Ik weet dat we jong zijn en dat er nog veel moet aankomen maar ik zie haar echt nog graag, voor mij is ze nog de ware. Ik wil ze dus wel terug (dat weet ze) ondanks alles wat er is gebeurd. Ik ben redelijk vergevend voor haar. Ik wil dit omdat we wel bezig waren met onze toekomst en omdat alles wel goed zat op dat vlak. Ik ben bezig met mezelf te herstellen, dat is belangrijk. Ik heb wel al het contact geblokkeerd, alleen zij kan mij bereiken. Ik ben soms hard geweest met uitspraken in wat ze me heeft aangedaan maar nooit uitgescholden of kwetsend! Ik heb heel diep gezeten en wil hier echt uit.
Ik ben helemaal niet iemand die me levensverhaal op internet gooit, maar ik ben nu wel aardig ten einde raad. Nu een jaar geleden heb ik mijn ex leren kennen, de vonk sloeg direct over, alleen zat ik nog in een relatie en hij ook. Beide hebben we dit stop gezet en zijn met elkaar door gegaan, na een maand woonde ik al bij hem in. Ik heb hier werk gezocht en gevonden (hij woont in Almelo, ik woonde in Friesland) alleen in deze tijd heb je de banen niet voor het uitkiezen, en kwam ik terecht in de schoonmaak, 5 dagen pw van 17:00 tot 20:00. Ik heb altijd gewerkt als receptioniste dus dit was een hele verandering. Ook kwam mijn vriend ongeveer om 16:00 thuis, hadden we een (meestal nog niet eens) uurtje samen en dan moest ik aan het werk, rest vd dag verveelde ik me, een compleet nieuwe stad waar ik niemand kende. Al vrij snel volgden er irritaties, om t feit dat ik niet op me plek was, me familie/vrienden miste, en financieel hadden we het niet erg breed, konden dus ook nooit echt dr op uit een weekendje ofzo. Na 6 maanden ben ik met ruzie terug naar Friesland gegaan met me spullen. Toch bleek er nog wel een hele duidelijke klik te zijn, en bleven we wel bij elkaar. Maar het werd dus wel een lange afstand relatie. Er is toen, bij mij om nog steeds onverklaarbare reden veel onzekerheid gekomen, het idee dat hij niet genoeg van me hield, al zei die dat honderd keer en liet hij dat ook wel voelen (achteraf zie ik het wel dus…) ik claimde hem, legde op alle slakken zout en was zo jaloers als wat. Om gek van te worden. En dit werd hij dus ook. Op een gegeven moment kwam ter sprake om hier in Friesland te gaan samenwonen, maar ik geloofde niet dat hij dat wou. (vraag niet waarom niet.) en bij alles wat hij zei dacht ik dat hij een excuus zocht om maar niet te hoeven samen wonen met me. En toen hij uiteindelijk besloot om (nog) niet te gaan samenwonen met me, was het ZIE JE WEL! terwijl hier had ik hem naar toe gedreven. We hebben toen een time out genomen, heb 3 weken niks gehoord en hem niet gezien, en hij was niet te bereiken. Toen we weer in contact kwamen en hij een weekendje bij me was, was het hele time out van de baan en waren we weer een setje, ik had beloofd dat ik niet meer zou claimen en zo onzeker zou zijn. Dit ging een week goed… Ik ben een lang weekend in Almelo bij hem geweest, wat over het algemeen heel fijn was. Toen ik woensdag weer terug ging naar huis had ik voor hem een briefje op bed gelegd waarbij ik hem bedankte voor het fijne weekend en dr in zette van hem te houden. Hier kreeg ik geen reactie op en het was compleet mis bij mij, zie je wel dat hij niet van me houd. Toen hij sorry schat zei, was het nog niet goed, want er was niks gezegd over dat hij het briefje lief vond ' zucht' Al met al is dit uitgelopen op ruzie, en heb ik het 'uitgemaakt' zowel via whatsapp als sms. (laf he) toen heb ik niks meer van hem gehoord. en stonden een paar dagen dr na mijn inboedel tegen me huisje aan vanuit Almelo. Ik was kapot. Maar er was nog steeds geen contact te krijgen, ik smste hem vaak, net als bellen. Geen reactie, tot ik een whatsappje stuurde over een vraag van mn computer. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft me toen gebeld, hebben samen via telefoon me computer gemaakt. Verder niet veel over ons gehad en ik was vrij neutraal (niet van binnen hoor) de volgende dag vroeg ik via whats app of hij nog toekomst zag, hij zei dat ik niet goed aan de telefoon had geluisterd waarin hij zei dat ik eerst moet veranderen en het zo niet trekt. Maar nee ik zag alleen het negatieve en vroeg of hij nog vrienden wou blijven dan, sindsdien ben ik geblockt op whatsapp. dat is nu 4 weken terug. Ik wou duidelijk weer te snel en heb (wederom) niet naar hem geluisterd/geloofde hem niet. Ik heb geprobeerd hem met rust te laten, wat niet zo goed ging. Maar het waren geen kwade smsjes, alleen lieve dat ik hem miste etc. waar ik geen reactie op kreeg. Later heeft me vriendin contact met hem gehad via whatsapp. Waarin die aangaf nog van me te houden maar blij is dat hij niet meer zo'n stresskonijn om zich heen heeft. Dat ik eerst moest veranderen. En toen me vriendin vroeg of hij nog toekomst zag zei die dat hangt van mij af (mij als in de zin van ik;)) Maar dat hij nu eerst even rust wou Dit deed me goed. Het was nog niet helemaal gesloten boek. Ik heb hem redelijk met rust gelaten omdat ik wist dattie dat wou. Tot het weekend, er was weer een probleem met me computer, ik sms hem. geen reactie. en dat schoot verkeerd. Heb hem uitgemaakt voor leugenaar dat hij niet van me houd en dat hij een ander heeft (al heeftie tegen me vriendin gezegd van niet) En toen kon hij wel reageren! Hij was blij dat ik hem liet beseffen waarom hij me terug naar Friesland heeft gestuurd. En dat hij zn eigen leven weer gaat opstarten, maar wel zonder mij. Toen ik hem terug smste offie dan helemaal niks meer voor mij voelt, me niet heeft gemist en alle toekomstdromen heeft laten varen die we samen hadden. kreeg ik een sms terug dat hij dat niet zegt, maar dat ik direct weer op de kast zit als hij niet direct reageert, dat ik dus na een maand nog geen steek ben veranderd. En dat hij nu helemaal met rust gelaten wil worden door me, niks meer met me te maken wil hebben. AUW! Ik weet donders goed dat ik aan mezelf moet werken, want ik maak hem ook knettere gek met me (onnodige) onzekerheid claimende jaloezie. En afstand is nu ook niet verkeerd. Maar. Help. Wat moet ik nu? Wat moet ik nu denken? En dit hele verhaal is nog maar een heel kort deel van hoe ik reageer op dingen. Ik ben niet makkelijk. Maar daar ga ik aan werken, maar wil hem niet kwijt. Reactie infoteur, 14-11-2012

Het is sinds 2 weken uit met mijn ex, zoals denk ik de meeste mensen wel hebben kan ik haar gewoon niet vergeten. Ze is telkens mijn hoofdonderwerp van de dag. We hebben geen ruzie, appen dagelijks, maar ik merk wel aan haar dat ze elke dag wat minder geïnteresseerd is. We zijn uit elkaar gegaan, omdat ze niet precies wist wat ze wilde, nou ze wilde wat tijd voor zichzelf en dat kon blijkbaar niet in een relatie. Zoals jullie waarschijnlijk begrijpen wil ik haar echt heel graag terug, maar weet niet hoe. Wat moet ik doen om haar terug te krijgen? Reactie infoteur, 01-02-2016
Mijn ex en ik zijn nu een maand uit elkaar na een relatie van 1 jaar en 4 maanden. De eerste 9 maanden waren fantastisch, ondanks privéproblemen bij mij (mijn vader was ernstig ziek en een sterfgeval). Vanaf keer twee dat we elkaar zagen wisten we gelijk dat we elkaars droompartner waren, dat is nooit veranderd. Na die 9 maanden ging het weer wat beter met mijn vader en zijn we gaan samenwonen, maar toen kwam alle ellende erbij pas uit. Emotioneel, slecht slapen etc. Ik ben toen zelfs naar een psycholoog geweest om allerlei jeugdtrauma’s die omhoog kwamen te verwerken. Ik heb nog nooit zo’n moeilijke periode met mezelf gehad…

Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!
Zoals ik het hier allemaal lees , zit het bij mij nog wat ingewikkelder ! Ik en mijn man zijn al 13 jaar samen ( ik was amper 19 jaar als we trouwden) dus van die 13 jaar zijn we al 2 jaar gescheiden , maar we woonden wel nog samen ,.... Hij kon jiet zonder mij , ik niet zonder hem blablablabla , je kent het he . De reden van de scheiding was omdat hij iemand anders leerde kennen , waarom ? We hadden elke dag ruzie dus werd verliefd op,een ander . Bon toch gescheiden maar nog samen . Tot over 2 weken nu komt hij op een vrijdagavond binnen en zegt hij dat hij alleen gaat wonen ( schuins over men deur ) dat hij mij altijd graag gaat blijven zien en er altijd zal zijn voor me ( ik heb geen ouders , broers of zussen , ook geen echte vrienden ) met als reden : ik maak de keuze dat jij eigenlijk al eerder hebben moeten doen en voila weg was hij pfffff . Nu we hebben 4 kids samen , Co ouderschap .... Week , week dus . En we zien elkaar dus regelmatig wat er niet gemakkelijk op maakt . Hij komt binnen , zoent me , koffie drinken , komen eten bij me , maar als het zijn week is met de kids nodigd hij mij niet uit om te eten , we wonen zo dicht bij elkaar , hij zend naar me ik hou nog steeds van jou of ik mis je , maar hij komt niet af ???? Dat begrijp ik niet waarom zulke berichten en geen moeite doen ??? Nu ik bericht nog met moeite op zen berichten , direct van alles ok , ik heb je niet meer gehoord ? Ik heb zoiets wa interesseerde jou nog , begrijp het niet , speelt hij nu met me ? Hij is wel verleden week zondag blijven slapen , niets gebeurd , wat ik ook raar vond , hij gaf de reden aan van morgen moet ik daar terug zitten ik vind het geen goed idee . De volgende morgen gaat hij gaan werken en zend hij me , weet je schat ik hou nog steeds van jou .... Nu weet ik het niet meer , en ik zie hem ook niet ? Waarom zulke berichten ,... Help me aub , moet ik terugzenden ??? Wat moet ik doen ? Groetjes nathalie
Heb je nog wel eens contact met haar? Kijk of er iets verandert in jullie contact… Zo nodig spreek je over een maand nog een keer af, kijken wat er gebeurt. Blijft ze treuzelen en het niet weten: ga verder met je leven! En je mag de deur op een kiertje houden en dat communiceren. Maar blijf niet stil zitten en wachten. Waarschijnlijk is niet goed voor jouw eigenwaarde.
Nog even een kleine aanvulling en dan duik ik weer onder voor een tijd :). Ik zag mijn ex vandaag weer op het werk. Op zich was ze ok, maar toch weer (in tegenstelling tot 1e paasdag) gereserveerd… wel vroeg ze vrolijk hoe mijn paasbrunch gisteren was geweest etc etc. Ik was jolig en gewoon geinterreseerd en vroeg ook naar haar dag gisteren. Ze had gisteren film gekeken met die mannelijke vriend van haar (dit wist ik weer via via) maar hier is ze niet open over tegen mij. Op zich weet ik ook dat daar niks zit qua relatie.
Ik heb een jonge vrouw leren kennen met enorm veel levenservaring met een goede visie. Het probleem ze wil zich niet binden. Ze maakt het hoofd van veel mannen in haar omgeving op hol terwijl ze niet flirt maar wel haar verhaal/karakter toont. Ze heeft inderdaad nooit eerder een relatie gehad. Als ik flirt geeft ze gemengde signalen af. Ze neemt afstand maar neemt soms ook weer contact op. Als ik niet reageer dan kan het echt zo zijn dat er 2 maanden niets gebeurd en dan blijkt ze weer in het buitenland te zitten. Guys wat moet ik doen !
Mensen met bindingsangst hebben een sterke hang naar vrijheid en onafhankelijkheid. Ze krijgen het Spaans benauwd bij het idee van huisje-boompje-beestje. Daarom gaan ze gesprekken over definitieve keuzes –  wel of geen kinderen, een huis kopen – liever uit de weg en vermijden ze contact met familie en vrienden van de partner. Ze houden het graag los en vrijblijvend. Zodra het te serieus dreigt te worden, haken ze af. Dat maakt ook dat ze weinig tijd met de partner doorbrengen en snel afleiding zoeken in hobby’s, internet, vrienden en second loves.
Ongeveer 2maanden geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriendin na 3.5jaar omdat ik met me hoofd ergens anders mee bezig was. We hebben daarna nog samen afgesproken, hotel geboekt en zo. Ze vroeg me nog of ik haar laat zitten na het hotel. Ik heb er overnagedacht maar helaas met me stomme hoofd heb ik haar laten zitten. Ik heb hier echt heel veel spijt van. Nu zijn we een maand verder en is zij bezig met een andere jongen. Ze hebben al gezoend en spreken af en toe af. Toen ik hier achterkwam besefte ik dat ik de grootste fout van mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Ik heb haar een bericht gestuurd om te vragen hoe het zit tussen hun. Volgens haar hebben ze geen relatie en ze zijn niet bezig met elkaar. Ze zegt dat ze nog van me houdt maar ik zie er weinig tot niks van terug. Als ik haar een foto stuur van ons samen is haar reactie koud en lijkt het alsof de 3.5 jaar niks voor haar betekenen. Ik heb twee brieven geschreven voor haar, maar nog geen reactie op gekregen. Ik heb vandaag besloten om haar met rust te laten en ik hou mezelf ook steeds voor de gek. Ik wil haar zo graag terug en ik weet niet meer wat ik moet of kan doen om haar terug te krijgen. :(
Deze periode zijn altijd wat minder geweest. Maar in mijn ogen door de extra bijkomstigheden als haar stage en de problemen, zijn in mijn ogen wellicht de druppel geweest. Want het ging altijd goed en ze liet me weten hier ook rond deze tijd te zijn gaan twijfelen aan onze relatie, nu is ze laatst 3 weken weg geweest met een deel van haar familie naar de andere kant van de wereld. Waar ze zegt er goed over na te hebben gedacht wat ze nou wou en heeft er daar ook over gepraat en er slapeloze nachten aan over gehouden!
Het is zo lastig nu allemaal. ik heb geen idee wat ik moet doen met mijn eigen emoties, of ik zijn hart nog wel of niet kan veroveren (en of ik dat nog wil). Onze vrienden om ons heen snappen er ook niets van en hebben zoiets van, jullie horen bij elkaar. Zo voelt dat voor mij ook. en een keer in een gesprek met hem heb ik dat ook gezegd en toen zei hij ook dat ie dat idee had dat dat zo is(?!).

