Uiteindelijk willen alle mannen seks. Sommige zijn puur uit op seks en sommige niet, maar uiteindelijk is seks heel belangrijk voor een man. Hij haalt een groot deel van zijn identiteit en zelfvertrouwen namelijk uit seks: Het feit dat hij in staat is om een vrouw geweldige seks te geven. Daardoor voelt hij zich meer man en vervolgens zelfverzekerder. Maar dat is niet het enige. Hij wil eigenlijk fantastische seks van een vrouw die een echte verovering is. En blijft! Het spelletje om hem te laten wachten op de seks kun je spelen, maar als je het ziet als een ‘ruil’ (commitment in ruil voor seks) dan zie je seks dus eigenlijk als betaalmiddel.
Je moet als vrouw nooit en te nimmer de tweede viool spelen, maar jij hebt daar wel een begin mee gemaakt. Want zolang je accepteert dat hij elders nog even verder 'shopt' in de hoop een nieuwe relatie te beginnen of ergens anders nog wat seks te vangen, zul JIJ nooit krijgen wat jij wilt. Je moet een man nooit terug zien te krijgen via het bed, om de eenvoudige reden dat het de snelste weg is om het aanvankelijke enthousiasme weer te doen temperen. Dit geldt natuurlijk niet voor alle mannen, en alle relaties, maar in dit geval vrees ik het ergste. Ik adviseer je hem voor zeer lange tijd uit je leven te bannen, in elk geval tot het moment dat hij zich niet langer meer openstelt voor 'scharrels'. Groetjes, A.
Maar nu begint hij pas echt rot tegen me te doen hij wil me plots alles af pakken Wagen waar ik zo gezegt nog een jaar mee mocht naar mijn werk te rijden , doet moeilijk omdat mijn dochter mee naar kantoor dreigt ze af te pakken .. gisteren deed em dan raar ik zag hem ook gluren naar me moest de wagen tanken stapte heel fier met een lach naar de bank automaat en iets later zei hij valérie maak het niet kapot door alles te eisen op de recht bank (waar ik eerder uit wanhoop mee dreigde) en ik vroeg waarom alles is toch kappot?! hij zei je weet wel wat ik bedoeld ik zei"neen snap het niet verklaar.. hij zei 'ik kan dat nu niet zeggen" maar vandaag deed hij heel rot tegen mij hij vernederde me zelf dat ik dom ben ben ik helemaal niet gewoon van hem hij vind me vroeger alles .... ik was de wereld voor hem
Mijn volledige naam is Michaëlis 19 jaar jong en ik heb een relatie breuk achter de rug. Ik weet het in ben nog zeer jong en heb een heel leven voor me.. uiteindelijk ben ik degene die het gedaan gemaakt heeft, de relatie duurde anderhalf jaar, achteraf gezien heb ik spijt dat ik het gedaan heb gemaakt en dat heb ik haar ook verteld en ze zegt dat ze me nu op deze moment niet terug wil. Ik heb zeer veel fouten gemaakt in mijn relatie met haar, ik was een verslaafde gamer en liet haar vaak staan om te gamen ik kon met haar zeer moeilijk over mijn emoties praten waardoor de communicatie tussen ons niet goed was vaak als er ruzie was liep ik weg omdat ik vond dat de ruzies die we maakten nutteloos waren, achteraf gezien was dat ook een zeer grote fout van mij om niet te luisteren want als er ruzie is is het teken dat ze haar ergens niet goed over voelt. Al dit besef heb ik wel maar is het te laat? Zou ik haar nog kunnen terug krijgen? Moet ik haar laten gaan en hopen dat ze een vriendje krijgt die haar kan geven wat ik haar niet kon geven zodat ik haar gelukkig kan zien? Moet ik contact met haar verbreken of juist niet? Wij zijn nu 2 maanden uiteen maar ik zit eronderdoor en het liefste van al wil ik haar terug in mijn armen, wat moet ik doen?

De continue twijfels waarna hij telkens een relatiepauze wenst, geven echt niet aan dat hij in zijn eentje gaat nadenken. Niets van dat al, hij gebruikt die episodes om nog even 'single' te zijn, anderen te versieren waar mogelijk, en vooral geen binding te hoeven voelen. Stop met gesprekjes en afspraakjes, ze leiden tot niets. Hij zegt dan wel dat hij je mist, maar dat doet hij helemaal niet. Een man die zijn vriendin mist zou nu samen met haar zijn, en niet aan de andere kant van een msn-lijn, gretig ingaand op een ontmoeting waarbij hij intiem contact probeert af te dwingen. Het is zoals je letterlijk hebt geschreven: 'De gedachte dat hij nooit meer vrijgezel zou zijn boezemde hem angst in'. Helaas ging je toen de fout in door hem zo goed te begrijpen, want daarmee zeg je eigenlijk dat het logisch is dat hij twijfelt. Maar beste Ann, aan een twijfelaar heb je helemaal niks. Jij moet verder met je leven en kunt niet gaan zitten wachten op de herhaaldelijke grillen van iemand die eigenlijk liever vrijgezel is. Tegen de tijd dat hij zijn puberteit te boven is, heb jij allang een ander. Iemand die wel voor jou gaat, iemand die wel van jou houdt, iemand die jou wel respecteert en weet dat jij alleen het beste verdient. De man die je beschrijft heeft dat helaas allemaal niet in huis. Richt je op een nieuwe tijd en maak je ex gerust groen van jaloezie ;). Sterkte, A.
