Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?

Hi Ano, je ex meedelen dat ze geen contact met je moet zoeken behalve 'als ze weer wat met je wil proberen' is het slechtste wat je kon doen. Je hebt haar hiermee in een onmogelijke, vrouwonvriendelijke positie gebracht en bewezen dat je slechts voor een relatie beschikbaar bent. Een maand rust is veel en veel te kort om de draad weer op te pakken alsof er niets gebeurd is. Dat werkt niet. Dit bleek vervolgens toen ze afkerig was van je idee om je vakantie af te sluiten. Kap er dus mee, lees mijn vorige reacties en ga niet meer in op berichtjes van haar kant. De kans is aanwezig dat ze je enkel in de gaten houdt, en misschien straks nog wel jaloers zal zijn als je iemand anders hebt. Bezitsdrang is niet hetzelfde als liefde. Dat laatste is de grote afwezige. Groetjes, A.
Het is nu bijna een maand geleden dat mijn man een punt gezet heeft na ons 22 jarig- huwelijk. We waren 28 jaar samen. De reden dat hij opgaf klopt niet helemaal, er is iemand anders die zijn hoofd helemaal zot gemaakt heeft! Onze vrienden en familie konden het niet geloven dat wij uit elkaar zijn. Wij waren volgens hem het ideale koppel. Nu zegt hij dat hij met die vrouw nog niets niet heeft, maar ik geloof hem niet. 95 %van de mensen zeggen dat die relatie niet kan blijven duren, dat die 2 absoluut niet samen horen. Ik laat hem gerust, want ik heb het boek gelezen en doe wat er in geschreven staat. Hij mist wel onze (knappe dochter van 20 jaar) maar mij blijkbaar niet. Hij wil naar een advocaat gaan om te scheiden en is al zijn kleren al komen ophalen. Maar die afspraak bij de advocaat is voor mij nog véél te vroeg, ik zit nog altijd in rouwproces! Onze vrienden zeggen dat ik er goed uitzie en me sterk hou, dat is wel zo maar mijn hart is enorm gebroken. Ondanks alles zie ik hem nog altijd graag en zou hem direct terugnemen. Ook al zeggen de mensen dat dat niet zal klikken tussen die twee heb ik dan een kans dat hij terug bij mij komt ?? Had ik maar een glazen bol. Is er iemand die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt ??
Ik ben 14 dagen geleden mijn vriendin kwijtgeraakt. Ik voelde de spanningen wel en de problemen, maar ze heeft het nooit duidelijk gezegd.. Tot op een dag ging ze bij de grootouders slapen. Alles nog in orde, op de stress na. Tot de volgende morgen wanneer ze zou terugkomen, krijg ik sms” we moeten praten ik kom mijn grief halen. Ze zei dat ze tijd wou maar antwoorde telkens als ik stuurde. Ik had heel veel vragen, ik wou duidelijkheid… Ze antwoorde wel mor vrij droog.

