Hi Leo, goed zo :). Bindingsangst en verlatingsangst krijgt niemand 'zomaar', en alleen al het feit dat ze dit meldt betekent dat ze dat niet heeft. Want mensen met deze angsten erkennen dit niet, sterker nog, ze ontkennen het als je het zou benoemen. Neem het dus niet serieus, behalve dat je er rekening mee moet houden dat ze er mee wil aangeven dat ze om die reden dus geen relatie kan beginnen. Zo heeft ze een excuus in handen voor het geval dingen misgaan. Handig, slim, maar ook weer doorzichtig ;). Probeer haar vriendschappelijk te benaderen zonder iets terug te verwachten. De ene relatie voor de andere inruilen werkt nooit, dus pas daarvoor op. Groetjes, A.
Nu is het de laatste maanden steeds dat hij om hele kleine dingen boos wordt en dan weer begint over mijn vreemdgaan en dat hij het toch niet kan. Dan hou ik afstand en komt die uiteindelijk toch weer terug. En zo is het nu weer. Ik wil hem niet kwijt en heb al zo vaak sorry gezegd voor mijn fout. Wat moet ik nu precies doen zodat hij voor eens en altijd een keus maakt. Ik ben niet happy met de situatie. Ik wil hem bij me hebben wonen en samen bouwen aan de toekomst. hij is een man van 40 ik 30. Help me :)
Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
Ruim 3 maanden geleden is het uitgegaan tussen mij en mijn ex. Reden teveel ruzies om kleine dingetjes en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Heb in het begin veel achter haar aan gelopen wat niet werkte indd! Na haar een tijd met rust te hebben gelaten besloot ik om een keer bij haar langs te gaan. Hier hadden we een goed gesprek en onverwachts zelfs weer gezoend.
Bedankt voor uw reactie, dat waardeer ik zeer. Ik zie het zelf ook niet goedkomen met deze persoon en zie het puur als een vlucht. Ze heeft alles achter gelaten wat ze had. Haar beste vriendin is mijn schoonzusje en ook die hoort niks meer van haar. Thuis zijn 2 katten en die waren (hoe gek dat ook klinkt) haar alles, zelfs deze laat ze achter. Ik heb haar geconfronteerd met het feit dat de persoon die ik ken dit nooit zal doen, die zal nooit alles achter laten voor een vlucht en het enige wat ik terug kreeg was: je hebt gelijk. Ze weet dat ze fout bezig is en ze weet dat dit niet de oplossing is maar ze doet er (nog) niks aan om dit om te buigen, ze raak alleen maar verder verzeild in de vlucht met hem. Ik stuur niks meer naar haar en hoop dat ze bij zinnen komt maar aan de andere kant ben ik bang dat als ik er niet tussen zit dat ze nog meer met hem gaat ondernemen omdat niemand haar wijst op haar verantwoordelijkheden in het leven. Reactie infoteur, 03-08-2012
Hallo, Hier mijn verhaal. Mijn ex-vriend heeft nu 6 week geleden onze relatie verbroken. We zijn 2, 5 jaar samen geweest.Vier maanden terug heb ik gevoelens voor een andere jongen gekregen. Hij ook voor mij. Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. We zagen elkaar alleen op feestjes en waren dan ook wel wat aan het flirten, ook hadden we af en toe contact via hyves. Ik vroeg mij steeds af : Waarom heb ik gevoelens voor een ander? Maar ik durfde er niet over te praten. Totdat mijn 'nu dan ex-vriend' dat door kreeg, hij was woedend en hebben erge ruzie gekregen. Op dat moment was ik er klaar mee en dacht bij mezelf het is beter zo, ik heb niets voor niets gevoelens voor een ander. Ik heb het hele weekend dan ook niets van hem gehoord en dacht dat het voor hem ook over was, dat had hij ook te kennen gegeven in de ruzie. Ik heb 2 dagen daarna afgesproken met diegene waar ik gevoelens voor had. Ik zat wel met mijn ''ex-vriend'' in mijn hoofd maar het voelde op dat moment wel goed. Die dag er naar kreeg ik ineens een smsje van mijn ''ex-vriend'', waarom ik niet eerlijk ben geweest, dat ik gevoelens heb gekregen voor een ander. Ik heb hierop gereageerd en voorgesteld om te gaan praten 's avonds. Hij heeft me opgehaald en hebben een heel goed gesprek gehad, ik zag dat hij spijt had van de manier hoe hij me heeft behandeld en dat hij nu pas inzag wat hij mist. We hebben het opnieuw geprobeerd. Ik heb de persoon waar ik gevoelens voor had gekregen dit ook uitgelegd waar ik mij best schuldig onder voelde, want hij zag het wel zitten met mij. Ik zag niet echt verbetering en ik ben 4 week later weer de mist in gegaan, door met die persoon waar ik gevoelens voor had af te spreken. We hebben kusjes gegeven. Ik was zo in de war en had zo'n enorme spijt ervan dat ik het ook niet durfde te vertellen aan mijn ''ex-vriend''. Twee weken later is hij er achter gekomen en heb het toegegeven, Ik was hem nu kwijt dacht ik. Ik heb hem gesmeekt om te blijven en dat ik er gruwelijke spijt van had! Hij bleef toch bij me, maar hij was beschadigd en wist niet of het ooit goed komen zal. Nu 6 week geleden hadden we een feestje, hij was al een beetje narig op mij, we zijn samen naar huis gegaan en kregen daar enorme ruzie om niets. Hij heeft mij vervolgens op de grond gesmeten waar ik erg van geschrokken ben. Ik bedacht me niet, pakte me schoenen en ging weg. Hij kwam me achter na en zei dat het hem speet, vervolgens hield hij mij tegen en ik heb me los gewurgd, hij heeft me toen nog is 6 keer op de grond gesmeten, bij mijn keel gegrepen, ik was verdrietig kwaad en teleurgesteld. Ik heb zelf nog met de politie gebeld. De volgende dag was ik diegene die hem belde, maar kreeg te horen dat het beter was om bij elkaar weg te gaan. (dit snapte ik toen ook maar moet dat via de telefoon?). Vervolgens heeft hij me er gewoon mee laten zitten, en toch ging ik nog achter hem aan, smsen, bellen, noem maar op, Ik was er helemaal kapot van. Ik kreeg niet veel reacties terug en iets zei in mij dat hij een ander had. Ik heb hem toch zover gekregen om met me te gaan praten 3 dagen later. Hij heeft mij opgehaald en hebben een goed gesprek gehad, dat het beter is zo, maar ik kon niet echt merken aan hem dat hij er mee zat. Hij wou mij weer thuis afzetten en ik vroeg aan hem, mag ik je telefoon even zien, waarop hij antwoordde : Nee er staat niets in. Als er niets instaat dan kun je het wel laten zien. Hij antwoordde : Oke ik ben eerlijk er staan berichtjes in van haar. Ik was woedend en wou die sms’jes perse lezen!, Er stonden met name dingen in: Ik wou dat ik naast je lag, ik had nooit