Als je last hebt van liefdesverdriet en je ex terug wilt, is sporten een van de beste dingen die je kan doen. Ten eerste helpt het je om minder bezig te zijn met je eigen verdriet door jezelf af te leiden. Dit is goed vanwege de redenen die ik bij de vorige tip genoemd heb: je wordt aantrekkelijker voor je ex, en je wordt er daarnaast zelf ook een stuk gelukkiger van.
Hi Wilco, het leven van alledag is zo anders dan dat van een prille liefde. Je ex had een bepaald beeld van jou, gebaseerd op iets dat je onder een tijdelijke gekte kunt plaatsen, maar wat klaarblijkelijk wel erg ver van jezelf af stond. Het gevolg is dat het samenwonen tegenviel. Zij had veel meer aandacht van jou verwacht, maar je leven stond bol van beslommeringen waardoor zij een pas achteruit moest doen. Het is jammer dat ze niet inzag dat de relatie hoe dan ook zou veranderen. Met elkaar in een huis zitten betekent dat je gezamenlijk een bedrijfje gaat runnen. Je wordt als het ware collega's. Huishouden, administratie, onderhoud en planning staan een romantische tijd natuurlijk gigantisch in de weg. In een goede relatie loop je dan niet weg, maar maak je er iets van. Juist als er tegenslagen zijn! Het was de uitgelezen proef om elkaars liefde te testen. Jouw ex wilde niet blijven, en de weinig vlekkeloze communicatie leidde ook nog eens tot ruzie. De pauze is nu nodig voor herbezinning. Je voelt al dat je haar mist en haar terug wilt. Of zij zo ver is, valt te betwijfelen, maar wie niet waagt die niet wint. Hopelijk is het niet te vroeg, want het leed is na vijftig dagen stilte nog wel erg vers… Zie verder het artikel. Sterkte, A.

Vijf geleden heeft mijn vriend na vijfenhalf jaar de relatie uitgemaakt. Hij zei dat hij geen gevoelens meer voor mij had en dat dit al een half jaar zo zou zijn. Zijn handelingen nalopend in het laatste half jaar lijkt mij deze periode niet te kloppen. Maar goed waar het om gaat is dat ik bovenstaande redenen waarom een man een vrouw verlaat en andersom heel herkenbaar vind.
Deze periode zijn altijd wat minder geweest. Maar in mijn ogen door de extra bijkomstigheden als haar stage en de problemen, zijn in mijn ogen wellicht de druppel geweest. Want het ging altijd goed en ze liet me weten hier ook rond deze tijd te zijn gaan twijfelen aan onze relatie, nu is ze laatst 3 weken weg geweest met een deel van haar familie naar de andere kant van de wereld. Waar ze zegt er goed over na te hebben gedacht wat ze nou wou en heeft er daar ook over gepraat en er slapeloze nachten aan over gehouden!
We gingen met knallende ruzie uit elkaar. Ik weet nu al niet eens meer waar het over ging zo stom was die ruzie. Hij deed zo moeilijk over alles en ik snapte er maar niks van. Toen liep het helemaal uit de klauwe en is hij bij me weggegaan.... Hij woont heel dicht bij dus ik zie hem nog wel eens lopen of fietsen of zo. Mijn hart is echt gebroken ik kan gewoon niet zonder hem...
Paar dagen later ben ik erachter gekomen dat ze bij een vriend van mij is geweest. Eerst om te praten die vriend had haar uitgenodigd. Ze hebben gedronken en uiteindelijk is de nacht bij hem gebleven. Ik heb toen anderhalve week niks meer van dr gehoord. Toen hebben we nog een gesprek gehad waarin ze emotioneel reageerde, maar toch koos voor die andere jongen want ze was verliefd. Nu afgelopen weekend in totaal 3 weken na de breuk zijn we met de vriendengroep opstap geweest en zij was daar ook met die nieuwe vriend. Ook iemand uit mijn vriendengroep. Die avond kwam ze bij me zitten en werd emotioneel. Haar gevoelens kwamen weer omhoog voor mij. Ze kon me door en door zei ze en allemaal van dat soort dingen, ze heeft bijna de hele avond gehuild. Ik weet niet wat ik hiermee moet, want het voelde vertrouwd en voor haar ook… ik probeer haar gevoel nu te analyseren, maar kom er niet uit, maar het feit dat ze zo tegen mij doet waar haar nieuwe partner bij is moet toch wel wat zeggen. Ze hield me constant in de gaten en heeft zelfs eerlijk gezegd tegen haar nieuwe partner dat haar gevoel voor mij weer boven kwam. Alles kwam eruit en tegen mij persoonlijk kwam het er op neer dat ze het er heel moeilijk mee heeft en spijt had van op de manier hoe het is gegaan. Ook was ze allemaal oude herinneringen op aan het halen en had ze spulletjes bewaard van mij. Ik weet niet wat ik hier uit moet halen uit dit gedrag? Heeft ze spijt? wil ze me terug? Wat gaat er in haar om en wat is dit. Ik heb sinds die avond haar ook niet meer gezien of niks meer gehoord. Ze is wel met die jongen samen nog. Ik hoop dat iemand me kan vertellen wat dit te betekenen heeft… Ik mis haar heel erg. Reactie infoteur, 27-09-2012

Vorige week hadden ik en me ex ruzie we hadden het uitgepraat maar toen ik de volgende dag wakker werd begon ie droog te praten dus ik vroeg wat er was en hij zij dat ie geen gevoelens meer had en dat ie dat al een week wist maar het weekend was alles nog normaal en goed dus ik vroeg of ie met de tijd wou proberen en het enige wat ik krijg het komt nooit meer goed toen ik zei miss komt het ooit terug was het ik wil het niet de reden die daarvoor was was dat hij geen realtie meer wilde het kan tog niet zo zijn dat gevoelens opeens helemaal weg zijn zonder een goede reden wat denken jullie?
Elke man waardeert rokken en jurkjes meer dan een spijkerbroek en sportschoenen. Je hoeft je niet enorm uit te sloven. Maar kleding dragen die traditioneel meer bij vrouwen past zorgt ervoor dat mannen zich meer bewust worden van je vrouwelijkheid. En daarmee als een geschikte partner om een gezin mee te stichten (alhoewel dat laatste stuk onbewust gaat).
Vrienden van mij hadden een lang weekend naar de Ardennen geboekt. Gewoon met de jongens er even op uit om lekker te gaan mountainbiken. U raadt het al…dit vond mijn ex weer helemaal niks. Omdat ik dit keer gewoon wilde gaan, zette ze mij voor een ultimatum. Als ik zou gaan, was de relatie over en uit! Ik heb toen wekenlang in dubio gezeten. Ik wilde haar niet kwijt, maar ik wilde ook gewoon met mijn vrienden weg. Ik heb er toen uiteindelijk voor gekozen om toch te gaan. Dit kwam voor haar best wel als een verrassing, omdat ik het eigenlijk tot net voor het weekend pas aan haar kenbaar maakte. Misschien ook niet echt handig van mij geweest om zo te handelen, maar ik wist dat overleggen en proberen tot een oplossing te komen toch niet tot de mogelijkheden behoorden. Concessies doen, kwam helaas niet in haar relatie-woordenboek voor. Zoals gezegd…ik ben dus gewoon meegegaan en de consequentie was dus dat het nu UIT was tussen ons. Eerlijk….ik voelde mij daar echt klote onder, maar toen ik eenmaal daar was, voelde ik me gaande weg steeds beter worden. De opgestapelde frustraties en ‘mentale ballast’ viel van mij af. Ik voelde me eindelijk weer vrij. Ik had mezelf bevrijd uit de gouden kooi en kon eindelijk weer vliegen en van mijn vrijheid genieten. Dat wil zeggen…de dingen doen die ik zelf leuk vind om te doen. (in een gezonde relatie zou dit geen issue moeten zijn toch?)
Je ex man of vriend heeft je verlaten en je vraagt je af hoe krijgt hij weer gevoelens voor mij. Maar wellicht zie je de situatie erger dan het lijkt. Het is typisch vrouwelijk om meteen in paniek te raken of de meest donkere kant van de situatie te zien zodra je man of vriend met je gebroken heeft. Overigens is dramatisch gedrag is ook één van de hoofdredenen waarom mannen wegvluchten voor vrouwen
Mijn ex M. heeft het 3 weken geleden uitgemaakt. Ongeveer een half jaar geleden leerde ik(35) mijn ex M.(38) kennen via een datingsite. Na een aantal weken chatcontact te hebben gehad kwamen we op onze eerste date aan en was er de klik. Mijn ex en ik zaten op het moment dat we elkaar leerde kennen allebei in een rotsituatie… Hij kwam uit een lange relatie van 9 jaar waarin hij door zijn ex met wie hij een zoon (4) heeft intens is gekwetst uiteindelijk weer bij zijn moeder moest gaan wonen totdat hun huis verkocht zou zijn. Ik zat midden in de naweeën van mijn relatiebreuk 2 jaar geleden d.m.v rechtszaak voor omgangsregeling van mijn dochter (3) en ex. Al met al dus geen geweldige situatie voor ons allebei, maar we hadden veel steun bij elkaar en we hadden het leuk en fijn samen ondanks dat we toch veel verschillen van elkaar (dachten we)… Deden veel leuke dingen samen en met de kids. Doordat mijn ex (M.) bij zijn moeder woonde (die ik nooit ontmoet heb) kwam hij elk weekend naar mij toe om bij me te zijn en doordeweeks hadden we elke dag contact via msn of whatsapp. Doordat de omgang met mijn dochter en haar vader moeizaam verliep waren er tussen mijn huidige ex en mij wat irritaties, maar we wilden elkaar niet kwijt… Hij zei altijd "ik wil jou niet kwijtraken door je ex!" We hadden door onze problemen een band met elkaar opgebouwd en ondanks de problemen van ons konden we toch genieten van elkaar. Op een gegeven moment begon ik te merken dat mijn ex zich anders begon te gedragen als we niet bij elkaar waren en contact hadden via whatsapp. In het weekend was hij gezellig en lief en merkte ik aan hem dat hij het heerlijk vond om bij me te zijn, maar zodra het weekend voorbij was ontstond er een bepaalde afstand en deed hij bot. Hij vertelde mij dat hij dat niet alleen tegen mij deed, maar dat hij zo is ook naar andere toe. Vaak vroeg hij ook aan mij wat ik nou van hem vond of zei hij dat hij een "raar" ventje was.
Op den duur voelde ik me niet meer goed in mijn vel waartoe ik toenadering zocht met een vriendin om te praten en dit via FB, deze gesprekken gingen over alles van a to z tot fantasieën, nu bepaalde dingen zeg je niet als je in relatie zit enz… maar van fysiek of andere woorden zoals bedrog of bedriegen is hier geen spraken. Op een dag confronteerde mijn vrouwtje mij hiermee en zei van je hebt me bedrogen. Ik viel uit de lucht en ik zei al lachen met wie of wat een kat? misschien geen correct antwoord maar wat moet ik zeggen wist niet over wat ze bezig was.
Toen ze naar Groningen ging, ging ze met de intentie de relatie en het leven daar te combineren, maar ik denk dat het voor haar misschien ging frustreren. Zij wilde los, maar zat toch nog beetje vast. begrijpelijk allemaal, maar als je echt van iemand uit? Het verliefde was veranderd in houden van en ze twijfelde of dat genoeg was. Ik vind van wel, want ik had hetzelfde. Misschien omdat ik wel toe was (23 jaar) aan stap van langdurige relatie als steun en toeverlaat. Elkaars maatje zijn.

