Tot mijn grote geluk vond ik een nieuwe baan, na 6 jaar zoeken. Ik was opgelucht en blij en zag onze relatie ook weer bloeien. Echter tot mijn grote verbazing en veelste veel drank ben ik vreemdgegaan. Ik heb dit gelijk bekend. Ze was ondersteboven van mijn daad. Ze heeft wat spullen gepakt en is het huis uitgegaan. Ik heb haar zoveel mogelijk met rust gelaten.
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012
Hi Leo, ja dat is geen beste zet geweest. Ten eerste is het niet waar, ten tweede bereik je er helemaal niets mee behalve nog meer schade. Je moet jezelf dus afvragen waarom je dit zei: wilde je aandacht, wilde je haar schokken, wilde je een reactie uitlokken? Meestal zijn het dat soort dingen. Een wanhoopspoging, maar dan wel de verkeerde. Wat gebeurd is, is nu gebeurd en dit rechtzetten zou je ex nog meer bevestiging geven dat ze je vooral niet terug moet willen. Wel kun je haar na verloop van tijd (na een paar maanden) eens schrijven. Meld dan dat je nieuwe relatie al gauw stuk liep, omdat je je oude liefde maar niet kunt vergeten. Het is wel gewaagd, maar de moeite waard omdat je toch al niet veel meer te verliezen hebt. Misschien smelt ze dan een beetje en kun je haar losweken van die ander. Let wel, zodra er een ander in het spel is, zijn pogingen om de ex terug te krijgen weinig succesvol. Je kansen zijn vergroot als ze 'vrij' is en jou mist. Vooralsnog vult die ander de leegte in… :(. Sterkte, A.
Dat heb ik dan gedaan, maar ik liep wel verdrietig maar mijn schoonzus, ik had haar een sms gestuurd. Wat ik niet wist, redelijk erg denk ik, maar mijn ex stuurde zondag nacht 23.46 uur een sms: je wist toch, gewoon vrienden. En dan donderdag verwijdert ze mijn Facebook maar niet geblokkeerd en al onze foto’s weg en iedereen van mijn familie ook verwijderd. Waar mijn andere schoonzus ook achter mijn rug een erge sms stuurde, maar ik heb dan naar mijn ex en sms gestuurd dat ik me schaam en dat ik spijt heb van wat mijn schoonzuster gestuurd heeft. En dat ik blij ben met haar nieuwe relatie.
Vandaag hebben we elkaar praktisch gezien misschien minder hard nodig, maar toch hebben we van nature nog steeds de neiging om elkaar op te zoeken, of om bij een groep te willen horen. Hoe sterker dat gevoel van verbondenheid, hoe meer je iemand mist. Bovendien: als je continu aan de ander denkt, is de kans kleiner dat je wegloopt of vreemd gaat, zo vermoeden psychologen.
Hi Leo, pak die spullen aan en laat je van je beste kant zien. Zorg er dus voor dat je huis en je uiterlijk er fantastisch uitzien en praat met geen woord over relaties of over wat er fout ging. Komen er verwijten, laat je dan niet verleiden om er op in te gaan, maar zwijg. Je vertelt verder niet precies wat er in de relatie allemaal mis is gegaan, waardoor het moeilijk voor me is om haar gedachtegang te begrijpen. Kennelijk geeft ze wel veel om je en zo'n gevoel is niet zomaar voorbij, dat bewijzen de tranen en de innige zoenen maar al te goed: 'Lips that taste of tears they say, are the best for kissing'. Ik hoop dat ze gauw gaat beseffen wat ze heeft weggedaan. Zo niet, dan rest je niets anders dan haar straks lange tijd niet te spreken of te zien :(. Sterkte, A.
Nu vraagt u zich natuurlijk af….waar komt dit controlerende, wantrouwige, jaloerse gedrag bij mijn ex vandaan? Wel, ik heb hier zelf ook even over nagedacht. Ik heb er een paar redenen voor kunnen bedenken. 1) Haar toenmalige vriend heeft haar flink bedonderd door achter haar rug om met andere vrouwen te daten etc. 2) Ik vermoed (maar wellicht dat u daar meer duidelijkheid over kunt geven) dat dit ook gewoon vervelende karaktereigenschappen van haar zijn? 3) Ik heb ook niet altijd even goed gehandeld. Laat ik voorop stellen dat ik een goudeerlijk, lief en betrouwbaar persoon ben. Echter doordat mijn ex altijd zo achterdochtig was, heb ik (in het belang van onze relatie) niet verteld dat ik een project (werk) leidde met andere vrouwen. Puur om haar niet ongerust te maken! Later kwam mijn ex er toch achter (via mail correspondentie) dat er andere vrouwen in het spel waren, en toen was het kwaad natuurlijk geschiedt. Zo zijn er wel meer van dit soort kleine dingetjes gebeurd, die het vertrouwen in de relatie geen goed hebben gedaan.

Het is ook zo parodoxaal...aan de ene kant komen er mensenrechten...en aan de andere kan ontnemen ze die weer.. De grensen zijn open...maar ook weer dicht....er is vrijheid van partnerkeuze...kijk maar naar alle campangnes die er rond de zomervakanties zijn tegen het uithuwelijke van meisjes ...en aan de andere kant mag je die vrijheid niet gebruiken.