Ik heb twee maanden een relatie gehad, ik zit zelf met pshychische problemen. In het begin ging het best goed maar het ging steeds minder, communicatie, gebrek aan zelfvertrouwen. Ik heb haar veel pijn gedaan door mijn emoties op whatsapp te uiten, op een verkeerde manier. We hebben al en aantal ruzies gehad (al best veel in korte tijd terwijl je in het begin juist mooi en super verliefd moe t zijn) spanningen liepen op, ze zij dat ze geen relatie kon hebben omdat ze die liefde niet meer voelde als in het begin, en ik juist meer vertrouwen en gevoel begon te krijgen. Het contact is verbroken nu en ze wil me geen kans meer geven zegt ze. Ze wordt wel boos als ze hoort als ik wil ga daten. En ze houd van me en dat gevoel gaat niet meer weg wat er ook gebeurd. Maar ik heb haar heel veel gekwets en ik was haar eerste groote liefde.
Het heeft veel verdriet en onzekerheid met zich meegebracht aan mijn kant en vervolgens op (ook nare wijze) terugtrekken van zijn kant. Dit is inmiddels een jaar geleden en we hebben nog wel wat contact gehouden en verschillende zaken uitgepraat daarna, maar een hereniging bleef uit en inmiddels is het contact ook gestopt omdat het uiteindeljk toch meer van mij uitkwam.
Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
Ik wil heel graag oud worden met mijn vriend ik hou heel veel van hem Ik ben alleen bang heel vaak en daardoor soms niet enthousiast genoeg etc. Je zegt zelf in je artikel en vrouwen staan voor je in de rij …. Daar word je juist toch ook onzeker van als vrouw de hele tijd al die concurrentie. .? Een relatie is toch geen spelletje…? Ik word er moedeloos van. Ik dacht dat je als je van elkaar houd en elke gemoeds toestand van elkaar houd …? Of hoor je niet verder te kijken dan je neus lang Is ….?
Hi Arnold, hartelijk dank. In jullie relatie was je ex degene die jou claimde en beslag op je wilde leggen. Alsof je haar bezit was. Het frappante is dat ze voor zichzelf heel andere normen heeft bedacht. Zo is ze binnen zes weken al met een andere vriend, wat bewijst dat de liefde voor jou niet veel voorstelde. Het was bezitsdrang, en dat is helaas iets heel anders. Je vragen:

Een man ontmoet een vrouw en ze hebben een leuke date… aan het einde van de date geeft de vrouw een aantal signalen dat ze wilt zoenen. De man snapt de signalen niet of durft niet… Het ‘raam’ van de vrouw stond dus even open maar de man deed niets. Gevolg is dat het raam iets verder dichtgaat. Als de man bij de tweede date nog niets doet, is de raam nog maar open op een kiertje… en bij de derde date is het klaar. Het raam is dan gesloten. In dit geval is de man afgewezen of komt ie in de friendzone. Om het ‘raam’ weer terug open te krijgen, zal hij meer moeite moeten doen, vaak zelfs zoveel meer moeite dat een nieuwe date regelen vaak minder tijd kost.
Maar nu komt het vreemde. Hoewel je ex dus ooit verliefd werd op jou wegens een match tussen ieders emotionele kant van het brein, is het de logisch denkende kant van de hersenen dat heeft 'besloten' je niet langer te willen. Wanneer je dus je ex' logische denkwereld voedt door hem of haar te zeggen dat jullie bij elkaar horen, dat alles wel weer goed komt, hoe je de relatie wilt verbeteren, hoe dingen zullen veranderen, enz... ben je eigenlijk bezig zijn of haar gedachten te activeren, precies die gedachten die zeiden dat de relatie tot een eind moest komen. Met andere woorden, je bereikt de emoties van de ander niet. In plaats hiervan, moet je het emotionele brein van de ander zien te activeren, want een sterke liefde kan niet zo gauw om zeep worden gebracht. Houd altijd in gedachten dat een mens meestal wil wat hij of zij niet of moeilijk kan krijgen, niet wat op een dienblad wordt aangereikt. Doe dus het omgekeerde van wat je meent te moeten doen: Maak jezelf in eerste instantie aantrekkelijk, maar moeilijk bereikbaar.

Wat jij dient te doen is gewoon je eigen plan trekken. Wil je meteen de eerste avond met hem naar bed, doe dat dan. Wil je hem pas na een tijdje, doe dat dan. Zolang er maar wat te jagen blijft voor hem. Ik zei eerder dan een man liever fantastische seks heeft dan ‘vanille seks’ (middelmatige seks) bijvoorbeeld. Wat maakt het verschil? Jouw overgave! Dus maak het duidelijk dat jouw overgave verdient moet worden…
Enkele dagen terug is er bij ons zowat een bom ontploft, waarbij er zelfs fysiek iets gebeurd is. Hij had volledig zijn kookpunt bereikt met mij. Natuurlijk ben je altijd met twee, enz. Maar desondanks ben ik mij er wel van bewust dat ik hem heel vaak gekwetst heb. Mijn gevoelens waren soms niet wat ze moesten zijn, of ik toonde het alleszins niet. Sowieso ben ik ook niet bepaald openhartig te noemen. Alles is gewoon een samenloop van een persoonlijke knoeiboel die ik in mijzelf schuilt, denk ik.
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.
Mijn vrouw is 15 jaar jonger dan ik en komt van buiten de EU. De eerste jaren van ons huwelijk heb ik (voor mijn gevoel) haar op weg geholpen ook omdat wij al snel twee kinderen kregen. Precies op het snijpunt van meer ruimte voor haar zelfstandigheid (kinderen naar school, meer tijd over) kiest zij blijkbaar voor een andere weg en dat is niet om samen een gezin te vormen. Hoe zie jij dat?
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen en ook niet wat de juiste woorden zijn, dus vergeef me als het niet de juiste zijn, maar ik denk dat jij eerst voor jezelf hier je weg in moet zien te vinden. En ik weet misschien een heel klein beetje wat voor ellende je hebt meegemaakt, toch weet ik gewoon dat jij ook dit kunt. Ook al zal het soms heel moeilijk zijn. Je bent een mooi en sterk mens.