Na een relatie van 14 jaar is afgelopen december mijn vriendin vertrokken. Het kwam toedertijd voor mij erg onverwachts, alhoewel als ik nu terug denk en terug kijk is was het ergens wel logisch. Het laatste jaar heb ik weinig aandacht meer voor haar gehad omdat ik meer met mezelf in de knoop zat. Maar voor mij was het zo dat ik voor mijn gevoel niet minder van haar hield.
Het maakt niet uit hoe je het aanpakt. Ga in therapie, lees zelfhulpboeken, probeer dingen te zoeken waar je goed in bent; het maakt allemaal niet uit. Als jij maar aan je ex laat zien dat je iemand bent die nog steeds met opgeheven hoofd door het leven gaat, en geen zielig hoopje mens dat totaal kapot is van jullie relatiebreuk. Zelfmedelijden vindt niemand aantrekkelijk.
‘Jij bent goed voor mij geweest.” Het klinkt arrogant, maar ik geloof ze! Ik probeer altijd een vrouw beter achter te laten dan dat ik haar aantref. Hoe doe ik dit? Ik zoek naar waar ik waarde kan toevoegen aan haar leven. Ik stel haar belang regelmatig (niet altijd) boven het mijne. Ik voeg waarde toe, help haar ontwikkeling. Ik stel vragen, stimuleer, ben een klankbord en we lachen nog samen ook. Het zijn van mijn vriendin is een positieve ervaring omdat ik dat belangrijk vind en doe wat er gedaan moet worden om het een positieve ervaring te maken.
Na een relatie van 6 jaar ben ik mijn vriendin kwijt geraakt. We hebben het samen altijd erg leuk gehad en we hebben nooit problemen of ruzies gehad in onze relatie. Een aantal weken geleden vertelde ze mij op een dag dat ze niet meer verliefd was en dat gevoel nog eens wou hebben. Ik heb proberen uit te leggen dat liefde na zoveel jaar over gaat in houden van maar ze vond zichzelf te jong daarvoor. We hebben vroeg met elkaar gekregen, zij was 17 toen. Ze heeft mij zo'n 7 weken alleen laten zitten en ik heb gedaan wat iedereen doet maar wat verkeerd is. smsen, zielig doen, bellen, willen afspreken maar ze kwam bijna nooit, ze zei dat ze het niet kon. Ondertussen gaf ze aan dat ze erg verdrietig er van was dat ze mij zo pijn deed en ik kon de verdriet zien. Ze is erg afgevallen, huilt als ze bij mij is aan één stuk door en als we even samen zijn voelt het ook weer goed en is het leuk.
Ik zie dat mijn reactie van vorige week niet geplaatst is, dus er is vast iets misgegaan. Maar wilde even melden dat ik vorige week een 'hoe gaat het' smsje heb gekregen, waarop ik koel en beleefd heb gereageerd. Vervolgens kreeg ik een dag later de vraag of we na zijn vakantie ergens wat zullen gaan drinken?… hoezo open dichte deuren ;-) Na lang twijfelen besloten het toch te gaan doen, geen idee wanneer nog… had dit zo snel verwacht eerlijk gezegd naar aanleiding van mijn vorige twee verhalen…
Klopt onze vakantie was al geboekt en dit kost veels te veel geld om te annuleren. En inderdaad dit is ook de reden van waar wij nu staan en zolang dat wantrouwig blijft, zal t weer mis gaan. Daarom wil ik nu aan mezelf werken en hopelijk zal hij zien dat ik volwassen kan zijn. Maar wat kan ik doen om ervoor te zorgen dat ik het gevoel van vertrouwen weer bij hem kan opwekken? Ik wil dat hij een fijn gevoel bij me heeft en weer in me wilt geloven. Voor nu zal voorlopig mijn afstand van hem houden en hem de ruimte geven.

