Ik was nog niet eens in de buurt van huis en had al een smsje van haar; of ik veilig thuis was, dat ze zich zorgen maakte, dat ze het moeilijk vond om me zo verdrietig te zien, maar dat ze besefte dat zij er niets aan kon doen, dat ik een kanjer was en het beste verdiende. Ik stuurde terug ‘ben thuis’. Later in de week had ik nog een heel lief kaartje naar haar zoontje gestuurd (ik had immers van hem geen afscheid kunnen nemen), en daarop stuurde ze o.a. dat ze het met tranen in haar ogen had zitten lezen, waarop ik enkel reageerde met ‘graag gedaan!’. Ik was ondertussen 100% overtuigd van het feit dat ik haar terug wilde (en nog steeds) en bedacht me dat ik haar toch eerst vooral met rust moest laten. Ik hield het een week goed vol, enerzijds omdat ik wist dat ik haar met rust moest laten (zodat ze me kon missen), maar ook dat ik voor mezelf wist dat als ik haar niet terugkreeg het ook niet zou helpen als ik contact bleef houden.
Een week later belde hij me op hoe het ging.. We hebben toen even twintig minuten aan de telefoon gehangen over t een en t ander.. Gelukkig kon ik mijn emoties onder controle houden want ik wilde absoluut niet dat hij wist hoe verschrikkelijk ik mij eronder voelde.. Die avond belde ook zijn moeder nog.. Die vond het ook heel erg en had het niet zien aankomen.. Ze zei dat hij in de knoop zat met zichzelf en dat hij op dit moment even geen andere optie zag dan het uitmaken.. Voor mij een hoopgevende gedachte..
Ja, je wil een relatie. Met hem. Maar aangezien dat van twee kanten moet komen en dat voorlopig niet aan de hand is: wat wil jij? Voor hem is alles nu zoals hij wil: hij heeft jou, maar geen verplichtingen. Als jij daar mee kan leven is dat natuurlijk prima, maar hij wil geen relatie en dat betekent niet dat jij dat dan ook maar niet moet willen. Het is niet altijd heel duidelijk wat je wilt, want we snappen dat je hem niet kwijt wilt raken, maar dat je dit tegelijkertijd niet de meest ideale situatie vindt. Vraag jezelf dus oprecht af of jij gelukkig wordt als je met hem om blijft gaan of dat je dan beter door kan gaan met je leven.
Iets anders dat meespeelt is de mate waarin je emotioneel afhankelijk bent. In een gezonde liefdesrelatie of vriendschap toon je genegenheid en waardering naar elkaar. Sommige mensen hebben meer behoefte aan dat soort aandacht dan anderen; het geeft hen bevestiging dat ze de moeite waard zijn. Hun relaties – vooral die met hun partner – betekenen alles voor ze. De emotionele afhankelijkheid is in dat geval groot, en het gevoel van gemis heftig. Andersom zullen mensen die hun welbevinden uit veel verschillende dingen halen (relatie, werk, vrienden, hobby, sport etc.) over het algemeen iemand minder snel missen. Of het gevoel is bij hen minder sterk.
Het is nu een week uit met mijn vriend. Hij is 23 en ik ben 20. We hebben anderhalf jaar een relatie gehad. Het ging altijd heel erg goed, we hebben nooit ruzie en iedereen zag ons als het perfecte stel. Qua karakter zijn wij ook gewoon precies hetzelfde, we vinden het allebei moeilijk om over gevoelens te praten en wachten altijd alles maar af en we zien altijd wel. Begin December vertelde hij mij dat zijn gevoelens weg waren en dat hij niet zo goed wist wat hij moest doen. Ik vond het moeilijk om dat te horen en we hebben er toen over gepraat. We besloten om er aan te werken en we wilden ook echt allebei dat het weer goed kwam. Snel daarna was het Sinterklaas en Kerst en al die verplichte familiebezoeken. Nu vorige week 12 januari kwam het sms. 