Als jullie al een paar maanden aan het daten zijn, is dit absoluut geen rare vraag, maar bereid je wel voor op een gesprek wat misschien minder leuk voor je wordt. Het kan natuurlijk zijn dat hij om persoonlijke redenen een relatie niet aandurft. Misschien heeft hij (een beetje) bindingsangst of heeft hij heel slechte ervaringen gehad met een ex. Dat zijn dingen die ervoor kunnen zorgen dat hij het lastig vindt om zich écht te binden. Maar - en dat is veel minder leuk om te horen - de reden waarom hij zich wil binden kan ook zijn dat hij je niet leuk genoeg vindt voor een relatie, alleen voor een tijdelijke.
Hoi, ik heb een aantal vragen en heb advies nodig.ik heb me ex ontmoet via een site. En de klik was enorm. Hij is voor mij 12 jaar samen geweest met een vrouw waar hij ook mee getrouwd is geweest en een dochtertje mee heeft. toen ik hem ontmoete was de scheiding al 5 jaar achter de rug. Die relatie heeft hem gebroken en diep gekwetst. Zij was meerdere malen vreemd gegaan en hele gemene geintjes gefilkt. In die 5 jaar heeft hij geen relatie meer gehad. Toen ontmoete hij mij en het klikte enorm we zijn 8 maanden samen geweest. En in het begin schreeuwde hij het al gelijk van de daken hoe gelukkig hij was. En ik was voorzichtig. Zijn dochter en fam wisten gelijk van mij af, wat hij normaal nooit zou doen. Hij droeg me op handen want dit gevoel had hij al jaren niet meer gehad. het nadeel was dat er 200 km tussen zat en hij altijd naar mij toe kwam en ik door omstandigheden nooit daar ben geweest. Waar ik wel heel druk mee bezig ben om dat doel te bereiken. het is nu 6 maanden uit en was opeens pats boem uit, uit het niets. In de tussen tijd werd hij elke x onder uit gehaald, ze vader werd ongeneeslijk ziek ze baas ging failiet ze huis moest hij uit en weer bij ze ouders wonen maar omdat hij een nakomer is zijn ze ouders al in de 70 en woont hij weer tijdelijk thuis. Wat ze mannelijkheid helemaal kapot sloeg. Hij had geen kracht meer voor mij en moest zich zelf bij mekaar rapen. Sinds het uit ging begon het gezeik! Discussie's elke x weer! hij wou afstand en rust. En dat werd steeds minder. Toch wil hij me niet loslaten en soms weer wel. Hij praat niet over ze gevoelens hij stopt alles weg en kiest voor de makkelijke weg en zegt ik heb geen gevoel meer en het is klaar, zoek maar iemand die hou gelukkig kan maken want dat verdien je. na 2 maanden bleven we zo tegen mekaar doen en ik maakte het hem ook moeilijk ik zei ik geef he rust maar na 2 dagen appte ik weer… Omdat hij niet reageerde at ik bijna me schoen op… Nu zijn we 6 maanden verder en hadden we nog steeds contact. Soms kan hij kindelijk aandacht vragen ennsoms bot zeggen het word niks meer… Dan accepteer ik het en dan draait hij alles weer terug om maar niet dat lijntje tussen ons door te knippen. Nu dacht ik het word hem niet meer en ik had hem al 6 maanden niet gezien. Ik had gevraagt om samen als volwassen mensen wat af te spreken en te kletsen face to face. Eerst wou hij dat niet en had hij er geen zin in. Ik had gezegt boeken we nog 1x een hotel door de afstand en dan nemen we afscheid en gaan we goed praten. Toen reageerde hij bot en toen zei ik dan is het beter als we alles blokkeren want dit werkt niet! Toen stuurde hij gelijk als jij het hotel boekt dan kom ik wel en gaan we goed praten. Het was super leuk en hebben echt goed gepraat. Hij liet weer niet het achterste van ze tong zien, waar ik al op berekend was en ging zelf ook slim te werk. ik was mezelf en hadden vreselijke lol maar liet niet zien dat ik snakte naar zijn liefde wat ik normaal wel zou doen. Ik zei hem dat het zo beter is en dat ik aan mezelf aan t werk ben en het zo wel goed vind. Hij ging vissen over andere mannen en dat hij hoopte dat ik iemand ontmoette die goed in bed was… Toen zei ik nou daar maak ik me geen zorgen om. we gingen samen in bad hebben weer gemeenschap meerdere keren gehad en het was super. als het niet over gevoel ging dan kwam hij los en anders ging ze muur omhoog. Ik heb niks geforceerd… En hem de werkelijk ik laten zien in leuke tijden en geen gezeur, uit die cirkel waren we gelukkig. Nu mijn vraag, als je iemand niet mist dan ga je toch niet 200km rijden om gedag te zeggen. En zeg je onze maanden samen waren top maar dan ook top. Ik vind je aantrekkelijk en altijd gevonden. Ik wil kijken of ik je ga missen en zoja dan bel ik je meteen maar dat ik hem wel benauwd had en gaf hem daar gelijk in. Ik heb hem al lang niet meer veel geappt of gestuurd. Denk je dat hij nog van me houd? Ze woorden zeggen twijfel maar ze doen zegt wat anders en lichaamstaal. Ik heb beloofd naar ons bezoek niks meer te sturen en soort van afscheid genomen. Maar hij zei gelijk ik bel je als ik je mis en zeker tot ziens he;) hoe lang duurt het voordat een man contact op neemt en uit ze hol komt om te jagen? Want ik heb gem geprikkeld en niet aan ze voeten gelegen. Dus hij is met een lekker gevoel naar huis gegaan. Hij zei ik ben zo blij dat ik ben langsgekomen dit doet me goed. Maar hoe snel reageert een man als hij je mist? Groetjes l
Maar… ik wil knokken, knokken tot ik erbij neerval om te laten zien dat zij echt de WARE is en niet alleen in woorden, maar ook in daden… Na 40 jaar er een zooitje van te hebben gemaakt heb ik de ware gevonden, alleen heb ik die eerst vreselijk gekwetst… ik weet gewoon echt niet meer wat nu te doen… Al begin ik ver onder 0 en moet ik alles met hele kleine stapjes opbouwen… i don't care… ik ben zo zeker van mijn zaak… maar tevens radeloos en machteloos… door mijn eigen schuld! De gedachte/wetenschap dat ze in de armen van een ander ligt is killing… ik wil me letterlijk leegkknokken voor haar… dit gebeurd me nooit meer… heb mijn les absoluut geleerd, want ik heb DE WARE op t spel gezet! en verloren…
Aan de ene kant wil ik dat meisje natuurlijk laten weten dat haar 'scharrel' nog steeds in bed ligt met zijn ex (maar is dit niet kinderachtig?) Aan de andere kant wil ik mijn ex zelf op zijn bek laten gaan en al zijn spullen die hier nog staan bij hem in de tuin smijten. Ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen eigenlijk. Het rare is dus, dat mijn intuïtie blijkbaar sterk ontwikkeld is, anders was ik nooit gaan 'bluffen'. Waarom zegt mijn gevoel dan ook nog steeds dat het weer goedkomt tussen ons? Dat spoort toch niet? Het is niet zo dat ik verblind ben door liefde, en kan gewoon nog goed nadenken.
