hoi, ik heb verlatingsangst en bindingsangst en heb al een paar goede mannen laten lopen daardoor. Ik heb het al een paar jaar en wil er graag van af. mijn laatste vriend heeft me mishandelt en zomaar weg gegaan zonder iets te zeggen waarom. telkens als ik iemand gevonden heb, zorg ik dat ze niet te dichtbij komen, komen ze dat wel heb ik altijd een excuus om niet verder te gaan. of ik maak ruzie om niks. wil wel graag proberen maar het lukt gewoon niet Ik weet ook niet meer wat ik zou kunnen doen. heb verlatingsangst gekregen door een overval bij een tankstation. Een klant liep rustig weg toen de overvaller voor me stond. Ik werd zo enorm bang toen ik zag dat die klant weg liep.Hij heeft het gedaan in de hoop dat de overval veilig zou verlopen, wat gelukkig ook gebeurd was. Maar was ontzettend bang geweest. Ik heb nu een jongen leren kennen en verteld wat ik heb. hij begreep me en hij wil me daar ook bij helpen. Ik hoop dat het gaat werken maar ik ben er zo bang voor. groetjes Ans
Creëer afstand tussen jou en hem. Een jongen kan je niet gaan missen als je er altijd voor hem bent. Een geweldige manier om hem je te laten missen is door meer afstand te nemen. Als je normaal gesproken elke minuut van het weekend bij hem bent, plan dan eens iets zonder hem. Ga vrijdagavond iets alleen of met vriendinnen doen, in plaats van met hem. Eerst zal hij het waarschijnlijk leuk vinden om ook iets alleen te kunnen doen, maar als je het vaker doet, gaat hij het missen dat hij je niet in zijn armen heeft.
Twee weken niets gehoord en ook niets laten sturen (wat voor mij echt een wereldwonder is!), ik was nog best trots op mezelf. Afgelopen week begon het te knagen aan me, en wilde graag weten hoe het ging daar. Kort smsje gestuurd, waarna s avonds reactie volgde en we over en weer wat stuurde, . Ik heb ook gestuurd dat ik hem miste en het gewoon graag weer wil oppakken… Geen reactie maar… Aangezien hier een hoop was gebeurd afgelopen twee weken (vervelende familiedingen e.d. toestanden) stuurde hij een sms zullen we morgenavond even bellen dan. Prima dacht ik, krijg ik dan vast antwoord. We hebben eergisterenavond dus bijna twee uur gebeld en het is (i blame myself) erg uit de hand gelopen kwa emoties bij mij. Ik heb gevraagd of de deur nu nog ope en kier staat of dicht is, en hoe nu verder. Hij voelt duidelijk niet te verplichtingen van een relatie te willen en toen hij zei "ik denk niet meer dat het gaat gebeuren" storte mijn wereld volledig in… immers… ik had toch die mail gestuurd. wat was er in godsnaam in twee weken gebeurd dat de rollen ineens zo omgedraaid waren? Vervolgens ben ik een hoop foute dingen gaan zeggen die volgens de kopjes hierboven juist NIET horen ;-) Ik heb gevraagd of hij wilde afspreken, dat wilde hij waarschijnlijk wel (en somde wat dingen op, wat we konden gaan doen)/ daarna kwam het deur is dicht verhaal, en aan het einde van het gesprek was hij zo in twijfel dat hij me er nu over wil terugbellen en er allemaal over wil nadenken… Je snapt waarschijnlijk mijn verwarring met deze tegenstrijdigheden/ woorden. Aangezien ik de hele nacht op ben geweest ben ik weer (ja: fout! ik weet het nu) een mail gaan sturen. Met de vraag of hij er het weekend dus op wil terugkomen. Het kan weer alle kanten opgaan, zoals u misschien zult begrijpen.
Ik weet dat dit gek klinkt maar bij mij is het nu andersom. Ik heb het uitgenaakt en mijn vriendje lijkt dit tegen mij te gebruiken. Hij zit nu in de fasen negeren. En ik vind het vreselijk!! Okal ben ik niet meer verliefd op hem, het feit dat hij me negeert is ondragelijk!! Ik wil niet weer verkering maar ik vind het vreselijk dat hij verdriet heeft om mij en ik kan hem niet helpen!! Kan iemand mij helpen!?