Toen ze naar Groningen ging, ging ze met de intentie de relatie en het leven daar te combineren, maar ik denk dat het voor haar misschien ging frustreren. Zij wilde los, maar zat toch nog beetje vast. begrijpelijk allemaal, maar als je echt van iemand uit? Het verliefde was veranderd in houden van en ze twijfelde of dat genoeg was. Ik vind van wel, want ik had hetzelfde. Misschien omdat ik wel toe was (23 jaar) aan stap van langdurige relatie als steun en toeverlaat. Elkaars maatje zijn.

Enkele dagen terug is er bij ons zowat een bom ontploft, waarbij er zelfs fysiek iets gebeurd is. Hij had volledig zijn kookpunt bereikt met mij. Natuurlijk ben je altijd met twee, enz. Maar desondanks ben ik mij er wel van bewust dat ik hem heel vaak gekwetst heb. Mijn gevoelens waren soms niet wat ze moesten zijn, of ik toonde het alleszins niet. Sowieso ben ik ook niet bepaald openhartig te noemen. Alles is gewoon een samenloop van een persoonlijke knoeiboel die ik in mijzelf schuilt, denk ik.
Ik vraag me al een tijdje af of ik bindingsangst heb. Overal lees ik bij bindingsangst over mensen die al in een relatie zitten, kort of lang. Het is bij mij niet zo dat ik na een paar maanden relatie af haak, ik begin er gewoon helemaal niet aan. Ik voel me niet snel aangetrokken tot een man (ik ben niet a-seksueel) en verder dan een enkele date komt het vaak niet. Vaak zit ik aan het eind van de date te denken: Als hij me maar niet zoent, als hij me maar niet zoent. De gedachten dat iemand sneller meer wil dan ik, vind ik erg moeilijk. Ik ben niet op m’n mond gevallen, maar dat soort situaties vind ik erg lastig.
Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.
Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Hoewel onze “relatie” op een verkeerde manier begonnen is, denk ik dat ik van mijn kant (al klinkt dit misschien raar) zijn vertrouwen weer moet terug winnen. Ik ben een vrij ongeduldig persoon en vergeef vrij snel en hij is iemand die heel koppig kan zijn en vanuit principe voet bij stuk kan houden… dat blijkt wel uit het negeren voor langere tijd.
Weken gaan voorbij en ik word alleen maar kriebeliger. Mijn ex blijft 'dubbel dubieus'. Het ene moment raakt ze mij aan, doet gezellig en zoekt me op en het andere moment (vooral als ik niet toehap ;) ) is ze kort en houd ze lichamelijk afstand… Eergisteren daarin tegen hadden we een vergadering, ik kwam binnen en mijn ex zat er al. Ik had me netjes aangekleed (to impress) en ik kreeg gelijk allerlei complimenten naar mijn hoofd geslingerd, ik was heel even sprakeloos maar kalm. Ze glimlachte en uiteraard raakte ze me weer even aan. Ze was duidelijk blij over mijn outfit. Na de vergadering zijn we wat gaan eten. Ik vroeg in het luchtledige wie er zin in pizza had… Mijn ex reageerde meteen met ja. Niemand anders reageerde. Heb uiteindelijk nog een collega mee kunnen krijgen omdat ik het idee had, dat alleen met mijn ex gaan nu ook niet gelijk een fijne optie zou zijn.
Creëer afstand tussen jou en hem. Een jongen kan je niet gaan missen als je er altijd voor hem bent. Een geweldige manier om hem je te laten missen is door meer afstand te nemen. Als je normaal gesproken elke minuut van het weekend bij hem bent, plan dan eens iets zonder hem. Ga vrijdagavond iets alleen of met vriendinnen doen, in plaats van met hem. Eerst zal hij het waarschijnlijk leuk vinden om ook iets alleen te kunnen doen, maar als je het vaker doet, gaat hij het missen dat hij je niet in zijn armen heeft.
Mensen storten zich sneller in iets dan ze zouden willen en worden bang. Hun reactie is om weg te rennen in plaats van de confrontatie aan te gaan. Als je rustiger aan doet is er meer tijd voor communicatie en om hem beter te leren kennen, wat de sleutel is voor een goede relatie. In het begin gaat het allemaal makkelijk en vanzelf maar zodra het ietsje moeilijker wordt rennen de meeste mensen weg. Dat zijn gewoonlijk mensen die niet emotioneel beschikbaar zijn. Als je op zoek bent naar iemand die emotioneel onbeschikbaar is, ben jezelf emotioneel onbeschikbaar. Er is iets waardoor je je stort in een relatie.
Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).