Ik heb op internet gekeken en daaruit blijkt waarschijnlijk dat het een rebound relatie is, maar dat weet ik niet zeker. Ik ben heel bang dat het een serieuze relatie is. Maar dat zal het waarschijnlijk niet zijn. Ze waren al hele goede vrienden (volgens mij, of ze waren langer met elkaar bezig) en er stond dat het ook vaak gebeurt dat je ex op een goeie vriendin valt (althans dat denkt hij). Een vriendschap wat meer word dus. Hoelang duurt een rebound relatie precies?


afgelopen week was ik 1 dag geblokt op fb. daarna werd ik weer uit genodigd voor vriendjes. 1,5 dag was ik geblokt op de app. gisteren avond ontblokt. Ik was tevreden. maar een app kwam er niet. vanochtend heb ik haar geappt en gevraagt hoe het met haar was? goed stuurde ze. ik heb terug gestuurd Goed om te horen. ik eet al bijna een week niet meer. we hadden 9 maanden een relatie. nooit ruzie en altijd goed.. Blijkbaar is het te vroeg om te appen. vriendjes blijven zou ik graag willen. wat nu niet meer is kan nog terug komen. ok geloof dat zij voor mij de ware is. en ik ben er van overtuigd andersom ook. maar dat ze nu zo even met haar gevoel in de knoop zit. Ik ga huilend slapen en word huilend wakker. ik droom van haar iedere nacht. overal waar ik in huis loop staat zij op mijn netvlies hoor ik haar stem in mijn hart. wat doet dit een pijn.. wie kan mij helpen wat ik nu moet doen. zou zo graag gewoon blijven praten met haar...
Allereerst ontzettend bedankt voor je reactie. Er zijn misschien inderdaad wat onduidelijkheden in mijn verhaal. We hebben namelijk juist heel veel gepraat samen. Veel over het verleden waardoor er toch wel veel negatieve gedachte omhoog zijn gekomen. Ze is gescheiden doordat haar ex een verhouding had met een begeleider van de kinderopvang. We kennen mekaar inderdaad net 3 maanden, maar het vertrouwde gevoel alsof we mekaar al jaren kennen is duidelijk bij ons alle twee aanwezig. Dit ook omdat we juist zoveel met elkaar hebben gepraat denk ik. We weten al erg veel van mekaar. En wat betreft de toekomstplannen, tja dat waren gewoon gedachtes die we deelde als we samen arm in arm in de tuin lagen. Ik denk inderdaad ook dat het allemaal te snel en te intensief is geweest. Maar dat is nu zo gelopen. We waren er allebei bij en trokken geen van beide aan de rem. Sterker nog, zij was de eerste maanden diegene die het snelst vooruit wilde. Maar wat ik nu zou kunnen doen is dus het geheel wat meer lucht geven?
3. Tijdens deze tijd moet je er van profiteren om terug een aantrekkelijk en gelukkig persoon te worden. Je moet een stap terug nemen en je leven opnieuw evalueren door veel positieve veranderingen in je leven te doen. Als je je ex ontmoet na de NO- contactperiode, wil je dat ze zich terug aangetrokken voelt voor jou. En de beste manier om dit te doen is om te beginnen met van het leven te genieten en een algemeen gelukkig persoon te worden. Neem dit punt niet lichtjes. Dit kan het verschil zijn tussen het terug winnen van je ex of voor altijd verliezen.
De afgelopen weken ging het fantastisch, op ons seksleven na, er was totaal geen sprake van ruzies, soms lichte irritaties, maar dat heeft ieder koppel wel. Hij kwam doordeweeks 1 a 2 keer langs en het weekend sliepen we hier, aangezien mijn ouders 4,5 op zomervakantie waren naar het buitenland. Mijn ex vertelde mij, dat hij de laatste tijd niet als ´koppel´ had ervaren en dat het gevoel voor mij erg geslonken was, hij was minder van mij gaan houden, om mij niet langer aan het lijntje te houden en met vrezen voor een nare toekomst heeft hij het uitgemaakt, het leek hem beter nu, dan wanneer we al kinderen hadden en zouden samenwonen.
‘Jij bent goed voor mij geweest.” Het klinkt arrogant, maar ik geloof ze! Ik probeer altijd een vrouw beter achter te laten dan dat ik haar aantref. Hoe doe ik dit? Ik zoek naar waar ik waarde kan toevoegen aan haar leven. Ik stel haar belang regelmatig (niet altijd) boven het mijne. Ik voeg waarde toe, help haar ontwikkeling. Ik stel vragen, stimuleer, ben een klankbord en we lachen nog samen ook. Het zijn van mijn vriendin is een positieve ervaring omdat ik dat belangrijk vind en doe wat er gedaan moet worden om het een positieve ervaring te maken.
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.

Hi Ds, je toekomst lijkt nu in duigen gevallen. Op den duur zul je waarschijnlijk tot de conclusie komen dat het beter is zo. Onvruchtbaarheid legt grote druk op een relatie, sommige stellen gaan hierdoor ook uit elkaar. Omdat je ex waarschijnlijk het gevoel had dat het thuis alleen nog maar ging om 'hoe krijgen we een kind' en beslommeringen om het huis en andere zaken, miste hij ongetwijfeld het 'man zijn', leuke dingen doen, spanning met een vrouw… En hij zocht het op door met een ander aan te pappen en jou wijs te maken dat het inderdaad 'verkeerd' was. Ondertussen weet je wellicht niet of die twee samen zijn doorgegaan, maar die kans zit er dik in. Veel koppels krijgen samen geen kind, maar elk apart met een ander wel. Ik denk dat je het dus moet laten rusten omdat er betere tijden wachten. Wil je deze man per se terug, dan zul je conform het artikel een lange pauze in moeten lassen zodat hij je kan gaan missen. Mist hij je voor geen meter, dan komt dit omdat hij met die ander bezig is of omdat hij meer van zichzelf houdt dan van jou. Een zure conclusie, maar wel eentje waar je - denk ik - aan moet wennen. Veel sterkte, A.
Mijn relatie is ondertussen al bijna een jaar afgelopen. Dit na 2 jaar samen te zijn en samen gewoond te hebben. Op het begin heb ik dit redelijk slecht aangepakt door steeds binnen zijn bereik te blijven waardoor hij me niet kon missen. Hij zegt dat hij de verplichtingen en dingen die bij een relatie horen niet kan opbrengen. Ik vond dit uiteraard te makkelijk gezegd en heb daarom volledig gebroken… Na 1 maand stond hij terug voor de deur, toen heb ik de deur weer geopend en hebben we terug samen geprobeerd er iets van te maken, naar mijn mening deed hij te weinig moeite en heb ik hem na enkele maanden terug laten staan. Ik had er echt mijn buik van vol. Maar opnieuw begon hij na een maand te sms'en. waar ik niet op gereageerd heb, iets later kreeg ik een brief waar hij in vertelde dat hij het heel moeilijk had zonder mij en dat ik het was voor hem, maar dat hij het moeilijk heeft met zich te binden, hij wou dan ook terug contact. ook op deze brief ben ik niet ingegaan, na drie maanden vroeg hij om af te spreken. en dan ben ik hier ook op in gegaan, omdat we gingen praten over 'ons'. ik heb dan mijn 'eisen' op tafel gegooid en verteld da ik met minder dan een serieuze relatie geen genoegen meer zou nemen. Op dat moment ging hij daar mee akkoord en hij begrijpt mijn standpunt. Nu zijn we enkele weken later en blokkeert hij plots weer… maar hij blijft erbij dat hij me heel graag ziet, en dat hij niet zonder mij kan… wat moet ik doen met zo een situatie? Volgens mij is er ergens bindingsangst mee gemoeid, maar hijzelf denkt niet dat dat het probleem is… al heeft hij ook geen andere uitleg, hij zegt gewoon niet klaar te zijn voor een relatie en alle verplichtingen die erbij horen, maar aan de andere kant merk ik dat hij niet zonder mij kan/wil. Ik wil hem ook niet kwijt en wil hem ergens helpen met zijn 'blokkage" Misschien is het ook belangrijk om te weten dat zijn werk echt héél veel van hem vraagt. Heb jij raad voor mij? Reactie infoteur, 28-07-2012
Tijdens dit weekend heb ik daar een meid ontmoet en heb daar 1 keertje mee gezoend. Ik had hier snel daarna vreselijk spijt van. Ik was weliswaar vrijgezel, en kon dus doen en laten wat ik wilde, maar ik had het gewoon niet moeten doen. Het voelde niet goed en ik begon mijn ex ook vreselijk te missen. Na thuiskomst heb ik weer contact met mijn ex opgenomen en het weer geprobeerd goed te maken met haar. Ik heb mijn ex toen uiteindelijk in al mijn eerlijkheid ook verteld dat ik met een ander meisje had gezoend. Maar dat ik daar vreselijk spijt van had! (Achteraf misschien niet zo handig geweest om te vertellen, maar ik ben wel gewoon eerlijk naar haar geweest. Zoals ik altijd heb gedaan.) Voor haar was het toen helemaal klaar. Ze kon niet meer met mij verder. Ze voelde zich ‘gepiepeld’. Laat ik voorop stellen dat ik nooit maar dan ook nooit iets zou hebben ondernomen, als we gewoon nog een relatie zouden hebben gemaakt. Want zo zit ik absoluut niet in elkaar! Ik wil mijn partner, bij thuiskomst, wel gewoon recht in haar ogen kunnen aankijken. Neemt u dat van mij aan. Mijn ex vertelde ook dat ze tijdens dat weekend heel veel verdriet had en door een hel was gegaan.
Afgelopen vrijdag hebben we ook weer samen gewerkt. ze week haast niet van mijn zijde, haha. Waar ik zakelijk maar vriendelijk mijn eigen taken deed en gezellig populair liep te doen met iedereen. Keek mijn ex met hondenoogjes, vroeg ze spontaan hoe mijn paar daagjes vakantie aan de kust waren geweest (met die andere goede collega/ vriendin) en hadden we vaak 'oogcontact' en bleef ze maar meer en meer in mijn buurt, waar we elkaar anders bijna "doodzwijgen". We zeiden nog niet heel erg veel tegen elkaar en mijn ex kijkt en doet nog wel wat gereserveerd. Dus tja, wat ze ook wil, zal zal ervoor moeten vechten. Ik doe er niks in verder behalve mijn lieve gezellige zelf zijn ;).
Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
Als je graag een serieus gesprek met hem wil voeren, denk dan goed na over hoe je hem benadert. Benader hem niet op een al te serieuze manier. Dit kan bedreigend overkomen en zijn bindingsangst aanwakkeren. Wees opgetogen en positief. “Ik breng heel graag tijd met je door en ik voel me gelukkig als ik bij jou ben. Ik wil graag checken of we nog steeds op één lijn zitten. Ik weet dat het nu nog te vroeg is, maar ik wil in de toekomst graag trouwen. Ik wil er zeker van zijn dat ik met iemand date die dezelfde waarden als ik heeft. Begin je mij als iemand te zien waarmee je dat uiteindelijk zou willen, nu we elkaar steeds beter leren kennen?”
Wat ik me ook afvraag is: zijn beslissing had hij al lang genomen zegt ie. Waarom laat hij het dan nog weken aanslepen? Terwijl we samen nog leuke dingen doen, kussen, knuffelen, vrijen. En als je dan toch zo zeker bent van je beslissing, waarom kan je het dan niet recht in mijn gezicht zeggen? Waarom heb je het dan moeilijk om me te zien? Zeg je tegen vrienden dat je me graag ziet en er heel graag voor me zou willen zijn maar het beter is nu nog afstand te houden….
Al op 8-jarige leeftijd wist de in Den Bosch geboren Tilburger Wesley van Gorp wat hij wilde; zingen op elk feestje of partijtje bij vrienden en familie! Toen ook begon het dromen over een professionele zangcarrière. Na succesvolle deelnames aan talentenjachten verscheen 10 jaar geleden alweer zijn debuutsingle ‘Waarom’ op de bekende klanken van René Froger ’s liedje ‘Woman’. Na zijn vorig jaar uitgebrachte nummers ‘Ondanks Alles’ en ‘Alle Lessen’ vond Wesley mede op aandringen van zijn vrouw in Ronald Visch van Rood-Hit-Blauw Produkties dé ideale partner om zijn carrière verder een boost te kunnen gaan geven.
Ik heb die week erna nog een kaart gestuurd om der te bedanken voor de mooie tijd. Zij heeft toen gereageerd en gehuild. En toen hebben we nog even gebeld. De reden was/is voor mij moeilijk te begrijpen. Ze zegt zelf toen door de telefoon dat ze niet vast wil zitten, maar ook niet de sloerie uit wilt hangen, maar gewoon dit avontuur alleen aan wilt gaan, zonder verantwoording voor haar gevoel af te moeten leggen. Ik heb haar het beste gewenst en gezegd dat als er wat is ze altijd bij me aan mocht kloppen.
Het is niet de eerste keer dat het uit was en toen in die 4 maanden dat het uit was had hij ook een korte relatie met haar, van een weekje of 2. Hij zei na die relatie met haar tegen me dat het niet lukte, dat ze dingen zei dat hem deed schrikken en de relatie was voorbij. Nu daarentegen heeft hij blijkbaar zijn gedachten over haar veranderd. Is het omdat hij haar na dat al lang nietmeer gezien had dat hij die gevoelens terugkrijgt? Ik weet het niet.
Anderzijds heb ik de angst dat ze bij mij is voor de stabiliteit die wij hebben samen totdat ze specialist is (wat nog wel een jrtje of tien kan duren) Ook zijn we de eerste x dat we elkaar tegen kwamen gelijk samen naar huis gegaan, dat liep zo na q day. Doorgaans is dat geen beste start. We zijn daarna weer in contact gekomen en vervolgens een paar keer wat wezen drinken en eten. De andere ‘dates’ die zij en ik hadden snel afgekapt. Ze zei overigens dat ik wel de eerste was sinds. Na een paar weken vroeg ze of ik niet alleen fysieke bedoelingen had. Dat was niet zo. Ze heeft ook mij aangegeven serieus te zijn. Na enkele maanden gezegd dat we toch graag ‘’officieel’ partners worden van elkaar. Hoeft deze kennismaking een probleem te zijn?

