Ik ben nu 2 jaar uit elkaar met mijn ex, hebben ondertussen ook nog allebei andere relaties gehad maar deze zijn niet blijven duren. Wij zijn nog altijd vrienden en zien en horen elkaar dus ook nog af en toe, elke keer als we elkaar terug zien doet dit echt iets... ik zie haar eigenlijk nog graag en ben me er echt van bewust dat ik me nooit bij iemand zo goed heb gevoeld als bij haar... zij was mijn perfect match. Ook was ik voor haar haar grote liefde, en heeft ze zelf lang geprobeerd mij terug te krijgen, maar ik heb hier nooit aan toegegeven. Dom van mij want nu wil ik niet liever dan haar terug te winnen maar weet niet hoe? :s ze wilt voorzichtig zijn en zien wat te toekomst brengt. En ze geeft ook wel toe dat ze me mist maar dat ze heel moeilijk haar gevoelens kan uiten na al wat ze meegemaakt heeft... wel wil ze wel nog eens afspreken om iets te gaan eten ofzo... hoe kan ik dit dan best aanpakken? want wil het echt niet nog een verpesten.
Hallo, Hier mijn verhaal. Mijn ex-vriend heeft nu 6 week geleden onze relatie verbroken. We zijn 2, 5 jaar samen geweest.Vier maanden terug heb ik gevoelens voor een andere jongen gekregen. Hij ook voor mij. Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. We zagen elkaar alleen op feestjes en waren dan ook wel wat aan het flirten, ook hadden we af en toe contact via hyves. Ik vroeg mij steeds af : Waarom heb ik gevoelens voor een ander? Maar ik durfde er niet over te praten. Totdat mijn 'nu dan ex-vriend' dat door kreeg, hij was woedend en hebben erge ruzie gekregen. Op dat moment was ik er klaar mee en dacht bij mezelf het is beter zo, ik heb niets voor niets gevoelens voor een ander. Ik heb het hele weekend dan ook niets van hem gehoord en dacht dat het voor hem ook over was, dat had hij ook te kennen gegeven in de ruzie. Ik heb 2 dagen daarna afgesproken met diegene waar ik gevoelens voor had. Ik zat wel met mijn ''ex-vriend'' in mijn hoofd maar het voelde op dat moment wel goed. Die dag er naar kreeg ik ineens een smsje van mijn ''ex-vriend'', waarom ik niet eerlijk ben geweest, dat ik gevoelens heb gekregen voor een ander. Ik heb hierop gereageerd en voorgesteld om te gaan praten 's avonds. Hij heeft me opgehaald en hebben een heel goed gesprek gehad, ik zag dat hij spijt had van de manier hoe hij me heeft behandeld en dat hij nu pas inzag wat hij mist. We hebben het opnieuw geprobeerd. Ik heb de persoon waar ik gevoelens voor had gekregen dit ook uitgelegd waar ik mij best schuldig onder voelde, want hij zag het wel zitten met mij. Ik zag niet echt verbetering en ik ben 4 week later weer de mist in gegaan, door met die persoon waar ik gevoelens voor had af te spreken. We hebben kusjes gegeven. Ik was zo in de war en had zo'n enorme spijt ervan dat ik het ook niet durfde te vertellen aan mijn ''ex-vriend''. Twee weken later is hij er achter gekomen en heb het toegegeven, Ik was hem nu kwijt dacht ik. Ik heb hem gesmeekt om te blijven en dat ik er gruwelijke spijt van had! Hij bleef toch bij me, maar hij was beschadigd en wist niet of het ooit goed komen zal. Nu 6 week geleden hadden we een feestje, hij was al een beetje narig op mij, we zijn samen naar huis gegaan en kregen daar enorme ruzie om niets. Hij heeft mij vervolgens op de grond gesmeten waar ik erg van geschrokken ben. Ik bedacht me niet, pakte me schoenen en ging weg. Hij kwam me achter na en zei dat het hem speet, vervolgens hield hij mij tegen en ik heb me los gewurgd, hij heeft me toen nog is 6 keer op de grond gesmeten, bij mijn keel gegrepen, ik was verdrietig kwaad en teleurgesteld. Ik heb zelf nog met de politie gebeld. De volgende dag was ik diegene die hem belde, maar kreeg te horen dat het beter was om bij elkaar weg te gaan. (dit snapte ik toen ook maar moet dat via de telefoon?). Vervolgens heeft hij me er gewoon mee laten zitten, en toch ging ik nog achter hem aan, smsen, bellen, noem maar op, Ik was er helemaal kapot van. Ik kreeg niet veel reacties terug en iets zei in mij dat hij een ander had. Ik heb hem toch zover gekregen om met me te gaan praten 3 dagen later. Hij heeft mij opgehaald en hebben een goed gesprek gehad, dat het beter is zo, maar ik kon niet echt merken aan hem dat hij er mee zat. Hij wou mij weer thuis afzetten en ik vroeg aan hem, mag ik je telefoon even zien, waarop hij antwoordde : Nee er staat niets in. Als er niets instaat dan kun je het wel laten zien. Hij antwoordde : Oke ik ben eerlijk er staan berichtjes in van haar. Ik was woedend en wou die sms’jes perse lezen!, Er stonden met name dingen in: Ik wou dat ik naast je lag, ik had nooit met haar (ik) verder moeten gaan, Ik had altijd verder met jou moeten gaan, Jij bent het eerste meisje waar ik gek op ben geweest, zullen we morgen afspreken. Ik was kwaad en verdrietig. En op dat moment kon hij wel huilen want hij wou me niet ''kwetsen''. Ik was er van in de war. Hij stuurde me later die dag dan ook dat hij niets van haar wou en dat dit uitvlucht was. Hij overtuigde me maar had een raar gevoel bij. En ja hoor, ik ben er via via achter gekomen dat zij die week erna er geslapen had! Ik was zo verdrietig. Ik was hem kwijt. Ik wou hem nooit meer zien, ook mijn schoonouders niet want zij hebben hier gewoon aan mee gewerkt (zo zie ik dat ). Ik heb hem met rust gelaten maar merk aan mezelf dat ik hem vreselijk mis, ik kan geen plezier meer maken, ik zet een masker op, ik ben er gewoon kapot van, jank er elke dag wel om! Ik heb hem vorige week een laatste smsje gestuurd, dat ik hem toch bedanken wil ondanks alles wat er is gebeurt, en dat ik hem veel geluk wens met zijn nieuwe liefde. Waarop ik een netjes bericht terug kreeg. De volgende dag vroeg ik of ik hem even kon bellen, en dat vond hij goed. We hebben 2 uur gebeld! Een goed gesprek gehad en ik voelde me ook stukken beter en had stiekem weer een beetje hoop. Verder laat hij niets van hem horen. Ik kwam hem vorig weekend tegen op feestje. Ik heb hem ontweken maar wel in de gaten gehouden. Later op de avond liep ik achter hem en vroeg dan ook of die even mee lopen wou. We hebben weer gepraat! En zelfs gezoend!. Hij stuurde me daarna ook smsjes dat hij me miste en dat hij me volgende week wel even komt ophalen. Waar ik mijn twijfels over heb. Nu vandaag heb ik weer contact gezocht en hem gebeld, dit omdat ik zekerheid wil of hij me wel of niet komt halen. Ik was op school en vroeg of die even langs kwam een sigaretje roken. Dit vond hij goed, hij was er dan ook gelijk omdat hij in de buurt was. Weer gepraat, ook over ons, en haar waar hij nu bij is. Hij zegt dat het niets tussen hun wordt en dat ze dom is dat ze het zelf niet door heeft. Hij is liever bij zijn vrienden. Hij zegt dat hij mij wel mist, maar hij weet niet goed wat hij er mee aan moet. Hij is bang dat het weer gebeurt als we samen verder gaan. Wat ik ook begrijp. Het contact zoeken komt dus wel telkens van mijn kant. Hij zei nu dan ook dat hij me volgende week woensdag komt halen. Maar ik heb mijn twijfels. Ik wil hem super graag terug en ik zie dan ook hoe verkeerd ik ben geweest!. Wat moet ik hier mee? Reactie infoteur, 05-04-2012
Tekstberichten dienen ideaal te worden gebruikt na het verzenden van de handgeschreven brief om aantrekkingskracht op te bouwen. Je kunt zelfs de handgeschreven brief overslaan en rechtstreeks naar tekstberichten doorgaan. Je kent je situatie en je ex beter dan iedereen, dus het is jou beslissing of je alleen tekstberichten wilt gebruiken, alleen de letter of beide. Maar ik raad je aan om één of beide van deze te gebruiken voordat je je ex daadwerkelijk belt.
Twee weken niets gehoord en ook niets laten sturen (wat voor mij echt een wereldwonder is!), ik was nog best trots op mezelf. Afgelopen week begon het te knagen aan me, en wilde graag weten hoe het ging daar. Kort smsje gestuurd, waarna s avonds reactie volgde en we over en weer wat stuurde, . Ik heb ook gestuurd dat ik hem miste en het gewoon graag weer wil oppakken… Geen reactie maar… Aangezien hier een hoop was gebeurd afgelopen twee weken (vervelende familiedingen e.d. toestanden) stuurde hij een sms zullen we morgenavond even bellen dan. Prima dacht ik, krijg ik dan vast antwoord. We hebben eergisterenavond dus bijna twee uur gebeld en het is (i blame myself) erg uit de hand gelopen kwa emoties bij mij. Ik heb gevraagd of de deur nu nog ope en kier staat of dicht is, en hoe nu verder. Hij voelt duidelijk niet te verplichtingen van een relatie te willen en toen hij zei "ik denk niet meer dat het gaat gebeuren" storte mijn wereld volledig in… immers… ik had toch die mail gestuurd. wat was er in godsnaam in twee weken gebeurd dat de rollen ineens zo omgedraaid waren? Vervolgens ben ik een hoop foute dingen gaan zeggen die volgens de kopjes hierboven juist NIET horen ;-) Ik heb gevraagd of hij wilde afspreken, dat wilde hij waarschijnlijk wel (en somde wat dingen op, wat we konden gaan doen)/ daarna kwam het deur is dicht verhaal, en aan het einde van het gesprek was hij zo in twijfel dat hij me er nu over wil terugbellen en er allemaal over wil nadenken… Je snapt waarschijnlijk mijn verwarring met deze tegenstrijdigheden/ woorden. Aangezien ik de hele nacht op ben geweest ben ik weer (ja: fout! ik weet het nu) een mail gaan sturen. Met de vraag of hij er het weekend dus op wil terugkomen. Het kan weer alle kanten opgaan, zoals u misschien zult begrijpen.
Ik krijg de indruk dat er meer speelt behalve onze relatie, en dat zij een schild op zet door dit niet in mijn gezicht te zeggen. Ze is gewoon ten einde raad en heeft het gevoel dat ik er niet ben als ze mij nodig heeft. Ik heb haar na de breuk volledig genegeerd voor een week, geen tegenbericht. Ze is erg gesloten, al de gehele relatie, wat het moeilijk maakt om ook maar enige hoogte van haar te krijgen. Vooral omdat ze dingen niet in mijn gezicht zegt. Ik heb zelf de indruk dat ze haar hoofd in het zand steekt, en het zelf niet meer weet. Begin van dit jaar geeft ze nog aan aan haar relatie te willen werken, en vervolgens na 1 conflict al weer de handdoek in de ring. Volgens mij is ze erg onzeker en maakt ze het uit omdat ze denkt niet belangrijk voor mij te zijn. Want ze geeft aan dat ik haar in de steek laat.
Ja, je wilt een tweede kans… maar je weet ook dat ze daar niet voor openstaat. Haal daarom eens rustig adem. dit is belangrijk: NU breekt een nieuwe periode aan waarin je aan jezelf kunt werken. Leer met de pijn omgaan, oefen je in het uiten. Verbeter je communicatieve vaardigheden. Ontwikkel jezelf als man, gevoelsmatig groter en sterker; meer ontwikkeld.
Hi Ano, kennelijk wil je ex het contact eenzijdig regeren. De regel dat jij geen contact mag opnemen slaat nergens op als ze jou vervolgens achtervolgt naar een feest, je opzoekt en je uitdaagt. Is ze nog een kind? Hoe dan ook, ik zie hier geen liefde, ook geen basis voor een gezonde relatie. Houd ermee op tenzij je net als zij houdt van spelletjes spelen. Zie verder de vorige antwoorden. Groetjes, A.