Het ging de laatste 4-5 maanden wat minder. De communicatie liep stroef als er een probleem was (ze deed dit altijd via sms en hoe vaak ik het ook zei dat dat niet werkt bleef ze dit doen). Als we dan toch in het echt spraken had dit geen effect en was het uitstellen voor een week of 3. Dit omdat we te diep op dat ene probleem zaten en er geen uitweg in zagen ( een overzicht was nodig). Uiteindelijk omdat ze dan dacht dat ze niet met mij kon praten (zeker wel) begon ze meer tegen haar vriendinnen te zeggen. Hierdoor kregen haar vriendinnen het idee dat we misschien niet bij elkaar passen en te verschillend zijn. (dat sommige verschillen te belangrijk zijn).

Anderhalf jaar geleden leer ik een man kennen via een gemeenschappelijke kennis. Ikzelf ben 32, hij bijna 40. De situatie is ook als volgt: hij heeft samen een vennootschap in de mode samen met zijn ex waarmee hij bijna 8 jaar is samen geweest. Zij heeft hem blijkbaar bedrogen, hij heeft daar even van afgezien maar het moment dat ik hem leerde kennen waren ze al bijna meer dan een jaar uit elkaar. Ik dacht, geen probleem is meer dan voldoende. Hij is ook joods en ik ben niet gelovig. Zijn ex is ook joods.
In het begin praat je over dezelfde interesses, leuke plaatsen die je bezocht hebt, je passies, je ambities en dingen die je graag nog wil doen in het leven. Als hij denkt aan een gezin en daarover begint, dan mag je daar natuurlijk op ingaan, maar wees niet te gretig. Je wil een man niet afschrikken dus begin maar liever niet uit jezelf over een van deze onderwerpen.
Mannen zijn jagers en genieten van de jacht. Als een man jou aanspreekt in de kroeg dan ben je dus eigenlijk al voor 50% binnen. Hij zou je namelijk nooit aanspreken als hij je niet aantrekkelijk vond. Wees je daar altijd van bewust! Denk dus nooit: ‘Ah vindt ie me wel leuk?’, want als hij de hele avond met je praat en aan het eind je nummer vraagt, dan laat ie echt nog wel van zich horen.
Omdat ik inmiddels voor mezelf heb gekozen merk ik dat t ook zn goede kanten heeft. Al voelt t toch alsof ik bij haar gefaald heb. In één klap alles verpest, Ik heb wel geleerd. Kan er verder niets meer aan doen. Zou zo graag een gesprek willen, het artikel klopt. Mn hart vraagt nog steeds om een soort van verzoening. Ik zou graag willen praten en zij misschien helemaal niet.Denk wel dat haar vertrouwen vreselijk weg is. Mss is dat gezakt in de tijd of niet en misschien herinnert ze zich alleen slechte zaken. In elk geval is ze ook koppig en een controle freak, maar wel een leuke. Een beslissing maken vind ze dan lastig, en ze kan enorm twijfelen en geen actie ondernemen en afwachten. Eindeloos afwachten. Daarom hakte haar moeder destijds denk ik ook de knoop door (ja, ze is 31) De eerste keer dat ze twijfelde had ik toch echt aangedrongen op een gesprek, ze kwam terug, Dat deed ik deze keer niet. Zij ook niet.

Ze gaf aan dat ze spullen van me had en dat wilde langsbrengen, maar tot op heden is ze niet meer langs geweest. Vanuit een opwelling heb ik haar toen een email gestuurd (omdat ik niets meer van haar hoorde) waarin ik aangaf dat het beter is dat we voor nu geen contact meer moeten hebben en dat ze maar zelf moet uitmaken of ze mijn spullen ging weggooien of bewaarde, omdat ik me niet kan focussen op de nieuwe weg die ik ingeslagen ben. Nu heb ik in de mail ook aangegeven dat ik iemand heb leren kennen waarmee ik aan het daten ben (wat helemaal niet waar is). Toen kreeg ik weer een reactie van haar en wist ik effe niet meer wat ik moest doen. Ik heb toen besloten om haar te bellen en toen heb ik met haar een uur lang gesproken en ze gaf aan dat het haar enorm pijn deed om te weten dat ik iemand anders heb leren kennen omdat nu iemand anders de persoon heeft die ze altijd wilde hebben, wat ik eigenlijk niet snap omdat ze nu al een tijd een nieuwe vriend heeft. Ze gaf ook aan dat alles wat er vanaf het begin tussen ons is gebeurd dat ze dat nooit heeft kunnen loslaten, vergeten en vergeven en dat ze daar ook met haar nieuwe vriend over praat. Maar goed ze had mijn spullen nog bewaard zodat ze dat terug kon geven op het moment dat ik daar klaar voor was. Alsnog samen besloten dat ze dan binnenkort de spullen komt brengen maar tot op heden nog steeds niets van haar gehoord…


Nu wil hij geen contact meer, leest sms'jes en mails van mij niet, beantwoord niks, en had mijn laatste spullen in de schuur gezet. Afgelopen dinsdag heeft hij wel nog afscheid s'avonds laat genomen toen ik al vertrokken was. Ik heb alle fouten gemaakt en hem nog geen seconde met rust gelaten. Zijn laatste reactie was, al wordt het niks met ex tussen ons in elk geval nooit meer. Dat is mij nu wel duidelijk. Met zijn ex heb ik in een boze bui afgelopen dinsdag ook contact gehad. Zij zegt hij komt wel bij je terug tegen mij heeft hij dit ook zo vaak gezegd… Komt hij terug? De overige keren had hij nu allang weer contact opgenomen! Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 29-08-2012
Later die zelfde avond vroeg ik hem om een knuffel, hij zei meteen dat ik er niets achter moest zoeken (een x eerder vroeg hij midden in een discotheek vol mensen of ik een knuffel wilde, dat vond ik een beetje gek). Tijdens die knuffel hield hij me vet stevig vast en aaide hij over mijn rug en mijn hoofd, niet echt een knuffel die je zou verwachten van iemand die het uit heeft gemaakt.
Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
sinds januari met een chick gaan daten klikte super goed waren veel bij elkaar ik kwam bij haar ouders thuis maar nadat ik haar vraagde voor iets meer zei ze eerst nee omdat ze nog niet verliefd was.. ik pushte daarna teveel en wilde te graag toen 3 maanden niks meer gedaan, maar konden elkaar niet loslaten en ze vind me wel echt heel leuk heeft ze ook tegen iemand gezegd die ik ken ze vond ook kut dat ik een keer had gezegd dat ik geen contact meer wilde nu afgelopen week alweer 2x samen geslapen en vonden het allebei leuk. ik weet dat ze toen wij gingen daten echt net uit een nare relatie kwam die ook niet leuk eindigde.. wat moet ik nu doen.. want ze wil dus wel blijven afspreken en leuke dingen doen en heb ook al aardig wat vriendinnen van der ontmoet en kom thuis bij haar over de vloer..
Hoe ik haar inschat is dat ze heel snel werd meegesleurd in dat leven daar. En dat de relatie haar in de weg zat om vol daar aan het leven mee te doen (ook zelf willen ontdekken etc en meedoen net als haar medestudenten). Ik denk daarom dat ze zelf ook nog niet echt weet wat ze doet en wil etc. Ze geeft zelf ook aan dat ze ook maar wat doet. En ook met recente gesprek tussen ons dat ze het ook niet weet wat ze wil met der leven. Ze wil wel graag afspreken en alles delen met mij als vertrouwd persoon, maar ze weet dat ze de keuze heeft gemaakt dat het uit is en dat de relatie nooit zal werken wanneer ze daar zit (ik denk vanwege dat ik op der huid zat terwijl ze ‘los’ wilde zonder rekening met iemand te houden: Mede misschien ook daarom dat ik haar met de afspraak wilde laten zien dat ik dat in zag en dat het wel had gekund om relatie te hebben wanneer ze daar zat. Der hersenen zeggen nu nee kan niet, maar misschien zegt haar gevoel dan ooit van had wel gekund).
Ik verdrietig weer terug ook wel weer een beetje boos. Wat bleek ik was zwanger van hem!!!! ik wou het eerst niet aan hem vertellen. toch gedaan hij is tenslotte de vader. hij was blij. ik had gemengde gevoelens. We besloten het kindje te houden en samen vechten voor de relatie en ons wondertje. Het ging eigelijk best goed. Tot het moment kwam dat we een groter huis aangeboden kregen. Ik was net bevallen en hij was de hele dag aan het klussen. wat bij mij heel erg ging irriteren ik was tenslotte herstellende van een best heftige bevalling. hij kwam thuis om te eten en te slapen dus veel ruzie. eenmaal in het nieuwe huis leek alles op zn plek te vallen. Helaas was dat niet zo van zijn kant. Hij zei me dat hij al 6 maanden niks meer voor me voelde maar wel veel van mij houd. Het is nu 2 maandjes uit. ik woon met de kleine bij mijn ouder en de kleine gaat ong. 2 dagen per week naar mn ex. Als ik de kleine breng is het altijd zo gezellig en zegt hij vaak tegen me dat hij van me houd. Hij wilt ook sex met mij. Mijn gevoelens lopen zo door elkaar heen! ik wil hem zoo graag terug.
Hij is weleens wijs bij zijn vader gaan slapen omdat ik weer onredelijk was en hem de tent uit wilde lokken. Daarna zat ik dan vol zelfmedelijden omdat ik alleen was en voelde me rot en dom. Het liep al tijden niet goed, maar toch zijn we samen op vakantie gegaan en hebben prachtige momenten beleefd. Jammer genoeg vond ik het nodig om soms zeer onredelijk te doen. En vlak na onze terugkomst heeft hij dus zijn spullen gepakt. We hebben toen wel een heel goed gesprek gehad, en hij gaf aan dat hij alles super vindt aan me, maar dat mijn gedrag van ruzies en het niet hebben van een sociaal leven gewoon niet meer kan.