Ik ben nu toch al ongeveer twee maanden bezig met haar en ik heb zeer veel grveoelens voor haar en zij ook voor mij, maar ze zegt dat ze ergens twijfelt. Ik werd iets te opdringerig (dat geef ik toe). Na een maand bezig te zijn heb ik seks gehad met haar en toen wou ik echt een relatie met haar. Maar er is ook een andere boy waar ze ‘vroeger’ ook gevoelens voor had. Maar deze jonge zit in haar vriendegroep die ze bijna elke week ziet. Nadat ik zei dat ik het even niet meer zag zitten met haar want het duurde te lang en het leek dat ze me aan het lijntje hield stuurde ze me vier dagen later dat ze me erg mist… dus begonnen we toch terug een beetje te praten. Maar vier dagen daarna kuste ze en deed ze voorspel met die jonge waar ze vroeger gevoelens voor had. Ze heeft dit wel direct verteld aan mij en zei dat ze enorm spijt had en dat ze nu kon beslissen en dat ze zich beter hij mij voelt, dat ze me echt wilt… dusja ik eerst heel boos,maar ik veegeef het haar. Nu praten we terug met elkaar ( vijf dagen erna) maar zegt ze opeens dat ze minder wilt sturen met mij want ze vind het irritant. Ze heeft wel heel veel last van mood swing en kan de ene moment super lief zijn voor mij en de andere moment niet. Ze is vroeger ook bedrogen geweest door haar exen. Ze heeft dus volgens mij (B)(b)indingsangst, maar weet het ook niet of het met een grote B is of met een kleine b. Ze heeft me ook al explicite foto’s gestuurd (3 dagen geleden) en dat styyr je toch ook in vertrouwen volgens mij. Maar ik weet niet wat ik verkeerd doe want het lijkt alsof ze geen relatie wilt want ze wilt altijd wachten. Kunt ge me helpe? Alvast bedankt!

Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Denk niet dat mannen alleen maar aan seks denken. Natuurlijk denken mannen vaker aan seks dan vrouwen, vooral in de puberteit, maar dat betekent niet dat ze aan niks anders meer kunnen denken. Ook mannen denken aan hun vrienden, familie, doelen, dromen en carrière. Het kan zijn dat ze even afgeleid worden als er een mooie, hooggehakte dame voorbij komt. Het is echter niet zo dat de hersens van de gemiddelde man er uit zien als de 18+ afdeling van de videotheek.
Hi Mark, haar beweegredenen om de breuk te rechtvaardigen zijn mij duister. Sommige relaties zijn functioneel in een bepaalde fase van iemands leven. Gaat er een nieuwe periode in, dan 'past' de relatie daar als het ware niet meer bij en wordt er een ruzie of meningsverschil uitgelokt zodat er opeens een 'reden' is voor een breuk. Dit kan volkomen onbewust gaan. Na de introweek was ze veranderd, omdat ze een nieuwe toekomst voor zich zag. Jij hoorde in haar beleving tot haar verleden, en kennelijk begrijpt ze niet dat een levenspartner (mocht het echt serieus zijn) meegaat in de verschillende fases, juist door erover te blijven praten. Dit alles om dat rare 'uit elkaar groeien' te voorkomen. Jammer dat ze het bijltje er dus bij neerlegt, temeer daar ze er zelf last van heeft, je mist en je wil zien. Je kunt haar gewoon zien maar zorg er dan wel voor dat de setting leuk is, dat je er fantastisch uitziet en dat je haar aan het lachen maakt. Al het negatieve gedoe moet omgedraaid worden in iets positiefs. Je kunt aanbieden gewoon vrienden te blijven zodat ze inziet dat het jou echt niet alleen maar om een relatie gaat. Dit haalt soms wat druk van de ketel. Is het echte liefde, dan zal ze haar gevoel vroeg of laat toch gaan volgen en komen jullie weer bijeen. Sterkte, A.
Heb ook een bericht gezien van zijn ex terug waarin ze zegt dat ik een hond ben die de helft van het land heeft gedaan en andere vieze dingen. Respectloos ... Hij antwoordt daar wel op dat ze gek is en zo en dat ze moet stoppen met zo te reageren. Ze klaagt ook in die berichten dat ze als hij nog iets of wat van haar houdt dat hij moet stoppen met mij te zien. Hij weet niet dat ik die berichten heb gezien en ik zeg daar ook niets over ... Hijzelf zwijgt daar ook over. Hij enige wat hij ooit heeft gezegd is dat ze me als een bedreiging ziet.
2. Jijzelf hebt ook wat ruimte en tijd nodig. Je moet jezelf terug vinden en wat perspectief krijgen. Het feit is, je bent een puinhoop na de breuk. En je moet je rustig houden en je relatie grondig analyseren om te realiseren of je ex terugwinnen in je beste belang is. Het kan zijn dat je je ex gewoon mist. Je moet leren genieten van je leven zonder je ex. Je moet jezelf bewijzen dat je gelukkig kunt zijn zonder je ex. Je zult uiteindelijk realiseren dat je je ex niet nodig hebt om gelukkig te zijn. Misschien wil je ze nog steeds, maar er is een groot verschil tussen iets nodig hebben en iets willen.