Hi Krabi, dit moet je natuurlijk zelf weten, maar mijn advies luidt dat je het hem zeer moeilijk moet maken. Wat hij nodig heeft is dat je hem net zo wreed en koud behandelt als hij meerdere malen met jou gedaan heeft. Kortaf is prima, en 'geen contact meer' zal hem kwellen tot op het bot. Laat hem peulen zweten voordat je ooit nog een woord met hem gaat wisselen. Emoties verder weghouden. Een koelbloedig einde is het enige dat past. Doorzetten nu, A.
Al het goede komt in drievoud leert het gezegde ons. Mijn nieuwsgierigheid was dan ook gewekt waar ik al deze aandacht opeens aan te danken had. Ik ben deze drie dames dus eens gaan grillen. Waarom ze spontaan “weer eens wat leuks met me wilden doen.” De antwoorden waren anders geformuleerd maar kwamen alle drie neer op: ‘Jij bent goed voor mij geweest, dus ik ben graag bij jou.’ Belangrijke side-note in deze, van de drie waren er twee die het met mij hadden uitgemaakt…
Ik en mijn ex zijn inmiddels alweer 3 jaar uitelkaar. We hebben ondertussen ookal verschillende relaties gehad. Toch blijven we keer op keer contact met elkaar zoeken. Soms hij, soms ik. We gingen dan ook vreemd bij onze partners. We zeiden ook steeds tegen elkaar: we blijven altijd naar elkaar terug komen hé haha. Nou zo leuk is het niet.. Ik wil hem terug. Ik laat me steeds opnieuw verleiden door hem. Ik denk nog elke dag aan hem 3 jaar lang en ben ervan overtuigd dat hij de ware is. Niemand anders kan mij van andere gedachten brengen. Hij is alleen een super moeilijk persoon.. Zodra we elkaar weer gezien hebben, geknuffeld, gezoend soms seks. Dan zie ik gewoon dat ie gek op me is en dezelfde gevoelens heeft voor mij. Maar zodra ik weer weg ben doet ie super afstandelijk. En als ik over gevoelens begin dan zegt ie dat ie het helemaal niet heeft. Ik eindig weer met pijn in mijn hart en na een aantal maanden begint de cirkel weer opnieuw. Help asjeblieft.. Hij is zo moeilijk te peilen.. Kan iemand me helpen? Ik heb zoveel tips gevolgd en niets schijnt te helpen. :(
In zo’n geval kan het een goed plan zijn om te proberen je ex terug te winnen. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan, want hoe pak je zoiets in vredesnaam aan? In dit artikel komen enkele tips langs die je hierbij kunnen helpen. Hoewel het natuurlijk onmogelijk is om garanties te bieden op het gebied van de liefde, is er een goede kans dat je, als je deze tips nauwkeurig volgt, al binnen een half jaar weer een relatie hebt met je ex.
Afijn, voor mijn gevoel een beetje een onsamenhangend verhaal. Ik herken me dus absoluut niet in het verliefd zijn en paniek/stress/angst voelen na een paar maanden, maar de afstand willen bewaren en het gevoel hebben dat het benauwd en daar dus makkelijk van weglopen herken ik wel. Misschien nog tips? En is het mogelijk/aan te raden hier voor in behandeling te gaan? Vriendelijke groet
Maakte geen enkel fouten Probeerde weer plezier te blazen in mijn leven. plots stond hij iedere ochtend thuis met 1 of ander excuse ( we wonen nog samen maar hij logeerd al Bijna 2maand bij zijn mama of vriend) ik deed heel beleefd niet over dreven Maakte geen sceine meer.. plots belde hij me gisteren Met de vraag voor zijn tondeuse te brengen (hij heeft netje hele dag gewacht om me te bellen zodat hij er niet moest omkomen) met de vraag of ik effe blijf ook. ik heb dit ook gedaan die tondeuse gebracht. en daar eventjes blijven zitten.. binnen die moment was het heel aangenaam zonder ik Emotie's de gang liet gaan(was heel moeilijk) hij wou dat ik me anders zetten allez dat was praktisch beter om tv te zien . met resultaat dat ik dichter zat bij hem en hij legde zen hoofd op mijn benen. ietsjes later wil hij met me naar bed .. waarop ik niet goed wist wat ik goed kon doen .. nu heb ik er blijkbaar niet veel goed aan gedaan om daar op in te gaan want nu met resultaat dat hij weer loopt te roepen voor het minst ik mag zijn wagen plots niet meer gebruiken voor naar men werk te gaan we hadden dit eerder anders afgesproken.. ik herken hem niet meer.. die jongen zag me zo graag kreeg zelfs de vraag of ik al iemand anders had .. waarop ik neen antwoorde.. vandaag beld die me eerst vriendelijk 2emaal belde die mij ook maar dan begon hij onmiddellijk kwaad te doen als ik zei dat hij beloofd had dat ik ook met de auto mocht rijden .. hij begon te roepen dat hij me nooit meer terug wil dat ik gewoon maar een ex ben en dat hij binnen enkele maanden iemand zal hebben en dat ik maar moet besseffen dat het zo is dat hij mij niet kan helpen met de wagen Maar ik dreig wel men job te verliezen zo ..

Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.
In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.
Je ex man of vriend heeft je verlaten en je vraagt je af hoe krijgt hij weer gevoelens voor mij. Maar wellicht zie je de situatie erger dan het lijkt. Het is typisch vrouwelijk om meteen in paniek te raken of de meest donkere kant van de situatie te zien zodra je man of vriend met je gebroken heeft. Overigens is dramatisch gedrag is ook één van de hoofdredenen waarom mannen wegvluchten voor vrouwen
In april kregen we dus iets, ik leerde haar zoontje kennen en vanaf dat moment was het geweldig. Het klikte enorm tussen ons en het ging ook super met haar zoontje. Ook zij vond het geweldig hoe ik met hem omging. In mei zijn we samen (zonder haar zoontje) al een weekje naar Frankrijk geweest, juist doordat we in Nederland samen maar weinig leuke dingen konden doen. Het was heerlijk! We hebben echt een week alleen maar van elkaar genoten. Ook de maand erop (juni) was geweldig, we zagen elkaar 3-4 keer per week en voelden beiden gevoelens die we nog nooit voor een ander hadden gevoel, we hadden elkaar 10 jaar eerder moeten leren kennen, we zouden al die tijd inhalen, hadden het soms al over (meer) kinderen, samenwonen etc, maar dan met name uit enthousiasme en fantaseren. Ik werd in juni 30 en ze had echt moeite gestoken in het cadeau, allerlei fotolijstjes met foto’s van ons, van haar zoontje en ik, van haar zoontje en zij, een foto van waar we elkaar leerden kennen, een foto van de snelweg (omdat we immers zoveel op en neer reden) etc. Ook een hele lieve kaart erbij waarop stond dat dit mijn eerste verjaardag samen was en dat er nog velen zouden volgen als het aan haar lag. Daarnaast schreef ze dat ik zo speciaal voor hen was. Kortom; we waren samen zo gelukkig!
Hi Sonja, een vriendschappelijk contact bewaren na een breuk is voor velen ontzettend moeilijk. Vandaar de switches tussen aardige babbels en ronduit afstandelijk gedrag. Er zijn gewoonweg teveel gevoelens mee gemoeid en die spelen steeds weer op. Zo'n relatie die niet 'af' voelt, kan zelfs levenslang aan je vreten. Het zou waarschijnlijk beter voor jullie zijn als je elkaar niet meer ziet, maar ook dan is er geen garantie dat het snel beter gaat. Soms is er echt een nieuwe liefde voor nodig, om die 'oude' te doen vergeten… Groetjes, A.
Omdat ik inmiddels voor mezelf heb gekozen merk ik dat t ook zn goede kanten heeft. Al voelt t toch alsof ik bij haar gefaald heb. In één klap alles verpest, Ik heb wel geleerd. Kan er verder niets meer aan doen. Zou zo graag een gesprek willen, het artikel klopt. Mn hart vraagt nog steeds om een soort van verzoening. Ik zou graag willen praten en zij misschien helemaal niet.Denk wel dat haar vertrouwen vreselijk weg is. Mss is dat gezakt in de tijd of niet en misschien herinnert ze zich alleen slechte zaken. In elk geval is ze ook koppig en een controle freak, maar wel een leuke. Een beslissing maken vind ze dan lastig, en ze kan enorm twijfelen en geen actie ondernemen en afwachten. Eindeloos afwachten. Daarom hakte haar moeder destijds denk ik ook de knoop door (ja, ze is 31) De eerste keer dat ze twijfelde had ik toch echt aangedrongen op een gesprek, ze kwam terug, Dat deed ik deze keer niet. Zij ook niet.

