Hi Nina, je vertelt jullie leeftijden niet, maar zoals ik het lees is je ex totaal niet toe aan 'de keus van zijn leven'. Hij is vijf jaar met jou samen geweest, maar kennelijk niet met de bedoeling dat het voor altijd is. Zoals hij het uitmaakte is natuurlijk stuntelig, maar dat komt vooral omdat hij je elke dag voorzag van fraaie woorden die inhoudelijk niets voorstelden. Wie het nodig heeft om dagelijks te zeggen dat ie zoveel van je houdt, twijfelt klaarblijkelijk zelf aan die liefde. Want 'het weten' dat je van iemand houdt, hoeft niet zo vaak te worden uitgesproken. Het is een wederzijds weten. Bij jouw ex kwam de aap dus uiteindelijk uit de mouw toen hij uitsprak dat hij niet wist of hij met je verder wilde en daarna de ijskoude pets in je gezicht met de woorden: 'je moet beseffen dat ik niet meer bij je terug kom'. En op facebook zie je nu dat hij geniet van zijn vrije tijd. Precies wat ie wilde, dus voor hem was de breuk een verlossing. Zie je hem vrijdag draai dan de rollen gigantisch om. Begint hij er weer over dat hij geen relatie met jou wil, zeg dan dat je daar ook niet over peinst. Dat hij blij mag zijn als jij HEM nog terug zou willen. Houd dit ook vol. Dit klinkt alsof een ruzie op komst is, maar is nodig om hem bij te brengen dat de wereld niet om hem draait. Dat er vele concurrenten zijn die zijn plaats maar al te graag willen innemen, en dat je dus niet van hem afhankelijk bent. Laat geen emoties zien, maar zie er oogverblindend en overweldigend sexy uit. Zo ziet hij direct wat hij laat lopen… ;). Sterkte, A.

Ik heb zojuist het bovenstaande artikel gelezen, mijn vriendin heeft de vorige week ook een punt achter onze relatie gezet van 2, 5 jaar. In mijn ogen zaten wij in een kleine sleur, het ging misschien ook wel wat minder. Ik bedoel dat zij de nodige stress had van stage (niet wat ze er van verwacht had) en gezondheids problemen in de fam. en ik van school (3 weken).
Probeer niet om hem je te laten missen zodat je hem kunt manipuleren. Het is normaal dat je wilt dat je ex je mist als je weg bent, vooral als hij jou gedumpt heeft. Maar als je te veel bezig bent met hem je laten missen, werkt dat misschien wel averechts. Je raakt geobsedeerd door wat hij denkt, in plaats van dat je verder gaat met je leven. Geef jezelf en hem wat rust en probeer hem niet te manipuleren als het al uit is.
Ik heb ergens de stille hoop dat hij doordat hij dit nu voor het eerst heeft, beseft wat hij 'kapot' heeft gemaakt. Ik kreeg overigens zaterdag een berichtje van hem dat ie me vraag nog wou zien voordat hij wegging (het is vervroegd naar eind oktober) en dat hij nog steeds alles meende wat hij heeft gezegd (dat ie me terug wil en wil veranderen etc.). En dat ie het heel erg moeilijk heeft met de keuze die ik heb gemaakt…
Ik volg al een tijdje de website en ook het verhaal over jouw ex. Het laatste verhaal, over dat jullie samen wat leuks hebben gedaan en hoe dat verliep (zowel tijdens als na de 'date') kwam mij zo vreselijk bekend voor… mijn ex, toen ik hem ook nog zag, was tijdens 'dates' ook precies zo als die van jou, 'vol' van je, flirterig (soort van), helemaal enthousiast… en dan dag erna onwijs verslapen. Ik praatte dit soort gedrag altijd goed, mijn ex deed altijd zijn eigen ding, hoe hij het wilde en wanneer… inclusief slordig omgaan met afspraken (en zeg nou zelf; als je iemand vreselijk leuk vindt en voor iemand wil gaan, ga je niet slordig om met afspraken). Ik weet ook niet precies waarom ik reageer omdat ik jouw ex ook helemaal niet persoonlijk ken en het misschien helemaal niet kenmerkend voor hem is hoor, maar hoop gewoon niet dat het zo loopt als bij mij en mijn ex uiteindelijk. Bij mijn ex ging het zelfs zo ver dat ie op een dag doordeweeks 's nachts aanbelde en mij de liefde verklaarde (net nadat hij de week ervoor duidelijk NEE gezegd had) en mij helemaal terugwilde enzovoort, en 2 dagen erna smste "Sorry had ik nooit moeten doen en meende ik niet''. In ieder geval, mijn ex bleef altijd in de twijfelstand staan, hierdoor heb ik me laten meeslepen omdat ik geen nee tegen hem kon zeggen en heeft het een jaar geduurd totdat de bom barstte en ik hem nu ook eigenlijk nooit meer echt wil zien of spreken (door drama). Het werkt enorm om helemaal geen contact meer te hebben om over iemand heen te komen, maar ja mijn ex was dan ook echt een lul… dus maakt dat het uiteindelijk ''makkelijker''… maar ik heb het zelf ook laten gebeuren. Naja, zie dit berichtje meer als een soort iets wat voor mij bekend in de oren klinkt, en als dat soort gedrag vaker voorkomt in de toekomst (verslapen, vaag met afspraken etc) dat dat geen goed teken is. Succes en hoop dat het uiteindelijk allemaal voor jou goed verloopt! Groet, Anoniempje.

Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.

Hi Broken Woman Again, op basis van deze gegevens is dit niet een ex die je moet terugwillen. Al waar hij mee komt is: tegenstrijdige teksten, eisen, beschuldigingen aan jouw adres, relatief veel aandacht voor anderen, en nu alweer de tweede breuk waarbij hij je nog eens inpepert dat hij zoooo zeker van zijn zaak is. Bah. Delete deze man uit je hoofd en kijk eens rond. Voor iedereen is wel een geschikte partner te vinden. Voor jou ook ;). Sterkte, A.
Thuis heb ik haar een handgeschreven brief gestuurd waarin ik uitlegde waarom ik zo van haar houd, waarom ik verliefd op haar ben geworden en ook dat ik weet dat ik fout heb gehandeld door haar te pushen en haar niet de tijd heb gegeven waar ze wel om had gevraagd en dat mijn wens om haar terug bij mij te hebben op/tot dat moment belangrijker voor mij was dan haar wens om even met rust gelaten te worden zodat ze kon nadenken. En nogmaals dat we het contact beter konden verbreken tot we beide ons draai hadden gevonden.
Hoi, ik heb een relatie van 2 jaar, we zijn 5 maand getrouwd, maar toen ik 6 weken geleden thuis kwam was mijn vrouw vertrokken met de noorder zon. de week voor ze vertrokken was zijn we op restaurant met andere mensen gaan eten, en er kwam een gesprek aan tafel over liegen en bedriegen in een relatie, in mijn 1st huwelijk heeft men ex mij altijd bedrogen en me voor jaren in de schulden gezet, waar ik niets vanaf wist toen, dus ik antwoord in het gesprek van als er ooit nog 1 vrouw mij zo zou flikken die maal ik kapot denk, gewoon onder mensen en niet tegen mijn vrouw. een paar dagen later kwam mijn zoon thuis van school en men vrouw was met haar kinderen vertrokken naar haar moeder, dit is nu 6 weken geleden. ze zegt dat ik haar bedreigde en dat ze wil scheiden. verder wil ze totaal geen contact met me, ik heb de eerste weken het proberen te forceren om contact te leggen, omdat ik eigelijk niet weet wat eraan de hand is en dat ze met alle papieren weg was zodat ik van niets wist wat er allemaal betaald moest worden en noem maar op, tot op heden wil ze nog steeds geen contact, gisteren had een vriendin met haar gebeld, om te vragen hoe het was en ze gaf als antwoord ik wil er niet over praten, hij heeft me het leven zuur gemaakt en wil verder met mijn leven maar zonder, hem, mijn vraag is nu hoe ik het vertrouwen van men vrouw zou kunnen terug winnen, want eigelijk hebben we nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, soms wel meningsverschillen ivm de kinderen. valt dit nog te redden met de tijd
In april kregen we dus iets, ik leerde haar zoontje kennen en vanaf dat moment was het geweldig. Het klikte enorm tussen ons en het ging ook super met haar zoontje. Ook zij vond het geweldig hoe ik met hem omging. In mei zijn we samen (zonder haar zoontje) al een weekje naar Frankrijk geweest, juist doordat we in Nederland samen maar weinig leuke dingen konden doen. Het was heerlijk! We hebben echt een week alleen maar van elkaar genoten. Ook de maand erop (juni) was geweldig, we zagen elkaar 3-4 keer per week en voelden beiden gevoelens die we nog nooit voor een ander hadden gevoel, we hadden elkaar 10 jaar eerder moeten leren kennen, we zouden al die tijd inhalen, hadden het soms al over (meer) kinderen, samenwonen etc, maar dan met name uit enthousiasme en fantaseren. Ik werd in juni 30 en ze had echt moeite gestoken in het cadeau, allerlei fotolijstjes met foto’s van ons, van haar zoontje en ik, van haar zoontje en zij, een foto van waar we elkaar leerden kennen, een foto van de snelweg (omdat we immers zoveel op en neer reden) etc. Ook een hele lieve kaart erbij waarop stond dat dit mijn eerste verjaardag samen was en dat er nog velen zouden volgen als het aan haar lag. Daarnaast schreef ze dat ik zo speciaal voor hen was. Kortom; we waren samen zo gelukkig!
Hierna heb ik een dag gewacht en vroeg ik haar of ze zin had om iets te gaan drinken. Hierop kreeg ik terug dat ze daar nu geen behoefte aan heeft en als ze dat wel heeft mij wel vraagt en dat ze niet zoveel wilt chatten, hoewel ze daar zelf mee is begonnen, reageert ze dus duidelijk geirriteerd. Hoewel ze dus heel hard heeft geroepen klaar met mij te zijn krijg ik de indruk dat ze mij nog niet helemaal los heeft kunnen laten.
Bekende Buren maakt gebruik van cookies om de website te verbeteren en je voorkeuren te onthouden. De noodzakelijke en statistiek-cookies verzamelen geen persoonsgegevens en helpen ons de website te verbeteren. Met jouw toestemming plaatsen onze adverteerders tracking cookies om de advertenties af te stemmen. Ga je voor een optimaal werkende website inclusief embedded content druk dan op Accepteren.
Ondertussen heb ik al het contact verbroken. Op social media heb ik haar ook verwijderd omdat ik me zelf gek zat te maken door de hele tijd alles te checken. Via haar zus kreeg ik een paar dagen terug een berichtje met o.a de mededeling dat het weer een stuk beter ging met haar. Het komt op mij over alsof het met haar nu goed gaat en ze verder is gegaan met haar leven en er dus ook niet mee zit dat onze relatie stuk is gelopen. Dat is een rot idee.