Uiteindelijk heb ik hem 3 dagen later gebeld. Zijn eerste vraag was of ik mijn haar weer blond had want dat had hij op FB gezien (wat dóet hij steeds op mijn profiel?) Ik heb hem gezegd hoezeer hij mij gekwetst heeft. Hij begreep dit en liet weten dat hij niemand anders heeft. Sterker nog, die griet waar hij mee gezoend had reageerde nergens meer op en had het daarvoor al steeds 'te druk'. Ze had hem nog iets gestuurd van 'ik hoef jou toch geen verantwoording af te leggen van wat ik doe!' Enfin, ik zei dat dit zijn verdiende loon was, en daar moest hij erg om lachen.

De afgelopen weken ging het fantastisch, op ons seksleven na, er was totaal geen sprake van ruzies, soms lichte irritaties, maar dat heeft ieder koppel wel. Hij kwam doordeweeks 1 a 2 keer langs en het weekend sliepen we hier, aangezien mijn ouders 4,5 op zomervakantie waren naar het buitenland. Mijn ex vertelde mij, dat hij de laatste tijd niet als ´koppel´ had ervaren en dat het gevoel voor mij erg geslonken was, hij was minder van mij gaan houden, om mij niet langer aan het lijntje te houden en met vrezen voor een nare toekomst heeft hij het uitgemaakt, het leek hem beter nu, dan wanneer we al kinderen hadden en zouden samenwonen.
Ik denk dat ze nu ergens een block heeft! Ze smst niet meer terug of ze stuurt ook niets meer uit haar eigen. Ze geeft de ene bizarre reden dan de andere voor niet hoeven af te spreken.Ze zegt elke keer zo: We zien alles hetzelfde in wat we zoeken op gebied van een relatie maar de vonk om verliefd op je te worden is er niet. Ze zegt nu dat ze veel liever mij wil houden als goede vriend en dat ze ook niet kan zien wat de toekomst brengt.
Ben op deze site terecht gekomen omdat ik naar 3 jaar relatie zelf ook aan de kant ben gezet, dit is inmiddels alweer 6 weken geleden maar het doet nog steeds heel veel pijn, zit echt in een put die eindeloos naar beneden valt, denkende dat er geen mooie tijden in mijn leven komen, wat een hel zeg en omdat hij zelf bij me is weggegaan en ik taal nog teken van hem hoor is het wat mij betreft niet afgesloten en blijf je zitten met de vraag, had ik zus maar gedaan of had ik zo maar gedaan, het antwoord hierop kan ik in mezelf niet vinden want had echt het idee dat het supergoed ging tussen ons, wel was hij de laatste weken wat stiller dan voorheen omdat hij in zijn maag zat met zijn zoontje dat eens in de 2 weken kwam en er in mijn huis geen plaats was voor een extra kamer, (wist i toen die bij me introk al) die sliep dus op een streshbed als hij er was.
We zijn inmiddels weer een paar maanden verder en het contact met hem is zodanig dat wanneer ik toenadering zoek hij daar normaal op reageert (dus niet negeert). Het contact komt wel nu alleen van mij af. Hij heeft mij laten weten dat hij bang is geworden door mijn “stalker” gedrag maar sluit het niet uit in de toekomst iig weer met mij af te spreken… op wat voor termijn zegt ie dan ook weer niet. Wat dat betreft moet ik het maar “afwachten”… we zien het dan wel… het liefst beginnen we dan op een rustige manier een open en eerlijke relatie. Maar als dat er niet in zit wil ik gewoon een afrondend gesprek met hem waarin we hopelijk beiden open en eerlijk kunnen zijn over wat is geweest.
2 dagen geleden belde mn vriend me midden in de nacht om te vertellen dat hij denkt dat hij niet meer verliefd op me is en het uit ging maken.. Toen ik het hoorde moest ik overgeven en heb ik de hele nacht gehuild. Ik zag het totaal niet aankomen omdat ik nog smoorverliefd op hem ben en dacht dat hij dit ook op mij was, de dag er voor hebben we namelijk nog een leuk en liefdevol weekend gehad.. nu heeft ie me gister opgezocht om te praten en kwam het er op neer dat zijn hoofd te vol zit (stres om andere dingen) waardoor hij niet meer weet wat hij met mij moet. Hij wil nu een pauze en heeft meerder keren gezegd dat hij me over een tijdje wel terug wil maar dat hij tijd nodig heeft… mijn vraag is wat moet ik nu doen? Hij wil contact houden maar wel minder maar moet ik afstand nemen? Het is van de een op de anderw dag gebeurd terwijl hij altijd heeel verliefd doet als we elkaar zien en ik ook echt iets tussen ons voel wat ik nooit eerder heb gevoeld. Ook zit hij er zelf hwel erg mee en moest hij ook veel huilen toen hij het vertelde..