Ik heb haar dan kunnen overtuigen alsnog in relatietherapie te gaan en algauw merkte ik dat ik daar mijn stukje schuld wel opnam en er zaken mee aanving. Maar dat van haar kant echt helemaal niets komt (ze zegt dat ze niet kan, dat ze op is). Gezien die sessies pijnlijker en pijnlijker werden ben ik er enkele weken geleden mee gestopt daar er toch geen verandering in haar toestand komt. Enkel een verdere isolering van haar. Na een individueel gesprek met de relatietherapeute heeft ze beslist om toch afzonderlijk in therapie te gaan.


Hi Hoopvol, zoals ik al een beetje voorspelde regeert hij nu over het contact. Dat is niet zo gunstig omdat dit jou veel te afhankelijk maakt van wat hij nu eigenlijk wil. Je had de boot dus moeten afhouden. Nu dit niet gebeurd is en je elkaar echt uren hebt gesproken weet je nog steeds niet waar je aan toe bent. Hij spreekt dan wel niet zo lovend over zijn vriendin, maar dat betekent niet dat hij haar niet achter de hand zou houden. Zolang daar geen duidelijkheid over is, zou ik me niet laten meeslepen. Dat ie zich verslapen had is waardeloos. Een grote blunder. Maar erger is dat hij na een leuke dag met jou nog de behoefte voelde om met vrienden uit te gaan. Een heel slecht signaal dat aangeeft dat hij niet bepaald 'vol' van jou is. Wil je hem blijven ontmoeten, dan moet je niet stiekem hopen op een relatie, maar eerst eens inzetten op vriendschap. Zo kun je testen of hij voldoende van jouw aanwezigheid geniet, of dat hij misschien toch andere motieven heeft. Groetjes, A.
Mijn relatie is verbroken. Dit kwam doordat mijn ex onverschillig deed. Mijn ex heeft er altijd moeite mee gehad dat ik van opleiding ben gaan wisselen. Ik volg nu een opleiding en hij heeft er de vertrouwen niet in dat ik het haal. Doordat hij veel waarde hechte aan mijn opleiding heb ik hem geblokkeerd op whatsapp en heb ik gezegd dat ik helemaal geen vertrouwen meer op hem heb. Hij had geen stabiel gedrag. Maar ik mis hem heel erg en ik wil hem terug. Ik heb geen idee wat ik zou moeten doen en hoe het zou moeten aanpakken. Op dit moment heeft hij mij ook geblokkeerd. We zien elkaar nooit. Wel zijn onze scholen naast elkaar.
In dat artikel lees je waarschijnlijk wel op welke punten het mis ging. Was er aan haar trouwens niets mis? Na verloop van tijd komen ieders minpunten boven water en gaat het erom dat je je daar niets van aantrekt. Een beetje bijsturen, elkaar aanvullen, rekening houden met elkaar… in een goede relatie gaat dat vanzelf. Het is goed mogelijk dat er nog andere dingen zijn die haar dwars zaten. En nu geen zin in heeft om daarover te praten. Maar was zij niet degene die wilde dat je je gevoelens openbaarde? Beter laat dan nooit. Nu je dat eindelijk doet is het ook weer niet goed. Daarom denk ik dat je ex altijd wel redenen zou hebben gevonden om de relatie te doen knappen. En die zijn er ook, want geen mens is perfect. Jammer dat ze je voortijdig aan de kant heeft geschoven, zelfs met de woorden dat ze altijd van je gehouden heeft en je ontzettend zal missen. Waarom ze dan niet verder met je kan, zoals ze zelf zegt, is me een raadsel. Verbeteringen aanbrengen is een zaak van twee mensen, niet van eentje. Je kunt haar na enkele maanden tot een jaar nog eens schrijven en vragen hoe het met haar gaat. Houd emoties dan achterwege, maar wees gerust openlijk nieuwsgierig. Ongetwijfeld ben je dat als vanzelf dan al. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan zal ze blij verrast zijn van je te horen. In alle andere gevallen is het oppassen geblazen. Sterkte, A.
Het ging de laatste maanden wat minder met mij, last van stress omdat ik mij niet meer goed voelde in mijn vorige job, dat had natuurlijk een impact op ons gezinsleven, maar ik dacht toch dat het niet zo erg was, het ging voor mij redelijk goed. We maakten nog steeds uitstapjes. We waren eigenlijk elk weekend weg en deden veel dingen in functie van het kind, speeltuinen enz.
Na 12.5 jaar kreeg ik het dan te horen. Ik kwam thuis en voelde dat er iets was met mn meisje. Probeerde met haar te praten maar nee er kwam nergens een reactie op laat staan een antwoord. Toen ik zei dat ze toch niet door kon kreeg ik daar gelijk antwoord op. Klopt zei ze we gaan ook niet meer door, ik wil van je scheiden. Daar stond ik dan, vader van 3 kinderen (8, 6 en 2 jaar) en nog geen 2 jaar getrouwd. Dat als introductie hoe ik het te horen kreeg.
Het is belangrijk dat je vrede krijgt met de situatie voordat je hem probeert te veranderen. Als je namelijk niet toegeeft aan jezelf dat het uit is, als je weigert het te accepteren, maakt het dat je onvolwassen en wanhopig overkomt. Het niet kunnen horen van een waarheid wanneer iemand het met je uitmaakt komt heel onaantrekkelijk over en zal iemand in zijn beslissing bevestigen.
U begrijpt dat de reden van uit gaan voor mij nog gissen is. Verder zegt mijn gevoel dat ze nu ontdekt wat ze later wil, en dat wie weet na paar jaar als alles gezakt is, misschien toch weer bij mij uitkomt. We hebben het in de relatie tenslotte perfect gehad. Alleen de situatie werkte niet, en daarbij vind ik het goed dat ze nu der wilde haren verliest met feesten en alles. Dat heeft ieder mens nodig, en anders had ze het misschien op latere leeftijd gehad wat nog vervelender was.
Ik heb een relatie gehad van 5 jaar en woonde bijna 3 jaar samen. Door bepaalde onstandigheden voornamelijk situaties zijn we uit elkaar gegaan. Dus niet door vreemdgaann meer het aandachtspunt we waren allebei gestressed. Nu woont ze wat verder en we zien elkaar amper. We zijn nu 2 maanden zo uit elkaar en spreken soms ng met elkaar. Zij wilt haar leven opbouwen daar waar ze nu zit verteld ze. Ook zegt ze dat we gewoon beide moeten verder gaan met het leven en we zien wel wat er gebeurt. Vorige week had ze me uitgenodigd en gingen we gezellig met ze 2 en wat drinken etc. Niet gekust helemaal niks. Krijg geen hoogte hoe ik verder moet gaan. Heb je advies voor me? Ik ben bang dat het straks uit het oog uit het hart is…
Hi Leo, goed zo :). Bindingsangst en verlatingsangst krijgt niemand 'zomaar', en alleen al het feit dat ze dit meldt betekent dat ze dat niet heeft. Want mensen met deze angsten erkennen dit niet, sterker nog, ze ontkennen het als je het zou benoemen. Neem het dus niet serieus, behalve dat je er rekening mee moet houden dat ze er mee wil aangeven dat ze om die reden dus geen relatie kan beginnen. Zo heeft ze een excuus in handen voor het geval dingen misgaan. Handig, slim, maar ook weer doorzichtig ;). Probeer haar vriendschappelijk te benaderen zonder iets terug te verwachten. De ene relatie voor de andere inruilen werkt nooit, dus pas daarvoor op. Groetjes, A.
Nu gebeurde gisteren het volgende; er kwam na 5en iemand aan de deur en ik dacht 'het zou wat wezen als zij het is'. Echter deed mijn moeder open die vervolgens binnen kwam met de mededeling dat het mijn ex het was en een bloemstuk voor haar verjaardag en kerst kwam brengen, en tevens bedanken voor de fijne goede 2.5 jaar dat ze hier mocht komen. Ik heb haar daarna een halfuur later opgebeld om te zeggen dat mijn moeder en ik het echt super lief vonden (ze wist ook niet waarom ze nou eigenlijk opnam, want liefst wilde ze dat niet). Vervolgens bestookte ik haar meteen weer met allerlei vragen in de zin van hoe ze zich erbij voelt, hoe ze het naar haar stage ziet, of ze het liever anders had gezien (wilde ze geen reactie op geven), of ze uit zichzelf contact op neemt als ze het een plekje had gegeven, ik zo graag hoop op ooit een nieuwe kans met het geloof erbij etc. Dit was niet echt slim van me waardoor ze zei dat ze me hartstikke lief vind maar ik haar nu wel begon te irriteren en het zo alleen maar voor mezelf verpestte. en we het allemaal maar gewoon moesten zien hoe het liep. Al met al kreeg ik wel sterk de indruk dat ze zelf ergens nog wel aan het twijfelen is omdat we het verder gewoon echt goed met elkaar hadden, maar het wel probeert te brengen alsof het echt over is en ik geen hoop meer moet hebben. Ze wilde me immers niet weer teleurstellen. Ik ben alleen zo bang dat als je elkaar zo'n lange tijd niet spreekt je juist uit elkaar groeit, ondanks dat ze me gister wel vertelde dat ze mij ook niet snel zal vergeten. Daarnaast heb ik haar eerlijk gezegd dat ik op haar Facebook zag dat een 'bekende' van haar ineens prive berichten stuurde en hij graag zou willen afspreken (terwijl ze heel goed weet wat voor type jongen het is). Ze ging hier semi half op in met een knipoog dat ze wel 'interesse' had. Ze vertelde me dat ze alle touwtjes in handen heeft en een keer afspreken niks ergs moet zijn al zou ze dat doen (ze is immer wel vrijgezel), maar ze sowieso niks wilde beginnen voor ze op stage ging. Toch heb ik er geen lekker gevoel bij omdat ik bang ben dat mocht ze bijv. met hem contact blijven houden/de leegte proberen willen te vullen met het hebben van een maatje (wat ik zelf ook mis), hier meer uit kan uit ontstaan en misschien wel gevoelens voor hem krijgt + na zo lang zwijgen mij vergeet. Wel gaat ze haar wachtwoord nu veranderen zodat ik mezelf niet gek kan maken.
