Nog even een kleine aanvulling en dan duik ik weer onder voor een tijd :). Ik zag mijn ex vandaag weer op het werk. Op zich was ze ok, maar toch weer (in tegenstelling tot 1e paasdag) gereserveerd… wel vroeg ze vrolijk hoe mijn paasbrunch gisteren was geweest etc etc. Ik was jolig en gewoon geinterreseerd en vroeg ook naar haar dag gisteren. Ze had gisteren film gekeken met die mannelijke vriend van haar (dit wist ik weer via via) maar hier is ze niet open over tegen mij. Op zich weet ik ook dat daar niks zit qua relatie.

14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!
Even een reactie op bericht van 30-10. Ik ben afgelopen donderdag bij haar geweest. Het was gezellig en hebben fijne momenten gehad. Ik merk dat ze graag over onze situatie wil praten. De gesprekken gaan er namelijk elke keer naar toe, hoe zeer ik ook mijn best doe om het elke keer maar om te draaien naar een ander onderwerp. Ik heb inmiddels app-contact gehad met haar beste vriendin. Absoluut niet om haar in te zetten onze relatie te redden, maar meer om advies te vragen wat ik moet doen, loslaten of volhouden. Ze schreef me dat ze er ook helemaal niets van begreep. Als D (mijn meiske) het over mij of over ons had dan leeft ze helemaal op, en straalde ze helemaal. De vriendin vertelde mij dat het inderdaad wel op een bindingsangst of zoiets lijkt. Ik weet niet hoe ik daar nu mee om moet gaan. Ze praat namelijk niet makkelijk of niet over HAAR gevoelens. Zoals ik al zei, ben ik afgelopen donderdag bij haar geweest en hebben we het toch weer over onze situatie gehad. Op zo`n moment liggen we in mekaars armen en voel ik hoe fijn ze het vind dat ik er ben. Toch blijft ze het lastig vinden. Op een gegeven moment vroeg ze me donderdag wat mijn toekomstdromen zijn. ik stond van deze vraag te kijken, omdat ik juist dacht dat ze daar niet zo zeer over na wilde denken, en het haar alleen maar af zou stoten als ik dat aan zou geven. Ik zei haar ook dat haar dat misschien alleen maar verdrietiger zou maken. Maar ze wilde het toch weten. Ik heb haar gewoon eerlijk verteld hoe ik de toekomst het liefste zou zien. En dat is dat ik graag met haar verder zou willen, en voor haar en haar kindjes zou zorgen, en zorgen dat ze niets maar dan ook niets te kort zullen komen. Gewoon een heerlijk gelukkig leven samen. Ze vond het nu juist fijn om te horen. Ze brak wel. Ze vertelde me dat als ik niet zo verschrikkelijk veel om haar zou geven, ze allang had verbroken. Ze blijft er wel steeds bij dat ze denkt dat haar gevoel niet genoeg is voor een relatie. Dat het oneerlijk zou zijn tegenover mij omdat ik in haar ogen veel meer voor haar voel dan zij voor mij. Zou zoiets niet juist kunnen groeien door meer samen te zijn A? nu hebben we namelijk wel contact, maar alleen maar op de app en 1 keer in de week zien we mekaar. Ze vertelde me donderdag opeens ook dat het misschien wel zo zou kunnen zijn dat ze bang was om een relatie te beginnen, bang om gekwetst te worden. dat ze daarom die veilige weg weer in wil slaan. Toen we mekaar leerde kennen zei ze me dat ze drie jaar onder een steen had gelegen, en dat ze daar onderuit was. Het gaf haar toen een heerlijk gevoel. Nu, afgelopen donderdag vertelde ze me dat ze bang was dat ze weer terug onder die steen aan het kruipen was. Ze kan nu geen relatie hebben, ze wil me ook niet aan het lijntje houden, maar totale afstand wil ze al helemaal niet. wat zit hier nog tussenin? Elke morgen sturen we mekaar even een berichtje. De laatste tijd slaapt ze erg slecht of niet. Wel merk ik dat als ik de avond te voren bij haar ben geweest, dat ze wel goed en rustig slaapt. In mijn beleving staat alles wat ze doet, zegt, voelt en uitstraalt haaks op datgeen wat ze nu dreigt te doen, zich terugtrekken en veilig onder die welbekende steen kruipen. Heb echt het idee dat ze anders wil maar het gewoon niet durft. En ik weet niet wat ik moet of kan doen. Ze gaf me laatst met een lach aan dat het twee kampen waren geworden. Zij in kamp A, en de rest om haar heen in kamp B. Ik weet niet of ik nu juist afstand moet nemen en een tijdje geen contact hebben of juist wel in contact blijven. Ik ben namelijk bang dat ze juist als ik afstand neem terug onder die steen kruipt. Mede doordat ze zelf aan gaf dat ze juist niet was afgehaakt omdat ik haar liet merken en voelen hoeveel ik om haar geef. Donderdag hebben we ook besproken dat ze het weekend alleen wilde zijn. Dit zou het eerste weekend zijn dat ze ook echt helemaal alleen is. De kinderen zijn bij de vader en ze hoeft niet te werken omdat ze nog herstellende is van de operatie. Normaal heeft ze afleiding door zo veel mogelijk te werken. We hebben afgelopen weekend contact gehad op de app. wel maar heel weinig. Ze vertelde me laatst ook dat ze het gedwongen stil wilde houden. Wederom iets tegen haar zin in dus. Vanmorgen hebben we even gebeld, en ik vroeg hoe het met haar ging. Ze had het erg zwaar, en had gister een enorme baaldag gehad en alleen maar op de bank gelegen. Ze erg slecht geslapen en raar gedroomd. Misschien niet goed, maar ik stelde voor om vanavond even naar haar toe te komen. Dat vond ze fijn. Ik weet nu dan ook niet hoe dat gaat verlopen. Ik mis haar verschrikkelijk en het is moeilijk om zo in deze situatie te zitten. Onzekerheid vult mijn hele dag. Een goede vriendin van me vertelde me dat ik het roer moest om gooien. En aan mezelf moet gaan denken. Als het zo zou zijn dat wij voor mekaar bestemd zijn, komen we vast wel weer bij mekaar uit. Ik geloof hier niet zo in, en vind het ook erg moeilijk om op te geven. Ik heb al eens eerder gezegd, dat als het daadwerkelijk zo zou zijn dat ze niet genoeg voor me voelt het makkelijker zou zijn om afstand te nemen. Maar niets wijst erop dat dit het geval is. Beste A, ik hoop dat je wat adviezen, meningen of andere informatie voor me hebt.
Ik ben nu 3 maanden met een vrouw aan het daten die ik erg leuk vind, en zij mij ook. Ze heeft een 10 jarige relatie achter de rug en is net 7 maanden single voordat ze mij ontmoette. We hadden laatst een gesprek waarin ze vertelde dat ze nog niet weet of ze zin heeft om emotioneel afhankelijk te zijn, en dus niet weet of ze een relatie wilt, omdat ze nu in haar single periode veel dingen over haar zelf aan het ontdekken is en daar stelt ze zeer op prijs. Logisch.
Beste Albert, een heel verhelderend artikel. Mijn vriendin geeft zelf aan te kampen te hebben met bindingsangst. Veel punten uit bovenstaand artikel herken ik inderdaad in haar. De eerste weken van onze nog prille relatie waren heel intens en heftig in de goede zin van het woord. Zij gaf aan gevoelens te hebben die zij in 32 jaar nog nooit had gevoeld. Nu de relatie wat serieuzer lijkt te worden zegt zij dat het verliefde gevoel prompt minder is en waarschijnlijk wel weer terug komt als we het rustiger aan doen. Gelukkig wil zij onze relatie een kans geven omdat zij weet dat het diep van binnen goed zit, maar ik ben bang dat dit in de weg staat van iets dat heel mooi kan worden. Hoe ga ik hier mee om?
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Hi Nijntje, op basis van een schilderij kan ik niet weten of je deze ex terugkrijgt. Wel heb ik wat kanttekeningen. Zeg nooit aan een ex dat je weer hoop krijgt, want dit jaagt een ex alleen nog maar dieper in de 'ik wil je niet meer'- stand. Het is tekenend dat hij het schilderij behoudt maar je meedeelt dat hij er iets voor gehangen heeft omdat hij het niet wil zien. Dit komt kwetsend over. 'Het boeit me niks' en 'kom genoeg tegen' zijn ook al teksten waar je beter voor op de vlucht kunt. Alleen jij weet waar zijn boosheid vandaan komt. Groetjes, A.
Mijn ex weet dat we toen drie jaar samen zouden zijn. We hadden daarvoor ook de kaartjes gehaald, dus voor de breuk. Nu heeft hij ook laatst 2 kaartjes gehaald voor een concert op 19 oktober. Hij wilt daar samen heen gaan. We hadden het over die artiest voor de breuk gehad en dat we daar heen wilden. Ook vertelden hij mij dat hij graag naar een bepaalde band wilt met mij, hij stond er op. Ik vroeg herhaaldelijk echt? Steeds zei hij ja. Ik vond het raar dat hij dat zo ”beloofde”… 19 oktober wacht ik wel af. Kijken hoe we er beide voorstaan geldt ook voor 7 november (ex 3 jaar samen).