Ik heb veel gedaan wat ik juist niet zou moeten doen. Haar op het werk opzoeken, bloemen geven, zeggen dat ik nog steeds van der hou en ga zo maar door. Is er nog hoop? Ook al heb ik het bijna allemaal nu al gedaan? Ben ik haar voor goed kwijt of moet ik nu gewoon geduld hebben en wachten tot dat ze weer naar mijn toekomt? Reactie infoteur, 14-07-2012
Even een update. Ik ben verder mijn eigen pad gegaan. Geprobeerd nieuwe dingen te ontdekken. Tot nu toe heeft nog niemand mij betoverd, maar wel weer wat wijzer geworden. Een maand geleden zocht mijn ex nog even contact over bepaalde een issue. Toen even geappt en heb gesprek verder dood laten bloeden. Afgelopen weekend kreeg ik ook een app, ze was waar ik normaal was, maar had me niet gezien en eigenlijk wel gehoopt zodat we even konden praten en mensen konden zien dat we gewoon normaal tegen elkaar konden doen en niet elkaar ontwijken. Daarbij dat ze wel leuk vond me omgeving weer gezien te hebben en dat der ma me nog steeds mist. Ik had toen beetje kortaf gereageerd omdat ik die afstand nog wilde, en ben hier gister op teruggekomen want kon niet over mn hart verkrijgen. Ze vond het inderdaad beetje kortaf en hebben dit even uitgepraat. Verder zei ik dat het lastig is om te moeten horen dat ze met mijn omgeving daar zit, en ik haar nog geeneens had gesproken en de rest nu dus el. Mijn voorstel was om daarom keer bij te praten zodat we de kou beetje uit de lucht nemen en de volgende keren dat we elkaar zien niet zo raar zou zijn. Zij wilde dit graag, zodat we dan gewoon normaal met elkaar om kunnen gaan, ook als we elkaar zien. Daarbij wilden ze graag vertrouwd even bijpraten, gewoon hoe het nu met ons gaat en vertrouwd der verhaal kwijt kunnen. Ze mist het soms wel om met iemand te kunnen praten die haar begrijpt. Ze zegt nu veel met der ouders te praten over bepaalde dingen omdat ze nergens anders der verhalen echt kwijt kan. Ook zei ze dat ze natuurlijk ook nog wel om me geeft en graag wil weten hoe het met mij gaat. Ze vertelde gelijk wat dingen en ik merkte dat ze echt graag nog met me praat. Dit doet mij goed, want bij het begin kon ik niet geloven dat ik blijkbaar niks meer voor der betekende omdat ze me opzij had gezet.
Mannen met deze vorm van bindingsangst wijzen een vaste relatie niet altijd af. Vaak hebben ze gezien hoe vrienden of kennissen hun interesses opgaven op het moment dat ze een nieuwe relatie aangingen. Misschien was daar de vriend die enthousiast golfer was maar vandaag de dag bijna nooit meer speelt. Of de gepassioneerde motorrijder die uiteindelijk zijn motor verkocht heeft. Een single man die deze veranderingen bij een vriend ziet, denkt niet: "waarom kan hij niet doen wat hij leuk vindt én een serieuze relatie hebben?" In plaats daarvan denkt hij: "een relatie zou het einde voor mijn hobby's betekenen."
Niet dat geslijm en praten over vroeger.. gewoon zeggen wat moet jij in me nest als je zelf zegt nee san IK HEB EEN RELATIE. Respect krijg je van hem dan echt niet meer, dat moet je verdienen. Hij zou jou ook niet meer moeten als hij wist dat je het voor geld met ouwe mannetjes doet en jij zegt nee vriend, eerst betalen, je weet dat ik geen relatie met je hebt trouwens daar heb je dat schoolkind toch voor? hahaha probleem opgelost.. succes!!