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.

Velen zijn je voor gegaan. Als je partner het huis heeft verlaten, je vriend of vriendin je de bons heeft gegeven, of je hebt spijt van het einde van je relatie, dan is het alsof een stuk van je ziel is meegenomen. Zoals jij was, met je ex, zo ben je bij geen ander. En als die kant van jezelf je beviel, zul je de littekens van de verbroken relatie steeds weer voelen. Als een relatie is gestopt, kun je alleen nog denken aan de goede tijden die je gehad hebt. Idealisering van het verleden. Je kunt je eigen aandeel in de zaak onder de loep nemen, onderzoeken waarom het fout ging, maar de hamvraag die opkomt na beëindiging van een relatie is bij maar liefst 35% van de geliefden: 'Hoe krijg ik mijn ex terug?'. Want een leven zonder je ex lijkt verspilde tijd, en de dagen vullen zich met een tergend gemis.
Ondertussen waren we terug samen, alles ging redelijk goed, met hier en daar een kleine wrijving, de reden dat het daar voor uitwas, was omdat ik te weinig aandacht en respect voor haar had, nu zegt ze dat we niet bij elkaar passen, en dat het haar ook zeer doet, en dat ze geen toekomst in ons ziet, maar toch is ze boos als ze me tegen komt op een dating/profiel site. Ze vraagt om haar met rust te laten, doe ik dat is ze boos dat ik haar niet meer stuur, wat moet ik van dit alles denken? Het is nu zo een kleine week terug uit tussen ons. Greet Eric Reactie infoteur, 24-09-2012

Sommige paren hebben veel gezamenlijke tijd nodig. Ze versturen elkaar voortdurend berichten, telefoneren regelmatig en zouden het liefste elke vrije minuut met elkaar doorbrengen. Anderen vinden het prettiger elkaar enkele avonden per week te zien. Hoewel de wens naar gezamenlijke tijd varieert per persoon en per koppel, zijn toch veel mannen bang om in een relatie gepusht te worden. Ze denken dat hun relatie zoveel tijd in zal nemen dat ze geen tijd meer zullen hebben voor de activiteiten die zij zelf leuk vinden.
Hi Lana, met een herstart geef je hem wederom de gelegenheid je te kwetsen, niet doen dus. Hij moet goed voelen wat hij kwijt is: jou. Kwel hem dus gerust, want het wordt tijd dat de balans wordt teruggebracht. Denk je na verloop van tijd dat ie genoeg heeft 'geleden', bouw dan de vriendschap weer op en suggereer niets anders dan dat. Wil hij daar niets van weten en begint ie weer over 'liefdesverdriet' en dergelijke, dan weet je dat hij niet zoveel waarde hecht aan een stevige vriendschapsband. Fout dus. Lukt het hem en jou wel om straks weer contact te hebben zonder de druk van een relatie, dan zijn de kaarten al veel beter. Spreek gerust eerdaags af maar zeg niets over je intenties. Laat hem raden hoe je je voelt door zich in jou te verdiepen. Hij moet de aandacht dus eens intensief naar jou verleggen en je proberen te begrijpen, in plaats van te huilen en zichzelf de goot in te drinken. Het leven draait niet alleen om hem. Groetjes, A.

We hadden het over samen eten, mijn ex leek dat wel gezellig. Prima, maar nadat ik uitgenodigd was bedenkt mijn ex ineens of collega C misschien ook wel meewil? (dat is dus niet mijn maatje R). Net alsof ze niet alleen met mij in een situatie wil zijn. Telkens is er iemand bij. Wat voor gedrag zal dit zijn? Ze hoeft mij niet te vrezen hoor, ik heb haar in weken al niet verkeerd aangeraakt o.i.d. Eerder als het uit was, keken we rustig film samen of zaten we gezellig te eten. Dus waarom nu die vreemde benadering?
Het is nu al 3 dagen uit en ik ben kapot , ik zoek overal info over borderline en Add t liefst vecht ik voor hem maar hy wilt t echt niet meer.. Terwijl ondanks alles onze relatie top was , enige wat hij vraag is rust en ruimte .. T doet me pijn maar knoet t m geven.. Ik hoop dat hij en ik weer bij elkaar komen. Ik weet niet of dit zijn stemmingswisselingen zullen zijn omdat hij weet dat ik niet bij hem weg zou gaan , of omdat hij het echt meent.