Ik ben verhuisd en we mailen en app-en nu veel. Ik zie dat hij kapot is en veel verdriet heeft. Maar ook dat hij zwelgt in zelfmedelijden en erg met zichzelf bezig is. Ik word dus emotioneel heen en weer geslingerd. Ik wil hem niet kwijt en ik heb het gevoel hij mij ook niet, maar van de andere kant voel ik me zo gekwetst nu en begrijp ik hem niet.
De oorzaken die tot een echtscheiding leiden zijn meestal anders dan de partner op die kwade dag te horen krijgt. Zo is de verklaring van je ex bijzonder vergezocht. Zij wist met wie ze trouwde, want ze kende je al jarenlang voordat jullie die stap gingen zetten. Dat ze veel later pas tot de conclusie kwam dat jij geen 'echte vent' zou zijn, komt als boter na de vis. Zoals jullie twee er nu bij zitten lijkt het me niet dat dit enig geluk brengt. Het kan voor haar ook onmogelijk een goed gevoel zijn, te weten dat zijzelf verantwoordelijk is voor een breuk die niet nodig was. In vrijwel alle huwelijken komen vroeg of laat problemen voor. Dat is geen reden om ermee te stoppen, maar juist om er dusdanig aan te werken dat het schip weer op koers ligt. Het lijkt erop dat jouw ex er dus veel te gemakkelijk de brui aan heeft gegeven, en jij zit er mee. Omdat je nog wel contact hebt zijn er hier en daar nog wel openingen om haar op termijn terug te winnen, toch zou ik me als ik jou was daar niet op focussen. Trots, als dat een rol speelt, is een sterke factor waar je maar moeilijk doorheen komt. Bovendien kan het zijn dat ze inderdaad zo haar persoonlijke sores heeft die ze op jou afreageerde, zelfs nu nog, maar dan in haar hoofd. Dit bewijst de uitdrukking 'er klaar mee zijn', wat meer aangeeft dat ze de verbale bevestiging nodig heeft voor zichzelf, maar dat haar hart iets anders voelt. Je weet niet hoe de toekomst gaat lopen, maar als er een basis van vriendschap is, kan het alle kanten op. Misschien - als de stemming er is - kun je haar eens uitnodigen om iets leuks te gaan doen, gewoon als 'oude bekenden'. Staat ze daar positief tegenover, dan heb je heel wat gewonnen. Bij een afwijzing heb je dan in elk geval iets geprobeerd, zodat het in de nabije toekomst gemakkelijker wordt om definitief afstand van haar te nemen. Daar rekening mee houden heeft de grootste prioriteit.
Ikzelf ga zes dagen per week naar de sportschool. Het verschil voor mijn mentale en fysieke gezondheid is zo groot, dat ik me een enorme sukkel zou voelen als ik het niet zou doen. Het is het enige bewezen middel tegen nare dingen als depressie, en de ideale manier om het proces van ouder worden te vertragen. En je gaat er nog gezonder en sterker van uitzien ook.
Hi Sandra, iemand die geen enkele relatie wil valt niet te overreden. Hij had met jou natuurlijk nooit iets moeten beginnen, want er is nu geen signaal dat het hem alleen om het (snelle) tempo ging. Het contact is verbroken omdat hij niets ondernam om het te bewaren. Zijn vrijheid zal hem lief zijn, dus bespaar je de moeite. Wil je hem per se terug, lees dan het artikel onder punt 3 voor vrouwen. De pauze die je hebt gehouden vind ik in elk geval veel te kort. Knoop er minstens nog een paar maanden aan vast en laat nooit weten dat je hem wel terug zou willen. Integendeel: hij moet moeite doen voor jou! Niet andersom. Sterkte, A.
Hi Sonja, zoals je het beschrijft is er een verschil tussen je ex op de zaak en je ex in de privesfeer. Waarschijnlijk wil ze op de zaak net doen alsof er niets aan de hand is, terwijl prive pijnlijk duidelijk wordt dat er toch wel ergens een probleempje is ;). Het verklaren van haar gedrag heeft niet zoveel zin omdat het onpeilbaar is. Er ontbreekt logica, maar er ontbreekt ook gevoel. Het lijkt alsof ze door wisselende houdingen probeert grip te krijgen op de situatie, en het zelf ook niet goed weet. Spontaan zou ik beslist geen compliment geven, maar je zou het kunnen doen als reactie op een compliment van haar kant. Vindt ze je kleding dus mooi, dan kun je iets aardigs terugzeggen over haar eigen kleding. Verder niks. De verleiding om net even meer te doen is groot, maar dan riskeer je dat ze zich weer terugtrekt in haar schulp omdat ze eventjes de bevestiging heeft gekregen dat je haar nog steeds ziet zitten. Niet doen dus. Als je vindt dat je ex zichzelf niet is, dan zal dat op een dag heus ophouden. Niemand houdt het vol om zo lang toneel te spelen. Groetjes, A.
Hi J.R., de dingen die ze aan je gezegd heeft zijn geen beste signalen, maar je kunt niet anders dan de gedane uitspraken respecteren. Een te vroege poging tot herstel van de relatie leidt vrijwel zeker tot niets, omdat de ex er geirriteerd op kan reageren. Dit is dus ook gebeurd. Ze vraagt nu bij voortduring om rust, dus kennelijk voelt ze zich achterna gezeten of opgejaagd. Dit is heel kwalijk en betekent dat je echt te ver bent gegaan, althans, in haar ogen. Of ze je aan een lijn wil houden of van macht gebruik maakt is niet zeker, de kans is wellicht groter dat ze je onderschat heeft. Veel exen hebben in een relatie alles gegeven, maar hebben gewoon niet meer in huis. Dat je dan kwaad wordt is heel begrijpelijk. Immers, jij zou veel meer voor haar hebben gedaan dan zij ooit zal begrijpen. Ze had jullie al 'afgesloten', wat aangeeft dat haar liefde voor jou niets betekend heeft. Een harde les, maar later zul je weten dat het goed was dat ze niet in je toekomst thuis hoorde. Groetjes, A.
Hi G., vraag nooit aan een dame waarom ze niet met je naar de bios wil! Je bracht haar in verlegenheid en bovendien is ze je geen reden verschuldigd. Natuurlijk zou het wel zo prettig zijn om te weten waarom ze dat niet wilde, maar je voelt al dat er andere zaken spelen. Zo kan het zijn dat ze een ander heeft of ook met een ander chat, het is mogelijk dat jullie relatie haar, om wat voor reden dan ook, niet beviel en bang is om weer in hetzelfde te belanden. Daarnaast wil ze misschien ruim de tijd nemen voor een eventuele verzoening omdat ze zich te jong voelt of wat dan ook. Kortom, teveel mogelijkheden waardoor ze de rem erop gezet heeft. Waar jullie over chatten weet alleen jij. En jij bent ook degene die weet hoe ze tegen relaties aankijkt, of ze in de tussentijd andere mannen heeft gehad en/of hoe haar relatieverleden was voordat jij in beeld kwam. Ik kan je dus niet goed helpen, maar vrouwen zijn babbelaars. En met een goeie chat op zijn tijd is niks mis ;). Groetjes, A.
in 2007 kreeg ik een relatie met de vrouw die ik al jaren ken. in 2009 zijn we gaan samenwonen… omdat het fijn was om samen te zijn en een gezin te vormen met haar dochtertje uit een eerdere relatie. tijdens die periode de nodige problemen gehad, m aar eigenlijk was er niets wat we niet aan konden. nou was mijn ex wel iemand met een gebruiksaanwijziging. maar ze was bovenal een goede moeder en een vrouw die echt goed voor haar man zorgden. toen we eenmaal gingen samenwonen, nam haar jaloerse gedrag de overhand. kon niet de deur uit of ik kreeg alweer een smsje met de meest leuke verwensingen naar me hoofd. ook kregen we steeds meer ruzies over alles en niks. toen heb ik 2010 maar besloten om een punt achter de relatie te zetten. veel discussies en veel tranen later. zijn we toch in goede harmonie uit elkaar gegaan.
Mijn vriend en ik zijn uit elkaar door een ruzie ik heb het in een vlaag van woede uitgemaakt hadden ruzie over een andere vrouw die hem steeds lieve sms’jes stuurde daags na de ruzie is hij ook bij die vrouw gaan wonen twee weken later zijn ze nu een koppel hij zegt dat ik hem zelf naar haar geduwd heb en dat hij nooit lang alleen is maar ik wil hem terug waren drie jaar samen half jaar verloofd en ben ook 24weken zwanger van hem zijn vrienden zeggen dat hij er ongelukkig uitziet en dat da meiske gewoon geprofiteerd heeft van onze ruzie en zwakkere relatie door moeilijke zwangerschap zou het nog kunnen goedkomen en moet ik hem dan ook enkele weken met rust laten nu laat ik hem elke keer weten hoe het met de baby is
Hoi. een week geleden heb ik hier ook al mijn verhaal gepost. Ik ben nu een maand met mijn ex uit elkaar. In deze periode ben ik zwaar wanhopig overgekomen en heb ik hem gestalkt per telefoon email en opzoeken. Hij werd er gek van. Hij zegt dat we wel nog over ons kunnen praten misschien, maar dat hij eerst even tijd en rust nodig heeft. Hij geeft ook veel tegenstrijdige signalen af. Wel heeft hij gezegd dat hij misschien ook wel wil dat het goed komt maar niet nu meteen. Ik ben bang dat ik alles verpest heb met mij stalkgedrag en dat ik hem totaal heb weggejaagd. Weet dat ik nu geen contact meer met hem moet opnemen, maar is het al te laat? Is de schade al aangericht? Reactie infoteur, 22-10-2012

Paar dagen later ben ik erachter gekomen dat ze bij een vriend van mij is geweest. Eerst om te praten die vriend had haar uitgenodigd. Ze hebben gedronken en uiteindelijk is de nacht bij hem gebleven. Ik heb toen anderhalve week niks meer van dr gehoord. Toen hebben we nog een gesprek gehad waarin ze emotioneel reageerde, maar toch koos voor die andere jongen want ze was verliefd. Nu afgelopen weekend in totaal 3 weken na de breuk zijn we met de vriendengroep opstap geweest en zij was daar ook met die nieuwe vriend. Ook iemand uit mijn vriendengroep. Die avond kwam ze bij me zitten en werd emotioneel. Haar gevoelens kwamen weer omhoog voor mij. Ze kon me door en door zei ze en allemaal van dat soort dingen, ze heeft bijna de hele avond gehuild. Ik weet niet wat ik hiermee moet, want het voelde vertrouwd en voor haar ook… ik probeer haar gevoel nu te analyseren, maar kom er niet uit, maar het feit dat ze zo tegen mij doet waar haar nieuwe partner bij is moet toch wel wat zeggen. Ze hield me constant in de gaten en heeft zelfs eerlijk gezegd tegen haar nieuwe partner dat haar gevoel voor mij weer boven kwam. Alles kwam eruit en tegen mij persoonlijk kwam het er op neer dat ze het er heel moeilijk mee heeft en spijt had van op de manier hoe het is gegaan. Ook was ze allemaal oude herinneringen op aan het halen en had ze spulletjes bewaard van mij. Ik weet niet wat ik hier uit moet halen uit dit gedrag? Heeft ze spijt? wil ze me terug? Wat gaat er in haar om en wat is dit. Ik heb sinds die avond haar ook niet meer gezien of niks meer gehoord. Ze is wel met die jongen samen nog. Ik hoop dat iemand me kan vertellen wat dit te betekenen heeft… Ik mis haar heel erg. Reactie infoteur, 27-09-2012
Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet
Je vertelt niet waarom je vrouw wil scheiden, dus kan ik niets anders dan gissen. In de url die ik je gaf lees je de echtscheiding-smoezen, en de werkelijke redenen waarom mensen willen scheiden. Het proces van een echtscheiding is niet het moment om iemand terug te krijgen, vooral niet omdat het al anderhalf jaar duurt. Het gaat dus helaas niet om een impuls maar om een goed doordacht besluit. Sterkte, A.
Ik heb een jonge vrouw leren kennen met enorm veel levenservaring met een goede visie. Het probleem ze wil zich niet binden. Ze maakt het hoofd van veel mannen in haar omgeving op hol terwijl ze niet flirt maar wel haar verhaal/karakter toont. Ze heeft inderdaad nooit eerder een relatie gehad. Als ik flirt geeft ze gemengde signalen af. Ze neemt afstand maar neemt soms ook weer contact op. Als ik niet reageer dan kan het echt zo zijn dat er 2 maanden niets gebeurd en dan blijkt ze weer in het buitenland te zitten. Guys wat moet ik doen !

