwachts, alhoewel als ik nu terug denk en terug kijk is was het ergens wel logisch. Het laatste jaar heb ik weinig aandacht meer voor haar gehad omdat ik meer met mezelf in de knoop zat. Maar voor mij was het zo dat ik voor mijn gevoel niet minder van haar hield.

Mijn ex en ik hebben 2,5 maanden geleden besloten om uit elkaar te gaan, we stonder hier allebei niet achter en dat weten we van elkaar, we willen elkaar heel erg graag terug maar elke keer krijgen we weer stres terwijl we dit helemaal niet willen, we zijn beide 20, sinds het uit is is ze erg veranderd ze doet ineens veel dingen die ze eerder nooit zou doen, denk aan uitgaan enz. Ze heeft een hekel aan drukte en wou in de relatie dan ook nooit uitgaan, ik wil haar zo graag terug we hebben inmiddels al gepraat en ze wou er 100% voor gaan gisteren avond hebben we een goed gesprek gehad en gezegd dat we er zeker voor wilde gaan. Vandaag kregen we een meningsverschil omdat ze gisteren zei dat ze wel een relatie wou, maar vandaag toen ik haar vroeg of ze wou blijven slapen vond ze het te snel, ze begrijpt niet dat ik dit niet snap. We sliepen immers zowat elke week bij elkaar, ik ga aanstaande dinsdag op vakantie met mijn familie en weet zeker dat we elkaar gaan missen dit isbdan ook de reden dat ik haar nog zolang als mogelijk is bij me wil hebben.

Ik had misschien inderdaad niet moeten reageren op dat smsje over de lege ruimte, maar heb dit toch gedaan, ook omdat er anderen bij betrokken zijn die dan snel een antwoord hebben en dus opzoek kunnen gaan naar een andere ruimte. Ik heb dan ook zeer kort gereageerd met dat het niet kan, dus niet een hele lange sms met uitleg, gewoon een sms die meer dan 24 uur daarna kwam en zeer kortaf.
Ik had op 19-01-2013 ook al wat gepost. Ik vroeg toen tips want ik wist niet wat ik moest doen. Ik ben gisteren met me ex naar een musical geweest. Ik had besloten om te doen dat ik het geaccepteerd had en dat ik ging voor vrienden. Het was in het begin wel een beetje raar en een klein beetje ongemakkelijk. Hij vroeg hoe het met me ging en ik zei natuurlijk dat het heel goed ging. Daarna vroeg hij of ik er al wel overheen was. Ik zei toen: ''naja je kan niet zomaar stoppen met van iemand te houden". We hebben veel gepraat gewoon over van alles en nog wat. We gingen eerst wat eten in een klein Italiaans restaurantje. Hij zei aan tafel dat hij het wel een beetje raar vond zo. Ik zei dat ik het wel mee vond vallen en dat het eigenlijk zoals altijd is, alleen dan zonder gevoelens, zonder elkaar een kus te geven etc. Verder was de avond heel erg gezellig en we voelde ons allebei op ons gemak en konden allebei gewoon onszelf zijn. Ik nam natuurlijk expres iets meer afstand. Op de terugweg in de auto merkte ik wel dat hij wel af en toe naar mij keek. Toen ik weer thuis was smste hij dat hij het heel erg leuk vond maar nog wel een beetje apart maar wel gezellig. Dat ik nog een plekje in zijn hart had en daarna wenste hij mij welterusten met een x erachter. Ik had hierop geantwoord dat ik het ook leuk vond en dat we nog wel vaker leuke dingen konden gaan doen en dat hij ook een plekje had in mijn hart. Ik had een goed gevoel over deze avond en ik ben blij dat ik niet met die brief ben gekomen enzo. Ik hoop dat als ik gewoon zo doorga en wat meer afstand neem en leuke dingen met hem blijf doen dat hij merkt wat hij mist en mij terug wilt. Ik zie hem aanstaande donderdag weer want dan hebben we samen een gesprek van scouting. Die vrijdag hebben wij samen scouting en zaterdag hebben we een feest. Dus ik blijf hem vaak zien en ik hoop dat dat goed is en dat ik me daar me voordeel uit kan halen. Iemand nog tips wat ik kan doen, moet ik wat anders doen of gewoon zo doorgaan?
Iemand missen is een raar fenomeen. Soms wordt het gevoel erger naarmate de persoon langer wegblijft, soms ook beter. Je kunt iemand missen die aan de andere kant van de wereld zit, maar ook iemand die slechts een paar straten verderop woont. Sterker nog, het is zelfs mogelijk een ander te missen die nog aanwezig is. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld als een vriendin erg verandert (‘Ik mis de Els van vroeger’), of als je partner heel afstandelijk doet (‘Ik kan hem niet meer bereiken’). Sommige mensen lijden zo erg onder het gemis van een ander dat ze zich ook fysiek rot voelen. Maar wat is dat nu eigenlijk, iemand missen?

maar toch ga ik het proberen en er is ook geen andere manier meer hij heeft me geblokkeerd op whats app en heeft me verwijdert op twitter en facebook. dus praten via social media gaat niet meer. ik heb wel mensen die vaak met hem praten over mij zonder dat ik het weet maar hij denkt dat ze dat allemaal vragen voor mij dus hij reageert vaak heel bot op hem. maar het is een schat van een jongen en we hebben samen heel veel mee gemaakt en nou juist de dingen die ik heb beleeft met hem wil ik zo houden ik wil voor hem weer zijn meisje zijn maar dat zal wel niet gouw gaan.
×