Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet
sinds twee weken is mijn relatie van ruim een jaar voorbij. Hij heeft het beëindigd omdat we de laatste tijd vaak ruzie hadden. Hij verlangde daardoor minder naar mij en zijn gevoel werd minder. Ik moet zeggen dat ik de ruzies ook vrij vervelend vond worden. Deze kwamen eigenlijk vooral omdat hij het heel erg druk heeft met stage en sport ook vragen zijn vrienden heel veel van zijn tijd. Het ging heel snel eerst wilde hij er nog voor vechten en een dag later wist hij zeker dat het niet meer kon. Hij kreeg steeds het gevoel dat hij me niet waard is. Ik mis hem vreselijk en hou heel veel van hem. Hij stond niet meer volledig achter de relatie, hij moest echter zo erg huilen en zei dat ik het meest belangrijke meisje uit zijn leven ben en dat hij van me houdt. Hij zegt steeds dat hij met me wil trouwen. Ik heb nu al een week geen contact gehad, hij mailde me 2 dagen geleden in de mail stonden nog eens de redenen waarom hij de keuze heeft gemaakt. Dat hij het zwaar heeft en me heel erg mist. Ook zei hij dat hij over 8 jaar met mij wil trouwen, kinderen een huis kopen. Dat ik het mooiste liefste leukste meisje ben dat hij ooit kan krijgen. En dat hij zoveel van me houdt. Ik mis hem en wil hem het liefst terug, maar loop niet achter hem aan. Alleen hoe kan ik dit afsluiten als hij zulke dingen tegen me zegt. Ik ben zo verward. Wil het deels afsluiten maar als hij zulke dingen mailt is het zo moeilijk en wil hem natuurlijk het liefste terug. Wat moet ik doen ?
Ik en mijn vriendin zijn al een aantal maanden uit elkaar nadat zij de stap gezet heeft een einde te maken aan onze relatie van 5j. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee en zie ze nog ontzettend graag! Ik weet waarom ze de stap gezet heeft en ben haar ook dankbaar omdat ik nu besef hoe graag ik ze zie en waarom het fout gelopen is. Ik wil er dan ook alles aan doen haar te bewijzen dat we het ook anders kunnen aanpakken. We hebben nog contact gehouden omdat we wel vrienden willen blijven. Maar doordat zij merkte dat ik nog steeds gevoelens voor haar had hebben we nu wat minder contact met elkaar. Nu sturen we af en toe een sms maar als ik iets vraag over persoonlijke dingen dan klapt ze dicht. Ze vindt wel dat we nu goed bezig zijn en dat ik geen schrik moet hebben dat ik haar nooit meer zal horen door nu even door te bijten.
Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.

Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Ik snap je gevoelens echt helemaal. Ik zou precies ook zoiets hebben dat ik hem alsnog achterna zou gaan omdat ik anders bang zou zijn dat hij me vergeet maar eigelijk is het gewoon beste om hem te wissen en te wachten tot dat hij met een bos rozen voor je deur staat. Zoals ik t lees geeft hij wel echt om je maar is hij er nog niet klaar voor ik denk dat dat wel goed komt in de toekomst maar dat het tijd nodig heeft.

Heb ook een bericht gezien van zijn ex terug waarin ze zegt dat ik een hond ben die de helft van het land heeft gedaan en andere vieze dingen. Respectloos ... Hij antwoordt daar wel op dat ze gek is en zo en dat ze moet stoppen met zo te reageren. Ze klaagt ook in die berichten dat ze als hij nog iets of wat van haar houdt dat hij moet stoppen met mij te zien. Hij weet niet dat ik die berichten heb gezien en ik zeg daar ook niets over ... Hijzelf zwijgt daar ook over. Hij enige wat hij ooit heeft gezegd is dat ze me als een bedreiging ziet.
Nu wil hij geen contact meer, leest sms'jes en mails van mij niet, beantwoord niks, en had mijn laatste spullen in de schuur gezet. Afgelopen dinsdag heeft hij wel nog afscheid s'avonds laat genomen toen ik al vertrokken was. Ik heb alle fouten gemaakt en hem nog geen seconde met rust gelaten. Zijn laatste reactie was, al wordt het niks met ex tussen ons in elk geval nooit meer. Dat is mij nu wel duidelijk. Met zijn ex heb ik in een boze bui afgelopen dinsdag ook contact gehad. Zij zegt hij komt wel bij je terug tegen mij heeft hij dit ook zo vaak gezegd… Komt hij terug? De overige keren had hij nu allang weer contact opgenomen! Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 29-08-2012
En dan zijn er ook nog redenen als bindingsangst. Een reden die niets met jou of met de relatie te maken heeft. Hij wil gewoon geen relatie omwille van de angst. De ene dag ben je fantastisch en hebben jullie een geweldige date en ontzettend fijne seks en de volgende dag ziet hij het niet zitten, vindt hij je toch niet goed genoeg. Je snapt er niets van en dus schiet je ook niet op. Opgepast ook met mannen/vrouwen die bindingsangst net gebruiken om je aan het lijntje te houden en te profiteren van je klankbord, goodwill en seks omdat jij denkt dat je met tijd wel alles zal helen…

