Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.
Dit artikel is geschreven voor mensen met bindings angst maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere kant. Wat is jouw advies als je met iemand omgaat/knipperlicht relatie hebt met bindingsangst? Zelf heb ik moeite juist met weglopen van die persoon, omdat ik dan heb gevoel heb dat ik opgeef en diegene in de steek laat terwijl ik niet krijg wat ik nodig heb en vaak over mijn eigen grenzen ga en steeds weer uitkom bij die persoon..
Hoi, ik heb een relatie van 2 jaar, we zijn 5 maand getrouwd, maar toen ik 6 weken geleden thuis kwam was mijn vrouw vertrokken met de noorder zon. de week voor ze vertrokken was zijn we op restaurant met andere mensen gaan eten, en er kwam een gesprek aan tafel over liegen en bedriegen in een relatie, in mijn 1st huwelijk heeft men ex mij altijd bedrogen en me voor jaren in de schulden gezet, waar ik niets vanaf wist toen, dus ik antwoord in het gesprek van als er ooit nog 1 vrouw mij zo zou flikken die maal ik kapot denk, gewoon onder mensen en niet tegen mijn vrouw. een paar dagen later kwam mijn zoon thuis van school en men vrouw was met haar kinderen vertrokken naar haar moeder, dit is nu 6 weken geleden. ze zegt dat ik haar bedreigde en dat ze wil scheiden. verder wil ze totaal geen contact met me, ik heb de eerste weken het proberen te forceren om contact te leggen, omdat ik eigelijk niet weet wat eraan de hand is en dat ze met alle papieren weg was zodat ik van niets wist wat er allemaal betaald moest worden en noem maar op, tot op heden wil ze nog steeds geen contact, gisteren had een vriendin met haar gebeld, om te vragen hoe het was en ze gaf als antwoord ik wil er niet over praten, hij heeft me het leven zuur gemaakt en wil verder met mijn leven maar zonder, hem, mijn vraag is nu hoe ik het vertrouwen van men vrouw zou kunnen terug winnen, want eigelijk hebben we nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, soms wel meningsverschillen ivm de kinderen. valt dit nog te redden met de tijd

Het is een veelvoorkomende truc om niet zelf de verantwoordelijkheid voor de breuk te dragen. Zo kan hij later eenvoudig zeggen: 'Jij wilde toch dat het uit was?'. Een gemis kan alleen opduiken als hij na lange tijd inziet dat geschikte vrouwen niet voor het oprapen liggen, en dat hij iemand heeft laten lopen waar hij maar beter zuinig op had kunnen zijn. Dit kan alleen als hij zijn verslaving te boven is. Grt, A.
Maandag had ik nog hardstikke leuk contact met haar! Ze zei volmondig ja dat we echt weer meer leuke dingen moesten gaan doen omdat we dat in onze relatie te weinig hebben gedaan en dat moesten we maar inhalen. Had savonds nog een paar uur met dr gebeld en voor zover ik weet allemaal koek en ei. Toen 2 dagen later vroeg ik aan haar hoe ze nou eigenlijk over ons dacht en of we een beetje op lijn liggen en dat ik haar echt leuk vond. en of zij het ook leuk vond. Ze reageert hier heel geirriteerd op en zei dat ze mij opdringerig vond en dat ze zich gedwongen voelt en dat ondanks dat ze het goed met me kan vinden dat ze vind dat ik niet veranderd ben als ik haar zulke vragen stel. De dagen erna heb ik nog contact geprobeerd te zoeken en gezegd dat ik haar snapte maar hier werd niet op gereageerd. Toen stuurde ze zelf op een dag hoi en ik stuurde hoi terug en hier bleef het bij.
Hi Pieter, je ex ging met een heel andere verwachting de relatie in dan jij. Zo dacht ze dat je na verloop van tijd wel in haar buurt zou gaan wonen en dat ze tegelijkertijd haar vrijheid kon bewaren. Dat lijkt me gezien het feit dat ze toch weer zou verhuizen, teveel gevraagd. Dat twee mensen elkaar een poos minder vaak kunnen zien hoeft geen bezwaar te zijn. Integendeel, het is de ultieme test om te zien of de relatie tegen een stootje kan. En of er echt liefde in het spel is, want je weet dat liefde altijd een weg vindt. Zelfs als de situatie hopeloos of bijna onmogelijk is. Jullie relatie redde het helaas niet. Ze verweet je verder dat je geen aandacht gaf wanneer zij dat nodig had, maar 'gedachten lezen' valt niet mee, dus ze had het zelf moeten aangeven wanneer ze het moeilijk had. Niet pas achteraf, nu je er niets meer aan kon doen. Uiteindelijk zal het leeftijdsverschil een te grote kloof zijn geweest. Ze is jong en wil 'van het leven genieten' (dat is vrijheid, toch? lol), terwijl jij al een heel stuk verder bent en waarschijnlijk meer toe aan vastigheid dan zij. Dat is ook het grote probleem van deze tijd: men wil ALLES. Een fantastische relatie, een berg vrijheid, een drukke studie, noem maar op. Maar 'alles' is onmogelijk. Uiteindelijk moet er toch gekozen worden of moeten er prioriteiten worden opgesteld. Zij heeft de relatie weggedaan, in haar beleving het meest logisch, want voor haar gevoel werd haar vrijheid beknot en ze had er toch amper tijd voor. Maar het is niet leuk dat jij vervolgens de zwarte piet kreeg toegeschoven. Hoe dan ook, ik begrijp goed dat het aan je vreet, omdat het gewoon onaf is. Ze was geemotioneerd, wat aangeeft dat ze wel om je geeft maar niet bij machte om de relatie op waarde te schatten. Eigenlijk is ze een slachtoffer van de moderne tijd… is er een minpuntje, oh weg ermee, onder het motto dat er 'een afstand tussen jullie was gegroeid'. De online blokkades zijn kwalijk, maar ook weer niet. Het duidt erop dat ze boos op je is, en boosheid is een vorm van verdriet. Het beste is dat je het nu even laat rusten en na een paar maanden ( kun je dat? ;) ) weer eens contact met haar opneemt. Het liefst per email, als dat niet kan via de telefoon. Wie niet waagt die niet wint… Ik hoop dat ze ooit tot inkeer komt. Sterkte, A.