Hoi, ik heb een aantal vragen en heb advies nodig.ik heb me ex ontmoet via een site. En de klik was enorm. Hij is voor mij 12 jaar samen geweest met een vrouw waar hij ook mee getrouwd is geweest en een dochtertje mee heeft. toen ik hem ontmoete was de scheiding al 5 jaar achter de rug. Die relatie heeft hem gebroken en diep gekwetst. Zij was meerdere malen vreemd gegaan en hele gemene geintjes gefilkt. In die 5 jaar heeft hij geen relatie meer gehad. Toen ontmoete hij mij en het klikte enorm we zijn 8 maanden samen geweest. En in het begin schreeuwde hij het al gelijk van de daken hoe gelukkig hij was. En ik was voorzichtig. Zijn dochter en fam wisten gelijk van mij af, wat hij normaal nooit zou doen. Hij droeg me op handen want dit gevoel had hij al jaren niet meer gehad. het nadeel was dat er 200 km tussen zat en hij altijd naar mij toe kwam en ik door omstandigheden nooit daar ben geweest. Waar ik wel heel druk mee bezig ben om dat doel te bereiken. het is nu 6 maanden uit en was opeens pats boem uit, uit het niets. In de tussen tijd werd hij elke x onder uit gehaald, ze vader werd ongeneeslijk ziek ze baas ging failiet ze huis moest hij uit en weer bij ze ouders wonen maar omdat hij een nakomer is zijn ze ouders al in de 70 en woont hij weer tijdelijk thuis. Wat ze mannelijkheid helemaal kapot sloeg. Hij had geen kracht meer voor mij en moest zich zelf bij mekaar rapen. Sinds het uit ging begon het gezeik! Discussie's elke x weer! hij wou afstand en rust. En dat werd steeds minder. Toch wil hij me niet loslaten en soms weer wel. Hij praat niet over ze gevoelens hij stopt alles weg en kiest voor de makkelijke weg en zegt ik heb geen gevoel meer en het is klaar, zoek maar iemand die hou gelukkig kan maken want dat verdien je. na 2 maanden bleven we zo tegen mekaar doen en ik maakte het hem ook moeilijk ik zei ik geef he rust maar na 2 dagen appte ik weer… Omdat hij niet reageerde at ik bijna me schoen op… Nu zijn we 6 maanden verder en hadden we nog steeds contact. Soms kan hij kindelijk aandacht vragen ennsoms bot zeggen het word niks meer… Dan accepteer ik het en dan draait hij alles weer terug om maar niet dat lijntje tussen ons door te knippen. Nu dacht ik het word hem niet meer en ik had hem al 6 maanden niet gezien. Ik had gevraagt om samen als volwassen mensen wat af te spreken en te kletsen face to face. Eerst wou hij dat niet en had hij er geen zin in. Ik had gezegt boeken we nog 1x een hotel door de afstand en dan nemen we afscheid en gaan we goed praten. Toen reageerde hij bot en toen zei ik dan is het beter als we alles blokkeren want dit werkt niet! Toen stuurde hij gelijk als jij het hotel boekt dan kom ik wel en gaan we goed praten. Het was super leuk en hebben echt goed gepraat. Hij liet weer niet het achterste van ze tong zien, waar ik al op berekend was en ging zelf ook slim te werk. ik was mezelf en hadden vreselijke lol maar liet niet zien dat ik snakte naar zijn liefde wat ik normaal wel zou doen. Ik zei hem dat het zo beter is en dat ik aan mezelf aan t werk ben en het zo wel goed vind. Hij ging vissen over andere mannen en dat hij hoopte dat ik iemand ontmoette die goed in bed was… Toen zei ik nou daar maak ik me geen zorgen om. we gingen samen in bad hebben weer gemeenschap meerdere keren gehad en het was super. als het niet over gevoel ging dan kwam hij los en anders ging ze muur omhoog. Ik heb niks geforceerd… En hem de werkelijk ik laten zien in leuke tijden en geen gezeur, uit die cirkel waren we gelukkig. Nu mijn vraag, als je iemand niet mist dan ga je toch niet 200km rijden om gedag te zeggen. En zeg je onze maanden samen waren top maar dan ook top. Ik vind je aantrekkelijk en altijd gevonden. Ik wil kijken of ik je ga missen en zoja dan bel ik je meteen maar dat ik hem wel benauwd had en gaf hem daar gelijk in. Ik heb hem al lang niet meer veel geappt of gestuurd. Denk je dat hij nog van me houd? Ze woorden zeggen twijfel maar ze doen zegt wat anders en lichaamstaal. Ik heb beloofd naar ons bezoek niks meer te sturen en soort van afscheid genomen. Maar hij zei gelijk ik bel je als ik je mis en zeker tot ziens he;) hoe lang duurt het voordat een man contact op neemt en uit ze hol komt om te jagen? Want ik heb gem geprikkeld en niet aan ze voeten gelegen. Dus hij is met een lekker gevoel naar huis gegaan. Hij zei ik ben zo blij dat ik ben langsgekomen dit doet me goed. Maar hoe snel reageert een man als hij je mist? Groetjes l
Heb er overigens wel vrede mee. Ik gun haar dit wel echt, en heb ondertussen in een jaar ook wel geaccepteerd dat het er niet meer in zat voor haar. Juist dat ze nu een nieuwe vriend heeft zorgt er voor mij ook voor dat ik het hoofdstuk definitief af kan sluiten (soms dacht ik dan van ja ik wil ook nog niet definitief de deur dicht slaan zeg maar, wie weet draait ze bij na wat ervaringen; maar nu is het ok zij gaat een andere weg en het is goed zo). Ik zat te lang dat ik niet wist waar het heen zou gaan zeg maar, maar nu weet ik oke in ieder geval niet deze kant op, dat geeft mij op zich wel weer heel veel rust.
Wat een verhelderend artikel, mijn ex ( moeilijk om te zeggen) is sinds 3 dagen weg en ik ben er helemaal kapot. We waren ruim 7, 5 bijna 8 jaar samen. Ik leerde hem kennen via m'n werk, ik was 31 hij 24, ik lag in scheiding en hij gaf aan mij leuk te vinden. Ik zei toen dat ik geen nieuwe relatie wilde beginnen totdat ik m'n scheiding had afgehandeld en m'n verdriet een plekje had gegeven. Bijna driekwart jaar later kwam het er dan toch van, ik had al een zoontje van 3 en zei dat hij goed moest beseffen waar hij aan begon. Hij kon en wilde dat aan zei hij. Mijn ex voor hem was een vreemdganger en ik had dus nogal wat vertrouwensissues. Mijn huidige ex stond in de weekenden als portier aan de deur bij een discotheek en zelf uit de beveiliging komende weet ik dat vrouwen zich dan letterlijk aan je aanbieden maar hij verzekerde me dat dat echt niet zo was en dat hij niet vreemdging. Na ruim een half jaar ( we woonden toen al samen) kreeg hij een smsje maar omdat we dezelfde telefoon hadden dacht ik dat het mijn tel was, het bleek van een meisje te zijn en toen ik hem ermee confronteerde zei hij dat het gewoon een vriendin was en dat hij wel vaker contact met meisjes had als vrienden maar echt niet vreemdging. Ik heb hem voor de keus gesteld of voor mij te kiezen of voor zijn portierswerk. Reactie infoteur, 10-09-2012
Hi Nina, je vertelt jullie leeftijden niet, maar zoals ik het lees is je ex totaal niet toe aan 'de keus van zijn leven'. Hij is vijf jaar met jou samen geweest, maar kennelijk niet met de bedoeling dat het voor altijd is. Zoals hij het uitmaakte is natuurlijk stuntelig, maar dat komt vooral omdat hij je elke dag voorzag van fraaie woorden die inhoudelijk niets voorstelden. Wie het nodig heeft om dagelijks te zeggen dat ie zoveel van je houdt, twijfelt klaarblijkelijk zelf aan die liefde. Want 'het weten' dat je van iemand houdt, hoeft niet zo vaak te worden uitgesproken. Het is een wederzijds weten. Bij jouw ex kwam de aap dus uiteindelijk uit de mouw toen hij uitsprak dat hij niet wist of hij met je verder wilde en daarna de ijskoude pets in je gezicht met de woorden: 'je moet beseffen dat ik niet meer bij je terug kom'. En op facebook zie je nu dat hij geniet van zijn vrije tijd. Precies wat ie wilde, dus voor hem was de breuk een verlossing. Zie je hem vrijdag draai dan de rollen gigantisch om. Begint hij er weer over dat hij geen relatie met jou wil, zeg dan dat je daar ook niet over peinst. Dat hij blij mag zijn als jij HEM nog terug zou willen. Houd dit ook vol. Dit klinkt alsof een ruzie op komst is, maar is nodig om hem bij te brengen dat de wereld niet om hem draait. Dat er vele concurrenten zijn die zijn plaats maar al te graag willen innemen, en dat je dus niet van hem afhankelijk bent. Laat geen emoties zien, maar zie er oogverblindend en overweldigend sexy uit. Zo ziet hij direct wat hij laat lopen… ;). Sterkte, A.
Dat een man zijn gevoelens niet toont, betekent niet dat hij ze niet heeft! Het kan zijn dat hij is opgevoed met het idee: grote jongens huilen niet, of dat hij van nature minder met zijn emoties "te koop" loopt." Het ligt er een beetje aan op wiens voorstel er een break is. Als de vrouw een tijdje afstand wil en hij stemt daarin noodgedwongen toe, zal hij haar veel eerder missen dan wanneer hijzelf het initiatief heeft genomen. Als zijn vriendin even rust wil en hij houdt veel van haar, mist hij haar ws. al heel snel en zal ook onzeker zijn over het voortzetting van hun relatie. Heeft hijzelf het voorstel gedaan, dan heeft hij daar een reden voorgehad en vindt het wel prettig "even op zichzelf te zijn".Hij is dat meer met zichzelf bezig dan met "het missen"van zijn vriendin. Je schrijft; waarom zijn mannen altijd van belofte is belofte enz., maar dat ben ik niet met je eens. Ik ken voorbeelden genoeg van mannen die dat niet hebben, en omgekeerd vrouwen die wel tot het bittere einde door willen gaan. Als een relatie echt ten einde is, zal de een (mannen EN vrouwen) zeer verdrietig zijn, en een ander (mannen EN vrouwen) opgelucht. En daar zit van alles tussen in!