Heb er overigens wel vrede mee. Ik gun haar dit wel echt, en heb ondertussen in een jaar ook wel geaccepteerd dat het er niet meer in zat voor haar. Juist dat ze nu een nieuwe vriend heeft zorgt er voor mij ook voor dat ik het hoofdstuk definitief af kan sluiten (soms dacht ik dan van ja ik wil ook nog niet definitief de deur dicht slaan zeg maar, wie weet draait ze bij na wat ervaringen; maar nu is het ok zij gaat een andere weg en het is goed zo). Ik zat te lang dat ik niet wist waar het heen zou gaan zeg maar, maar nu weet ik oke in ieder geval niet deze kant op, dat geeft mij op zich wel weer heel veel rust.
Je bent al lange tijd aan het uitgaan met dezelfde man. Jullie hebben elke dag contact: als jullie elkaar niet kunnen zien, sturen jullie elkaar flirterige sms’jes. Hij heeft je geïntroduceerd bij zijn ouders en zijn vrienden als ‘zijn vriendin’. Hij nam je in vertrouwen en vertelde je persoonlijke verhalen tijdens intieme etentjes. Je leeft op een roze wolk, totdat...
Hi David, je stelt een boel vragen waar steeds hetzelfde antwoord voor geldt: je ex was veel te jong om zich definitief aan jou te binden. 'Gevoel weg' is een onvolwassen uiting van iemand die duidelijk niet begrijpt dat verliefdheid altijd kortdurend is en overgaat in iets diepers. Bij haar is dat - als we haar moeten geloven - nooit gebeurd, en helaas moet je dan ook de conclusie trekken dat ze dat ook niet wilde laten gebeuren. Geen liefde, want dat zou vastigheid betekenen, en daar had ze vanaf het begin al geen zin in. Verliefdheid heeft haar geleid tot een relatie met jou, maar waar jij qua leeftijd al veel verder bent, moest zij alles nog ontdekken terwijl haar vrijheidsdrang zelfs nog moest beginnen. En dat vertaalde zich terug in haar omgang met vriendinnen, vakanties met anderen, constant online, jou zelfs niet missen en de melding dat ze geen gevoel meer voor je heeft. Kortom, ze heeft alles uit de kast getrokken om de relatie te breken. En het is haar gelukt, hoe onbewust het misschien ook ging. Het leeftijdsverschil heeft jullie de das omgedaan, en ik denk niet dat er op korte termijn herstel in zit. Dit meisje wil zich niet binden omdat ze 'nog van het leven wil genieten', alsof binding betekent dat het Grote Genieten voorbij is. Jammer, maar je kunt dit verder niet forceren. Jullie relatie kwam te vroeg en nu is het te laat. Hoe ironisch! Wel kun je na een hoop maanden nog eens contact opnemen om te vragen hoe het gaat. Vrouwen kunnen dit best waarderen, en je opent dan in elk geval de weg naar een mogelijke verzoening op heel lange termijn. Want eerst moet je ex door die - tamelijk puberale - fase heen voordat ze zich durft te settelen. Wil je haar per se terug, dan is dit helaas de enige manier, maar als ik jou was zou ik niet al te veel hopen. Sterkte, A.
“Bedankt Nicole voor al je adviezen. Het komt precies op tijd, aangezien ik pas gescheiden ben na 19 jaar huwelijk. Ik zei dat ik nog een tijd niet zou gaan daten, omdat ik daar niet aan toe was. De waarheid is, dat ik gewoon dacht dat mannen niet in mij geïnteresseerd zouden zijn, in elk geval niet genoeg om me mee uit te vragen. Maar mijn houding is veranderd tijdens het lezen van je boek en tegen de tijd dat ik het uit had, had ik de kracht en het zelfvertrouwen dat ik het het kon. Elke dag las ik je boek en probeerde ik een ding te doen wat ik geleerd had. Op de derde dag, flirtte een collega met me en vroeg me mee uit. Hij is echt leuk. De enige reden dat ik nee zei, was omdat het een collega is. Maar het voelde goed om gevraagd te worden en ik weet dat ik op weg ben naar betere tijden. Heel erg bedankt dat je me door deze tijd heen hebt geholpen en dat je me de kracht hebt gegeven om meer voor mezelf te willen.”
Ja, hij weet dat je niet tegen hem zult zeggen: „Schat, ik wil niet dat je tijd met je vrienden doorbrengt“. Maar in vele gevallen komt het hier wel op neer, ook al breng je de boodschap subtieler. Je kunt bijvoorbeeld met een “alweer sport? Ik had al plannen voor ons gemaakt” beginnen en overgaan naar een “hoe kun je nou met Peter bevriend zijn?” en vervolgens met een “ik vind het niet leuk hoe je je gedraagt wanneer je vrienden erbij zijn” een kloof slaan tussen hem en zijn vrienden. Nog voordat hij doorheeft wat er gebeurd, heeft hij zijn levenslange vriendschappen ingewisseld tegen een vrouw die alles controleert - geen man wil een relatie met een vrouw die hem binnen een paar maanden van zijn vrienden vervreemd.
U begrijpt dat de reden van uit gaan voor mij nog gissen is. Verder zegt mijn gevoel dat ze nu ontdekt wat ze later wil, en dat wie weet na paar jaar als alles gezakt is, misschien toch weer bij mij uitkomt. We hebben het in de relatie tenslotte perfect gehad. Alleen de situatie werkte niet, en daarbij vind ik het goed dat ze nu der wilde haren verliest met feesten en alles. Dat heeft ieder mens nodig, en anders had ze het misschien op latere leeftijd gehad wat nog vervelender was.
Vrouwen die dat soort uitspraken doen, hebben vaak bepaalde overtuigingen over mannen die zijn ontstaan in hun jeugd. Los van de kwaliteit van de liefdesrelaties in hun leven, krijgen ze meer en meer bevestiging van hun (belemmerende) overtuigingen; volharding. Vaak blijft zich dat opbouwen, totdat er echt een stevige verandering in hun leven komt. En zelfs dan…
We kwamen elkaar in de zomer nog vaak tegen op feestjes en hadden het steeds naar onze zin samen. Er was echt nog die klik, die aantrekking. Ze is in augustus op reis vertrokken met een vriendin en ik alleen. Op reis heeft ze tegen die vriendin gezegd dat ze later met me wou trouwen en kinderen wou. Dat ben ik pas later te weten gekomen. Na onze reis eind augustus hebben we elkaar terug gezien en ook gekust. Ze is dan nog eens naar me thuis gekomen en ook daar hebben we gekust en meer… Nadien heb ik haar niet meer gezien (haar werk + ouders), maar we hoorden elkaar nog vaak.
Om hem terug te winnen maak je jezelf geheimzinnig, positief en gezellig, met een sausje van humor en elegantie. Laat je ex denken dat je je leven helemaal op orde hebt, en prima zonder hem kunt. Maak jezelf weer 'hard to get', maar met de deur op een kier. Alleen jij kent je ex het beste. Voorbeeldjes: Is hij intelligent, nodig hem dan na verloop van tijd uit voor een rendez-vous of schrijf hem een eerlijke brief 'sealed with a kiss'. Is hij meer het fysieke type, bel dan bij hem aan in een regenjas met eronder een zwart setje. Is hij meer de all-time botterik, maak dan zijn lievelingsgerecht en daag hem uit het te weerstaan.
Blijf emotioneel met beide benen op de grond. Het leven met jou moet geen achtbaan zijn. Mannen geven de voorkeur aan stabiele vrouwen en vice versa. In onze hectische levens is het soms moeilijk om kalm en stabiel te blijven, maar het is niet onmogelijk. Als je al meerdere malen een “Drama Queen” genoemd bent, zoek dan begeleiding in het stabiliseren van je emoties.