Het is even geleden dat ik hier geschreven heb. Inmiddels heeft mijn vrouw de scheiding in gang gezet. Mijn vrouw heeft mijn broertje gebeld om door te geven dat ik de papieren binnenkort zou ontvangen (verleden week dus). Ik heb haar proberen te spreken, maar haar zus laat dat niet toe. Zij nam de telefoon op (nummerherkenning). Haar zus gaf aan dat mijn vrouw de scheiding heeft uitgesteld om mij eerst wat sterker te laten worden. Zelf kon ze mij niet bellen, want ze is er zelf te emotioneel voor (na bijna 5 maanden nog?) en volgens haar zus is het beter dat wij voorlopig geen contact hebben. Ik heb besloten de scheiding niet aan te vechten. Ik heb het idee dat ik er op dit moment toch niets mee opschiet. Wat ik wel doe? Ik stort mij op mijn werk en vrienden. Voor de rest heb ik geen idee hoe alles gaat verlopen. Het probleem is, dat ik, ondanks alles, nog steeds van mijn vrouw hou en ik kan haar maar niet uit mijn gedachten krijgen. Wat ik ook probeer. Reactie infoteur, 27-04-2012
Denk niet dat iedere man met elke vrouw naar bed wil. Je bent er misschien heilig van overtuigd dat je partner, platonische vriend of mannelijke collega het liefst met iedere vrouw op aarde het bed zou delen, maar dan heb je het mis. Ook al kijken mannen graag naar al het vrouwelijk schoon om hen heen, ze zijn meestal erg selectief als het op sekspartners aankomt.
Ikzelf ga zes dagen per week naar de sportschool. Het verschil voor mijn mentale en fysieke gezondheid is zo groot, dat ik me een enorme sukkel zou voelen als ik het niet zou doen. Het is het enige bewezen middel tegen nare dingen als depressie, en de ideale manier om het proces van ouder worden te vertragen. En je gaat er nog gezonder en sterker van uitzien ook.
Ergens in de loop van volgende week ben ik van plan om nogmaals een kort berichtje te sturen om haar te vragen hoe iets is gegaan. Gewoon aardig en relaxt. Niet meer terugkijken naar het verleden maar richten op de toekomst. Daarnaast ga ik de aankomende tijd nog weinig loslaten over wat ik op dit moment allemaal doe. Daar heeft zij nog niks mee te maken namelijk.
Zorg dus zelf dat je in je eigen behoeften voorziet. Als je verlegen zit om gezelschap, zoek dan vrienden op. Als je graag aandacht wil, ga dan gewoon voor de lol eens met iemand op een date. Als je behoefte hebt aan seks is het ook helemaal geen schande om een keer een onenightstand te hebben. Wanneer je hierna nog steeds je ex terug wilt, dan weet je zeker dat het je om die persoon te doen is, en niet om jouw onvervulde behoeftes.
Hij zou voor mij altijd ''the special one'' blijven en wij hebben nu ook gewoon contact, maar sinds kort ben ik aan het daten met een andere leuke jongen en mijn ex wilt er alles over weten en vind het zo leuk voor me blabla.net of het 1 of andere gay best friend is haha.toch blijft hij leuk. beste om te doen zodat je toch ergens over je ex heen komt. doorgaan en verder daten met andere jongens, er zit echt wel iemand tussen!
Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.
Het is ook wel de leeftijd denk ik (ik 22, hij 21. Ik ben druk met mn studie, hij werkt in een winkel). Maar hij was wel m’n eerste echte liefde en dat vind ik lastig om achter me laten. Zeker wanneer hij steeds zegt dat hij contact wilt houden en me niet kwijt wilt. Ik heb ook te lang hoop gehouden, wat natuurlijk hartstikke naief en dom is. Maar hij hield mij gewoon aan t lijntje.