Wat ik niet snap is waarom ze plots zo omslaat in haar gedrag. Zo vroeg ze me nog om advies zaten we uren te bellen en kreeg ik nog de sleutels van haar moeders huis om ff de hond uit te laten en 3 dagen later word ik weer genegeerd. Terwijl ik zoveel voor haar heb gedaan de laatste weken. We hebben ook geen ruzie gehad verder. Zij is ook niet het type meisje dat de schijn kan ophouden. Want zodra er iets mis is dan merk je dit gelijk aan haar. Dus dit kwam echt heel onverwachts in tegenstelling tot onze eerdere breuk.


Hi Hoopvol, hardlopers zijn doodlopers, en hij loopt nu ineens wel heel erg hard van stapel. Bij zulk gedrag moet je echt heel erg uitkijken. Misschien heeft hij wel een tijdelijke ruzie met die ander, en mag jij nu zijn tijd invullen. Niet doen dus. Het is goed dat je zelf geen contact met hem opneemt. Zorg ervoor dat je voor wat betreft je eigen agenda een hele reeks smoezen klaar hebt. Zo kun je hem netjes op de lange baan schuiven. Precies die baan waar hij op past ;). Groetjes, A.
Tuurlijk, iedereen is er wel eens klaar mee, mannen! Ma ja, we kunnen het niet laten, de ups zijn als het goed is net zo waardevol als de downs waardeloos. Liefde en intimiteit van een kind is anders dan van een man, ik zou niet zonder kunnen. Ben er wel soms klaar mee, maar besef dat dat een fase is…gewoon inderdaad blij zijn met jezelf, een gelukkig leven hebben zonder man en kijken wat er op je pad komt. Sluit je niet af, ooit is het iemand die wel hetzelfde zoekt als jij. Tip: kijk eens op mannengeheim.nl, dan zie je hoe je het gedrag van mannen beter kan interpreteren…vreemde wezens 😉
Weet je zeker dat hij jouw 'ware' is? Er is een reden (of meerdere redenen) geweest dat het toen uit is gegaan. Die was er niet voor niets. Probeer eerst eens te accepteren wat deze reden was en ga na of het bij een nieuwe poging niet weer precies hetzelfde zou gebeuren. Je houdt je nu vooral vast aan een relatie en een persoon die voor jou symbool staan voor geluk, maar was je wel echt op je gelukkigst met hem? Het beste is om hem uit je hoofd te zetten, hoe moeilijk dat ook is. Zoals je aangeeft, is hij zelfs al twee jaar samen met een ander. Leer accepteren dat het voorbij is tussen jullie; hij voelt zeker niet hetzelfde, aangezien hij al een hele tijd een ander heeft, hoe pijnlijk dit ook klinkt. En misschien dat jullie over een aantal jaren elkaar weer tegen komen en dat jullie inderdaad elkaars ware blijken te zijn. Maar ondertussen is hij allang verder gegaan met zijn leven, dus probeer hetzelfde te doen. Blijf niet vasthouden aan een persoon die allang niet meer in jouw leven is, want dan wordt het lastig om ooit echt gelukkig te worden zonder hem.
Hi Sonja, volgens verwachting brak je ex dan eindelijk. Dit is een bewijs dat het haar allemaal erg hoog zit, dus je tactiek werkt nog steeds prima. Beter dan een ex die blijk geeft niets om je te geven! Hopelijk kun jij in de nabije toekomst echt zonder of met haar verder en hoef je niet te lang meer in zo'n moeilijke tussenfase te zitten. Omdat ze persoonlijke problemen heeft die het onderhoud van een relatie als het ware blokkeren is het sowieso moeilijk, en moet je je echt afvragen of je niet beter af bent met iemand anders. Mensen doen altijd wat werkt, en soms is men zich er niet bewust van dat er eigenlijk genoegdoening wordt gevonden in 'zelfkwelling'. Controleer dus of dat bij jou (en bij haar ook) aan de hand is. In de toekomst wil ik mijzelf op andere dingen gaan richten dus zul je me hier niet of in elk geval minder vaak zien. Lees daarvoor ook mijn infoteurpagina. Een goed en mooi nieuwjaar Sonja! Groetjes van A.
Mannen willen niet alleen dat er van hen gehouden wordt maar wensen ook gewaardeerd te worden. Ze hebben geen confetti nodig om hun prestaties te eren maar een knikje, een glimlach of een lief woordje doet hen goed. Vandaar dat het voor hem van grote betekenis is een vrouw aan zijn zijde te hebben die weet te waarderen wat hij presteert en op prijs stelt wat hij geeft. Des te pijnlijker is het, wanneer zijn eigen partner haar verachting publiekelijk, te midden van zijn vrienden laat blijken en hem het gevoel geeft een mislukking te zijn.
De volgende ochtend had ik een heel opmerkelijke mail van ex! Een totale liefdesverklaring die er niet om loog. Mijn nieuwe positieve instelling vind hij geweldig! Is zo blij dat ik zo erg aan mezelf heb gewerkt. Hij denkt heel veel aan me en het kost tijd, maar ik kan er toch wel zeker aan denken dat we elkaar terug gaan vinden. Ik heb alles in me wat een man zoals hij zich maar kan wensen. Het zal nog wat tijd kosten maar we komen er wel. (!) Ik was enorm verbaasd, dit kwam echt uit het niets en had dit nooit verwacht. Het effect van zelf geen contact opnemen?
En dan zijn er ook nog redenen als bindingsangst. Een reden die niets met jou of met de relatie te maken heeft. Hij wil gewoon geen relatie omwille van de angst. De ene dag ben je fantastisch en hebben jullie een geweldige date en ontzettend fijne seks en de volgende dag ziet hij het niet zitten, vindt hij je toch niet goed genoeg. Je snapt er niets van en dus schiet je ook niet op. Opgepast ook met mannen/vrouwen die bindingsangst net gebruiken om je aan het lijntje te houden en te profiteren van je klankbord, goodwill en seks omdat jij denkt dat je met tijd wel alles zal helen…
Ik ben gestopt met leugens, wil echt nooit meer een ander en heb zelf hulp ingeroepen van een paragnost...zij vertelde mij dat ze heel boos is en dat ik haar met rust moet laten...hoe harder ik trek, hoe verder ik haar bij me vandaan duw.....en dat ik moet werken aan mezelf....in mijn hoofd is t 1 grote chaos....haar advies zal ik ook absoluut opvolgen
Na een week had ik toch een terugval moment (eerste weekend alleen, verdrietig) en stuurde ik haar een sms dat ze moest weten dat ze nooit mijn geluk in de weg zou staan, dat ik haar twijfels begreep en dat ik er alles voor over zou hebben om ze samen met haar aan te gaan. Ze reageerde met ‘lieverd, laat het even rusten, met twijfels kom je ook nergens’. Ik stuurde hierop terug dat ik dat besefte, maar dat ik zo bang was dat, als het haar niet met mij lukte, dat het dan wellicht in de toekomst ook niet met anderen zou lukken. Dit kon allemaal nog wel, maar toen heb ik haar een linkje gemaild over bindingsangst waarbij ik zei dat ze het eens rustig moest lezen, niet te letterlijk moest nemen etc. Goed bedoeld natuurlijk, maar ik kon me een paar uur later wel voor mijn kop slaan. Heb haar ook gesmst nog dat ik twijfelde of het wel slim van me was om dat te sturen en ging me uiteindelijk alleen maar beroerder voelen. ’s Avonds voelde ik me zo beroerd dat ik haar nog gebeld heb. Uiteindelijk hebben we nog een uurtje gesproken, maar zij gaf natuurlijk aan dat dit haar alleen maar verder wegdreef en dat ze het idee had dat ik meteen een stempel op haar hoofd plakte. Uiteindelijk nog wel het een en ander besproken, maar natuurlijk niet wat ik wilde horen.

Laat hem maar voelen dat als hij het uitmaakt, jij ook echt uit zijn leven verdwijnt. Natuurlijk mag je laten merken dat je dit liever niet wilt, maar dat wanneer hij besluit dat hij je niet meer wilt hij je ook niet meer krijgt. Als jij met hem blijft slapen zal hij nooit de kans krijgen om zich dit te realiseren. Maar wanneer jij duidelijk laat merken dat je afstand neemt, zal hij reageren met “Oei, dit komt wel erg dichtbij.”