Hi Sonja, hoe graag je ook zou zien dat je ex eens 'breekt', je kunt dit niet beinvloeden. Zij heeft ervoor gekozen om deze houding aan te nemen, en ze heeft daar voor zichzelf 'goede' redenen bij bedacht. Ook al krijgt ze vroeg of laat een zwak moment, dan betekent het nog niet dat je haar daarmee terug hebt. De kans is vele malen groter dat je dan een herhaling van zetten krijgt met uiteindelijk weer een breuk als gevolg. Ik denk niet dat je dat een tweede keer kunt verdragen en dat moet je jezelf ook niet willen aandoen. Laat haar maar lekker pruilen! ;). Groetjes, A.
Sinds 2 dagen is mijn relatie van bijna een jaar op de klippen. Er is geen overspel oid maar zij heeft het gevoel dat dat wel zo is. In april had ik zakelijk contact met een vrouw die mij via fb seksuele toespelingen deed waar ik NIETS mee heb gedaan. Op een gegeven moment heb ik in overleg met een gezamenlijke kennis van de vrouw in kwestie afgesproken om te zien hoe ver zij zou gaan.... Ik ben daarin over mijn grenzen gegaan en heb daarin ook mijn vriendin enorm gekwetst terwijl er voor mij helemaal geen enkele bedoeling was om iets met deze vrouw te doen..... Nu heb ik haar toegang gegeven tot mijn FB om haar te overtuigen dat er niets aan de hand is omdat ik de laatste tijd waanzinnig druk was en best ook afwezig en zij dacht dat er een ander was (Wat echt niet zo is!!!) Ze is dat chat gesprek tegengekomen en zonder pardoes verbreekt ze de relatie terwijl zelfs de gezameli j keer kennis heeft aangegeven dat het voor opgezet was.
Beste A. dus ik sta gewoon machteloos? Hij heeft het weekend 10 keer gebeld maar ik heb niet opgenomen. nu heb ik daar spijt van. hij heeft tegen een vriend gezegd dat ie van mij houdt. ik begrijp er niets meer van. weet ook niet waar ie uithangt. maar ik kan het niet los laten. ik ben zo kapot van liefdesverdriet echt waar. wat moet ik toch doen? zou hij ooit inzien wat hij laat lopen… Reactie infoteur, 30-07-2012
Ik heb net je artikel gelezen en wil dolgraag mijn ex terug. We waren pas 8 maanden samen maar onze relatie was erg intens. We waren praktisch elke dag samen. Op zich hadden wij een zalige relatie, maat ik heb het verpest omdat ik niet kon stoppen met drinken en wanneer ik dit deed begon ik hem uit te schelden… Hij gaf me verschillende waarschuwingen dat hij dit niet meer kon verdragen, maar ik bleef ontkennen aan mezelf dat het een probleem was en dronk gewoon door. Op een avond toen ik niet bij hem was, en hij dus tijd had om na te denken, stuurde hij me via messenger dat het voorbij was. Ik was volledig in paniek en beloofe hem te veranderen en smeekte hem om nog een kans, maar tevergeefs… Het was te laat, zei hij. De volgende dag deed ik een wanhoopspoging maar werd op tijd gevonden en naar het ziekenhuis gebracht. Men lichte m’n ex in en s’avonds kwam hij naar het ziekenhuis. Hij kuste me nog een laatste maal en beloofde me dat hij me zou steunen als gewone vriend. Hij ziet me nog steeds graag, maar luistert naar z’n verstand en dit zegt dat het niet meer goedkomt. Ondertussen ben ik een week opgenomen en vertrek vandaag naar een ontwenningsafdeling om te werken aan mezelf. Eergisteren kwam hij langs met wat spullen en bleef nog een uurtje. Op het begin hielden we ons beiden sterk, maar algauw laaiden de emoties te hoog op en besloot hij naar huis te gaan. Ik wachtte nog met hem op de trein en vlak voor hij opstapte hebben we elkaar innig gekust… De dag nadien zei hij hier spijt van te hebben. Dat hij niet verwacht had dat de ontmoeting zo’n grote impact zou hebben en hij me niet op een andere manier kan zien. Wat moet ik doen lieve Boris? Wil je mij aub advies geven? Ik wil hem zo graag terug… Is er nog een kans denk je?
Anderhalve week geleden heeft mijn vriendin het uitgemaakt. Dit kwam voor mij als een grote verrassing omdat ze nooit wat heeft laten merken. Maandag is het uitgegaan, het weekend hebben we nog leuke dingen gedaan en deed ze heel normaal en verliefd tegen me. Nu zei ze dat ze rust wilt. Tijd voor haarzelf, het was ook wel zo dat we elkaar 5 à 6 dagen zagen. Onze relatie begon 2 jaar geleden. Alles ging heel goed alleen had zij nog contact met haar ex, zelf had ik dit nooit meegemaakt. Contact met mijn ex. Ik werd hierdoor onzeker, gevoel van waarom contact, vind ze hem nog steeds leuk. Dat terwijl ze met mij was en juist bij mij wou zijn. Deze onzekerheid is er langzaam bij mij ingeslopen en er nooit uitgegaan. Door bijna alles kreeg ik dat gevoel van angst, als ze uitging, haar ex belde, we ruzie hadden en dat ze het uit zou maken. Dit heeft een hele lang tijd geduurd voordat ik het onder controle had. De laatste 8 maanden ging het steeds beter en beter, ik was zo met mezelf bezig voor ons. Ik ben op mezelf gaan wonen, hebben samen alles uitgezocht van stoelen tot kleine details. Dit omdat ze altijd zei ik wil samenwonen op termijn. Van samenwonen is het er niet van gekomen. Ik begon aan een nieuwe opleiding, hele dagen sporten. 's Avonds kapot en moe, vond fijn dat ze er was maar dat was het ook wel. We raakten beetje in een sleur, veel zien, weinig spanning. Weinig leuke dingen doen samen. Op een dag hoorde ik dat ze een jongen had ontmoet, ze vond de aandacht die ze van hem kreeg wel leuk. En wou er ook op ingaan om langs te komen. Totdat ze wakker werd en dacht nee dit kan ik niet, Erwin is mijn vriend. Er ontbreekt iets bij ons, ze is geen prater maar meer iemand die alles opkropt en eruit knalt. Ik heb haar betrapt op het contact, kreeg weer hertelde gevoel van angst. Ze voelde zich betrapt en heeft het daarna uitgemaakt. Ze vond/vind dat we elkaar geen vrijheid gaven, de spanning was weg. Ik geef haar daar ook gelijk in. Dit geeft natuurlijk geen reden om met anderen af te spreken. Ik haar dit vergeven. Ze hebben nu ook geen contact meer. Wij wel, we sms'en en zien mekaar af en toe in de trein. Afgelopen vrijdag stond ze voor me deur om naar de nieuwe badkamer te kijken. Ze vond het fijn bij me te zijn en we hebben gezoend. Zij wou zelfs meer, maar ik niet, emotioneel was ik een wrak, krabbel nu langzaam weer terug naar de oude ik. Maar ik ben van mening dat onze relatie helemaal niet te einde hoeft te zijn, elkaar wat meer vrijheid geven dat is de oplossing. Ze is nog steeds gek op me, dat merk ik aan d'r. Ze zit telkens aan me en geeft me kusjes. Ik zie haar lach en haar ogen, die zijn hetzelfde als toen ons ons was. Ik wil haar super graag terug, ze wilt ook afspreken. Samen leuke dingen doen. Gewoon 1 à 2 keer per week en dan kijken hoe het gaat. Nu komt mijn vraag, wat moet ik doen? Ik wil geen ander meisje, ik wil haar. Ben super gek op d'r, en hou ontzettend veel van d'r.
De dagen erna bleef het contact heel oppervlakkig, ik had het idee dat ze was geschrokken van mijn 'bekentenis'. Ik wou haar wel weer zien, aangezien mijn gevoelens sterker zijn geworden en ik stuurde mijn vrije dagen op (ik werk ondertussen 5 dagen in de week en zij ook ongeveer), zodat we misschien iets zouden kunnen plannen. Het duurde erg lang voordat ik hier een antwoord op kreeg, maar uiteindelijk; ze vond dit heel raar en zei dat dat heel beklemmend overkwam, terwijl ze juist zo gesteld is op haar vrijheid.
Dit kwam als een complete shock voor me en om niet als een klein kind in tranen uit te barsten (ik wilde mijn waardigheid behouden als vent) heb ik geen zinnige vraag kunnen uitbrengen, behalve of ze verliefd is op iemand anders (wat niet zo was zei ze) en de reden waarom ze de relatie verbreekt. Ze is ongeveer 10 minuten bij me geweest en is toen weggegaan, zonder duidelijk te kunnen vertellen waarom haar gevoel weg is. Er is namelijk niks aanwijsbaars waarom zij binnen 2 weken een relatie die zo goed loopt, weg te gooien. Ook zij kan geen enkele reden noemen, behalve dat haar gevoel weg is.
Ik kom net uit een relatie van bijna 2,5 jaar met een hele lieve jongen. Ik was 22 toen ik hem ontmoette en hij 25 en hij was mijn eerste echte liefde/relatie. Hij was echt mijn prins op het witte paard en ik wilde echt oud worden met deze jongen. Wij zijn na 9 maanden samen gaan wonen in een nieuw huur huis en hebben van daaruit alles samen opgebouwd; mooi huisje, relatie, familie, mooie spulletjes, reizen etc. Wij hadden echt een heel goed leven samen en daar genoten wij dan ook zeker van. Hij is erg ambitieus en hij is goed op weg om een mooie carrière te maken. Ik had daarentegen al een tijdje een baan waar ik niet gelukkig van werd. Weggaan was moeilijk omdat ik ook niet precies weet wat ik nou wil. Ik heb veel gesolliciteerd, maar er kwam nooit wat uit.
Om het hart van een man terug te winnen kun je het beste je bagage van gekwetste gevoelens, frustratie, teleurstelling en woede opzij schuiven. Vrouwen staan er om bekend oud zeer naar boven te halen, vooral als ze het gevoel hebben verkeerd te zijn behandeld. Maar hiermee duw je je man of vriend nog verder weg. Hij gaat zich ellendig voelen of schuldig, gevoelens die hij niet wil voelen. Voel je dus dat je bitterheid zal ontaarden in overemotioneel reageren, neem dan een pauze. Je hoeft het verleden niet te vergeten - want dat gaat toch niet - maar je kunt wel proberen tot een punt van vergeven te komen. Hiermee bevrijd je ook jezelf en open je de deur naar herstel. Wat je verder moet doen is zijn omver gevallen ego strelen, zonder ongeloofwaardig over te komen. Respecteer dus zijn 'man zijn' en zorg dat je hem straks nodig hebt voor alles waar mannen nu eenmaal beter in zijn.
Maar ik ging naar een nieuwe school , en daar zag ik hem weer en een vriendin van me die hem goed kent heeft mijn nummer terug aan hem gegeven en na een paar weken heeft hij mij een smsje gestuurt wat hij voor mij voelde. maar ja ik voelde natuurlijk niks voor hem dus 1 maand deed hij echt alle moeite om mij voor hem te hebben , kus op de wang , smsjes die echt over cute waren! 1 oktober heb ik toegeven en waren we samen tot 26oktober . Het was de beste relatie die iemand ooit kon wensen. Dus 3 maanden geleden ben IK begonnen met alles te doen voor hem , alles wat iemand ooit maar kan wensen . vandaag 3 maanden later doe ik het nog , hij scheld me uit en al die dingen die je maar niet wilt. Toch hou ik nog steeds van hem en blijf ik zoveel moeite doen , ik heb alles al geprobeerd ... een nieuwe look -haar-stijl alles! Ik bel niet en kom ook nooit bij plekken waar hij toevallig ook is . ik stuur alleen een sms voor een noodgeval , of iets dat ik echt wil weten! Ik ben op , ik weet geen raad meer. Help mij :(
Bedankt om te reageren. Begrijp me aub niet verkeerd he. Ik geloof nog echt in andere relaties. Heb onlangs nog eens een mooie dame ontmoet die mn ex volleeeeeedig deed vergeten. ;). Ze zat vol met temperament en deed haar baan echt met volle overgave en was heel grappig. Dat deed me wel iets jah. Het type waar ik voor val. Ik leef en wil ook niet in een schaarste leven. Er zijn nog heeeeeel veel andere leuke dames daarbuiten. Ik ben ook niet depri ofzo. Het is gewoon hoe ik iets probeer te plaatsen en dat vraagt bij mij altijd veel tijd, niet alleen met relaties hoor. Ik wil gewoon een zachte landing zoals je het zelf zegt ipv een harde confrontatie die eigenlijk voor niets goed is. Ondertussen ben ik bezig met mn leven meer op rails te zetten. Ook dat vraagt veel energie. Alles op zijn tijd zeg ik altijd.
Het kwam ook redelijk plotseling, wij hebben wel elkaar gesproken onlangs over dat zij niet gelukkig was. Zij wilde samenwonen, op vakantie etc maar door mijn werk was dat wat ingewikkeld, deze reden accepteerde ze niet. De eerste zin dat eruit kwam was ‘Ik kan niet meer’. Wat mij vooral heel confuse maakt is het feit dat ze zegt nog enorm veel van mij te houden. Hoe kan dit als zij het uitmaakt? Ik wil niets liever dan aan al haar wensen voldoen en ben bereid daar hemel en aarde voor te bewegen, ben alleen bang dat het te laat is. Tijdens onze relatie was ik altijd degene die de boot afhield en nu wil ik niets liever dan de liefde aan haar verklaren.