Ik ben helemaal niet iemand die me levensverhaal op internet gooit, maar ik ben nu wel aardig ten einde raad. Nu een jaar geleden heb ik mijn ex leren kennen, de vonk sloeg direct over, alleen zat ik nog in een relatie en hij ook. Beide hebben we dit stop gezet en zijn met elkaar door gegaan, na een maand woonde ik al bij hem in. Ik heb hier werk gezocht en gevonden (hij woont in Almelo, ik woonde in Friesland) alleen in deze tijd heb je de banen niet voor het uitkiezen, en kwam ik terecht in de schoonmaak, 5 dagen pw van 17:00 tot 20:00. Ik heb altijd gewerkt als receptioniste dus dit was een hele verandering. Ook kwam mijn vriend ongeveer om 16:00 thuis, hadden we een (meestal nog niet eens) uurtje samen en dan moest ik aan het werk, rest vd dag verveelde ik me, een compleet nieuwe stad waar ik niemand kende. Al vrij snel volgden er irritaties, om t feit dat ik niet op me plek was, me familie/vrienden miste, en financieel hadden we het niet erg breed, konden dus ook nooit echt dr op uit een weekendje ofzo. Na 6 maanden ben ik met ruzie terug naar Friesland gegaan met me spullen. Toch bleek er nog wel een hele duidelijke klik te zijn, en bleven we wel bij elkaar. Maar het werd dus wel een lange afstand relatie. Er is toen, bij mij om nog steeds onverklaarbare reden veel onzekerheid gekomen, het idee dat hij niet genoeg van me hield, al zei die dat honderd keer en liet hij dat ook wel voelen (achteraf zie ik het wel dus…) ik claimde hem, legde op alle slakken zout en was zo jaloers als wat. Om gek van te worden. En dit werd hij dus ook. Op een gegeven moment kwam ter sprake om hier in Friesland te gaan samenwonen, maar ik geloofde niet dat hij dat wou. (vraag niet waarom niet.) en bij alles wat hij zei dacht ik dat hij een excuus zocht om maar niet te hoeven samen wonen met me. En toen hij uiteindelijk besloot om (nog) niet te gaan samenwonen met me, was het ZIE JE WEL! terwijl hier had ik hem naar toe gedreven. We hebben toen een time out genomen, heb 3 weken niks gehoord en hem niet gezien, en hij was niet te bereiken. Toen we weer in contact kwamen en hij een weekendje bij me was, was het hele time out van de baan en waren we weer een setje, ik had beloofd dat ik niet meer zou claimen en zo onzeker zou zijn. Dit ging een week goed… Ik ben een lang weekend in Almelo bij hem geweest, wat over het algemeen heel fijn was. Toen ik woensdag weer terug ging naar huis had ik voor hem een briefje op bed gelegd waarbij ik hem bedankte voor het fijne weekend en dr in zette van hem te houden. Hier kreeg ik geen reactie op en het was compleet mis bij mij, zie je wel dat hij niet van me houd. Toen hij sorry schat zei, was het nog niet goed, want er was niks gezegd over dat hij het briefje lief vond ' zucht' Al met al is dit uitgelopen op ruzie, en heb ik het 'uitgemaakt' zowel via whatsapp als sms. (laf he) toen heb ik niks meer van hem gehoord. en stonden een paar dagen dr na mijn inboedel tegen me huisje aan vanuit Almelo. Ik was kapot. Maar er was nog steeds geen contact te krijgen, ik smste hem vaak, net als bellen. Geen reactie, tot ik een whatsappje stuurde over een vraag van mn computer. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft me toen gebeld, hebben samen via telefoon me computer gemaakt. Verder niet veel over ons gehad en ik was vrij neutraal (niet van binnen hoor) de volgende dag vroeg ik via whats app of hij nog toekomst zag, hij zei dat ik niet goed aan de telefoon had geluisterd waarin hij zei dat ik eerst moet veranderen en het zo niet trekt. Maar nee ik zag alleen het negatieve en vroeg of hij nog vrienden wou blijven dan, sindsdien ben ik geblockt op whatsapp. dat is nu 4 weken terug. Ik wou duidelijk weer te snel en heb (wederom) niet naar hem geluisterd/geloofde hem niet. Ik heb geprobeerd hem met rust te laten, wat niet zo goed ging. Maar het waren geen kwade smsjes, alleen lieve dat ik hem miste etc. waar ik geen reactie op kreeg. Later heeft me vriendin contact met hem gehad via whatsapp. Waarin die aangaf nog van me te houden maar blij is dat hij niet meer zo'n stresskonijn om zich heen heeft. Dat ik eerst moest veranderen. En toen me vriendin vroeg of hij nog toekomst zag zei die dat hangt van mij af (mij als in de zin van ik;)) Maar dat hij nu eerst even rust wou Dit deed me goed. Het was nog niet helemaal gesloten boek. Ik heb hem redelijk met rust gelaten omdat ik wist dattie dat wou. Tot het weekend, er was weer een probleem met me computer, ik sms hem. geen reactie. en dat schoot verkeerd. Heb hem uitgemaakt voor leugenaar dat hij niet van me houd en dat hij een ander heeft (al heeftie tegen me vriendin gezegd van niet) En toen kon hij wel reageren! Hij was blij dat ik hem liet beseffen waarom hij me terug naar Friesland heeft gestuurd. En dat hij zn eigen leven weer gaat opstarten, maar wel zonder mij. Toen ik hem terug smste offie dan helemaal niks meer voor mij