Denk niet dat iedere man met elke vrouw naar bed wil. Je bent er misschien heilig van overtuigd dat je partner, platonische vriend of mannelijke collega het liefst met iedere vrouw op aarde het bed zou delen, maar dan heb je het mis. Ook al kijken mannen graag naar al het vrouwelijk schoon om hen heen, ze zijn meestal erg selectief als het op sekspartners aankomt.
Hi Karel, wat dit te betekenen heeft is simpel. Ze meende verliefd te zijn op die ander en dumpte jou zonder pardon, alle voorafgaande liefdesbetuigingen ten spijt. Zoals het verhaal overkomt is er van je ex' kant uit geen sprake van enige liefde voor jou, of voor die ander. Wel houdt ze vooral van zichzelf en de spelletjes die ze met andermans gevoelens speelt. Als je notabene op het punt staat om samen te gaan wonen om er vervolgens achter te komen dat ze bij een andere man is langs geweest om er de nacht door te brengen, dan heb je niet te maken met een betrouwbare partner voor het leven. Integendeel, je bent ronduit belazerd, en die nieuwe vriend van haar is een bruut om haar uit te nodigen terwijl hij waarschijnlijk wel wist dat zij in een relatie was. Dat je ex nu problemen heeft met haar emoties heeft ze aan zichzelf te wijten, dat is de consequentie als je moedwillig anderen pijn doet. Spijt? Nee. Wil ze je terug? Nee. Mensen doen altijd wat werkt, ondanks alle regels emotionele tekst die men er tegenaan gooit. Wat ze doet is eenvoudig: ze neemt geen enkel contact met je op, en is ondertussen met die ander. Stuur die meid de laan uit en kies in de toekomst een partner die jou niet constant hoeft te overtuigen van een 'liefde' die er in de verste verte niet geweest is. Veel sterkte, A.
We woonden nog niet helemaal samen maar voor zo'n 4 dagen per week. In het gesprek gaf ze dus mijn tekortkomingen aan. Ook zei ze dat we het in maart er ook over gehad hebben en ze mij een kans gegeven heeft (maar dit heb ik onbewust niet zo ervaren anders was ik er keihard mee aan de slag gegaan). Ik vroeg haar wat ze nu wilde en dat wist ze niet. Na een tijdje gaf ze toch aan dat ze vanaf haar kant de relatie wilde verbreken. Ik heb hier in meegestemd.
Hi Pieter, het duidt er op dat ze wilde dat ze je in een later stadium van haar leven had ontmoet. Jammer, want de juiste persoon komt soms totaal onverwacht voorbij. Te vroeg, te laat… uiteindelijk is nooit iets te vroeg of te laat. Je bent er NU maar zij heeft haar prioriteiten gesteld. Dat is studeren, verhuizen, waarschijnlijk stappen met vriendinnen en wat al niet meer. In dat straatje pas jij volgens haar dus niet, maar het zegt niets over jou of de relatie. Wel zegt het alles over haar levensfase en leeftijd. Voorlopig kun je niks anders dan het te laten rusten, en haar na lange tijd weer eens vragen hoe het met haar gaat. Wel is het raar dat ze aangaf dat ze je voorlopig niet wilde zien of spreken, want zoiets duidt echt op boosheid. Alleen jij weet waar ze mogelijk boos op is. En je weet, achter woede schuilt altijd verdriet. Sterkte hoor, A.
Hij kan ook heel moeilijk gevoelens & emoties laten zien. Het graag zien komt bij hem tot uiting door knuffels en zoentjes… Zelfs seks zegt hem weinig. Soms wees hij me gewoon af met het idee dat als we elkaar zagen en we zouden vrijen, dat ik zou denken dat hij enkel daarvoor met me afsprak. Hij zei altijd dat de zin zeker aanwezig was, maar de stap tot initiatief nemen langs zijn kant… dat kon hij niet. Ik moet zeggen dat hij daar na een gesprek wel rekening mee hield en echt zijn best deed.
Je gaat op date en het is allemaal erg fijn. Het voelt goed, de babbels zijn leuk en die eerste kus was fantastisch. Je merkt dat hier meer in zit en ook tussen de lakens stoomt het. Toch bespied je een kleine afremming. Er wordt niet al te snel meer gereageerd op een leuk Whatssapp bericht, je oproepen worden niet dadelijk beantwoord en mails krijgen geen antwoord. Je merkt wat koelheid in je volgende date, net als jij eigenlijk wil vragen of dit niet wat meer zou kunnen worden.
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Anderzijds heb ik de angst dat ze bij mij is voor de stabiliteit die wij hebben samen totdat ze specialist is (wat nog wel een jrtje of tien kan duren) Ook zijn we de eerste x dat we elkaar tegen kwamen gelijk samen naar huis gegaan, dat liep zo na q day. Doorgaans is dat geen beste start. We zijn daarna weer in contact gekomen en vervolgens een paar keer wat wezen drinken en eten. De andere ‘dates’ die zij en ik hadden snel afgekapt. Ze zei overigens dat ik wel de eerste was sinds. Na een paar weken vroeg ze of ik niet alleen fysieke bedoelingen had. Dat was niet zo. Ze heeft ook mij aangegeven serieus te zijn. Na enkele maanden gezegd dat we toch graag ‘’officieel’ partners worden van elkaar. Hoeft deze kennismaking een probleem te zijn?
Of de kiem bij haar omgeving of familie ligt denk ik ook niet. Die waren juist pro onze relatie en dachten op normale manier over relaties. Maar ja misschien de omslag naar haar nieuwe leven. Ze zei zelf ook dat ze wat harder was geworden omdat ze zoveel van der af moest bijten met bepaalde opmerkingen, e.d. Misschien dat ze daarom alle jongens op die manier generaliseert.
De dagen erna bleef het contact heel oppervlakkig, ik had het idee dat ze was geschrokken van mijn 'bekentenis'. Ik wou haar wel weer zien, aangezien mijn gevoelens sterker zijn geworden en ik stuurde mijn vrije dagen op (ik werk ondertussen 5 dagen in de week en zij ook ongeveer), zodat we misschien iets zouden kunnen plannen. Het duurde erg lang voordat ik hier een antwoord op kreeg, maar uiteindelijk; ze vond dit heel raar en zei dat dat heel beklemmend overkwam, terwijl ze juist zo gesteld is op haar vrijheid.
Als je ex uiteindelijk besluit dat hij of zij je terug wil, dan is dat waarschijnlijk omdat hij of zij jou mist. Dit gemis kun je best een beetje aanwakkeren. Stel je niet te wanhopig op, en hou je emoties richting hen of haar in het begin een beetje voor je. Wees ook niet te veel in zijn of haar leven, en wees de keren dat je elkaar wel ziet zo enthousiast mogelijk. Speel een beetje hard to get.
Denk niet dat alle mannen vrouwenfilms en meisjesachtige activiteiten haten. Je denkt misschien dat je vriendje het niet leuk vindt als jij de locatie en activiteit van jullie date uitkiest, maar dat hoeft heus niet zo te zijn. Natuurlijk moppert hij een beetje als hij voor de tiende keer naar Love Actually moet kijken, maar waarschijnlijk vindt hij het toch leuk om vrouwendingen met jou te doen om de simpele reden dat hij jou daarmee gelukkig maakt.
Vrouwen, maak geen te grote fouten: kussen met een andere man en dat op Facebook zetten is geen slimme zet. Maar hem tussen de soep en de patatten laten weten dat je ook andere mannen ziet, is niet slecht. Beter nog, post een foto van jou en een andere man. Iets heel neutraal, maar toch duidelijk genoeg. Wedden dat hij de volgende date begint over het starten van een relatie? Sommige mannen starten geen relatie ‘omdat ze het te druk hebben’. Zever! Als jij de vrouw van zijn leven bent, dan maakt hij wel tijd! Toch zijn er uitzonderingen op de regel: er zijn nu eenmaal erge ambitieuze mannen en die zullen ook nooit veranderen. Ze werken de hele dag, denken alleen aan werk, hebben doelen en willen die halen en daar moet alles voor wijken. Als je zo'n man kiest, weet dan dat je altijd op nummer 2 of 17 zal staan. Daarom zien ze je niet minder graag, maar vraag je af of het werkelijk is wat je wil.
Het is al een tijd uit met mn ex en sinds 3 maanden hebben we totaal geen privecontact meer omdat ze dubbel was in haar doen en laten naar mij. We zijn collega's en dus zijn we op het werk erg gereserveerd naar elkaar toe. Soms hangen we even om elkaar heen en word er geen woord gewisseld, soms ook weer wel maar dan meestal werk gerelateerd. Het geeft een lastige sfeer. Maar goed, paar dagen geleden zag ik dat mn ex op de chat was en ik heb toen heel impulsief haar een berichtje gestuurd hoe het was.. Ze reageerde vrijwel binnen een minuut! Had dit, gezien onze verstandshouding op dit moment, niet verwacht.. Mijn vraag, is dit een goed teken???
Dat ze vreemging was vanwege de sleur in je relatie. Die jongere man laat haar jong voelen. Heeft als vrijgezel leuke hobbys en een frisse jonge omgeving. Nou wil ik niet zeggen dat je je 13 jaar jonger moet gaan gedragen. Maar eens goed nadenken waar de vonk is ontstaan. Waarom is ze verliefd op je geworden. Is het een romantische dans? Was het die nacht bij een kampvuur starend naar de sterren? Herbeleef dit samen. Wees creatief. Vecht voor je relatie. Nu ze nog niet kan kiezen!
Vorige week woensdag is ze thuis geweest om wat spullen op te halen en was aan de telefoon vriendelijk.maar éénmaal binnen werd ze afstandelijk en koel, bepaalde emotie's speelde hierin een rol. Ik heb haar duidelijk gevraagd wat de werkelijke reden is van haar besluit.haar antw: er is teveel gebeurd, en haalde het verleden van twee maanden geleden erbij.ik heb daarop geantwoord: als je eerlijk was geweest tegen me en met mij had gepraat was dat niet gebeurt.

Bedankt voor je reactie, de conclusie die jij stelt komt ongeveer overeen met wat ik ook al dacht. Ze heeft ook aangegeven dat zij mij voorlopig niet wilde zien of spreken. Ze zei dat dit maanden kon duren of zelfs een jaar(jaren). Ze wilde dat ik verder ging met mij leven en er wat van zou maken en dat ik het moest loslaten. Zo langzamerhand doe ik dit ook, omdat het verder weinig zin heeft te blijven treuren. Ze had het erover dat ze het op dit moment gewoon niet meer aankon, en dat wij elkaar over een aantal jaar misschien wel weer tegenkomen. Moet ik hier uit opmaken dat ze de deur toch op een soort van kier houdt, dat er van haar uit toch nog een soort van wens aanwezig is dat het goed komt? Reactie infoteur, 27-10-2012
Denk niet dat mannen alleen maar op uiterlijk vallen. Als het daarop aankomt, kunnen zowel mannen als vrouwen heel oppervlakkig zijn. Je denkt misschien dat een man alleen maar afgaat op het lichaam van een vrouw en eventueel extra geïnteresseerd is als ze ook nog een leuk snoetje heeft, maar dat is niet zo. Als een man serieuze interesse heeft in een vrouw, gaat het niet meer om het uiterlijk. Denk dus niet dat je indruk moet maken op een man door je lichaam af te trainen, veel make-up op te doen en je strakste broek aan te trekken. Je moet hem inpakken met je charme, intelligentie en gevoel voor humor.
Het volledige pakket is best uitgebreid moet ik zeggen. Het bestaat uit een e-book van 140 bladzijden, waar je in een duidelijke structuur je probleem te lijf gaat en voor ogen ziet. Je wil je Ex terug winnen. Het eerste deel van het e-book gaat over het analyseren van je probleem en van jezelf. Daarna ga je jezelf herprogrammeren, waardoor de kans groter is dat jij je ex terug wint. Het is niet alleen leesvoer, maar er staan ook korte opdrachten in die je moet uitvoeren. Dit alles om de methode zo goed mogelijk te laten werken.Dit zijn ook nog de extra's die je bij het e-book krijgt:

Hi Rick, de breuk was onnodig maar je zult haar een beetje zijn gaan irriteren door je - overigens begrijpelijke - pogingen om haar terug te winnen. Je zegt bang te zijn dat ze straks met die ander verdergaat, maar als ze dat doet dan betekent het enkel dat haar hart absoluut niet bij jou ligt. Bij echte liefde kun je de ander met de beste wil van de wereld niet vergeten. Zoals zij zich van jou afkeert vrees ik dat er geen sprake is van veel liefde. Het jonge ding is dan ook nog teveel bezig met andere dingen in haar leven, zoals straks die stage, uitgaan en experimenteren met anderen. Wat dat betreft was jij te vroeg in haar leven gekomen. En het is extra zuur dat ze straks in het buitenland is en geen gelegenheid heeft om je te missen. Ze zal opgaan in een andere wereld, waarin jij enkel nog een mistige stip zult worden. En als ze terug is, is ze een ervaring rijker waar jij part noch deel aan hebt. Ze zal zijn veranderd, want reizen geeft nieuwe inzichten, nieuwe perspectieven. En jij zal niet meer in haar leven passen. Houdt ze oprecht van jou, dan zal niets de liefde tegengaan en krijg je een situatie waarin zij of jij weer contact opneemt en je elkaar dan om de hals vliegt. Echter gezien haar voortdurende bevestigingen (enkel voor zichzelf) dat het hier gaat om een afscheid en niet om 'love for life' moet je er ernstig rekening mee houden dat dit voor jullie het einde is. Dat neemt niet weg dat je kunt proberen om tijdens of na haar buitenlandavontuur nog eens contact op te nemen om te vragen hoe het allemaal gaat. Maar praat dan in geen geval over relaties, liefde en gemis. Houd het wel vriendschappelijk en belangstellend. In de liefde is de kleinste trigger genoeg om de vonk weer te doen oplaaien, vertrouw daarop. En gebeurt er niets, dan is er ook niets. Gun jezelf meer dan het lange wachten, de eenzaamheid, de hoop en de wanhoop. Er zijn meer vrouwen, ook al wil je daar nu nog niets van weten ;). Sterkte, A.
Exen geven niet altijd graag de ware oorzaak aan, die houden ze meestal voor zichzelf. Ze geven soms wel een reden op, maar die reden kan nog veel dieper en dieper liggen. Het kan ook voorkomen dat je ex zelf nog niet de ware oorzaak heeft ontdekt waarom hij of niet meer voor de relatie wilt gaan. Een gevoel is niet altijd makkelijk om te kunnen ontleden. Geef het de tijd.

Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.

Hi Hoopvol, deze man moet niet denken dat als hij met zijn vingers knipt jij vervolgens klaar staat. Natuurlijk moet je dat geld wel terughebben. Zoals je weet ben ik geen voorstander van een afspraak. Ga je toch, dan moet je hem de indruk geven dat je amper ruimte in je agenda hebt, en dat je het helaas kort moet houden. Zo houd je hem in de greep, want anders gaat het andersom en gaat hij het contact regeren. Pak de flappen aan, geef hem een verfijnde glimlach, drink desnoods een drankje en stap dan op. Ga niet vragen wat hij vervolgens zal gaan doen (bellen, sms'en oid), maar zeg iets in de trant van: 'Ik hoor wel weer van je'. Het is natuurlijk het beste als hij laat merken je graag weer opnieuw te willen spreken. Laat hij dat in het midden, dan ben je wel de laatste om hem achter zijn vestje te zitten. Eens kijken of Cupido zijn pijlen nog ergens in het stof heeft liggen… ;). Groetjes, A.


Ik denk soms dat een breuk soms ook aan de omstandigheden kunnen liggen. Ik heb met een jongen ongeveer een half jaar gehad. Maar dat we ver weg woonden maakte de relatie moeilijk. Destijds zat ik ook niet lekker in mijn vel en hebben dus ook veel discussies gehad (ik had al genoeg aan mezelf op dat moment). Nu een paar maanden later woon ik 20 minuten fietsen van hem vandaan (wat eerder 2,5 uur reizen was). Nog steeds wil ik hem terug.. weet ook wel dat deze instelling misschien niet goed is en zit er zelfs aan te denken om hem van facebook te verwijderen. Juist omdat het mij kwets en ik met mijn gedachte bij hem blijf hangen als ik telkens op zijn pagina blijf kijken. Het is moeilijk!