Laat hem maar voelen dat als hij het uitmaakt, jij ook echt uit zijn leven verdwijnt. Natuurlijk mag je laten merken dat je dit liever niet wilt, maar dat wanneer hij besluit dat hij je niet meer wilt hij je ook niet meer krijgt. Als jij met hem blijft slapen zal hij nooit de kans krijgen om zich dit te realiseren. Maar wanneer jij duidelijk laat merken dat je afstand neemt, zal hij reageren met “Oei, dit komt wel erg dichtbij.”
We zijn gestart als casual dating, overgegaan tot iets veel meer. Na haar bezoek zieke moeder wil ze terug casual! Heb er mee ingestemd, de dagelijkse berichten heb ik ook gestopt en wacht tot zij mij bericht, wat ze ook doet! Soms wel pas na 4 dagen. Ze weet dat ik haar vrijheid respecteer, hoop dat ik hier goed aan doet of ze is me softly aan het dumpen. Ik vermoed bindingsangst zeker als ik hoor hoe haar vorige relatie beëindigd is.
Maar daarnaast deed hij een paar aparte uitspraken, nl. dat hij het gevoel heeft dat wij elkaar al langer kennen dan die 5 jaar, nl z'n hele leven… en dat hij regelmatig terugdenkt aan "ons". Toch wel apart, want ik had vooraf als eerste het idee dat hij zou afspreken om mij duidelijk te maken dat hij een nieuwe vriendin heeft en dat het tussen ons echt niet meer gaat werken. Hij laat het weer fijn in het midden, lijkt wel…

Hi Jannes, wat afschuwelijk. Zes jaar met elkaar omgaan en dan dit! En waarom? Omdat de jongedame weer eens verliefd wilde zijn. Ze betaalt er in dit geval wel een vette prijs voor, want ze ziet hoe erg je het vindt en zelf voelt ze zich allesbehalve gelukkig. Het is ook volstrekt ondenkbaar om roekeloos van de ene in de andere relatie te stappen. En ze krijgt het niet voor elkaar om - zoals zovelen - allemaal redenen te gaan zoeken waarom jullie niet bij elkaar zouden passen. Maar goed ook, want er is geen reden. Ze huilt om jou, wat het ultieme bewijs is van liefde, maar kennelijk is ze niet bij machte om die ander te weerstaan. Is ze gemakkelijk beinvloedbaar? Want mogelijk heeft die ander haar overrompeld met een hoop vleierij, en daar zijn veel vrouwen gevoelig voor. Ik zie niets in die twee, maar wel in jullie twee. Op dit moment kun je niets doen behalve afwachten tot de verliefdheid overvliegt. En dat gaat gebeuren. Reken een maand of vier en sla dan toe met een brief waarin je je belangstelling uit. Gewoon, als vrienden onder elkaar. Ze zal dit waarderen omdat ze duidelijk veel om je geeft. Vanaf dat moment kun je het duel met die ander aangaan, en heb jij hopelijk de beste troeven in handen ;). Sterkte, A.
Ik ga me herbronnen want emotioneel deed het me veel. Ik heb mezelf leren kennen het afgelopen jaar en heb nog heel wat werk voor de boeg. Zo realiseerde ik me dat haar gevoelens wel intenser waren als die van mij en zij er toch net iets meer voor ging dan ikzelf. Tja, ik kreeg als alleenstaande man plots heel veel aandacht van die vrouw, en dat streelde mn ego wel. En dan neem je idd risico’s.

Ik heb voor 2 jaar terug mijn ware liefde ontmoet, en we kregen ook een relatie. Maar na 2 maanden zei ze dat het gevoel weg is. Ik verwijt me hier nog steeds over. Bij mij is het gevoel nog steeds sterk, als ik al een foto van haar zie raakt me buik op overtoeren. Nu is mijn vraag, kan ik haar, na 2 jaar, nog terug krijgen? Ik heb wel het idee dat ze nog van me houdt, maar hoe krijg ik haar terug?

Maar nu zitten we op een andere school ik hb wel nog een zus daar op school zo kan ik nog wat scoren maar mijn andere vriendin is verzot op zijn kleine broertje en dan zegt ze er hallo enzo tegen ent ergste was de laatste school dag van de lager school ik reed naar huis en hij liep daar en mijn vriendin riep dan naar dat broertje en weet je wat hij zei niet dat broetje maar mijn ex hij zei ik ben blij dat het zesde van nu we is zeg en dan dacht ik nu ist genoeg maar toch denk ik aan hem ben er onder tussen ook achter gekomen dat hij verre familie is echt verre hop mijn achter achter nicht daar is hij de neef van maar da t houd me niet tegen maar hoe kom je terug met iemand samen als je geen e-mail adres hebt en zo kun jij mij helpen
Ik heb die week erna nog een kaart gestuurd om der te bedanken voor de mooie tijd. Zij heeft toen gereageerd en gehuild. En toen hebben we nog even gebeld. De reden was/is voor mij moeilijk te begrijpen. Ze zegt zelf toen door de telefoon dat ze niet vast wil zitten, maar ook niet de sloerie uit wilt hangen, maar gewoon dit avontuur alleen aan wilt gaan, zonder verantwoording voor haar gevoel af te moeten leggen. Ik heb haar het beste gewenst en gezegd dat als er wat is ze altijd bij me aan mocht kloppen.
Hij betaald mijn geld netjes terug (daar waar de meesten allang verdwenen zouden zijn, we hebben immers niks op papier staan) en gebruikt het tegelijkertijd ook om het contact te behouden (doe ik overigens ook haha), eerst wilde hij het niet persoonlijk geven en nu ik hem vraag het via via te geven of te storten reageert hij daar negatief op en wilt het nu weer persoonlijk geven en plakt er daarna gelijk een afspraakje aan vast.
Hi Flower1980, zoals ik het lees wil hij geen breuk, maar een relatiepauze. Wat hij in de tussentijd wil uitspoken ligt natuurlijk voor de hand, gezien zijn zoencontacten met die ander. Mogelijk heeft dit zijn besluit wat versneld of heeft het de doorslag gegeven. De meldingen dat hij 'een dagje ouder wordt' passen daar bij. Het klinkt bijna alsof hij - op de valreep - nog even van wat andere vrouwen wil proeven voordat ie zich definitief wil binden. In elk geval heeft hij je laten weten dat hij zich op de manier zoals het vooralsnog ging, niet wil laten behandelen. Hij heeft zijn grens aangegeven, maar daarbij de schuld volledig bij jou gelegd. Hij vindt dat JIJ moet veranderen, alles ligt aan JOUW gedrag, enz. Zijn liefde is dan ook niet onvoorwaardelijk: hij heeft er voorwaarden aan gesteld, en zo lang jij niet aan die voorwaarden voldoet word je 'afgekeurd' tot nader order. Ik krijg er een nare bijsmaak van, maar jij weet beter dan ik wat je in hemelsnaam gedaan hebt om hem zo af te stoten. Verder zou hij eens wat aan zelfinzicht moeten doen, want iemands gedrag is altijd een gevolg van iets, een 'reactie op een actie'. Hij kan zichzelf beslist niet vrij pleiten en daarbij meedelen dat hij 'zekerheid moet hebben dat jouw gedrag op langere termijn veranderd is'. Beste Flower, blijf jezelf. Aanpassing is goed, maar je ex houdt een soort hamer boven je hoofd: 'Verander NU, want IK dit, IK dat, IK dit en IK dat.' Bepaal zelf hoe je je leven inricht, en besluit vervolgens of je hem nog wel in je leven wilt hebben. Een man die wegrent als je het moeilijk hebt, die je geen hulp biedt en je met relatie-eisen bestookt, zou je aandacht niet waard moeten zijn. Zijn zoenvriendinnetje heeft het nu 'te druk' en dat is de enige reden waarom hij tegen jou zegt dat hij niemand heeft. Zijn antenne staat wel degelijk uit naar anderen. Sterkte, A.
Hi Ano, volg de wensen van je ex op, juist omdat je haar terug wilt. De pauze is noodzakelijk om de relatie op de proef te stellen. Als je ex jou 'vergeet', dan is er van liefde natuurlijk totaal geen sprake geweest. Wat heb je te verliezen? Probeer het uit en heb geduld. Je kunt het haar ook meedelen en vragen wat ze er van vindt. Zo geef je haar alle vrijheid en ruimte om te doen wat zij wil. Een vrouw die jou mist zal onvoorstelbaar blij zijn als je na een half jaar (of langer) weer eens contact opneemt. En dat is wat je wilt bereiken. Grt, A.
Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.
ik had een schuld van ongeveer 3.000euro en dat hield ik achter omdat ik me schaamde daar voor tot dat er een deurwaarde aan de deur kwam toen was ze boos zo boos dat het een eind was aan ons relatie ik ben nu een jaartje veder en alles is opgelost ben schuld vrij maar er ontbreekt iets dat is me ex weer terug krijgen wat moet ik doen om der terug te krijgen mag ik tips?
Wat een verhaal maar goed wel interessant, echter ik ken een meid sowieso al 5 jaar als het niet langer is het was heel vlot al leuk contact met name door haar vlotte babbel, ik ben (was) juist verlegen toen ik haar leerde kennen was ik veel met een goede vriend van me eigenlijk werd ik uit genodigd en mijn goeie vriend toen ook single juist niet en ze heeft me ieder jaar wel een keer uit genodigd om uit te gaan, en ben wel mee geweest een of twee keer in het jaar echt vaker vroeg ze me niet echt ze is een jaar ouder dan mij, laatste jaar vroeg ze me al wat vaker mee (in alle gevallen waren er meer vrienden van haar bij) ik heb ook wat keren afgewezen om mee te gaan ik was of te vermoeit of had andere dingen te doen. alleen sinds dit jaar word ik voor bijna alles mee gevraagd ook nu zijn er vrienden van haar meestal 1 of een keer 2 maar over het algemeen niet meer bij. om dat ze een jaar ouder is voelde ik me niet zo aangetrokken door haar maar sinds kort wel steeds meer maar voor mij nog niet echt een bijzonder gevoel of zo het valt mij echter op of ja ik krijg een beetje een gevoel dat ze of mij gebruikt als een soort zogenaamde relatie vriend of dat ze me test op mijn jaloezie (hoe reageer ik als andere jongens dicht bij haar zijn en zo niet zoenend wel knuffelend.) echter de laatste keer ”werd” ze gezoend en keek ze mij aan met van die ogen ik wil dit eigenlijk niet normaal ben ik niet zo sterk in die lichaamstaal herkennen maar voor mij kwam dit best sterk over, verder verteld ze me veel over haar one nights misschien om dat ik me aanbied als luisterend oor, maar het lijkt me ook een beetje weer een soort test? nu op het punt van dit onderwerp van de blog, de allerlaatste keer begon ze ook over die jonge waar ze toen mee kuste (zoende) en die blik gaf ze had het ook over dat ze bij hem was geweest maar dat het niet echt zo haar typ was maar ze toch weer had gezoend om dat hij zo lieve jonge was, ook begon ze over andere jongens even, ze zij dat er zoveel leuke lieve jongens waren maar dat ze er niks mee durfde te beginnen om dat ze bindingangst heeft nu vraag ik me af is dit dan echte bindingangst en wat moet ik er nu mee? voor mij is ze momenteel een gewone vriendin, en ik hoop zeker dat ook te blijven en wie weet hoe het over 5 jaar is maar ik ben daar niet mee bezig naja eigenlijk beginnen me wel wat vraagtekens op te komen. zo zijn er nog vele andere dingen die ik een beetje vreemd of naja bijzonder begin te vinden, zo ben ik ook door haar uit genodigd op de verjaardag te komen van haar moeder terwijl ik die nog maar 1 keer heel kort gesproken heb waar zij niet bij was. maar zo heb ik meer van deze gekke dingen, die ik ook besproken heb met andere vrienden die kunnen er ook geen knoop aan vast knopen, (meiden zijn soms rare wezens haha) ik ben benieuwd naar jullie verhaal en of jullie hier iets uit dit verhaal kunnen halen en met name of ze wel of niet bindingangst heeft? Oja zolang ik haar ken heeft ze maar 1 relatie van bijna een jaar gehad trouwens en volgens mij wat ze al is zij was hij te jaloers voor haar als ze uit ging met andere jongens enzo. bedankt voor jullie antwoord en groetjes.
De waarheid is, je ex is waarschijnlijk in een rebound-relatie. En bijna alle rebound relaties eindigen eerder dan later. Het doet pijn, maar rebound relaties zijn een manier voor veel mensen om breuken te verwerken. Gelukkig voor jou is het een van de meest ineffectieve manieren om door te gaan in het leven. Dus, gewoon omdat ze in een rebound-relatie zijn, betekent niet dat ze je zullen vergeten en verder gaan. In feite betekent het gewoon het tegenovergestelde. Het betekent dat ze moeite hebben om verder te gaan en zo lang als ze in deze rebound-relatie zijn, kunnen ze niet verder werken met hun leven.
​Michelle van den Berghe kan je hierbij zeker helpen. Zij is inmiddels bekend als Nederland's beste en bekendste relatie-coach en richt zich vooral op mensen die het moeilijk hebben met liefdesverdriet en relatie problemen. Je ex-terug willen komt ook erg vaak voor en hiervoor is zij de aangewezen persoon om jou te helpen. Je kunt dienst maken van haar online coaching en vele tips en video's bekijken voor een spotprijs. Want alhoewel het betalend is, misschien kun je best eens vergelijken met die van een echte relatie-coach die dit bedrag per uur vragen.  Je kunt ook gemakkelijk en snel haar boek bestellen op www.liefdesverdriet.nl! Velen ging je voor en zijn inmiddels weer bij elkaar.
Ik had een relatie van een jaar en 4 maanden en het ging echt goed maar door een ruzie is deze stuk gelopen. Ik denk nog bijna elke seconde van de dag aan haar en ik zie haar ook nog heel graag en mis haar enorm, maar zij doet alsof het haar niets kan schelen en ik wil haar zo graag terug. Ze zegt dat ze mij nog wel graag ziet maar niet genoeg en dat ze het niet meer wil. Ik denk dat ik haar niet genoeg gewaardeerd heb want ze deed echt bijna alles voor mij en stond altijd voor mij klaar. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik haar dankbaar ben zonder haar een schuldgevoel te geven, want telkens als we elkaar een sms sturen heeft ze een schuld gevoel (is dat een goed of slecht teken) en hoe kan ik haar terug krijgen want ik kan niet leven zonder haar. Ik heb zoveel spijt dat ik haar nooit verteld heb hoe lief en mooi het vond dat ze dat allemaal voor mij deed. Is er nog een manier om ze terug te krijgen, welke dan ook? Ik wil alles proberen en wat denken jullie gaat het nog ooit goed komen en oh ja 's avonds stuurt ze nog altijd "slaapzacht ik ga slapen" elke tip is welkom. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 05-02-2016
Het voelt allemaal zo tegenstrijdig… Is het zijn verstand tov zijn gevoel, hebben zijn ouders hier dan echt invloed op, zijn ze erbij betrokken? Nu ja als je weet dat zijn mama hem eens vertelde dat hij toch zeker met condoom moest vrijen (alsof ik me expres zwanger zou laten maken ofzo?) Als mijn moeder ons uitnodigt voor het ontbijt dan hoort hij daar automatisch bij, als zijn ouders vroegen om te komen ontbijten hadden ze het enkel op hem bedoeld…
Hallo, 13 februari heeft mijn ex onze relatie beëindigt na bijna samen zijn van 2 jaar en week later zag ik dat hij een ander had. Ik heb hier zoveel verdriet van, want wil hem terug. Heb nog wel contact met hem en hij komt af en toe langs, vorige week zaterdag zaten we samen en nog een vriend beetje wat drinken en muziek luisteren en op een gegeven moment ging hij steeds in mijn zij prikken en dubbelzinnige opmerkingen maken. Later op de avond hebben we het gedaan. Het was heel fijn en dag erna vroeg ik aan hem waarom hij het wou omdat hij die andere vriendin had maar daar kon hij geen antwoord opgeven (misschien erg stom van mezelf ). Pas vroeg hij ook of ik een ander had en als ik dat had moest oppassen dat ik niet word pijn gedaan en gister op msn wou ik praten, maar hij zei truste. Dacht dat hij boos was en even later stond hij op offline en vroeg hoe het met me ging. Ik zei je ging toch slapen en hij zei ja wou graag weten hoe het met je ging, hij kan ook best jaloers overkomen. Wat moet ik hier nou van denken? Ik wil hem zo graag terug, maar hij zeg dat hij nu met die ander is, maar hij wil toch nog dingen van me weten en dan dat hij met me naar bed wou. Help me! Reactie infoteur, 23-04-2012