Nou om eerlijk te zijn en ik wil mezelf echt niet op een voetstuk plaatsten, ik zie haar gedrag niet terug naar anderen toe ;). Ik ken mijn ex natuurlijk goed en ik zie dat mijn lange 'afwezigheid' haar toch wat op beginnen te breken. Zoals het artikel ook aangeeft 'geef rust'. Ik sta nog steeds in de 'afstand modus' en ik merk gewoon dat hoe meer ik mijn afzonder/gereserveerd opstel, hoe minder 'vrolijk' mijn ex is… Waarom geeft ze mij bv uit de gein een schop onder mijn achterwerk, terwijl we maaaanden niet eens normaal met elkaar communiceerden? Lijkt bij mij op aandacht vragen. Waarom weer nieuwsgierig zijn en jaloers kijken als ik een ander aandacht geef? Ze zit ook constant met haar mobiel te klungelen om vervolgens hardop te zeggen dat ze even aan het smsen is en snel even naar mij kijkt of ik wel kijk…


Ondertussen speelt hij blijkbaar thuis gewoon het spelletje verder (hij is 24 en woont niet meer thuis, maar passeert wel af en toe) en als er iets over mij gevraagd wordt, doet hij of er niets aan de hand is. Ik weet helemaal niet wat ik daarbij moet denken, maar het lijkt alsof hij schrik heeft van de reacties die hij ongetwijfeld zal krijgen als hij het vertelt.
Op welk punt het mis ging, kun jij zelf het beste beoordelen. Zoals je schreef vond ze dat je te weinig moeite voor haar deed, maar zo'n opmerking is weinig concreet als een relatie eenmaal vaste grond heeft. Laatst op de bank vond ze kennelijk dat je wel weer moeite had gedaan, namelijk pogingen om haar terug te krijgen, wat ze 'beloonde' door te zoenen. Het is goed dat je wederom een pauze hebt ingelast maar deze hoeft in dit geval niet zeer lang te duren. Vraag na een aantal weken eens hoe ze zich voelt en je hebt alleen al met die zin veel gewonnen. Vrouwen zijn er gek op om over gevoelens te praten, ook al begin jij misschien al te geeuwen bij dat onderwerp ;). Het gaat erom dat ze straks als jullie praten haar ei kwijt kan, zodat er niets meer tussen jullie in staat dat later weer in negatieve zin opborrelt. Met een schone lei en 'zand erover' is er nog heel veel mogelijk. Hopelijk kan ze die volwassenheid opbrengen en blijft ze niet steken in het herhaaldelijk afdwingen van een breuk omdat mevrouw geen aandacht krijgt… ;D. Succes, A.
Dat ze vreemging was vanwege de sleur in je relatie. Die jongere man laat haar jong voelen. Heeft als vrijgezel leuke hobbys en een frisse jonge omgeving. Nou wil ik niet zeggen dat je je 13 jaar jonger moet gaan gedragen. Maar eens goed nadenken waar de vonk is ontstaan. Waarom is ze verliefd op je geworden. Is het een romantische dans? Was het die nacht bij een kampvuur starend naar de sterren? Herbeleef dit samen. Wees creatief. Vecht voor je relatie. Nu ze nog niet kan kiezen!
Mijn vriend van 2 jaar is pas geleden bij me weg gegaan. We hadden laatste tijd best veel ruzie en hij wou dat oplossen maar ik kwam met een week "rust" waardoor hij boos werd. Na 1 week niet gesproken te hebben hebben we elkaar gezien en vertelde hij mij huilend dat dit misschien beter was. We knuffelden zelfs 2 uur lang Nu stond hij gisteren wel voor mijn deur en hebben we gezellig gekletst en geknuffeld en wou hij niet dat ik weg ging. Daardoor vroeg ik hem vandaag wat er nou precies was en hij zei me dat hij tijd nodig had en het niet definitief uit zou zijn..? Wat zou ik nu moeten doen.. Vind het zo eng tijd te geven
×