Na een aantal maanden dat we hadden begon ze al over samenwonen waar ik nog niet aan toe was..Ik vond ook niet dat zij daar aan toe was omdat ze nog thuis woonde en net uit een relatie van 6 jaar kwam waarmee ze volgens mij al samenwoon plannen had. We zijn na ongeveer 1 jaar bij een appartement wezen kijken, ik twijfelde nog steeds of ik wel wou samenwonen maar ik wou best kijken ( misschien veranderde mijn mening).. Ik zat/ zit sowieso op een kamer waar ik niet op mn plek zat en ik had stiekem een aantal maanden eerder al gekeken naar een andere kamer. Stiekem omdat ik nou niet bepaald het gevoel had dat zij dat zou waarderen omdat ze zo met het samenwonen zat. Appartement was niks geworden.


In de zomer van 2012 heb ik R. ontmoet. R. was gelijk verliefd op mij en helemaal gek op mij. Ik vond het een hele leuke jongen, maar verliefdheid was er nog niet bij mij, maar die is later wel gekomen. Omdat het ongeveer net 6 maanden uit was met een ex waarmee ik 4 jaar heb gehad, vond ik het lastig om gelijk iets nieuws te beginnen, dus in het begin was ik nog wel meer afstandelijk. Ik werd steeds verliefder op hem, maar daarbij komend werd ik ook onzeker. Ik vond hem leuk en wilde hem het liefst voor mij. Krampachtig was ik onzeker. Maar omdat wij ver van elkaar wonen is het soms lastig om af te spreken. Ik wilde weten waar ik aan toe was, terwijl R. veel makkelijker in het afspreken is. We hebben veel discussies gehad en omdat ik ver weg woonde was het zo dat ik in het begin al wel weekenden bij hem was. Op een gegeven moment (nadat hij 2 weken even weg was voor zichzelf) heeft hij verteld dat hij twijfelde aan ons en niet zeker wist of het wat werd (na ongeveer 4 maand gescharreld met elkaar te hebben). Toch hadden we echter nog een weekendje Parijs staan en hebben we dit samen gedaan. Na het weekend in de bus terug gaf hij aan dat zijn mening wel is veranderd. Echter had ik voor mijzelf besloten dat ik even rust wilde en het me beter leek als we elkaar even niet zouden zien. Hij was het hiermee eens en vond dit ook. Hij vond dat we even niets moesten hebben zodat we ook geen verwachtingen van elkaar zouden hebben. Na de reis ben ik nog een nacht bij hem gebleven aangezien we pas laat in Nederland arriveerden. Ik merkte dat hij heel veel om me geeft en ook zegt dat hij van me houdt. Hij laat dit zien door telkens mijn hoofd te pakken en dit bij zich te houden, mij te knuffelen en kusjes te geven. Ook toen ik vertrok kon hij het niet laten om mij veel te kussen en te knuffelen, net alsof ik lang weg zou gaan. Ook toen ik zijn deur uit liep heeft hij nog een minuut mij nagekeken. Ik vraag mij af wat dit nou te zeggen heeft? Hij wil wel even rust, maar laat wel veel affectie zien. Een dag nadat ik weg was kreeg ik gelijk een sms over hoe het was met mij en over hoe het shoppen was die dag. Ik reageerde hierop kort en niet met teveel inhoudt. Hij reageerde een paar x maar niet te snel (hij is ook niet zon smser). Ik belde hem gistermorgen op, omdat ik me zo rot voelde, maar voelde me stom dat ik aan dit verlangen toe had gegeven. Ik wil even afstand van hem, maar ik ben bang dat de afstand misschien wel maakt dat hij me niet gaat missen. Omdat ik niet kan zien hoe hij denkt, heb ik het idee da tik alleen maar dag en nacht aan hem denkt en hij mij misschien niet eens mist. Wat als hij in die paar weken een ander meisje ontmoet? Hij heeft toen we afscheid van elkaar namen ook duidelijk gezegd dat hij echt niemand zal ontmoeten en niks zal doen. Hij is daarin wel betrouwbaar en dat weet ik ook van zijn vrienden. Ik weet alleen niet hoe ik het aan moet pakken. Moet ik ons rust geven? Zo, ja hoelang? Hoe moet ik dan weer contact met hem opnemen? Gewoon zeggen dat ik in de beurt ben en of we een drankje kunnen doen? Je zou me enorm helpen, want ik wordt nu heel onzeker van mezelf!
Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.
Haar twijfels over ons bleven bestaan en na elkaar 2 weken niet gezien te hebben (terwijl ik amper besefte wat er gebeurde, behalve dat ze aangaf tijd en ruimte te willen hebben), was ik het beu en belde ik haar op dat ik met haar wilde praten omdat het voor mij zo niet ging. Zij gaf toen ik dat zei, meteen aan dat haar gevoelens weg waren voor mij. Ineens! Het kwam als een mokerslag aan. De volgende dag ben ik naar hoe toe gegaan en ze was zo kil en afstandelijk. Ik herkende haar totaal niet. We hebben nog wel even gepraat en ineens leek ik de schuld van van alles te krijgen. Ik kon er niet bij! Uiteindelijk ben ik emotioneel vertrokken en draaide ze nog wel iets bij en gaf ze gewoon aan dat ik haar tijd en ruimte moest geven en dat ze wellicht nog wel in zou zien dat ze de grootste fout van haar leven maakte.
Ja ik denk dat ik onbewust nog hoop op een nieuw begin, hoe stom het ook mag lijken. Daarom dat ik liever de hoop zachtjes laat uitsterven, pijnloos, wetende dat het ooit gedaan gaat zijn ipv de harde pijn. De mooie herinnering laat ik liever bestaan. Kwestie van zelfkennis. Ik weet dat ik bij een koud contact weer verdriet ga hebben en die mooie herinneringen kapot worden gemaakt. Dus jah, ik sluit me momenteel af tot deze herinneringen zijn uitgedoofd. Ik voel me gewoon niet in staat voor nieuwe relaties. Teveel gedoe voor me.
mijn ex en ik zijn 2 weken geleden uit elkaar voor de 3 de keer in 9 maanden. dit keer is het denk ik officieel maar dat wil ik niet. we zijn uit elkaar gegaan omdat ik binnenkort vast moet zitten dus heb een neppe reden gebruikt om het uit te maken, ik maakte uit omdat ze varken at en ik ben moslim. maar de echte reden is is dat ik het heb uitgemaakt omdat ik niet wil dat ze pijn heeft en mij gaat missen wanneer ik vast zit. maar achteraf mis ik haar zo erg en wil haar gewoon terug.. en nu besef ik dat we er wel doorheen kunnen komen wanneer ik vast kom te zitten.
Hai:) ik doe dit normaal niet maar ik zie bijna geen andere uitweg meer...ik heb mijn ex vriendinnetje in april vorig jaar leren kennen toen ik net uit een andere relatie kwam. Daardoor en door vroegere gebeurtenissen heb ik een half jaar terug last van een burn out gekregen. We woonden samen en het was allemaal heel fijn. Van reizen naar gezelligheid tot samen de grootste lol beleven. Toen ik die burn out kreeg werd het allemaal wat minder...in dezelfde periode hoorden we dat we het huis uit moesten en alles werd ons beiden even teveel. Nu ben ik een prater en is zij een renner...altijd als het moeilijk werd ging ik er bovenop zitten waardoor zij juist er helemaal vandoor wilde. De dingen gingen moeizaam en ik merkte dat ik moeite had met vertrouwen. Ik vertrouwde bepaalde mannen niet met wie ze aan het praten was en vroeg me telkens af of ze vreemdging. (andere ex heeft dat gedaan) ik begrijp dat ik haar hierdoor verstikte...en weinig ruimte gaf om gewoon zichzelf te zijn.
Wees sexy. Al is seksualiteit niet het enige in een relatie, het is wel een heel aspect. Laat hem zien dat je op een romantische manier geïnteresseerd in hem bent. Probeer niet preuts en terughoudend te zijn. Zorg ervoor dat dit aspect van jullie relatie levendig, leuk en vrij is. Mannen die willen trouwen zijn niet op alleen zoek naar een huisgenootje.
Elke extreme reactie in het begin moet bestudeerd worden. Doe even een stap terug en zet alles op een rijtje. Hoe smakelijk het er ook uit mag zien, als hij iemand is waar tot je je aangetrokken voelt, ben je blind. Een verstandige persoon neemt een stapje terug, kijkt ernaar en denkt: “Dit komt ergens anders vandaan en ik moet uitzoeken wat dat is voor ik me erop stort”.
Hey, tja ik kan mij maar 1 reden voor ogen zien, we zijn een samengesteld gezin met 3 kinderen van 16 jaar. Mijn vrouw heeft een tweeling en ik heb een zoon. Mijn zoon wordt rot verwend door de familie van mijn ex-vrouw, en daar was redelijk wat jaloezie om, en nijd, omdat haar kinderen niet kregen wat mijn zoon kreeg, maar daar breek je toch geen huwelijk voor uit elkaar? Ik kreeg 3 weken geleden van haar dochter een sms, eindelijk heb ik mijn zin en was het de mooiste dag uit mijn leven dat we vertrokken zijn bij je. Nu hoop ik echt dat mijn vrouw haar ogen zouden open gaan met de tijd, en de juiste beslissing neemt, of toch op zijn minst contact opneemt, want zoals ik al zei hebben wij nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, bedankt. Reactie infoteur, 03-05-2012
Hi Frits, dan moet deze dame eerst eens afkoelen! En daar moet je haar nu de tijd en gelegenheid voor geven. Neem maandenlang geen contact op totdat je zeker weet dat een eventueel gemis van haar kant aanwezig kan zijn. Want als ze je helemaal niet mist, is de kans op herstel natuurlijk nog veel kleiner. Tot op heden heb je alles gedaan wat fout is (zie het artikel), maar vanaf nu kun je een betere strategie volgen. Tenminste, als je de verleiding kunt weerstaan om haar voortijdig te bellen of schrijven. Dat ze bozig is, roept dat ze 'er klaar mee is', dat ze vindt dat je een egoist bent en teveel dramt, zijn helaas geen uitingen van diepe liefde. Misschien is zij nog wel veel te jong om zich te binden. Sterkte, A.
In het begin nog een beetje huiverig, want ik heb de afgelopen jaren twee relaties gehad die niet helemaal goed verlopen zijn. Ik heb dus in het begin aangegeven dat ik niet meer zo in relaties geloof. Maar we waren zo verliefd, dat ging ons toch niet gebeuren? Als ik weleens wat onzeker werd (het ging "te goed") zei hij steeds… niet twijfelen aan ons!

