wij zijn toen uit elkaar gegaan omdat hij zei geen gevoel meer te hebben voor me we hebben samen 2 kinderen. ik en de kids zijn weggegaan en 3 dagen later woonde hij samen met dat meisje en haar 3 kinderen zei kwam uit een huwelijk beide zijn ze van ene in Andere relatie gestapt en gelijk gaan samen wonen in 3 dagen tijd. nu kan meneer ineens alles doen we zijn nun14 weken uit elkaar . hij heeft ons andre halve week genegeerd en nu belt hij weer ons op maar nu negeer ik hem even. Hij ’s veel afgevallen na onze breuk en ziet er slecht uit. hij beweert gelukkig tenzijn in het begin elkendag op fb hoe gelukkig die met haar is dat word heel erg minder nu. een vriendin van mij vroeg hem of we uit elkaar waren om hem te testen hij zei alleen ja klopt soms werken dingen niet. Zei heeft ook nog heel veel contact met haar ex man. zitten hun beide in een rebound relatie door van ene in Andere relatie te stappen en gelijk samen gaan wonen in 3 dagen na de breuk van beide relatie’s? en zal hij ons missen omdat hij nu weer belt en heel koel reageerd op die vriendin? ik wil hem zo graag terug mis hem nog elke dag. ze nieuwe vriendin controleerd hen ook op alles daar het hij een hekel aan normaal overal waar hij een hekel aan had wat die altijd zei vind hij nu ineens niet erg. heb ik kans
Na een relatie van bijna 8 jaar heeft mijn vriend er een punt achter gezet…. Eerlijk , onze relatie was het laatste jaar stroef (ik heb in die tijd mijn vriend geregeld gekwetst met verwijten die ik uiteindelijk niet echt meende), maar nooit werd uitgesproken dat we er een punt achter gingen zetten. Tot hij een andere relatie is begonnen. Nu wil hij dat ik zijn huis verlaat, samen met onze dochter van 7. Al bijna 2 maanden probeer ik er hem van te overtuigen onze relatie verder te zetten, maar al 2 maanden bots ik op een muur. Ik herken mijn vriend zelfs niet meer. Alles wat ik doe en/of zeg wordt negatief opgevangen, wat natuurlijk telkens opnieuw in een ruzie uitdraait. Ik kan maar niet geloven dat hij mij en onze dochter zo in de steek kan laten, terwijl hij zich in een complexe relatie heeft gestort… Ik wil zo graag mijn vriend terug, alleen weet ik niet meer wat ik moet/kan doen…
Na gesprekken met mensen die dicht bij mij staan heb ik ook van hen vernomen dat ze vonden dat ik mezelf niet meer was, en dat ik zo chagrijnig deed. Dat ik aan het 'verzuren' was. Pfff, het is niet makkelijk om te horen, maar ook weer een stok achter de deur om door te gaan met een positieve instelling! Door te sporten groeit mijn zelfvertrouwen ook weer, en met zelfvertrouwen sta je toch veel beter in het leven.
Ik weet niet hoe lang geleden deze reactie is geplaatst maar ik wil zeggen dat ook ik in dezelfde situatie zit op dit moment. Ik ben die vrouw die in een rouwproces zat en na 2 jaar een relatie kreeg die heel (3 1/2 jaar lang) dramatisch is verlopen omdat ik er emotioneel nog niet aan toe was. Alles liep door elkaar heen zowel mijn liefde voor mijn nieuwe vriend als het verdriet en gemis van mijn overleden man. Daardoor heb ik mijn nieuwe vriend emotioneel ook uitgeput en raakte ik zelf ook in een 'relatie burn-out' zoals de relatie therapeut het noemde. We hebben elkaar veel onnodig verdriet en pijn aangedaan. Nu is het 6 weken 'uit' en wil ik mijn ex terug. Na een 2 uur durend 'geschreeuw' van mijn vriend hoorde ik hoe erg hij het heeft gevonden om steeds te horen hoe ik mijn overleden mijn ophemelde. Ik was geshockeerd. Achteraf gezien had ik beter kunnen weten maar de klad zit er al in. Toch hoop ik dat het weer goed komt. Ik ben zelf professionele hulpverleenster maar heb nu zelf hulp nodig. Daarom ben ik aan het programma begonnen je ex terug. Maar ondertussen sta ik op de wachtlijst van het GGNet voor rouwverwerking. Mijn man is dit jaar 24 december alweer 6 jaar geleden zelf uit het leven gestapt. Elk jaar tegen het einde van het jaar ga ik weer door die emoties van machteloosheid etc. Ik hoop dat het weer goed komt tussen jullie. Ik geloof dat het mogelijk is als je haar maar de tijd en de ruimte durft te geven.