Ik en mijn ex zijn nu 2 weken uit elkaar na een relatie van 1 jaar omdat ik aan mezelf moest werken en meer zelfstandig moet worden. ze heeft ook even tijd nodig om te bedenken wat ze voelt zegt ze. Nu is het voor ons onmogelijk om elkaar niet te zien want we werken met elkaar en hebben de zelfde vrienden groep. Nu is mijn vraag wat kan ik nu het beste doen ik wil haar graag deze valentijn een bloemetje geven en zeggen dat ik echt spijt heb dat ik haar niet naar haar waarde heb behandeld wat ik soms ook niet deed omdat ik veel ste lax ben. En daar heb ik erg spijt van.
Na 1,5 jaar heeft mijn vriend de relatie verbroken. Een relatie waarin we de eerste 10 maanden ongeveer losvast hebben gescharreld. Hij was tot over zijn oren verliefd, echt zo extreem dat mensen zeiden hem nog nooit zo verliefd te hebben gezien (37 jr is ie) Ik voelde wel voor hem maar het ontbrak me aan iets waardoor ik vrolijk mijn gang ging. Dit is aan hem gaan vreten. daarbij heb ik zelfs nog met een wederzijdse bekende van ons aangerommeld. (Hij weet dit, ik ben dar eerlijk over geweest.)
Toen de vriend van je vriendin wegging had ze zich ingesteld op het feit dat ze elkaar 2 maanden niet zouden zien, vandaar dat de eerste maand niet zo moeilijk was, pas bij de tweede maand en doordat de dag dat hij terug zou komen steeds dichterbij kwam,werd het verlangen weer groter. Bij mij zou dit zo werken in ieder geval. Verder is het allemaal heel persoonlijk en zal je de een eerder missen dan de ander. En dan heb je er ook nog, die je kan missen als kiespijn :)
Hi Sonja, het is heel moeilijk om na een intense relatie de juiste houding te vinden als je elkaar nog ziet. Maar je doet het een stuk beter dan in het begin, omdat je enerzijds letterlijk doet wat zij al die tijd wilde, en anderzijds haar in de war brengt over je intenties. Het overboord gooien van de hoop is dan ook de sleutel. Als er iemand is is die de hoop ooit terug kan brengen, dan is dat je ex. Vooralsnog zijn de signalen er niet naar om zelfs maar aan een relatie te denken. Ze heeft geprobeerd duidelijk te zijn met dat bericht dat ze liever een man en kinderen wil, dus helaas moet je dat serieus opvatten, of het nu waar is of niet. Probeer niet weer verstrikt te raken in details zoals nu met dat etentje. Zij heeft jou niet nodig, prima, jij haar ook niet. Houd die strategie gewoon aan en focus je niet op het ontdooien van deze ex, want een ex die zich hier niet voor openstelt kun je niet overhalen of overtuigen. Relaties beginnen altijd vanuit het hart, niet vanuit het hoofd. Houd dat voor ogen. Groetjes, A.
Hi Verward, je verwarring is goed te begrijpen. Wie twijfels over de relatie uitspreekt is bezig de relatie af te breken, zo simpel is het. In je hele verhaal mis ik een zeer belangrijk gegeven, namelijk de praktische kant. Je zegt dat hij van de andere kant van de wereld komt. Welnu, als je de wereldbol bekijkt is er weinig hoop, of een van de twee moet zijn leven gigantisch wijzigen. Het lijkt erop dat hij terug wil naar zijn wortels, en het niet op zijn geweten wil hebben jou hierin mee te sleuren en je straks daar in de steek te laten. Ondertussen kwelt hij je door met liefdesuitingen en voel jijzelf heel sterk dat ie je soulmate is. Je moet nu kritisch naar de relatie en jezelf kijken. Jouw vriend doet dat ook, maar dan in erg negatieve zin. Hij pepert zichzelf in dat ie te jong is, dat ie zich eerst op andere zaken moet richten, dat ie ruimte nodig heeft, bla bla. Bindingsangst kan een rol spelen, maar wellicht heeft hij altijd al met de gedeelte gespeeld dat jullie relatie tijdelijk was. En probeert hij zich hier nu uit te werken, op een voor hem zo bevredigend mogelijke manier. En hij ziet hoeveel moeite je hiermee hebt, hoe emotioneel je wordt. Met het gevolg dat hij dichtklapt en er helemaal niet meer over wil praten. Omdat bij dit type relatie de praktische kant een enorme rol speelt komt de keus vroeg of laat toch op je dak. Blijft hij hier, blijf jij hier, gaat hij weg en/of neemt ie je mee? Allemaal vragen waar een antwoord op moet komen. Omdat jullie dit cruciale punt nu bereikt hebben staat alles op zijn grondvesten te schudden. Want hij wil wel terug naar zijn land, maar hij wil jou m.i. ook niet kwijt. En jij moet goed overwegen of je het er echt voor over hebt om huis en haard te verlaten voor iets onbekends aan de andere kant van de globe. Misschien heeft hij de beste beslissing allang voor je genomen, en weet je dat ergens wel. Het is een zeer pijnlijke situatie, die inherent is aan relaties die opbloeien tussen twee werelden. Juist om de latere pijn voor jou te verzachten, raad ik je aan om nu eens goed na te gaan of je je een leven zonder hem kunt voorstellen. Hij moet hetzelfde doen. Ik hoop dat jullie eruit komen op een manier die niet al teveel liefdesverdriet zal opleveren. Sterkte, A.
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Je loopt wat rond te struinen in de supermarkt, op zoek naar die ene overheerlijke reep chocolade, tot je plotseling je ex tegen het lijf loopt – letterlijk. Met grote ogen kijk je hem aan. Je voelt het bloed al naar je wangen lopen, en de zenuwen gieren door je lichaam. En wanneer hij je schouders vastpakt om ervoor te zorgen dat je niet omvalt, beginnen de vlinders in je buik weer te fladderen. Shit!
Een maand later was het weer terug aan en daar waren we allebei heel gelukkig door. Een paar maanden later begon de miserie weer en we maakten heel veel ruzie. Zeker iedere week. Op het einde was het zelfs zo erg dat hij me heel veel negeerde, over kleine dingen loog en me ook vaak beu was. Ik voelde me verwaarloosd. En vroeger was hij meer geïnteresseerd in mij. Ik bleef dan achter hem aanlopen als een gek en zo werd het nog erger. Soms besliste ik om hem ook te negeren uit kwaadheid en als hij dan weer langs kwam viel ik weer als een blok voor hem. En zo bleven die wisselingen maar doorgaan. Ik werd er gek van. Hij duwde me weg en trok me aan. We gingen op het einde niet meer naar de film , op café gaan ging niet meer of we kregen al kleine ruzie. We hingen voor de tv. We waren ook allebei veel te jaloers. Hij was dat vroeger al , ik ben dat in de loop van de jaren geworden.
Je bent al lange tijd aan het uitgaan met dezelfde man. Jullie hebben elke dag contact: als jullie elkaar niet kunnen zien, sturen jullie elkaar flirterige sms’jes. Hij heeft je geïntroduceerd bij zijn ouders en zijn vrienden als ‘zijn vriendin’. Hij nam je in vertrouwen en vertelde je persoonlijke verhalen tijdens intieme etentjes. Je leeft op een roze wolk, totdat...
Voor de depressie ga ik hulp zoeken, en ik wil ook graag meer zelfvertrouwen kweken. Mijn ex heeft gezegd dat hij dit van harte kan stimuleren (en mijn eigen ouders trouwens ook). Ik wil hem dolgraag weer de vrouw laten zien waar hij voor gevallen is, maar dat heeft tijd nodig. Maar ik heb denk toch behoefte om zijn ouders een bericht te laten horen. Denk je dat dit een goed plan is? Ik hoef ook geen reactie van hun terug, maar laten weten waarom ik zo afstandelijk was lijkt me hier erg van belang.
Nu is het uit door mij maar ik merk dat ik hem toch mis. Hij heeft alles op alles gezet om me terug te winnen. Heeft me een maand lang gesmst en gebeld zonder reactie (ik was boos). En daarna gezegd dat ie wilde veranderen enzo (hulp zoeken omdat hij wat issues heeft die invloed hadden op mij en de relatie). Maar nu weet ik totaal niet wat ik moet doen, op dit moment durf ik het in ieder geval écht niet aan… Dat heb ik ook gezegd en daarmee heb ik het contact compleet verbroken. Lijkt me best logisch. In die tijd dat ik 'm ken ben ik al 3 keer ernstig gekwetst. Nu al zo'n 1.5 maand geen contact meer.
Ik ben 14 dagen geleden mijn vriendin kwijtgeraakt. Ik voelde de spanningen wel en de problemen, maar ze heeft het nooit duidelijk gezegd.. Tot op een dag ging ze bij de grootouders slapen. Alles nog in orde, op de stress na. Tot de volgende morgen wanneer ze zou terugkomen, krijg ik sms” we moeten praten ik kom mijn grief halen. Ze zei dat ze tijd wou maar antwoorde telkens als ik stuurde. Ik had heel veel vragen, ik wou duidelijkheid… Ze antwoorde wel mor vrij droog.
Ik zit met een probleem en ik hoop dat iemand me kan helpen. Ik ben 6 jaar samen met mijn ex geweest en anderhalve maand geleden ging het niet zo lekker en thuis bij mij ook niet waardoor ik tot rust wilde komen en ik 4 dagen geen contact heb gehad met mijn ex en toen ik echter weer contact opnam was ze boos dat ik niet eerder met haar wilde praten en dat ik haar telefoontjes die 4 dagen genegeerd had en ze wist niet of ze nog veder met me wilde… (we hadden wel vaker ruzie maar dat kwam altijd goed en overal kwamen we uit).
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!

Hi Sonja, je hebt vast wel eens aan de mogelijkheid gedacht dat je ex jullie relatie enkel als probeersel beschouwde. Een experiment, waarvan de uitkomst was dat ze niet met een vrouw wil zijn. En dat jou vervolgens niet durft te zeggen. Zou dat niet kunnen? Haar gedrag is onberekenbaar en je kunt er niets mee. Wel voelt ze zich bij jou genoeg vertrouwd om ook kattig te zijn. Ze rekent erop dat je dat gewoon accepteert. Wat als je dat vanaf nu niet meer doet? Als je aangeeft dat je je zo niet laat behandelen? Er is een regel die luidt dat je mensen 'leert' hoe ze zich tegenover jou moeten opstellen. Wil je dus een andere houding van haar, dan moet je eerst zelf ander gedrag vertonen. Je hebt er nu een begin mee gemaakt, maar gaat teveel mee in haar grillen. Doe het anders. Komt ze zo dichtbij je zitten, dan stap je gewoon op of schuift opzij. Raakt ze je aan, dan zeg je 'hou daarmee op'. Enzovoorts. Maar veel beter zou zijn als je voor haar geen enkele plek vrij houdt. Groetjes, A.
Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen.. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuld gevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor nieuw jaar ging het perfect tussen ons maar met oudjaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uitte praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen.. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken.. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so

Het is ook zo parodoxaal...aan de ene kant komen er mensenrechten...en aan de andere kan ontnemen ze die weer.. De grensen zijn open...maar ook weer dicht....er is vrijheid van partnerkeuze...kijk maar naar alle campangnes die er rond de zomervakanties zijn tegen het uithuwelijke van meisjes ...en aan de andere kant mag je die vrijheid niet gebruiken.
Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.
Heb haar om de drie maanden en daarvoor twee maanden een kort briefje geschreven enkel om te vragen hoe het met haar ging, waarop ze niet reageerde. Dat deed me zo’n zeer. Ook op een felicitatie voor haar verjaardag een maand terug reageerde ze niet. Had eerlijk gezegd er niet op gerekend ooit nog iets van haar te horen. Ben er goed van in de war, wat zou ze willen hiermee? Heb gereageerd met, “hoi J, dankjewel, Richard. Zou eigenlijk wel willen weten hoe het nu met r is. Hoe kan ik dat aanpakken?
Mannen met deze vorm van bindingsangst wijzen een vaste relatie niet altijd af. Vaak hebben ze gezien hoe vrienden of kennissen hun interesses opgaven op het moment dat ze een nieuwe relatie aangingen. Misschien was daar de vriend die enthousiast golfer was maar vandaag de dag bijna nooit meer speelt. Of de gepassioneerde motorrijder die uiteindelijk zijn motor verkocht heeft. Een single man die deze veranderingen bij een vriend ziet, denkt niet: "waarom kan hij niet doen wat hij leuk vindt én een serieuze relatie hebben?" In plaats daarvan denkt hij: "een relatie zou het einde voor mijn hobby's betekenen."
Je moet als vrouw nooit en te nimmer de tweede viool spelen, maar jij hebt daar wel een begin mee gemaakt. Want zolang je accepteert dat hij elders nog even verder 'shopt' in de hoop een nieuwe relatie te beginnen of ergens anders nog wat seks te vangen, zul JIJ nooit krijgen wat jij wilt. Je moet een man nooit terug zien te krijgen via het bed, om de eenvoudige reden dat het de snelste weg is om het aanvankelijke enthousiasme weer te doen temperen. Dit geldt natuurlijk niet voor alle mannen, en alle relaties, maar in dit geval vrees ik het ergste. Ik adviseer je hem voor zeer lange tijd uit je leven te bannen, in elk geval tot het moment dat hij zich niet langer meer openstelt voor 'scharrels'. Groetjes, A.