De richtlijnen uit het artikel opvolgen. Nou ja, ik laat haar in ieder geval met rust (al 4 weken dus). Maar is het niet zo dat mensen met bindingsangst op het moment dat ze beseffen dat ze je kwijtraken, juist weer terugkomen? En uiteraard zal dan (alhoewel ik er niet op moet blijven hopen) mijn eerste vraag zijn, wat er dan ineens veranderd is en waarom ik niet weer na 3 maanden zonder tekst en uitleg gedumpt zal worden…? Reactie infoteur, 04-09-2012


Laat hem zijn gang gewoon gaan. Ik ben zelf een man en mannen gaan pas later dingen beseffen en dan beseffen ze gewoon wat ze kwijt geraakt zijn ik heb hetzelfde gehad met mijn ex maar dan de rollen omgedraaid. En beseft hij dat niet ja hoe pijnlijk het ook is dan moet je gewoon verder gaan want als hij het niet gaat beseffen dan zal hij geen ware liefde voelen voor jou. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb groetjes
Hi Kees, lees het artikel. Daarin vind je precies alle praktijken terug die je juist niet had moeten doen. Zoals ik je bericht lees is het een aaneenschakeling van pogingen geweest om haar aandacht te krijgen, maar dat werkt volkomen averechts. Vandaar dat ze nu nergens meer op reageert. Wat je moet doen staat heel duidelijk in het artikel vermeld, namelijk een lange pauze nemen voordat je weer eens contact met haar opneemt. Zo laat je zien dat je de wensen van je ex respecteert en kun je het nodige gemis kweken. Sterkte, A.
Hoe moet ik hier aan beginnen. Het waren de laatste 2 maanden van de middelbare school en mijn beste vriend werd verliefd op een meisje die net bij ons op school kwam en we gingen samen op café regelmatig en dat meisje was erbij en mijn vriend en dat meisje pesten elkaar voor te spelen zal ik maar zeggen en ik deed altijd met haar mee tot op een moment dat ze me mee bij haar thuis vroeg. Ik dacht voor te babbelen maar het draaide anders uit. We waren intiem gegaan samen. Maar ik voelde niets voor haar maar zij wel voor mij. Toen is onze relatie begonnen, ik had geen gevoelens, na 2 weken was dat totaal
De reden om bij mij weg te gaan was voor hem dat hij de aandacht en waardering mist die hij in het begin van de relatie wel voelde. Ik heb gezegd dat ik dat snap maar dat we daar aan kunnen werken. Hij geeft aan nog veel van me te houden en hij blijft voor me klaar staan wil me overal bij helpen. Ik weet niet goed wat ik moet doen ik ga kapot van verdriet snap niet waar ik met mij zelf heen moet en ben sinds zaterdag vijf kilo afgevallen omdat ik geen hap door mijn keel krijg.
Door te praten met hem heb ik hoop gekregen (maar hij blijft maar zeggen dat hij mij geen valse hoop wil geven), toch liet hij in het gesprek doorschemeren dat hij zelf ook twijfelde. Dat hij niet meer zeker was van zijn beslissing. Hij stuurt dus gemixte boodschappen naar mij. Deze boodschappen brengen mij volledig van mijn stuk en nu weet ik echt niet meer wat ik moet doen. Het enigste wat ik wil is hem terug mijn lief kunnen noemen. Mij terug goed voelen. Kortom, ik wil hem terug en ik wil hem gelukkig maken. Maar hoe moet ik dat doen...?
Hi E., je vertelt jouw leeftijd wel, maar niet die van hem. Allereerst moet je je afvragen waarom je je zo vastbijt in een jongen die nog een leven voor zich heeft. Op deze leeftijd een relatie beginnen betekent niet dat je je hele leven bij elkaar blijft! De kans is duizend maal groter (citaat van Dr. Phil) dat het gewoon uitgaat en er nog (vele) andere gegadigden zullen volgen. Je praat over 'een eerlijke kans' om hem terug te krijgen, die je niet gekregen zou hebben. Maar beste E., dat is de wereld op zijn kop. Waarom positioneer je jezelf zo afhankelijk, alsof je leven afhangt van zijn wil om jou een kans te geven. Wie toch over kansen wil praten, moet het gewoon omdraaien. Hij moet van JOU misschien nog een kans krijgen, en niet andersom ;). Je schreef verder dat hij nogal egocentrisch lijkt, maar dit is op deze leeftijd niet bijzonder. Hij is totaal niet klaar om een serieuze relatie te onderhouden. Je bent onbewust gebruikt om mee te experimenteren en jij deed dat bij hem precies zo. Het verschil is dat jij meer voor hem bent gaan voelen dan hij voor jou. Jij uitte je gevoel door hem te claimen, hij door maar toe te geven. Maar wie de ander wil veranderen, komt niet ver. Deze relatie ging dan ook niet om gedragsveranderingen die wel of niet werden doorgevoerd, maar om jouw wanhopige wil om een relatie te hebben terwijl vriendschap een veel stabielere basis geweest zou zijn. Ook voor een eventuele relatie later. Daarom kon het niet anders dan fout gaan. Maar als deze jongen echt voor jou gemaakt is, dan zal hij terugkeren. Ook al duurt het nog vijf of tien jaar. Ik acht de kans voorlopig gering… Sterkte, A.
Mijn relatie van 10 maanden is gister beëindigd door m'n vriendin, Ze zei dat ze nog van mij hield maar alleen de vlinders waren op. Maar na het bovenstaande te hebben gelezen geloof ik dat er nog een (grote) kans is om bij elkaar komen. We hebben afgesproken om even het contact te verbreken en misschien dat haar vlinders weer terugkomen. ''We should see'' en ik geloof wanneer je geduld toont dat alles weer goedkomt. Reactie infoteur, 06-02-2016