met haar (ik) verder moeten gaan, Ik had altijd verder met jou moeten gaan, Jij bent het eerste meisje waar ik gek op ben geweest, zullen we morgen afspreken. Ik was kwaad en verdrietig. En op dat moment kon hij wel huilen want hij wou me niet ''kwetsen''. Ik was er van in de war. Hij stuurde me later die dag dan ook dat hij niets van haar wou en dat dit uitvlucht was. Hij overtuigde me maar had een raar gevoel bij. En ja hoor, ik ben er via via achter gekomen dat zij die week erna er geslapen had! Ik was zo verdrietig. Ik was hem kwijt. Ik wou hem nooit meer zien, ook mijn schoonouders niet want zij hebben hier gewoon aan mee gewerkt (zo zie ik dat ). Ik heb hem met rust gelaten maar merk aan mezelf dat ik hem vreselijk mis, ik kan geen plezier meer maken, ik zet een masker op, ik ben er gewoon kapot van, jank er elke dag wel om! Ik heb hem vorige week een laatste smsje gestuurd, dat ik hem toch bedanken wil ondanks alles wat er is gebeurt, en dat ik hem veel geluk wens met zijn nieuwe liefde. Waarop ik een netjes bericht terug kreeg. De volgende dag vroeg ik of ik hem even kon bellen, en dat vond hij goed. We hebben 2 uur gebeld! Een goed gesprek gehad en ik voelde me ook stukken beter en had stiekem weer een beetje hoop. Verder laat hij niets van hem horen. Ik kwam hem vorig weekend tegen op feestje. Ik heb hem ontweken maar wel in de gaten gehouden. Later op de avond liep ik achter hem en vroeg dan ook of die even mee lopen wou. We hebben weer gepraat! En zelfs gezoend!. Hij stuurde me daarna ook smsjes dat hij me miste en dat hij me volgende week wel even komt ophalen. Waar ik mijn twijfels over heb. Nu vandaag heb ik weer contact gezocht en hem gebeld, dit omdat ik zekerheid wil of hij me wel of niet komt halen. Ik was op school en vroeg of die even langs kwam een sigaretje roken. Dit vond hij goed, hij was er dan ook gelijk omdat hij in de buurt was. Weer gepraat, ook over ons, en haar waar hij nu bij is. Hij zegt dat het niets tussen hun wordt en dat ze dom is dat ze het zelf niet door heeft. Hij is liever bij zijn vrienden. Hij zegt dat hij mij wel mist, maar hij weet niet goed wat hij er mee aan moet. Hij is bang dat het weer gebeurt als we samen verder gaan. Wat ik ook begrijp. Het contact zoeken komt dus wel telkens van mijn kant. Hij zei nu dan ook dat hij me volgende week woensdag komt halen. Maar ik heb mijn twijfels. Ik wil hem super graag terug en ik zie dan ook hoe verkeerd ik ben geweest!. Wat moet ik hier mee? Reactie infoteur, 05-04-2012
Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
De ouders wouden dat ik een deel van de huur van het huis naar hun rekening stortte, ik wou dat niet en heb het met haar over gehad. Ze begon te wenen en uiteindelijk om niet in discussie te gaan heb ik dat aanvaard. Betaalde ook gas en elektriciteit, internet, soms een uitstapje, soms ook eten, verlof, hout, enz. Heb ook nieuwe dakramen betaald in haar huis, een deel van de nieuwe zetel, enz. Eigenlijk normaal als je samen leeft.
Hi Jannes, wat afschuwelijk. Zes jaar met elkaar omgaan en dan dit! En waarom? Omdat de jongedame weer eens verliefd wilde zijn. Ze betaalt er in dit geval wel een vette prijs voor, want ze ziet hoe erg je het vindt en zelf voelt ze zich allesbehalve gelukkig. Het is ook volstrekt ondenkbaar om roekeloos van de ene in de andere relatie te stappen. En ze krijgt het niet voor elkaar om - zoals zovelen - allemaal redenen te gaan zoeken waarom jullie niet bij elkaar zouden passen. Maar goed ook, want er is geen reden. Ze huilt om jou, wat het ultieme bewijs is van liefde, maar kennelijk is ze niet bij machte om die ander te weerstaan. Is ze gemakkelijk beinvloedbaar? Want mogelijk heeft die ander haar overrompeld met een hoop vleierij, en daar zijn veel vrouwen gevoelig voor. Ik zie niets in die twee, maar wel in jullie twee. Op dit moment kun je niets doen behalve afwachten tot de verliefdheid overvliegt. En dat gaat gebeuren. Reken een maand of vier en sla dan toe met een brief waarin je je belangstelling uit. Gewoon, als vrienden onder elkaar. Ze zal dit waarderen omdat ze duidelijk veel om je geeft. Vanaf dat moment kun je het duel met die ander aangaan, en heb jij hopelijk de beste troeven in handen ;). Sterkte, A.
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.
Misschien vraagt u zich af. Waarom maak je je hier nog zo druk om. Dat zijn jouw problemen toch niet meer. Klopt! Maar ja…ik hou nog steeds van haar, wil haar het liefst terug, en – last but not least- heb ik ook gewoon met haar te doen! Ik heb ook sterk het gevoel dat ze met haar zelf in de knoop zit. Ze zoekt iets…wat er (volgens mij) niet is! En telkens volgt dan weer de teleurstelling, maar ook de valse hoop dat het bij de volgende persoon dit keer allemaal wel gaat lukken.
Ondertussen is het alweer 2 maanden geleden dat mijn relatie van 10 maanden werd verbroken door mijn ex. Onze relatie was super fijn, het klikte vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoette. Zij was niet alleen mijn liefje maar ook mijn maatje. Zelfs als ik heel eerlijk terug kijk op onze relatie kan ik geen minpunten noemen. We hadden het over onze toekomst samen en fantaseerden al vaak over samenwonen en dat soort dingen. Ik ben een best wel gevoelig persoon en wanneer er iets niet klopt dan voel ik dat al snel aan. Dat mijn ex onze relatie verbrak kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel.
Zondag was het de doorslaggevende dag, het was zijn verjaardag en het zat me al langer dwars dat hij niet zo vaak luister of echt leest wat ik zeg of typ. en zondag zaten we in een restaurant en ik zei tegen hem dat ik om 9 uur thuis moest zijn vanwege school. Hij spreekt zijn moeder aan, en ik vraag hem niks te zeggen, want ik wil niet dat we gaan haasten. Daarop zegt hij ik zeg alleen dat we de taart op een andere dag doen. Ja dat is goed, maar mijn vriend is Argentijns dus hij praatte spaans tegen zijn moeder. Als hij heeft gezegd wat hij wou zeggen antwoord zijn moeder om negen uur?? dus ik ga er van uit dat hij het toch heeft gezegd. Maar dat had hij niet gezegd. Toen werd ik boos op hem, maar dacht bij mezelf ik blijf gewoon rustig, want het is zijn verjaardag. Maar voor hem is dat niet zo overgekomen.