Dankzij mijn ruime ervaring met koppels, het lezen van diverse boeken van Amerikaanse, Nederlandse en Franse schrijvers en de diverse gesprekken die ik met koppels en individuen heb gevoerd, heb ik een zeer goed inzicht gekregen in de wijze hoe relaties tot stand komen. Ik weet hoe ze evolueren, hoe de communicatie verloopt tussen gelukkige koppels en koppels waarbij het fout gaat.
Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.
Ik weet dat we jong zijn en dat er nog veel moet aankomen maar ik zie haar echt nog graag, voor mij is ze nog de ware. Ik wil ze dus wel terug (dat weet ze) ondanks alles wat er is gebeurd. Ik ben redelijk vergevend voor haar. Ik wil dit omdat we wel bezig waren met onze toekomst en omdat alles wel goed zat op dat vlak. Ik ben bezig met mezelf te herstellen, dat is belangrijk. Ik heb wel al het contact geblokkeerd, alleen zij kan mij bereiken. Ik ben soms hard geweest met uitspraken in wat ze me heeft aangedaan maar nooit uitgescholden of kwetsend! Ik heb heel diep gezeten en wil hier echt uit.
Ja dat spookt inderdaad wel eens door mijn hoofd. Er spookt van alles door mijn hoofd eigenlijk. We blijven maar springen en dansen. Laat de een de kop hangen dan voelt de ander zich weer "ongemakkelijk''. Maar goed wat betreft haar gedrag, ja ze voelt zich hoogstwaarschijnlijk vertrouwd genoeg. Of onze relatie een probeersel was, tja ik weet het niet. Dan duurde dit probeersel wel erg lang. Na een paar weken zou je zeggen dat het toch duidelijk moet zijn? Je intiem geven op allerlei vlakken aan een vrouw wat niet je voorkeur geniet, dat voelt op een gegeven moment toch als "lastig" of "onprettig"? Dan ga je toch niet over and over again gezellig eten oid? (zelfs als het uit is).

3 jaar geleden dus een gesprek gehad dat onze relatie in twijfel stelde, hij gaf toen aan dat hij ergens wel aanvoelde dat ik niet helemaal gelukkig was in de relatie. Ik heb toen toegegeven dat ik niet uit verliefdheid voor hem heb gekozen, en dat ik me schuldig voelde omdat ik hem iemand gunde die even ‘verliefd’ op hem was als hij op mij. We waren het toen eens dat we elkaar wel graag zagen maar meer als vrienden (‘broer/zus’) dan als ‘lovers’
ik ben nu echt een wrak want ik hou nog steeds heel veel van haar en ik wil haar terug ik ben nooit gestopt om van haar te houden !!!! en weten dat zij nu ondertussen al meerde malen met die gast heeft afgesproken en dat die kerel mss al bij haar is blijven slapen maakt me echt kapot !!! waarom hij wel en ik ni !! en het ergste is dat ze toegeeft dat haar moeder het nu ook nog ni weet van die gast en dat ze het met een bang hartje volgende week ga vertellen in de hoop dat hij wel aanvaard wordt !!! en dat ze zelf zegt als da ook ni het geval is weet ik dak 2 mensen kwijtben die alles voor mij deden die me graag zagen en wie ik graag zag en da was sigurt( overleden echtgenoot ) en jij schat
Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
(2) Als u financiële hulp nodig hebt, wordt u rijk binnen 3 dagen 2Herbal-zorg (3) Ziekte, Virus en Ziekte (4) Bindendheid en andere aan u grenzende kwesties met betrekking tot uw leven Neem vandaag u kan ook contact opnemen met Dr. Isikolo via zijn mobiele telefoon of hem toevoegen op whatsapp +2348133261196 hij is getest en vertrouwd, ik zal Dr. Isikolo voor altijd dankbaar zijn.
Hi Lana, met een herstart geef je hem wederom de gelegenheid je te kwetsen, niet doen dus. Hij moet goed voelen wat hij kwijt is: jou. Kwel hem dus gerust, want het wordt tijd dat de balans wordt teruggebracht. Denk je na verloop van tijd dat ie genoeg heeft 'geleden', bouw dan de vriendschap weer op en suggereer niets anders dan dat. Wil hij daar niets van weten en begint ie weer over 'liefdesverdriet' en dergelijke, dan weet je dat hij niet zoveel waarde hecht aan een stevige vriendschapsband. Fout dus. Lukt het hem en jou wel om straks weer contact te hebben zonder de druk van een relatie, dan zijn de kaarten al veel beter. Spreek gerust eerdaags af maar zeg niets over je intenties. Laat hem raden hoe je je voelt door zich in jou te verdiepen. Hij moet de aandacht dus eens intensief naar jou verleggen en je proberen te begrijpen, in plaats van te huilen en zichzelf de goot in te drinken. Het leven draait niet alleen om hem. Groetjes, A.
2 maand en half geleden heeft m'n ex het uitgemaakt met me, hij zei dat hij geen gevoelens meer had voor me. Nadat ik hem de eerste weken had proberen overtuigen voor een 2de kans(domme fout) besloot ik hem in december volledig met rust te laten, vlak voor de feestdagen stuurde hij me een e-mail met "omdat je een speciaal plekje in m'n hart hebt wens je fijne feestdagen en een voorspoedig 2013" Een aantal dagen nadien ging in m'n kaartje afgeven en polsen hoe hij zich voelde, hij zei dat het niet zo goed ging maar ik heb hem niet om de reden gevraagd. Hij zei nog altijd dat het niet meer goed ging komen tussen ons en dat ik hem moest loslaten. Een paar dagen geleden kwam ik hem tegen op een meeting van een vereniging waar we beide inzitten en hij ging naast mij zitten terwijl er ergens anders plek genoeg was. Als we praten doet hij afstandelijk. Maar het lijkt dat hij me aantrekt en elke keer dat ik afkom hij me kei hard wegstoot. Wat moet ik denken? Wat moet ik doen om hem terug te krijgen? Help me aub :(
En nota bene heb ik hem nog verteld ook dat mijn vader ooit met gierende banden de oprit afreed en die heb ik vervolgens nooit meer teruggezien (zelfmoord), dus of hij er aub rekening mee wilde houden dat ik daar enorm veel schrik voor heb en als het even kan niet op die manier in de steek gelaten wordt. Nou ja… dat kan en mag ik blijkbaar niet verwachten?
Na iets meer dan een jaar samen gingen wij onze droomreis plannen: 3,5 week rondreizen door de westkust van Amerika. Dit was van ons allebei al heel lang een droom en die wilde wij graag samen beleven. We hebben deze reis in juli 2014 geboekt en moesten toen tot mei 2015 wachten. Het ging in die tijd ook niet bepaald goed met mijn ouders en alles bij elkaar, ouders, werk en nog meer privé dingen leverde mij erg stress op en ik zat vaak in een dip. Ik was een beetje te afhankelijk van mijn vriend. Ik wilde altijd bij hem zijn en ik deed steeds minder met mijn vriendinnen. Ik zie nu ook in dat ik ook gewoon mijn eigen leven moet houden en hem niet teveel moet bedrukken. Ik heb dat dus wel gedaan. Ik maakte niet altijd mijn eigen beslissingen en vroeg hem veel om advies. Dit heeft ons allemaal bij elkaar kapot gemaakt. Iets voor onze reis naar Amerika kregen wij al vaak heftige discussies/ruzies. Toen de reis naar Amerika eenmaal was aangebroken, was dat helemaal fantastisch en we hebben zoveel van elkaar genoten. We waren ook nog eens constant 24/7 bij elkaar. Dit ging goed, op een paar chagrijnige buien na. Na de vakantie viel ik gelijk in een dip. Ik had hier zo op verheugd en nu kwamen we weer terug in de realiteit en al mijn problemen kwamen weer boven water. Dit heeft ons niet echt goed gedaan, want we kregen alleen maar vaker discussies/ruzies.
Maar misschien speelt er wel een andere reden. Misschien wil hij gewoon seks en geen relatie. De meeste mannen houden van Spielerei. Sommigen stoppen daar nooit mee en anderen moeten al extreem verliefd worden, willen ze daar vrijwillig een einde aan maken. Als je een man tegenkomt die in die fase zit, laat hem. Hij kan die fase beter afmaken, anders gaat hij in jullie relatie constant de "vrijgezel rol" aannemen. Als hij er niet klaar voor is, kan je niet veel doen, behalve weggaan. Tenzij je het natuurlijk ook gewoon, leuk vindt om een FWB (Friend With Benefit) te hebben.
Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.
Hij deed de dag dat we hadden afgesproken erg zijn best om het mij naar mijn zin te maken. Ik heb hem wel even naar zijn ‘vriendin’ gevraagd, maar daar sprak hij niet lovend over, ze hadden ruzie gekregen en elkaar niet meer gesproken, hij wist weinig van haar en sprak ook niet echt enthousiast over haar hij noemde haar zelfs gek. Verder heb ik niks gevraagd, dus blijkbaar is dat alweer over.