mijn ex kwam uit en afcickliniek en na dat het weer uit ging tussen ons ging hij weer vollop aan de drugs.. Ik gaf hem de schuld dat het uit was door te zeggen dat ik niet meer met iemand wil zijn wie afhangkelijk is van drugs.. ergens is dat ook wel waar maar hij was zo sterk hij wist wat die wou had veel meegemaakt en vocht ervoor om een beter mens te worden! en toen ik nog met hem ging lukte dat hem zo goed!. nu is het alweer 5 maanden uit... ik kom nogsteeds welleens bij zijn ouders maar alleen als hij er niet is, hij mag niemand zien hij heeft geen mobiel/facebook meer omdat hij net weer afgekikt is en heeft geen contact meer met de buiten wereld. ik moet nu niet egoistische zijn dat weet ik maar ik wil hem zo graag terug hij heeft me in die tijd dat die in de kliniek zat twee brieven geschreven daar stond in dat ik 'de enige en de eerste was als hij weer klaar voor de liefde was' en in de tweede brief schreef die dat ik een andere jongen moest zoeken en hem met rust moest laten dat hij het nog niet aan kan.... maar ik kan het niet aan om hem met rust te laten!! IK WIL HEM ZO GRAAG TERUG... ik was altijd zo gemeen in onze relatie we scholden en vochten door mijn agressie stoornis ODD maar het was allemaal mijn schuld ik ben veranderd voor hem heb met mensen gepraat die van mij een beter mens hebben gemaakt en dat wil ik hem zo graag laten zien ....ik kan normaal doen maar ik zie geen manier om hem weer terug te krijgen
Tuurlijk, iedereen is er wel eens klaar mee, mannen! Ma ja, we kunnen het niet laten, de ups zijn als het goed is net zo waardevol als de downs waardeloos. Liefde en intimiteit van een kind is anders dan van een man, ik zou niet zonder kunnen. Ben er wel soms klaar mee, maar besef dat dat een fase is…gewoon inderdaad blij zijn met jezelf, een gelukkig leven hebben zonder man en kijken wat er op je pad komt. Sluit je niet af, ooit is het iemand die wel hetzelfde zoekt als jij. Tip: kijk eens op mannengeheim.nl, dan zie je hoe je het gedrag van mannen beter kan interpreteren…vreemde wezens 😉

Denk niet dat mannen vaker vreemdgaan dan vrouwen. Mannen staan bekend als vreemdgangers. Denk maar aan alle schandalen met beroemdheden die er een tweede vriendinnetje op na hielden. Echter, zowel mannen als vrouwen kunnen vreemdgaan. Daarbij is het meestal zo dat vrouwen op zoek gaan naar een emotionele connectie met een ander, terwijl mannen puur voor het lichamelijke gaan. Ga er niet automatisch van uit dat jouw vriend vreemd gaat, omdat hij nou eenmaal een man is. Als hij dat wel doet, is hij waarschijnlijk op zoek naar een connectie buiten jullie relatie. [7]
We wonen allebei weer noodgedwongen bij onze ouders omdat een eigen woning in ons eentje onbetaalbaar is. Ik mis haar elke dag. Ik jank (durf hier best voor uit te komen) elke week wel 1 of 2 keer om haar. Hoewel we een jaar verder zijn, zijn mijn gevoelens voor haar niet afgenomen en ben ik dus net zo verdrietig nog. Ik heb de tips uit het artikel wel proberen toe te passen. Ruimte geven, niet zielig doen, niet smeken om terug te komen. Ik probeer vooruit te kijken, maar het lukt niet. Iedereen zegt dat ik wel weer iemand tegenkom, maar ik wil geen ander. Ik wil mijn eigen vrouwtje weer. Ze was mijn eerste vriendinnetje toen ik 17 was, sommigen vinden de ware pas na meerdere relaties en anderen meteen bij de eerste. Voor mij is zij het nog steeds. Ik wil niet verder met een ander en moet er ook helemaal niet aan denken als zij met een of andere flapdrol verder gaat. (naar mijn weten heeft ze nog niemand gelukkig). Het contact loopt goed/normaal. We hebben onze hond die we delen en we spreken af en toe af dat ze de hond komt brengen. Want die mis ik ook. Daarnaast whatsappen we regelmatig en dit is soms best gezellig. Soms is ze ook erg kortaf. Zelf heeft ze ook veel aan haar hoofd en veel stress van werk,
Mijn maat kwam terug bij mij en een paar minuten later liep ze langs praatte weer tegen hem en toen liep ie weg om ons alleen te laten. Vervolgens praten we wat en ik merkte dat ze erg dicht bij me stond met haar gezicht en tijdens de conversatie mijn hand even vast pakte/hield. Op een gegeven moment zei ze ik ga even naar buiten naar mijn vriendin en ze begon me te ‘huggen’ met haar armen om mijn nek tot 2x toe en zei van heb je mijn nummer nog en van ‘app me maar’ dan heb ik je nummer weer.