Mijn ex en ik hebben 2,5 maanden geleden besloten om uit elkaar te gaan, we stonder hier allebei niet achter en dat weten we van elkaar, we willen elkaar heel erg graag terug maar elke keer krijgen we weer stres terwijl we dit helemaal niet willen, we zijn beide 20, sinds het uit is is ze erg veranderd ze doet ineens veel dingen die ze eerder nooit zou doen, denk aan uitgaan enz. Ze heeft een hekel aan drukte en wou in de relatie dan ook nooit uitgaan, ik wil haar zo graag terug we hebben inmiddels al gepraat en ze wou er 100% voor gaan gisteren avond hebben we een goed gesprek gehad en gezegd dat we er zeker voor wilde gaan. Vandaag kregen we een meningsverschil omdat ze gisteren zei dat ze wel een relatie wou, maar vandaag toen ik haar vroeg of ze wou blijven slapen vond ze het te snel, ze begrijpt niet dat ik dit niet snap. We sliepen immers zowat elke week bij elkaar, ik ga aanstaande dinsdag op vakantie met mijn familie en weet zeker dat we elkaar gaan missen dit isbdan ook de reden dat ik haar nog zolang als mogelijk is bij me wil hebben.


Dat weet ik omdat ik de afgelopen jaren niets anders gedaan heb dan duizenden mensen coachen op het gebied van liefde en relaties. De technieken die ik je hieronder geef, zijn gebaseerd op deze ervaring. Daarnaast hebben ik en mijn team in de tijd die we over hadden ons verdiept in alle wetenschappelijke onderzoeken die er zijn. Om ons op de juiste weg te houden, en te voorkomen dat we dingen proberen die door de wetenschap zijn ontkracht.
Vandaag, 3 dagen later, belde hij me om het over die mail te hebben, en zei hij voor het eerst 'ik vind mezelf heel belangrijk', en toen ik aan hem vroeg of ie dan meer van zichzelf hield en zichzelf belangrijker vond dan ieder ander zei hij 'ja, misschien wel'. Ik vertelde hem dat ik al heel veel voor hem had gedaan, heel veel grenzen had verlegd en heel veel moeite in hem had gestoken, en dat als hij zelfs nu nog eisen aan me ging stellen, hij waarschijnlijk nooit iemand zou vinden die hij wél goed genoeg vond voor zichzelf, daarop zei hij 'dan blijf ik maar altijd alleen'.
Maar ik blijf wel voor de vechten ze betenkend echt alles voor mij. en sommige mensen maken gebruik van haar. en dat kan ik niet aan zien en daarom ben ik daar voor de komende tijd weg. en dan ook nog dat je daar de grond ingetrapt wordt en dat ze zeggen dat ik haar stalk wat helemaal niet zo is .. je woont samen in een gebouw en in de zelfde buurt. dus je komt elkaar tegen en dan elke keer als ik haar met rust wil laten komt ze richting mij kant op en dan loop ik weg. maar dan heeft ze mij niet gezien ..
Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil. 