Sorry voor het lange verhaal maar ik zit sindsdien gigantisch in de put, zie alleen nog maar donkere dagen, leef niet meer op deze wereld. Kan alleen maar in bed liggen en zodra ik mezelf dan eens om 3 a 4 uur uit bed gegooid heb voor mij uitstaren, denken aan haar. Verder alleen maar op sites kijken die mij zouden kunnen helpen om over haar heen te komen of haar terug te winnen. Gedachtes als: Was ik maar gaan samenwonen, had ik maar in die 2 maanden keihard mn best gedaan om haar terug te winnen, wat kan ik nu nog doen om haar terug te winnen en alsof ik op een magisch moment zit te wachten dat ze nog een keer contact zoekt..Ze is weer verhuist en woont nu op 20 meter afstand in hetzelfde hofje.. Als ik dus op mn balkon zou gaan zitten zou ik haar eventueel kunnen zien en horen… Weet niet meer wat ik moet doen, heb haar nog een aantal keer gesproken nadat het definitief was en toen heeft ze al wel duidelijk gezegd al over mij heen te zijn gekomen in die 2 maanden en verder kijkt/zoekt.. EN toch houd ik hoop vast en heb ik nu zoiets van moet ik anders nog eens aanbellen anders?
Toen we nu breekten zei hij mij dat hij weer vrij wou zijn, dat hij nu zich wou volop amuseren en geen relatie wou. Blijkbaar niet want hij heeft een relatie. Hij zei me dat ook. Dat hij wist dat ik dacht dat hij loog maar dat hij die kans niet wou laten zitten met zijn nieuwe/oude liefde. Ik ging er vrij goed op in en wenste hem succes. Ik wil ook het beste voor hem maar wou dat hij die moeite voor mij deed. Ik heb besloten nietmeer op fb te gaan, een maand heb ik mezelf voorgesteld omdat 1) ik er niets van wil zien erop, we zijn er nog steeds vrienden op en zijn vrienden zijn mijn vrienden en 2) misschien doordat ik er nietmeer opga, hij zich afvraagt waar ik uitspook en hoe het met me gaat. Zoals ik al zei, ik ben hopeloos.
Hi Ano, het verhaal rammelt van de tegenstrijdigheden. Je ex zegt dat haar gevoel voor jou weg is, maar vervolgens om jou huilen bewijst het absolute tegendeel. 'Niet meer verliefd' is ook al zo'n opmerking bedoeld om je mond te snoeren, maar iedereen met enig verstand weet dat verliefdheid eerder vroeg dan laat vanzelf overgaat. Het is dan ook geen fundament voor een succesvolle relatie, en ook geen excuus om een relatie te stoppen. Haar kritiek op je karakter is hard, maar gemakkelijker te verteren dan haar onnozele getwijfel dat maar liefst een half jaar duurde. Met je wil om te veranderen krijg je je ex voorlopig niet terug. Vooral niet als ze ook nog eens aangeeft dat 'ze het niet meer hoeft te zien dat je verandert'. Je hebt er waarschijnlijk dus teveel nadruk op gelegd. Ook het feit dat je soms de voorkeur aan je vrienden gaf hielp je niet verder. Geen contact meer enerzijds, anderzijds het voorstel om je volgende week te zien… ik kan er niets mee. Deze dame weet niet wat ze wil, wat ook blijkt uit de gepassioneerde zoenen terwijl het al uit was. Schuif haar op de lange baan, totdat jullie allebei ouder en wijzer zijn. Dat wil zeggen, totdat jij de bereidheid hebt om je vrienden op het tweede plan te zetten, en zij inziet dat verliefdheid slechts een illusie is. Als jullie voor elkaar gemaakt zijn, is dat over een paar jaar nog steeds zo en merk je dat vanzelf. Zie verder het artikel voor het opwekken van het nodige gemis. Sterkte, A.
Hij is kuntstenaar en heeft me ooit eens gezegd dat zijn gevoel in z'n werk zit, maar zijn werken (en dat geeft ie zelf toe) zijn doods en redelijk eng. Blauw is niet blauw, groen niet groen, … nooit eens iets vrolijks. Volgens mij is er meer aan de hand dan iemand die egoistisch is maar ach zonder een antwoord begint een mens misschien de raarste dingen te denken? Liefs en fijn weekend! Reactie infoteur, 25-06-2012
Maar toen kwam hij dus met het nieuws zich ongelukkig te voelen en niet wetende waarom. Mijn wereld stortte gelijk weer in elkaar… Net toen ik dacht goed te doen, door hem tijd te geven (2 jaar dan nog!) en voor mij ook de oplossing te hebben gevonden om me niet meer druk te maken over zijn getwijfel. Ik begreep helemaal niet wat ik verkeerd had gedaan. Na alles wat ik voor hem deed voelde hij zich toch ongelukkig? Mijn hart brak en onze reis zou maar beter niet doorgaan. Hij excuseerde zich voor wat hij had gezegd en bedoelde het niet zo en zeker niet als persoonlijke aanval. En als ik zijn excuses zou aanvaarden zouden we er op reis helemaal voor gaan… Ik aanvaarde zijn excuses, maar de avond voor we op reis moesten vertrekken belde hij met de boodschap dat het toch maar beter was dat ik alleen zou gaan. Na wat gepraat via telefoon (hij had met zijn vader gebabbeld) zou hij dan toch mee gaan. Een uur later kreeg ik weer telefoon van nee toch niet of hij zou er een nachtje over slapen.
Verder voel ik me er nu overigens wel goed bij dat het over is. Ik mis haar heel erg, maar dit is wel het beste en ik wil haar persoonlijke ontwikkeling ook niet in de weg zitten. Het aparte is dat ik dacht toen het nog aan was, dat het beter was (om oud te kunnen worden) dat ze nog meer van de wereld had gezien, zoals andere partners e.d. En het mooie is eigenlijk dat ze helemaal daar zit en ik er zelf geen last van heb (dat ze niet in mijn sociale kring ontdekt, want dat zou pijnlijker zijn). Dit is wat dat er gaat het perfecte moment voor haar om te ontdekken. Dus daar berust ik nu wel in.