Gun je jezelf en je ex die tijd, dan kan het verlangen naar elkaar alleen nog maar sterker worden. Door het groeiende verlangen, en het bewaren van afstand, zal je ex zich ook beter de mooie momenten kunnen herinneren. Eventuele negatieve emoties zwakken af. Na enige tijd zal je ex minder moeite hebben om je weer onder ogen te komen. Tenminste, als jij je gedraagt volgens onze adviezen, en dat is: je wereld en interesses verbreden, uitgaan met vrienden
We waren bijna een jaar samen en net voor wij een jaar samen waren maakte hij het uit omdat ik tegen hem was ingegaan omdat hij erg gemeen was tegen mij en altijd zei van 'ni plakke' als ik 2minuten bij hem stond.. En ik was daar erg boos om geworden na een tijd, hij maakte het uit en zei da hij ineens ni meer van mij hield. Ik mis hem eigelijk mega hard hoe kan k die terug krijgen?
Ik zou zo graag hulp willen die ervoor zou kunnen zorgen dat hij gewoon weer bij mij terug komt want het is zo vreemd, als ik bij hem ben, dan knuffelen we heel veel en hij streelt me de hele tijd en geeft lieve kusjes en het gaat niet eens altijd om het seks maar gewoon mijn gezelschap en hij voelt natuurlijk mijn diepe liefde voor hem, maar ik laat me niet kennen bij hem, altijd vrolijk en gezellig
Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:

Nu zijn we opnieuw een jaartje half samen, maar ik stel vast dat de laatste tijd ik me toch niet zo super voel. we leven in een sleur. Altijd zijn de kinderen er en nooit hebben we tijd voor ons samen. ik heb dit al een paar keer laten vallen maar dit zonder veel succes. Ook zijn we op liefdes vlak veel achteruit gegaan in het laatste jaar. We leven samen maken geen ruzie maar meer is er niet meer. Ik weet niet wat te doen en voel me soms dagen slecht.


In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.

Hi Hoopvol, tja, dit is zijn manier. Iedere man doet het weer een beetje anders. Of je de echte vertrouwdheid waarin je openlijk over je onzekerheden kunt praten ooit (weer) kunt oproepen is natuurlijk wel de vraag. Tot op heden kan hij je verwarring niet wegnemen, maar misschien komt daar verbetering in als je preciezer op de hoogte wordt gehouden van zijn handel en wandel. De sms'jes die hij dus stuurde zijn goed. Hij wilde niet dat je vertwijfeld alleen zou zitten. Zou hij wat lessen geleerd hebben? ;) Groetjes, A.
Hi Hoopvol, hardlopers zijn doodlopers, en hij loopt nu ineens wel heel erg hard van stapel. Bij zulk gedrag moet je echt heel erg uitkijken. Misschien heeft hij wel een tijdelijke ruzie met die ander, en mag jij nu zijn tijd invullen. Niet doen dus. Het is goed dat je zelf geen contact met hem opneemt. Zorg ervoor dat je voor wat betreft je eigen agenda een hele reeks smoezen klaar hebt. Zo kun je hem netjes op de lange baan schuiven. Precies die baan waar hij op past ;). Groetjes, A.
Laatst hadden we afgesproken om onze spulletjes aan elkaar terug te geven, hij kwam naar mijn huis toe. In het begin was het zoals ik wel had verwacht een beetje ongemakkelijk maar daarna werd het best gezellig! Ook vond ik het wel gek, maar toch stiekem ook erg fijn, om te merken dat hij een beetje jaloers was omdat hij dacht dat iemand me aan het versieren was. Later zei ik tegen hem, hoe onbegrijpelijk zijn keuze ook voor me is, dat ik me erbij heb neergelegd (ik moet wel toch.). Hier reageerde hij vet raar op, eerst was het hoe kun je je er nou bij neerleggen als je het niet snapt? Ik zei toen dat ik nu aan mezelf moet denken en me dus moet neerleggen bij de feiten. Ik zei ook dat ik wel had verwacht dat hij een soort van opgelucht zou zijn om te horen dat ik me bij ZIJN keuze heb neergelegd. Toen kwam er dus met moeite uit zijn lippen geperst dat hij het niet zo leuk vond om te horen.
Heb je je wel eens afgevraagd waarom mannen ineens geen interesse meer hebben in een relatie? Het ene moment kan alles er nog zo goed uitzien en dan opeens – daar gaat hij. Heb je eens een leuke avond met een man gehad waarbij je een sterke wederzijdse aantrekkingskracht voelde, dat jullie dezelfde interesses deelden en zijn jullie misschien ook nog intiem geweest? En heb je daarna nooit meer wat van hem gehoord? Of was het een tijdje aan, zei hij precies wat je wilde horen, was hij de perfecte man voor je en toen werd hij opeens koud en afstandelijk of maakte hij het uit? Lees dan verder.