Wanneer verlaat een man nou zijn vriendin of vrouw? Mannen blijven ook bij vrouwen die hen slecht behandelen, zo lang hun ego maar goed wordt verzorgd. Ze verlaten pas de relatie als de vrouw niet langer meer tegen hen opkijkt, en het respect voor de man tanende is en wegvalt. De man voelt zich vervolgens onnodig, niet gerespecteerd, een mislukkeling, iemand die niet in staat bleek zijn vrouw of vriendin gelukkig te maken, zichzelf gelukkig te maken. De grootste vernedering voor een man is het gevoel te hebben gefaald. Niet langer meer de held in het hart van zijn vrouw. Op dat moment dumpt hij de vrouw, soms koelbloedig, soms met aarzeling, of met wrok. Hij heeft zichzelf wijsgemaakt dat de relatie geen bestaansrecht meer heeft en handelt daarnaar. Maar de eerstvolgende vrouw die zijn ego zal voeden en hem op een voetstuk plaatst, hoe onbewust ook, is zijn nieuwe vlam. Tot de geschiedenis zich herhaalt...
Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Of het iets betekend weet ik niet, of het uberhaupt waar is? Toen het net uit was, was hij ook gaan daten met een meid, daar is het niks mee geworden, hij had haar zelfs over mij verteld :). En zij kregen veel ruzie om mij en dat was al gauw weer over, dus een duidelijk rebound. Kan een man meerdere rebounds hebben? Omdat hij niet kan zijn bij de vrouw die hij wilt dus steeds van de een naar de ander? Hij probeerde mij toen jaloers te maken met dingen die zij volgens hem voor hem had gedaan, dit bleek allemaal een leugen te zijn, zij heeft zelfs nooit geweten van zijn problemen/verleden. Hij vertelde mij ook dat ik de enige vrouw was/ben die zoveel van zijn situatie afweet.

Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Bovendien krijg je in liefdesrelaties ook een glasharde spiegel voorgehouden van je eigen identiteit. Dingetjes in het gedrag van de ander waar jij je aan ergert, kunnen je confronteren met delen van jezelf waarin je nog iets te leren hebt. Je irriteert je er bijvoorbeeld aan dat je partner soms nee zegt, terwijl je zelf altijd voor iedereen klaar staat. Zo vaak dat je jezelf soms voorbijloopt.
Volgende week vrijdag zie ik hem en gaan we het een en ander uitpraten. De laatste keer dat ik hem zag zei hij: 'je moet beseffen dat ik niet meer bij je terug kom'. Hoe kan iemand dat nou zo zeggen en hoe kan je op het ene moment nog geen problemen hebben en dan opeens tot de keuze maken dat je het uitmaakt met mij? Ik heb nu al twee weken niks van hem gehoord en hij doet nogal stoer op facebook en plaatst dingen waarop ik kan zien dat hij het allemaal erg naar zijn zin heeft zo. Hoe kan ik komende vrijdag het beste doen? Moet ik mijn emotionele kant laten zien? Of moet ik juist zelfverzekerd overkomen? Alvast bedankt. ik kan niet zonder hem en hou ontzettend veel van hem, hoeveel pijn hij mij ook heeft gedaan.
Ik wil heel graag oud worden met mijn vriend ik hou heel veel van hem Ik ben alleen bang heel vaak en daardoor soms niet enthousiast genoeg etc. Je zegt zelf in je artikel en vrouwen staan voor je in de rij …. Daar word je juist toch ook onzeker van als vrouw de hele tijd al die concurrentie. .? Een relatie is toch geen spelletje…? Ik word er moedeloos van. Ik dacht dat je als je van elkaar houd en elke gemoeds toestand van elkaar houd …? Of hoor je niet verder te kijken dan je neus lang Is ….?
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.
Ikzelf ga zes dagen per week naar de sportschool. Het verschil voor mijn mentale en fysieke gezondheid is zo groot, dat ik me een enorme sukkel zou voelen als ik het niet zou doen. Het is het enige bewezen middel tegen nare dingen als depressie, en de ideale manier om het proces van ouder worden te vertragen. En je gaat er nog gezonder en sterker van uitzien ook.
Zorg er in ieder geval voor dat je niet verzeild raakt in eindeloze discussies over de verbroken relatie. Ook niet zodra je merkt dat je controle verliest over hem. Overigens is het zo dat het voorkomen van oeverloze discussie dermate belangrijk is als je ex nog niet helemaal zeker weet of hij het weer met je wil proberen. Waarom is dat? Wel, zodra je met een twijfelaar in gesprek gaat zal hij altijd proberen zichzelf te verdedigen door te zoeken naar argumenten. Hij zal dan nooit eerlijk zeggen wat hem dwars zit, vaak omdat hij je niet nog meer wilt kwetsen.
Onze relatie opzich was echt heel erg leuk! We lachte om niks en zonder te praten wisten we wat we bedoelde. we konden ons zo erg voor gek zette voor andere en het maakte ons niets uit. het was echt super. Hij was niet echt een jongen van initiatief tonen maar vond het wel superleuk als ik vroeg om iets te gaan doen. samen lachen, samen huilen, het was echt heel erg mooi. natuurlijk wat irritaties hier en daar maar dat lijkt me niet meer dan normaal en we spraken ze meestal ook fijn uit.

Ik ben 29 en mijn vriend is 23 en komt van de andere kant van de wereld. Hij studeerde hier en zo hebben we elkaar leren kennen. Ik kwam net uit een relatie, en hij had liefdesverdriet. We waren elkaars rebound. Helaas kwamen er gevoelens bij kijken en toen ik hem dat vertelde was eigenlijk de keus: elkaar niet meer zien of kijken of er een relatie uit voort zou kunnen komen. Het gewoon friends with benifits werkten niet meer voor mij. Hij koos voor de relatie en hij was werkelijk head over heels. Maandenlang was ik zijn droomvrouw en elke dag vertelde hij me dat. Ik herken dit van de roze wolk maar ik was zijn eerste echte relatie en hij wist niet wat hem overkwam. Wat een liefde, wat een geluk. We waren een team, maatjes voor het leven en het leek wel alsof we in alles gelijk dachten, inclusief toekomst. Mijn ex is een schrijver en ik zijn muse. Ik vond het ook geen probleem en heb hem gesteund tot in de puntjes. Andersom was hij er voor mij. Ik heb in mijn leven nog nooit zo'n perfecte relatie meegemaakt.
Denk niet dat mannen zich geïntimideerd voelen door sterke vrouwen. Dat kan natuurlijk wel eens gebeuren in extreme gevallen – als ze bijvoorbeeld plotseling tegenover Michelle Obama of Oprah Winfrey staan. Over het algemeen voelen mannen zich juist aangetrokken tot assertieve vrouwen die weten wat ze willen. Gedraag je niet te meisjesachtig en onnozel om maar indruk op een jongen te maken. Als je wilt dat een man jou serieus neemt, moet je hem je ware, assertieve zelf laten zien.
Eind juni werd het contact van haar kant ineens minder, terwijl ik gewoon door bleef op het niveau van waar we zaten. Dat zinde me niet helemaal. Ik ben toen zelf ook wat minder gaan contacten, en gelukkig nam ze soms wel initiatief tot contact. Echter, ze nam geen initiatief om af te spreken, terwijl dat eerst wel zo was. Dus heb ik haar maar weer gevraagd, en we zijn op een terrasje gaan zitten, waarbij genoeg ruimte om ons heen was zodat anderen het niet konden horen.

Vandaag zag ik je berichtje. Ik zeg maar gelijk, ik vind enorm moeilijk wat te doen. En veel te laat, maar toch alsnog een briefje van mijn kant zoals beloofd. Sorry dat het zo lang duurde, heb het honderd keer herschreven en er tegenop gezien het te versturen. Natuurlijk is de mail niet het beste medium, omdat deze woorden geen nadere toelichting kunnen krijgen waardoor het misschien verkeerd opgevat kan worden. Ik hoop dat dat niet het geval zal zijn. En per mail, omdat persoonlijk contact mij op dit moment niet goed lijkt.
Hey, dat hij geen relatie met jou wil, betekent niet dat jij niet leuk bent. Dat betekent óf dat hij er gewoon nog niet klaar voor is om wat voor reden dan ook óf jullie zijn niet voor elkaar gemaakt. De reden is nooit dat jij dingen anders had moeten doen of dat je anders had moeten zijn. We hebben nog nooit liefdesadvies gehoord dat zei dat je moet veranderen voor je partner en dat moet je ook zéker niet doen.
Er zijn me echter paar dingen opgevallen waarover ik me wel wat zorgen maak, namelijk dat ze in een week tijd ineens 5 mannelijke vrienden op Facebook heeft toegevoegd, allemaal tegen de late uren en sommige midden in de nacht. Ze zei echter dat er geen ander in het spel was, dus ja, ik geloof haar wel op het woord, maar dit vind ik toch wel wat vreemd, aangezien ze een nogal bescheiden persoonlijkheid heeft en best rustig is.