voelt, me niet heeft gemist en alle toekomstdromen heeft laten varen die we samen hadden. kreeg ik een sms terug dat hij dat niet zegt, maar dat ik direct weer op de kast zit als hij niet direct reageert, dat ik dus na een maand nog geen steek ben veranderd. En dat hij nu helemaal met rust gelaten wil worden door me, niks meer met me te maken wil hebben. AUW! Ik weet donders goed dat ik aan mezelf moet werken, want ik maak hem ook knettere gek met me (onnodige) onzekerheid claimende jaloezie. En afstand is nu ook niet verkeerd. Maar. Help. Wat moet ik nu? Wat moet ik nu denken? En dit hele verhaal is nog maar een heel kort deel van hoe ik reageer op dingen. Ik ben niet makkelijk. Maar daar ga ik aan werken, maar wil hem niet kwijt. Reactie infoteur, 14-11-2012
Hi David, je stelt een boel vragen waar steeds hetzelfde antwoord voor geldt: je ex was veel te jong om zich definitief aan jou te binden. 'Gevoel weg' is een onvolwassen uiting van iemand die duidelijk niet begrijpt dat verliefdheid altijd kortdurend is en overgaat in iets diepers. Bij haar is dat - als we haar moeten geloven - nooit gebeurd, en helaas moet je dan ook de conclusie trekken dat ze dat ook niet wilde laten gebeuren. Geen liefde, want dat zou vastigheid betekenen, en daar had ze vanaf het begin al geen zin in. Verliefdheid heeft haar geleid tot een relatie met jou, maar waar jij qua leeftijd al veel verder bent, moest zij alles nog ontdekken terwijl haar vrijheidsdrang zelfs nog moest beginnen. En dat vertaalde zich terug in haar omgang met vriendinnen, vakanties met anderen, constant online, jou zelfs niet missen en de melding dat ze geen gevoel meer voor je heeft. Kortom, ze heeft alles uit de kast getrokken om de relatie te breken. En het is haar gelukt, hoe onbewust het misschien ook ging. Het leeftijdsverschil heeft jullie de das omgedaan, en ik denk niet dat er op korte termijn herstel in zit. Dit meisje wil zich niet binden omdat ze 'nog van het leven wil genieten', alsof binding betekent dat het Grote Genieten voorbij is. Jammer, maar je kunt dit verder niet forceren. Jullie relatie kwam te vroeg en nu is het te laat. Hoe ironisch! Wel kun je na een hoop maanden nog eens contact opnemen om te vragen hoe het gaat. Vrouwen kunnen dit best waarderen, en je opent dan in elk geval de weg naar een mogelijke verzoening op heel lange termijn. Want eerst moet je ex door die - tamelijk puberale - fase heen voordat ze zich durft te settelen. Wil je haar per se terug, dan is dit helaas de enige manier, maar als ik jou was zou ik niet al te veel hopen. Sterkte, A.

Hi Hoopvol, zoals ik al een beetje voorspelde regeert hij nu over het contact. Dat is niet zo gunstig omdat dit jou veel te afhankelijk maakt van wat hij nu eigenlijk wil. Je had de boot dus moeten afhouden. Nu dit niet gebeurd is en je elkaar echt uren hebt gesproken weet je nog steeds niet waar je aan toe bent. Hij spreekt dan wel niet zo lovend over zijn vriendin, maar dat betekent niet dat hij haar niet achter de hand zou houden. Zolang daar geen duidelijkheid over is, zou ik me niet laten meeslepen. Dat ie zich verslapen had is waardeloos. Een grote blunder. Maar erger is dat hij na een leuke dag met jou nog de behoefte voelde om met vrienden uit te gaan. Een heel slecht signaal dat aangeeft dat hij niet bepaald 'vol' van jou is. Wil je hem blijven ontmoeten, dan moet je niet stiekem hopen op een relatie, maar eerst eens inzetten op vriendschap. Zo kun je testen of hij voldoende van jouw aanwezigheid geniet, of dat hij misschien toch andere motieven heeft. Groetjes, A.
Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.

3 maand en 7 dagen geleden heeft men vriendin het uitgemaakt met met omdat ze geen vertrouwen in me had na wat ik had gedaan. Ik heb verzwegen dat ik weer contact had met een vriendin van me die ze niet moest hebben tot ze men gsm had en de berichten las. Ze kon er niet mee leven en ze veranderde helemaal. Ik kreeg geen smsen meer, als ik bij haar was kreeg ik geen kus of knuffel of ze zei bijna niets. Ze heeft nu al 1 maand iemand anders en dat breekt mijn hart want ik wil haar zo graag terug maar weet niet hoe ik eraan moet beginnen. We smsen en we spreken nog af enzo maar als we dan afspreken is haar vriend er ook bij en zitten ze kleffig te doen met elkaar en dan heb ik meteen zin om weg te gaan. Help mij alsjeblieft 😭
Denk niet dat mannen compleet gevoelloos zijn. Denk maar aan Tony Soprano: hij ziet er uit als een stoere kerel, maar van binnen is hij eigenlijk een lieve knuffelbeer. Vrouwen zijn meestal opener met hun gevoelens en ze praten er graag over, maar dat betekent niet automatisch dat mannen niet gevoelig kunnen zijn, niet emotioneel geraakt kunnen worden en geen sympathie of empathie kunnen tonen. Mannen zijn inderdaad wat terughoudender met hun emoties, maar dat betekent niet dat hun gevoelens minder aanwezig zijn dan die van jou.