Bedankt om te reageren. Begrijp me aub niet verkeerd he. Ik geloof nog echt in andere relaties. Heb onlangs nog eens een mooie dame ontmoet die mn ex volleeeeeedig deed vergeten. ;). Ze zat vol met temperament en deed haar baan echt met volle overgave en was heel grappig. Dat deed me wel iets jah. Het type waar ik voor val. Ik leef en wil ook niet in een schaarste leven. Er zijn nog heeeeeel veel andere leuke dames daarbuiten. Ik ben ook niet depri ofzo. Het is gewoon hoe ik iets probeer te plaatsen en dat vraagt bij mij altijd veel tijd, niet alleen met relaties hoor. Ik wil gewoon een zachte landing zoals je het zelf zegt ipv een harde confrontatie die eigenlijk voor niets goed is. Ondertussen ben ik bezig met mn leven meer op rails te zetten. Ook dat vraagt veel energie. Alles op zijn tijd zeg ik altijd.

Vooropgesteld de vrouw in mijn verhaal is het niet mijn ex. Ik heb vorige dinsdagavond een date gehad met een dame die ik via een datingsite heb leren kennen. Het ijs was al gauw gebroken… we waren heel open in wat we vertelde en ook heerlijk gelachen met en om elkaar. Al met al een leuke gezellige avond gehad (voor de duidelijkheid geen sex/intimiteit). We zijn wat gaan drinken op neutraal terrein in de stad. Ik betrapte mezelf erop dat ik wel gecharmeerd van haar was en erg leuk vond. Ze vroeg me haar daarna thuis te brengen. Dat heb ik gedaan en hebben in de auto nog wat nagepraat. Allebei spraken we uit dat we elkaar weer wilde zien. Ik was volgens haar haar type, aantrekkelijk, lang, lief, humor etc. Uiteindelijk is ze me auto uitgestapt en daarna ben ik naar huis gereden. De dagen die volgde bemerkte ik een terughoudendheid bij haar (o.a. kort en bondige app). We hebben toen een paar keer gebeld en ze vertelde dat ze druk voelde. Ik vroeg haar of ik daar iets in deed en zo ja wat ze van mij nodig had of hoe ik haar kon helpen. Ze gaf aan dat ik daar niets in hoefde te doen, dat het iets van haar was. Ik ben openhartig tegen haar geweest dat ik haar weer wil zien. Afgelopen maandag was de dag dat onze agenda's het toelieten om elkaar weer te treffen. Dus al lagen onze belevingen uit elkaar hadden we afgelopen maandag 2e date gepland. Omdat ze aangaf druk te ervaren dacht ik er goed aan te doen tot die tijd wat afstand te bewaren. Maandagmiddag belde ze me op dat ze het niet zag zitten om af te spreken.
Toen ik Dr. Isikolo vond, had ik dringend behoefte aan het terugbrengen van mijn ex-geliefde. Hij liet me achter voor een andere vrouw. Het gebeurde zo snel en ik had helemaal geen inspraak in de situatie. Hij dumpte me gewoon na 3 jaar zonder uitleg. Ik neem contact op met Dr. Isikolo via zijn e-mail en hij vertelde me wat ik moest doen voordat hij me kon helpen en ik deed wat hij me vertelde, nadat ik had verstrekt wat hij wilde, wierp hij een liefdesbetovering om ons te helpen weer bij elkaar te komen. Kort nadat hij zijn betovering had gedaan, begon mijn vriend me opnieuw te sms'en en voelde me vreselijk voor wat hij me net had aangedaan. Hij zei dat ik de belangrijkste persoon in zijn leven was en dat weet hij nu. We gingen samen wonen en hij stond meer open voor mij dan voorheen en hij begon meer tijd met me door te brengen dan voorheen. Sinds Dr. Isikolo me heeft geholpen, is mijn partner heel stabiel, trouw en dichter bij me dan ooit tevoren. Ik beveel Dr. Isikolo ten zeerste aan voor iedereen die hulp nodig heeft. whatsapp hem nu +2348133261196.
Hier weer even een berichtje van mij. Na een lange tijd stilte belde D me gisteravond in één keer op. Ze wilde weten hoe het met me ging. Ik stond hier werkelijk van te kijken, want zoals je kan lezen in mijn eerder bericht wilde ze nu even niets omdat ze anders haarzelf voorbij zou lopen. Maar toch belde ze, en het gesprek was gezellig, gemoedelijk. Ze vertelde me dat ze diverse keren met de telefoon in de hand op de bank had gezeten, maar dat ze me niet kon bellen omdat het te lastig was. Te lastig omdat ze weet hoeveel ik nog om haar geef. Maar toch belde ze. Mijn beste maat zei me gister dat ik te maken had met twee meiskes. De gevoels D, en de rationeel denkende D en nu had de gevoels D het even gewonnen van de denker. Zou hier wat in kunnen zitten? Ik twijfelde de laatste tijd of dat ze zich hetzelfde zou voelen als ik. Maar gister was misschien wel een bevestiging dat ze me nog niet vergeten was. Ik denk dat het nu ook het beste is om weer gewoon stil te houden of niet? Ik heb haar gister ook gezegd dat ze me maar gewoon moest bellen als ze daar zin in had. Dat zou ze wel graag willen, maar dan zou het weer te lastig worden. (is dat de denker en de voeler in 1 zin?) Ze is aankomende maandag jarig en wil haar toch even een kaartje sturen, haar laten merken dat ik wel aan haar denk. Ik heb haar gister min of meer ook door laten schemeren dat ik er nog sta, en dat ik haar niet zomaar uit mijn systeem krijg, ondanks dat ik wel door ga met mijn leven. Ze vertelde me gister dat ze me van fb had verwijderd omdat ze er niet zo goed tegen kon wat er op mijn timeline gezet werd door een meiske wat ik voor een aantal maanden terug heb leren kennen. Beste Astrid. Hoe moet ik deze actie van gister zien, waar ik toch wel erg van stond te kijken. Zou ze stiekem willen peilen of dat ik er nog sta? Zoals je schrijft in je artikel "echte liefde verdwijnt niet" geldt dat ook als je een geruime tijd geen contact met elkaar hebt, of moet je af en toe laten merken dat je er nog staat? Kun je jezelf hiervoor afschermen, of blijft het dan altijd aan je knagen? Want echte liefde was het!
Wat moet ik doen? Ik kom uit een relatie van 1,5 jaar in het begin ging het heel goed, we zijn 2 keer op vakantie geweest, alles ging vlotjes. Nu een goede twee weken geleden heeft ze het uitgemaakt omdat ze "tijd' nodig had, ik natuurlijk overdonderd omdat ik het niet zag aankomen. Ok, er waren paar discussies en communiceerden niet zo goed, misschien wel een beetje mijn fout… ik zag het als een totale verassing. Ik gaf haar de ruimte, ik smste niet ik belde niet, en ze wou terug. Ik was natuurlijk heel voorzichtig en we hadden een rustig gesprek en we zouden weer op vakantie gaan en terug een nieuwe start in onze relatie nemen. Maar de dag erna vertelde ze mij dat ze in de tijd dat ze die tijd nodig had seks heeft gehad met een ex-collega die ze 2 keer heeft ontmoet. Ok, we waren toen eventjes uit elkaar. Zij wilt nog altijd terug maar ik weet niet wat ik moet doen… Reactie infoteur, 05-02-2016
Ik ben Kenny een 28j papa van een pracht dochtertje Amber die ondertussen bijna 1 jaartje is. Ikzelf ben zelfstandig in de event wereld, dus je hoort het rare uren, dat vraagt dan ook veel tijd en fisieke inspanningen van mezelf waartoe ik dan soms geen zin meer heb in andere dingen te doen zoals 3j geleden voor ik volledig zelfstandig was, uitgaan, film zien, enz… maar als papa veranderd dat ook, nu wat is er juist gebeurt, door de jaren bleef ons klantenbestand groeien enz… veel meer vragen van me dan dat ik soms aankon, waartoe ik soms frustraties uit het verleden, nu enz… op mijn vrouwtje uit reageerde maar niet fysiek zo ben ik niet laat dat duidelijk zijn.
Auw dat doet pijn, heel veel.. We berichten af en toe nog wel en via facebook ook nog wel contact. Nu heb ik echter mee gedaan aan actie van Q music love me again.. Hij Is gebeld door Qmusic met de vraag of hij met mij op date wil (etentje en film) . Zei eerst van heb daar niet zoveel behoefte aan en later oke laten we onder genot van kaarslicht en etentje er is over praten..Ik blij maar vraag mij wel af of hij mij echt nog weer terug wil.. Na dat het uit is gegaan is hij nog 1 keer bij mij geweest om tepraten gaf aan dat het over was maar bij weg gaan toch weer kus op de mond .. twijfel weer bij mij.