Op een gegeven moment ging mijn vriend twijfelen en hij had eindelijk gezegd wat hem nou dwars zat en dat het zo langer niet verder kon. Ik zei dat ik wel kon veranderen, maar dat gebeurde niet 123. Ik was eind juli nog jarig (25 jaar) en we zijn toen samen nog naar Berlijn gegaan. We hebben daar een goed gesprek gehad en het was echt een super weekend. Ik merkte echt dat hij van mij houd. Nadat we maandag gewoon weer aan het werk moesten, merkte ik al dat hij weer wat afstandelijker werd. Ik had hier heel erg moeite mee en dit viel dan ook verkeerd en we kregen weer ruzie. We hadden toen besloten dat ik hem even een weekend met rust zal laten. Ik zou van vrijdagochtend tot maandagavond bij een vriendin slapen en we zouden geen contact hebben. Dit was heel moeilijk voor ons, want normaal hebben wij dagelijks best veel contact (wat dus ook een aandachtspunt moest worden bij de aanpassingen). Ik kon de twijfel echt niet aan.
Straf hem niet omdat hij ongeïnteresseerd overkomt en klaag niet omdat hij nooit naar je luistert. Ga op een verstandige manier om met jullie verschillen. Als je iets belangrijks met hem wilt bespreken, wees dan duidelijk en zeg: “Het is belangrijk voor me dat we dit bespreken en ik zou het heel fijn vinden als je aandachtig luistert.” Als hij echt om je geeft, zal hij extra moeite doen om het gesprek goed te laten verlopen.
mijn ex en ik zijn 2 weken geleden uit elkaar voor de 3 de keer in 9 maanden. dit keer is het denk ik officieel maar dat wil ik niet. we zijn uit elkaar gegaan omdat ik binnenkort vast moet zitten dus heb een neppe reden gebruikt om het uit te maken, ik maakte uit omdat ze varken at en ik ben moslim. maar de echte reden is is dat ik het heb uitgemaakt omdat ik niet wil dat ze pijn heeft en mij gaat missen wanneer ik vast zit. maar achteraf mis ik haar zo erg en wil haar gewoon terug.. en nu besef ik dat we er wel doorheen kunnen komen wanneer ik vast kom te zitten.
Hi H., twee weekjes pauze is zwaar onvoldoende. Beter is om maandenlang uit haar gezichtsveld te verdwijnen en dan weer op te duiken. Er is dan genoeg tijd geweest om alles op een rijtje te zetten, ook zijn eventueel hevige en negatieve emoties dan verminderd. Zoals ik je verhaal echter lees gaat het hier om een meisje dat nog niet volwassen is om te begrijpen dat stage, stress, sleur en gezondheidsproblemen wel impact kunnen hebben op een relatie, maar geen reden zijn om de relatie te verbreken. Twijfels uitspreken is het begin van het einde, omdat iemand daarmee aangeeft dat de relatie dus wat hem/haar betreft alle kanten op kan. Alsof jij geen enkele zeggenschap hebt. Beledigend is dat, want je moet als partner bij klachten de gelegenheid krijgen om de relatie weer op de rails te krijgen. 'Gevoel weg of kwijt' is de klassieke dooddoener om van iemand af te komen. Sleur vind ik zoiets niet, integendeel, ze strooit peper in je wonden, misschien juist wel om wat reuring in de relatie te brengen. En dat is haar gelukt, maar jij moet dit niet accepteren en haar heimwee naar de tijden met jou van de tafel vegen. Zij wilde dit toch? Geef haar de spanning en sensatie die ze zoekt en verdwijn vooralsnog met stille trom. Ze zal haar nagels stukbijten over de vraag waar jij uithangt, en je gaan missen. Precies dat is wat je wil bereiken, lees het artikel. Sterkte, A.
Let op Anoniem, ik heb vaak met dit bijltje gehakt. Vooral vrouwelijke cursisten zie ik worstelen in soortgelijke situaties. Sommige vrouwen zijn al decennia bezig met deze problematiek. Als je niet oppast, kan het ook jou decennia van jouw waardevolle leven kosten. (Er zijn andere mannen die je nog niet hebt ontmoet, die jou graag in hun leven willen!)
Mijn ex heeft 4 jaar geleden onze relatie van 4,5 jaar verbroken. De reden was dat ik zijn eerste relatie was en hij meer wilde ervaren en vrij wilde zijn net zoals zijn vrienden. Ik was er toen kapot van, heb hem van alles verweten en zelfs gesmeekt hem terug te komen. Ik heb nooit echt een afsluiting van hem gekregen, geen afscheid niks. Omdat ik niet wist hoe het verder moest heb ik maar het contact verbroken voor een half jaartje. Daarna het contact weer opgezocht via msn/hyves etc. en heb hem vergeven en we konden weer gewoon normaal met elkaar praten. Ik was hem namelijk al kwijt maar wilde hem niet helemaal uit mijn leven laten verdwijnen, dan maar als kennissen toch? Wel heeft hij meerdere malen in die tijd over msn aangeven nog steeds gevoelens voor mij te hebben, waar hij uiteindelijk niks mee deed. Dus ik dacht, laat maar zitten. Als je echt van iemand houd doe je er toch moeite voor? Ik weet dat hij in die tijd korte 'relaties' heeft gehad van een paar maanden, wat hij beëindigde en dus denk ik niet zo veel voor gesteld hebben gehad. Ook ik heb dit gehad, en een relatie van bijna een jaar wat uiteindelijk ook over ging omdat ik aan mijn ex bleef denken en me niet zo goed durfde te binden aan deze jongen. Tot een paar maanden geleden kreeg ik weer opeens te horen van mijn ex dat hij me graag terug zou willen omdat hij onze relatie maar niet kon vergeten. Ik had dit niet nog een keer verwacht en heb hier op gereageerd dat dat niet kon en dat ik zijn woorden niet geloofde. Ik was in die tijd met een ander aan het daten maar kon het niet uit mijn hoofd zetten. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en had hem gevraagd af te spreken. Dit hebben we gedaan, het was heel gezellig en het klikte nog steeds goed tussen ons. Ook haalde hij allerlei herinneringen op die ik zelf niet eens meer herinnerde. Verder is er niks gebeurd maar het heeft wel weer sterke gevoelens bij me opgeroepen. Dit is nu langer als een week geleden, maar heb ondertussen niks meer van hem gehoord. Ik word hier erg onzeker van en vraag me af of ik het niet beter hier bij kan laten en het beter kan vergeten voordat ik weer gekwetst word? Reactie infoteur, 10-07-2012
Tot mijn grote geluk vond ik een nieuwe baan, na 6 jaar zoeken. Ik was opgelucht en blij en zag onze relatie ook weer bloeien. Echter tot mijn grote verbazing en veelste veel drank ben ik vreemdgegaan. Ik heb dit gelijk bekend. Ze was ondersteboven van mijn daad. Ze heeft wat spullen gepakt en is het huis uitgegaan. Ik heb haar zoveel mogelijk met rust gelaten.