Hi Lovehim, mensen doen altijd wat werkt, en voor hem geldt: 'sex met je ex'! Zolang je dit accepteert zal het gewoon doorgaan, want het bevalt hem uitstekend. Gelukkig heb je nu gezegd dat je dit niet langer trekt en heb je het contact verbroken. Dat is de enig juiste weg. Lange afstandrelaties waarbij autoritten van drie uur nodig zijn, zijn te moeilijk om te onderhouden en lopen vaak verkeerd af. Daarbij is die van jou nog even keihard door aan te geven dat 'zijn gevoelens verdwenen zijn'. Juist ja. Van terugkrijgen is geen sprake want voor de seks heb je hem allang. Nu moet je alleen nog inzien dat het van jouw kant enkel pogingen zijn om zijn liefde weer op te laaien. En je hebt er bitter weinig succes mee. Kap er dus mee en bekijk wat hij in het komende, stille jaar gaat doen om je hart echt te veroveren. Ik vrees niks. Sterkte, A.


Daarna zijn we met vrienden een paar dagen naar Spanje geweest (wat al gepland stond) waar het super gezellig was en alles normaal leek (ook gewoon seks gehad) maar bij thuiskomst gaf ze ineens te kennen dat het gevoel weg was. Ik heb haar meteen gevraagd waarom ze niet meteen de stekker eruit getrokken had na dat verbale gedoe (dan had ik het nog kunnen begrijpen), maar daar gaf ze op aan, dat ze niet zo maar opgeeft en het voor haar zelf meerdere kansen gegeven heeft, maar ik heb nu het gevoel dat ik geen eerlijke kans heb gehad.
Heb je advies voor me hoe ik een oude vlam terug in mijn leven krijg? Ik heb vorig jaar ongeveer 7 maanden contact met haar gehad, we hebben toen gezoend maar door niet daadkrachtig door te zetten ben ik uiteindelijk in de friendzone beland zonder dat ik het zelf door had. Toen ik op Facebook zag dat ze een vriend had heb ik haar van facebook verwijderd en het contact verbroken dit tot verdriet van haar want zij wilde graag contact houden als vrienden en zei dat als ik echt wat wilde ik wel meer gedaan had en dat zij niet het idee had dat ik echt meer wilde. Maar ik wilde niet meer gewoon vrienden blijven/worden omdat er al meer tussen ons had gespeeld en ik deed het op de cold turkey manier. Ik weet van mezelf dat ik daarin veranderd ben. Ik durf nu krachtiger initiatief te nemen en ben steeds beter geworden in het herkennen van lichaamstaal.
mijn vriend maakte het uit en ik moest huilen dus hij liep weg maar hij kwam 5 min. later terug en gaf me zijn armbandje en hij zij dit brengt je geluk, verder praat ik nog wel us met hem via online chatte maar het is echt heel pijnlijk want ik hou nog van hem maar hij niet meer van mij en ik probeer normaal te doen tege hem en het lukt me wel maar hij is nu het uit is super emotieloos en toen we een relatei hadde was hij just heel emotioneel. en hij is nu boos opmij want toe nwe een relatie heb ik met een andere jongen gezoent en hij zei ja het maakt niks enhij werd niet boos en nu het uit heeft hij toegegeven dat hij toch wel boos is en toen hebbe we even geen contact meer gehad en nu weer wel maar het is pas 3 weeken uit help me alsjeblief ik mis hem zo en ik realizeer me nu dat ik nog nooit zoveel van iemand gehouden heb als van hem xx

Omdat ze bij de eerste date al zei dat ze moeite heeft met binden en nog nooit een relatie heeft gehad, heb ik de laatste date besloten ook maar eerlijk te zijn en heb ik verteld dat ik verlatingsangst heb en ook nog nooit een relatie heb gehad. Ze vertelde me dat ze zich op haar gemak bij me voelt en ze vond het ook een goed teken dat we zo eerlijk tegen elkaar zijn. Ze wilde zelfs haar vorige date gaan informeren (omdat ik hem ook ken leek haar dat wel zo fair, hoef ik ook niet awkward m’n mond te houden als ik hem spreek).
Relaties hebben tijd nodig om te helen en te groeien. Neem de tijd en overhaast niets. Wanneer jullie uit elkaar gaan, is het belangrijk om goed stil te staan bij de uiteindelijke beslissing: of jullie je relatie nog een kans willen geven of dat het goed is zo. Hierbij is tijd een belangrijke factor. Sommige stellen overleven de crisis, maar voor anderen is een break up het begin van een mooie vriendschap.
Ik had mijn ex ontmoet bij een concert op het concert vroeg hij me nummer en msn... Eigenlijk was het liefde op het eerste gezicht, ik keek hem recht in zijn ogen aan en meteen verliefd, 1 week later dacht ik telkens aan hem ookal kende ik hem niet zo goed. Hij had mijn nummer maar ik niet zijn nummer ik kreeg ook geen vriendenverzoek op msn.. Ongeveer 3 weken later kreeg ik een telefoontje van hem, eindelijk dacht ik.. Hij zij allemaal lieve dingen paar dagen later gingen we afspreken nu ik hem eenmaal kende was ik meer en meer verliefd op hem. Maar mijn vriendin vond het allemaal te snel gaan en vertrouwde hem niet. Het grootste fout van mijn was haar laten vallen en voor hem kiezen mensen 1 tip; NOOIT JE LOVE BOVEN JE ECHTE VRIENDEN DOEN, tenzij je love ook nog je beste vriend/in is... Maar ja dus na paar weken had ik een relatie met hem ongeveer een half jaar.. Todat we een hele erge ruzie hadden via msn, het ging helemaal nergens over, inees zij hij; ik maak het uit. En hij verwijderde mij van msn.. Vond het zo raar ik heb dagen weken zitten huilen ik haalde slechte cijfer op school en ik heb ook vandaar mijn eindexamen niet gehaald. Ik kon echt niet zonder hem... Me zus vertelde dat ik echt veder moes gaan met mijn leven maar ik hield echt van hem, en daarom is het zo moeilijk om hem te vergeten.. Ik kijk regelmatig op zijn hyves en facebook ik zie allemaal berichtjes recties van zijn nieuwe vriendin... Ik ben nog smoorverliefd op hem, daarom ben ik jaloers dat hun wat hebben... Ik heb al de tips gelezen op deze site maar die helpen bij mij niet... Iemand andere tips om je ex terug te winnen ?
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Hi Angelica, hopelijk heeft de politiek snel een antwoord op dat 'uithuwelijken', in de zin van dat het strafbaar wordt. Nu je vriend zijn vrijheid door zijn ouders in ernstige mate heeft laten beperken, kun je niets meer beginnen. De lijdensweg en het tranendal wat je ingaat als hij inderdaad weer met je zou afspreken moet je jezelf niet willen aandoen, want uiteindelijk moet hij toch steeds terug naar zijn vrouw. Hij begrijpt ook wel dat het hopeloos is, en dat is waarschijnlijk ook de reden dat hij niet reageert. Het beste is om niets meer te doen. Sterkte, A.
Hallo allemaal Mijn naam is Jane en ben 21 jaar.. Ik heb nu een tijd een relatie gehad met een bl. jongen in de begin wist ik niet dat hij bl. hij heeft niet alleen bl maar ook Add ik wist niet wat dit allemaal inhield vaak merkte ik dat hij positief was over het leven en mij heel veel heeft geleerd , hij is 19 maar heel volwassen voor zen leeftijd. Met de dag begon ik dus te merken dat hij last had van stemmingswisselingen de ene moment was hy heeel rustig en stil , en de ander moment heel grappig druk en leuk. Grappigste was we dachten precies hetzelfde over alles we hebben heel veel gemeen.
Als jij en je ex in een serieuze relatie waren, dan zullen ze niet zo snel kunnen doorgaan. In feite, geen contact gaat alleen om hen meer van je te doen missen en de goede dingen over je te onthouden. Je moet hier een soort van sprong in het diepe doen. Het alternatief voor geen contact is een soort van stalking van, wat waarschijnlijk zal leiden tot een terughoudende houding tegenover jou. Je hebt echt niet veel meer opties dan deze.

Hij rekent erop dat hij kan komen terug kruipen, omdat hij dat altijd heeft kunnen doen. Hij wist dat hij zich zo slecht kon gedragen als hij wilde, omdat je er toch altijd zou zijn. Maar het is belangrijk dat hij doorkrijgt, dat jij dat meisje niet meer bent. Jij bent niet meer aan hem verslaafd. Jij bent aan het ontnuchteren uit een surrealistische dimensie, waar jij hem dacht nodig te hebben. Je bent daar niet meer en je hebt hem niet nodig. Als het niet lukt om alleen zijn slechte eigenschappen op te noemen, willen je vriendinnen het vast wel voor je doen.
Hi Hoopvol, juist. Nu hij vraagt wanneer jij tijd hebt, moet je dus niet meteen toehappen. Zet die afspraak over enkele weken en stel zijn geduld op de proef. Veel mannen moeten het gevoel hebben gehad echt voor een relatie te hebben gevochten. Maak het dus niet te makkelijk voor hem. Doe je dat toch, dan riskeer je dat hij al snel weer verdwenen is. Zet de prijs op je prijskaart mega-hoog! Succes, A.
Tevens is er een jongen, wat ooit een scharrel was, die ook weer achter haar aan loopt hier ben ik met toeval achter gekomen. Wat ik wel weet is dat het totaal geen type voor haar is. Maar dat ga ik haar niet vertellen. Ook weet ik dat hij erg jaloers kan reageren, namelijk toen wij net een relatie hadden vroeg hij aan mijn (ex)vriendin als ik niet jaloers was als hij met haar praatte.
Zoals besproken in tip 6, is het belangrijk te onthouden dat je hem nooit de schuld moet geven van de break-up. Ik snap dat dit ten dele wel het geval zou kunnen zijn maar het heeft geen enkele zin om dit te blijven benadrukken. Hij zal zich er alleen maar slechter door voelen en niet meer bij je terug willen. Wees bereid je eigen fouten toe te geven en ze vooral te verbeteren.
Ik volg al een tijdje de website en ook het verhaal over jouw ex. Het laatste verhaal, over dat jullie samen wat leuks hebben gedaan en hoe dat verliep (zowel tijdens als na de 'date') kwam mij zo vreselijk bekend voor… mijn ex, toen ik hem ook nog zag, was tijdens 'dates' ook precies zo als die van jou, 'vol' van je, flirterig (soort van), helemaal enthousiast… en dan dag erna onwijs verslapen. Ik praatte dit soort gedrag altijd goed, mijn ex deed altijd zijn eigen ding, hoe hij het wilde en wanneer… inclusief slordig omgaan met afspraken (en zeg nou zelf; als je iemand vreselijk leuk vindt en voor iemand wil gaan, ga je niet slordig om met afspraken). Ik weet ook niet precies waarom ik reageer omdat ik jouw ex ook helemaal niet persoonlijk ken en het misschien helemaal niet kenmerkend voor hem is hoor, maar hoop gewoon niet dat het zo loopt als bij mij en mijn ex uiteindelijk. Bij mijn ex ging het zelfs zo ver dat ie op een dag doordeweeks 's nachts aanbelde en mij de liefde verklaarde (net nadat hij de week ervoor duidelijk NEE gezegd had) en mij helemaal terugwilde enzovoort, en 2 dagen erna smste "Sorry had ik nooit moeten doen en meende ik niet''. In ieder geval, mijn ex bleef altijd in de twijfelstand staan, hierdoor heb ik me laten meeslepen omdat ik geen nee tegen hem kon zeggen en heeft het een jaar geduurd totdat de bom barstte en ik hem nu ook eigenlijk nooit meer echt wil zien of spreken (door drama). Het werkt enorm om helemaal geen contact meer te hebben om over iemand heen te komen, maar ja mijn ex was dan ook echt een lul… dus maakt dat het uiteindelijk ''makkelijker''… maar ik heb het zelf ook laten gebeuren. Naja, zie dit berichtje meer als een soort iets wat voor mij bekend in de oren klinkt, en als dat soort gedrag vaker voorkomt in de toekomst (verslapen, vaag met afspraken etc) dat dat geen goed teken is. Succes en hoop dat het uiteindelijk allemaal voor jou goed verloopt! Groet, Anoniempje.