Onze relatie opzich was echt heel erg leuk! We lachte om niks en zonder te praten wisten we wat we bedoelde. we konden ons zo erg voor gek zette voor andere en het maakte ons niets uit. het was echt super. Hij was niet echt een jongen van initiatief tonen maar vond het wel superleuk als ik vroeg om iets te gaan doen. samen lachen, samen huilen, het was echt heel erg mooi. natuurlijk wat irritaties hier en daar maar dat lijkt me niet meer dan normaal en we spraken ze meestal ook fijn uit.
Zoals victor zegt: geniet van je vrijheid, ik doe dat ook. Probeer mss nieuwe doelstellingen voor jezelf te creeren, iets waar je naar kan uitkijken. Iets waardoor je voelt dat je leeft. En weet je, je hoeft ook niet geforceerd te gaan flirten. Heb je geen zin, dan heb je geen zin. Als het komt, dan komt het. Misschien heb je nu ff genoeg van relaties.
Vorige week maandag had ik die door haar brievenbus gedaan, want ze woont een paar huizen verderop. Vrijwel een uur later reageerde ze hier op. Ze zei dat ze het lief vond van me dat ik de situatie begreep (wat dus niet duidelijk overkwam waarschijnlijk, want dan had ze wel geweten dat met goede communicatie het verholpen kon worden), maar ik moest haar loslaten en verder gaan met mijn leven en de dingen doen die ik wil. Daarbij ook nog dat ze ons al had afgesloten. Beetje raar dat dat zo snel kan naar mijn mening, aangezien ze het twee maanden geleden nog over kinderen had etc. Verder niet op terug gereageerd en heb haar 5 dagen later nog een mail gestuurd om mijn woorden te bekrachtigen. Heb hierin ook gezet dat ik `waardig` afscheid had gewild in plaats van ruzie…
Weet je nog toen je ex je verliet? Zij dachten aan jou als een behoeftige en wanhopige persoon met weinig of geen zelfrespect. Na een tijdje niet in contact te zijn geweest, moeten ze zich nu afvragen wat er met je gebeurd is. Ze zullen langzaam dat beeld van jouw (de behoeftige wanhopige) beginnen te vergeten en  terug denken aan de dingen die ze zo leuk en aantrekkelijk van je vonden.
Mijn man heeft op zijn 46 jaar een gloed oplopende flirt gehad in volle publiek. Zijn nadien naar zijn auto gegaan hoe het daar verder verlopen is kan ik raden. Haar man heeft hen betrapt. Ze kwamen er met kneuzingen vanaf. Mijn man is nochtans een vrij kil iemand en uitermate discreet, ik herkende hem niet. We zijn thuis gekomen hij deed alsof er niets aan de hand was, heeft zich naast mij in bed gelegd en geslapen.
Mijn vriend zit al een jaar vast, zie hem een keer in de week.. Hij is iemand die zijn gevoelens niet echt uitte, of beter gezegd niet echt durfde te uiten omdat, " hij denkt dat dat bij een man hoort ". Dit alleen als er andere mensen erbij zijn. Als we alleen waren was het altijd perfect. Ik kom in principe niet tekort aan zijn aandacht, maar het kon wel een beetje veranderen van mij.. Maar, sinds hij vastzit is dat een beetje veranderd, want wanneer ik het bezoekzaal binnen loop, is hij niet 100% mijn vriend die ik gewend was. Ben nog steeds wel heel blij en gelukkig met hem, terwijl we toch wel een moeilijke tijd meemaken. Hij kon ( of bewust ) zijn gevoelens niet echt tonen als er meerdere mensen bij ons zijn. Hij dacht volgens mij dat hij dus een macho was :)), wat eigenlijk sinds hij vastzit, elkaar maar een keer per week, en maar een uurtje zien, flink veranderd.. Dus, ik denk, als je elkaar misschien een tijdje niet vaak ziet, dat je elkaar echt gaat missen.. als ik mijn situatie als voorbeeld mag geven, had ik dat gevoel al na een week.. En bij hem, hetzelfde avond al.. Hoop dat het snel goedkomt!!