sinds twee weken is mijn relatie van ruim een jaar voorbij. Hij heeft het beëindigd omdat we de laatste tijd vaak ruzie hadden. Hij verlangde daardoor minder naar mij en zijn gevoel werd minder. Ik moet zeggen dat ik de ruzies ook vrij vervelend vond worden. Deze kwamen eigenlijk vooral omdat hij het heel erg druk heeft met stage en sport ook vragen zijn vrienden heel veel van zijn tijd. Het ging heel snel eerst wilde hij er nog voor vechten en een dag later wist hij zeker dat het niet meer kon. Hij kreeg steeds het gevoel dat hij me niet waard is. Ik mis hem vreselijk en hou heel veel van hem. Hij stond niet meer volledig achter de relatie, hij moest echter zo erg huilen en zei dat ik het meest belangrijke meisje uit zijn leven ben en dat hij van me houdt. Hij zegt steeds dat hij met me wil trouwen. Ik heb nu al een week geen contact gehad, hij mailde me 2 dagen geleden in de mail stonden nog eens de redenen waarom hij de keuze heeft gemaakt. Dat hij het zwaar heeft en me heel erg mist. Ook zei hij dat hij over 8 jaar met mij wil trouwen, kinderen een huis kopen. Dat ik het mooiste liefste leukste meisje ben dat hij ooit kan krijgen. En dat hij zoveel van me houdt. Ik mis hem en wil hem het liefst terug, maar loop niet achter hem aan. Alleen hoe kan ik dit afsluiten als hij zulke dingen tegen me zegt. Ik ben zo verward. Wil het deels afsluiten maar als hij zulke dingen mailt is het zo moeilijk en wil hem natuurlijk het liefste terug. Wat moet ik doen ?
Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
tja dat was niet erg slim van je..maar wat ik zou doen als ik jou was of hem gewoon even een tijdje met rust laten en later opnieuw met hem proberen of met hem gaan praten over wat allemaal gebeurd is en zeggen dat je heel veel spijt hebt en dat je dat niet meer zal doen maar wat ik zelf heb gemerkt is dat jongens dat niet snel geloven dus dat word dan wel moeilijk maar als je gewoon probeert om met hem te kunnen praten dan komt het waarschijnlijk wel goed dus veel succes!
Hai:) ik doe dit normaal niet maar ik zie bijna geen andere uitweg meer...ik heb mijn ex vriendinnetje in april vorig jaar leren kennen toen ik net uit een andere relatie kwam. Daardoor en door vroegere gebeurtenissen heb ik een half jaar terug last van een burn out gekregen. We woonden samen en het was allemaal heel fijn. Van reizen naar gezelligheid tot samen de grootste lol beleven. Toen ik die burn out kreeg werd het allemaal wat minder...in dezelfde periode hoorden we dat we het huis uit moesten en alles werd ons beiden even teveel. Nu ben ik een prater en is zij een renner...altijd als het moeilijk werd ging ik er bovenop zitten waardoor zij juist er helemaal vandoor wilde. De dingen gingen moeizaam en ik merkte dat ik moeite had met vertrouwen. Ik vertrouwde bepaalde mannen niet met wie ze aan het praten was en vroeg me telkens af of ze vreemdging. (andere ex heeft dat gedaan) ik begrijp dat ik haar hierdoor verstikte...en weinig ruimte gaf om gewoon zichzelf te zijn.

Hi Ano, met de stemmingsstoornissen van je ex kun je niks. Kennelijk voelt ze zich zwakjes in jouw nabijheid en wil ze zich wat vermannen. Daar is niks op tegen, maar waar is ze zo bang voor! Ze wil je kennelijk alleen terug als je 'verandert'. Wat dat precies inhoudt weet jij beter dan ik. Het is in elk geval geen onvoorwaardelijke liefde, dus zie ik er op de lange duur niets in. Steek er geen energie meer in. Liefde zoekt zelf zijn weg, vaak zonder woorden. Aan mijn vorige berichten heb ik verder weinig toe te voegen. Groetjes, A.


Dat weekend werd door omstandigheden mijn dochter niet door haar vader opgehaald, ik had daar de nodige frustraties door en dat kwam die zondagmorgen eruit. De irritatie van mijn ex liep zelfs zo hoog op dat hij kwaad uit bed is gestapt en niets meer tegen me zei totdat hij zijn jas aan had en ik hem net nog een afscheidskus kon geven en hij ging naar huis.


Angst bepaalt een groot deel van onze beslissingen. Wat wij eten, waar wij leven en hoe wij ons geld verdienen zijn beslissingen die uit een mix van angsten en wensen voortkomen. Bij de zoektocht naar een partner is dit niet anders. Wanneer je weet welk gedragsmodel mannen vrezen kun je niet alleen de reacties van de heren, maar ook je eigen gedrag en diens uitwerking op tussenmenselijke relaties beter inschatten. Dit voorkomt liefdesverdriet en misschien heb je hierdoor wel echt de kans de ware te leren kennen!
Sinds een week of twee is het uit met mijn ex-vriendin. we hebben bijna een jaar een relatie gehad. In het begin was alles perfect we konden geweldig praten en lachen samen en natuurlijk de rest van de relatie was ook echt geweldig. We waren er samen van overtuigd dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven. De eerste maanden zijn we heel veel bij elkaar geweest. dagelijks eigenlijk samen slapen en leven. Dit ging allemaal heel goed en leuk.
Op een gegeven moment belde hij dat hij wilde praten. Hij kwam even tussen al zijn drukke werkzaamheden door en vertelde dat er een knop in zijn hoofd om was gegaan en dat hij niks meer voor mij voelde omdat hij zo boos op mij was geworden door het drammen zoals hij het noemde. Dit alles met tranen in zijn ogen… Bij het weggaan vroeg ik of hij er nog eens over na wilde denken en dat ging hij doen… Hij had even tijd nodig.
14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!
Ik heb een vraagje. Mijn ex en ik zijn nu zo'n weekje uit elkaar maar zijn nog een aantal dagen daarvan samen geweest door vakantie. Hij heeft het uitgemaakt doordat we redelijk wat ruzies hadden over mijn jaloezien. Alleen daarover hadden we ruzie verder over niets. Ik ben nu meteen onder therapie gegaan. Ik wil hem namelijk heel graag terug omdat ik ontzettend veel van hem houd. Ook weet ik dat hij nog van mij houdt dit heeft hij zelf gezegd op de dag dat we uit elkaar gingen. Ook laat hij op een internet site voorlopig heeft een relatie staan en ook heeft hij gezegd dat hij de ski vakantie nog niet annuleert. Maar als mensen vragen of het uit is zegt hij wel ja.
Hi Ano, je ex meedelen dat ze geen contact met je moet zoeken behalve 'als ze weer wat met je wil proberen' is het slechtste wat je kon doen. Je hebt haar hiermee in een onmogelijke, vrouwonvriendelijke positie gebracht en bewezen dat je slechts voor een relatie beschikbaar bent. Een maand rust is veel en veel te kort om de draad weer op te pakken alsof er niets gebeurd is. Dat werkt niet. Dit bleek vervolgens toen ze afkerig was van je idee om je vakantie af te sluiten. Kap er dus mee, lees mijn vorige reacties en ga niet meer in op berichtjes van haar kant. De kans is aanwezig dat ze je enkel in de gaten houdt, en misschien straks nog wel jaloers zal zijn als je iemand anders hebt. Bezitsdrang is niet hetzelfde als liefde. Dat laatste is de grote afwezige. Groetjes, A.