Praat nu met geen woord meer over hoe het verder moet, over gevoelens of over loslaten. Push niets. Vraag niets. Bespreek niets. Althans, niet over de relatie, want het risico is dat je de relatie kapot praat, het te veel in het verstandelijke wordt gebracht en gevoelens teveel worden geanalyseerd. Gevoel moet je voelen, niet beredeneren! ;). Mocht ze toch terugkomen op het gewraakte onderwerp, spreek dan eenmalig je vertrouwen uit en buig het direct om naar een leuker onderwerp. Natuurlijk kun je je woorden enigszins fysiek benadrukken door een arm om haar heen te slaan. Gezien het feit dat ze om je huilt kan ik je zo al bevestigen dat ze van je houdt. Wel heeft ze wat individuele eigenaardigheden die het gevolg kunnen zijn van dingen uit haar vorige relatie. Daarnaast heeft ze misschien een lage eigenwaarde, waardoor ze denkt dat ze jou niet 'verdient'. Laat het nu even rusten en neem na verloop van tijd contact met haar op. Je kunt dan iets zeggen in de trant van: 'Ik wil je zien' of 'Ik moet je zien'. Want daarmee bevestig je voor haar wederom dat je om haar geeft. En dat heeft ze wellicht teveel nodig dan te weinig. Sterkte voor nu, A.
Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.
Mijn vrouw is 15 jaar jonger dan ik en komt van buiten de EU. De eerste jaren van ons huwelijk heb ik (voor mijn gevoel) haar op weg geholpen ook omdat wij al snel twee kinderen kregen. Precies op het snijpunt van meer ruimte voor haar zelfstandigheid (kinderen naar school, meer tijd over) kiest zij blijkbaar voor een andere weg en dat is niet om samen een gezin te vormen. Hoe zie jij dat?
Hi Arnold, of ze daar ooit achterkomt is natuurlijk de vraag. Dat je met vrienden een paar dagen op vakantie was zou geen punt moeten zijn. Maar ook hier zal haar gebrek aan vertrouwen de hoofdrol hebben gespeeld. Constant bang zijn dat je iemand anders tegenkomt is inderdaad foute boel. En haar angst werd ook nog eens waarheid, want je gaf aan haar toe met een ander te hebben gerommeld. Dit had je uiteraard nooit moeten zeggen, want hiermee was haar laatste sprankje vertrouwen voorgoed verdwenen. Over rebounds: ze vult de leegte meteen in met een nieuw vriendje, maar dat zal ze m.i. telkens weer doen. Dat bedoel ik met gefladder, waar geen liefde voor wie dan ook aan te pas komt. Van een reboundrelatie kun je pas spreken als iemand dus liefde voor de ex koestert, maar wegens omstandigheden (tijdelijk) een ander neemt om de pijn van het gemis te verzachten. Een rebound is dus een 'fill-in', en soms weet die rebound dat ook. Over wat ze misschien in een relatie zoekt: Voor veel vrouwen geldt dat ze zo'n reisje met vrienden alleen accepteren als ze zelf ook die aandacht krijgen, en op reis gaan met hun vriend! Waren die plannen er niet dan is het vrij logisch dat ze zich achtergesteld voelde. Je hebt niet voor niets een relatie, en wil - als het goed is - het liefst met je vriendin op pad. Neig je toch voortdurend naar allerlei uitstapjes en zelfs grotere reizen met vrienden, dan moet je je afvragen of de liefde wel zo diep zit. Zoals ik in mijn vorige bericht al schreef leek me daar niet eens sprake van. Jij hunkerde naar ontsnapping uit de kooi, zij probeerde wanhopig jouw leven te controleren. Vroeg of laat gaat zoiets dus mis. Wat ze m.i. zoekt is een man die volledig voor haar gaat. Het is een romantisch ideaalbeeld wat veel vrouwen hebben, en je kunt het haar niet eens kwalijk nemen als je haar bijv. in het begin van de relatie hebt overladen met liefdesbetuigingen etc. Verwachtingen gaan skyhigh als het allemaal zo geweldig is. Hoe dan ook: Jij zoekt vrijheid, zij gebondenheid. Op de gulden middenweg kwamen jullie elkaar helaas niet tegen! Groetjes, A.
s’Morgens is hij naar zijn kantoor vertrokken. Ik heb hem gebeld om naar huis te komen. Geen sorry en geen uitleg, daar was niets gebeurd, terwijl ik het met eigen ogen had gezien. Ze waren in de keuken bij de gasten. Hij loog over alles. Zijn een week later naar zijn vader gegaan ik heb hem verteld dat zijn zoon mij bedrogen had. Terug thuis heeft hij mij laten weten dat hij nooit meer de liefde met mij zou bedrijven, heeft nog een paar keer geprobeerd. Tot de laatste keer, hij was amper klaar, en zei mij: ik ga een kamer in de stad zoeken. Ik voelde mij totaal misbruikt. Kort nadien ging ik slapen, ik had de deur van de slaapkamer op slot gedaan, hij heeft de deur ingebeukt en is op mij beginnen te kloppen.
Deze kan je gebruiken maar wel op een subtiele manier. Wat je gaat doen, is op een indirecte manier je ex duidelijk maken dat jij in belangstelling staat van andere mannen of vrouwen, zoals een date. Laat ik benadrukken dat je dit subtiel moet brengen en dus niet op een directe en opscheppende manier moet zeggen dat je populair bent. In dat geval kan deze techniek zelf tegen je werken! Je bent dan namelijk op een hele doorzichtige manier indruk te maken op je ex.
Hi Jannes, een relatie op te jonge leeftijd houdt altijd wel dit risico in. Want op een bepaald punt sta je voor toekomstplannen, die bij een gezonde relatie ook automatisch worden gemaakt. Bij jullie was er juist het omgekeerde, ze holde weg voor vastigheid, zekerheid en veiligheid. Om weer de spanning van verliefdheid te kunnen voelen. Niet alleen zij is kwetsend bezig geweest, ook haar vriend is geen zuivere koffie als hij van jouw bestaan afwist. Het is verleidelijk voor je om er bovenop te blijven zitten, maar het zal niets opleveren. In deze omstandigheid is er voor haar geen mogelijkheid om jou te missen. Haar mand is al vol! Daarom zul je minstens enkele maanden in acht moeten nemen en er in de tussentijd hard over moeten denken of je haar eigenlijk wel terug wilt. Groetjes, A.
Het is zo lastig nu allemaal. ik heb geen idee wat ik moet doen met mijn eigen emoties, of ik zijn hart nog wel of niet kan veroveren (en of ik dat nog wil). Onze vrienden om ons heen snappen er ook niets van en hebben zoiets van, jullie horen bij elkaar. Zo voelt dat voor mij ook. en een keer in een gesprek met hem heb ik dat ook gezegd en toen zei hij ook dat ie dat idee had dat dat zo is(?!).
dat ik haar mis, maar daar heeft ze niet op gereageerd. Voordat ze naar Barcelona ging heb ik haar gevraagd om tegen mij te zeggen dat ze er echt klaar mee is. Haar reactie daarop is: Hoe bedoel je klaar mee? Want om eerlijk te zijn heb ik nog niet erg de kans gekregen om je te missen en natuurlijk vind ik het raar zonder jou maar ik vind dat ik tijd aan mezelf moet besteden. Ik ga eerst lekker naar Barcelona om te ontstressen.. Ik heb dus werkelijk geen idee wat er nu in haar hoofd omgaat, want ik wilde eerste kortaf reageren op haar opmerking dat ze over me heeft gedroomd. Want ik hoef geen contact, als ze alleen maar contact zoekt voor de fun. Enige tips, adviezen? Moet ik haar duidelijk maken dat ik geen contact wens? Want ik vraag me af waarom ze niet reageert op: Ik mis je. Maar wel vragen stelt zoals hoe gaat het echt met je? En zelf aangeeft dat het op en af is bij haarzelf.. Tips welkom! Gr. S.

De scheiding is door haar in die periode niet ingezet. Vorige week heb ik haar wat spullen terug gebracht en kreeg via de telefoon te horen "wie haat nu wie en opeens breng je wat spullen" ik heb haar duidelijk gezegd dat ik haar niet haat. Daarop antwoorde ze "jawel want jij wilt nu scheiden" nee had ik gezegd ik wil niet scheiden…! Maar de manier waarop je mij behandeld en in jouw doen en laten tolereer ik niet meer… Je zegt toch ik kom niet terug…!
Hierop reageerde ze ze gaf me gelijk over dat negeren en vertelde dat ze niet weet hoe ze met me moet omgaan en dat ze het ongemakkelijk vond en dat het beter zo is voor ons beiden. Ik heb hierop gereageerd oke. Laten we als we elkaar tegen komen respect voor elkaar hebben ik wens je verder het beste. Ook hier werd niet op gereageerd. Vervolgens met oud en nieuw nog gelukkig nieuwjaar gewenst dag later stuurde ze hetzelfde terug en toen vroeg ik nog of ze een fijne avond heeft gehad ook hier geen reactie meer op gehad. (dit alles was via sms)
Ik vraag hem niet om af te spreken en als ik al wat vraag/sms gaat het over mijn geld en dan ben ik heel zakelijk. Hij heeft wel eerder gevraagd wat te gaan doen samen maar daar zei ik dan nee op, waardoor hij zich dan weer voor even terugtrok. Hij is zelfs een keer naar een van onze favoriete plekken gegaan en had mij van te voren gesmst of hij mij daar kon zien, hij zou sowieso gaan, ik ben niet gegaan (nam het ook niet serieus, omdat we net daarvoor soort van ruzie hadden gehad) en hij dus wel. Hij werd niet boos maar was teleurgesteld dat ik niet was komen opdagen toen.
Hierna heb ik een dag gewacht en vroeg ik haar of ze zin had om iets te gaan drinken. Hierop kreeg ik terug dat ze daar nu geen behoefte aan heeft en als ze dat wel heeft mij wel vraagt en dat ze niet zoveel wilt chatten, hoewel ze daar zelf mee is begonnen, reageert ze dus duidelijk geirriteerd. Hoewel ze dus heel hard heeft geroepen klaar met mij te zijn krijg ik de indruk dat ze mij nog niet helemaal los heeft kunnen laten.