Het is wel zo dat ongeveer enkele uren nadat ik die fles had afgeleverd bij de post, ik tot de conclusie kwam dat dit niet meer is wat ik wilde. Ik vind het niet mijn taak om hopeloze romantische zaken te doen, of om Romeo te gaan naspelen… Maar ik heb hem dan wel niet meer gestuurd of zo, want daar had ik ook al geen zin meer in. Zondag toen hij thuiskwam, veronderstel ik, heeft hij me dan gesms’t:’ danku voor het flesje maar ik blijf bij mijn beslissing.’ Ik heb hem geantwoord dat ik denk dat de bedoeling van dat flesje hem totaal ontgaan was. Hij heeft daarop niet geantwoord, dus s’middags of zo heb ik teruggestuurd dat ik het eigenlijk meer had moeten uitschrijven.
En daarbij ging het eigenlijk ook niet werken zo. Ik stresste als ze daar zat omdat ik wist dat ze goedgelovig was naar alle mensen en iedereen te vriend wilt houden, en voor niemand onder wilt doen. Wat voor haar leuk praatje met een jongen was, was voor die jongen waarschijnlijk met een andere bedoeling, maar zij zag dat nog niet. Mijn gevoel zei dan ook dat ik niet haar moet afschermen, maar dat ze zelf moet ontdekken dat jongens ook verkeerde bedoelingen kunnen hebben. Als je jong bent,ben je naïef, dus laat maar lekker ontdekken, denk ik nu.
Hi Lovehim, mensen doen altijd wat werkt, en voor hem geldt: 'sex met je ex'! Zolang je dit accepteert zal het gewoon doorgaan, want het bevalt hem uitstekend. Gelukkig heb je nu gezegd dat je dit niet langer trekt en heb je het contact verbroken. Dat is de enig juiste weg. Lange afstandrelaties waarbij autoritten van drie uur nodig zijn, zijn te moeilijk om te onderhouden en lopen vaak verkeerd af. Daarbij is die van jou nog even keihard door aan te geven dat 'zijn gevoelens verdwenen zijn'. Juist ja. Van terugkrijgen is geen sprake want voor de seks heb je hem allang. Nu moet je alleen nog inzien dat het van jouw kant enkel pogingen zijn om zijn liefde weer op te laaien. En je hebt er bitter weinig succes mee. Kap er dus mee en bekijk wat hij in het komende, stille jaar gaat doen om je hart echt te veroveren. Ik vrees niks. Sterkte, A.
Hi Hoopvol, onverschillig is hij niet, en de boosheid is gelukkig minder. Alle signalen die hij nu gegeven heeft (tav het geld) zijn goed en hoopgevend. Hij doet duidelijk zijn best om geen slechte indruk te wekken, ook voor de lange termijn. Dat hij daar waarde aan hecht is wel het maximale wat je momenteel kunt verwachten. Daarom is het wel zo aardig als je hem iets leuks in het vooruitzicht stelt, wanneer de laatste betaling(en) in zicht zijn. Dat gezamenlijk vieren is het beste. Je hebt dan schoon schip gemaakt en zo is er alle ruimte voor definitief herstel. Groetjes, A.

De ene keer zeggen ze “ik wil een gezinnetje stichten” en de andere keer kom je te dichtbij en stoten ze je af (oftewel; mannen die zich niet willen binden). Ik heb het gevoel dat ik hier toch echt te oud voor ben. Ik wil geen man die twijfelt en die je opeens laat zitten. En ik wil al helemaal geen man die er toch niet mee kan dealen dat je al een kind hebt. Ik wil gewoon een soulmate, iemand waarmee ik kan praten, die me liefde kan geven en die ook Rick accepteert.