Maar… ik wil knokken, knokken tot ik erbij neerval om te laten zien dat zij echt de WARE is en niet alleen in woorden, maar ook in daden… Na 40 jaar er een zooitje van te hebben gemaakt heb ik de ware gevonden, alleen heb ik die eerst vreselijk gekwetst… ik weet gewoon echt niet meer wat nu te doen… Al begin ik ver onder 0 en moet ik alles met hele kleine stapjes opbouwen… i don't care… ik ben zo zeker van mijn zaak… maar tevens radeloos en machteloos… door mijn eigen schuld! De gedachte/wetenschap dat ze in de armen van een ander ligt is killing… ik wil me letterlijk leegkknokken voor haar… dit gebeurd me nooit meer… heb mijn les absoluut geleerd, want ik heb DE WARE op t spel gezet! en verloren…
We hebben een super leuke eerste maand gehad, en ik werd snel verliefd. Ik heb vanaf onze eerste date geweten dat hij nog niet officieel gescheiden was (dwz op papier). Zijn ex heeft het huis dec. vorig jaar verlaten nadat zij is vreemdgegaan. Er is een dochter van 3 in het spel. Ik heb meerdere malen gevraagd "ben je nu dan al wel toe aan iets nieuws?/ gaat het niet te snel?" en hij voelde dat hij daar klaar voor was. Hij was zo overtuigd van zijn antwoord al die keren dat ik het geloofde, en daar verder geen aandacht meer aan besteedde. Het was immers super leuk!
In het begin praat je over dezelfde interesses, leuke plaatsen die je bezocht hebt, je passies, je ambities en dingen die je graag nog wil doen in het leven. Als hij denkt aan een gezin en daarover begint, dan mag je daar natuurlijk op ingaan, maar wees niet te gretig. Je wil een man niet afschrikken dus begin maar liever niet uit jezelf over een van deze onderwerpen.

Ik heb veel gedaan wat ik juist niet zou moeten doen. Haar op het werk opzoeken, bloemen geven, zeggen dat ik nog steeds van der hou en ga zo maar door. Is er nog hoop? Ook al heb ik het bijna allemaal nu al gedaan? Ben ik haar voor goed kwijt of moet ik nu gewoon geduld hebben en wachten tot dat ze weer naar mijn toekomt? Reactie infoteur, 14-07-2012
nu bijne 2 weken geleden heeft zij besloten om er toch een eind aan te maken omdat de juiste gevoelens er niet meer zijn (het romantische, de passie). Blijkbaar is ze kort daarna terug met haar ex beginnen praten en 1 week nadat we uit elkaar zijn slapen ze al samen. Mijn vraag is nu of ze hem gebruikt om de leegte op te vullen die ik nu achterlaat of is ze van haar kant aan het proberen om haar ex terug te krijgen. alles wat ik kan opmaken wat zij vertelde over die relatie was dat het echt geen goede was.

Ik ben 14 dagen geleden mijn vriendin kwijtgeraakt. Ik voelde de spanningen wel en de problemen, maar ze heeft het nooit duidelijk gezegd.. Tot op een dag ging ze bij de grootouders slapen. Alles nog in orde, op de stress na. Tot de volgende morgen wanneer ze zou terugkomen, krijg ik sms” we moeten praten ik kom mijn grief halen. Ze zei dat ze tijd wou maar antwoorde telkens als ik stuurde. Ik had heel veel vragen, ik wou duidelijkheid… Ze antwoorde wel mor vrij droog.
Hoe adviseer je me om het aan te pakken? Ik stel me nu harder op als ze wil afspreken (’s avonds of in het weekend, mr niet ff koffie tussendoor). Ik ben zelf ook mega-druk met werk en sociale dingen, en begrijp niet waarom zij zo ‘bang’ is (ik vermoed dat ze bang is voor een relatie, wnt ze wil nog zoveel doen … ik zie dat echter niet als probleem!).
Echter in mei 2012 ben ik nogmaals met de moeder van mijn oudste zoon mee gegaan naar de Ardennen, iets wat ik wel heb gezegd…, althans in 1e instatie loog ik erover, maar daar prikte ze snel doorheen. Daar kwam t besef dat wat ik deed niet goed was, ik miste mijn vriendinnetje heel erg en ik maakte een keuze… mijn vriendinnetje heeft me toen weken totaal genegeerd…
Ondertussen speelt hij blijkbaar thuis gewoon het spelletje verder (hij is 24 en woont niet meer thuis, maar passeert wel af en toe) en als er iets over mij gevraagd wordt, doet hij of er niets aan de hand is. Ik weet helemaal niet wat ik daarbij moet denken, maar het lijkt alsof hij schrik heeft van de reacties die hij ongetwijfeld zal krijgen als hij het vertelt.
Hi Hoopvol, meerdere rebounds zijn mogelijk. Zoals je op zijn berichtjes reageerde is goed, maar wat je hem ook schrijft, doe het nooit meteen. Hij moet goed beseffen dat hij de laatste op jouw lijstje is. Dat hij geen enkele reactie gaf op je wereldreisplannen is natuurlijk waardeloos. Misschien was ie overdonderd! ;). Het vieren van de laatste terugbetaling zou een mooi voorstel van jouw kant zijn, maar het is tevens een test. Want hoe gaat hij daar straks op reageren? 1. Gewillig en onderdanig, 2. enthousiast en gretig, 3. mat en lauw, 4. boos en afkerig, of 5. bangelijk en vermijdend? Dit zijn zomaar wat mogelijkheden, maar bovenal staat dat jij de beste indruk achterlaat, gewoon door het voorstel alleen al. Doet hij het niet, dan rest hem spijt. Doet hij het wel, dan zal hij van heel goede huize moeten komen om jouw interesse op liefdesvlak weer op te roepen. Zo moet je het zien. Groetjes, A.
Dit is zo vanaf juli dit jaar. Ik ging ook al tijden met tegenzin naar mijn nieuwe baan die ik vanaf januari had. En ik kon het niet meer aan en heb in augustus ontslag genomen. Dus nu zaten we samen thuis. Want ik woonde inmiddels ook bij haar. Ging goed, op een paar keer na. De opbrander was wel lastig voor ons twee. Maar over het algemeen was het gezellig. Ze zij regelmatig dat we samen oud gingen worden, hadden het over kinderen enzovoorts. Toch is gister opeens de bom gebarsten na een meningsverschil en ligt het weer volledig aan mij.
Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.

Ik ben geen type die snel dichtslaat, sterker nog ik ben een soort lopende kennisbank en praat veel. Ook de diepere gesprekken komen voor. Maar waarom kan ik dat niet met haar? Bang om mijn 'mannelijkheid' te verliezen? Doordat er veel dingen veranderd zijn het afgelopen half jaar ben ik meer in mezelf gaan leven denk ik. Ben bezig met een carriereswitch omdat het op mijn werk niet echt meer bevalt, maar dit heeft behoorlijke financiële gevolgen omdat ik weer naar school ga etc.
Hi Anthony, wat je moet doen staat in het artikel. Omdat je haar (helaas) regelmatig ziet kun je er gebruik van maken door vanaf nu consequent bij elke ontmoeting een fantastische indruk achter te laten. Houd eventuele babbels kort en zorg ervoor dat je er geweldig uitziet. Zo blijf je in haar hoofd rondspoken en komt ze niet echt van je los. Ga niet voor vriendschap, maar blijf wel 'vriendelijk'. Dat is een verschil ;). Na verloop van tijd (kwestie van maanden) kun je eens proberen haar wat langer te spreken. Een van de beste dingen die je haar dan kunt vragen is hoe ze zich voelt of iets anders dat met emoties te maken heeft. Voor de meeste vrouwen is dit zo verrassend, dat het halve werk al gedaan is. Hopelijk komt het ooit zo ver! Sterkte voor nu, A.

Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).
Mn broek zakte af, ze zat er naast.Kan r begrijpen, ook haar keus., Maar dat had ik je al eerder geschreven. Voelde me met al die mensen gedwongen een verklaring af te geven die ik niet had. Heb t maar gegooid op ‘vroeger’. Dom. na ontvangst van die brief gevraagd of we konden praten en die uitnodiging op onze speciale dag voorgesteld, omdat ik r graag wou zien, Ze sloeg m af en bood aan wel een keer af te willen spreken als ik dat nodig had om door te gaan maar verder voorlopig dan geen contact wou, Ik denk dat dit voor haar achteraf wel een escape was om toch elkaar te zien onder het voor haar ‘correcte’ label. Toen niet gedaan en gezegd dat ik de keus respecteerde, . Paar dagen later alsnog gevraagd of dat kon onder mom van haar idee. (slap ja, ik weet t, wou het zo graag uitpraten) Schreef ze terug dat ze had nagedacht en t niet op dat moment kon. En contact voorlopig niet goed leek. Dit was eind dec. Ondanks dat je t afraadde heb ik enkele weken later toch een brief gestuurd. Een soort klaar de lucht deel twee. Immers we hadden elkaar niet meer gesproken. En dat was verstikkend. Heb verteld dat ze bepaalde dingen niet zo hoefde te zien en dat ik eraan werkte en graag een streep onder het gebeurde te zetten voor dat moment omdat er al genoeg over gezegd en vooral gezwegen was. Verteld hoe het met me ging. Dat was fout denk ik, toch bewijzen. Het niet rechtzetten doet zeer, maar Inmiddels heb ik de klap en de paar zaken die er waren wel verwerkt cq opgelost en ik denk door dit gebeurde zeker versneld is. Verder aangegeven hoe ik een toekomst zag, met haar en dat die zonder haar er dan iets anders uit zou zien. En dat ik vertrouwen had. Geen reactie helaas. Heb toen besloten het ook maar af te sluiten bijna drie maand terug, hoe graag ik dat ook niet wou.
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..

Dit is het deel waar de meeste mensen het jammer genoeg niet halen. Geen contact is nutteloos, tenzij je tijdens deze tijd een positieve verandering in je leven probeert te maken. Als je gewoon thuis wilt blijven en gewoon de volgende maand miserabel bent, zullen de dingen niet veranderen, zelfs na een geen contact periode. Ja, je moet je na een breuk neerslachtig voelen en ja, er zijn wat voordelen om wat tijd door te brengen alleen en je relatie terug te analyseren. Maar op een gegeven moment moet je verder gaan en iets met je leven doen.


Mannen focussen op oplossingen. Een ander kenmerk van de manier waarop mannen gesprekken voeren, is dat ze graag naar een oplossing toe werken. Als je vooral even aandacht en bevestiging nodig hebt in plaats van praktische adviezen, moet je dat duidelijk maken aan het begin van het gesprek. Vergeet niet dat hij een oplossing voor je wil bedenken omdat hij om je geeft. In zijn ogen is dat namelijk wat je doet als je van iemand houdt. Hij wil niet de baas over je spelen.


Ik had een relatie van 5maanden met haar en zij maakte het uit. Wat ik nu wel kan begrijpen omdak haar tijd vaak opeisde, ik hield meer rekening met wat ik wilde en niet wat zij wilde. Ik snap ni waarom ik zo deed want kwas/ben smoor op haar. 5maanden relatie en na 10maanden geen contact, wil ik haar nog altijd terug. Ik ben van plan om ni meer dezelfde fouten te make, want kheb der veel spijt van!