Hi David, je stelt een boel vragen waar steeds hetzelfde antwoord voor geldt: je ex was veel te jong om zich definitief aan jou te binden. 'Gevoel weg' is een onvolwassen uiting van iemand die duidelijk niet begrijpt dat verliefdheid altijd kortdurend is en overgaat in iets diepers. Bij haar is dat - als we haar moeten geloven - nooit gebeurd, en helaas moet je dan ook de conclusie trekken dat ze dat ook niet wilde laten gebeuren. Geen liefde, want dat zou vastigheid betekenen, en daar had ze vanaf het begin al geen zin in. Verliefdheid heeft haar geleid tot een relatie met jou, maar waar jij qua leeftijd al veel verder bent, moest zij alles nog ontdekken terwijl haar vrijheidsdrang zelfs nog moest beginnen. En dat vertaalde zich terug in haar omgang met vriendinnen, vakanties met anderen, constant online, jou zelfs niet missen en de melding dat ze geen gevoel meer voor je heeft. Kortom, ze heeft alles uit de kast getrokken om de relatie te breken. En het is haar gelukt, hoe onbewust het misschien ook ging. Het leeftijdsverschil heeft jullie de das omgedaan, en ik denk niet dat er op korte termijn herstel in zit. Dit meisje wil zich niet binden omdat ze 'nog van het leven wil genieten', alsof binding betekent dat het Grote Genieten voorbij is. Jammer, maar je kunt dit verder niet forceren. Jullie relatie kwam te vroeg en nu is het te laat. Hoe ironisch! Wel kun je na een hoop maanden nog eens contact opnemen om te vragen hoe het gaat. Vrouwen kunnen dit best waarderen, en je opent dan in elk geval de weg naar een mogelijke verzoening op heel lange termijn. Want eerst moet je ex door die - tamelijk puberale - fase heen voordat ze zich durft te settelen. Wil je haar per se terug, dan is dit helaas de enige manier, maar als ik jou was zou ik niet al te veel hopen. Sterkte, A.

Hi Dirk, ja. Het artikel lezen! Je zegt dat je uit elkaar bent, maar je belt en sms't haar nog steeds. En je vindt dat zij dat ook wel eens mag doen. Kortom, hier klopt niets van. Respecteer haar wensen en je bent al een heel stuk verder. 'Onvoorwaardelijke liefde' is dit duidelijk niet, want je ex wil zien of je kunt veranderen. Dan aanvaardt ze je dus niet zoals je bent. De tijd zal leren of jullie als vanzelf weer bij elkaar terugkeren, gewoon omdat je niet zonder elkaar kunt. Een goede test dus, die je gezien het wederzijdse gevoel voor elkaar (wat het dan ook is), best kunt doorstaan. Dring je dus niet meer op. Sterkte, A.
Hi Eric, je moet jezelf afvragen wat je op die datingsite doet. Als jullie liefde werkelijk zo diep zat, zou je er niet over peinzen om al zo snel na de relatie, of misschien zelfs al tijdens de relatie jezelf aan te bieden voor een date met een ander. Zoals het overkomt tussen jullie zie ik er helemaal niets in. Je beschrijft een soort experiment wat kennelijk voor 'een relatie' moet doorgaan. Beter is om vriendschap na te streven en te zien of jullie elkaar dan ook liggen. Zo te lezen zou zij daarvoor in moeten zijn. Groetjes, A.
Wat ik me afvraag moet ik haar loslaten of is zoals ik zelf vermoed in strijd met haar gevoelens (voorzover je dat kan zeggen na kort gezegd een week)? Graag jou mening over deze situatie. 25ste van deze maand is ze overigens jarig. Aan de ene kant wil ik haar een appje sturen voor haar verjaardag alleen vraag me af of ik daar goed aan doe, wat vind jij?
Wat ik wil is de waarheid. Is hij nu echt met een ander dan wil ik dat weten ( hoe pijnlijk ook) zodat ik hem echt los moet laten en dan de zaken rond om het huis etc kan gaan regelen. Nu is daar nog geen woord over gerept. .Ik woon in het huis en hij tijdelijk bij zn ouders. Wat een vreselijke hell is dit. Soms zou ik gewoon willen dat ik er even niet mee was :(
Het beste is om de tip uit mijn artikel op te volgen en je ex een tijdje te vermijden. Het is soms niet te voorkomen dat je hem buiten tegenkomt als hij zo dichtbij woont maar ga hem niet zelf opzoeken. Na een tijdje gaat hij zich ook afvragen hoe het met jou is en gaat hij je vanzelf missen. Of niet, en dan is het beter om verder te zoeken. Succes!
Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.
Aan de ene kant wil ik dat meisje natuurlijk laten weten dat haar 'scharrel' nog steeds in bed ligt met zijn ex (maar is dit niet kinderachtig?) Aan de andere kant wil ik mijn ex zelf op zijn bek laten gaan en al zijn spullen die hier nog staan bij hem in de tuin smijten. Ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen eigenlijk. Het rare is dus, dat mijn intuïtie blijkbaar sterk ontwikkeld is, anders was ik nooit gaan 'bluffen'. Waarom zegt mijn gevoel dan ook nog steeds dat het weer goedkomt tussen ons? Dat spoort toch niet? Het is niet zo dat ik verblind ben door liefde, en kan gewoon nog goed nadenken.
Hi Jochen, als je gezamenlijk een kind hebt zijn er grote verantwoordelijkheden. Jammer dat jullie niet bij machte waren om bepaalde afspraken te maken en dingen op te lossen. Zoals ik het lees was het een ongezonde relatie vol met angst, frustratie en miscommunicatie. Gezien jullie beider verleden is de kans dan ook groot dat de situatie zich met een ander zal herhalen. Je ziet het al aan haar nieuwe relatie. Eerst smeken dat jij nooit wegloopt, dan blij zijn nooit meer een man te hoeven en uiteindelijk een nieuwe vent nemen. Het slaat nergens op. Echter, heeft je ex een nieuwe partner dan kun je voorlopig niets beginnen. Het had nooit zo ver moeten komen want waar een kindje is, zijn twee ouders. En elk individu binnen het gezin heeft de ander hard nodig. Is dat niet het geval en gaan beide ouders hun eigen weg dan wordt het kind benadeeld. En zijn leventje is amper begonnen. Een heel slecht begin en tevens einde van het gezamenlijk ouderschap, waar voorlopig geen oplossing voor is. Kennelijk is er geen gemis, en dan is er ook geen zicht op herstel. Veel sterkte, A.
Ik merkte dat dit ook veel met mijn ex deed en voelde dat hij zich afsloot. Ik dacht dat het aan mij lag en de hele situatie en dat deed me erg veel verdriet. Hij kon niet zeggen waarom hij zich afsloot. Een maand geleden zei mijn ex dat hij niet meer verder kwam; hij was namelijk die week bij zijn oude coach langs gegweest via werk en over zijn ‘afsluiten’ gesproken. Na een gesprek van 2,5 uur met haar realiseerde hij zich dat hij dit in elke relatie doet. Ik kreeg een geknakt twijgje terug, want hij is hier erg van geschrokken. Sindsdien wil hij niet meer, want hij vindt dat hij nu eerst aan zichzelf moet werken. Hij voelt zich wankel en is zichzelf helemaal kwijt. Hij noemt me elke dag nog geweldig en vertelt me paar keer per week wat hij allemaal mooi aan me vindt en dat ik nog steeds zijn droomvrouw ben. Maar dat hij merkt dat hij zich weer afsluit en dat hij hier aan moet werken. Hij zegt dat het nu pas tot hem doordringt dat dit aan hem ligt en niet aan zijn relatie(s) en dat hij daarom alleen daaraan moet werken.

Hoi. M'n vriend heeft t op oudejaarsdag uitgemaakt (gisteren) om de volgende reden; hij vindt dat ik hem niet genoeg ruimte heb gegeven en hij heeft altijd een dubbelgevoel als hij bij z'n vrienden is, alsof ik boos op hem ben, hij heeft het gevoel alsof ik bij alles wat hij doet over z'n schouder mee kijk, en voor hem voelt het alsof ik hem helmaal in bedwang heb. Hij heeft dit voor mijn gevoel nooit eerder aan mij gemeld en ik heb waarschijnlijk de zogenaamde signalen die hij me heeft gegeven over het hoofd gezien. Hij zegt dat hij er wel eerder over heeft willen praten, maar dat ik hem volgens hem de ruimte er niet voor geef. Het heeft nooit gevoeld alsof er iets aan de hand was, en dan opeens maakt hij het uit. Ik ben hier echt kapot van omdat hij mijn eerste echte liefde was. Ik doe alles voor hem en ik zal alles voor hem geven. Wat moet ik doen? Komt dit nog goed? Reactie infoteur, 11-01-2016
Flirten gaat overigens wel goed. Heb al veel dat speelse contact gehad, maar nog niets blijvends. Maar vind het ook wel goed zo. Ik kan doen waar ik zin in heb, en contact hebben met wie ik wil. En ik geniet er inderdaad ook van. Maar dat is vooral in de weekenden, doordeweeks is het meestal wat saaier, maar heb het gelukkig druk zat. Het vertrouwen in relaties ben ik nog wel beetje kwijt, maar ik merk dat alles vanzelf komt (zoals ook weer het beginnen met flirten, etc.), dus daar maak ik mij niet druk over.
Ga er niet van uit dat mannen zich niet kunnen binden. Je denkt misschien dat iedere man als de dood is voor een serieuze relatie en keihard wegrent als je tegen hem zegt: “Ik denk dat het tijd voor je is om mijn ouders te ontmoeten.” In werkelijkheid zijn mannen net zo geneigd om zich te binden als vrouwen. Er is alleen een percentage van zo’n 20% dat echt bindingsangst heeft. Bedenk dat er net zo veel vrouwen zijn die bang zijn om een serieuze relatie aan te gaan.
De kans is groot dat je na de breuk al minstens één van deze fouten hebt gemaakt. Maak je geen zorgen, zelfs de meest wijze monnik in de Himalaya en de meesters van de psychologie in Harvard maken deze fouten meestal na een breuk. Het is gewoon in de aard van mensen om te proberen vast te houden aan iets dat voor hen kostbaar is. Dus sla jezelf er voor niet. Het belangrijkste voor jou om nu te doen is om te realiseren dat deze fouten je niet helpen om hem of haar terug te krijgen en er meteen mee te stoppen. Ga verder naar de volgende stap van het plan dat alle schade die u tot nu toe heeft veroorzaakt, moet herstellen.
Vrouwen blijken er namelijk heel goed in te zijn excuses voor hem te bedenken als hij ze niet de aandacht schenkt die ze zouden willen, of onduidelijke signalen afgeeft. De smoesjes die vrouwen dan voor mannen bedenken zijn eindeloos: Hij is nog niet toe aan een relatie, hij is bang om zich te binden, hij wil onze vriendschap niet op het spel zetten, enz.
Om even terug te komen op de vicieuze cirkel waarover gesproken wordt. Om deze te doorbreken, heb ik haar al laten weten: “schat, Wanneer het jou te snel gaat of te close wordt, doe je stappen terug, tot het absurde aan toe”. “Onthou 1 ding, ondanks deze bindingsangst, ondanks al die jaren oorlog die jij in je mee draagt, ik weet dat je gevoelens voor mij niet gefaked zijn. Die van mij zijn zeker even echt. Ik hou van jou zoals je bent, om wie je