Vrouwen, maak geen te grote fouten: kussen met een andere man en dat op Facebook zetten is geen slimme zet. Maar hem tussen de soep en de patatten laten weten dat je ook andere mannen ziet, is niet slecht. Beter nog, post een foto van jou en een andere man. Iets heel neutraal, maar toch duidelijk genoeg. Wedden dat hij de volgende date begint over het starten van een relatie? Sommige mannen starten geen relatie ‘omdat ze het te druk hebben’. Zever! Als jij de vrouw van zijn leven bent, dan maakt hij wel tijd! Toch zijn er uitzonderingen op de regel: er zijn nu eenmaal erge ambitieuze mannen en die zullen ook nooit veranderen. Ze werken de hele dag, denken alleen aan werk, hebben doelen en willen die halen en daar moet alles voor wijken. Als je zo'n man kiest, weet dan dat je altijd op nummer 2 of 17 zal staan. Daarom zien ze je niet minder graag, maar vraag je af of het werkelijk is wat je wil.
Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.
Ik heb haar vraag beantwoord maar ik ben ontzettend bang dat ik alles verkeerd doe. Ik ben totaal verward en weet niet wat te doen. Ik wil dit nog redden. En ik ga eerlijk zijn, ik kan niet slapen, niet eten, en ik denk continue aan haar en heb de hele dag hoofdpijn en stress vanwege alles. Ik lees hier wat de do's en dont's zijn die een man moet doen. Het is zo moeilijk. Mijn woorden zijn op omdat ze voor haar "hol" aanvoelen en dat kan ik begrijpen. Hoe kan ik laten zien aan haar dat ik haar wel wil begrijpen, en dat ik nog wel wil vechten voor wat wij hebben? Ze wilde het afsluiten maar ik heb gezegd: "je kan het pas echt afsluiten als je weet dat ik niet meer wil vechten. Ik heb het zo verknald en ben radeloos. En ik voel me schuldig. Ik heb ze diep gekwetst. Altijd als ze boos wordt weet ik niet wat ik moet doen, wat ik erop moet zeggen. En zij voelt zich alleen door mij. Hoe laat ik aan haar terug zien dat ik een hart heb? Wat kan ik nu zeggen tegen haar om mijzelf weer aantrekkelijk te maken? En hoe laat ik zien dat ik probeer om haar te begrijpen en mezelf aan de kant wil zetten?
Op welk punt het mis ging, kun jij zelf het beste beoordelen. Zoals je schreef vond ze dat je te weinig moeite voor haar deed, maar zo'n opmerking is weinig concreet als een relatie eenmaal vaste grond heeft. Laatst op de bank vond ze kennelijk dat je wel weer moeite had gedaan, namelijk pogingen om haar terug te krijgen, wat ze 'beloonde' door te zoenen. Het is goed dat je wederom een pauze hebt ingelast maar deze hoeft in dit geval niet zeer lang te duren. Vraag na een aantal weken eens hoe ze zich voelt en je hebt alleen al met die zin veel gewonnen. Vrouwen zijn er gek op om over gevoelens te praten, ook al begin jij misschien al te geeuwen bij dat onderwerp ;). Het gaat erom dat ze straks als jullie praten haar ei kwijt kan, zodat er niets meer tussen jullie in staat dat later weer in negatieve zin opborrelt. Met een schone lei en 'zand erover' is er nog heel veel mogelijk. Hopelijk kan ze die volwassenheid opbrengen en blijft ze niet steken in het herhaaldelijk afdwingen van een breuk omdat mevrouw geen aandacht krijgt… ;D. Succes, A.
Een kleine positieve noot dan: toen ik deze ochtend heel triest en droevig was, moest ik naar een tankstation. Ik was daar bezig om in de shop wat eten te zoeken maar was met mn gedachten bij haar. Plots stapte daar een knappe stewardess binnen. Vraag me niet waarom, maar ik keek naar haar en glimlachte naar haar en zei goedendag. Zij keek recht in mn gezicht, glimlachte naar me en zei ook goedendag. Toen ik in de shop bij de bak met koffiekoeken ging staan kwam ze plots naast me staan. Ik vroeg haar welke koek zij wou en schepte hem met een schepper in een zak voor haar, waarop ze me bedankte. Daarna ging ze naar de kassa. Toen ze had afgerekend stapte ze mij voorbij, glimlachte weer en wenste me een goede dag. 5 minuten lang heb ik niet aan mn ex meer gedacht en kwam tot inziens dat er idd nog veel meer mooie vrouwen bestaan.
“Hij was precies mijn type. Zowel intellectueel als qua humor hadden we een geweldige klik. Hij hield van cabaretjes, comedy films en rockmuziek. Daarnaast voelde ik ook op seksueel gebied een sterke aantrekkingskracht tussen ons. Dit is iets wat ik nog nooit bij een man gevoeld heb. Dat het op alle vlakken goed zit, betekent volgens mij echt iets.”
Ik ben onlangs, zo'n 2 weken geleden plots uit het niets 'gedumpt' door mijn vriend. Eigenlijk heeft hij nog steeds niet in mijn gezicht gezegd dat het gedaan is, maar wel op facebook dat hij er geen kans meer in ziet. We waren net geen 6 maanden samen. Dat lijkt misschien helemaal niet lang, maar in april van dit jaar leerde ik hem kennen op een feestje en meteen sloeg de vonk over. Ik was al een jaar terug single op dat moment en hij heeft me letterlijk doen zweven. Iedereen in mijn buurt merkte dat ik zo gelukkig en verliefd was en hij was dit ook. Hij speelt volleybal en al zijn vrienden merkten ook dat hij terug dolgelukkig was na enkele keren gekwetst te zijn geweest in een relatie. Alles ging super goed, we maakten niet veel ruzie en werden echte soul-mates (zo heeft hij het af en toe zelfs gezegd.) tot twee weken geleden hij plots iets afstandelijker deed, maar ik dacht dat het lag aan zijn verkoudheid. Hij was wat ziek en wou liever alleen wat uitzieken. Dan op een avond vertelde hij plots op facebook dat hij de laatste tijd precies niet zoveel affectie meer nodig had van mij en dat hij niet goed wist waarom. We hebben dan direct afgesproken om erover te praten. Ik werd natuurlijk wat emotioneel want ik dacht dat alles nog geweldig was, ik zat nog steeds op mijn roze wolk (hij ook dacht ik). Hij heeft me nog liggen troosten, maar de dingen die hij zei maakten alleen maar duidelijker dat hij echt in de knoop lag met zichzelf. (Hij is net afgestudeerd en is nu al even werk aan het zoeken, maar zonder succes). Als ik dan iets zei van:' jij wilt het toch gewoon uitmaken', zei hij: 'maar nee dat heb ik toch helemaal niet gezegd'. De dag nadien kon ik hem niet met rust laten, ik zat met zoveel vragen… Natuurlijk kon hij daar niet allemaal op antwoorden en wat hij zei kwetste me gewoon nog harder Hij beloofde me dat we de week nadien sowieso zouden afspreken. Ik heb hem dan maar met rust gelaten, maar vorige week kreeg ik ineens bericht op facebook dat hij toch niet ging kunnen afspreken, maar dat hij het een beter idee vond om nog even te wachten zodat het bij ons beide kon doordringen… Nu zijn we dus een week later, heb het laatst vrijdag iets van hem gehoord: sorry dat ik je zo teleurgesteld heb. Ook dat het hem spijt dat hij zo koel en afstandelijk is, maar dat hij hier niet goed in is en denkt dat dit de enige manier is. Dus nu ga ik hem niet meer contacteren, hoe graag ik ook zou willen.
In de weken erna merkte ik dat er langzaam weer contact kwam. Dit contact weer steeds beter en vaker en toen bood ze aan om langs te komen. Hier werden de lakens gedeeld en alles wat daarbij hoort. Vanaf die dag gingen we steeds meer met elkaar om, ze kwam langs om te eten en om film te kijken bleef dan ook slapen en we hadden elke dag weer contact via sms en telefoon. We hadden ook fysiek contact en we maakten afspraken om leuke dingen buitenshuis te doen kortom het ging steeds meer weer richting een relatie. Toen die dinsdag had ik haar nog geholpen met dingen en vroeg ze mij nog om advies en zag ik haar nog kort. 2 dagen later vroeg ik haar hoe ze over ons dacht, dat ik haar echt leuk vond en of we op een lijn lagen.
Hij gaf aan dat al die jaren te snel zijn gegaan dat hij erachter aan hobbelde. Dat hij nu niet meer weet wie hij is en dat hij met zich zelf in de knoop zit. (Terwijl hij zei dat hij geen beterr vriendin kon wensen) ik snap het niet. Nu is het een maand uit. En ik heb besloten om even geen contact te hebben dat is te pijnlijk. Ik weet via fam dat hij dat erg moeilijk vind. Ik weet niet meer wat de waarheid is. Heeft hij me al die tijd nog bedonderd?. Doet hij dat nu nog steeds..? Ik zoek overal wat achter. Check zn mail nog en kan hem niet loslaten. Ergens heb ik de hoop dat hij nog terug komt. Maar ik vraag me af of het dan wel weer zou kunnen werken. Vertrouwensband is zo beschadigd.
Hierna nam hij nu weer contact met mij op en liet mij weten dat er een vervelende situatie voor hem zou plaats vinden(niet de daadwerkelijke scheiding) (hij deelde zijn gevoelens iets wat hij daarvoor niet deed omdat hij dat moeilijk vindt) ik heb hier toen (anders dan ik voorheen deed) niet begripvol op gereageerd maar juist heel fel. Vanaf dat moment was het klaar voor hem!