in mijn individuele sessie besef ik ook dat mijn kern intimiteit en affectie is en daardoor een deel van mijn zelfbevestiging komt. ik hecht me dus heel hard aan mijn geliefde en kan heel makkelijk mij over tekortkomingen zetten van mijn partner. dat maakt wel dat mijn pijn en verdriet nu heel diep en intens is. Ik ben dan ook gestopt met therapie en ben nu aan het zoeken naar iemand die rouwbegeleiding doet daar ik van mening ben dat ik wel ok ben, maar ik heb enkel moeite heb met verdriet, mijn droom die stuk ligt en haar loslaten. dit wil echter voorlopig niet zeggen dat het beter gaat… het is echt proberen overleven, ik ben stikkapot en voorlopig is het enige wat me op deze bol houdt mijn dochter, voor mezelf vind ik dat ik nu wel genoeg pijn heb gehad… ben het zat, voel me het slachtoffer van iemand anders slechte jeugd… en ik vind dat zij daar een verantwoordelijkheid had, voor we trouwden en een kind kregen. maar tegelijk besef ik dat het zinloos is om die discussie aan te gaan, want als het waar is wat ik denk dan is er helemaal geen ruimte om me binnen te laten en zal ik op een muur botsen. dus ik sta machteloos. voel me heel verdrietig daarover.
Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realiseren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.

melanieke ik begrijp niks van je berichtje, wat betekent: Dat hij meer en meer voor me wa voelde en dan zeg je opeens En ik begin da ook. Of je spreekt heel slecht nederlands, vertaal het dan even voor je wat post want wat moet je nou zeggen op: ik begin da ook. wa en da en ma.... doe even in nederlands wie weet heeft iemand een antwoord voor je als duidelijk is wat je nou vraagt eigenlijk.
Ik volg al een tijdje de website en ook het verhaal over jouw ex. Het laatste verhaal, over dat jullie samen wat leuks hebben gedaan en hoe dat verliep (zowel tijdens als na de 'date') kwam mij zo vreselijk bekend voor… mijn ex, toen ik hem ook nog zag, was tijdens 'dates' ook precies zo als die van jou, 'vol' van je, flirterig (soort van), helemaal enthousiast… en dan dag erna onwijs verslapen. Ik praatte dit soort gedrag altijd goed, mijn ex deed altijd zijn eigen ding, hoe hij het wilde en wanneer… inclusief slordig omgaan met afspraken (en zeg nou zelf; als je iemand vreselijk leuk vindt en voor iemand wil gaan, ga je niet slordig om met afspraken). Ik weet ook niet precies waarom ik reageer omdat ik jouw ex ook helemaal niet persoonlijk ken en het misschien helemaal niet kenmerkend voor hem is hoor, maar hoop gewoon niet dat het zo loopt als bij mij en mijn ex uiteindelijk. Bij mijn ex ging het zelfs zo ver dat ie op een dag doordeweeks 's nachts aanbelde en mij de liefde verklaarde (net nadat hij de week ervoor duidelijk NEE gezegd had) en mij helemaal terugwilde enzovoort, en 2 dagen erna smste "Sorry had ik nooit moeten doen en meende ik niet''. In ieder geval, mijn ex bleef altijd in de twijfelstand staan, hierdoor heb ik me laten meeslepen omdat ik geen nee tegen hem kon zeggen en heeft het een jaar geduurd totdat de bom barstte en ik hem nu ook eigenlijk nooit meer echt wil zien of spreken (door drama). Het werkt enorm om helemaal geen contact meer te hebben om over iemand heen te komen, maar ja mijn ex was dan ook echt een lul… dus maakt dat het uiteindelijk ''makkelijker''… maar ik heb het zelf ook laten gebeuren. Naja, zie dit berichtje meer als een soort iets wat voor mij bekend in de oren klinkt, en als dat soort gedrag vaker voorkomt in de toekomst (verslapen, vaag met afspraken etc) dat dat geen goed teken is. Succes en hoop dat het uiteindelijk allemaal voor jou goed verloopt! Groet, Anoniempje.