ik had het erover met vriendin van mijn ex zijn broer (beetje moeilijk, ik weet het), ze zei dat hun ook wel eens uit elkaar waren gegaan, maar als ze een keer met hem ging praten dan wisten ze dat ze beide dom waren en ze nog van elkaar hielden. mijn mijn ex is niet heel erg als zijn broer, maar ik had een plan bedacht dat als het deze week niet goed komt of nog niet hebben gepraat. dan ga ik zaterdag naar hem toe met koekjes die ik ook voor hem had gebakken toen we 6 maanden samen waren.
Zaterdagavond kreeg ik toch een whatsapje van hem, maar dat was eigenlijk voor zijn vader bedoeld. En geloof dat ook, maar nu moest hij wel vragen hoe het met mij ging. We hebben toen ook nog telefonisch contact gehad, maar ik zag de bui al hangen. Ik heb die nacht bijna niet geslapen en de volgende ochtend ben ik toch maar naar huis gegaan. Ik kon niet wachten tot maandag.

Hi Sonja, stop met de analyses! Je ex is niet te peilen, wat voor een groot deel komt omdat ze rammelt van de persoonlijke problemen die niets met jou te maken hebben. Ditzelfde zorgt er ook voor dat ze niet bij machte is een relatie te beginnen en/of te handhaven. Je zult dit dan ook terugzien als ze toch een volgende relatie aangaat. Bij voorbaat is het al broos! Maar dat zijn jouw zorgen niet. Het zou goed voor je zijn als jullie niet meer met elkaar hoeven werken, en die prive-uitstapjes zijn wat mij betreft uit den boze. Je ex meent jou allang te 'hebben', dwz ze weet dat ze op elk gewenst moment bij jou kan aankloppen omdat je toch wel klaar staat. Precies daar zit de sleutel die jij per heden kunt omdraaien. Tot later! A.

Hi Evy, hij heeft de mogelijkheid om je te missen al verminderd door met een ander aan de haal te gaan. Verder denk ik niet dat deze man ooit van je gehouden heeft. 'Intieme en romantische momenten' hoeven helaas niet op liefde te duiden. Belangrijker nog is dat zijn zogenaamde liefde wel heel drastisch omsloeg naar het omgekeerde. Zoiets klopt nooit. Het laatste is nu dat hij je een aantal kwetsende opmerkingen naar het hoofd slingerde. En daar mag je het mee doen. Kortom, geen man die je terug zou moeten willen. Kijk op dat cruiseschip eens goed om je heen. Beter een kapitein of matroos dan een vent die jou notabene op bed meedeelt dat hij van je af wil! Sterkte, A.
Het wachten op zichzelf kan heel zwaar zijn. Door een datum te prikken (hoef je niet te delen met haar) creëer je zekerheid. En dan kun je verder met je leven, hoe dan ook. En daar hoort helaas ook verdriet bij. Het is niet anders, het is het totaalpakket van relatie, huwelijk. liefde, het leven. (En daarin ben je dus niet alleen, dat geldt voor ons allemaal.)
Hoewel ik dacht dat ik alles behoorlijk op de rit had en heel stabiel was en dacht te weten wat ik wilde en niet wilde, kwam ik er toch achter dat ik de verkeerde types aantrok. Ik ging toch weer kijken op een datingsite, meer voor tijdsverdrijf dan om serieus te daten. Echter.. Een man sprak me enorm aan. Ik kwam vervolgens in het ziekenhuis terecht en afspreken werd een beetje lastig. Hij bleef echter lief en geduldig berichtjes sturen. Uiteindelijk belden we een maand nadat we elkaar online leerden kennen, dat werd erna een keertje skypen, maar ik probeerde hem op afstand te houden. Hij liet echter zien dat hij anders is dan andere mannen.. En zo kwam het tot een afspraakje. En dan volgt die doodonzekere periode.. Is dit echt? Is dit te mooi om waar te zijn? Maar hij gaf onbewust bevestiging dat hij echt serieus was en me serieus en oprecht leuk vindt.