Hi Ineke, de 'het ligt allemaal aan mij' regel wordt gebruikt om er zo snel mogelijk vanaf te kunnen zijn. Je ziet het vooral bij bindingsangst, maar ook wel in situaties zoals jij nu beschrijft. Zoals hij tegen een relatie of partner aankijkt, zou het beter voor hem zijn als hij eens lange tijd alleen blijft. Want in een relatie verwacht je dat beide partners zich inzetten en tijd voor elkaar vrij maken. Hij lijkt dat allemaal niet te willen, dus blijft de vraag over wat hij in vredesnaam in een relatie doet. Zijn verleden is ronduit ellendig geweest, maar zijn huidige gedrag is zijn eigen keuze. Een kwestie van prioriteiten stellen, waarbij jij bij hem duidelijk geen prominente plaats inneemt. Grt van A.
Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.
Dag Victor! Ik ben 6 maanden samen met mijn vriendin. We hebben elkaar 3 maanden ervoor leren kennen. Onze hele relatie waren we 2 handen op 1 buik. Zelfde principes en waarden, te mooi om waar te zijn. Ik was wel de aanhankelijkste van ons 2. Liever knuffelen en zoenen. 3 weken geleden was ik uitgevlogen tegen haar, twas de eerste keer. Ze had 2 u met iemand staan praten die ik niet kende en ik voelde me er niet goed bij omdat ze me er niet in betrok. Ze heeft me duidelijk gemaakt dat ze hier niet mee omkan. Daar haar ex-vriend zeer veel last had van jaloezie en uitspattingen. Kheb me al 100 maal geëxcuseerd en beloofd dat het bij die ene keer bleef. Vanaf dan gaat onze relatie elke dag achteruit tot waar we nu zijn, ze duwt me beetje per beetje weg van haar. Ze kan me niet vergeven voor die ene fout. Afspreken wil ze nog moeilijk… Ik zie haar liever dan dat ik mezelf zie, nu bengelt onze relatie aan een zijden draadje, kheb maandag nog bloemen voor haar gekocht maar daar voelde ze haar niet goed bij. Hoe kan ik mijn relatie redden? Groetjes jonas
Een andere reden is heel makkelijk: he is not That into you! Hij vindt je wel ok, maar niet leuk genoeg en je wordt nu gewoon even gebruikt om de gaatjes op te vullen. Dat merk je snel: hij bepaalt de momenten dat hij belt of je mailt, hij laat jou naar hem komen maar doet zelf geen moeite, hij geeft je nauwelijks een complimentje, hij gaat wel met je naar bed maar nodigt je nooit uit voor een drankje bij zijn vrienden… Vaak als een man niet zelf begint over ‘de relatie’, dan zal er geen zijn en als jij er over begint nog voor hij de kans kreeg, dan jaag je hem weg! Dus zorg ervoor dat je niet over een relatie begint. Laat die eer bij hem. Tenzij je al een tijd lang met hem aan het daten bent – bijvoorbeeld een jaar. Dan wordt het tijd om ernaar te vragen.
Ik had 30/09 gezet als datum, maar zolang heb ik niet moeten wachten op 17/07 heeft ze definitief de knoop doorgehakt en nu is ze in snel tempo alles aan het regelen bij de notaris. na een afsluitende sessie bij de relatietherapeute (weliswaar zonder haar) tot de conclusie gekomen dat ze haar eigenlijk nooit heeft kunnen verbinden met mij en dat eigenlijk niet kan met iemand. daarom ook mijn heftige reacties naar haar toe uit onbegrip van het niet verbinden (ik praat mijn deeltje zeker niet goed want daaraan werk ik nog steeds verder). het jammere was enkel dat niettegenstaande elke poging, ze dit helemaal niet wil inzien. het maakt het extra moeilijk eigenlijk te beseffen dat de relatie ten dode was opgeschreven van voor we eraan begonnen, en dat voor haar deze situatie zich zal herhalen. ik heb moeite met het feit dat ze daarvan wegloopt.
Nu ben ik deze week met hem terug gaan eten en hebben we er eens over gepraat. Hij zegt dat hij niet begrijpt waarom hij elke kaar zo blij is om me te zien. Dat hij zich niet wil binden omdat hij ontgoocheld in relaties, die van zichzelf en die van mensen rondom hem. Hij is bang dat als we in koppel,zouden zijn dat de magie tussen ons weg is en dat hij zich bevangen gaat voelen. Ik zei hem dan dat het misschien is omdat ik niet een meisje voor hem ben en dat ik dan ook liever heb dat hij zoiets zegt en dan kan ik tenminste doorgaan met mijn leven. Maar nee, hij zegt 'ik,kan niet liegen ... Je hebt alles wat ik wil maar ik kan/durf/wil het niet' ik vroeg ook als we een toekomst nog zouden hebben maar ook daarop antwoordt hij 'misschien'

Vorige week woensdag is ze thuis geweest om wat spullen op te halen en was aan de telefoon vriendelijk.maar éénmaal binnen werd ze afstandelijk en koel, bepaalde emotie's speelde hierin een rol. Ik heb haar duidelijk gevraagd wat de werkelijke reden is van haar besluit.haar antw: er is teveel gebeurd, en haalde het verleden van twee maanden geleden erbij.ik heb daarop geantwoord: als je eerlijk was geweest tegen me en met mij had gepraat was dat niet gebeurt.
Ik ben nu 3 maanden met een vrouw aan het daten die ik erg leuk vind, en zij mij ook. Ze heeft een 10 jarige relatie achter de rug en is net 7 maanden single voordat ze mij ontmoette. We hadden laatst een gesprek waarin ze vertelde dat ze nog niet weet of ze zin heeft om emotioneel afhankelijk te zijn, en dus niet weet of ze een relatie wilt, omdat ze nu in haar single periode veel dingen over haar zelf aan het ontdekken is en daar stelt ze zeer op prijs. Logisch.
Je zult in je leven nog honderden vrouwen tegenkomen. Het kan niet zo zijn dat je partner bij elke passerende vrouw angstig is dat je wegloopt. Is deze angst er toch dan zijn er grote issues met vertrouwen. Liefde is vertrouwen hebben. Niet omdat iemand zegt dat ie te vertrouwen is, maar omdat het wederzijds gevoeld en 'begrepen' wordt. Hoe ironisch dat ze jou niet vertrouwde, maar binnen enkele weken na de breuk al aantoonde dat haar betrouwbaarheid ver te zoeken is. Bekijk het eens zo? Sterkte, A.