Hi Sonja, ik denk liever maar helemaal niets ;). Je ex is gecompliceerd, maar verhult dit juist door een ongecompliceerde houding aan te nemen. Het is waarschijnlijk je eigen opstelling geweest waardoor ze nu gretiger en aanhankelijker is geworden. Dit heb je dus goed gedaan. Het punt is nu dat je dit heel lang moet blijven volhouden. Dus geen enkele aanstalten tot wat zij een relatie zou kunnen noemen. De ontmoetingen moet je minimaal houden, en allerbelangrijkst is dat je haar de indruk blijft geven absoluut geen relatie meer te willen. Zo zal ze zich vrij voelen, en denken dat het 'lot' dan wel beslissend zal zijn. Veel mensen hebben dit nodig omdat ze eigenlijk niet durven kiezen. Mocht er toch meer tussen jullie ontstaan, dan kan ook jijzelf je verschuilen achter iets 'dat te groot is om te weerstaan'. Veel exen vinden dit juist een mooie gedachte, wat meteen het idee dat je stiekem pressie uitoefent in de kiem smoort. Groetjes, A.
de break: We hadden rond donderdag een soort van discussie in sms. Wel… ik maakte mij kwaad en heb hem een zeer kwade sms gezonden en toen mijn gsm uitgelegd. Deze ruzie ging erover dat ik mij een beetje achtergesteld voelde ten opzichte van zijn beste vriendin. Maar goed, ik was er dus van overtuigd dat hij wel terug zou sms’en en mij zou beginnen missen. Niet dus… Ik had graag excuses verkregen maar het eindigde ermee dat ik dus maar zaterdagavond mijn excuses aanbood ( via sms, aangezien we elkaar niet zagen). Alleen reageerde hij dus zondagochtend op Facebook, dat hij niet dacht dat die goedmaking er zou komen, want hij voelde niet meer hetzelfde voor mij als vroeger. Kort samengevat, ik heb vast enkele verschrikkelijke verkeerde dingen gezegd maar tegen de zondagavond hadden we afgesproken dat we gingen praten ( face to face). Het is alleen dus zo ver gekomen dat mijn beste vriendin mij vergezelde ( uit voorzorg omdat ik anders vast drama ging maken op straat) en dat er een gemeenschappelijke vriend blijkbaar ook bij was. Want die waren bij elkaar op de trein komen te zitten, en dus was die ook ter plaatse. Zaten we daar met 4 man om een relatie uit te praten. Uiteindelijk bleek dat mijn lief dus al zijn keuze gemaakt had. Hij zag mij niet meer graag, had geen gevoelens voor mij ( volgens mij zijn die dus op de seconde of zo verdwenen, want ik kreeg geen enkele hints) en zei dus dat het gedaan was. Ik heb hem zitten smeken, nog wat zitten foeteren en zo verder. Ik wilde nog een kans, maar hij wilde die niet geven, want dat werkte toch niet. Dat had hij namelijk al in zijn verleden meegemaakt. Kreeg ik meteen een verhaal van zijn ex er bovenop. Geweldig. Gelukkig dus voor mij zijn we tot de compromis gekomen dat ik 3 weken pauze heb ( we maken geen contact in tussetijd) om te wennen aan het idee ( wat belachelijk klinkt). Ik wilde eigenlijk bereiken dat hij zijn keuze nog eens zou overdenken, maar volgens hem spreken we dus binnen 3 weken af om het gewoon officieel gedaan te maken.
Ik vraag me al een tijdje af of ik bindingsangst heb. Overal lees ik bij bindingsangst over mensen die al in een relatie zitten, kort of lang. Het is bij mij niet zo dat ik na een paar maanden relatie af haak, ik begin er gewoon helemaal niet aan. Ik voel me niet snel aangetrokken tot een man (ik ben niet a-seksueel) en verder dan een enkele date komt het vaak niet. Vaak zit ik aan het eind van de date te denken: Als hij me maar niet zoent, als hij me maar niet zoent. De gedachten dat iemand sneller meer wil dan ik, vind ik erg moeilijk. Ik ben niet op m’n mond gevallen, maar dat soort situaties vind ik erg lastig.
Hi Sonja, het gedrag van je ex komt mede omdat gevoel en verstand met elkaar in strijd zijn. De houding die jij moet innemen en de houding die zij inneemt zijn niet 'vrij', maar 'aangepast'. Hierdoor zijn jullie allebei eigenlijk niet jezelf en blijft dit steeds maar tussen jullie in staan. Het is dan ook jammer dat je niet meer tot haar kon doordringen en je je alleen voelt met al die gevoelens. Logisch dat als je een teken bespeurt dat ook zij hiermee worstelt, de hoop dan weer wat aangewakkerd wordt, zo van 'zie je wel, ze zit er wel degelijk mee'. Wees niet onzeker hierover want het is beslist een feit dat ze ermee zit. Helaas is die terughoudendheid en angst groter dan haar gevoel voor jou en/of laat ze die gevoelens verder niet meer toe. Dit gebeurt meestal uit zelfbescherming, en dat terwijl je overgeven aan de liefde het summum van leven is. Hoe het a.s. zaterdag moet is onduidelijk. Ik zou doorgaan op de ingeslagen weg en afstand bewaren. Wordt het toch onverwacht 'erg leuk', dan kun je er beter niets achter zoeken. Deze ex is in de 'nee, ik wil niet'-stand gaan staan, en deze starrige overtuiging kun je niet beinvloeden. Maar kijk gerust eens om je heen? Misschien zie je wel iemand die je ex zou kunnen verslaan… ;). Groetjes, A.
Nu heeft ze me anderhalve maand geleden via een sms-je gedumpt. Ik heb dan nog 2 weken met haar afgesproken, proberen over alles te praten, oplossingen zoeken en zien of ze nog verder wou. We hebben ook wel degelijk oplossingen gevonden zodat we niet bleven stilstaan maar verder konden. Als ze bij mij was wou ze dit, als ze alleen was ineens niet meer. Ik ben er zelf nog blijven slapen en we hebben nog seks gehad zonder dat ik het heb moeten opdringen uiteraard, gewoon natuurlijk. Op het einde van die 2 weken zei ze letterlijk: ‘Ik ben zo hard aan het twijfelen nu, maar ik moet iets zeggen, er is een andere jongen.’ Ik ben in deze periode uiteraard veel ingestort en mijn gezondheid ging ook achteruit, dat weet ze ook. Nu is dit beter.
Heb je hele ldvd verhaals es gelezen. Mijn relatie is in augustus ook afgelopen, nu 7 maand geleden ( jongens wat vliegt de tijd). 1 ding dat ik niet goed begrijp en tegelijk dan weer wel: waarom onderhou jij nog contact met haar?? Ikzelf heb ook de drang om mn ex nog eens te contacteren maar heb ook wel schrik dat het uitdraait zoals bij jou: een koud contact en je achteraf eigenlijk spijt hebt dat je haar hebt weerzien. Het wist alle mooie gedachten die je had van haar en al die mooie momenten die je samen hebt gehad, worden eigenlijk vernietigd. Het koude contact doet eigenlijk alles teniet. Vind ik he.
Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016

De inmiddels 30-jarige Brabander is trots op het team om hem heen dat zich nu ten volle inzet voor hem. Deze geboren volkszanger, talentvol en zeer gedreven, iemand die uit het juiste hout gesneden is voor een geslaagde loopbaan als artiest, lanceert nu zijn gloednieuwe single ‘Laat ons proosten’. Met deze door Marco Meesters geschreven en Sonic Solutions geproduceerde radiovriendelijke track, zou Wesley wel eens een single in handen kunnen hebben waarmee hij volgers van het Nederlandstalige lied razendsnel aan zich gaat binden. ‘Laat ons proosten’ op… Wesley van Gorp! Clipopname: Robert RTV Media
Mijn Relatie van 6 jaar is nu al een maand of 5 verbroken. Ook ik heb in het begin alles verkeerd gedaan door haar te mailen, bellen, smsen, bloemen sturen en haar geprobeerd te overtuigen dat we het nog een keer moeten proberen. Maar helaas heeft dat niet gewerkt. Na twijfel van haar kant heeft ze me duidelijk gemaakt dat het echt over is voor haar en dat ze het niet meer kan opbrengen, ze geeft ook aan dat ze nog heel erg veel van me houdt maar dat ze het verleden niet kan laten rusten en ze wil ook niet dat ik daardoor op mijn tenen blijf lopen. Voor ze definitief haar besluit heeft genomen heb ik haar nog wel een paar keer gezien waarbij ze vol met tranen zat en verwijten naar mij toe, we hebben zelfs nog een paar keer innig gezoend. Nu weet ik inmiddels dat ze een nieuwe vriend heeft die ze ook al heeft voorgesteld aan haar familie, ik heb haar gelijk mijn gelukwensen aan haar gegeven en heb toen niets van me laten horen. Toen een week later heeft ze me een sms gestuurd over een kleinigheid qua post maar daar heb ik toen niet meer op gereageerd (omdat het vanuit haar kant meer een mededeling was). Weer een week later stuurde ze me een sms waarin ze aangeeft dat ze spullen van me heeft en dat wil langsbrengen bij mij maar voordat ik het wist kreeg ik ook al gelijk weer verwijten naar me kop geslingerd. Maar goed ze wil de spullen van de week langsbrengen. Ik weet nu niet zo goed hoe ik dit het beste kan aanpakken? Moet ik akkoord gaan en haar over de vloer laten komen of moet ik haar laten weten dat het beste is dat we voor nu geen contact moeten hebben? Astrid kan je me helpen? Alvast bedankt.
Maar ik weet het op moment ook niet meer. Ik wilde hem natuurlijk niet helemaal kwijt, dus ik probeerde me gevoelens aan de kant te zetten er te zijn als vriend voor hem. Waar toen alles ook tot een relatie kwam. Ik wil dus niet de hoop opgeven maar hij is best heel koppig en ziet niet hoe stapel gek ik en me zoontje op hem zijn. En dat ik er nu alles aan ga doen om mijn verleden te vergeten en een betere moeder ben dan voorheen. Ik ben al wel zo ver dat hij me nu niet meer negeert.
Heb een aantal keer contact gehad via whats app, maar reageert ze veelal kort. Dit is wel een kenmerk van haar, ze probeert alles te verdringen want in het gezicht zegt ze niks. Nu heb ik dus woensdag een gesprek met haar, ook liggen er nog spullen bij haar maar dat kan later ook nog. Tijdens het gesprek wil ik gewoon aftasten. Hoe kan ik haar vertrouwen terug winnen?
Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?
Ik hou super veel van hem alleen kwam die op een dag aan met parfum en lipstick voor me , zei die dat die altijd bij me wou blijven e 2 uur later gooide hij dat die geen gevoelens meer had voor mij. Hij werd agressief en schreeuwde dat ik weg moest. Ik wist nie waarom maar hij zag er heel serieus uit. Uiteindelijk ben k weggegaan e heeft hy me een hele lange bericht gestuurd over waarom hij niet meer wou.. Ook mijn familie heeft die t aangegeven.
Tekstberichten dienen ideaal te worden gebruikt na het verzenden van de handgeschreven brief om aantrekkingskracht op te bouwen. Je kunt zelfs de handgeschreven brief overslaan en rechtstreeks naar tekstberichten doorgaan. Je kent je situatie en je ex beter dan iedereen, dus het is jou beslissing of je alleen tekstberichten wilt gebruiken, alleen de letter of beide. Maar ik raad je aan om één of beide van deze te gebruiken voordat je je ex daadwerkelijk belt.

Hij smste dat het wel vaker gebeurde en of ik daarachter zat, ik reageerde daar niet op (want ik had al antwoord gegeven en ik blijf niet aan de gang). Omdat ik niet reageerde stuurde hij dus nog een paar smsjes, waarop ik uiteindelijk wel op reageerde met dat ik het niet ben en als hij daarom boos is dan moet hij dat zelf weten en wenste hem nog een fijne dag!

Nu is het uit door mij maar ik merk dat ik hem toch mis. Hij heeft alles op alles gezet om me terug te winnen. Heeft me een maand lang gesmst en gebeld zonder reactie (ik was boos). En daarna gezegd dat ie wilde veranderen enzo (hulp zoeken omdat hij wat issues heeft die invloed hadden op mij en de relatie). Maar nu weet ik totaal niet wat ik moet doen, op dit moment durf ik het in ieder geval écht niet aan… Dat heb ik ook gezegd en daarmee heb ik het contact compleet verbroken. Lijkt me best logisch. In die tijd dat ik 'm ken ben ik al 3 keer ernstig gekwetst. Nu al zo'n 1.5 maand geen contact meer.
daar zit je dan met je mond vol tanden. we zijn nu 2 weken verder en ben nog steeds van de kaart. ben ook tijdelijk vertrokken uit me woonplaats, want dat ze 500 meter verderop wonen maakt het ook niet bepaald makkelijk. en ik betrapte me er zelf alweer op, dat ik wou gaan kijken. heb 5 dagen geleden nog een sms gestuurd, maar daar heb ik geen antwoord op gekregen.
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Toen we nu breekten zei hij mij dat hij weer vrij wou zijn, dat hij nu zich wou volop amuseren en geen relatie wou. Blijkbaar niet want hij heeft een relatie. Hij zei me dat ook. Dat hij wist dat ik dacht dat hij loog maar dat hij die kans niet wou laten zitten met zijn nieuwe/oude liefde. Ik ging er vrij goed op in en wenste hem succes. Ik wil ook het beste voor hem maar wou dat hij die moeite voor mij deed. Ik heb besloten nietmeer op fb te gaan, een maand heb ik mezelf voorgesteld omdat 1) ik er niets van wil zien erop, we zijn er nog steeds vrienden op en zijn vrienden zijn mijn vrienden en 2) misschien doordat ik er nietmeer opga, hij zich afvraagt waar ik uitspook en hoe het met me gaat. Zoals ik al zei, ik ben hopeloos.
×