Ik zou ook niet afspreken. Zo blijf je in hetzelfde straatje. En wie weet geraken de gemoederen dan overhit en worden er verkeerde dingen gezegd, waar je achteraf dan weer veel spijt van gaat hebben. Al begrijp ik wel dat je het goed wil afsluiten. Heb je dat dan in het verleden nooit kunnen doen? Is het voor jou dan nog niet afgesloten? Ik zou zeggen, en dan uit persoonlijke ervaring: laat het rusten! Dan blijven alle opties nog open. Als zij echt contact met jou wil, laat haar dan maar het initiatief nemen maar zelf zou ik niet meer bellen.

Het is belangrijk dat je je onder de mensen begeeft. Een mens is maar zó sterk en er bestaat een kans, dat je een terugval krijgt. Hij moet uit je systeem en de enige manier waarop dat kan, is door of veel tijd voorbij te laten gaan of iemand nieuws te ontmoeten. Dit hoeft heus niet de nieuwe liefde van je leven te zijn, maar het is belangrijk dat je jouw palet reinigt. Je hoeft geen eens fysiek met hem te worden, maar ga eropuit en vestig je aandacht op een ander.


Het is weer een tijd geleden, intussen is er veel gebeurd tussen mij en mijjn ex nadat ik afstand had genomen begon hij vaker naar mijn werk te komen ik ben serveerster in een restaurant, dan kwam hij afhalen dan weer eten, wat ik niet begrijp is dat hij dan constant nog steeds praat over leuke dingen die hij met een vriendin heeft gedaan, of gaat doen zoals samen op vakantie, naar concerten, film uit eten enz.
Hi Sonja, je ex heeft duidelijk last van zichzelf, terwijl jij de nodige afstand houdt. Dit is de positie waar je je ex wilt hebben. Zij heeft haar zin door vrijwillig te pruilen in haar stagnatie, en jij laat haar continu voelen dat jouw leven zonder haar gewoon verder gaat. Mocht de relatie zich ooit herstellen dan moet het van haar kant komen. Van jou kan ze niets verwachten omdat ze zelf de deur heeft gesloten. En je bent natuurlijk niet zo gek om straks in de zoveelste gril te trappen. Ze moet wel van heel goede huize komen om jouw aandacht in de toekomst blijvend vast te houden. Het is mogelijk dat ze daarop zit te broeden. Groetjes, A.
Toen ik je verhaal las werd het wat mij betreft al gauw duidelijk dat het hier gaat om stevige bindingsangst, en op het eind noemde je het gewraakte woord zelf ook ;). Wat me opvalt is dat je geen enkele verklaring hebt gekregen voor haar ommezwaai, behalve wat vage teksten die je zelf al noemde. Wie verliefd is, heeft de neiging het verstand uit te schakelen. Dit is bij haar in wel heel erge mate gebeurd, waardoor het verdwijnen van de eerste vlinders helaas al gauw betekende dat ze aan alles ging twijfelen. Jammer, want er is geen zinnige reden te bedenken waarom ze jou zou moeten laten schieten. Je hebt aangegeven haar te hebben leren kennen via 'internetdating', en dat is tevens meteen de plek om extra alert te zijn, want enorme aantallen mensen gebruiken dit soort sites om een kortstondig avontuur te beleven. Niet om een vaste relatie te vinden. Het is goed mogelijk dat ook zij het dating-gebeuren zag als een spelletje. Misschien niet eens bewust, want er zijn ook veel mensen die denken 'ik probeer het gewoon en zie wel wat er gebeurt'. Op het moment dat jij bijvoorbeeld op zo'n site komt en met serieuzere intenties te werk gaat, maak je je kwetsbaar voor misleiding, bedrog en persoonlijke problematiek van degenen met wie je je inlaat. Het is nu gebleken dat ze zich niet aan je wil binden. Kortstondig was oke, maar op de lange termijn duikt ze weg en laat ze zich niet bestempelen. Helaas is bindingsangst m.i. wel de spijker op zijn kop. Wat je kunt doen is de richtlijnen uit het artikel opvolgen. In dit geval wel met de kanttekening dat je iemand met dit probleem niet zult terugkrijgen, hoe hard je ook je best doet. Want wie bindingsangst heeft gaat op de vlucht. En kiest daarbij bij voorkeur het moment dat de verliefdheid vermindert. Want verliefdheid duurt een paar maanden, liefde is eeuwig. De kans om juist die liefde te laten bloeien en groeien liet ze lopen. Ze zal er bang voor zijn geweest en wilde of kon er met jou niet over praten. Sterkte, A.
Het telefoongebruik komt voort uit dat ik altijd bezig ben het anderen naar de zin te maken en niet aan mezelf of haar denk. Ik heb haar onbewust niet de aandacht en waardering gegeven die ze hoort te krijgen. Het zijn veelal collega's die 's avonds nog aan het werk zijn en dan mijn hulp vragen als ze iets niet snappen met een applicatie of wat dan ook. Maar ook vrienden en kennissen weten me te vinden. Dit moet ook echt anders en daarvoor heb ik inmiddels eerste gesprek met mijn baas voor gehad. Daar moeten afspraken over gemaakt worden.
De oorzaken die tot een echtscheiding leiden zijn meestal anders dan de partner op die kwade dag te horen krijgt. Zo is de verklaring van je ex bijzonder vergezocht. Zij wist met wie ze trouwde, want ze kende je al jarenlang voordat jullie die stap gingen zetten. Dat ze veel later pas tot de conclusie kwam dat jij geen 'echte vent' zou zijn, komt als boter na de vis. Zoals jullie twee er nu bij zitten lijkt het me niet dat dit enig geluk brengt. Het kan voor haar ook onmogelijk een goed gevoel zijn, te weten dat zijzelf verantwoordelijk is voor een breuk die niet nodig was. In vrijwel alle huwelijken komen vroeg of laat problemen voor. Dat is geen reden om ermee te stoppen, maar juist om er dusdanig aan te werken dat het schip weer op koers ligt. Het lijkt erop dat jouw ex er dus veel te gemakkelijk de brui aan heeft gegeven, en jij zit er mee. Omdat je nog wel contact hebt zijn er hier en daar nog wel openingen om haar op termijn terug te winnen, toch zou ik me als ik jou was daar niet op focussen. Trots, als dat een rol speelt, is een sterke factor waar je maar moeilijk doorheen komt. Bovendien kan het zijn dat ze inderdaad zo haar persoonlijke sores heeft die ze op jou afreageerde, zelfs nu nog, maar dan in haar hoofd. Dit bewijst de uitdrukking 'er klaar mee zijn', wat meer aangeeft dat ze de verbale bevestiging nodig heeft voor zichzelf, maar dat haar hart iets anders voelt. Je weet niet hoe de toekomst gaat lopen, maar als er een basis van vriendschap is, kan het alle kanten op. Misschien - als de stemming er is - kun je haar eens uitnodigen om iets leuks te gaan doen, gewoon als 'oude bekenden'. Staat ze daar positief tegenover, dan heb je heel wat gewonnen. Bij een afwijzing heb je dan in elk geval iets geprobeerd, zodat het in de nabije toekomst gemakkelijker wordt om definitief afstand van haar te nemen. Daar rekening mee houden heeft de grootste prioriteit.