Tijdens dit weekend heb ik daar een meid ontmoet en heb daar 1 keertje mee gezoend. Ik had hier snel daarna vreselijk spijt van. Ik was weliswaar vrijgezel, en kon dus doen en laten wat ik wilde, maar ik had het gewoon niet moeten doen. Het voelde niet goed en ik begon mijn ex ook vreselijk te missen. Na thuiskomst heb ik weer contact met mijn ex opgenomen en het weer geprobeerd goed te maken met haar. Ik heb mijn ex toen uiteindelijk in al mijn eerlijkheid ook verteld dat ik met een ander meisje had gezoend. Maar dat ik daar vreselijk spijt van had! (Achteraf misschien niet zo handig geweest om te vertellen, maar ik ben wel gewoon eerlijk naar haar geweest. Zoals ik altijd heb gedaan.) Voor haar was het toen helemaal klaar. Ze kon niet meer met mij verder. Ze voelde zich ‘gepiepeld’. Laat ik voorop stellen dat ik nooit maar dan ook nooit iets zou hebben ondernomen, als we gewoon nog een relatie zouden hebben gemaakt. Want zo zit ik absoluut niet in elkaar! Ik wil mijn partner, bij thuiskomst, wel gewoon recht in haar ogen kunnen aankijken. Neemt u dat van mij aan. Mijn ex vertelde ook dat ze tijdens dat weekend heel veel verdriet had en door een hel was gegaan.


Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel vaak het gevoel had en nog steeds heb dat hij geprobeerd heeft mij graag te zien. Om 1 of andere reden vraag ik me af of hij wel op vrouwen valt of echt man is/wil zijn. Goedmaakseks stond niet in zijn woordenboek en seks op zich kwam 9/10 van mijn kant en was voor hem helemaal niet belangrijk. Andere plaatsen dan bed of zetel waren ook not done al heeft hij 2 x zichzelf overtroffen. Meer dan knuffelen, leuke dingen doen, zoenen hoefde voor hem helemaal niet. Moeilijkheden waren niet "normaal" verschillen waren niet normaal, ruzie maken was al helemaal not done, zolang alles maar leuk was, was hij leuk.
Beste Charissa, Soms zie je bij iemand met bindingsangst een relatie met een persoon die last heeft met verlatingsangst. Zo kunnen de patronen elkaar in stand houden. Dat lijkt heel tegenstrijding , maar voor beide partijen is het van belang dat ze de liefde voor zichzelf gaan vinden, terwijl je ook in relatie blijft met de ander. Hrt grt Albert Sonnevelt
ik weet het nog steeds niet de ene keer reageerd hij meteen de andere keer niet, de ene keer doet hij kortaf de andere keer weer niet. En dan zecht hij tegen een vriendin dat hij iemand leuk vind en dan weer niet. Hij zegt wel vaak afspraakjes af omdat hij het druk heeft dit komt met name door school omdat hij op gymnasium zit. We zaten allebij in de musical en liep hij de hele tijd langs mij af en raakte mij daardoor aan maar ik weet niet wat dat dan wil zeggen. We hebben zelfs meer dan 2 uur geappt op een dag. Please tell me
Ik vraag hem niet om af te spreken en als ik al wat vraag/sms gaat het over mijn geld en dan ben ik heel zakelijk. Hij heeft wel eerder gevraagd wat te gaan doen samen maar daar zei ik dan nee op, waardoor hij zich dan weer voor even terugtrok. Hij is zelfs een keer naar een van onze favoriete plekken gegaan en had mij van te voren gesmst of hij mij daar kon zien, hij zou sowieso gaan, ik ben niet gegaan (nam het ook niet serieus, omdat we net daarvoor soort van ruzie hadden gehad) en hij dus wel. Hij werd niet boos maar was teleurgesteld dat ik niet was komen opdagen toen.
Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.
Bedankt voor je reactie . Ik hou enorm veel van mezelf. En heb veel zelfrespect . En zelfreflectie . De mannen die ik tegen kom , kom ik niet tegen omdat ik zoek. Ik zoek absoluut niet . De mannen kom ik toevallig tegen bijvoorbeeld op een terras of in de winkel. Ik hoef niet perce een man. Maar ik merk dat als ik me eindelijk openstel de mannen waar ik op val onbereikbaar zijn . Ik zie dit meer als domme pech . Dan als dat het iets bij mij zou liggen . Ik vertrouw er ook op dat de ware ergens voor me rond loopt. Maar als ik diegene niet vind. Vind ik dat ook niet erg !!!!! .
Mijn ex en Ik zijn 4 jaar samen geweest. Hij was net gescheiden toen wij iets kregen. We zijn heel lang bezig geweest om een kindje te krijgen, waardoor we onze relatie een beetje waren vergeten. Uiteindelijk is het ons gelukt en ons zoontje is nu net 3 maanden. Ook is mijn ex al vanaf zijn jeugd op en af depressief en loopt al een tijd bij een psycholoog. Het ging de laatste tijd erg slecht met hem door de schulden die hij met zijn ex vrouw heeft. Hierdoor kreeg Ik het gevoel dat Ik overal alleen voor stond en ben Ik hem op afstand gaan houden. We kregen veel ruzie en het was al eerder bijna helemaal mis. Maar we kwamen er toen achter dat we echt nog wel veel van elkaar houden en we zouden gaan latten. Want hij wou me echt niet kwijt, hij had alleen geen energie meer om te moeten vechten. Met het latten zouden we allebei iets rust krijgen en onze financiële situatie zou alleen maar beter worden omdat hij veel meer toeslagen zou krijgen. 3 weken later zet hij er via een sms een punt achter en als Ik erover wil praten dan wordt hij boos en blokkeert hij. Hij zegt dat hij al langer geen gevoelens meer voor me had terwijl hij die 3 weken extra lief tegen mij was en me het bed in probeerde te krijgen. Ik heb het allemaal een beetje af gehouden, omdat Ik eerst ook hulp wou gaan zoeken en ieder zijn eigen woonruimte. Maar nu is het al z'n 4 weken over maar Ik hou nog zoveel van hem. Nu hebben we sinds een week bijna iedere dag seks met elkaar en dat terwijl hij met een andere vrouw contact heeft en hij zegt haar echt leuk te vinden. Hij heeft ook stiekem in mijn telefoon gekeken en gezien dat Ik aan het whatsappen ben met een jongen die Ik heb leren kennen, maar daar heb Ik verder niks mee alleen vriendschappelijk contact. Ik wil hem zo graag terug, hoe kan Ik dat aanpakke
Kortom, wie het lef heeft dit soort taal uit te slaan, is in de puberteit blijven steken. Ook bij jouw ex zie je dat heel duidelijk, want als je aanbood om er iets aan te gaan doen kwam de heftige NEE met groot gemak uit zijn mond rollen. Een man die jou zo behandelt mag echt per omgaande post retour. Niet goed, geld terug ;). Kom dus nu keihard voor jezelf op, ook al wil je luisteren naar zijn visie. Wat is dat voor een visie die zijn vriendin monddood probeert te maken? Het gaat niet om visies, het gaat om zijn onwil om er iets van te maken. Zucht! ;) A.
Hi Dirk, ja. Het artikel lezen! Je zegt dat je uit elkaar bent, maar je belt en sms't haar nog steeds. En je vindt dat zij dat ook wel eens mag doen. Kortom, hier klopt niets van. Respecteer haar wensen en je bent al een heel stuk verder. 'Onvoorwaardelijke liefde' is dit duidelijk niet, want je ex wil zien of je kunt veranderen. Dan aanvaardt ze je dus niet zoals je bent. De tijd zal leren of jullie als vanzelf weer bij elkaar terugkeren, gewoon omdat je niet zonder elkaar kunt. Een goede test dus, die je gezien het wederzijdse gevoel voor elkaar (wat het dan ook is), best kunt doorstaan. Dring je dus niet meer op. Sterkte, A.