Heb het laten rusten, ook voor mezelf, en na een paar weken gevraagd of we op een vriendschappelijke en volwassen manier terug contact kunnen hebben en dat er veel veranderingen en positieve dingen in mijn leven zijn, dat we het verleden daar moesten laten waar het hoort, dat ik niet meer boos ben en dat mijn ogen zijn open gegaan. Vroeg hoe het was met haar en haar nieuw gezin en met de kleinste. Ik wou natuurlijk weten of ze nog met die andere man was of niet maar heb daar niet direct antwoord op gehad, ofwel wil ik dat niet inzien.
Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet
Ja, precies, dat vind ik ook.. Maar goed, dat is dus het probleem.. Hij trekt het zich heel erg aan als ik (buiten die domme acties met zn vrienden dan) met anderen sms of afspreek..Alleen maar om hem proberen uit me hoofd te zetten wat toch niet lukt. Ik denk zelf dat zijn probleem is,dat hij nog heel veel om mij geeft,dat ik nog heel diep bij hem zit, maar hij bang is dat ik hem belazer..
Hi H., twee weekjes pauze is zwaar onvoldoende. Beter is om maandenlang uit haar gezichtsveld te verdwijnen en dan weer op te duiken. Er is dan genoeg tijd geweest om alles op een rijtje te zetten, ook zijn eventueel hevige en negatieve emoties dan verminderd. Zoals ik je verhaal echter lees gaat het hier om een meisje dat nog niet volwassen is om te begrijpen dat stage, stress, sleur en gezondheidsproblemen wel impact kunnen hebben op een relatie, maar geen reden zijn om de relatie te verbreken. Twijfels uitspreken is het begin van het einde, omdat iemand daarmee aangeeft dat de relatie dus wat hem/haar betreft alle kanten op kan. Alsof jij geen enkele zeggenschap hebt. Beledigend is dat, want je moet als partner bij klachten de gelegenheid krijgen om de relatie weer op de rails te krijgen. 'Gevoel weg of kwijt' is de klassieke dooddoener om van iemand af te komen. Sleur vind ik zoiets niet, integendeel, ze strooit peper in je wonden, misschien juist wel om wat reuring in de relatie te brengen. En dat is haar gelukt, maar jij moet dit niet accepteren en haar heimwee naar de tijden met jou van de tafel vegen. Zij wilde dit toch? Geef haar de spanning en sensatie die ze zoekt en verdwijn vooralsnog met stille trom. Ze zal haar nagels stukbijten over de vraag waar jij uithangt, en je gaan missen. Precies dat is wat je wil bereiken, lees het artikel. Sterkte, A.
Ik heb twee maanden een relatie gehad, ik zit zelf met pshychische problemen. In het begin ging het best goed maar het ging steeds minder, communicatie, gebrek aan zelfvertrouwen. Ik heb haar veel pijn gedaan door mijn emoties op whatsapp te uiten, op een verkeerde manier. We hebben al en aantal ruzies gehad (al best veel in korte tijd terwijl je in het begin juist mooi en super verliefd moe t zijn) spanningen liepen op, ze zij dat ze geen relatie kon hebben omdat ze die liefde niet meer voelde als in het begin, en ik juist meer vertrouwen en gevoel begon te krijgen. Het contact is verbroken nu en ze wil me geen kans meer geven zegt ze. Ze wordt wel boos als ze hoort als ik wil ga daten. En ze houd van me en dat gevoel gaat niet meer weg wat er ook gebeurd. Maar ik heb haar heel veel gekwets en ik was haar eerste groote liefde.

De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.
Na de eerste date was ik erg gecharmeerd van haar en had ik toch ook wel vlinders en het gevoel snel weer bij haar te willen zijn. Dit hebben we meteen gedaan en na een zomervakantie die we beiden ergens anders hebben gevierd dan ook meteen weer elkaar gezien. Waarbij ik een week eerder terugkwam om gewoon bij haar te zijn. De verliefdheid was heel intens. Het klikte op persoonlijk vlak erg goed, qua humor en visie en karakterologisch vullen we elkaar goed aan.