Mooie blog. Sinds kort heb ik een relatie, en ik herken mezelf volledig in de kenmerken van bindingsangst. Het was voor mij al een hele stap om deze relatie aan te gaan, maar het liefst zou ik het nu weer afbreken. Ik zoek allerlei redenen om dit te doen en bevindt me in een negatieve spiraal waar ik niet meer uit lijk te komen. Ik vind het vooral heel sneu voor hem, omdat hij zo goed en aardig is, maar ik blijf heel afstandelijk en in mezelf gekeerd. Wat is de beste stap die ik nu als eerst kan zetten? Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt om het een maand aan te kijken en het anders over te maken.
Hij is lief, leuk en je bent ontzettend gek op hem, maar er is één probleem: hij wil geen relatie. Je vriendinnen hebben waarschijnlijk al honderd keer gezegd dat je hem uit je leven moet bannen, maar dat is moeilijker gezegd dan gedaan. Jullie hebben het super leuk samen, maar het gaat eerlijk gezegd nergens heen tussen jullie. Wat kun je in zo'n situatie doen?
Ik heb het uitgemaakt met mijn ex, we kregen ruzie over een exvriend omdat ze met hem afgesproken had. Ik las op whatsapp dat hij haar terug wilde, dat hij dr graag wilde zien en dat ze daadwerkelijk afgesproken hadden. Hij wilde met haar iets gaan doen op valentijns dag, maar dat heeft zij afgezegd. Uiteindelijk zei ik dat het over was waarna ze me 5x of meer vroeg of ik het ckr wist dat het over was. Nadat ik ja zei ging ze met tranen de deur uit en ben ik haar terug gaan halen. Eerst wilde ze niet naar binnen uiteindelijk wel en bleef ze slapen. Ik vertelde dr dat ik eigenlijk niet wil dat het over is en dat ik dr daarom ben komen halen. Zij vind dat ik dr niet uit de deur moest laten gaan en zo harteloos tegen dr zei dat het over was. In de ochtend werd ze boos omdat ik weer in dr telefoon keek, heb ik dr maar naar huis gebracht waarna zei niks meer zei en direct naar binnen liep. Ben met dr mee gegaan en ze vond dat ik vaak stomme dingens zeg wanneer ik boos ben en zodra ik rustig ben, denkende dat het dan snel weer goed komt. Misschien fout maar ik heb dr verteld dat ik van dr hield en de relatie niet zomaar wil opgeven aangezien we volgende week 3 jaar samen zijn(waren). Om het verhaal af te sluiten zei ze mij dat ze alvast vandaag geen contact met me wilde aangezien, en ze niet wist of het daadwerkelijk over is.. Nu ben ik de hele dag stil geweest, en twijfel of ik dr nu in de avond moet bellen maar weet niet of dat wel verstandig is aangezien ze nu met dr nicht thuis is.
Na iets meer dan een jaar samen gingen wij onze droomreis plannen: 3,5 week rondreizen door de westkust van Amerika. Dit was van ons allebei al heel lang een droom en die wilde wij graag samen beleven. We hebben deze reis in juli 2014 geboekt en moesten toen tot mei 2015 wachten. Het ging in die tijd ook niet bepaald goed met mijn ouders en alles bij elkaar, ouders, werk en nog meer privé dingen leverde mij erg stress op en ik zat vaak in een dip. Ik was een beetje te afhankelijk van mijn vriend. Ik wilde altijd bij hem zijn en ik deed steeds minder met mijn vriendinnen. Ik zie nu ook in dat ik ook gewoon mijn eigen leven moet houden en hem niet teveel moet bedrukken. Ik heb dat dus wel gedaan. Ik maakte niet altijd mijn eigen beslissingen en vroeg hem veel om advies. Dit heeft ons allemaal bij elkaar kapot gemaakt. Iets voor onze reis naar Amerika kregen wij al vaak heftige discussies/ruzies. Toen de reis naar Amerika eenmaal was aangebroken, was dat helemaal fantastisch en we hebben zoveel van elkaar genoten. We waren ook nog eens constant 24/7 bij elkaar. Dit ging goed, op een paar chagrijnige buien na. Na de vakantie viel ik gelijk in een dip. Ik had hier zo op verheugd en nu kwamen we weer terug in de realiteit en al mijn problemen kwamen weer boven water. Dit heeft ons niet echt goed gedaan, want we kregen alleen maar vaker discussies/ruzies.
Ik en mijn ex zijn nu 5 maanden uitelkaar door een ruzie. Ik vertrouwde hem niet en maakte het daarom in een ruzie uit. De volgende dag gingen we praten en hij wou het niet nog een kans geven. Ik weet dat hij toen nog van mij hield. Daarna bleven we nog steeds elke dag praten via de berichtjes maar omdat ik het moeilijk vond om met hem te praten, heb ik het stopgezet. We praten nu al 1 maand niet en ik heb hem 1 keer gezien en we groette elkaar gewoon. Ik ben verder gegaan met mijn leven en het gaat heel goed maar toch mis ik hem nog elke dag. Ik weet niet hoe ik hem terug moet krijgen en of het slim is om hem weer een berichtje te sturen.
Toen ik Dr. Isikolo vond, had ik dringend behoefte aan het terugbrengen van mijn ex-geliefde. Hij liet me achter voor een andere vrouw. Het gebeurde zo snel en ik had helemaal geen inspraak in de situatie. Hij dumpte me gewoon na 3 jaar zonder uitleg. Ik neem contact op met Dr. Isikolo via zijn e-mail en hij vertelde me wat ik moest doen voordat hij me kon helpen en ik deed wat hij me vertelde, nadat ik had verstrekt wat hij wilde, wierp hij een liefdesbetovering om ons te helpen weer bij elkaar te komen. Kort nadat hij zijn betovering had gedaan, begon mijn vriend me opnieuw te sms'en en voelde me vreselijk voor wat hij me net had aangedaan. Hij zei dat ik de belangrijkste persoon in zijn leven was en dat weet hij nu. We gingen samen wonen en hij stond meer open voor mij dan voorheen en hij begon meer tijd met me door te brengen dan voorheen. Sinds Dr. Isikolo me heeft geholpen, is mijn partner heel stabiel, trouw en dichter bij me dan ooit tevoren. Ik beveel Dr. Isikolo ten zeerste aan voor iedereen die hulp nodig heeft. whatsapp hem nu +2348133261196.