Hi Leo, pak die spullen aan en laat je van je beste kant zien. Zorg er dus voor dat je huis en je uiterlijk er fantastisch uitzien en praat met geen woord over relaties of over wat er fout ging. Komen er verwijten, laat je dan niet verleiden om er op in te gaan, maar zwijg. Je vertelt verder niet precies wat er in de relatie allemaal mis is gegaan, waardoor het moeilijk voor me is om haar gedachtegang te begrijpen. Kennelijk geeft ze wel veel om je en zo'n gevoel is niet zomaar voorbij, dat bewijzen de tranen en de innige zoenen maar al te goed: 'Lips that taste of tears they say, are the best for kissing'. Ik hoop dat ze gauw gaat beseffen wat ze heeft weggedaan. Zo niet, dan rest je niets anders dan haar straks lange tijd niet te spreken of te zien :(. Sterkte, A.
Ik heb de relatie ervaren als erg liefdevol, intens, intiem, open en eerlijk (tot aan het "exit"gesprek) en ook haalde ik er veel energie uit. Zij was vanaf het eerste moment ook verliefd en we zagen elkaar 2 a 3 keer per week, ondanks onze drukke schema's). We zorgden ervoor dat we dan quality time hadden samen; uiteten gaan, evenementen maar ook een avondje samen thuis koken etc. We schreven elkaar ouderwetse kaartjes in de tussentijd en soms een kadootje als verassing.
Nog steeds begrijp ik de hele situatie niet. Mijn ex vriend heeft zich in een complexe relatie gestort waarvan hij nu reeds zegt geen toekomst te hebben met haar. Ondertussen heeft hij ook al een aantal keer met mij gevreeën. Dus je kan waarschijnlijk wel voorstellen dat ik momenteel geen weg weet met mijn gedachten en gevoelens voor hem. Praten lukt nog steeds niet goed… Het draait telkens op verwijten en ruzies uit. En net dat drijft ons alsmaar verder van elkaar weg, terwijl ik echt een goede babbel met hem nodig heb. Ook onze dochter lijdt erg onder de situatie. Ze wil niet dat mama en papa uit elkaar gaan.

Hallo kijkers, ik woon in Nederland Mijn naam is Charlotte Keagan Ik ben erg blij om deze geweldige getuigenis te delen, ik was gekwetst en gebroken toen mijn man me verliet met onze twee kinderen, ik was in de war en wist niet wat ik moest doen , ik hield zoveel van hem, ik probeerde alles wat ik kon om hem terug te brengen, maar het mocht niet baten, op een trouwe dag toen ik aan het werk was, ontmoette ik een vriend van me die ik mijn probleem uitlegde, en ze vertelde me over een spell caster genaamd "DR ISIKOLO" die haar ook zwanger maakte toen ze op zoek was naar een kind, ik nam contact op met de spreukgieter via de e-mail die ze aan mij gaf, en de spreukmeester vertelde me wat ik moest doen en ik deed precies zoals mij werd verteld , tot mijn verbazing, mijn echtgenoot die me al heel lang niet heeft gebeld, heeft me gebeld en me verontschuldigd voor al het onrecht dat hij me heeft aangedaan, en nu hield hij meer dan ooit van me, broers en zussen als je voorbijgaat via welk soort probleem dan ook contact met hem opnemen en ik geef u 100% garantie dat hij uw problemen zal oplossen. dit is hem op whatsapp hem nu +2348133261196.


Heeft je vriend misschien een drukke baan/studie waardoor hij niet veel tijd heeft jou te missen? Ik herken het wel, ik had het een tijdje rustig met mijn studie waardoor ik mijn vriend meer miste en normaal eigenlijk niet echt zo (of hij moet zoals nu een paar weken weg zijn zonder mob etc), hadden elkaar toen een week niet gezien. Hij miste mij eigenlijk niet, omdat hij super druk was op dat moment met zijn studie af te ronden en had gwn weg geen tijd om mij te missen...

Ik zit met dubbele gevoelens. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een jongen waarvan het 1 keer uit is geweest. Die beslissing had ik toen genomen, omdat wij zo botsten en we deden geen leuke dingen meer samen zoals op stap gaan enz,....Ik dans heel graag en mijn droom was altijd om samen lekker te dansen of te drinken bij het uitgaan met mijn vriendje. En hij zei vaak lelijke dingen waardoor ik me minderwaardig en onzeker voelde tenopzichte van andere meisjes.
Omdat ze bij de eerste date al zei dat ze moeite heeft met binden en nog nooit een relatie heeft gehad, heb ik de laatste date besloten ook maar eerlijk te zijn en heb ik verteld dat ik verlatingsangst heb en ook nog nooit een relatie heb gehad. Ze vertelde me dat ze zich op haar gemak bij me voelt en ze vond het ook een goed teken dat we zo eerlijk tegen elkaar zijn. Ze wilde zelfs haar vorige date gaan informeren (omdat ik hem ook ken leek haar dat wel zo fair, hoef ik ook niet awkward m’n mond te houden als ik hem spreek).
Mijn vriend zit al een jaar vast, zie hem een keer in de week.. Hij is iemand die zijn gevoelens niet echt uitte, of beter gezegd niet echt durfde te uiten omdat, " hij denkt dat dat bij een man hoort ". Dit alleen als er andere mensen erbij zijn. Als we alleen waren was het altijd perfect. Ik kom in principe niet tekort aan zijn aandacht, maar het kon wel een beetje veranderen van mij.. Maar, sinds hij vastzit is dat een beetje veranderd, want wanneer ik het bezoekzaal binnen loop, is hij niet 100% mijn vriend die ik gewend was. Ben nog steeds wel heel blij en gelukkig met hem, terwijl we toch wel een moeilijke tijd meemaken. Hij kon ( of bewust ) zijn gevoelens niet echt tonen als er meerdere mensen bij ons zijn. Hij dacht volgens mij dat hij dus een macho was :)), wat eigenlijk sinds hij vastzit, elkaar maar een keer per week, en maar een uurtje zien, flink veranderd.. Dus, ik denk, als je elkaar misschien een tijdje niet vaak ziet, dat je elkaar echt gaat missen.. als ik mijn situatie als voorbeeld mag geven, had ik dat gevoel al na een week.. En bij hem, hetzelfde avond al.. Hoop dat het snel goedkomt!!
Mijn relatie is verbroken. Dit kwam doordat mijn ex onverschillig deed. Mijn ex heeft er altijd moeite mee gehad dat ik van opleiding ben gaan wisselen. Ik volg nu een opleiding en hij heeft er de vertrouwen niet in dat ik het haal. Doordat hij veel waarde hechte aan mijn opleiding heb ik hem geblokkeerd op whatsapp en heb ik gezegd dat ik helemaal geen vertrouwen meer op hem heb. Hij had geen stabiel gedrag. Maar ik mis hem heel erg en ik wil hem terug. Ik heb geen idee wat ik zou moeten doen en hoe het zou moeten aanpakken. Op dit moment heeft hij mij ook geblokkeerd. We zien elkaar nooit. Wel zijn onze scholen naast elkaar.
Mijn relatie is 1.5 week uitgegaan. We hadden 14 maanden en dat waren 14 fijne maanden. Maar in september begon zij met haar studie waar ze jaren lang op had gewacht (van havo doorstuderen naar vwo en een jaar wachten omdat ze niet was ingeloot). Ze kwam toen terug van een weekendje intro van school en vertelde mij dat er wat mis was met onze relatie, ze kon zichzelf niet zijn en daardoor zag ze geen toekomst meer. We hebben toen gepraat en alles was weer goed. Het ging onder meer over het feit dat ik misschien geen kinderen wilde en zij juist wel, en dat ik andere toekomst gedachte had dan haar. Maar een 2 weken later hadden we het erover dat ze toch nog een gevoel mistte en een knoop moest doorhakken. Toen vertelde ze me dat ze het gevoel niet kon veranderen en ik vroeg of het uit was. Ze gaf hier geen antwoord op maar het is wel uit. Ze bleef me steeds whatsappen en zeggen dat ze het zwaar had en me mistte en dat ze me over 1a2 weken wilde zien. Maar als ik vroeg of ze dan de goede keus had gemaakt zei ze altijd ja. Toen heb ik gezegd dat ik even geen contact meer van haar kant wilde en dat als ik contact wilde ik het zelf wel zocht. Ik heb dat 2 keer gedaan. Ze blijft erbij heel verdrietig te zijn en mij te missen maar de goede keus te hebben gemaakt. Ze wilde mij aankomende vrijdag zien of de week erop, Ik wil haar terug en haar graag zien maar zei tegen haar dat ik hierover na moest denken. Wat moet ik doen?
Mijn vrouw is 15 jaar jonger dan ik en komt van buiten de EU. De eerste jaren van ons huwelijk heb ik (voor mijn gevoel) haar op weg geholpen ook omdat wij al snel twee kinderen kregen. Precies op het snijpunt van meer ruimte voor haar zelfstandigheid (kinderen naar school, meer tijd over) kiest zij blijkbaar voor een andere weg en dat is niet om samen een gezin te vormen. Hoe zie jij dat?
We hebben nog een uur geknuffeld en gehuild , ik ben er kapot van. Ik heb al 2 weken niks meer gehoord en ik ben zo boos op mezelf en de dingen die ik heb gezegd. Ik heb hem een brief gestuurd waarin ik schrijf hoe dom ik ben geweest en de relatie zou willen oppakken omdat ik weet dat als we beter communiceren dit mogelijk is maar heb nog geen reactie..
Heb er overigens wel vrede mee. Ik gun haar dit wel echt, en heb ondertussen in een jaar ook wel geaccepteerd dat het er niet meer in zat voor haar. Juist dat ze nu een nieuwe vriend heeft zorgt er voor mij ook voor dat ik het hoofdstuk definitief af kan sluiten (soms dacht ik dan van ja ik wil ook nog niet definitief de deur dicht slaan zeg maar, wie weet draait ze bij na wat ervaringen; maar nu is het ok zij gaat een andere weg en het is goed zo). Ik zat te lang dat ik niet wist waar het heen zou gaan zeg maar, maar nu weet ik oke in ieder geval niet deze kant op, dat geeft mij op zich wel weer heel veel rust.
Na ja we hebben dus een kort gesprekje gehad op het werk, niet een handige plek maar mijn ex brak klaarblijkelijk. Nu zijn we 3-4 weken verder en de situatie is, zoals altijd, vreemd. Nog steeds die af en toe ongemakkelijke houding tussen ons, van haar kant vaak mijn aandacht willen (met bv nieuwe kleding of gezamelijk willen eten op ons werk). Ik ben jarig geweest en mijn ex was meerdere keren erg nieuwsgierig naar mijn feestje. Ik heb haar bewust niet uitgenodigd. Ook valt het me op dat mijn ex tegenover mij nog wel eens geirriteerd kan reageren. Het ene moment hebben we veel plezier en lacht ze hard om mijn grappen en het andere moment weet ze zich klaarblijkelijk geen houding en doet ze gereserveerd. Alsof ze wacht tot ik toehap, denk ik. Ik vind haar timide als ik gewoon oppervlakkig blijf, haar niet uitnodig tot iets.
In het begin praat je over dezelfde interesses, leuke plaatsen die je bezocht hebt, je passies, je ambities en dingen die je graag nog wil doen in het leven. Als hij denkt aan een gezin en daarover begint, dan mag je daar natuurlijk op ingaan, maar wees niet te gretig. Je wil een man niet afschrikken dus begin maar liever niet uit jezelf over een van deze onderwerpen.
Hi Sonja, je hebt vast wel eens aan de mogelijkheid gedacht dat je ex jullie relatie enkel als probeersel beschouwde. Een experiment, waarvan de uitkomst was dat ze niet met een vrouw wil zijn. En dat jou vervolgens niet durft te zeggen. Zou dat niet kunnen? Haar gedrag is onberekenbaar en je kunt er niets mee. Wel voelt ze zich bij jou genoeg vertrouwd om ook kattig te zijn. Ze rekent erop dat je dat gewoon accepteert. Wat als je dat vanaf nu niet meer doet? Als je aangeeft dat je je zo niet laat behandelen? Er is een regel die luidt dat je mensen 'leert' hoe ze zich tegenover jou moeten opstellen. Wil je dus een andere houding van haar, dan moet je eerst zelf ander gedrag vertonen. Je hebt er nu een begin mee gemaakt, maar gaat teveel mee in haar grillen. Doe het anders. Komt ze zo dichtbij je zitten, dan stap je gewoon op of schuift opzij. Raakt ze je aan, dan zeg je 'hou daarmee op'. Enzovoorts. Maar veel beter zou zijn als je voor haar geen enkele plek vrij houdt. Groetjes, A.
Alleen vraagt hij mij ook al bijna anderhalf maand lang of ik dan even langs kom, even een drankje doen, of gewoon even lekker samen slapen, en dan gebeuren er ook intieme dingen. Ik heb ook al gevraagd een tijdje terug waar ik nou stond? waarom hij niet met mij verder kan, en dat ik wil dat het goed komt (heel slecht dat weet ik maarja zo denk ik erover) hij antwoorde daarop dat het dan beter is dat we dan toch geen contact meer met kunnen hebben, maar dat wou ik ook niet, daarom heb ik gezegd dat ik het wel goed vind zoals het nu gaat, gewoon langs komen en de gezellige dingen doen, zonder een relatie, maar ik vind het verschrikkelijk.... ik mis hem zo erg! wat moet ik doen??? ik loop ook bij een psycholoog omdat ik het allemaal niet meer zag zitten..