Wat mij betreft kan het gewoon allemaal een stuk gemakkelijker.........Laat binnen wie je binnen wil .. hef de status illegaal af........dat kost ook een vermogen..........en die mensen draaien toch al mee in het systeem.....En voor mensen met een baan moeten gewoon hun partner naar binnen kunnen halen...niet iedereen verdient nu eenmaal goed en ook niet iedereen heeft een hoge levensstandaard...
Ik was bang dat ik die avond misschien te weinig had getoond dat mijn deur nog steeds op 'een kier staat voor hem'. En dacht hierdoor dat ik hem misschien lange tijd niet meer zou horen. Maar twee dagen later knoopte hij alweer een gesprekje aan. Vandaag had ik dan voor het eerst een zwak moment, en was ik tegen hem begonnen te praten. Op het einde van het gesprek vroeg hij of ik thuis was, omdat hij anders wel zin had in een wandeling. Ik zei (eerlijk) dat ik op het punt stond om te vertrekken naar mijn nicht en pas laat ging thuis zijn.
Zoals besproken in tip 6, is het belangrijk te onthouden dat je hem nooit de schuld moet geven van de break-up. Ik snap dat dit ten dele wel het geval zou kunnen zijn maar het heeft geen enkele zin om dit te blijven benadrukken. Hij zal zich er alleen maar slechter door voelen en niet meer bij je terug willen. Wees bereid je eigen fouten toe te geven en ze vooral te verbeteren.
Hi Ferahnaz, ik kan je oude bericht helaas niet terugvinden dus doe ik het met deze informatie. Je spreekt over een ex met duidelijke kenmerken van verlatingsangst. Omdat hij bang is dat een partner toch weer wegloopt knoopt hij banden aan met iemand die al bezet is. Zo prent hij zichzelf in dat het toch enkel maar om vriendschap gaat, en hoeft hij er verder niet in te investeren. Jou zal hij ook niet terugwillen, want straks ga je er weer vandoor. Zijn huidige oplossing is dus niet ideaal, maar voor hem werkt het. Wat hij verder met die vriendin uitspookt weet ik niet. Ongetwijfeld zal hij uit zijn op dingen die hij jou niet vertelt, maar hij wil dat geen 'relatie' noemen. Geen bindingen, geen verplichtingen… lekker makkelijk zo. En zolang zijn vriendin dat aanvaardt, gaat alles goed. Waarom jij dit alles dan vervolgens moet aanhoren is me niet duidelijk. Vaak zeggen mensen dit soort dingen om uit te vinden hoe de ander hierop reageert. Welnu, je reactie was helder. Daarom moet hij het nu ook maar uitzoeken. Als ik jou was zou ik deze man niet terugwillen, want van 'houden van' naar jou toe is m.i. geen sprake. Ongeacht wat hij je allemaal wijsmaakt. Iemand die van jou houdt, zou jou niet pijnigen met de mededelingen die jij van hem krijgt. Hij zou rekening houden met je gevoelens, je op een voetstuk plaatsen en het niet in zijn hoofd halen om met een ander vakantie te gaan vieren, terwijl die ander ook nog eens gebonden is. Laat hem links liggen! Groetjes, A.
Eind juni werd het contact van haar kant ineens minder, terwijl ik gewoon door bleef op het niveau van waar we zaten. Dat zinde me niet helemaal. Ik ben toen zelf ook wat minder gaan contacten, en gelukkig nam ze soms wel initiatief tot contact. Echter, ze nam geen initiatief om af te spreken, terwijl dat eerst wel zo was. Dus heb ik haar maar weer gevraagd, en we zijn op een terrasje gaan zitten, waarbij genoeg ruimte om ons heen was zodat anderen het niet konden horen.
Ik heb even jouw raad nodig, nu is het al iets meer dan een maand gedaan tussen men ex en mij, in het begin nog gezeg da ik spijt van alles had, soms eens iets leuk gedaan, maar ze twijfelde, maa keer toch nie trg, alsof haar hart ja zegt en haar verstand nee. ze heeft er al 2 rebound avontuurtjes op, om mijn leegte op te vullen, daar heef ze wel spijt van. Maar ze wilt da ik haar vergeet, ik heb dan bij mezelf ook besloten de raadheid op te volgen en haar niet meer te sturen en te stoppen met smeken enzo. van de week stuurde en belde ze wanneer ze haar overige spullen kon komen halen, ik zei ik moet dat bekijken en ik zou ze later trg bellen, later belde ik dan trg, en zei dat dat best zo rap mogelijk is, deze reactie van mij vond ze natuurlijk heel raar, een uur later belde ze trg en vroeg me waarom ik nu zo doe, achter dat ik zei haar nooit te kunnen vergeten enzo, ze dacht a ik iemand anders had k zei dat ik niemand had en niemand had leren kennen. ze vroeg dan ook of ze 's avond nog wat kleine spullen kon komen halen, ik zei ik weet niet zeker of ik thuis ben, maar een halfuur later stuurde ik haar dat ik thuis was en ze erachter kon komen.
Ik zou die zaterdag langs komen om mijn spullen op te halen en was de hele ochtend al zenuwachtig. Mijn ex smste mij 1.5 uur voordat wij de afspraak hadden met het bericht dat zij erg zenuwachtig was en ik eerder kon langskomen. Eenmaal bij haar aangekomen wilde ik mijn spullen pakken maar mijn ex gebaarde mij om op bed te komen zitten. Ze wilde alleen maar knuffelen en het was een erg intiem moment. Na 5 min belde haar vader en vroeg wat wij aan het doen waren. Ze vertelde er ook bij dat hij het niet goed wilde hebben tussen ons. Dit verbaasde mij aangezien ik altijd super beleefd was geweest en hun met alle respect heb behandeld. Mijn ex raakte duidelijk geïrriteerd van haar vaders telefoontje. Wij hebben zo'n 30 a 45 min geknuffeld en tegen elkaar aangelegen. Heb daarna mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Die avond ging ik uit met vrienden en toevallig was mijn ex in dezelfde kroeg. Toen ik even ging nazitten met vrienden kreeg ik een berichtje van haar dat ze de hele tijd op mij had gelet en dat ze vond dat ik er heel erg aantrekkelijk uit zag maar dat ze wel bij haar beslissing bleef dat t uit was. Ik vroeg haar om geen contact meer met mij op te nemen en het te laten rusten. Ondanks dat ik dit zo'n 4-5 keer had gevraagd bleef ze mij berichtjes sturen met dat ze mij miste maar zei daarop meteen dat ze bij haar beslissing bleef. Ik heb haar nadrukkelijk gevraagd geen contact meer met mij op te nemen en dat ging voor zo'n 5 dagen goed. Tot gister avond dat ik weer berichtjes kreeg van haar. Daarin stond dat ze het goed vond dat het zo goed ging met mij, de reden waarom het ook uitging tussen ons omdat ik niks omhanden had. Ik heb hier in de tijd die ik had hard aan gewerkt. Ik heb mij ingeschreven voor 2 opleidingen, ik begin in januari een MBO opleiding en als het meezit met wat toetsen ben ik vanaf september toelaatbaar op het HBO. Ik sta op het punt om mijn eigen onderneming te starten en het werk stroomt al binnen. Met mijn ouders en mij gaat het heel erg goed en door mijn voeding aan te passen heb ik totaal geen last meer van agressie of woedebuien. Ze vond t knap dat ik zo hard aan mijzelf had gewerkt en was bang dat ik in een diep gat zou belanden (heb haar toch wel het tegendeel bewezen). En hoopte dat wij binnenkort vrienden zouden worden omdat het altijd zo gezellig was. Nu was het zo dat ik gister bezig was met wat dingen en ik niet kon reageren. Na anderhalf uur stuurde ze nog een berichtje met een excuses voor het berichtje want ze ging ervan uit dat ik er nog niet aan toe was omdat ik niet reageerde maar hoopte wel dat we af en toe contact konden houden. Ik begrijp gewoon niet waarom ze in zo'n korte tijd weer contact met mij opneemt terwijl ze weet dat wij er beiden niet aan toe zijn. ik hoorde tevens van een vriendin van mij die laatst met mijn ex ging praten dat de enige reden was dat t uitging dat ik niks om handen had. Die vriendin vertelde dat zij dit persoonlijk geen goede reden vindt om het daarom uit te maken en dat je daar juist samen aan moet werken. Mijn ex kon hier geen antwoord op geven. Ik heb nog steeds de hoop dat t goed komt en ben hard aan mijzelf aan het werken maar weet niet hoe ik nu verder moet.
Allereerst ontzettend bedankt voor je reactie. Er zijn misschien inderdaad wat onduidelijkheden in mijn verhaal. We hebben namelijk juist heel veel gepraat samen. Veel over het verleden waardoor er toch wel veel negatieve gedachte omhoog zijn gekomen. Ze is gescheiden doordat haar ex een verhouding had met een begeleider van de kinderopvang. We kennen mekaar inderdaad net 3 maanden, maar het vertrouwde gevoel alsof we mekaar al jaren kennen is duidelijk bij ons alle twee aanwezig. Dit ook omdat we juist zoveel met elkaar hebben gepraat denk ik. We weten al erg veel van mekaar. En wat betreft de toekomstplannen, tja dat waren gewoon gedachtes die we deelde als we samen arm in arm in de tuin lagen. Ik denk inderdaad ook dat het allemaal te snel en te intensief is geweest. Maar dat is nu zo gelopen. We waren er allebei bij en trokken geen van beide aan de rem. Sterker nog, zij was de eerste maanden diegene die het snelst vooruit wilde. Maar wat ik nu zou kunnen doen is dus het geheel wat meer lucht geven?
Mannen kunnen niet zo snel als vrouwen emoties herkennen. Denk maar aan de stereotiepe echtgenoot die geen idee heeft waarom zijn vrouw opeens zo boos is. Het kan goed zijn dat hij het echt niet expres doet – waarschijnlijk heeft hij oprecht geen flauw benul waarom ze boos is, of heeft hij niet eens in de gaten dat ze kwaad is. Het limbisch system van vrouwen is verder ontwikkeld en daarom zijn vrouwen beter in het herkennen en interpreteren van emoties. Die vaardigheid kwam goed van pas in de oudheid, toen vrouwen verantwoordelijk waren voor het onderhouden van de sociale connecties. Mannen lopen ver achter op dit gebied. Ze zijn dus slechter in het identificeren en inschatten van emoties. [4]
Het is uit met mijn ex nu 3,5 weken. We hadden iets heel speciaals samen echt een diepe relatie. Alleen waren er veel leugentjes van haar kant uit maar ondanks dat hadden we een sterke band althans dat liet ze mij ook geloven. We hebben heel veel meegemaakt in drie jaar tijd. Zware tijden voor haar en we zijn er altijd doorheen gekomen. De laatste week voordat de relatie door haar verbroken werd was er niks aan de hand. Ze was ontzettend verliefd en liet dat ook merken en ik voelde dat ook. De dag voordat het uitging is ze nog bij mij geweest alles was goed en lief. Die avond zou ze naar haar huis gaan (we zouden binnen een maand samen gaan wonen). Die avond stuurt ze me nog hoe ontzettend veel ze van me houdt en niet zonder me kan etc. De dag erna kom ik erachter dat ze niet thuis is geweest. Haar eerste reactie hierop was dat ze bij een vriendin was geweest om te praten over onze relatie, omdat er af en toe wat kleine ruzietjes waren voornamelijk om leugentjes.
Het is inderdaad jammer dat het zo gelopen is, maar het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer. Voor mij dan. Geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij Bin niet op tijd binnen gekomen. Hij was alleen maar meer met zichzelf bezig. Stukje bij beetje heb ik toen afstand van hem genomen, totdat we op dit punt beland zijn en ik voor mezelf moest kiezen.
Ik heb 2 weken geleden ongeveer een reactie gezet over mijn relatie die nu 4 weken gedaan is. Nu had ik afgelopen weekend gevraagd om deze week eens af te spreken. Ik wou gewoon iets gaan drinken ofzo, en wat babbelen, eens horen wat hij in mijn gezicht te zeggen had want ik had hem niet meer gezien sinds het uit was. Ik kreeg een berichtje terug dat hij nog iets ging laten weten, maar het een goed idee vond. Tot zondagavond: toen stuurde hij: Ik moet je trouwens nog iets vertellen over een meisje en ik. Wou niet dat je het van iemand anders te horen kreeg. Hopelijk wil je me wel nog ns zien? Ik viel natuurlijk helemaal uit de lucht. Blijkt dat hij zo goed als samen is met een ander. In voel me nu vooral gebruikt en kwaad, maar heb dan maar gewoon gestuurd dat ik zo snel mogelijk mijn spullen terug wou die nog bij hem lagen. Uiteindelijk heb ik hem pas deze woensdagavond gezien, we hadden buiten op een bankje afgesproken en een uur gebabbeld, ik mijn frustraties kwijt, hij heel vaak gezegd dat het hem spijt dat hij mij zo gekwetst heeft. Maar het voelde zo raar aan, want de vorige keer dat ik hem had gezien, had hij mij nog liggen troosten en zeggen dat we het gwn moesten laten rusten, . Ik wou natuurlijk weten, wanneer en wie en hoe lang al? Hij wou die dingen eerst niet zeggen, maar blijkt dat hij al na twee weken met dat meisje naar bed is geweest. Het was iemand waar hij voor onze relatie ooit al eens mee gekust had, maar dat betekende toen niets. Hoe kan iemand zo gevoelloos na twee weken een relatie wegsmijten die zogezegd voor hem alles betekende. Ik heb het hem vaak genoeg gevraagd, maar hij kan er geen zinnig antwoord op geven. Ik ben op een gegeven moment koppig vertrokken, heb hem geluk gewenst met zijn nieuwe liefde, zijn leven en ben vertrokken. Maar meteen nadien, wou ik gewoon naar hem terug. Ik miste hem al direct, ik wou naar hem lopen en vragen of hij mij niet terugwou. Natuurlijk heb ik dit niet gedaan, maar die ontmoeting heeft me precies terug bij af gezet op vlak van verwerken en doorgaan. Ik weet niet wat die jongen met me gedaan heeft, maar om een of andere reden, word ik helemaal zwak als ik hem zie en zou ik hem zelfs nu, na alles wat hij me aangedaan heeft, nog terug willen. Ik krijg hem niet uit mijn hoofd, maar wordt zo misselijk van de gedachte dat hij al vrolijk verder gaat met iemand anders!
We hebben het allemaal wel eens meegemaakt: Je ontmoet een man waar je helemaal into bent. Maar helaas kom je er vrij snel achter dat hij niet hetzelfde voelt voor jou. Je besluit om hem te laten gaan. Vervolgens komt hij weer terug op het moment dat jij eindelijk over hem heen bent. Hij kan je ergens niet laten gaan, terwijl hij geen relatie met je wil. En er is een reden waarom hij dat doet.
Ik ben nu 3 maanden met een vrouw aan het daten die ik erg leuk vind, en zij mij ook. Ze heeft een 10 jarige relatie achter de rug en is net 7 maanden single voordat ze mij ontmoette. We hadden laatst een gesprek waarin ze vertelde dat ze nog niet weet of ze zin heeft om emotioneel afhankelijk te zijn, en dus niet weet of ze een relatie wilt, omdat ze nu in haar single periode veel dingen over haar zelf aan het ontdekken is en daar stelt ze zeer op prijs. Logisch.