De waarheid is, je ex is waarschijnlijk in een rebound-relatie. En bijna alle rebound relaties eindigen eerder dan later. Het doet pijn, maar rebound relaties zijn een manier voor veel mensen om breuken te verwerken. Gelukkig voor jou is het een van de meest ineffectieve manieren om door te gaan in het leven. Dus, gewoon omdat ze in een rebound-relatie zijn, betekent niet dat ze je zullen vergeten en verder gaan. In feite betekent het gewoon het tegenovergestelde. Het betekent dat ze moeite hebben om verder te gaan en zo lang als ze in deze rebound-relatie zijn, kunnen ze niet verder werken met hun leven.
Hi Richard, goed weer van je te horen. Dat je ex je feliciteerde betekent in elk geval dat ze je niet vergeten is. En meer dan dat. Ze vond dat ze iets moest doen, misschien omdat jij al die keren tevergeefs contact zocht, of omdat ze een verjaardag belangrijk genoeg vindt. Ik denk niet dat het is in de hoop dat jij zult bellen of schrijven, want dat heb je al meerdere malen gedaan en ze liet het gewoon links liggen. Laat het dus zo. Je hebt haar bedankt en de bal is nu aan haar. Over je nieuwe vriendin: Deze relatie is te snel na de vorige begonnen, dat geldt ook voor haar. Je krijgt dan onbewuste vergelijkingen, en zelfs bij jou de angst dat ze naar haar vorige vriend teruggaat. Het uitspreken van hoe goed jullie het met elkaar hebben en dat het officieel is, vind ik griezelig. Ik denk dat je een opvulling zoekt (rebound) voor de leegte die er bij jou is ontstaan. Dat zie je ook aan de snelle start, de pogingen om het vooral serieus te laten zijn, en het feit dat je er genoegen mee neemt dat ze nog van haar vorige vriend houdt. Nu hoef je echt niet in je eentje te gaan zitten kniezen, maar je hart zit bij je ex. De reden is dat de relatie niet afgebroken had moeten worden, het voelt 'onaf', en alles met de nieuwe vriendin is als het ware 'onecht'. Daarom ben je ook in verwarring. Ik denk dat je meer tijd voor jezelf moet nemen om de vorige relatie te boven te komen. Je bent er nog veel te veel mee bezig, en klaarblijkelijk kan je nieuwe vriendin het verleden niet doen verbleken. Zet niet in op serieus (waarom zou je), maar speel het voorzichtig. Pas als je denkt dat je de vorige relatie verwerkt hebt, kun je toekomstplannen maken met de nieuwe vriendin. Vooralsnog vind ik alles nogal surrogaat klinken, zelfs als je zegt hoe mooi en goed het wel niet is. Misschien wel juist daarom. Iets wat te mooi is om waar te zijn, is dat waarschijnlijk ook. De kans is groot dat ze straks naar haar ex rent, en jij naar de jouwe. Zolang je echter beseft dat ze slechts een 'in-between' is, is er niks aan de hand. Van de ene serieuze relatie naar de andere gaan lijkt mij vrijwel onmogelijk. Je hart zit in de regel maar bij eentje. En mocht zich een nieuwe serieuze relatie voordoen, dan duurt het jarenlang voordat het zo ver is. Groetjes, A. (p.s. ik ben ok, dank je).

Ik hoop dat jullie je mening kunnen geven over waarmee ik zit.. Ik ben dol op m'n vriend, ik mis hem ook vaak als ik hem 3 dagen bijvoorbeeld niet heb gezien.. Gisteren een gesprek gehad, dat hij mij niet zo mist.. Na een tijdje ook niet. Ik ben verliefd op hem, dat weet ik vrijwel zeker. Ik krijg het gevoel dat hij niet zoveel voor mij voelt als ik voor hem.. Dat hoeft ook niet, maar ik krijg een beetje het idee alsof het een broer of zus relatie of zo is.. Ik word er onzeker van. Soms heeft hij bepaalde verwachtingen van mij die totaal verkeerd zijn. Hij mist me dus niet.. en ik vind het steeds lastiger om mijn gevoelens dan te tonen. Ik twijfel hierdoor en ik voel me hier best droevig onder. Weet niet wat ik er mee moet, hadden het er gisteren over.. Hierdoor denk ik dus dat zijn gevoelens toch minder zijn dan ik graag wil. Nou ja, ik hoop dat jullie me begrijpen.. Wat vinden jullie hiervan?


Ik weet dat een ex terugkrijgen meestal het uitstellen van verdriet is omdat dingen waar je destijds tegenaan bent gelopen waarschijnlijk weer terug zullen komen. Nu is het in mijn situatie zo dat mijn, inmiddels, ex in een periode van 3 dagen twijfels kreeg over de relatie. Gister nog twijfelde ze om al dan niet door te gaan en voelde zich hier rot over, vandaag heeft ze de knoop doorgehakt en is het over. Voor mij komt dit als een donderslag bij heldere hemel, ze wilde vorige week nog samen een vakantie boeken voor over een paar maanden en ineens… niets meer. Ik weet van mezelf dat ik een ongelofelijke betweter ben en dus denk ik te weten dat mijn situatie anders is dan anderen, zij een fout heeft gemaakt, en wel spijt krijgt. Heb vandaag beredeneert waarom ik denk dat de relatie nog voldoende fundament heeft maar uiteindelijke vrede gehad met haar besluit. Heb haar weggebracht en aangegeven dat het voorlopig beter is geen contact te hebben. Ik ben er meer dan ondersteboven van en heb een ongelofelijk leeg gevoel wat alleen maar weg kan door tijd of door haar… maar als zij het is die terugkomt hoe moeilijk is het dan om verder te gaan… Sorry dit zijn mijn gedachtes hardop en weet niet waar ik dit anders kwijt kan dan op dit soort sites. Reactie infoteur, 05-02-2016
Deze periode zijn altijd wat minder geweest. Maar in mijn ogen door de extra bijkomstigheden als haar stage en de problemen, zijn in mijn ogen wellicht de druppel geweest. Want het ging altijd goed en ze liet me weten hier ook rond deze tijd te zijn gaan twijfelen aan onze relatie, nu is ze laatst 3 weken weg geweest met een deel van haar familie naar de andere kant van de wereld. Waar ze zegt er goed over na te hebben gedacht wat ze nou wou en heeft er daar ook over gepraat en er slapeloze nachten aan over gehouden!
Mijn ex heeft 3 weken onze relatie van 3, 5 jaar verbroken. Nou wil ik haar ontzettend graag terug omdat ik met haar een toekomst op wil bouwen. De reden dat zij het uit heeft gemaakt is dat haar gevoel voor mij weg is en niet meer verliefd is. Verder zijn er een aantal dingen geweest waar zij niet mee verder wil. Ik deelde mijn emoties bijna niet, ik was te dominant verder heb ik mijn vrienden soms voor haar gezet met bijv. vakanties. Op vakantie heb ik nagedacht en zijn deze dingen inmiddels in mij verandert. En dit wilde ik haar gaan laten zien. Maar toen ik terug kwam van vakantie was het te laat en heeft ze zelfs onze vakantie samen afgeblazen.
Hij heeft onze afspraak zo lang mogelijk proberen uit te rekken, want iedere keer als ik weer richting de auto liep wilde hij weer wat gaan doen, daarna toen we weer in de auto zaten wilde hij nog ergens anders heengaan en zijn we met een omweg teruggereden. Eenmaal bij mijn auto bleven we nog even napraten in de auto totdat ik was uitgestapt, hij is met mij meegelopen naar mijn auto en de blik in zijn ogen hoe hij mij aankeek zei wel veel. Dat deed hij trouwens de hele tijd door.
Hi Lana, met een herstart geef je hem wederom de gelegenheid je te kwetsen, niet doen dus. Hij moet goed voelen wat hij kwijt is: jou. Kwel hem dus gerust, want het wordt tijd dat de balans wordt teruggebracht. Denk je na verloop van tijd dat ie genoeg heeft 'geleden', bouw dan de vriendschap weer op en suggereer niets anders dan dat. Wil hij daar niets van weten en begint ie weer over 'liefdesverdriet' en dergelijke, dan weet je dat hij niet zoveel waarde hecht aan een stevige vriendschapsband. Fout dus. Lukt het hem en jou wel om straks weer contact te hebben zonder de druk van een relatie, dan zijn de kaarten al veel beter. Spreek gerust eerdaags af maar zeg niets over je intenties. Laat hem raden hoe je je voelt door zich in jou te verdiepen. Hij moet de aandacht dus eens intensief naar jou verleggen en je proberen te begrijpen, in plaats van te huilen en zichzelf de goot in te drinken. Het leven draait niet alleen om hem. Groetjes, A.
Hi Leo, als je het los wilt laten moet je je ex niet vertellen dat je nog steeds aan haar denkt. Je haalt dan immers weer van alles open (mits ze reageert), en je weet niet hoe dat gaat aflopen. Houd je het echt niet uit zo, dan kun je je hart laten spreken en de gok wagen. Beter echter is om daar nog mee te wachten, gezien de laatste ontwikkelingen. Je ex terugkrijgen is niet een kwestie van de korte termijn, maar van de lange adem! ;). Groetjes, A.

Liefde kan voorwaardelijk of onvoorwaardelijk gegeven worden. Een andere mogelijkheid bestaat gewoonweg niet. Of je koppelt een aantal voorwaarden aan je liefde of je doet dit niet. Als je voorwaarden aan een liefde koppelt en die voorwaarden vallen vroeg of laat weg dan blijft er bijna niets meer over. Vandaar dat het altijd beter werkt als je kiest voor een onvoorwaardelijke liefde.


Hi G., vraag nooit aan een dame waarom ze niet met je naar de bios wil! Je bracht haar in verlegenheid en bovendien is ze je geen reden verschuldigd. Natuurlijk zou het wel zo prettig zijn om te weten waarom ze dat niet wilde, maar je voelt al dat er andere zaken spelen. Zo kan het zijn dat ze een ander heeft of ook met een ander chat, het is mogelijk dat jullie relatie haar, om wat voor reden dan ook, niet beviel en bang is om weer in hetzelfde te belanden. Daarnaast wil ze misschien ruim de tijd nemen voor een eventuele verzoening omdat ze zich te jong voelt of wat dan ook. Kortom, teveel mogelijkheden waardoor ze de rem erop gezet heeft. Waar jullie over chatten weet alleen jij. En jij bent ook degene die weet hoe ze tegen relaties aankijkt, of ze in de tussentijd andere mannen heeft gehad en/of hoe haar relatieverleden was voordat jij in beeld kwam. Ik kan je dus niet goed helpen, maar vrouwen zijn babbelaars. En met een goeie chat op zijn tijd is niks mis ;). Groetjes, A.