Hi N., het is me volstrekt onduidelijk waarom ze het ooit had uitgemaakt, dus weet ik niet wat haar bezwaren zijn. Het kan verder niet zo zijn dat als er dan een breuk is, jij geen 'rebound' zou mogen hebben. Ze kan jou natuurlijk niet claimen, laat staan als ze helemaal geen relatie met jou heeft. Waarschijnlijk denkt ze er nu wel aan hoe het zou zijn als jullie weer samenzijn, en is ze met de naderende afspraak in ogenschouw, in elk geval bereid dit te onderzoeken. Laat het dus begaan en verwacht niets op die afspraak. Het gaat erom dat jullie weer samen leuke dingen kunnen doen zonder dat er teveel druk op staat. Liefde komt altijd als je het het minste verwacht. Niet als je het probeert af te dwingen of als je het zou bespreken. Succes, A.
Helaas heeft mijn vriendin het na een relatie van 6 jaar uitgemaakt afgelopen vrijdag. Als ik eraan terugdenk dan lees ik veel gelijkenissen, zij was minder geïnteresseerd terwijl wij vroeger echt alles aan elkaar vertelde tot de meest stomme details toe. Dit werd minder en dat merkte ik ook, maar nu pas dringt het tot mij door dat daar een reden achter zat.
Als je ex man of vriend geen oplossing ziet voor het probleem waar jij mee komt, dan vlucht hij liever weg. In dat geval ben je natuurlijk geneigd om te zeggen “hey, waarom loop je nu weg als het juist nodig is dat we praten?”, maar weet dat weglopen op dat moment niet inhoudt dat hij er niets aan wil doen. Hij voelt zich op dat moment gewoon machteloos en mannen kunnen zeer moeilijk omgaan met machteloosheid.
Hi Miranda, ja en nee. Het feit dat je ex voorstelde met een fles wijn naar je huis te komen klinkt beslist als toenadering met bepaalde intenties, maar het bewijst nog niks. Hij heeft je duidelijk gemaakt dat hij een ander heeft, hoe negatief hij misschien ook over haar praat. De kans is het grootst dat hij je indirect probeert te zeggen dat er voor jullie in elk geval niets meer in zit. Dat ie aan jullie terugdenkt is niet bijzonder, het is eigenlijk vrij logisch. Het kan dat hij daar gewoon eerlijk in is. Het is nu zaak dat je absoluut niet gretig bent. Ga hem niet bellen, mailen of wat dan ook, maar doe helemaal niks. Blijkt dat ie na een poosje weer contact opneemt, ga daar dan niet meteen op in, maar vraag waarom ie je wederom weer zien. Je moet hier het antwoord op hebben, voordat je weer afspreekt. Je weet immers dat hij een ander heeft, en het is oneerlijk tegenover die ander om haar vriend in het geheim te zien. Zeg hem dit gewoon, zodat hij weet dat je niet 'in' bent voor nog wat extra gescharrel waarmee je enkel hem een dienst bewijst. Want je ziet dat hij ook weinig geinteresseerd lijkt in een toekomst met zijn vriendin, maar het wel prettig vindt dat hij regelmatig met haar kan daten. Pas op! Groetjes, A.
Echter gister hoorde ik via via dat ex bezig is met een cadeautje voor die meid en toch naar haar verjaardag gaat (vandaag dus). Ik geloofde m'n oren niet. Dit kan toch niet waar zijn? Ik heb hem gesmst of hij nou ook niet vindt dat hij enorm stom bezig is. Ik kreeg als reactie dat hij echt niet snapt waar ik het over heb. Ik: dat weet je dondersgoed. En daarbij heb ik het gelaten.
Mijn ex en ik hadden bijna 6 maanden een relatie. 3dagen ervoor heb ik het uitgemaakt omdat ik alles zat was.. Hij vertelde mij vaker dat hij niet van me houd, niet meer om me geeft en alleen vrienden wilt zijn. In deze tijd had hij ook contact met zijn ex en daarom is alles erger dan het eigenlijk moet zijn. Ik ben het aan de ene kant echt zat maar aan de andere kant mis ik hem heel erg. Hij mij blijkbaar niet want hij praat heel de dag met zijn ex.. terwijl hij me heeft gezegt dat hij niks voor haar voelt of nooit iets met haar kan nemen.. ik bedoel van WAAROM PRAAT JE DAN 24:7 MET HAAR? Dat klinkt niet echt logisch. Ik wil hem terug, maar hij vertikt het om een gesprek te beginnen en ik wil niet, anders denkt hij dat ik achter hem aan zit. Wat moet ik doen.. Ben helemaal gefrustreerd ='(
Nu is het uit en is hij best braaf, hij laat af en toe nog weten wat hij doet. Hij zal nu wel meer dingen doen met zijn vrienden, maar hij is niet een playerig type. Hij zit nog liever voor de tv dan fuifmuziek te horen. Dus ik had nooit te klagen dat hij een player was. Nu willen we zondag afspreken en met elkaar vrijen. Ik weet niet of dit een goed idee is ? Ik verlang er zo naar om hem terug te zien en om hem vast te pakken, maar ik weet gewoon dat een relatie niet gaat lukken. En ik vind dat super spijtig. Ik weet niet wat hij wilt. Hij wilt vaak dat het terug goed is. Maar ik weet dat als het terug goed komt, dat alles terug zijn normale gang van zaken zou gaan. Want het uitpraten dat gaat gewoon niet met hem omdat hij altijd vindt dat er niks aan de hand is. En dan begin ik te twijfelen aan mezelf of ik niet dramatiseer, maar toch.... Ik wil niet terug dat vroegere leventje met hem. Want ik was echt ongelukkig op het einde en ik denk hij ook wel ergens, maar hij wou het niet uitmaken omdat hij niet durfde.

Je hebt het misschien vaker gehoord en je denkt dat je niet plakkerig bent, maar geloof me: dat ben je al snel. Het is de allerbelangrijkste regel van het daten, de gouden regel: wees niet te plakkerig. Daarmee bedoel ik: laat hem maar komen. Vanuit de evolutie zijn mannen jagers en dat zijn ze nog steeds. Dat wil zeggen dat je een man de ruimte moet geven om zijn biologische roeping te volgen.
Het ging de laatste maanden wat minder met mij, last van stress omdat ik mij niet meer goed voelde in mijn vorige job, dat had natuurlijk een impact op ons gezinsleven, maar ik dacht toch dat het niet zo erg was, het ging voor mij redelijk goed. We maakten nog steeds uitstapjes. We waren eigenlijk elk weekend weg en deden veel dingen in functie van het kind, speeltuinen enz.