Ik begin het mezelf af te vragen of hier blijven wel zo gezond is… Ik kan eventueel terug naar huis. Een tijdje geleden vertelde hij ook dat hij interesse heeft in iemand bij hem op het werk. Ik snap niet dat je een relatie met kind zo snel kunt weggooien. Maar blijkbaar zat hij hier inderdaad al langer mee. De gedachte om hem met iemand anders te zien is ook heel zwaar om niet te zeggen ondraaglijk… Hopelijk slijt dit.

Hallo,ik had 2 maanden terug 8 maanden iets met een jongen uit m'n klas. Helaas is het nu uit maar ik zou hem nog heel graag terug willen. Als eerst heb ik heb niet met rust gelaten wat ik misschien wel had moeten doen. Hij is nadat het uit is nog een paar keer langs geweest en deed toen heel aardig en lief maar alsnog op whatsapp deed hij later dan weer bot. Het is nu al bijna 2 maanden verder maar ik kan hem nog niet uit m'n hoofd zetten. Ook deed hij de eerste maand toen het uit was heel lullig maar misschien was hij gewoon boos,dat weet ik niet zeker. Ik heb nog redelijk veel contact met hem gehad met soms een paar dagen met stilte er tussendoor. Ik heb niet meer met hem gesproken sinds donderdag maar zoals ik zei hij zit in m'n klas dus negeren is geen optie. Ik had gevraagd of die langs wou komen zodat we erover komden praten (hoe we op school tegen elkaar doen) maar hij bleef het uitstellen dat het op het punt kwam dat ik de heletijd bleef vragen of die nou wel kwam ja of nee. Uiteindelijk heeft hij gezegd dat ik hem niet kon dwingen (wat niet de bedoeling was of is) en dat we ook niks hadden wat natuurlijk klopt toen zei hij dat hij zelf zal bepalen wanneer die langskomt en als een pissige reactie had ik gezegd "als het aan jou ligt duurt dat honderd jaar" waarop hij antwoorden met nee alsnog heb ik gezegd dat ik niet meer met hem wou praten etc. Hij wist dat ik nog dingen voor hem voelde en dat ik school afschuwelijk vond. Ik ben ten einde raad het liefst heb ik hem terug en het leuk op school kan alsjeblieft iemand me goede raad geven? Gr charon
Zoals ik het hier allemaal lees , zit het bij mij nog wat ingewikkelder ! Ik en mijn man zijn al 13 jaar samen ( ik was amper 19 jaar als we trouwden) dus van die 13 jaar zijn we al 2 jaar gescheiden , maar we woonden wel nog samen ,.... Hij kon jiet zonder mij , ik niet zonder hem blablablabla , je kent het he . De reden van de scheiding was omdat hij iemand anders leerde kennen , waarom ? We hadden elke dag ruzie dus werd verliefd op,een ander . Bon toch gescheiden maar nog samen . Tot over 2 weken nu komt hij op een vrijdagavond binnen en zegt hij dat hij alleen gaat wonen ( schuins over men deur ) dat hij mij altijd graag gaat blijven zien en er altijd zal zijn voor me ( ik heb geen ouders , broers of zussen , ook geen echte vrienden ) met als reden : ik maak de keuze dat jij eigenlijk al eerder hebben moeten doen en voila weg was hij pfffff . Nu we hebben 4 kids samen , Co ouderschap .... Week , week dus . En we zien elkaar dus regelmatig wat er niet gemakkelijk op maakt . Hij komt binnen , zoent me , koffie drinken , komen eten bij me , maar als het zijn week is met de kids nodigd hij mij niet uit om te eten , we wonen zo dicht bij elkaar , hij zend naar me ik hou nog steeds van jou of ik mis je , maar hij komt niet af ???? Dat begrijp ik niet waarom zulke berichten en geen moeite doen ??? Nu ik bericht nog met moeite op zen berichten , direct van alles ok , ik heb je niet meer gehoord ? Ik heb zoiets wa interesseerde jou nog , begrijp het niet , speelt hij nu met me ? Hij is wel verleden week zondag blijven slapen , niets gebeurd , wat ik ook raar vond , hij gaf de reden aan van morgen moet ik daar terug zitten ik vind het geen goed idee . De volgende morgen gaat hij gaan werken en zend hij me , weet je schat ik hou nog steeds van jou .... Nu weet ik het niet meer , en ik zie hem ook niet ? Waarom zulke berichten ,... Help me aub , moet ik terugzenden ??? Wat moet ik doen ? Groetjes nathalie
×