Met dit verhaal wil ik zeggen: achter je ex aangaan en "vechten" voor je ex zou ik niet doen als je ex laat merken dat je niks voor hem of haar bent (als je je ex een tweede kans hebt gegeven en hij/zij heeft deze verneukt dan moet je echt helemaal stoppen met moeite doen! Want je leest toch ook niet keer op keer hetzelfde boek met een slecht eind als je dat weet?) Ik ben er zelf achtergekomen dat ik niks voor mijn ex beteken omdat ik dit heb gevraagd aan hem (terwijl ik altijd dacht van wel) dus voor iedereen. Ik weet dat het heel moeilijk is om je ex te laten gaan en dat je heel erg veel verdriet hebt hierdoor maar laat juist zien dat je veel zelfvertrouwen hebt en laat je niet kleineren door je ex! Dat is juist wat je ex wil. Gewoon schijt hebben aan je ex, je moet proberen gelukkig te zijn zonder! Je kan jezelf veranderen voor iemand anders maar waarom zou je dat doen? Als iemand echt om je geeft dan accepteert diegene jou om hoe je bent, probeer niet iemand anders te zijn dan wie je echt bent want je kan niet je hele leven lang een masker dragen. In je leven zal je ooit iemand ontmoeten die zo blij is dat je op deze wereld bestaat. Ik hoop echt dat jullie allemaal over jullie liefdesverdriet heen komen! Ik heb het zelf ook maar ik probeer te denken aan alle dingen die me ex me heeft geflikt en geloof mij maar dat helpt heel erg om niet meer verliefd op je ex te zijn! En mijn laatste tip is: ga veel afspreken met je vrienden, afleiding is heel fijn! Reactie infoteur, 07-02-2016
Mijn ex M. heeft het 3 weken geleden uitgemaakt. Ongeveer een half jaar geleden leerde ik(35) mijn ex M.(38) kennen via een datingsite. Na een aantal weken chatcontact te hebben gehad kwamen we op onze eerste date aan en was er de klik. Mijn ex en ik zaten op het moment dat we elkaar leerde kennen allebei in een rotsituatie… Hij kwam uit een lange relatie van 9 jaar waarin hij door zijn ex met wie hij een zoon (4) heeft intens is gekwetst uiteindelijk weer bij zijn moeder moest gaan wonen totdat hun huis verkocht zou zijn. Ik zat midden in de naweeën van mijn relatiebreuk 2 jaar geleden d.m.v rechtszaak voor omgangsregeling van mijn dochter (3) en ex. Al met al dus geen geweldige situatie voor ons allebei, maar we hadden veel steun bij elkaar en we hadden het leuk en fijn samen ondanks dat we toch veel verschillen van elkaar (dachten we)… Deden veel leuke dingen samen en met de kids. Doordat mijn ex (M.) bij zijn moeder woonde (die ik nooit ontmoet heb) kwam hij elk weekend naar mij toe om bij me te zijn en doordeweeks hadden we elke dag contact via msn of whatsapp. Doordat de omgang met mijn dochter en haar vader moeizaam verliep waren er tussen mijn huidige ex en mij wat irritaties, maar we wilden elkaar niet kwijt… Hij zei altijd "ik wil jou niet kwijtraken door je ex!" We hadden door onze problemen een band met elkaar opgebouwd en ondanks de problemen van ons konden we toch genieten van elkaar. Op een gegeven moment begon ik te merken dat mijn ex zich anders begon te gedragen als we niet bij elkaar waren en contact hadden via whatsapp. In het weekend was hij gezellig en lief en merkte ik aan hem dat hij het heerlijk vond om bij me te zijn, maar zodra het weekend voorbij was ontstond er een bepaalde afstand en deed hij bot. Hij vertelde mij dat hij dat niet alleen tegen mij deed, maar dat hij zo is ook naar andere toe. Vaak vroeg hij ook aan mij wat ik nou van hem vond of zei hij dat hij een "raar" ventje was.
Heb het laten rusten, ook voor mezelf, en na een paar weken gevraagd of we op een vriendschappelijke en volwassen manier terug contact kunnen hebben en dat er veel veranderingen en positieve dingen in mijn leven zijn, dat we het verleden daar moesten laten waar het hoort, dat ik niet meer boos ben en dat mijn ogen zijn open gegaan. Vroeg hoe het was met haar en haar nieuw gezin en met de kleinste. Ik wou natuurlijk weten of ze nog met die andere man was of niet maar heb daar niet direct antwoord op gehad, ofwel wil ik dat niet inzien.
Op een avond kwam hij naar me toe en zei hij dat hij niet goed meer wist wat hij voor me voelde.. Hij was bezorgd en had het gevoel Zoveel voor mij te moeten zorgen dat zijn eigen dingen erbij in schoten.. Dat vond ik heel erg.. Hij zei toen dat hij even afstand wilde en tijd voor zichZelf.. We hebben toen twee weken weinig contact gehad en elkaar 1 keer in de week gezien.. Voor mij werkte dit niet, en zou dit ook niets veranderen aan onze relatie.. (we waren het er allebei mee eens dat er wat moest veranderen) we hebben toen goed met elkaar gepraat en voor onszelf duidelijk gemaakt wat we wilden veranderen.. Hij wilde wat minder bezorgd zijn en zich minder met mij bemoeien en ik wilde mijn problemen niet meteen bij hem neerleggen.. Voor mijn gevoel was dit een verhelderend gesprek dat zorgde voor contact herstel..