Schakel over op duidelijke communicatie als je klaar bent voor wat meer. In het begin zal hij misschien verrast zijn als je hem probeert je te laten missen, maar uiteindelijk gaat het hem wellicht vervelen als je te lang wacht om zijn sms'jes en telefoontjes te beantwoorden. Misschien heeft hij je ook wel door als je de hele tijd vertelt hoe leuk je het hebt zonder hem. In plaats van steeds weer nieuwe manieren te bedenken om hem jou te laten missen, kun je hem misschien beter gewoon vertellen hoe je je echt voelt.
Ik merkte dat ik steeds meer gevoelens voor hem ging krijgen en dat ik hem gewoon niet meer kwijt wilde, maar ik wilde hem ook de ruimte geven omdat hij toch ook net uit een relatie kwam. Maar goed, bij mn ouders geweest en samen kerst gevierd kwam het er bij hem ineens uit. Hij vond me leuk en vond me helemaal top, ik durfde hier niet op in te gaan en heb dit dus de dag erna pas gedaan. Hij is niet meer langs gekomen en heeft mij alleen laten weten dat het te snel is gegaan en dat hij op dit moment te veel aan zijn hoofd heeft.
Houd het daten leuk, zoals daten hoort te zijn. Als het daten goed gaat en jullie hebben leuk contact met elkaar, zal hij je na een tijdje als vaste vriendin willen. Zodra jullie meer ervaringen met elkaar delen en hij jou als een persoon gaat zien waar hij voor altijd bij wil blijven, zal hij serieuzer na gaan denken over zijn toekomst en werk en begint hij na te denken over grotere doelen, zoals het kopen van een huis. Hij zal meer en meer over de toekomst willen praten. Pas op het moment dat hij een beslissing over jou gemaakt heeft en zich voorbereid en volwassen genoeg voelt om je een aanzoek te doen, zal hij op zijn knieën gaan.

Hallo,mijn hart gebroken na twee jaar een aan en uit relatie,heeft mijn ex de definitieve stap gezet,zij wil mij niet meer zien niet meer horen haat me zeg ze,ik ben stalker,ziek allerlei verwijten...idd na onze breuk ik ben echt paniek geworden we zijn nu 1maand uit elkaar en ik heb helaas elk dag gesmeekt echt zielig...nu ik ben beetje rustig maar het gemis is een hel elk dag opnieuw,ik voel me schuldig want door mijn jaloezie en wantrouwen is het stuk.ik weet zij hou nog van mij maar we zijn allebei moe in het hoofd. Ik heb soms paniek omdat ik hele dag denk ze ga iemand nieuw leren kennen ze ga mi vergeten....is echt pijn ... Is meschien cliché maar ze is mijn grote en ware liefde pffff wat moet ik doen? Grtjs
Juist dat ze nu een nieuwe vriend heeft zorgt er voor mij ook voor dat ik het hoofdstuk definitief af kan sluiten (soms dacht ik dan van ja ik wil ook nog niet definitief de deur dicht slaan zeg maar, wie weet draait ze bij na wat ervaringen; maar nu is het ok zij gaat een andere weg en het is goed zo) Ik zat te lang dat ik niet wist waar het heen zou gaan zeg maar, maar nu weet ik oke in ieder geval niet deze kant op, dat geeft mij op zich wel weer heel veel rust.
ik ben sinds gisteren gedumpt door me vriendin omdat ze niet meer echt van me hield en ze miste me niet meer nadat we elkaar lang niet gezien hadden. Ik kwam gister bij haar huis aan en ze was nog niet thuis en ik wachte daar op haar. ik had al een naar voor gevoel dat ze het uit wou maken. maar toen ze eindelijk thuis was zei ik: wat is je beslissing? gaat het uit of wil je het nog proberen? ze zei: ik wil het nog wel proberen. ik was helemaal happy tot dan... ik xat naast haar op de bank en ze begon ineens te huilen. ze wist niet welke beslissing ze moest maken. uitmaken of verdergaan. uiteindelijk zei ik:"je maakt nu een keuze anders doe ik het. uiteindelijk maakte ze het uit en ik was echt f*cking verdrietig. het is nu een dag uit en heb me expres ziek gemeld voor school want we zitten op de zelfde school. het is de 2de keer dat het uit is gegaan. Maar ik wil dr terug want ik hou nog steeds super veel van haar! HELP wat moet ik doen om haar terug te krijgen?
×