Kortom, wie het lef heeft dit soort taal uit te slaan, is in de puberteit blijven steken. Ook bij jouw ex zie je dat heel duidelijk, want als je aanbood om er iets aan te gaan doen kwam de heftige NEE met groot gemak uit zijn mond rollen. Een man die jou zo behandelt mag echt per omgaande post retour. Niet goed, geld terug ;). Kom dus nu keihard voor jezelf op, ook al wil je luisteren naar zijn visie. Wat is dat voor een visie die zijn vriendin monddood probeert te maken? Het gaat niet om visies, het gaat om zijn onwil om er iets van te maken. Zucht! ;) A.
Ja, precies, dat vind ik ook.. Maar goed, dat is dus het probleem.. Hij trekt het zich heel erg aan als ik (buiten die domme acties met zn vrienden dan) met anderen sms of afspreek..Alleen maar om hem proberen uit me hoofd te zetten wat toch niet lukt. Ik denk zelf dat zijn probleem is,dat hij nog heel veel om mij geeft,dat ik nog heel diep bij hem zit, maar hij bang is dat ik hem belazer..
Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Ik heb de relatie ervaren als erg liefdevol, intens, intiem, open en eerlijk (tot aan het "exit"gesprek) en ook haalde ik er veel energie uit. Zij was vanaf het eerste moment ook verliefd en we zagen elkaar 2 a 3 keer per week, ondanks onze drukke schema's). We zorgden ervoor dat we dan quality time hadden samen; uiteten gaan, evenementen maar ook een avondje samen thuis koken etc. We schreven elkaar ouderwetse kaartjes in de tussentijd en soms een kadootje als verassing.
Ze stond op het punt om te gaan samenwonen met de vriendin waar ze op reis mee was geweest, wat ik erg aanmoedigde. Zo was ze eindelijk dat verstikkend huishouden uit, en kon ze zichzelf ontwikkelen. Maar toen ze thuis vertelde van dat samenwonen, stootte het op een grote njet. Haar moeder zei haar zelfs "wat is het volgende, ga je weer met Nicolas beginnen?". Ze is dan ook thuis blijven wonen. Daarna had ze het ook steeds moeilijker. Ze zei dat ze alles zwart zag. We gingen wel afspreken in de herfstvakantie (begin november), haar ouders waren dan immer op reis. Ze zocht nog vaak contact met me, maar zei dat ze het steeds moeilijk had. Ik vroeg of het aan mij lag, maar ze zei van niet. Dat ze blij was me te horen. Ik vertelde haar soms nog van m'n werk, had van een beloofde voltijdse tewerkstelling maar een halftijds gekregen. Dat was voor mij ook weer een klop. Wellicht heeft ze dat ook gemerkt.