“Als blijkt dat er na een paar afspraakjes geen schot zit in de relatie of dat alle initiatieven van jou af moeten komen en hij doet verder weinig moeite? Vraag dan nog één keer op de man af hoe het er voor staat. Krijg je geen of geen duidelijk antwoord, zegt hij dat hij er nog niet aan toe is, te druk is of nog niet over zijn ex heen is. Dan weet je wel hoe laat het is en wat je moet doen…..Kappen en op zoek naar een nieuwe man die wel 100% voor je gaat.”
Hi Hoopvol, je reageert op zijn berichtjes, dat is het hele punt. De zakelijke sms'jes zou ik ook niet meer doen, want hij moet zelf over de brug komen met dat geld. Je moet doen zoals hij niet verwacht. Dus stuurt hij een sms met iets dat niet te maken heeft met jullie geldkwestie, reageer dan niet. Een absolute relatiepauze moet minimaal enkele maanden duren, maar als je elkaar nog spreekt of schrijft, in welke hoedanigheid ook, is er geen sprake van een pauze. En dus ook geen gemis. De 'pauze' zal in zo'n geval langer moeten zijn. Groetjes, A.
Hi Mark, ze staat achter haar keus 'want het voelt zo goed', zegt ze. Aan de andere kant moet ze huilen en is ze niet in staat je snel te zien. Het lijkt me dus dat de breuk helemaal niet goed voelt. Nog meer tegenstrijdigheden meldt ze wat betreft 'geen zin in seks' versus 'opgewonden raken als ze je ziet'. Zoals ik dit lees gaat het niet om de angst voor haar eigen stemming cq lichaamsreacties, maar de angst dat ze kennelijk met jou in bed belandt. En daar heeft ze duidelijk geen trek in. Voor wat betreft een komende ontmoeting moet je zoals ik eerder al zei aanbieden om vrienden te zijn. Dit haalt de druk van de ketel, en jij bewijst ermee dat je geen (bij)bedoelingen hebt. De kunst is dus om het los te laten, juist om haar hart - veel later pas - opnieuw te kunnen veroveren. Grt, A.
en been there done, that, ik weet hoe moeilijk het is, maar het zal elke dag wat beter gaan en wat zul je trots zijn op jezelf elke dag als je het gaat volhouden. Elkaar blijven zien op het werk lijkt mij ook moeilijk hoor. Maar wat zul jij je straks sterk en stoer voelen als zij eens achter jou aan gaat lopen ipv andersom. Of iemand anders… als zij het niet gaat doen, weet je ook genoeg, maar… hoe dan ook,
Veel mensen gaan zich na een verbroken relatie op zichzelf richten, maar dat betekent niet dat er geen hoop meer is. Zelfs als je ex dag en nacht aan je blijft denken is de kans groot dat ze dat niet laten zien of je ooit de waarheid vertellen. Heb je gemeenschappelijke vrienden, dan kun je bij deze nagaan of je ex nog aan jou denkt. Heeft je ex bijvoorbeeld recentelijk over je gepraat, of gevraagd hoe het met je gaat? Zelfs als ze nog zo hun best doen om een nieuw leven zonder jou te beginnen, dan moeten ze wel bovenmenselijk zijn om niet iets over jou los te laten in een gesprek.
Ik ging nog even door met mijn 'afstand en aardig doen toneelstukje'. Mijn ex was op een dag op ons werk vrolijk en zo ineens pats boem gooide ze mij voor de voeten dat mijn gedrag en afstandelijkheid haar dwars zat. Ze had er last van en dat wilde ze niet. Vervolgens en nu komt het mooie; ze verweet mij van het feit dat ik geen vriendschap wilde. Aangezien we gaan skieen met elkaar, wilde ze niet buiten de boot vallen tijdens ons tripje. Omdat ik haar 'links laat liggen' (wat ze zelf wilde, toch?)

Ik en mijn ex zijn inmiddels alweer 3 jaar uitelkaar. We hebben ondertussen ookal verschillende relaties gehad. Toch blijven we keer op keer contact met elkaar zoeken. Soms hij, soms ik. We gingen dan ook vreemd bij onze partners. We zeiden ook steeds tegen elkaar: we blijven altijd naar elkaar terug komen hé haha. Nou zo leuk is het niet.. Ik wil hem terug. Ik laat me steeds opnieuw verleiden door hem. Ik denk nog elke dag aan hem 3 jaar lang en ben ervan overtuigd dat hij de ware is. Niemand anders kan mij van andere gedachten brengen. Hij is alleen een super moeilijk persoon.. Zodra we elkaar weer gezien hebben, geknuffeld, gezoend soms seks. Dan zie ik gewoon dat ie gek op me is en dezelfde gevoelens heeft voor mij. Maar zodra ik weer weg ben doet ie super afstandelijk. En als ik over gevoelens begin dan zegt ie dat ie het helemaal niet heeft. Ik eindig weer met pijn in mijn hart en na een aantal maanden begint de cirkel weer opnieuw. Help asjeblieft.. Hij is zo moeilijk te peilen.. Kan iemand me helpen? Ik heb zoveel tips gevolgd en niets schijnt te helpen. :(
Voor mannen is het moeilijk om ‘gewoon vrienden’ met een vrouw te zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen die een platonische vriendschap met een vrouw hebben, zich vaak toch seksueel aangetrokken voelen tot haar. Vaak hebben ze ook het onterechte idee dat zij zich ook tot hem aangetrokken voelt. Ook vrouwen voelen zich vaak seksueel aangetrokken tot hun mannelijke vrienden. Vrouwen houden zich echter op de achtergrond als de betreffende vriend in een relatie zit. Mannen laten zich vaak niet afschrikken door het feit dat hun platonische vriendin een relatie heeft, maar zullen hun vriendin op een seksuele manier blijven zien.[5]
Ik en mijn ex zijn nu 2 weken uit elkaar na een relatie van 1 jaar omdat ik aan mezelf moest werken en meer zelfstandig moet worden. ze heeft ook even tijd nodig om te bedenken wat ze voelt zegt ze. Nu is het voor ons onmogelijk om elkaar niet te zien want we werken met elkaar en hebben de zelfde vrienden groep. Nu is mijn vraag wat kan ik nu het beste doen ik wil haar graag deze valentijn een bloemetje geven en zeggen dat ik echt spijt heb dat ik haar niet naar haar waarde heb behandeld wat ik soms ook niet deed omdat ik veel ste lax ben. En daar heb ik erg spijt van.

Ik heb onlangs een dame leren kennen en we hebben de lakens al gedeeld. We zijn wat gaan daten, alles liep lekker en in het begin was ze ook heel enthousiast met appen. Toen is ze ineens 180° gedraaid. We zijn wel nog iets gaan doen en hebben het er ook kort over gehad. Daarna aantal dagen geen mobiel contact mee gehad, maar een aantal dagen geleden stuurde ze zelf een appje. Heb zelf beetje een kort gereageerd en nu is het alweer een aantal dagen geleden dat ik haar gehoord heb. is het nu aan mij om iets van mij te laten horen of kan ik beter wachten?
Hi Kris, ja, er zit niets anders op. Het is onduidelijk waarom je ex nu niets meer van je wil weten. Als er wrijvingen zijn moet je daar over praten en zo kom je dan tot een oplossing, compromis of misschien wel een gezamenlijke conclusie om er mee te stoppen. Jouw ex heeft je wat dat betreft geen gelegenheid gegeven om uit te leggen hoe jij er tegenover staat, laat staan om je gedrag bij te stellen. Opeens was het afgelopen. Het beste is dat je je erbij neerlegt, en haar zegt of schrijft dat je na verloop van tijd nog eens contact wil opnemen. Zo heeft ze de kans en tijd om erover na te denken en je te missen, en weet ze tegelijkertijd waar ze aan toe is. Neemt ze in de tussentijd met jou contact op, ga er dan op in maar dan zo vriendschappelijk mogelijk, dus niet met de intentie om weer een relatie te starten. Sterkte, A.
Nu heb ik sinds 5 juli de deur dicht gegooid en hebben we totaal geen contact meer. Op het werk heb ik een lange tijd enorm afstandelijk en zakelijk gedaan. Totaal niet naar haar privé gevraagd. Ik zie dat mijn ex het er moeilijk mee heeft! Ze is als ik er ben matjes, stil, af en toe nerveus, chagrijnig en niet hilarisch vrolijk zoals ze met mij altijd was. Ze komt boos over en soms reageert ze ook prikkelbaar naar mij…
Een partner vinden is lastig, maar een partner bij je houden is nog veel moeilijker. Het zijn allebei belangrijke stappen op weg naar het huwelijk. Er zijn vrouwen zat die een man vinden die zich voor altijd aan hen wil binden. Wat is hun geheim? Dit is geen alomvattende handleiding, maar de volgende tips kunnen je misschien op weg helpen naar een diepere relatie.
Zoals besproken in tip 6, is het belangrijk te onthouden dat je hem nooit de schuld moet geven van de break-up. Ik snap dat dit ten dele wel het geval zou kunnen zijn maar het heeft geen enkele zin om dit te blijven benadrukken. Hij zal zich er alleen maar slechter door voelen en niet meer bij je terug willen. Wees bereid je eigen fouten toe te geven en ze vooral te verbeteren.
vandaag ging ik eerst met hem praten en toen zakte ik weg tegen hem aan maar hij vond het helemaal niet erg en werd ook niet boos. daarna ging hij op de trap zitten en toen ging ik er voor zitten op men knieen en ging daarbij op zijn benen leunen en tot mijn schrik werd ie weer niet boos hij moest best vaak lachen en ging me zelfs even klieren. zou dit iets betekenen?? ik heb hem nog niet gevraagd of ie me terug wil en wat de reden is waarom die het uit heeft gemaakt. maar dat ga ik hem binnen kort vragen alleen dat moet face to face en ik klap heel snel dicht en ik vind het heel lastig om zo met hem te praten.
×