Ik ben paar maanden geleden hier geweest om te lezen hoe ik mijn (vriend) zijn hart kan veroveren. Het heeft niet geholpen omdat hij gewoon een *^%$! is ahaha. Hij gaat vreemd, komt niet opdagen op afspraken, zegt nooit dat ik mooi ben ofzo, neemt me nooit ergens mee naar toe, stelt me nooit aan zijn familie of vrienden voor, scheld me uit als we ruzie hebben, blijft wel weken weg zonder iets te laten weten en of het niet erger kan is hij part-time opzoek naar zijn droom vrouw omdat ik zo te zien toch niet genoeg ben. Wanneer ik aangeef dat ik er klaar mee ben laat hij me afkoelen en dan belt ie weer en ik denk nog 1 keer proberen dan… Ik heb inmiddels de strijd na 5 jaar opgegeven Nu staan zijn spullen sinds 2 maand bij mij in de logeer kamer omdat hij huisje krijgt binnen kort. De laatste keer dat we ruzie hadden vroeg die van zelf of die zijn spullen moet komen ophalen. Ik zei nee en dat hij me gewoon met rust moet laten en dat heeft die gedaan. Dit is nu 2 weken geleden. Me vriendinnen noemen me dom en zeggen dat ik zijn spullen moet verkopen ofzo of gewoon zeggen dat die zijn F! spullen moet komen halen… i

Kreeg heel snel sms terug met antwoord. Liggen hier ook nog (kampeer) spullen. Kan voorlopig wel hier bijven hoor. Heb laatst op fb ook al Europe van Santana gezien en gereageerd.(beetje late reactie van mij, maar mooi) Dank je. Hoe is het bij jullie?X Ik heb toen terug gedaan: best goed, hoor. Ben boek (van jou) aan het lezen Waarom mannen niet luisteren… had ik veel eerder moeten doen.maar ja. Ik hoor van jou wel wanneer we vriendschappelijke afspraak kunnen maken.x
Hey A. bedankt voor de tips alvast, ik heb hier reeds eens iets gezet ik denk rond 22 juni. Eerst en vooral wil ik zeggen dat er al 1 iets uitgekomen het rebound topic. Dit is inderdaad gestopt en sindsdien zie ik haar nog altijd evenveel 3-4 keer per week, natuurlijk op die manier kan ik het niet voor elkaar krijgen dat ze me gaat missen. Ik probeer mijn uiterste best ook niet zelf te smsen naar haar, maar gisteren bvb kreeg ik sms dat ze me wou horen en vandaag had ze ook voor een kleinigheid gezonden (waar ik vandaag in kan komen omdat ze een kleine stommigheid begaan is met online bestellen enzo). Ik ga niet opnieuw vragen of dit de goeie kant uitgaat, want zoals je zei artikel lezen (wat ik gedaan heb) en er is hier ook geen echt antwoord op. Ik wil namelijk wel het gemis bereiken, want ik doe zoals een jaar half geleden: wat pesten, lachen, behulpzaam enkel hou ik de grote complimenten nog wat achter, soms eens klein complimentje. Nog enige tips zonder dat ik volledig contact moet verbreken? mvg en nogmaals bedankt Jhonny Reactie infoteur, 29-06-2012
Het kwam ook redelijk plotseling, wij hebben wel elkaar gesproken onlangs over dat zij niet gelukkig was. Zij wilde samenwonen, op vakantie etc maar door mijn werk was dat wat ingewikkeld, deze reden accepteerde ze niet. De eerste zin dat eruit kwam was ‘Ik kan niet meer’. Wat mij vooral heel confuse maakt is het feit dat ze zegt nog enorm veel van mij te houden. Hoe kan dit als zij het uitmaakt? Ik wil niets liever dan aan al haar wensen voldoen en ben bereid daar hemel en aarde voor te bewegen, ben alleen bang dat het te laat is. Tijdens onze relatie was ik altijd degene die de boot afhield en nu wil ik niets liever dan de liefde aan haar verklaren.
Anderhalve week geleden heeft mijn vriendin het uitgemaakt. Dit kwam voor mij als een grote verrassing omdat ze nooit wat heeft laten merken. Maandag is het uitgegaan, het weekend hebben we nog leuke dingen gedaan en deed ze heel normaal en verliefd tegen me. Nu zei ze dat ze rust wilt. Tijd voor haarzelf, het was ook wel zo dat we elkaar 5 à 6 dagen zagen. Onze relatie begon 2 jaar geleden. Alles ging heel goed alleen had zij nog contact met haar ex, zelf had ik dit nooit meegemaakt. Contact met mijn ex. Ik werd hierdoor onzeker, gevoel van waarom contact, vind ze hem nog steeds leuk. Dat terwijl ze met mij was en juist bij mij wou zijn. Deze onzekerheid is er langzaam bij mij ingeslopen en er nooit uitgegaan. Door bijna alles kreeg ik dat gevoel van angst, als ze uitging, haar ex belde, we ruzie hadden en dat ze het uit zou maken. Dit heeft een hele lang tijd geduurd voordat ik het onder controle had. De laatste 8 maanden ging het steeds beter en beter, ik was zo met mezelf bezig voor ons. Ik ben op mezelf gaan wonen, hebben samen alles uitgezocht van stoelen tot kleine details. Dit omdat ze altijd zei ik wil samenwonen op termijn. Van samenwonen is het er niet van gekomen. Ik begon aan een nieuwe opleiding, hele dagen sporten. 's Avonds kapot en moe, vond fijn dat ze er was maar dat was het ook wel. We raakten beetje in een sleur, veel zien, weinig spanning. Weinig leuke dingen doen samen. Op een dag hoorde ik dat ze een jongen had ontmoet, ze vond de aandacht die ze van hem kreeg wel leuk. En wou er ook op ingaan om langs te komen. Totdat ze wakker werd en dacht nee dit kan ik niet, Erwin is mijn vriend. Er ontbreekt iets bij ons, ze is geen prater maar meer iemand die alles opkropt en eruit knalt. Ik heb haar betrapt op het contact, kreeg weer hertelde gevoel van angst. Ze voelde zich betrapt en heeft het daarna uitgemaakt. Ze vond/vind dat we elkaar geen vrijheid gaven, de spanning was weg. Ik geef haar daar ook gelijk in. Dit geeft natuurlijk geen reden om met anderen af te spreken. Ik haar dit vergeven. Ze hebben nu ook geen contact meer. Wij wel, we sms'en en zien mekaar af en toe in de trein. Afgelopen vrijdag stond ze voor me deur om naar de nieuwe badkamer te kijken. Ze vond het fijn bij me te zijn en we hebben gezoend. Zij wou zelfs meer, maar ik niet, emotioneel was ik een wrak, krabbel nu langzaam weer terug naar de oude ik. Maar ik ben van mening dat onze relatie helemaal niet te einde hoeft te zijn, elkaar wat meer vrijheid geven dat is de oplossing. Ze is nog steeds gek op me, dat merk ik aan d'r. Ze zit telkens aan me en geeft me kusjes. Ik zie haar lach en haar ogen, die zijn hetzelfde als toen ons ons was. Ik wil haar super graag terug, ze wilt ook afspreken. Samen leuke dingen doen. Gewoon 1 à 2 keer per week en dan kijken hoe het gaat. Nu komt mijn vraag, wat moet ik doen? Ik wil geen ander meisje, ik wil haar. Ben super gek op d'r, en hou ontzettend veel van d'r.