De dag erna vroeg ik haar of haar ex wat zei omdat het uit was tussen ons, ze zei dat hij heel blij was omdat hij haar kuste.. Ik vroeg haar dan of ze terug met hem was en dat was ook zo.. Ik was er echt kapot van.. Ik verminkte mezelf, ik zat uren te huilen, ik had continu zelfmoord gedachten, ik voelde me leeg, ik voelde me rot, ik at bijna niks en ik had nergens zin in.. Kortom, er zat geen leven meer in mij.. Ook zij was er kapot van.. Ze voelde haar leeg, ze voelde haar rot, ze at ook bijna niks, ze kon niet slapen en ze had ook nergens zin in.

het is nu een maand uit tussen mij en me vriend, ik wou het niet ik hou van hem zoals hij is alleen hij kan het niet accepteren hoe mijn familie is. Ik heb er zoveel moeite mee en ik weet niet wat ik moet doen. In de eerste week dat het uit was voelde ik me zo ellendig en eenzaam en verdrietig. Toen ik hem niks meer ging sturen kreeg ik te horen dat hij op mijn facebook account is geweest ik dacht zie je hij wil me terug. Iedereen zegt tegen mij dat ik meer verdien als hem alleen hij is voor zo belangrijk dat ik het niet wil inzien. We hebben elkaar nog vaak gezien en gezellig gehad hij heet gezegd dat hij me miste en ons niet opgeeft. Ik moest zo hard huilen omdat ik eindelijk bij hem kon zijn. Toen zij die weer nee ik wil het niet ik wil niet weer zoveel problemen mee maken met jou. Alleen er zijn dingen in onze relatie geweest dat ik heb opgepakt. Elke week sinds het uit was ben ik samen met hem geweest en elke keer zei die we moeten elkaar niet zien ik twijfel nog steeds , ik dacht hoever wil je gaan alles wat wij hadden samen was zo mooi tuurlijk we hebben veel dingen meegemaakt maar ik ga het nooit op. Ik kreeg vorige week berichte met ik hou van schat wil je bij me komen morgen? Ik zei ja tuurlijk wil niks liever dan bij jou zijn. Toen was ik met hem lag in zijn armen en we keken elkaar aan en wisten gewoon dat er zoveel liefde voor elkaar is. Toen bleef ik bij hem en werd hij gebeld door zijn ouders Lisa haar moeder heeft ons gebeld en ze heeft dingen gezegd wat ons heeft gekwetst op dat moment was ik bij hem en daarvoor was er niks aan de hand we hadden wel afgeproken dat we daarna echt even zonder elkaar moesten zodat hij kon nadenken over ons. Ik vond het moeilijk maar zei als jij dat nodig hebt doen we dat. Toen hij dus werd gebeld door ze ouders zat ik naast hem en keek hij me erg boos aan hij zei toen je moet gaan het is over tussen ons! Zo erg was ik gekwetst na alles wat ik heb gedaan ben veranderd omdat ik bepaalde dingen anders moest. Zoveel pijn die ik voelde dacht ik als het andersom was zou ik hem dan door dit teleoontje wegsturen een keiharde nee. Ik laat me niet beinvloeden door wat me ouders zeggen of wat anderen vinden ik volgde me hart en tuurlijk ik dacht soms hoe hij deed is hij het waard, ja hij is het waard hij is de persoon waarvoor je nooit wil opgeven. Ik heb hem nadat het gebeurde nog bericht over hoe ik me voelde hij zei dat hij het er ook moeilijk mee had maar het niet kan door alles wat er is gebeurd. Ik wil het niet opgeven ik hou zoveel van hem dat ik me soms zo wanhopig voel ik was er altijd voor hem ookal zei die dingen die mij kwetste ik was er om hem te helpen en te laten zien dat hij bijzonder is en ookal deed hij zo was ik er. Het doet echt zoveel pijn gewoon ik wil niet na 2.5 jaar alles weer opnieuw delen met een andere jongen ik heb genoeg meegemaakt en mij nog nooit zo mezelf kunnen zijn als bij hem. Ik wil niet mijn lichaam weer opnieuw geven of mijn leven ik ben eindelijk het meisje die ik altijd wou worden. afstand gedaan van mijn ouders omdat ik nu eindelijk me verleden achter mij kan laten, hij geeft ons op omdat hij denkt dat het niet veranderd. Als me moeder nooit had gebeld, was het nu niet zo geweest. Ik was echt heel kwaad op haar maar snap gewoon niet dat hij niet kan inzien hoeveel ik van hem houd en ondanks alles fouten die we hebben gemaakt er uit kwamen met elkaar. Ik ben er zo kapot van ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen. Ik wil hem niet kwijt en ik ben het al alleen als ik denk aan alles wat we hebben meegemaakt raakt het mij zo erg dat ik er elke keer weer om moet huilen dat hij het opgeeft en hoe hard ik ook blijf vechten, hij zegt dat hij het niet kan. zoveel verdriet heb ik echt zoveel is gewoon niet normaal meer.
×