Hi Broken Woman Again, op basis van deze gegevens is dit niet een ex die je moet terugwillen. Al waar hij mee komt is: tegenstrijdige teksten, eisen, beschuldigingen aan jouw adres, relatief veel aandacht voor anderen, en nu alweer de tweede breuk waarbij hij je nog eens inpepert dat hij zoooo zeker van zijn zaak is. Bah. Delete deze man uit je hoofd en kijk eens rond. Voor iedereen is wel een geschikte partner te vinden. Voor jou ook ;). Sterkte, A.
Hallo Astrid, Bedankt voor je reactie, ben al begonnen met het doorlezen van de oudere berichten. Er moet me toch nog 1 dingetje van het hart en dan ga ik echt! Maar ik moet nog even wat delen over gisteren. Vorige week donderdag (in mijn oude foute strategie) had ik mijn ex gevraagd of ze misschien zin had om even te winkelen en een patatje te eten. Ze had al een afspraak met haar moeder. Prima. Gisteren zag ik mijn ex pas weer op het werk. Mijn ex kwam het kantoor binnen en keek weer eens matjes naar mij. Ik groette haar vriendelijk maar gereserveerd en deed mijn ding. Toen ik op keek, stond ze mij nog aan te kijken. Ik vroeg haar wat er was. Niks hoor zei ze. Ineens vroeg ze vrolijk wanneer we deze week patat gaan eten… Ik zei dat ik dat nog niet wist en dat ik het druk heb met afspraken deze week. Mijn ex vond ik wat vertwijfeld antwoorden met oh en ging zitten. Vervolgens wel 10 minuten later, na wat gekletst te hebben, vroeg ze ineens wat ik dan wel niet deze week allemaal ga doen (omdat ik geen tijd voor patat heb). Ik zei hoezo? Ze was nieuwsgierig zei ze. Ik krijg eters bla bla gaf ik aan… Ik zei we zien wel even deze week, ok? Mijn ex keek weer matjes (wat is dat toch?). Mijn maatje R had een armband voor mij gemaakt (mijn ex wist dat) die had ik gisteren om, mijn ex zei dat ze hem leuk vond. Ik zei toen expres "ja mooi he! Vind het lief van R". Welnu mijn ex deed erg kort en m.i. nukkig :) Trok een ietwat geïrriteerd gezicht. Ik maakte het nog bonter en vertelde dat R eten zou komen brengen. Nou mijn ex reageerde erg explosief en vreemd. Of mijn eten ook nog voorgekauwd zou worden!? Waarom doet ze zo Astrid? Toen uiteindelijk begon ze ook nog af te reageren op een babyfoto van mij die een collega voor de grap uitvergroot op het kantoor en toilet had gehangen, of die lelijke foto wel weg kon want het stoorde haar etc etc, wel met een lach erbij maar toch…? Ik zei doe niet zo raar, je meent er niks van. Toen was ze stil en glimlachte. Desondanks ook nog gewoon gekletst over haar banentocht en therapie, gewoon zoals altijd. Wat die mannelijke vriend betreft, die heeft ze dit weekend volgens mij alweer gezien… Dat vind ik nog het vervelende eraan! Bah. Ze hebben in ieder geval sms contact gehad en gebeld. Dit is een stil issue tussen ons, we hebben het niet over ons liefdesleven. Wil dat toch open gaan breken. Want het is wel zo dat als zij wel iets met hem ontwikkeld, ik weg ben. Misschien zie ik spoken. Wat vind denk jij van haar 'gedrag' en tot over een tijdje ;). Bedankt. Sonja. Reactie infoteur, 17-04-2012
Ook nu ik dit schrijf voelt t onaf. Zowel mentaal als qua spulletjes. Deze week loop ik die 1e marathon, trainen duurde slechts 9 weken. Niet normaal. Heb daar naartoe gewerkt en ben ook daarin fysiek als mentaal nog meer gegroeid. Ben nu gelukkiger dan met haar en voor haar. Vraag me af hoe dit gevoel zou zijn als we weer opnieuw contact zouden hebben. Als, en ik zeg echt als, ik toch contact zoek. Want ik kijk er niet naar uit weer teleurgesteld/afgewezen te zijn. Hoe kan ik het best en zo licht mogelijk haar benaderen? Direct voor een uitje, zoals in mn brief. Boeket met een uitnodiging? Ze verhuist 1 mei, einde contract. Waarheen weet ik namelijk niet. Of een simpel sms’je met hoe het gaat? Het liefst zou ik sturen dat t nu wel lang genoeg geduurd heeft en dat we maar gauw iets leuks moeten doen.
Hi Karel, wat dit te betekenen heeft is simpel. Ze meende verliefd te zijn op die ander en dumpte jou zonder pardon, alle voorafgaande liefdesbetuigingen ten spijt. Zoals het verhaal overkomt is er van je ex' kant uit geen sprake van enige liefde voor jou, of voor die ander. Wel houdt ze vooral van zichzelf en de spelletjes die ze met andermans gevoelens speelt. Als je notabene op het punt staat om samen te gaan wonen om er vervolgens achter te komen dat ze bij een andere man is langs geweest om er de nacht door te brengen, dan heb je niet te maken met een betrouwbare partner voor het leven. Integendeel, je bent ronduit belazerd, en die nieuwe vriend van haar is een bruut om haar uit te nodigen terwijl hij waarschijnlijk wel wist dat zij in een relatie was. Dat je ex nu problemen heeft met haar emoties heeft ze aan zichzelf te wijten, dat is de consequentie als je moedwillig anderen pijn doet. Spijt? Nee. Wil ze je terug? Nee. Mensen doen altijd wat werkt, ondanks alle regels emotionele tekst die men er tegenaan gooit. Wat ze doet is eenvoudig: ze neemt geen enkel contact met je op, en is ondertussen met die ander. Stuur die meid de laan uit en kies in de toekomst een partner die jou niet constant hoeft te overtuigen van een 'liefde' die er in de verste verte niet geweest is. Veel sterkte, A.
Liefde kan voorwaardelijk of onvoorwaardelijk gegeven worden. Een andere mogelijkheid bestaat gewoonweg niet. Of je koppelt een aantal voorwaarden aan je liefde of je doet dit niet. Als je voorwaarden aan een liefde koppelt en die voorwaarden vallen vroeg of laat weg dan blijft er bijna niets meer over. Vandaar dat het altijd beter werkt als je kiest voor een onvoorwaardelijke liefde.
Hey A. bedankt voor de tips alvast, ik heb hier reeds eens iets gezet ik denk rond 22 juni. Eerst en vooral wil ik zeggen dat er al 1 iets uitgekomen het rebound topic. Dit is inderdaad gestopt en sindsdien zie ik haar nog altijd evenveel 3-4 keer per week, natuurlijk op die manier kan ik het niet voor elkaar krijgen dat ze me gaat missen. Ik probeer mijn uiterste best ook niet zelf te smsen naar haar, maar gisteren bvb kreeg ik sms dat ze me wou horen en vandaag had ze ook voor een kleinigheid gezonden (waar ik vandaag in kan komen omdat ze een kleine stommigheid begaan is met online bestellen enzo). Ik ga niet opnieuw vragen of dit de goeie kant uitgaat, want zoals je zei artikel lezen (wat ik gedaan heb) en er is hier ook geen echt antwoord op. Ik wil namelijk wel het gemis bereiken, want ik doe zoals een jaar half geleden: wat pesten, lachen, behulpzaam enkel hou ik de grote complimenten nog wat achter, soms eens klein complimentje. Nog enige tips zonder dat ik volledig contact moet verbreken? mvg en nogmaals bedankt Jhonny Reactie infoteur, 29-06-2012
Mooie blog. Sinds kort heb ik een relatie, en ik herken mezelf volledig in de kenmerken van bindingsangst. Het was voor mij al een hele stap om deze relatie aan te gaan, maar het liefst zou ik het nu weer afbreken. Ik zoek allerlei redenen om dit te doen en bevindt me in een negatieve spiraal waar ik niet meer uit lijk te komen. Ik vind het vooral heel sneu voor hem, omdat hij zo goed en aardig is, maar ik blijf heel afstandelijk en in mezelf gekeerd. Wat is de beste stap die ik nu als eerst kan zetten? Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt om het een maand aan te kijken en het anders over te maken.
Hi Sonja, ja. Maar kijk nu eens naar wat je in het afgelopen half jaar hebt geprobeerd. Werkte je strategie (= gewoon prive contact houden) om haar terug te krijgen? Nee. Je hebt er haar vriendschap mee, maar dat wil je niet. Je blijft hopen op een verzoening, ondanks haar persoonlijke problematiek, de mannelijke vriend die misschien meer wordt, en haar pogingen om je enigszins op een afstand te houden. Verschillende dingen hebben we besproken, zoals het faken van een derde persoon, haar prive niet meer zien of spreken, en je onbeschikbaar houden voor eventuele initiatieven van haar kant. Kennelijk zijn deze mogelijkheden voor jou niet goed uitvoerbaar of je wilt dat gewoon niet. Maar dan moet je tegen jezelf zeggen: oke, ik vind die vriendschap (hoewel op een laag pitje) gewoon leuk en heb er vrede mee. Stop dan de hoop en focus je eventueel op andere mogelijke partners. Want trek je conclusie: Al wat er nu gebeurd is in de afgelopen maanden heeft haar niet bij jou teruggebracht op de manier zoals jij wil. Verander je strategie dus als je vindt dat het anders moet! Groetjes van A.

Ondertussen speelt hij blijkbaar thuis gewoon het spelletje verder (hij is 24 en woont niet meer thuis, maar passeert wel af en toe) en als er iets over mij gevraagd wordt, doet hij of er niets aan de hand is. Ik weet helemaal niet wat ik daarbij moet denken, maar het lijkt alsof hij schrik heeft van de reacties die hij ongetwijfeld zal krijgen als hij het vertelt.
Als je ex je heeft verlaten, geef hem of haar dan eerst eens de tijd om op zichzelf te kunnen zijn. Jij moet ook even op jezelf kunnen zijn, zodat je alles nog eens kunt overdenken. En die kans moet je ex ook kunnen krijgen, als je je ex graag terug wilt. Als je gaat pushen om je ex terug te winnen, dan bereik je vaak het tegendeel en dat wil je dan toch niet?
Hi P. Uit M., ja, daar heb je het al. Ze is gescheiden omdat ze in de steek is gelaten, haar man ging er met een ander vandoor. Geen wonder dat ze nu terughoudend is en bang is dat ook jij zult opstappen. Houd daar dus rekening mee. Uiteindelijk is die 'rem' natuurlijk toch wel gekomen, niet iets dat je zou moeten verontrusten, maar eigenlijk een heel logisch gevolg. De tijd van nadenken is aangebroken nu de eerste vlinders zijn weggevlogen. Ja, het beste wat je kunt doen is wat meer inzetten op kameraadschap en de toekomstgedachten even in de ijskast zetten. Blijf gewoon in haar leven en blijf vooral ook praten. Worden de gesprekken te negatief, ga dan samen weer eens iets leuks doen zodat het allemaal niet zo serieus hoeft te voelen. Een relatie van slechts drie maanden is gewoon te kort om allerlei toekomstplannen te maken. En het gevoel elkaar al jaren te kennen is iets dat verliefdheid nu eenmaal teweeg brengt. Je herkent jezelf in de ander, je voelt een klik of een vonk, mensen beschrijven het op verschillende manieren. Laat dat gevoel niet los maar zet het vanaf nu op een kalmere, verstandiger manier in. Groetjes, A.
Dat het een gedoe is vind ik niet zo erg. Hopelijk jij ook niet. Het is jammer omdat het voor mijn idee in 5 minuten uitgesproken had kunnen worden. Ik begrijp ook echt wel dat ze zo geschrokken is. Heb me daar ruim vier maanden zeer zeer schuldig over gevoeld. En dat doe ik nog steeds. Ik begrijp ook echt dat ze die conclusie trok, ze kon niet anders. En dat heb ik dan ook echt aan mezelf te danken. Echter hoop ik op een kans om weer inderdaad vriendschappelijk met haar te worden. Als zij die behoefte nog heeft. Als ik haar op de hoogte kon brengen van mijn reilen en zeilen zou ze blij verrast zijn. Die behoefte heeft ze niet, of durft uit zelfbescherming daar zich niet aan te wagen. Begrijp ook dat elke ex schreeuwt het is een misverstand. maar wat als het echt zo is?

Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:

Dit artikel vind ik zeer sterk geschreven en geldt denk ik ook voor veel mensen die nog wel in een relatie zitten. Wij als mannen hebben het vermogen verloren om te leiden. Om te leiden is zelfvertrouwen nodig en dit zit hem allemaal in de houding die we aannemen. De 'maakt niet uit' mentaliteit is voor mij volledig verledentijd. Het gekke is dat wij als mannen vaak denken dat vrouwen het prettig vinden als ze vaak de zin krijgen maar het tegendeel is waar. Het zit in iedere man maar de meeste zijn het verloren in de loop van tijd. Nu ik hier mijzelf van bewust ben, zie ik het ook steeds meer om mijzelf heen.


zij was het meisje van iemand die ik kende ! zij zijn getrouwd hebben samen een kindje gekregen ze waren echt gelukkig ! ik had hun belooft om ze is te komen bezoeken na de geboorte van hun zoontje ! op een dag loop ik hun tegen het lijf en we spreken af om op het einde van die week met elkaar af te spreken ! 2 dagen later ontvang ik het nieuws dat hij plots is gestorven door een hartaderbreuk ! hij was 24 jaar oud

Misschien richt je a.s. verjaardag nog iets uit, want het is best een goed idee je ex te laten ontdooien door het aanbieden van appeltaart ;). De liefde van de man gaat nog altijd door de maag. Handhaaf de uitnodiging en zie toe wat hij doet. Komt ie, dan heeft hij het verleden nog niet laten rusten. Laat hij je barsten, dan weet je dat hij mogelijk al weer aan het daten is, er met een ander vandoor is, of zich laat leiden door angst om zich te binden. In al die gevallen doe je bitter weinig. HIJ is nu degene die aan zet is. De uitkomst van de test zal uitwijzen of hij echt met jou verder wil, of jou als een tussenrelatie zag op zijn weg naar een relatie waarin hij volgens zijn idee niet gehinderd wordt door een dochter die niet de zijne is. Bedenk goed of je hem echt wel terugwilt! Sterkte, A.
Ex is deze week langs geweest en weet heel goed waar het probleem ligt, drinken etc. zegt mij te missen houd van mij etc etc. hele fijne avond gehad volgende dag zouden we ook samen doorbrengen. kom ik thuis wil hij naar de kroeg! ben zo boos geworden hij is kwaad weggegaan. heb niets meer laten horen en hij mij ook niet.dat was dinsdag inmiddels is het zaterdag. ik weet dat het zo niet werkt maar ik mis hem zo erg… ik mis de leuke momenten… echt ik heb er zon verdriet van! wat moet ik toch doen? Reactie infoteur, 05-08-2012
Inderdaad heb ik wel vaker laten vallen dat ik me snel verstikt voel in een relatie, dat ik vlug druk voel. Maar ik kan het gewoon niet helpen: ik heb enkele jaren terug al eens een heel heftige relatiebreuk doorgemaakt waarna ik een complete muur heb opgetrokken rondom mij. Hij daarentegen begon al in de eerste week over samenwonen, en dat nadat hij zelf pas 3 weken vrijgezel was. Dat zijn natuurlijk dingen die elkaar heel erg tegenwerken. Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
Vijf geleden heeft mijn vriend na vijfenhalf jaar de relatie uitgemaakt. Hij zei dat hij geen gevoelens meer voor mij had en dat dit al een half jaar zo zou zijn. Zijn handelingen nalopend in het laatste half jaar lijkt mij deze periode niet te kloppen. Maar goed waar het om gaat is dat ik bovenstaande redenen waarom een man een vrouw verlaat en andersom heel herkenbaar vind.
Ik had 30/09 gezet als datum, maar zolang heb ik niet moeten wachten op 17/07 heeft ze definitief de knoop doorgehakt en nu is ze in snel tempo alles aan het regelen bij de notaris. na een afsluitende sessie bij de relatietherapeute (weliswaar zonder haar) tot de conclusie gekomen dat ze haar eigenlijk nooit heeft kunnen verbinden met mij en dat eigenlijk niet kan met iemand. daarom ook mijn heftige reacties naar haar toe uit onbegrip van het niet verbinden (ik praat mijn deeltje zeker niet goed want daaraan werk ik nog steeds verder). het jammere was enkel dat niettegenstaande elke poging, ze dit helemaal niet wil inzien. het maakt het extra moeilijk eigenlijk te beseffen dat de relatie ten dode was opgeschreven van voor we eraan begonnen, en dat voor haar deze situatie zich zal herhalen. ik heb moeite met het feit dat ze daarvan wegloopt.

Dan naar het begin. 12.5 jaar geleden elkaar leren kennen, liefde op het eerste gezicht. Veel lol gehad, leuke dingen gedaan en haar altijd als prinses kunnen behandelen. na een goeie 3 jaar kwam de relatie op een punt dat we er beide niet veel meer in zagen. En het meer een vriendschap was als een relatie. En op het moment dat we samen de stekker er uit wilde trekken bleek ze zwanger te zijn. Iets wat niet de reden moet zijn om samen te blijven maar het vuur laaide weer op. We wisten weer waar we voor samen waren en hoezo we gek op elkaar waren geworden. Omdat we beide nog thuis woonde moest er wel hals over kop een huis komen. En na een aantal maanden was het een feit, we gingen samen wonen en 1.5 maand later kwam onze dochter ter wereld. Omdat ik met mijn baan niet kon opbrengen wat nodig was om een gezin te onderhouden ging ik terug in mijn oude werkzaamheden als internationaal chauffeur. Mn vriendin had er gelukkig geen moeite mee dat ik van huis was maar zelf miste ik mijn meiden meer en meer. Daar door zocht ik door de telefoon zo veel mogelijk contact. In die tijd koste dat nog scheppen met geld en ging er makkelijk € 800,- per maand daar aan op. Dat werkte dus ook niet want er bleef niets over van het salaris om als nog rond te komen. Dat leidde er toe dat soms dingen niet betaald konden worden en het nog financieel een zooitje werd. Dan klopte ze aan dat het niet goed ging maar door mijn schaamte dat mij dat overkwam stopte ik mn kop in het zand in plaats van dat ik het oploste. Toch het besluit genomen om weer als kantoor man aan de slag te gaan. Goeie betaalde baan maar de gaten vulde ik er niet mee op en tot op de dag van vandaag kampen we met de lasten daar van. (1 van de punten waar het op spaak is gelopen). Net mijn nieuwe baan en daar kwam kind nummer 2. Schitterend weer iets wat de binding tot elkaar aansterkte. Het huis werd wel te klein en door de schulden en de recessie kwamen we niet tot het punt om ruimer te gaan wonen. Dan maar het beste er van maken in ons kleine 3 kamer flatje. Maar door de stress die de baan met zich droeg was ik uitgeput en futloos. Als zei wilde wandelen, fietsen of iets leuks ondernemen zat ik liever als een zoutzak op de bank uit te puffen. (wederom een punt waar door de liefde weg ebde). Na dat nr 2 een jaar of 2.5 / 3 was wilde ze graag weer gaan werken. Om de ellende op te lossen en ook graag weer wat om handen te hebben ipv heel de dag op de bank te hangen. En ja hoor ze vond een baantje. Niet het meest leuke maar ze was weer bezig. Maar daar kwam verassing nr 3 om de hoek. Wederom zwanger en niet gepland. Maar we maakten er wat van. 2 maanden later in het huwelijksbootje gestapt om het lot te bezegelen. Totaal verliefd en alles was super alleen raakte ze in een burn out door alle stress. En toen 11.5 maand later kwam mijn waarschuwing. Ze zag het niet meer zitten. Haar gevoelens waren weg en ze zag het niet meer zitten. Na intensieve gesprekken met elkaar kwam er uit dat ik meer moest doen. Niet neer ploffen en haar al het werk doen maar mee helpen (zoals het ook hoort, want dat heb ik wel geleerd dan mijn houden echt waardeloos was). Als vanzelfsprekend heb ik mijn schouders er onder gezet en geprobeerd haar in te laten zien dat ik DE man ben en alles voor dr wil doen. Want voor mij is ze nog altijd mijn droom prinses! Maar goed, het mocht niet baten. De klap kwam dus 2.5 maand geleden. Ik kan dus niet zeggen dat ze niet heeft geprobeerd er wat van te maken. Maar ik ben nog stapelgek op die meid en wil niets anders dan door gaan met de ingeslagen weg om haar weer vrolijk, blij en gelukkig te maken. Ze geeft ook wel in diverse gesprekken aan die droom diep van binnen te hebben om als gezin bij elkaar te zijn maar is bang dat ik haar toch weer zal laten vallen en in mijn oude patroon raak. Ik ben er nu voor in therapie. Maar ze wimpelt alles af om niet meer die pijn te hoeven voelen die ik haar heb gedaan. Tot overmaat van ramp zetten haar ouders zich pal achter haar en wijzen mij aan als bron van alle ellende en zeggen tegen haar dat het beter is zo. Ik hoop door te laten zien wat ik kan haar hartje terug te veroveren maar dit maakt het niet makkelijker. Ik ben zo bang dat ik mijn schat kwijt raak en dus ook de kinderen die ik nog maar sporadisch kan zien dalijk.


Ik had bijna 11 jaar een relatie met mijn vriend. Jonge leeftijd elkaar ontmoet 15. 5 jaar heen en weer gereisd en daarna verhuisd naar andere kant van het land om bij hem te zijn en te gaan samen wonen. Ruim 4jr in appartement samen gewoond en erna een huis gekocht. Ik ben via zijn mail er achter gekomen dat hij bezig was met een ander. Dat contact was blijkbaar al een tijd aan de gang hij was 3mnden terug vreemd gegaan en dat contact heeft aangehouden en blijkbaar zijn er gevoelens bijgekomen. Ik was er kapot van. Heb hem nog een kans gegeven en probeerden er voor te vechten. Contact werd verbroken. Maar kwam er toch weer een paar x achter dat er weer contact geweest was. Bijna 3 kwart jaar door gevochten ik wou hem nier kwijt. Hjj zei er ook nog voor te willen vechten en het niet zomaar op te Willen op te geven. (Terwijl hij dat al heeft gedaan.) En toch ging hij niet voor de volle 100% voor mij althans zo voelde dat. Hij bleef maar twijfelen. Ik in onzekerheid die maanden en achterdochtig etc. Tot dat ik eraan kapot ging en we meer ruzies kregen.
×