Het is even geleden dat ik hier geschreven heb. Inmiddels heeft mijn vrouw de scheiding in gang gezet. Mijn vrouw heeft mijn broertje gebeld om door te geven dat ik de papieren binnenkort zou ontvangen (verleden week dus). Ik heb haar proberen te spreken, maar haar zus laat dat niet toe. Zij nam de telefoon op (nummerherkenning). Haar zus gaf aan dat mijn vrouw de scheiding heeft uitgesteld om mij eerst wat sterker te laten worden. Zelf kon ze mij niet bellen, want ze is er zelf te emotioneel voor (na bijna 5 maanden nog?) en volgens haar zus is het beter dat wij voorlopig geen contact hebben. Ik heb besloten de scheiding niet aan te vechten. Ik heb het idee dat ik er op dit moment toch niets mee opschiet. Wat ik wel doe? Ik stort mij op mijn werk en vrienden. Voor de rest heb ik geen idee hoe alles gaat verlopen. Het probleem is, dat ik, ondanks alles, nog steeds van mijn vrouw hou en ik kan haar maar niet uit mijn gedachten krijgen. Wat ik ook probeer. Reactie infoteur, 27-04-2012


Heel erg bedankt voor uw reactie en ik voel me wel wat beter. Af en toe voel ik me nog wel eens heel erg verdrietig, maar ik probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Ik zie wel hoe het hierna loopt en wat er gaat gebeuren als ik eventueel (als ik hier klaar voor ben) na een tijdje weer contact zal opnemen. Ik heb wel veel steun aan een paar mensen uit mijn vriendenkring, dat is echt een grote plus.

Ik ben al anderhalf jaar vrijgezel nu en mis toch wel een beetje dat mannelijke aandacht. Ik dacht ik ga ook maar eens daten weer. Ik had een leuke jongen waarmee ik sprak op de app, op het moment dat ik vertelde dat ik een dochter heb blockeerde hij mij op de app. Ik voelde me aan de ene kant zeer beledigd, maar aan de andere kant blij dat ik het had verteld en ik er meteen achter was hoe hij erover dacht.
Hi Eddy, oei, die dochter is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken! Jammer dat je ex zich zo enorm liet beinvloeden door haar dochter, maar dat is bijna inherent aan een scheiding waar kinderen bij betrokken zijn. Je krijgt de kinderen er 'gratis' bij en het is zaak om een goede band met ze op te bouwen. Daar is kennelijk al veel misgegaan. Ook lijkt het erop dat de kinderen onderling het niet met elkaar konden vinden. Verschillende opvattingen over de opvoeding van kinderen kan een stel vervolgens uiteen drijven. Groetjes, A.

Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…
Sinds enkele maanden zijn mijn vriendin en ik uit elkaar, de zin 'een vrouw negeren is haar diep kwetsen' is volgens mij ook de hoofdreden waardoor we uit elkaar zijn gegaan, ze is inderdaad haar aandacht bij andere mannen gaan zoeken. Het spijtige van de zaak is dat ik pas ben gaan beseffen wat ik had toen ik het niet meer had, het lijkt wel alsof ik zo'n typische man ben die op afwijzing valt :)

Toen ze het thuis vertelde, waren ze in alle staten. Ik was daar absoluut niet meer welkom. Dat heeft haar zwaar aangeslagen. Ik heb haar toen ook (koppig) gezegd dat ik haar ouders dan ook niet meer hoefde te zien. Achteraf bekeken een domme zet, want ik plaatste haar tussen twee vuren, ook al heb ik haar nooit gezegd dat ze moest kiezen. Ze had ondertussen ook werk gevonden en had het superdruk. Omdat haar ouders zo tegen me waren, durfde ze het nauwelijks vragen of ze naar mij mocht komen of bij me mocht blijven slapen. Ze is 1x blijven slapen, toen haar ouders op reis waren. Dat klinkt misschien lullig, maar haar ouders hadden een enorme psychologische invloed op haar. Ze voelde haar vaak misbegrepen en onder dwang gezet om taakjes in het huishouden op te knappen. Bovendien kreeg ze weinig waardering daarvoor, het leek wel alsof het vanzelfsprekend was dat ze die klusjes deed. Ze voelde haar vaak erg sip daardoor. Ik probeerde haar te troosten en op te vangen, maar omdat haar ouders me niet konden hebben, maakte ik me vaak kwaad op haar ouders. Dat werkte natuurlijk dat vuur waar ze tussen stond alleen maar in de hand. Omdat ik haar zo weinig zag, 1x per week een paar uur, begon dat ook op me te wegen. Ik wou er niet met haar over praten omdat ik zoiets had van "die paar uurtjes die we samen hebben, wil ik toch geen ruzie". Je raadt het echter al, door dat op te kroppen merkte ze dat er iets was en kwam er uiteindelijk toch geen leuke dag van. In juni heeft ze het opnieuw gedaan gemaakt. Opnieuw hebben we erover gepraat en begreep ik haar beslissing. Achteraf heeft ze me gezegd dat mijn dipjes de dooddoener waren, dat ze daar niet langer mee om kon gaan. Ik heb haar uitgelegd dat ik het wel begreep, maar ook wat mee aan de basis lag van die dipjes. Ze vroeg toen of ik voor onze relatie wou vechten en ik zei dat ik dat wou, maar dat ze dat ook moest doen…
Nou zit het zo dat ik weet dat zei al een half jaar aan het twijfelen is over onze relatie en nu dus de knoop heeft doorgehakt. Ik heb haar nu nog aantal keer gesproken, aan de ene kant zegt ze heel duidelijk dat ze het niet meer hoeft te zien dat ik verander en er klaar mee is en dat ik verder moet met mijn leven, maar aan de andere kant moet ze huilen als ze zegt dat ze er een hard hoofd in heeft dat ik verander. Ook hebben we nog een 2 keer gezoend waarvan zei zegt dat het laatste kussen waren maar ik heb gemerkt dat deze nog vol passie zitten en dat ze eigenlijk seks wil maar zich in houd. Verder noemde ze nog dat het haar niks zou verbazen als wij over een paar jaar weer bij elkaar komen. Maar dat ze nu geen contact wil, eerst zonder mij wil kunnen leven en dan misschien als vrienden verder kunnen. Maar daarna zegt ze dat we elkaar op een feest volgende week wel zien en daar kunnen kletsen.
Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?
Ze heeft me altijd mijn gang laten gaan. Als ik ergens heen wilde zonder haar (met een vriend afspreken of wat dan ook), dan vond ze dat geen probleem. Ze heeft nooit wat van mij geeist en dat vind ik ook heel fijn. Wat ze meer van mij wilde is een knuffel, een kus een complimentje of bedankje dat ze lekker gekookt heeft. Gevoel van waardering en die heb ik haar niet gegeven omdat ik teveel met mezelf bezig was (qua gezondheid, werk en het anderen naar de zin te maken). Ik was mezelf gewoon niet…
Ondertussen is het alweer 2 maanden geleden dat mijn relatie van 10 maanden werd verbroken door mijn ex. Onze relatie was super fijn, het klikte vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoette. Zij was niet alleen mijn liefje maar ook mijn maatje. Zelfs als ik heel eerlijk terug kijk op onze relatie kan ik geen minpunten noemen. We hadden het over onze toekomst samen en fantaseerden al vaak over samenwonen en dat soort dingen. Ik ben een best wel gevoelig persoon en wanneer er iets niet klopt dan voel ik dat al snel aan. Dat mijn ex onze relatie verbrak kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel.
Ik ben een professionele spell caster, gespecialiseerd in alle gebieden van liefde, geld, macht, succes, ziekte, geluk en hekserij. Ik kan je helpen om een ??oplossing voor je probleem te krijgen of wens dat je zou kunnen hebben. Ik heb meer dan 60 jaar ervaring in de Spellcasting / Spirituele Heling. In de loop der jaren heb ik gewerkt voor duizenden klanten in meer dan 25 landen over de hele wereld, wat een bewijs is van het succes dat ik elke dag bereik. Heb je liefdesproblemen / problemen die je moet oplossen? Ik heb een verscheidenheid aan spreuken die je leven voor altijd zullen veranderen. Ben je een geliefde verloren? Ben je verliefd op iemand die niet om je geeft? Belooft iemand je iets en weigert hij je te geven na het verzamelen van je geld? email me nu en ik zal mijn krachten gebruiken om je dromen waar te maken. Heb je het moeilijk om rond te komen? Ondergaat u een financi�le crisis en kunt u niet al uw rekeningen betalen? Ik zal je helpen door een van mijn veelgevraagde geldspellen te casten. Ik kan je helpen je inkomen te vergroten, te landen, de baan die je zoekt, je te helpen succes te behalen op veel gebieden, je geluk te verbeteren en nog veel meer ... Leef je in constante angst? Heb je een beschermende spreuk nodig? e-mail me nu en ik zal u een zeer krachtige bescherming geven die u en uw geliefden tegen kwaad zal beschermen. Wacht niet tot het te laat is. Ik kan je helpen
Waarschijnlijk een domme zet en ze belde me boos op of ik haar alsjeblieft met rust wilde laten en dat ze mijn brief en mail niet meer leest. Werd hier ook weer boos om omdat ze gemene dingen zei over de telefoon en dat ze niet meer van me hield etc. Als dat echt zo is, tja heb ik pech. Hierop zei ik tegen haar dat ik haar zou loslaten en of ze mijn geld (niet zo veel trouwens) over wilde maken en mijn foto`s nog wilde geven. Die krijg ik wel zei ze.
Hi P., je vriendin is bang om teveel voor je te voelen en een relatie te 'moeten', dus heeft ze voor zichzelf een muur opgetrokken. Zo kun je niet te dichtbij komen. De oorzaak hiervoor lijkt mij die diepe angst om verlaten te worden, want dit is tenslotte al eerder gebeurd. Dat er een gebrek aan gevoelens zou zijn, is niet juist. Alles bulkt van de emoties. Het komt haar alleen het beste uit door uit te spreken dat ze minder gevoel voor jou zou hebben, dan jij voor haar. Dit maakt ze zichzelf wijs om zich veilig te stellen. Tot zo ver de achtergrond. De vraag is nu hoe je dit verder aanpakt. Zoals het nu gaat blijven jullie in dit cirkeltje ronddraaien en zal er weinig verbeteren. Daarom denk ik dat je wat radicaler te werk moet gaan en haar echt een tijd alleen moet laten. Voorwaarde in dit geval is dan wel dat je haar dit vertelt, zodat ze de komende tijd kan gaan nadenken (en jij hoopt dan natuurlijk dat ze je gaat missen!). Spreek met haar af dat je na een paar maandjes contact met haar opneemt, zodat jullie elkaar met frisse blik kunnen bekijken. Zo doormodderen werkt niet, maar straks een realistischer en verstandiger begin kan wel werken. Als het ook na een lange pauze tussen jullie niet gaat, dan moet je je afvragen of je er nog wel energie in wilt steken. Maar dat is jouw geheim voor nu. Groetjes van A.
3 jaar terug het begin van een liefde op het eerste gezicht relatie. Deze is uitgegroeid tot een ware liefde gevoel van beide kanten en er zijn 2 jaar lang veel leuke dingen gedaan en romantiek. We waren elke dag samen en onafscheidelijk. Het laatste jaar ben ik op mijzelf gaan wonen, ver van elkaar vandaan. Daardoor was er minder contact als eerst maar nog steeds vrij veel. 3x per week of meer.
Wat ik me ook afvraag is: zijn beslissing had hij al lang genomen zegt ie. Waarom laat hij het dan nog weken aanslepen? Terwijl we samen nog leuke dingen doen, kussen, knuffelen, vrijen. En als je dan toch zo zeker bent van je beslissing, waarom kan je het dan niet recht in mijn gezicht zeggen? Waarom heb je het dan moeilijk om me te zien? Zeg je tegen vrienden dat je me graag ziet en er heel graag voor me zou willen zijn maar het beter is nu nog afstand te houden….