De dag erna vroeg ik haar of haar ex wat zei omdat het uit was tussen ons, ze zei dat hij heel blij was omdat hij haar kuste.. Ik vroeg haar dan of ze terug met hem was en dat was ook zo.. Ik was er echt kapot van.. Ik verminkte mezelf, ik zat uren te huilen, ik had continu zelfmoord gedachten, ik voelde me leeg, ik voelde me rot, ik at bijna niks en ik had nergens zin in.. Kortom, er zat geen leven meer in mij.. Ook zij was er kapot van.. Ze voelde haar leeg, ze voelde haar rot, ze at ook bijna niks, ze kon niet slapen en ze had ook nergens zin in.
Zet niet te veel berichten op sociale media. Als jij iemand bent die constant meldt wat ze aan het doen is op sociale media, probeer dan je hoeveelheid berichtjes te beperken. Sociale media zijn heel handig om in contact te blijven, en daardoor missen mensen je minder snel. Als je minder berichtjes post, gaat je vriendje je missen omdat hij niet ziet waar je mee bezig bent. [2]
Ik ben ten einde raad! Ik heb bijna 3 jaar met mijn vriendin in een relatie gezeten. Hierin hebben wij niet heel veel problemen gehad, en zijn wij ook samen gaan wonen. Dit hebben wij altijd met plezier gedaan en wij waren ook echt gelukkig. Nu kreeg ik in december een mogelijkheid om een hogere functie te krijgen op het werk (wij waren ook collega’s) maar hiervoor moest ik ploegendiensten draaien.
Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
Ik ben 25 jaar. Ik en mijn vriend hebben 5 jaar een relatie gehad. 4 maanden geleden is het gedaan geraakt. Er is veel gebeurd tussen ons we hebben zelfs kletterende ruzie gehad zo erg dat ik zijn spullen stuk geslagen heb en bijna op straat gezet. Hy heeft me in die 5 jaar bedrogen en heeft me uiteindelijk laten zitten voor een collega van hem. Over 2 maand na tijdje stilte hebben we afgesproken om nog eens seks te hebben .. Nadien niets meer gehoord alleen als ik hem stuurde. 2 weken nadien had hij relatie met iemand dat maar maand stand gehouden had. Nadien had hij weer iemand anders en dat duurde maar 2 weken. Vorig weekend weer afgesproken weer seks gehad. Nu komen we redelijk goed overeen .. Hij stuurt niet uit zichzelf maar als k stuur antw hy wel soms .. Het is maar kort maar hoor hem wel. Hij had me gezegd dat het tussen ons niet meer goed komt. Wel gaat hij bij mensen rond vragen of ik iemand heb enz .. Gisteren is hij naar zee gweest met zijn eerste vriendin na mij. Gwn als vrienden. Met mij id tijd wou hij nooit naar zee.. Raar gvoel dus. Als het mijn ding waz wou ik hem nog wel een kans geven omdat ik weet dat ik kan en wil veranderen mits vertrouwen .. Hoe pak ik dit best aan? Ik voel dat hij de ware is ondanks zijn gebreken .. Nu houd hy echter zijn been stijf en zegt hij dat ik hem niets meer doe. Ik heb ook mijn fouten en dat is de reden ook wel dat hij me bedrogen heeft. Ik wil een tijdje afstand doen maar doe ik daar goed aan? Ik zou zo graag nog een kans krijgen .. Zelfs wachten zou geen probleem zijn. Wil aan iedereen kunnen zien dat we het wel zouden kunnen!!
De continue twijfels waarna hij telkens een relatiepauze wenst, geven echt niet aan dat hij in zijn eentje gaat nadenken. Niets van dat al, hij gebruikt die episodes om nog even 'single' te zijn, anderen te versieren waar mogelijk, en vooral geen binding te hoeven voelen. Stop met gesprekjes en afspraakjes, ze leiden tot niets. Hij zegt dan wel dat hij je mist, maar dat doet hij helemaal niet. Een man die zijn vriendin mist zou nu samen met haar zijn, en niet aan de andere kant van een msn-lijn, gretig ingaand op een ontmoeting waarbij hij intiem contact probeert af te dwingen. Het is zoals je letterlijk hebt geschreven: 'De gedachte dat hij nooit meer vrijgezel zou zijn boezemde hem angst in'. Helaas ging je toen de fout in door hem zo goed te begrijpen, want daarmee zeg je eigenlijk dat het logisch is dat hij twijfelt. Maar beste Ann, aan een twijfelaar heb je helemaal niks. Jij moet verder met je leven en kunt niet gaan zitten wachten op de herhaaldelijke grillen van iemand die eigenlijk liever vrijgezel is. Tegen de tijd dat hij zijn puberteit te boven is, heb jij allang een ander. Iemand die wel voor jou gaat, iemand die wel van jou houdt, iemand die jou wel respecteert en weet dat jij alleen het beste verdient. De man die je beschrijft heeft dat helaas allemaal niet in huis. Richt je op een nieuwe tijd en maak je ex gerust groen van jaloezie ;). Sterkte, A.
Je zult in je leven nog honderden vrouwen tegenkomen. Het kan niet zo zijn dat je partner bij elke passerende vrouw angstig is dat je wegloopt. Is deze angst er toch dan zijn er grote issues met vertrouwen. Liefde is vertrouwen hebben. Niet omdat iemand zegt dat ie te vertrouwen is, maar omdat het wederzijds gevoeld en 'begrepen' wordt. Hoe ironisch dat ze jou niet vertrouwde, maar binnen enkele weken na de breuk al aantoonde dat haar betrouwbaarheid ver te zoeken is. Bekijk het eens zo? Sterkte, A.
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.

Wees niet bang om, als je een nieuwe kans krijgt bij je ex, hem om gunsten te vragen. Laat hem bijvoorbeeld een potje opendraaien, of andere kleine dingetjes doen. Ook al kan je dat prima zelf, hij heeft nou eenmaal graag dat jij hem hiervoor inschakelt. Wees ook niet verlegen in hem om uitleg vragen voor dingen die je niet begrijpt. Hij vindt het prachtig om het jou uit te leggen.
Vanavond (woensdag), hadden we een etentje met het team wat een collega en ik hadden georganiseerd, mijn ex was er ook. Ik vond dit vervelend. Heb mijn ex ook nu wat links laten liggen en ben gewoon lekker mezelf gebleven; humor, kletsen en lachen. Mijn ex daarin tegen was erg stil. Vooral toen een collega leuke anekdotes vertelde over (toevallig) mij en foto's daarbij liet zien. Mijn ex staarde maar wat voor haar uit, af en toe kwam er een 'flauw' lachje vanaf. Ik had nieuwe schoenen aan "kom op laat ff zien" zei een collega, iedereen reageerde positief, behalve mijn ex. Die keek stoïcijns op de menukaart en wierp een vluchtige blik (terwijl ze anders altijd van de mode is). We stonden later met wat mensen buiten en ik had het over een drumgroep, ik zei tegen mijn ex dat we die groep samen op een feestje hadden gezien (mijn ex vond dat toen geweldig), ook nu een matte reactie van mijn ex. Later reageerde ik op haar stem (klonk erg zwaar), ze keek wederom geïrriteerd achterom maar zei niks. Tegen iedereen doet ze opzich aardig maar tegen mij vlak en matjes. Hoorde van een collega dat ze vanmiddag ook al erg 'depressief' klonk aan de telefoon, dus zal wel weer iets prive zijn. Ik heb het idee dat ze nog steeds de 'aandacht' zoekt van mijn vriendin die ook bij ons werkt. Soort vervanging van mij o.i.d.