'ik wil met je praten'. ik wist al hoelaat het was, want ik merkte ook dat hij steeds meer afstand nam en ik zat maar in een onzekerheid van of het weer goed kwam of niet. hij vertelde dat het misschien beter was als het uit is en als we gewoon goede vrienden bleven. ik was hier echt kapot van en ik wist niet was ik moest zeggen. ik heb toen 2 uur lang naast hem gezeten en hij probeerde me allemaal te troosten en hij zei dat hij het nu gewoon echt niet wist en dat hij misschien wel spijt zo krijgen maar dat het op dat moment gewoon beter was voor ons allebei. ik snapte hem wel want het ging inderdaad niet zo lekker meer. wij zijn samen leiding op de scouting dus ik zie hem sowieso ieder week wel een keer. dus echt afstand van elkaar doen gaat moeilijk. ook ga ik veel met zijn broers om. gisteren zagen we elkaar weer voor het eerst en het was heel erg ongemakkelijk. we hebben niet echt veel gepraat en we wisten ons allebei niet echt een houding te geven. ik heb het gevoel dat we er niet alles aan hebben gedaan om het weer goed te maken en om de vonk weer terug te krijgen. ik heb dit hem nog niet verteld want ik ben bang dat ik hem dan juist verder weg jaag en dat hij dan meer afstand neemt. aankomende dinsdag gaan we samen naar een musical, hier hadden we al twee maanden geleden kaartjes voor gehaald en we hebben besloten om toch daar samen heen te gaan. hij wil graag vrienden blijven en dat wil ik ook. maar ik wil eigenlijk dat het weer goed komt. hij weet dat ik het er moeilijk mee heb, maar moet ik nou vertellen over mijn gevoelens of moet ik juist zeggen dat ik vrienden wil worden zodat hij misschien inziet wat hij kwijt is. als ik over mijn gevoelens ga praten en hem vertel dat ik hem terug wil dan ben ik bang dat hij alleen maar meer afstand neemt, maar het kan ook zijn dat hij inziet dat hij mij ook terug wilt. en als ik zeg dat ik vrienden wil blijven is er de kans dat het gevoel niet meer terug komt en hij me niet gaat missen, of hij ziet in zoals hierboven beschreven staat dat hij mij misschien niet meer terug kan krijgen.

Om mijn verhaal hier niet te lang te maken… Mijn ex kreeg uiteindelijk te horen dat zijn huis verkocht was en hij had een huis gevonden. De omgangsregeling met de vader van mijn dochter kwam ook in rustiger vaarwater, dus het zag ernaar uit dat we eindelijk onze problemen hadden overwonnen en konden gaan genieten van elkaar zoals het hoort. Op 3 oktober vertelde ik dan ook voor het eerst aan mijn ex dat ik van hem hield nadat ik van hem de bevestiging kreeg dat hij voor me ging hoe dan ook. Hij beantwoorde mijn liefdesverklaring!
​Michelle van den Berghe kan je hierbij zeker helpen. Zij is inmiddels bekend als Nederland's beste en bekendste relatie-coach en richt zich vooral op mensen die het moeilijk hebben met liefdesverdriet en relatie problemen. Je ex-terug willen komt ook erg vaak voor en hiervoor is zij de aangewezen persoon om jou te helpen. Je kunt dienst maken van haar online coaching en vele tips en video's bekijken voor een spotprijs. Want alhoewel het betalend is, misschien kun je best eens vergelijken met die van een echte relatie-coach die dit bedrag per uur vragen.  Je kunt ook gemakkelijk en snel haar boek bestellen op www.liefdesverdriet.nl! Velen ging je voor en zijn inmiddels weer bij elkaar.
Tijd om de tijdmachine er weer bij te pakken ;). Ga terug naar je eerste date. Weet je nog hoe leuk je toen was? Hij werd stapelgek verliefd op je. Om dit gevoel weer bij hem los te maken, gedraag je je precies zoals in het begin van jullie contact, iedere keer dat je hem ziet. Als je de kans krijgt kan je best wat oude herinneringen van de eerste dates met hem ophalen. Omdat hij steeds eraan terug denkt, zullen dezelfde gevoelens van de eerste date weer in zijn hoofd komen. Dát waren nog eens tijden 😉
Toen enkele weken later werd ik verliefd op een ander. Mijn zwangere ex op een gegeven moment op haar zelf. Veel over de vloer geweest. Bij de bevalling etc. Super bijzonder. Maar had nog contact met het andere meisje. Wil nu me ex graag terug maar ze staat niet meer open voor me. Probeer van alles. Maar ze zegt dat ze nu een ander leuk vind. Ik wil mijn gezin terug!?

Hoe weet ik of er nog gevoelens zijn voor mij en hoe laat ik hem weer naar mij verlangen. Zolang hij bij die ander blijft ziet hij mij nietgraag genoeg meer, zo ver ben ik al maar ik wil hem nog steeds terug, alleen wijst niks er nog op dat dit zal gebeuren. Ik vrees dat ik het moet opgeven maar iets in mij zegt dat hij mij ook ni wilt loslaten of ben ik nu echt zo naïef en te goedgelovig?
×