We hebben nog een uur geknuffeld en gehuild , ik ben er kapot van. Ik heb al 2 weken niks meer gehoord en ik ben zo boos op mezelf en de dingen die ik heb gezegd. Ik heb hem een brief gestuurd waarin ik schrijf hoe dom ik ben geweest en de relatie zou willen oppakken omdat ik weet dat als we beter communiceren dit mogelijk is maar heb nog geen reactie..

Ik leerde een jongen kennen via een vriendin van mij, hele leuke jongen. Op een gegeven moment, kregen we wat. Het was leuk samen met hem. Ik was stapel gek op hem. Dat was een ding wat zeker is. Later kwam ik erachter dat hij nog een vriendin had. Hij beloofde me om het uit te maken met zijn huidige vriendin. Op een gegeven moment, werd het me gewoon teveel, en werd ik steeds boos omdat hij het nog steeds niet uit had gemaakt. En ik was best jaloers op haar. Dus we kregen vaker ruzie. Ik controleerde hem alleen maar. Mijn hele dag bestond uit hem, uitzoeken waar hij was, wat hij deed, met wie hij was en noem zo maar op. Hij wou het op een gegeven moment niet meer. Nu zijn we twee maanden verder. En ik ben nog steeds stapel gek op hem. En ik wil hem zo graag terug, maar het lukt niet. Overal zie ik dat echte liefde niet verdwijnt maar het probleem bij mij is, is dat ik niet weet of dat hij echt wat voor me voelde, of dat hij me heeft gebruikt, En ik hoop zo dat het wel echt was tussen ons. Alsjeblieft help me?
Besef dat bindingsangst juist voortkomt uit angst voor verlies van liefde. Angst die is ontstaan door een pijnlijk verlies in het verleden waar je je misschien niet eens bewust van bent. Waar je onbewust een patroon op hebt ontwikkeld om die pijn nooit meer te hoeven voelen. Dat overlevingspatroon heeft je ooit geholpen, maar werkt nu averechts, want het maakt dat je afstand creëert en de ander niet dichtbij laat komen. Waardoor je gefrustreerd raakt en er maar niet in slaagt om te ontvangen waar je in wezen zo naar verlangt: liefde en intimiteit.
Hi Rick, de breuk was onnodig maar je zult haar een beetje zijn gaan irriteren door je - overigens begrijpelijke - pogingen om haar terug te winnen. Je zegt bang te zijn dat ze straks met die ander verdergaat, maar als ze dat doet dan betekent het enkel dat haar hart absoluut niet bij jou ligt. Bij echte liefde kun je de ander met de beste wil van de wereld niet vergeten. Zoals zij zich van jou afkeert vrees ik dat er geen sprake is van veel liefde. Het jonge ding is dan ook nog teveel bezig met andere dingen in haar leven, zoals straks die stage, uitgaan en experimenteren met anderen. Wat dat betreft was jij te vroeg in haar leven gekomen. En het is extra zuur dat ze straks in het buitenland is en geen gelegenheid heeft om je te missen. Ze zal opgaan in een andere wereld, waarin jij enkel nog een mistige stip zult worden. En als ze terug is, is ze een ervaring rijker waar jij part noch deel aan hebt. Ze zal zijn veranderd, want reizen geeft nieuwe inzichten, nieuwe perspectieven. En jij zal niet meer in haar leven passen. Houdt ze oprecht van jou, dan zal niets de liefde tegengaan en krijg je een situatie waarin zij of jij weer contact opneemt en je elkaar dan om de hals vliegt. Echter gezien haar voortdurende bevestigingen (enkel voor zichzelf) dat het hier gaat om een afscheid en niet om 'love for life' moet je er ernstig rekening mee houden dat dit voor jullie het einde is. Dat neemt niet weg dat je kunt proberen om tijdens of na haar buitenlandavontuur nog eens contact op te nemen om te vragen hoe het allemaal gaat. Maar praat dan in geen geval over relaties, liefde en gemis. Houd het wel vriendschappelijk en belangstellend. In de liefde is de kleinste trigger genoeg om de vonk weer te doen oplaaien, vertrouw daarop. En gebeurt er niets, dan is er ook niets. Gun jezelf meer dan het lange wachten, de eenzaamheid, de hoop en de wanhoop. Er zijn meer vrouwen, ook al wil je daar nu nog niets van weten ;). Sterkte, A.
Ik wou snel even reageren, mijn verhaal staat hierboven en ik herken toch wat raakvlakken. Ook ik miste iets in mijn sexleven, ik werd erdoor gefrustreerd en kwam snel kwaad. Ik ben nu een jaar verder en het doet nog altijd heel veel pijn. Maar wat ik tot nu toe geleerd heb, is dat ik nood heb aan een diepe connectie en bevestiging door intimiteit. Is dat er niet dan wordt ik gefrustreerd. het nadeel is echter dat ik me enorm hecht aan een persoon door die zoektocht naar connectie, ook al kan die persoon me misschien niet geven wat ik nodig heb. Zelf nu moet ik me heel vaak overtuigen dat ik nooit gelukkig zou zijn met mijn ex, iets wat rationeel waar lijkt, maar emotioneel echt niet zo voelt. Mijn advies dat ik kan geven is: ga op zoek naar wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn. als je intimiteit je zuurstof voor jezelf is, dan heb je iemand nodig die ook daar connectie met je zoekt…
Hi Andre, dat contact opnemen was veel te vroeg. Zoals ik schreef moet je dat pas over een paar weken doen, niet nu al. Dat ze niet reageerde op je uitnodiging betekent heel eenvoudig dat ze dat niet wil. En dat risico loop je voortdurend als je nu allerlei pogingen doet. Zoals ook het artikel aangeeft, kun je beter pas van je laten horen als je weken tot maanden verder bent. Ze krijgt dan gelegenheid om je te missen, wat nu duidelijk niet het geval is. Grt, A.
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Op den duur voelde ik me niet meer goed in mijn vel waartoe ik toenadering zocht met een vriendin om te praten en dit via FB, deze gesprekken gingen over alles van a to z tot fantasieën, nu bepaalde dingen zeg je niet als je in relatie zit enz… maar van fysiek of andere woorden zoals bedrog of bedriegen is hier geen spraken. Op een dag confronteerde mijn vrouwtje mij hiermee en zei van je hebt me bedrogen. Ik viel uit de lucht en ik zei al lachen met wie of wat een kat? misschien geen correct antwoord maar wat moet ik zeggen wist niet over wat ze bezig was.

Hoe ik haar inschat is dat ze heel snel werd meegesleurd in dat leven daar. En dat de relatie haar in de weg zat om vol daar aan het leven mee te doen (ook zelf willen ontdekken etc en meedoen net als haar medestudenten). Ik denk daarom dat ze zelf ook nog niet echt weet wat ze doet en wil etc. Ze geeft zelf ook aan dat ze ook maar wat doet. En ook met recente gesprek tussen ons dat ze het ook niet weet wat ze wil met der leven. Ze wil wel graag afspreken en alles delen met mij als vertrouwd persoon, maar ze weet dat ze de keuze heeft gemaakt dat het uit is en dat de relatie nooit zal werken wanneer ze daar zit (ik denk vanwege dat ik op der huid zat terwijl ze ‘los’ wilde zonder rekening met iemand te houden: Mede misschien ook daarom dat ik haar met de afspraak wilde laten zien dat ik dat in zag en dat het wel had gekund om relatie te hebben wanneer ze daar zat. Der hersenen zeggen nu nee kan niet, maar misschien zegt haar gevoel dan ooit van had wel gekund).

verontschuldigd. Maar als ik haar zie. Is het direct emotioneel worden. En ik zeg haar ik mis u, ik wil je weer. Etc. Maar dat drijft haar alleen maar verder weg. Nu neem ik afstand. Ik stuur geen sms of email, maar ze zegt ik hou niet meer van jou. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik zie haar enorm graag dat was men eerste liefde en ik wou daar mee trouwen, kindjes krijgen. Alles. Ze vroeg mezelf over 5 maanden wanneer krijg ik een verlovingsring?, gaan we een baby maken? We hadden al wat kleine spulletjes gekocht zoals papflessen etc. En dan nu dit. Zij zegt ik mis u niet. Ik hou niet van jou. Maar ik blijf voor haar vechten en ik ga veranderen want ik was ziek in mijn hoofd en heb haar dat verteld. Maar bestaat er nog een kans dat ik haar kan terugwinnen? Wat moet ik doen? Ik geef haar niet zomaar op. Ok ja, ze was wat lui in het huishouden maar ik hielp veel. En ze had een koppig karakter en ze was wat bazig. Maar kan iemand me helpen? Wat moet ik doen.
Voorts laat ze me steeds blijken hoe goed ze bezig is met afvallen en hardlopen. Vervolgens zeg ik dat ze er goed uit ziet en staar haar aan, kijkt ze me strak aan! Terwijl ze zelf eigenlijk op om een compliment loopt te vissen. Ze had gisteren een taart gebakken, ze zei dat ze eens zal zien met wie ze die allemaal gaat delen… Het enige wat ik zei was "leuk, moet je doen". Heb mezelf uitgenodigd tot niets.
Misschien richt je a.s. verjaardag nog iets uit, want het is best een goed idee je ex te laten ontdooien door het aanbieden van appeltaart ;). De liefde van de man gaat nog altijd door de maag. Handhaaf de uitnodiging en zie toe wat hij doet. Komt ie, dan heeft hij het verleden nog niet laten rusten. Laat hij je barsten, dan weet je dat hij mogelijk al weer aan het daten is, er met een ander vandoor is, of zich laat leiden door angst om zich te binden. In al die gevallen doe je bitter weinig. HIJ is nu degene die aan zet is. De uitkomst van de test zal uitwijzen of hij echt met jou verder wil, of jou als een tussenrelatie zag op zijn weg naar een relatie waarin hij volgens zijn idee niet gehinderd wordt door een dochter die niet de zijne is. Bedenk goed of je hem echt wel terugwilt! Sterkte, A.