Zonder er iets van terug te verwachten (behalve dan wat liefde), al zou ik het vanzelfsprekend hebben gevonden dat hij ook af en toe eens de auto vol deed, de boodschappen betaalde of een teken van waardering door bv eens te trakteren op een etentje…. Laatst vroeg hij of we gingen eten voor ons zoveel maanden samen zijn, oh leuk, maar ik mocht wel zelf betalen…

Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
Ik stond voor de deur van ons maar door haar gekochte huis en kon er niet meer in. Dit na een meningsverschil eerder op de avond dat de emmer deed overlopen volgens haar. Ik leerde haar in de herfst van 2008 kennen en was niet gelijk maar na een tijdje verliefd. Ze trof me op een slechte tijd: ik was net twintig wist niet wat ik moest gaan doen qua beroep, deed veel wiet roken en in de weekenden snuiven en naar feesten gaan. Ik was een emotioneel wrak en had had net dat jaar hulp gezocht bij de jeugd gezondheidszorg voor psycholoog.
Het is uit met mijn ex nu 3,5 weken. We hadden iets heel speciaals samen echt een diepe relatie. Alleen waren er veel leugentjes van haar kant uit maar ondanks dat hadden we een sterke band althans dat liet ze mij ook geloven. We hebben heel veel meegemaakt in drie jaar tijd. Zware tijden voor haar en we zijn er altijd doorheen gekomen. De laatste week voordat de relatie door haar verbroken werd was er niks aan de hand. Ze was ontzettend verliefd en liet dat ook merken en ik voelde dat ook. De dag voordat het uitging is ze nog bij mij geweest alles was goed en lief. Die avond zou ze naar haar huis gaan (we zouden binnen een maand samen gaan wonen). Die avond stuurt ze me nog hoe ontzettend veel ze van me houdt en niet zonder me kan etc. De dag erna kom ik erachter dat ze niet thuis is geweest. Haar eerste reactie hierop was dat ze bij een vriendin was geweest om te praten over onze relatie, omdat er af en toe wat kleine ruzietjes waren voornamelijk om leugentjes.

Mannen willen niet alleen dat er van hen gehouden wordt maar wensen ook gewaardeerd te worden. Ze hebben geen confetti nodig om hun prestaties te eren maar een knikje, een glimlach of een lief woordje doet hen goed. Vandaar dat het voor hem van grote betekenis is een vrouw aan zijn zijde te hebben die weet te waarderen wat hij presteert en op prijs stelt wat hij geeft. Des te pijnlijker is het, wanneer zijn eigen partner haar verachting publiekelijk, te midden van zijn vrienden laat blijken en hem het gevoel geeft een mislukking te zijn.


Hi Krabi, je moet erg oppassen met die zogenaamde vriendschap. Houd hem alsjeblieft op een grote afstand. Zeg dat je zijn vurige wens dat jij verder moet met je leven, een fantastisch idee vindt. Het beste wat ie ooit voorgesteld heeft… ;). Zo laat je hem zien dat je hem helemaal niet nodig hebt, terwijl je hem op geraffineerde wijze in de tang houdt. En niets vindt een man zooo interessant als een vrouw die moeilijk benaderbaar is. A.


Nu wat wordt de volgende stap. Moet ik het voorlopig zo laten en maar zien wanneer we elkaar op de club zien en hoe dat gaat en zo veel mogelijk initiatief bij hem laten? Zou het liefst hem vragen of we weer een keer iets leuks samen kunnen doen, maar dat is wellicht te veel initiatief…? Groetjes van een ongeduldige :-) Reactie infoteur, 26-04-2012
Het spijt me als ik recht voor zijn raap ben, maar ik ben er gewoon zo gepassioneerd over. Ik ben nog steeds geschokt als ik eraan denk hoeveel mensen het gewoon helemaal mis hebben. Ik kan het gewoon niet bevatten dat ik zo veel aantrekkelijke, slimme vrouwen zie die gewoon dom zijn als het betrekking heeft op mannen. En geloof me, ik zie het continu gebeuren.
Heb je je wel eens afgevraagd waarom mannen ineens geen interesse meer hebben in een relatie? Het ene moment kan alles er nog zo goed uitzien en dan opeens – daar gaat hij. Heb je eens een leuke avond met een man gehad waarbij je een sterke wederzijdse aantrekkingskracht voelde, dat jullie dezelfde interesses deelden en zijn jullie misschien ook nog intiem geweest? En heb je daarna nooit meer wat van hem gehoord? Of was het een tijdje aan, zei hij precies wat je wilde horen, was hij de perfecte man voor je en toen werd hij opeens koud en afstandelijk of maakte hij het uit? Lees dan verder.
In de mail gaf ze aan dat ze het een erg mooie en eerlijke brief vond. Ze kan me alleen geen kans meer geven omdat ze me dan aan het lijntje zou houden en we daar beide ongelukkig van zouden worden. Ze heeft altijd van me gehouden en zal me ontzetten missen zei ze maar ze kon niet verder met me. In paniek heb ik haar opgebeld en hebben we een uur gepraat over van alles en nog wat. Ze gaf aan dat ze in maart langzaamaan afstand van me is gaan nemen en zich emotioneel van me heeft afgesloten. Ik heb echt niks aan haar gemerkt. Wel dat ze vaker last had van hoofdpijn enzo, maar of dat er mee te maken had?