Hi Krabi, ik heb geen glazen bol en kan hooguit speculeren over hoe hij zal reageren. Meerdere malen heeft hij laten weten andere zaken belangrijker te vinden dan de relatie met jou, met als dieptepunt dat hij bijna wanhopig probeerde om van je af te komen. Kennelijk mag je alleen voor hem klaar staan wanneer het hem uitkomt. Daarbij heeft hij twee kinderen waar hij geen tijd voor heeft, roept hij valselijk dat hij een ander heeft, en zegt dat hij voor niemand stopt met drinken. Lees je eerste bericht alsof het door een ander is geschreven, lees mijn reactie nogmaals en constateer dat je deze man beter kwijt kunt zijn dan rijk. Groetjes, A.
Het huishouden kan beter, ik kan me meer ervoor inzetten en bedacht om te werken volgens een soort schema (hoe kinderachtig ook). Je weet wat er op het programma staat en na verloop van tijd doe je het zonder het schema. Let wel ik ben nergens te beroerd voor om te doen, maar ik zie het niet in. Heb nooit op mezelf gewoond en ken die verantwoording van een huishouden niet.
Hi Robin, je vriendin respecteren door haar woorden serieus te nemen. Dat betekent dus dat je inderdaad maar die pauze in moet gaan en haar pas na een paar maanden weer eens belt of schrijft. Dan heb je immers gedaan wat ze wilde en is er geen reden om je opnieuw op een zijspoor te zetten. Doet ze dat toch, dan is er weinig sprake van liefde van haar kant. Of je moet het natuurlijk wel erg bont gemaakt hebben ;). Je aandacht verzetten is moeilijk, omdat je hart bij haar ligt. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html
Ik weet wel wat fout ging met de relatie van hem. Als hij thuis bent, (bij mij thuis). Kunnen wij met elkaar omgaan. Maar ik weet niet zeker dat hij wilt met mij terug of niet. Hij heeft nog geen nieuwe vriendin. Ik doe lief tegen hem. Maar niet omdat ik wil hem terug maar wel omdat ik veranderd nu van mijn gedrag. Want vroeger was ik echt egoïstisch en denk alleen maar over me zelf. Ik probeer te chatten met andere mannen maar het is gewoon niks. Ik denk nog steeds over mijn ex man en altijd hopen dat ik nog met hem kunnen zijn. Ik weet niet meer wat ik moet doen.
Hi Ineke, de 'het ligt allemaal aan mij' regel wordt gebruikt om er zo snel mogelijk vanaf te kunnen zijn. Je ziet het vooral bij bindingsangst, maar ook wel in situaties zoals jij nu beschrijft. Zoals hij tegen een relatie of partner aankijkt, zou het beter voor hem zijn als hij eens lange tijd alleen blijft. Want in een relatie verwacht je dat beide partners zich inzetten en tijd voor elkaar vrij maken. Hij lijkt dat allemaal niet te willen, dus blijft de vraag over wat hij in vredesnaam in een relatie doet. Zijn verleden is ronduit ellendig geweest, maar zijn huidige gedrag is zijn eigen keuze. Een kwestie van prioriteiten stellen, waarbij jij bij hem duidelijk geen prominente plaats inneemt. Grt van A.
Ik heb een relatie gehad van ruim 8 maanden maar is sinds vorige week vrijdag over. Ik ben een jongen en het is de eerste keer dat ik gedumpt word door een meisje waar ik veel van hield. En het rare was dat het volkomen onverwacht voor me was. Ik heb geen signalen gezien dat ze ermee zou kappen. Sterker nog, een week voordat ze het uitmaakte had ze een verrassing voor me omdat ''ik zo lief was''. Toevallig heb ik het geraden maar dat wist ik zelf niet, ik had meteen gezegd dat ga je toch niet kopen is zonde van je geld. En toen zei ze nou dan niet hoor. Ik had er echt spijt van want ik gokte toevallig goed. Mijn ex is een enig kind maar leidt een drukke leven door studie en werk. Ze heeft nooit 1 volledige dag vrij, of ze werkt of ze studeert of ze maakt huiswerk. Volgens mij was ik te veel voor haar. Ze zei toen ze het uitmaakte dat het gevoel weg was. Ik was heel erg gefrustreerd en had alle herinneringen die in me huis waren in de tas gestopt en aan haar gegeven. Het is nu een week uit en ik heb via whatsapp een contact met haar opgezocht. Aangezien we volgende week tentamens hebben wenste ik haar veel succes met tentamens. Zij vond het lief en vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat het goed ging en ik het druk had. Voor de rest zei ze ik heb het ook heel erg druk en ze had dus niet de neiging om te praten. Dus toen zei ik oke nou succes, het gesprek was toen over. Ik heb geen idee wat ik moet doen want vandaag was de enige keer dat ik met haar contact opzocht. Ik snap het gewoon niet ze zei toen we nog relatie hadden dat liefde alles overwint etc etc. Ik wil haar heel erg terug. Wat misschien niet erg onbelangrijk is is dat ik bijna 21 ben en zij 18. En we hadden af en toe ruzies die op zich nergens op sloegen. Ik zag haar ook alleen op een avond en heb geen kans meer gehad om wat leuks te doen omdat ze het zo druk heeft. Wat moet ik doen?