Mijn relatie is 1.5 week uitgegaan. We hadden 14 maanden en dat waren 14 fijne maanden. Maar in september begon zij met haar studie waar ze jaren lang op had gewacht (van havo doorstuderen naar vwo en een jaar wachten omdat ze niet was ingeloot). Ze kwam toen terug van een weekendje intro van school en vertelde mij dat er wat mis was met onze relatie, ze kon zichzelf niet zijn en daardoor zag ze geen toekomst meer. We hebben toen gepraat en alles was weer goed. Het ging onder meer over het feit dat ik misschien geen kinderen wilde en zij juist wel, en dat ik andere toekomst gedachte had dan haar. Maar een 2 weken later hadden we het erover dat ze toch nog een gevoel mistte en een knoop moest doorhakken. Toen vertelde ze me dat ze het gevoel niet kon veranderen en ik vroeg of het uit was. Ze gaf hier geen antwoord op maar het is wel uit. Ze bleef me steeds whatsappen en zeggen dat ze het zwaar had en me mistte en dat ze me over 1a2 weken wilde zien. Maar als ik vroeg of ze dan de goede keus had gemaakt zei ze altijd ja. Toen heb ik gezegd dat ik even geen contact meer van haar kant wilde en dat als ik contact wilde ik het zelf wel zocht. Ik heb dat 2 keer gedaan. Ze blijft erbij heel verdrietig te zijn en mij te missen maar de goede keus te hebben gemaakt. Ze wilde mij aankomende vrijdag zien of de week erop, Ik wil haar terug en haar graag zien maar zei tegen haar dat ik hierover na moest denken. Wat moet ik doen?


Hi Frits, dan moet deze dame eerst eens afkoelen! En daar moet je haar nu de tijd en gelegenheid voor geven. Neem maandenlang geen contact op totdat je zeker weet dat een eventueel gemis van haar kant aanwezig kan zijn. Want als ze je helemaal niet mist, is de kans op herstel natuurlijk nog veel kleiner. Tot op heden heb je alles gedaan wat fout is (zie het artikel), maar vanaf nu kun je een betere strategie volgen. Tenminste, als je de verleiding kunt weerstaan om haar voortijdig te bellen of schrijven. Dat ze bozig is, roept dat ze 'er klaar mee is', dat ze vindt dat je een egoist bent en teveel dramt, zijn helaas geen uitingen van diepe liefde. Misschien is zij nog wel veel te jong om zich te binden. Sterkte, A.
We hebben intussen wel contact gehouden tot sinds kort en je raadt het al.. ik heb dus alles gedaan wat door iedereen afgeraden wordt.. ik heb haar bestookt met Whatsapps en Facebook berichten ( wel prive ) in alle soorten en maten om zo maar te zeggen. Telkens als ze zei dat ze twijfelde en naar huis wilde komen nam ik dat als reden om haar te bestoken met berichten en telefoontjes om haar over de streep te trekken, maar telkens als ik dacht dat ik het zover had trekte ze zich terug. Ik weet nu dat dat fout was en heb ik haar waarschijnlijk alleen verder weg geduwd.
Hi Jhonny, daar is natuurlijk geen pasklaar antwoord op te geven. Ik raad je aan het artikel grondig te lezen en de adviezen op te volgen. Zolang je je ex blijft zien, zal er geen daadwerkelijk gemis zijn. Je riskeert dat ze op een dag weer met die 'nee' aan komt zetten, en dat wil je je juist niet. Een gewaagde tip is dat je haar lukraak zegt dat je het contact op deze manier niet trekt omdat je meer voor haar voelt. Deinst ze hiervoor terug, begin dan met het inlassen van de pauze. Hopelijk gaat ze je in die tijd heel erg missen! Succes, A.
Later na veel piekeren besefte ik dat ze hiermee een punt achter onze relatie heeft gezet. Om dit te verifiëren hebben we nog een afspraak gemaakt. Ik heb haar gevraagd of ze nog van me houd. Wat ze direct bevestigde. Of ze met mij een nieuwe start wilde maken. Daarvan zei ze dat ze dat nog niet wist, dat ze nog tijd nodig heeft om haar doelen te bereiken (eigenwaarde e.d). Ik heb haar aangeboden hiermee te helpen. Ze weet het allemaal niet.
Toch blijft hij zeggen dat hij van me houdt. En dat onze relatie stuk is gegaan door mijn gedrag, niet door het ontbreken van gevoelens of 'houden van'. Ik vind het zo typisch dat hij (wederom) tot 3 keer toe zei: over een paar maanden spreken we wat af en dan kijken we wel hoe het gaat. Hij herhaalde zijn zinnen van afgelopen zaterdag en zei alweer dat hij hoopt dat het weer goed komt op de langere termijn en dat hij dat niet zegt om mij aan het lijntje te houden. Hij wil dat ik zo goed doorga als dat ik nu bezig ben (en ik voel me al zóveel beter :)

Begin juni is zij met vriendinnen naar een feestje geweest, ik zag op FB een foto van haar met een jongen verschijnen (overigens niet op haar tijdlijn), waardoor ik behoorlijk boos ben geworden (onterecht, want ik weet dat ik er kan vertrouwen!) maar door mijn jaloezie, is dat verbaal behoorlijk uit de hand gelopen. We hebben dat uitgesproken en ik heb haar op de man af gevraagd of ze nog wel genoeg voor me voelde en nog genoeg vertrouwen in onze relatie zag of dat de twijfel zo erg is, dat ze er eigenlijk mee wil stoppen. Haar antwoord was; Ik heb moeite met jou onzekere gedrag van het laatste half jaar en ontzettende moeite met je jaloerse gedrag, maar waarvan ik hoop dat dat overgaat, als je inziet dat het niet nodig is. Als ik niet van je hou, ga ik niet met je verder en maak ik geen plannen.


“Ik wil je bedanken voor wat het boek voor me heeft gedaan. Ik moet zeggen dat dit boek me diep, heel diep heeft geraakt. Je hebt een hele hoop aangesneden wat ik heb meegemaakt. Ik ben in de praktijk gaan brengen wat jij me hebt geleerd en mijn vriend is een ander mens geworden. Hij heeft geen benul van wat ik heb geleerd of wat ik aan het doen ben, maar alles is nu zo veel beter geworden tussen ons. Ik ga al mijn vriendinnen hierover vertellen. Dank je!”
Na drie weken appte ze dat ze wat te vertellen had. Ze was 5 maanden gelden vreemdgegaan. Ik was geheel overdonderd en tegelijkertijd opgelucht. Mijn schuldgevoel werd te niet gedaan door haar daad. Ik kreeg rust. Echter door een onduidelijke communicatie leek het erop dat zij nog steeds contact met hem had. Ik ben erg boos geworden. En heb haar gevraagd dr spullen te halen. Ik werd me toen bewust dat ik nog steeds heel veel van haar hou. Na een aantal gesprekken kwamen we tot de conclusie dat zij haar rust nodig heeft om haar leven weer op poten kan zetten en haar eigenwaarde weer gestalte te geven. Ik had daar in eerste instantie een goed gevoel over, we zouden later wel weer zien hoe we verder zouden gaan.
Vol interesse en enthousiasme heb ik het artikel gelezen. Het klinkt allemaal vrij "eenvoudig" en "logisch". Ik ben vorig jaar gescheiden na 4 jaar huwelijk en een totale relatie van 12 jaar. Vandaag de dag doet het nog net zoveel pijn als de dag dat ze zei dat ze bij me weg wilde. Alleen dit al, vind ik moeilijk te begrijpen. Dat ik een jaar later er nog zo kapot van ben. Ze ging bij me weg omdat ze het gevoel had dat ik de kar voor ons beide niet kon trekken in het leven. Ik heb iets langer over mijn studies gedaan en had ook een lager inkomen vaak dan zij had. Gelukkig was ik weldra afgestudeerd en had ik een leuke startersbaan. Helaas was het toen al te laat. Ze keek niet meer tegen me op. Ze had een echte vent nodig, geen bescheiden, timide ventje zei ze. Iemand die haar het gevoel kon geven dat ze zich nooit zorgen hoefde te maken.
Van mijn ex heb ik tot nu toe echt helemaal NIETS gehoord. Afgelopen dinsdag heb ik hem een concertkaartje gestuurd via de post (die hij vorig jaar al van mij gekregen had). Dit concert is aankomend weekend, en ik had toen 2 kaartjes gekocht. Zelf ga ik er zeker heen, en heb hem dat kaartje dus toegestuurd met een kort briefje erbij met dat het goed met mij en de huisdieren gaat en dat ik hem best wil ophalen op samen naar het concert te gaan, of dat hij zelf gaat of helemaal niet.
Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
Het is nu een paar dagen uit tussen mij en mijn ex, niet omdat we niet van elkaar houden, maar omdat hij vrijheid wil (uitgaan, op zichzelf wonen, vrienden gaan voor alles) en ik wil graag samenwonen en meer liefde en aandacht van hem. Dit begon steeds meer te botsen en we hebben met pijn in ons hart afscheid genomen. Hij heeft nu aangegeven dat hij voorlopig geen contact wil, en daar heb ik me bij neergelegd al is dat moeilijk. Voor mij is het zo raar dat dit een einde is terwijl we zo gek op elkaar zijn. Denken jullie dat er nog hoop is voor onze relatie om opnieuw te beginnen? Aan 1 kant denk ik dat hij nu van zn vrijheid gaat genieten maar er over een paar weken achter komt wat hij mist, maar aan de andere kant ben ik bang dat hij het wel goed vind zo. Ik hoor dat hij veel over me praat, heel benieuwd is hoe het met me gaat, en het zo vreselijk voor me vindt hoe verdrietig ik ben. Dit zijn wel goede tekenen toch?