Sinds 2 dagen is mijn relatie van bijna een jaar op de klippen. Er is geen overspel oid maar zij heeft het gevoel dat dat wel zo is. In april had ik zakelijk contact met een vrouw die mij via fb seksuele toespelingen deed waar ik NIETS mee heb gedaan. Op een gegeven moment heb ik in overleg met een gezamenlijke kennis van de vrouw in kwestie afgesproken om te zien hoe ver zij zou gaan.... Ik ben daarin over mijn grenzen gegaan en heb daarin ook mijn vriendin enorm gekwetst terwijl er voor mij helemaal geen enkele bedoeling was om iets met deze vrouw te doen..... Nu heb ik haar toegang gegeven tot mijn FB om haar te overtuigen dat er niets aan de hand is omdat ik de laatste tijd waanzinnig druk was en best ook afwezig en zij dacht dat er een ander was (Wat echt niet zo is!!!) Ze is dat chat gesprek tegengekomen en zonder pardoes verbreekt ze de relatie terwijl zelfs de gezameli j keer kennis heeft aangegeven dat het voor opgezet was.


Zaterdagavond kreeg ik toch een whatsapje van hem, maar dat was eigenlijk voor zijn vader bedoeld. En geloof dat ook, maar nu moest hij wel vragen hoe het met mij ging. We hebben toen ook nog telefonisch contact gehad, maar ik zag de bui al hangen. Ik heb die nacht bijna niet geslapen en de volgende ochtend ben ik toch maar naar huis gegaan. Ik kon niet wachten tot maandag.

Hi N., het is me volstrekt onduidelijk waarom ze het ooit had uitgemaakt, dus weet ik niet wat haar bezwaren zijn. Het kan verder niet zo zijn dat als er dan een breuk is, jij geen 'rebound' zou mogen hebben. Ze kan jou natuurlijk niet claimen, laat staan als ze helemaal geen relatie met jou heeft. Waarschijnlijk denkt ze er nu wel aan hoe het zou zijn als jullie weer samenzijn, en is ze met de naderende afspraak in ogenschouw, in elk geval bereid dit te onderzoeken. Laat het dus begaan en verwacht niets op die afspraak. Het gaat erom dat jullie weer samen leuke dingen kunnen doen zonder dat er teveel druk op staat. Liefde komt altijd als je het het minste verwacht. Niet als je het probeert af te dwingen of als je het zou bespreken. Succes, A.
Zaterdagavond kreeg ik toch een whatsapje van hem, maar dat was eigenlijk voor zijn vader bedoeld. En geloof dat ook, maar nu moest hij wel vragen hoe het met mij ging. We hebben toen ook nog telefonisch contact gehad, maar ik zag de bui al hangen. Ik heb die nacht bijna niet geslapen en de volgende ochtend ben ik toch maar naar huis gegaan. Ik kon niet wachten tot maandag.
Ja dat spookt inderdaad wel eens door mijn hoofd. Er spookt van alles door mijn hoofd eigenlijk. We blijven maar springen en dansen. Laat de een de kop hangen dan voelt de ander zich weer "ongemakkelijk''. Maar goed wat betreft haar gedrag, ja ze voelt zich hoogstwaarschijnlijk vertrouwd genoeg. Of onze relatie een probeersel was, tja ik weet het niet. Dan duurde dit probeersel wel erg lang. Na een paar weken zou je zeggen dat het toch duidelijk moet zijn? Je intiem geven op allerlei vlakken aan een vrouw wat niet je voorkeur geniet, dat voelt op een gegeven moment toch als "lastig" of "onprettig"? Dan ga je toch niet over and over again gezellig eten oid? (zelfs als het uit is).
Nu twee weken geleden zijn we voor het eerst drie dagen naar Parijs geweest bij zijn allerbeste vriend. Ik had iets stom gedaan op een feestje waar we waren en de dag dat we thuis zijn belt die vriend naar mij (die ik natuurlijk ook al wat ken via hem). Hij zegt me dat ik dat niet had mogen doen, zeker omdat we samen waren. Ik zeg hem dat we geen koppel,zijn maar hij zegt 'jullie proberen toch iets te hebben'. Hij zei dat hij wist dat we het moeilijk hadden met zijn ex en zo die moeilijk doet en dat hij binnenkort een beslissing zou nemen en dat hij niet wist hoe het zou uitdraaien maar dat ik even geduld moest hebben en afwachten. Hij belde alleen maar om dat te zeggen. Ik snapte er niets van, kreeg natuurlijk hoop ...
Deze kan je gebruiken maar wel op een subtiele manier. Wat je gaat doen, is op een indirecte manier je ex duidelijk maken dat jij in belangstelling staat van andere mannen of vrouwen, zoals een date. Laat ik benadrukken dat je dit subtiel moet brengen en dus niet op een directe en opscheppende manier moet zeggen dat je populair bent. In dat geval kan deze techniek zelf tegen je werken! Je bent dan namelijk op een hele doorzichtige manier indruk te maken op je ex.
Wat een ellende toch allemaal, ik ben nu 2 maanden alleen, en het valt mij beter mee dan ik had gedacht. Ik heb het meeste verdriet gehad toen ik mijn relatie nog had. Ik mis hem wel en hou nog van hem, maar ik weet ook dat het zo beter is. Want…..zou het weer goed komen, krijg ik het gezeik er ook weer bij 🙂 Als we van te voren wisten waar we aan begonnen zouden we nergens meer aan beginnen 🙂 Ik lach weer, leef weer, dans weer enz.
Wat jij dient te doen is gewoon je eigen plan trekken. Wil je meteen de eerste avond met hem naar bed, doe dat dan. Wil je hem pas na een tijdje, doe dat dan. Zolang er maar wat te jagen blijft voor hem. Ik zei eerder dan een man liever fantastische seks heeft dan ‘vanille seks’ (middelmatige seks) bijvoorbeeld. Wat maakt het verschil? Jouw overgave! Dus maak het duidelijk dat jouw overgave verdient moet worden…
Een nieuwe relatie betekent niet dat ze een vorige relatie volledig los heeft gelaten (kan wel). Nog belangrijker, haar nieuwe relatie met een andere man mag volledig losstaan van wat jullie ooit hebben gehad. Stop met vergelijken, voorkom denken in de vorm van concurrentie of wat dan ook. Dus probeer het niet te mixen, dat doet alleen maar pijn en moeilijk.
Nou in het verleden was het wel eens zo dat als ik bv een sms stuurde dit echt uren kon duren voor mijn ex terug reageerde... een keer duurde het 8 uur..(toen ging het ook al uit). Ik vind het het gewoon typisch dat, omdat wij nu feitelijk niets zeggen tegen elkaar, zij dan ineens zo snel reageert.. Maar ok, nog iets.. De afgelopen dagen was mijn ex extreem wisselvallig naar mij toe op ons werk. Het ene moment zoekt ze mij op met "nietszeggende" boodschapjes en het andere moment bekijkt ze mij met een boos en gereserveerd gezicht...

Ik was bang dat ik die avond misschien te weinig had getoond dat mijn deur nog steeds op 'een kier staat voor hem'. En dacht hierdoor dat ik hem misschien lange tijd niet meer zou horen. Maar twee dagen later knoopte hij alweer een gesprekje aan. Vandaag had ik dan voor het eerst een zwak moment, en was ik tegen hem begonnen te praten. Op het einde van het gesprek vroeg hij of ik thuis was, omdat hij anders wel zin had in een wandeling. Ik zei (eerlijk) dat ik op het punt stond om te vertrekken naar mijn nicht en pas laat ging thuis zijn.