Nu gebeurde gisteren het volgende; er kwam na 5en iemand aan de deur en ik dacht 'het zou wat wezen als zij het is'. Echter deed mijn moeder open die vervolgens binnen kwam met de mededeling dat het mijn ex het was en een bloemstuk voor haar verjaardag en kerst kwam brengen, en tevens bedanken voor de fijne goede 2.5 jaar dat ze hier mocht komen. Ik heb haar daarna een halfuur later opgebeld om te zeggen dat mijn moeder en ik het echt super lief vonden (ze wist ook niet waarom ze nou eigenlijk opnam, want liefst wilde ze dat niet). Vervolgens bestookte ik haar meteen weer met allerlei vragen in de zin van hoe ze zich erbij voelt, hoe ze het naar haar stage ziet, of ze het liever anders had gezien (wilde ze geen reactie op geven), of ze uit zichzelf contact op neemt als ze het een plekje had gegeven, ik zo graag hoop op ooit een nieuwe kans met het geloof erbij etc. Dit was niet echt slim van me waardoor ze zei dat ze me hartstikke lief vind maar ik haar nu wel begon te irriteren en het zo alleen maar voor mezelf verpestte. en we het allemaal maar gewoon moesten zien hoe het liep. Al met al kreeg ik wel sterk de indruk dat ze zelf ergens nog wel aan het twijfelen is omdat we het verder gewoon echt goed met elkaar hadden, maar het wel probeert te brengen alsof het echt over is en ik geen hoop meer moet hebben. Ze wilde me immers niet weer teleurstellen. Ik ben alleen zo bang dat als je elkaar zo'n lange tijd niet spreekt je juist uit elkaar groeit, ondanks dat ze me gister wel vertelde dat ze mij ook niet snel zal vergeten. Daarnaast heb ik haar eerlijk gezegd dat ik op haar Facebook zag dat een 'bekende' van haar ineens prive berichten stuurde en hij graag zou willen afspreken (terwijl ze heel goed weet wat voor type jongen het is). Ze ging hier semi half op in met een knipoog dat ze wel 'interesse' had. Ze vertelde me dat ze alle touwtjes in handen heeft en een keer afspreken niks ergs moet zijn al zou ze dat doen (ze is immer wel vrijgezel), maar ze sowieso niks wilde beginnen voor ze op stage ging. Toch heb ik er geen lekker gevoel bij omdat ik bang ben dat mocht ze bijv. met hem contact blijven houden/de leegte proberen willen te vullen met het hebben van een maatje (wat ik zelf ook mis), hier meer uit kan uit ontstaan en misschien wel gevoelens voor hem krijgt + na zo lang zwijgen mij vergeet. Wel gaat ze haar wachtwoord nu veranderen zodat ik mezelf niet gek kan maken.

Ik ben al anderhalf jaar vrijgezel nu en mis toch wel een beetje dat mannelijke aandacht. Ik dacht ik ga ook maar eens daten weer. Ik had een leuke jongen waarmee ik sprak op de app, op het moment dat ik vertelde dat ik een dochter heb blockeerde hij mij op de app. Ik voelde me aan de ene kant zeer beledigd, maar aan de andere kant blij dat ik het had verteld en ik er meteen achter was hoe hij erover dacht.
Denk niet dat iedere man met elke vrouw naar bed wil. Je bent er misschien heilig van overtuigd dat je partner, platonische vriend of mannelijke collega het liefst met iedere vrouw op aarde het bed zou delen, maar dan heb je het mis. Ook al kijken mannen graag naar al het vrouwelijk schoon om hen heen, ze zijn meestal erg selectief als het op sekspartners aankomt.
Zelf heb ik een relatie gehad met een jongen een half jaar. Ik vond hem niet meer leuk. De week daarna was het voorjaarsvakantie en daarna gingen we normaal met elkaar om op school. Sinds een paar weken voor de zomervakantie ben ik weer verliefd op hem, en halverwege de vakantie heb ik dat verteld via whatsapp. Heel laf, maar ik durfde het niet te zeggen als ik hem zag. Hij zei: 'Weet je, we zien wel na de vakantie, want misschien vindt je me dan helemaal niet meer leuk. Dan kijken we wel na een paar dagen.' Het is nu een week nadat de school begon, en sinds dat het begon hebben we niet meer met elkaar gewhatsappt. Ik durf er niet met hem over te beginnen, ook niet op whatsapp, en hij heeft er ook niets over gezegd en doet alsof er niks aan de hand is. en we gaan ook gewoon met elkaar om. Moet ik wachten tot hij er over begint of zelf erover beginnen, maar ik ben bang dat hij mij niet leuk vindt...
×