Wees mysterieus en verrassend. Als je een compleet open boek bent als je hem net kent, is er niets meer dat hem kan verrassen. Vertel daarom steeds maar één interessant feitje over jezelf als je bij hem bent. Dan wil hij meer van je horen, en kan hij niet wachten om je beter te leren kennen. Wees spontaan. Als je meestal samen gaat eten, nodig hem dan een keertje uit om mee te gaan naar de klimmuur. Deze spontaniteit zal hem opwinden, en hij zal zich afvragen wat je nog meer in petto hebt.
In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s
Hi H., twee weekjes pauze is zwaar onvoldoende. Beter is om maandenlang uit haar gezichtsveld te verdwijnen en dan weer op te duiken. Er is dan genoeg tijd geweest om alles op een rijtje te zetten, ook zijn eventueel hevige en negatieve emoties dan verminderd. Zoals ik je verhaal echter lees gaat het hier om een meisje dat nog niet volwassen is om te begrijpen dat stage, stress, sleur en gezondheidsproblemen wel impact kunnen hebben op een relatie, maar geen reden zijn om de relatie te verbreken. Twijfels uitspreken is het begin van het einde, omdat iemand daarmee aangeeft dat de relatie dus wat hem/haar betreft alle kanten op kan. Alsof jij geen enkele zeggenschap hebt. Beledigend is dat, want je moet als partner bij klachten de gelegenheid krijgen om de relatie weer op de rails te krijgen. 'Gevoel weg of kwijt' is de klassieke dooddoener om van iemand af te komen. Sleur vind ik zoiets niet, integendeel, ze strooit peper in je wonden, misschien juist wel om wat reuring in de relatie te brengen. En dat is haar gelukt, maar jij moet dit niet accepteren en haar heimwee naar de tijden met jou van de tafel vegen. Zij wilde dit toch? Geef haar de spanning en sensatie die ze zoekt en verdwijn vooralsnog met stille trom. Ze zal haar nagels stukbijten over de vraag waar jij uithangt, en je gaan missen. Precies dat is wat je wil bereiken, lees het artikel. Sterkte, A.
Ik deed alles voor haar, en ja misschien zal dit het beste zijn dat we elkaar niet meer zien maar heb haar verdomd graag gezien en zie haar nog steeds graag. Maar alleen stel ik me constant de vraag: waarom? Maar dit antwoord zal ik wel van U krijgen. En denk dat ik het antwoord wel weet, omdat ze iedere keer van de vrienden die ontzettend om haar gaven blikjes bier kreeg maar doordat ze dit niet meer kreeg, was ze ontzettend kwaad omdat ze haar zin niet meer kreeg.
ik ben nu echt een wrak want ik hou nog steeds heel veel van haar en ik wil haar terug ik ben nooit gestopt om van haar te houden !!!! en weten dat zij nu ondertussen al meerde malen met die gast heeft afgesproken en dat die kerel mss al bij haar is blijven slapen maakt me echt kapot !!! waarom hij wel en ik ni !! en het ergste is dat ze toegeeft dat haar moeder het nu ook nog ni weet van die gast en dat ze het met een bang hartje volgende week ga vertellen in de hoop dat hij wel aanvaard wordt !!! en dat ze zelf zegt als da ook ni het geval is weet ik dak 2 mensen kwijtben die alles voor mij deden die me graag zagen en wie ik graag zag en da was sigurt( overleden echtgenoot ) en jij schat

Vandaag heb ik eindelijk de moed bij elkaar geraapt en haar een sms gestuurd inde hoop da haar nr ni was veranderd. Na 2uur antwoorde ze al direct, en het was een lange sms met veel smileys enzo. Het was duidelijk dat ze gelukkig is. Haar 1ste sms had veel inhoud, alsof ze zeer veel te vertelle had. Khad dit niet verwacht, kdacht meer da het wat afstandelijk ging zijn en korte sms'en. Het sms'je leek wel leuk, maar is het ook iets positiefs? Ik moest er erg aan wennen om een happy sms terug te sturen met ook veel inhoud in. Kprobeer de tips te volgen van sites, ma natuurlijk staat hier niet alles in omdak nog nooit een boek heb gekocht, ik kan het me niet permiteren :( Nu ben ik blij dat ze antwoord, ma hoe krijg ik het zover dat ze trug wat gevoelens begint te krijgen en met me wil afspreken? Ik heb er geen probleem mee als ik haar uitvraag, ma het zou erg leuk zijn als zij da deed. Ik wil niks misdoen en ik hoop da het terug iets kan worden. Sorry vo het lange berichtje, ma hopelijk kanje me helpe. Het is echt een gevoelig onderwerp voor me.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op een dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes. Ze zegde me dat ze blij is hoe ik nu geworden ben, super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen.
de break: We hadden rond donderdag een soort van discussie in sms. Wel… ik maakte mij kwaad en heb hem een zeer kwade sms gezonden en toen mijn gsm uitgelegd. Deze ruzie ging erover dat ik mij een beetje achtergesteld voelde ten opzichte van zijn beste vriendin. Maar goed, ik was er dus van overtuigd dat hij wel terug zou sms’en en mij zou beginnen missen. Niet dus… Ik had graag excuses verkregen maar het eindigde ermee dat ik dus maar zaterdagavond mijn excuses aanbood ( via sms, aangezien we elkaar niet zagen). Alleen reageerde hij dus zondagochtend op Facebook, dat hij niet dacht dat die goedmaking er zou komen, want hij voelde niet meer hetzelfde voor mij als vroeger. Kort samengevat, ik heb vast enkele verschrikkelijke verkeerde dingen gezegd maar tegen de zondagavond hadden we afgesproken dat we gingen praten ( face to face). Het is alleen dus zo ver gekomen dat mijn beste vriendin mij vergezelde ( uit voorzorg omdat ik anders vast drama ging maken op straat) en dat er een gemeenschappelijke vriend blijkbaar ook bij was. Want die waren bij elkaar op de trein komen te zitten, en dus was die ook ter plaatse. Zaten we daar met 4 man om een relatie uit te praten. Uiteindelijk bleek dat mijn lief dus al zijn keuze gemaakt had. Hij zag mij niet meer graag, had geen gevoelens voor mij ( volgens mij zijn die dus op de seconde of zo verdwenen, want ik kreeg geen enkele hints) en zei dus dat het gedaan was. Ik heb hem zitten smeken, nog wat zitten foeteren en zo verder. Ik wilde nog een kans, maar hij wilde die niet geven, want dat werkte toch niet. Dat had hij namelijk al in zijn verleden meegemaakt. Kreeg ik meteen een verhaal van zijn ex er bovenop. Geweldig. Gelukkig dus voor mij zijn we tot de compromis gekomen dat ik 3 weken pauze heb ( we maken geen contact in tussetijd) om te wennen aan het idee ( wat belachelijk klinkt). Ik wilde eigenlijk bereiken dat hij zijn keuze nog eens zou overdenken, maar volgens hem spreken we dus binnen 3 weken af om het gewoon officieel gedaan te maken.