Maar toen, 2 dagen na mijn verjaardag gingen we (met haar zoontje) een weekje op vakantie. We keken er onwijs naar uit. De eerste paar dagen waren ook heerlijk, helaas werd zij wat ziekjes na een paar dagen en vanaf dat moment begon alles te veranderen. In eerste instantie dacht ik dat het kwam (minder intimiteit etc.) doordat ze ziekjes was en kon ik dat wel begrijpen, maar ze werd ook steeds afstandelijker. Op een gegeven moment vroeg ik haar of ze er, zodra we terug zouden zijn, een punt achter zou zetten omdat ze ineens zo anders deed. Natuurlijk niet zei ze, maar ze gaf wel aan dat de vakantie haar over een aantal zaken had laten denken. Dat ze wat meer tijd voor haar eigen dingen/vriendinnen wilde inruimen, omdat ze daar steeds minder aan toekwam. Ik vond dat prima, want ik kan best begrijpen dat je na een maand of 3 even weer pas op de plaats maakt en wat meer in een stabiele relatie komt (de eerste vlinders zijn er dan wel vanaf). Zo gezegd, zo gedaan. We zagen elkaar de eerste weken na de vakantie wat minder, maar als we elkaar zagen was alles gewoon goed en als we elkaar niet zagen, gaven we toe elkaar te missen, smste ze dat ze van me hield etc. Echter, in die tijd gebeurden er een aantal dingen; haar paard werd ziek (waardoor ze daar dagelijks 2 x heen moest, haar ex begon te zeuren dat ie het idee had dat ie zijn zoontje minder zag, haar vriendinnen zeiden dat ze nooit meer thuis was etc.).
Maar (en nu komt de maar): door mijn 'onderbuikgevoel' dacht ik gister opeens dat er iets niet klopte. Het was misschien een combinatie van dingen, of dat hij iets gezegd had, ik weet het niet. In ieder geval heb ik hem gisteravond nog gebeld, en (misschien heel fout) ontzettend lopen bluffen. Ik zei dat ik had gehoord dat hij met een ander meisje was gezien en dat ik nu niet zo goed begreep wat er nou de afgelopen nacht tussen ons was gebeurd.
Hallo allemaal Mijn naam is Jane en ben 21 jaar.. Ik heb nu een tijd een relatie gehad met een bl. jongen in de begin wist ik niet dat hij bl. hij heeft niet alleen bl maar ook Add ik wist niet wat dit allemaal inhield vaak merkte ik dat hij positief was over het leven en mij heel veel heeft geleerd , hij is 19 maar heel volwassen voor zen leeftijd. Met de dag begon ik dus te merken dat hij last had van stemmingswisselingen de ene moment was hy heeel rustig en stil , en de ander moment heel grappig druk en leuk. Grappigste was we dachten precies hetzelfde over alles we hebben heel veel gemeen.
Ik ga een korte tijd met een meid om waar ik graag een relatie mee zou willen maar zij ziet dat (voorlopig) nog niet zitten en wilt eigenlijk alleen maar sex.. Ze zegt dat ze me lief, knap en heerlijk vind (om sex mee te hebben). “By the way” ik ben een man van 1.70m en zeer onzeker, zij daarentegen is 1.87 en vind dat ik niet zo onzeker moet zijn…(jij had t over een verhaal over sterke genen, natuurlijke selectie) die mening deel ik dus ook! Daarvoor die onzekerheid. Dus jij zegt dat jouw verhaal mij zal helpen?
Ik denk dat het soms makkelijker is als je beide uitgekeken bent op elkaar en het gewoon een opluchting blijkt dat de breuk er uiteindelijk is. De relaties die eindigen maar die in feite niet hadden moeten eindigen doen onmenselijk veel pijn. Zoals Benny ooit zo mooi zong in het liedje waarom fluister ik je naam nog kan niemand het mooier beschrijven: hij besluit met ik had je beter niet gekend.
in de tijd dat we samen waren hebben we veel meegemaakt, mn moeder kreeg kanker en hij heeft me altijd gesteund, ik ben een aantal keer geopereerd en hij had een erg negatief zelfbeeld. Ook zijn we nog gezellig op vakantie geweest. En helaas kom ik nog regelmatig bij zijn ouders, omdat die me steeds vragen langs te komen, om koffie te drinken bijvoorbeeld.
Ten tweede zorg je er door te sporten voor dat je er beter uit gaat zien. Je hebt je tijdens je relatie misschien wat laten gaan, maar als je wilt dat je ex opnieuw verliefd op je wordt, dan zal je toch echt iets moeten doen om weer op te vallen. Spring dus op die hometrainer of ga naar de sportschool, en ga werken aan dat lichaam dat je altijd al had willen hebben.
Ik weet niet of ik er goed aan gedaan heb om haar weer op een afstandje toe te laten tot mijn nemen. Ik haat de onzekerheid en weet nog steeds of ze nu weer contact wil als vrienden of dat ze nu weer vrijgezel is dat ze weer enige toenadering zocht tot meer en haar oude gevoel een beetje terug is. Vragen om vriendschap is jezelf buiten sluiten ervan en vragen of ze meer voelt en wil kan ook afschrikken. Is het het beste om gewoon af te wachten hoe ze een volgende keer doet? Fysiek contact zoekt enzo? En moet ik dan haar voorzichtig proberen te zoenen en kijken hoe ze daar op reageert?
Het kan liggen aan een angst om zich al of niet definitief te binden, ook is het nog mogelijk dat hij een ander op het oog heeft. Andere opties zijn er nauwelijks. Je ex zegt dat hij 'op dit moment' geen relatie wil, maar dat is kletskoek van de eerste orde. Hij HEEFT namelijk een relatie en daar zitten verwachtingen, verantwoordelijkheden en morele verplichtingen aan vast. Er tussenuit knijpen geeft aan dat hij met iets worstelt, maar de waarheid niet op tafel legt. Hoe dan ook, het leed is geschied en het 'afscheid' was waardeloos. Jouw houding was overigens prima, en het is goed dat hij klaarblijkelijk niet had verwacht dat jij je gewoon bij de stomme feiten neerlegt. Nuchter en wel. Want mannen klagen dan maar al te vaak dat vrouwen 'emotionele drama queens' zouden zijn, zodra een vrouw zich nuchter voordoet zijn de heren in alle staten ;). Met het gevolg dat de jouwe in de hyper-emotionele modus ging staan en je knuffelde en aaide alsof jullie nooit uit elkaar waren. Wat je moet doen is hem een tijd met rust laten, geen gesprekken, geen geknuffel, helemaal niks. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan moet HIJ over de brug komen, niet jij. En zal het vanzelf weer goedkomen, gewoon omdat hij inziet dat dat moet. Lees ook:

​Michelle van den Berghe kan je hierbij zeker helpen. Zij is inmiddels bekend als Nederland's beste en bekendste relatie-coach en richt zich vooral op mensen die het moeilijk hebben met liefdesverdriet en relatie problemen. Je ex-terug willen komt ook erg vaak voor en hiervoor is zij de aangewezen persoon om jou te helpen. Je kunt dienst maken van haar online coaching en vele tips en video's bekijken voor een spotprijs. Want alhoewel het betalend is, misschien kun je best eens vergelijken met die van een echte relatie-coach die dit bedrag per uur vragen.  Je kunt ook gemakkelijk en snel haar boek bestellen op www.liefdesverdriet.nl! Velen ging je voor en zijn inmiddels weer bij elkaar.
Je hebt gelijk, absoluut! Maar zoals ik eerder schreef was die "domme uitnodiging" van mij in mijn vorige niet werkende strategie :). Het ging mij er nu eigenlijk ook om dat ik nu eindelijk het roer probeer om te gooien door nee te verkopen (toen ze mij vroeg of ik kon), vervolgens gaf ik bij haar toen aan dat ik het druk had… Dit resulteerde er dus in dat ze mij donderdag j.l. nog een keer vroeg of ik voor een afspraak beschikbaar was. En ja het gaf (nog) niet het gewenste resultaat, maar ze kwam nu wel wat meer achter mij aan. Maar zeker ga ik door met deze manier en jou tips neem ik zeker met me mee, ook op het werk :)
Hey, tja ik kan mij maar 1 reden voor ogen zien, we zijn een samengesteld gezin met 3 kinderen van 16 jaar. Mijn vrouw heeft een tweeling en ik heb een zoon. Mijn zoon wordt rot verwend door de familie van mijn ex-vrouw, en daar was redelijk wat jaloezie om, en nijd, omdat haar kinderen niet kregen wat mijn zoon kreeg, maar daar breek je toch geen huwelijk voor uit elkaar? Ik kreeg 3 weken geleden van haar dochter een sms, eindelijk heb ik mijn zin en was het de mooiste dag uit mijn leven dat we vertrokken zijn bij je. Nu hoop ik echt dat mijn vrouw haar ogen zouden open gaan met de tijd, en de juiste beslissing neemt, of toch op zijn minst contact opneemt, want zoals ik al zei hebben wij nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, bedankt. Reactie infoteur, 03-05-2012

Het enige wat ik me kan voorstellen is de kinderen, voor de rest was hier niets anders dan een gelukkig huishouden, ik weet echt niet wat eraan de hand is, ik ben vrachtwagenchauffeur internationaal, en mijn vrouw heeft een handicap, maar haar dochter en haar moeder waren tegen ons huwelijk, en denk dat daar het probleem zit, nogmaals wij hebben persoonlijk nooit 1 woord ruzie gehad, en ze wil echt niet praten, dus weet ik eigelijk ook niet waar het over gaat, en dat is wel frustrerend met momenten Reactie infoteur, 02-05-2012

Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.
Mijn relatie is nu bijna 3 maanden uit. We hadden 2 jaar een relatie en ineens was het over. Net op vakantie geweest wat allemaal erg leuk was en ons dichter bij elkaar heeft gebracht. Maar een paar weken daarna is ze gaan studeren in Groningen aan de andere kant van het land en ging het moeizaam verlopen. Naar mijn gevoel werd ze helemaal meegesleurd in dat los gaan daar. Ik had daar geen moeite mee, maar vond het wel fijn als ze af en toe eens liet weten waar ze uit hing. Dit deed ze ook zeker en ze wilde mij ook geen pijn doen. Maar ik merkte dat het voor haar beetje ging wringen allemaal.