Wat betreft haar hebben, ons prive contact staat op een laag pitje, dus van haar kant "lijkt" er geen "gemis". Ook heb ik via een kennis vernomen dat het contact met die mannelijke vriend opgeschroeft is, tenminste deze week heeft ze hem al 3 keer gezien (ook een keer met andere vrienden erbij). Het hoeft niks te betekenen want in pricipe ziet ze al haar vrienden veel… Hij had zelfs gebeld toen ik met pasen bij haar was, alleen hoorden we de telefoon niet en ze heeft hem pas de volgende dag (24 uur later) terug gebeld (had ik ff gecheckt). We hebben ooit wel eens een pittge gesprek gehad over ons en iedere keer zegt ze er niet klaar voor te zijn, stabiel te willen zijn, niet te weten of het een vrouw of toch een man word… Maar ja als ik dan kijk naar pasen en hoe gezellig het in principe was, niet dat we aan elkaar zaten te plukken ofzo, het was gewoon gezellig.
Weet je nog toen je ex je verliet? Zij dachten aan jou als een behoeftige en wanhopige persoon met weinig of geen zelfrespect. Na een tijdje niet in contact te zijn geweest, moeten ze zich nu afvragen wat er met je gebeurd is. Ze zullen langzaam dat beeld van jouw (de behoeftige wanhopige) beginnen te vergeten en  terug denken aan de dingen die ze zo leuk en aantrekkelijk van je vonden.

Ze is toen op reis vertrokken en ik heb geprobeerd me erover te zetten. Na enkele weken zocht ze terug contact. Ze had zware ruzie gehad met haar mama op reis. Na lang praten met haar zus, zei ze me dat ze besefte wat ze had laten liggen. Ze wou het terug goedmaken. Ik heb toen de boot wat afgehouden en gezegd dat ik geen jojo was waar ze steeds kon naar terugkeren. We hebben een aantal keer nog afgesproken en gepraat. Ik stelde me voorzichtig op (wou niet nog es gekwetst worden), maar ik had wel nog gevoelens voor haar. Zij duidelijk ook voor mij. Ik voelde me toen goed in m'n vel en deed vrolijk als ik haar zag. Dat had duidelijk impact op haar, ze zei me vaak "je bent zo anders, zo vrolijk". Ik vertelde dat ik ook wou dat ze wat zelfzekerder werd en van een meisje in een vrouw veranderde. Dat ik haar als vrouw beter wou leren kennen (waarmee ik bedoelde: niet iemand die bang is van haar ouders).

Ik hoop dat je mijn verhaal een beetje kunt begrijpen en me misschien een wijze raad kan geven, het is en blijft lastig uit leggen. Misschien zit er ook wel iets herkenbaars of kenmerkends in haar 'manier van handelen'? Mijn gevoel zegt namelijk nog steeds dat er wel iets mogelijk moet zijn, al zou dat wel weer moeten worden opgebouwd, en we er alleen maar sterker uit kunnen komen en meer begrip zal zijn voor elkaar. Alleen is de vraag of zij dit ook nog zal gaan inzien…
Hallo mijn naam is Vania Aaron uit Wisconsin in de Verenigde Staten. Ik ben een van die mensen die geloven dat de enige beste techniek om vrolijkheid en vreugde in je relatie tot stand te brengen, is door spreuken uit te spreken. Of het nu krachtige Afrikaanse liefdespreuken of Voodoo-spreuken zijn, maar de realiteit is dat, zolang je de authentieke spreukgieter hebt, de dingen dienovereenkomstig moeten gaan. Ik bewees dat de tijd dat mijn geliefde op en neer was geen aandacht schonk aan onze relatie en ik zag dat mijn relatie in een slechte ruimte is. Toen vertelde mijn vriend me dat de enige manier om geluk in je relatie te bereiken, is door liefdesbetoveringen. Ik ontmoette Dr. Isikolo en hij wierp me zijn bindende liefdesbetovering toe, de dingen gingen zoals verwacht zoals het me drie dagen duurde om de resultaten te zien. Ik beveel ten volle aan dat er liefdespreuken door Dr. Isikolo zijn voor iedereen die met een vergelijkbaar relatieprobleem te maken heeft. Neem contact op met zijn Whatsapp: +2348133261196

Het wachten op zichzelf kan heel zwaar zijn. Door een datum te prikken (hoef je niet te delen met haar) creëer je zekerheid. En dan kun je verder met je leven, hoe dan ook. En daar hoort helaas ook verdriet bij. Het is niet anders, het is het totaalpakket van relatie, huwelijk. liefde, het leven. (En daarin ben je dus niet alleen, dat geldt voor ons allemaal.)
Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
Stel je eens voor hoe het zou zijn als je geen angst zou voelen. Wat zou je dan doen? Daag je afweermechanisme uit en doorbreek je patroon. Probeer stap voor stap ander gedrag uit, in contact met je angst: ‘Oké, dit is spannend, maar ik doe het toch.’ Als je de sprong niet waagt, verandert er niets. Dan blijf je doen wat je altijd deed en krijg je wat je altijd kreeg. Ga bijvoorbeeld juist wel een keer mee op familiebezoek. Waarschijnlijk is het minder erg dan je dacht. Als je telkens kleine stapjes zet, zal je angst beetje bij beetje afnemen en wordt het steeds makkelijker om juist geen afstand te nemen. Daardoor groeit het vertrouwen (in jezelf en je relatie) en ontstaat er meer ruimte voor openheid, speelsheid en genieten van elkaar. Dan ga je naar elkaar toegroeien en krijgt de liefde een eerlijke kans om zich te ontwikkelen.

Dat heb ik dan gedaan, maar ik liep wel verdrietig maar mijn schoonzus, ik had haar een sms gestuurd. Wat ik niet wist, redelijk erg denk ik, maar mijn ex stuurde zondag nacht 23.46 uur een sms: je wist toch, gewoon vrienden. En dan donderdag verwijdert ze mijn Facebook maar niet geblokkeerd en al onze foto’s weg en iedereen van mijn familie ook verwijderd. Waar mijn andere schoonzus ook achter mijn rug een erge sms stuurde, maar ik heb dan naar mijn ex en sms gestuurd dat ik me schaam en dat ik spijt heb van wat mijn schoonzuster gestuurd heeft. En dat ik blij ben met haar nieuwe relatie.
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..
Laat hem zijn gang gewoon gaan. Ik ben zelf een man en mannen gaan pas later dingen beseffen en dan beseffen ze gewoon wat ze kwijt geraakt zijn ik heb hetzelfde gehad met mijn ex maar dan de rollen omgedraaid. En beseft hij dat niet ja hoe pijnlijk het ook is dan moet je gewoon verder gaan want als hij het niet gaat beseffen dan zal hij geen ware liefde voelen voor jou. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb groetjes
×