Dan plots een week voor we elkaar zouden zien, toen ik op facebook vroeg of alles goed ging of ze misschien wou dat ik haar met rust liet (niet zo bedoeld), droogweg "ja laat me maar met rust". Op m'n verdere berichten op facebook antwoordde ze niet meer. Ik was in alle staten, het leek goed te komen en plots was alles weg. Ik heb haar dan ook niet meer gezien. Ik heb me een week min of meer sterk kunnen houden, maar dan ben ik ingestort. Ik kon het niet begrijpen. Hadden die ouders iets gezegd? Wat hadden ze eigenlijk tegen me? Misschien was het 1 groot misverstand? Ik ben dan (zonder het haar te zeggen) eens met haar ouders gaan praten. Dat gesprek verliep vrij gemoedelijk, maar wat haar ouders vertelden strookte niet helemaal met wat zij me steeds vertelde. Ik was zo emotioneel toen (al hield ik me voor die ouders tamelijk sterk), dat ik dat niet meteen inzag. Daags nadien heeft ze me van facebook verwijderd. Wat haar ouders haar gezegd hebben, weet ik niet, maar dat ze me net dan heeft verwijderd, kan geen toeval zijn. Tegen die vriendin waar ze bijna mee ging samenwonen (waar ik ook bevriend mee ben) was ze kwaad over mijn bezoek aan haar ouders. Ik heb haar gemaild waarom ik het gedaan had, geen reactie. Ik heb dan een week later nog eens in een emotionele bui gebeld naar haar. Op haar voicemail heb ik al huilend gevraagd waarom… Ze heeft me kort erna een mail gestuurd dat ze te laat was bij de telefoon, dat ze geen toekomst zag met me, niet steeds in die situatie wou blijven zitten en dat ze niet paste bij me. Ze zei dat ze hoopte dat ik haar nu met rust zou laten, dat ze heel wat te verwerken had en ik ook.
Ik zal dit even verder toelichten. Wij hebben elkaar via een dating site leren kennen al gauw gaf hij aan dat hij niet op zoek was naar een vaste relatie omdat hij sinds kort gescheiden was na een huwelijk van 12 jaar. Hij wilde wel iemand leuks ontmoeten en leuke dingen mee doen (uit eten, uitgaan etc…) Ik kon mij hierin vinden en zodoende zijn wij onze “relatie” van start gegaan. We hadden een hele leuke tijd en een gigantische klik (het voelde bovennatuurlijk, magisch gewoon)
Wat jij dient te doen is gewoon je eigen plan trekken. Wil je meteen de eerste avond met hem naar bed, doe dat dan. Wil je hem pas na een tijdje, doe dat dan. Zolang er maar wat te jagen blijft voor hem. Ik zei eerder dan een man liever fantastische seks heeft dan ‘vanille seks’ (middelmatige seks) bijvoorbeeld. Wat maakt het verschil? Jouw overgave! Dus maak het duidelijk dat jouw overgave verdient moet worden…

We zijn gestart als casual dating, overgegaan tot iets veel meer. Na haar bezoek zieke moeder wil ze terug casual! Heb er mee ingestemd, de dagelijkse berichten heb ik ook gestopt en wacht tot zij mij bericht, wat ze ook doet! Soms wel pas na 4 dagen. Ze weet dat ik haar vrijheid respecteer, hoop dat ik hier goed aan doet of ze is me softly aan het dumpen. Ik vermoed bindingsangst zeker als ik hoor hoe haar vorige relatie beëindigd is.
Haar twijfels over ons bleven bestaan en na elkaar 2 weken niet gezien te hebben (terwijl ik amper besefte wat er gebeurde, behalve dat ze aangaf tijd en ruimte te willen hebben), was ik het beu en belde ik haar op dat ik met haar wilde praten omdat het voor mij zo niet ging. Zij gaf toen ik dat zei, meteen aan dat haar gevoelens weg waren voor mij. Ineens! Het kwam als een mokerslag aan. De volgende dag ben ik naar hoe toe gegaan en ze was zo kil en afstandelijk. Ik herkende haar totaal niet. We hebben nog wel even gepraat en ineens leek ik de schuld van van alles te krijgen. Ik kon er niet bij! Uiteindelijk ben ik emotioneel vertrokken en draaide ze nog wel iets bij en gaf ze gewoon aan dat ik haar tijd en ruimte moest geven en dat ze wellicht nog wel in zou zien dat ze de grootste fout van haar leven maakte.
Jullie zijn allemaal gekke mannen hoor! De Nederlandse zoekt geen relatie meer. Ze zoeken alleen maar sex daar zijn jullie alleen maar goed voor. Een toekomst met een Nederlandse loopt al binnen 1 maand of na 1 jaar huwelijk weer uit, want ja ze gaan toch altijd vreemd. Neem lekker een Buitenlandse de vrouwen van hier kijken alleen als je goed vermogend bent.
Hi P. uit M., het is een beetje gissen wat er met je vriendin aan de hand is, maar als we de boel analyseren komen we een heel eind. Oorzaken voor gedrag komen boven water als je daarover praat. Kennelijk doen jullie dit niet, of zwaar onvoldoende. Daarbij moet je er rekening mee houden dat je haar nog maar drie maanden kent. In zo'n korte tijd 'ik hou van jou' naar elkaar roepen en denken dat ze met jou een nieuwe toekomst moet beginnen is waarschijnlijk veel te veel gevraagd. De hele relatie ging veel te snel, dus dat ze voorzichtig is, vind ik niet zo gek. Je vertelt helaas niet waarom ze is gescheiden, want dit zou wellicht veelzeggend zijn wat betreft haar gedrag nu. Misschien heeft ze verlatingsangst omdat haar ex haar ook ooit heeft verlaten, waardoor ze nu bang is dat hetzelfde gaat gebeuren. De 'muur' die ze dus om zich heen heeft gebouwd (en die valt m.i. best wel mee), betekent dat ze zich maar liever niet teveel met iemand inlaat, voor het geval het toch weer misgaat. Ze heeft daarbij rekening te houden met haar kinderen. Ik denk dat ze veel om je geeft, maar dat ze veel meer tijd nodig heeft. Loop niet meer zo hard van stapel en zet in op een goede vriendschap. Houdt ze echt van je, dan zal het vroeg of laat niet bij vriendschap blijven. Laat je vriendin het tempo bepalen en pas je aan. Ze wilde immers geen afscheid en wordt al ziek bij de gedachte dat ze je nooit meer zal zien. Loslaten moet je denk ik dus in dat perspectief zien: niet definitief, maar minder druk op de relatie en het meer op zijn beloop laten. Succes, A.

Maar toen, 2 dagen na mijn verjaardag gingen we (met haar zoontje) een weekje op vakantie. We keken er onwijs naar uit. De eerste paar dagen waren ook heerlijk, helaas werd zij wat ziekjes na een paar dagen en vanaf dat moment begon alles te veranderen. In eerste instantie dacht ik dat het kwam (minder intimiteit etc.) doordat ze ziekjes was en kon ik dat wel begrijpen, maar ze werd ook steeds afstandelijker. Op een gegeven moment vroeg ik haar of ze er, zodra we terug zouden zijn, een punt achter zou zetten omdat ze ineens zo anders deed. Natuurlijk niet zei ze, maar ze gaf wel aan dat de vakantie haar over een aantal zaken had laten denken. Dat ze wat meer tijd voor haar eigen dingen/vriendinnen wilde inruimen, omdat ze daar steeds minder aan toekwam. Ik vond dat prima, want ik kan best begrijpen dat je na een maand of 3 even weer pas op de plaats maakt en wat meer in een stabiele relatie komt (de eerste vlinders zijn er dan wel vanaf). Zo gezegd, zo gedaan. We zagen elkaar de eerste weken na de vakantie wat minder, maar als we elkaar zagen was alles gewoon goed en als we elkaar niet zagen, gaven we toe elkaar te missen, smste ze dat ze van me hield etc. Echter, in die tijd gebeurden er een aantal dingen; haar paard werd ziek (waardoor ze daar dagelijks 2 x heen moest, haar ex begon te zeuren dat ie het idee had dat ie zijn zoontje minder zag, haar vriendinnen zeiden dat ze nooit meer thuis was etc.).
Mijn heeft heeft het een maand geleden uitgemaakt na een ruzie, we waren (of zijn) bijna 3,5 jaar samen. We wonen 2,5 jaar samen, waarvan een half jaar in een koophuis. We slapen er allebei nog, wel in aparte kamers. Nu heeft hij een ander waar hij sterke gevoelens voor heeft, ik ben daar door zijn eigen harde stem achter gekomen. Nu ziet hij haar 1x per week en zegt (gelukkig) dat hij dan ook echt bij haar is. Heb gezegd, weet ervan dus niet liegen.
×