Dat een man zijn gevoelens niet toont, betekent niet dat hij ze niet heeft! Het kan zijn dat hij is opgevoed met het idee: grote jongens huilen niet, of dat hij van nature minder met zijn emoties "te koop" loopt." Het ligt er een beetje aan op wiens voorstel er een break is. Als de vrouw een tijdje afstand wil en hij stemt daarin noodgedwongen toe, zal hij haar veel eerder missen dan wanneer hijzelf het initiatief heeft genomen. Als zijn vriendin even rust wil en hij houdt veel van haar, mist hij haar ws. al heel snel en zal ook onzeker zijn over het voortzetting van hun relatie. Heeft hijzelf het voorstel gedaan, dan heeft hij daar een reden voorgehad en vindt het wel prettig "even op zichzelf te zijn".Hij is dat meer met zichzelf bezig dan met "het missen"van zijn vriendin. Je schrijft; waarom zijn mannen altijd van belofte is belofte enz., maar dat ben ik niet met je eens. Ik ken voorbeelden genoeg van mannen die dat niet hebben, en omgekeerd vrouwen die wel tot het bittere einde door willen gaan. Als een relatie echt ten einde is, zal de een (mannen EN vrouwen) zeer verdrietig zijn, en een ander (mannen EN vrouwen) opgelucht. En daar zit van alles tussen in!
De meeste vrienden van ons zeggen dat ik verder moet, dat er niets aan te doen is en dat het gaat zoals het gaat. Wat moet je nou doen als er maar een wilde scheiden en de ander niet? Wie zijn geluk is belangrijker? De ongelukkige die wilde vertrekken of de ongelukkige die alleen achter blijft? Ik heb het gevoel dat ze de stekker er veel te snel heeft uitgetrokken. Sommige mensen gaan vreemd en krijgen een tweede kans, waarom ik niet? Ik laat haar nu zoveel mogelijk met rust. Af en toe een whatsapp. In de tussentijd probeer ik op mezelf te focussen. Lekker veel sporten, proberen te genieten en werken aan mezelf. Zelfverzekerder worden, stoerder, mannelijker ofzo. Ik hoop dat ooit met de tijd, ik haar weer tegen zal komen en er misschien weer een vonk overspringt bij haar. Is dit een domme gedachte? Ze heeft zelf duidelijk aangegeven er "klaar" mee te zijn. Ik vraag me echter af in hoeverre de scheiding is geweest vanwege ons, of omdat ze ook niet lekker met haarzelf ligt (dit hoor ik vaker van haar omgeving). Ik weet dus dat ik verder moet. Maar wil dit niet. Ik wil niet opgeven (had ik dat maar niet eerder gedaan he, zullen jullie wel denken). Ergens denk ik namelijk dat ze stiekem ook wel eens spijt heeft, maar te trots is om dit ooit toe te geven. Het is gewoon zo zonde allemaal. Reactie infoteur, 11-12-2012
Vandaag was het zover. Mn vriendin heeft het uitgemaakt. De situatie is vrij complex. Zij was getrouwd, ik haar minaar. Ik weet en ze bevestigde het : zij hield echt van mij. Maar haar man rook onraad en werd heel achterdochtig. Zij heeft plannen om van haar man weg te gaan maar heeft schrik dat hij haar gaat betrappen want hij pluist haar mails, mobiel, facebook uit om een bewijs te vinden. Uit vrees om betrapt (onze relatie dus) te worden en misschien de kinderen te verliezen heeft ze het uitgemaakt met me. Ze zegt dat ze rust wil en enkel nu haar energie wil besteden aan haarzelf en de kinderen en dat er voor een relatie geen plaats meer is.
Hi Hoopvol, hij heeft zijn emoties al laten zien, ook al was dat voornamelijk woede. Achter woede schuilt altijd iets anders: verdriet, wanhoop, frustratie. Een man die helemaal niet kwaad om je wordt zou een man zijn die geen donder om je geeft, en je weet dat onverschilligheid het slechtste teken is. Wat hij nu doet is waarschijnlijk zelf die pauze inlassen, omdat doorgaan op deze manier niet goed mogelijk was. Geeft hij werkelijk om je, dan zal hij je met de grootste spoed terugbetalen en er alles aan doen om op goede voet met je te staan. Vooralsnog zit hij zo dik in de financiele ellende dat hij aan dat tweede niet eens toekomt. Daarom krijg je helemaal geen signaal meer. Twijfel je, blijf dan niet hangen in het verleden, maar ga door. Hij is degene die hoop moet hebben, en als gevolg daarvan moet handelen. Of jij dan wel of niet beschikbaar bent, en eigenlijk nog wel met hem verder wilt, is het risico dat hij loopt. Groetjes, A.

We zijn nu al een paar dagen verder en ze heeft me nog niks gegeven. Probeer normaal tegen haar te doen, maar ik krijg alleen maar te horen dat ik haar met rust moet laten als ik haar formeel wat vraag. Nu is mijn vraag, ze schreeuwt nu wel al die dingen en zoekt verder ook geen contact. Maar waarom wacht iemand ermee die zegt niks meer te willen en/of horen met het teruggeven van mijn spullen? Heb haar gezegd dat ze dan van me af was…
Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuldgevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor Nieuwjaar ging het perfect tussen ons maar met oudejaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uit te praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so Reactie infoteur, 07-02-2016
We gingen met knallende ruzie uit elkaar. Ik weet nu al niet eens meer waar het over ging zo stom was die ruzie. Hij deed zo moeilijk over alles en ik snapte er maar niks van. Toen liep het helemaal uit de klauwe en is hij bij me weggegaan.... Hij woont heel dicht bij dus ik zie hem nog wel eens lopen of fietsen of zo. Mijn hart is echt gebroken ik kan gewoon niet zonder hem...

Wat haal jij uit dit gedrag? Waarom denkt hij dat ik erachter zit? En wat zou hem dat moeten uitmaken (gewoon negeren toch) ook ik word weleens anoniem gebeld zonder dat er iets gezegd wordt of ik heb een gemiste oproep van een anonieme beller. Ik dacht toen ook dat hij erachter zat maar heb hem dit niet gevraagd! Maar nu weet ik vrijwel zeker dat hij het was, want als hij mij verdenkt van anoniem bellen naar hem dan is het dus iets wat hij zou doen?
in de tijd dat we samen waren hebben we veel meegemaakt, mn moeder kreeg kanker en hij heeft me altijd gesteund, ik ben een aantal keer geopereerd en hij had een erg negatief zelfbeeld. Ook zijn we nog gezellig op vakantie geweest. En helaas kom ik nog regelmatig bij zijn ouders, omdat die me steeds vragen langs te komen, om koffie te drinken bijvoorbeeld.

Hi Robin, je vriendin respecteren door haar woorden serieus te nemen. Dat betekent dus dat je inderdaad maar die pauze in moet gaan en haar pas na een paar maanden weer eens belt of schrijft. Dan heb je immers gedaan wat ze wilde en is er geen reden om je opnieuw op een zijspoor te zetten. Doet ze dat toch, dan is er weinig sprake van liefde van haar kant. Of je moet het natuurlijk wel erg bont gemaakt hebben ;). Je aandacht verzetten is moeilijk, omdat je hart bij haar ligt. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html
Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.
Na twee weken kwam hij naar me toe en zei hij dat hij op deze manier niet happy was, maar dat hij niet wist wat het nou precies was en dat hij had besloten er een punt achter te zetten.. Voor mij kwam dit, ondanks dat we er nog niet waren, best onverwachts.. Twee weken is weinig tijd om te veranderen.. Volgens hem was er nog te weinig veranderd.. Hij bleef wat vaag in wat hij allemaal zei en ik heb hem nog nooit zo hard horen huilen als die avond toen we elkaar nog een keer omhelsden.. Het was heel verwarrend..
Als je graag een serieus gesprek met hem wil voeren, denk dan goed na over hoe je hem benadert. Benader hem niet op een al te serieuze manier. Dit kan bedreigend overkomen en zijn bindingsangst aanwakkeren. Wees opgetogen en positief. “Ik breng heel graag tijd met je door en ik voel me gelukkig als ik bij jou ben. Ik wil graag checken of we nog steeds op één lijn zitten. Ik weet dat het nu nog te vroeg is, maar ik wil in de toekomst graag trouwen. Ik wil er zeker van zijn dat ik met iemand date die dezelfde waarden als ik heeft. Begin je mij als iemand te zien waarmee je dat uiteindelijk zou willen, nu we elkaar steeds beter leren kennen?”
14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!
Zelf heb ik een relatie gehad met een jongen een half jaar. Ik vond hem niet meer leuk. De week daarna was het voorjaarsvakantie en daarna gingen we normaal met elkaar om op school. Sinds een paar weken voor de zomervakantie ben ik weer verliefd op hem, en halverwege de vakantie heb ik dat verteld via whatsapp. Heel laf, maar ik durfde het niet te zeggen als ik hem zag. Hij zei: 'Weet je, we zien wel na de vakantie, want misschien vindt je me dan helemaal niet meer leuk. Dan kijken we wel na een paar dagen.' Het is nu een week nadat de school begon, en sinds dat het begon hebben we niet meer met elkaar gewhatsappt. Ik durf er niet met hem over te beginnen, ook niet op whatsapp, en hij heeft er ook niets over gezegd en doet alsof er niks aan de hand is. en we gaan ook gewoon met elkaar om. Moet ik wachten tot hij er over begint of zelf erover beginnen, maar ik ben bang dat hij mij niet leuk vindt...
×