Op een gegeven moment stopt het praten ook en blijft enkel de droefnis en het wenen over, terwijl de wereld verder dendert. Maar de moed is al lang verloren…het is op voorhand verloren. Ik weet dat ik niet positief klink, maar geloof me, ik heb het hard, zeer hard geprobeerd, het uitgeschreeuwd en mezelf gedwongen verder te gaan, maar tevergeefs, het is een moerasvlakte en zinken doe je, echt erg.
Ik heb sinds 1 jaar een relatie. We houden zielsveel van elkaar maar verschillen enorm. De afgelopen maanden hebben we continue ruzie gehad. We kunnen niet met elkaar maar ook niet zonder! Maar één ding weten we zeker, we willen geen ander. Ik heb hem gekwetst waardoor hij om even rust vroeg. Ik heb naar hem geluisterd en hem met rust gelaten. Na 4 dagen heb ik hem een berichtje gestuurd omdat het naar mijn idee te lang duurde. Hij reageerde nauwelijks op mijn berichtjes en gaf telkens aan dat hij met rust gelaten wilde worden en niet met me wilde praten. Hij heeft ook twee keer gezegd dat ik zelf ook tot rust moet komen en dat ik het even moet los laten, meer vraag ik je niet zei mn vriend. Ik stuur hem geen berichtjes meer omdat ik me anders gek maak. Naast dit heeft hij ook veel stress ivm zijn prive situatie. Ik vind het lastig. Wat zou bedoelen met neem de tijd en rust uit? Zou hij nog met me praten? Of denken jullie dat hij al een einde aan onze relatie heeft gemaakt? Ik weet het even niet! Ik hoop dat jullie mij meer kunnen vertellen.
Door dit alles zijn er irritaties ontstaan omdat we elkaar te weinig zagen en als je elkaar te weinig ziet, spreek je elkaar te weinig waardoor de intimiteit verdwijnt en daarmee ook je gevoelens voor elkaar. Hierdoor heb ik het gevoel dat hij mij niet respecteert wat mij irriteert waardoor ik mijn irritaties op hem af reageer en hij het gevoel heeft dat hij faalt en hij dus de relatie heeft beëindigd.
Een veelgebruikt excuus als een man je niet wil: “ik heb het erg druk”. Maar pas op, ze blijven dan wel vaak contact houden (alleen niet erg frequent maar van de hak op de tak) waardoor jij dan weer in de war raakt “vind hij me nu wel of niet leuk”. Mijn advies: afkappen. Want als een man je echt leuk vindt dan voel je dat, dan hoef je je het niet af te vragen.
Ten tweede zorg je er door te sporten voor dat je er beter uit gaat zien. Je hebt je tijdens je relatie misschien wat laten gaan, maar als je wilt dat je ex opnieuw verliefd op je wordt, dan zal je toch echt iets moeten doen om weer op te vallen. Spring dus op die hometrainer of ga naar de sportschool, en ga werken aan dat lichaam dat je altijd al had willen hebben.
Ik heb haar vraag beantwoord maar ik ben ontzettend bang dat ik alles verkeerd doe. Ik ben totaal verward en weet niet wat te doen. Ik wil dit nog redden. En ik ga eerlijk zijn, ik kan niet slapen, niet eten, en ik denk continue aan haar en heb de hele dag hoofdpijn en stress vanwege alles. Ik lees hier wat de do's en dont's zijn die een man moet doen. Het is zo moeilijk. Mijn woorden zijn op omdat ze voor haar "hol" aanvoelen en dat kan ik begrijpen. Hoe kan ik laten zien aan haar dat ik haar wel wil begrijpen, en dat ik nog wel wil vechten voor wat wij hebben? Ze wilde het afsluiten maar ik heb gezegd: "je kan het pas echt afsluiten als je weet dat ik niet meer wil vechten. Ik heb het zo verknald en ben radeloos. En ik voel me schuldig. Ik heb ze diep gekwetst. Altijd als ze boos wordt weet ik niet wat ik moet doen, wat ik erop moet zeggen. En zij voelt zich alleen door mij. Hoe laat ik aan haar terug zien dat ik een hart heb? Wat kan ik nu zeggen tegen haar om mijzelf weer aantrekkelijk te maken? En hoe laat ik zien dat ik probeer om haar te begrijpen en mezelf aan de kant wil zetten?

Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.
Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuldgevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor Nieuwjaar ging het perfect tussen ons maar met oudejaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uit te praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so Reactie infoteur, 07-02-2016
Stop met het ontkennen ervan, want dan blijf je de angst je leven laten bepalen en schiet je telkens in je automatische afweermechanisme van terugtrekken en afstand nemen. Vraag jezelf af waar je precies bang voor bent. Wat denk je dan te verliezen? Benoem het en praat erover met je partner. Want als jij je gevoelens deelt, kan je partner je leren begrijpen en misschien komen jullie er samen wel uit. En ja, dat is moeilijk, want je zult je kwetsbaar moeten opstellen en je loopt het risico dat je opnieuw gekwetst wordt. Maar als je je laat leiden door angst en niet open en kwetsbaar durft te zijn, weet je nagenoeg zeker dat het spaak zal lopen.
Hi Hoopvol, het is duidelijk dat hij wel degelijk met gevoel voor jou rondloopt, een goed teken. Je conclusies lijken mij dus juist. Het is enkel die stomme geldzaak die er tussen staat, waardoor hij met zijn houding geen raad weet. Hij voelt aan dat de verstandhouding scheef is, en dat hij daar de oorzaak van is. Gelukkig begrijpt hij dat dit opgelost moet worden, en wel zo snel mogelijk. Daar werkt hij aan. Nogmaals, als de eindbetaling in zicht is kun je hem voorstellen dit te vieren! :) Groetjes, A.
Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.
Zonder er iets van terug te verwachten (behalve dan wat liefde), al zou ik het vanzelfsprekend hebben gevonden dat hij ook af en toe eens de auto vol deed, de boodschappen betaalde of een teken van waardering door bv eens te trakteren op een etentje…. Laatst vroeg hij of we gingen eten voor ons zoveel maanden samen zijn, oh leuk, maar ik mocht wel zelf betalen…

Je vraagt je dus af hoe je je ex kunt terugwinnen. Het antwoord ligt niet altijd zo 1,2,3 voor de hand ligt. Iedere situatie is immers anders. Je wil weten welke methode de beste is, welke psychologische stappen je het beste kunt zetten. Die stappen zijn in de meeste gevallen zeker haalbaar, dit in tegenstelling tot wat velen denken. Ik nodig je hierbij uit samen met mij de uitdaging aan te gaan! Bekijk deze super waardevolle video met de 10 beste tips om je ex terug te krijgen.

Mijn vraag, hoe kan het dat je met dates een super tijd hebt, ze keihard zit te flirten, helemaal in me kruipt, 3x ’s nachts sex hebt, me doodknuffelt, mr dan wel daarna blijkbaar weer gaat nadenken, je laat beïnvloeden door vriendinnen, afstand nemen omdat je niet ‘verliefd’ bent en dan na 2 a 3 weken weer van vooraf aan beginnen? Ik begrijp dat niet.


Hi Sonja, zoals je begrijpt is het voor mij niet goed mogelijk om adviezen te geven als eerdere adviezen in de wind worden geslagen. Het hoofdadvies luidt: Afstand houden. Het schamele resultaat van de tegenovergestelde aanpak zie je herhaaldelijk: je ex heeft de touwtjes in handen, maar je hebt haar niet terug zoals jij wilt. En was het dan dat je enkel ingaat op haar voorstellen, maar het is zelfs een graad erger omdat je zelf ook initiatieven neemt en haar uitnodigt voor van alles en nog wat. Ik heb ook geadviseerd je agenda - althans voor je ex - propvol te houden, zodat je zult overkomen als iemand die helemaal geen tijd heeft om zich met een ex bezig te houden. Helaas laat je je ex juist weten dat er genoeg ruimte is in je agenda. Als gevolg van een 'test' zoals je zegt, maar dan wel eentje waar je niets aan hebt. Pak die ex toch eens keihard aan! Groetjes, A.

Denk niet dat mannen vaker vreemdgaan dan vrouwen. Mannen staan bekend als vreemdgangers. Denk maar aan alle schandalen met beroemdheden die er een tweede vriendinnetje op na hielden. Echter, zowel mannen als vrouwen kunnen vreemdgaan. Daarbij is het meestal zo dat vrouwen op zoek gaan naar een emotionele connectie met een ander, terwijl mannen puur voor het lichamelijke gaan. Ga er niet automatisch van uit dat jouw vriend vreemd gaat, omdat hij nou eenmaal een man is. Als hij dat wel doet, is hij waarschijnlijk op zoek naar een connectie buiten jullie relatie. [7]

Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.


Want heb gelezen bij borderline mensen gaat het vaak snel over en hebben ze snel weer terug een nieuwe prins op het witte paard gevonden. Bij mijn zal het inderdaad langer duren want ik was de geen zonder die ziekte. Maar goed heb totaal geen contact meer met haar dat heeft zo wel weer een goed teken. Want haar telefoon had ik als een geschenk gedaan en dat heb ik haar ook afgenomen. Het is en blijft mijn gebaar was toen echt boos en heb er ook echt oprecht spijt van en dat kan ik haar nooit meer laten weten.
ik had een schuld van ongeveer 3.000euro en dat hield ik achter omdat ik me schaamde daar voor tot dat er een deurwaarde aan de deur kwam toen was ze boos zo boos dat het een eind was aan ons relatie ik ben nu een jaartje veder en alles is opgelost ben schuld vrij maar er ontbreekt iets dat is me ex weer terug krijgen wat moet ik doen om der terug te krijgen mag ik tips?
We hebben veel meegemaakt van ruzie tot seks , maar deze keer bleef ik hem stalken omdat hy niet meer reageerte. Ik weet dat ik heel slecht bezig ben en ik had dit eerder gelezen dat je ex niet moest stalken, maar toch heb ik het gedaan . Hy was heel boos geworden en dat is ook te begrijpen en nu ben ik heel erg bang dat ik hem voorgoed kwijt ben . Wat kan ik het beste doen?
×