Het ging de laatste maanden wat minder met mij, last van stress omdat ik mij niet meer goed voelde in mijn vorige job, dat had natuurlijk een impact op ons gezinsleven, maar ik dacht toch dat het niet zo erg was, het ging voor mij redelijk goed. We maakten nog steeds uitstapjes. We waren eigenlijk elk weekend weg en deden veel dingen in functie van het kind, speeltuinen enz.
Intussen ben ik enkele maanden geleden iemand tegengekomen, itt mn ex, is mn nieuwe vriendin vijf jaar jonger ipv twee jaar ouder. Arts, en in opleiding tot specialist. Op vlak v communicatie, denkwijze, sportief zelfs qua muziek en vrijetijdsbesteding zitten we op één lijn. We vervelen ons iig niet Die balans in een relatie is nieuw voor mij, ook voor haar. Deze relatie voelt goed, vanaf begin af aan, en al is de omgeving uitdagend geweest, we spreken veel vertrouwen uit in elkaar. Beide voelen we dat we heel lang gelukkig met elkaar kunnen zijn en ook dat spreken we naar elkaar uit. Dat was voor beide duidelijk sinds de eerste keren dat we elkaar zagen. (omgeving dacht dat t een ‘fling’ zou zijn, of ik al van haar houdt weet ik niet, maar ben wel echt heel dol op dr.) En afgelopen weekend zei mn nieuwe liefde spontaan dat ze niets kon bedenken wat niet goed zit tussen ons. Zou ik daar dan ook op kunnen vertrouwen? Mn nieuwe vlam is bijzonder aantrekkelijk en slim en is een grote flirt btw. Maar vertrouw wel dat ze daar niet te ver in gaat.

Je maak oogcontact. Jullie raken aan de praat, drinken wat samen en blijken veel gemeen te hebben. Hij vraagt je telefoonnummer en aan het eind van de avond kussen jullie. Er komt een date en nog een en nog een. Je hebt het ontzettend naar je zin, en je denkt hij ook. Dan hoor je steeds minder van hem en uiteindelijk verdwijnt ie van de radar. Herkenbaar?
Hij rekent erop dat hij kan komen terug kruipen, omdat hij dat altijd heeft kunnen doen. Hij wist dat hij zich zo slecht kon gedragen als hij wilde, omdat je er toch altijd zou zijn. Maar het is belangrijk dat hij doorkrijgt, dat jij dat meisje niet meer bent. Jij bent niet meer aan hem verslaafd. Jij bent aan het ontnuchteren uit een surrealistische dimensie, waar jij hem dacht nodig te hebben. Je bent daar niet meer en je hebt hem niet nodig. Als het niet lukt om alleen zijn slechte eigenschappen op te noemen, willen je vriendinnen het vast wel voor je doen.
Hoi, ik heb een aantal vragen en heb advies nodig.ik heb me ex ontmoet via een site. En de klik was enorm. Hij is voor mij 12 jaar samen geweest met een vrouw waar hij ook mee getrouwd is geweest en een dochtertje mee heeft. toen ik hem ontmoete was de scheiding al 5 jaar achter de rug. Die relatie heeft hem gebroken en diep gekwetst. Zij was meerdere malen vreemd gegaan en hele gemene geintjes gefilkt. In die 5 jaar heeft hij geen relatie meer gehad. Toen ontmoete hij mij en het klikte enorm we zijn 8 maanden samen geweest. En in het begin schreeuwde hij het al gelijk van de daken hoe gelukkig hij was. En ik was voorzichtig. Zijn dochter en fam wisten gelijk van mij af, wat hij normaal nooit zou doen. Hij droeg me op handen want dit gevoel had hij al jaren niet meer gehad. het nadeel was dat er 200 km tussen zat en hij altijd naar mij toe kwam en ik door omstandigheden nooit daar ben geweest. Waar ik wel heel druk mee bezig ben om dat doel te bereiken. het is nu 6 maanden uit en was opeens pats boem uit, uit het niets. In de tussen tijd werd hij elke x onder uit gehaald, ze vader werd ongeneeslijk ziek ze baas ging failiet ze huis moest hij uit en weer bij ze ouders wonen maar omdat hij een nakomer is zijn ze ouders al in de 70 en woont hij weer tijdelijk thuis. Wat ze mannelijkheid helemaal kapot sloeg. Hij had geen kracht meer voor mij en moest zich zelf bij mekaar rapen. Sinds het uit ging begon het gezeik! Discussie's elke x weer! hij wou afstand en rust. En dat werd steeds minder. Toch wil hij me niet loslaten en soms weer wel. Hij praat niet over ze gevoelens hij stopt alles weg en kiest voor de makkelijke weg en zegt ik heb geen gevoel meer en het is klaar, zoek maar iemand die hou gelukkig kan maken want dat verdien je. na 2 maanden bleven we zo tegen mekaar doen en ik maakte het hem ook moeilijk ik zei ik geef he rust maar na 2 dagen appte ik weer… Omdat hij niet reageerde at ik bijna me schoen op… Nu zijn we 6 maanden verder en hadden we nog steeds contact. Soms kan hij kindelijk aandacht vragen ennsoms bot zeggen het word niks meer… Dan accepteer ik het en dan draait hij alles weer terug om maar niet dat lijntje tussen ons door te knippen. Nu dacht ik het word hem niet meer en ik had hem al 6 maanden niet gezien. Ik had gevraagt om samen als volwassen mensen wat af te spreken en te kletsen face to face. Eerst wou hij dat niet en had hij er geen zin in. Ik had gezegt boeken we nog 1x een hotel door de afstand en dan nemen we afscheid en gaan we goed praten. Toen reageerde hij bot en toen zei ik dan is het beter als we alles blokkeren want dit werkt niet! Toen stuurde hij gelijk als jij het hotel boekt dan kom ik wel en gaan we goed praten. Het was super leuk en hebben echt goed gepraat. Hij liet weer niet het achterste van ze tong zien, waar ik al op berekend was en ging zelf ook slim te werk. ik was mezelf en hadden vreselijke lol maar liet niet zien dat ik snakte naar zijn liefde wat ik normaal wel zou doen. Ik zei hem dat het zo beter is en dat ik aan mezelf aan t werk ben en het zo wel goed vind. Hij ging vissen over andere mannen en dat hij hoopte dat ik iemand ontmoette die goed in bed was… Toen zei ik nou daar maak ik me geen zorgen om. we gingen samen in bad hebben weer gemeenschap meerdere keren gehad en het was super. als het niet over gevoel ging dan kwam hij los en anders ging ze muur omhoog. Ik heb niks geforceerd… En hem de werkelijk ik laten zien in leuke tijden en geen gezeur, uit die cirkel waren we gelukkig. Nu mijn vraag, als je iemand niet mist dan ga je toch niet 200km rijden om gedag te zeggen. En zeg je onze maanden samen waren top maar dan ook top. Ik vind je aantrekkelijk en altijd gevonden. Ik wil kijken of ik je ga missen en zoja dan bel ik je meteen maar dat ik hem wel benauwd had en gaf hem daar gelijk in. Ik heb hem al lang niet meer veel geappt of gestuurd. Denk je dat hij nog van me houd? Ze woorden zeggen twijfel maar ze doen zegt wat anders en lichaamstaal. Ik heb beloofd naar ons bezoek niks meer te sturen en soort van afscheid genomen. Maar hij zei gelijk ik bel je als ik je mis en zeker tot ziens he;) hoe lang duurt het voordat een man contact op neemt en uit ze hol komt om te jagen? Want ik heb gem geprikkeld en niet aan ze voeten gelegen. Dus hij is met een lekker gevoel naar huis gegaan. Hij zei ik ben zo blij dat ik ben langsgekomen dit doet me goed. Maar hoe snel reageert een man als hij je mist? Groetjes l

Ik heb veel gedaan wat ik juist niet zou moeten doen. Haar op het werk opzoeken, bloemen geven, zeggen dat ik nog steeds van der hou en ga zo maar door. Is er nog hoop? Ook al heb ik het bijna allemaal nu al gedaan? Ben ik haar voor goed kwijt of moet ik nu gewoon geduld hebben en wachten tot dat ze weer naar mijn toekomt? Reactie infoteur, 14-07-2012
Hi Ano, je ex meedelen dat ze geen contact met je moet zoeken behalve 'als ze weer wat met je wil proberen' is het slechtste wat je kon doen. Je hebt haar hiermee in een onmogelijke, vrouwonvriendelijke positie gebracht en bewezen dat je slechts voor een relatie beschikbaar bent. Een maand rust is veel en veel te kort om de draad weer op te pakken alsof er niets gebeurd is. Dat werkt niet. Dit bleek vervolgens toen ze afkerig was van je idee om je vakantie af te sluiten. Kap er dus mee, lees mijn vorige reacties en ga niet meer in op berichtjes van haar kant. De kans is aanwezig dat ze je enkel in de gaten houdt, en misschien straks nog wel jaloers zal zijn als je iemand anders hebt. Bezitsdrang is niet hetzelfde als liefde. Dat laatste is de grote afwezige. Groetjes, A.
Hij haakt eigenlijk altijd af als er iets negatiefs gebeurt.. Zijn vorige liefjes zeiden ook zoiets. Maar bij mij leek het anders te zijn. Hij zei me dat hij de vrouw van zijn leven vast had (en hij meende dat, hij had dat nog nooit gezegd zeiden zijn ouders) en dat hij zichzelf nog nooit had zien samenwonen tot nu met mij (wat dus ons plan zou zijn dit jaar).
Maar ik blijf wel voor de vechten ze betenkend echt alles voor mij. en sommige mensen maken gebruik van haar. en dat kan ik niet aan zien en daarom ben ik daar voor de komende tijd weg. en dan ook nog dat je daar de grond ingetrapt wordt en dat ze zeggen dat ik haar stalk wat helemaal niet zo is .. je woont samen in een gebouw en in de zelfde buurt. dus je komt elkaar tegen en dan elke keer als ik haar met rust wil laten komt ze richting mij kant op en dan loop ik weg. maar dan heeft ze mij niet gezien ..
×