Mijn ex M. heeft het 3 weken geleden uitgemaakt. Ongeveer een half jaar geleden leerde ik(35) mijn ex M.(38) kennen via een datingsite. Na een aantal weken chatcontact te hebben gehad kwamen we op onze eerste date aan en was er de klik. Mijn ex en ik zaten op het moment dat we elkaar leerde kennen allebei in een rotsituatie… Hij kwam uit een lange relatie van 9 jaar waarin hij door zijn ex met wie hij een zoon (4) heeft intens is gekwetst uiteindelijk weer bij zijn moeder moest gaan wonen totdat hun huis verkocht zou zijn. Ik zat midden in de naweeën van mijn relatiebreuk 2 jaar geleden d.m.v rechtszaak voor omgangsregeling van mijn dochter (3) en ex. Al met al dus geen geweldige situatie voor ons allebei, maar we hadden veel steun bij elkaar en we hadden het leuk en fijn samen ondanks dat we toch veel verschillen van elkaar (dachten we)… Deden veel leuke dingen samen en met de kids. Doordat mijn ex (M.) bij zijn moeder woonde (die ik nooit ontmoet heb) kwam hij elk weekend naar mij toe om bij me te zijn en doordeweeks hadden we elke dag contact via msn of whatsapp. Doordat de omgang met mijn dochter en haar vader moeizaam verliep waren er tussen mijn huidige ex en mij wat irritaties, maar we wilden elkaar niet kwijt… Hij zei altijd "ik wil jou niet kwijtraken door je ex!" We hadden door onze problemen een band met elkaar opgebouwd en ondanks de problemen van ons konden we toch genieten van elkaar. Op een gegeven moment begon ik te merken dat mijn ex zich anders begon te gedragen als we niet bij elkaar waren en contact hadden via whatsapp. In het weekend was hij gezellig en lief en merkte ik aan hem dat hij het heerlijk vond om bij me te zijn, maar zodra het weekend voorbij was ontstond er een bepaalde afstand en deed hij bot. Hij vertelde mij dat hij dat niet alleen tegen mij deed, maar dat hij zo is ook naar andere toe. Vaak vroeg hij ook aan mij wat ik nou van hem vond of zei hij dat hij een "raar" ventje was.
Voor we op vakantie vertrokken heeft ze mij bedrogen, ze werd verliefd op een andere man. Ze ging zogezegd eten met collega's maar ze was bij een andere man terwijl ik op de kleinste zat te passen thuis. Ik ben erachter gekomen en heb haar ermee geconfronteerd. Ik wou niet mee op verlof en ze begon te wenen, dat ze mij geen pijn wou doen, dat ze niet weet of ze mij als man of vriend zag enz. Ik wou in begin niet mee maar na een discussie wouden we onszelf nog een kans geven. Op verlof ging het in begin goed, ze kreeg berichten van die andere waar ze op antwoordde en heb haar gezegd dat ze daar onmiddellijk mee moest stoppen. Heeft ze ook gedaan. Na een paar dagen is haar vader tegen mij uitgevlogen en hij heeft me bedreigd, we zijn vroeger uit vakantie teruggekomen. Er was een kleine afstand tussen haar vader en mij. Hij wou niets met ons ondernemen en ik voelde dat er iets scheelde. Hij vloog tegen mij uit en zei dat hij problemen had met zijn prostaat en het daarom was dat hij geen lange afstanden kon doen. Heb hem gezegd dat ik dat niet wist en als hij mij dat had gezegd, dat ik daar zeker rekening mee had gehouden. Mij stoorde het niet dat hij erbij was of niet. Vroeg nog of hij niet gelukkig was dat iemand voor zijn dochter en kleinkind wou zorgen en dat dat niet genoeg was. Enkel ja op geantwoord. Mijn ex zei dat het beter voor mij was om uit het huis te vertrekken. Bij aankomst in ben ik uit het huis vertrokken, wou natuurlijk geen problemen.
Hi Hoopvol, hij heeft zijn emoties al laten zien, ook al was dat voornamelijk woede. Achter woede schuilt altijd iets anders: verdriet, wanhoop, frustratie. Een man die helemaal niet kwaad om je wordt zou een man zijn die geen donder om je geeft, en je weet dat onverschilligheid het slechtste teken is. Wat hij nu doet is waarschijnlijk zelf die pauze inlassen, omdat doorgaan op deze manier niet goed mogelijk was. Geeft hij werkelijk om je, dan zal hij je met de grootste spoed terugbetalen en er alles aan doen om op goede voet met je te staan. Vooralsnog zit hij zo dik in de financiele ellende dat hij aan dat tweede niet eens toekomt. Daarom krijg je helemaal geen signaal meer. Twijfel je, blijf dan niet hangen in het verleden, maar ga door. Hij is degene die hoop moet hebben, en als gevolg daarvan moet handelen. Of jij dan wel of niet beschikbaar bent, en eigenlijk nog wel met hem verder wilt, is het risico dat hij loopt. Groetjes, A.
Wat jouw rol hierin is? Dat je bij hem blijft zolang hij nog niet (zakelijk) los is van deze destructieve ex en haar invloed op hem. Dat je dat allemaal geaccepteerd hebt. Die man zit tussen 2 vuren en kon/kan die zakelijke band nog niet verbreken (waarschijnlijk uit financieel oogpunt), dat moet eerst afgewikkeld, wil hij haar voorgoed en definitief uit zijn leven kunnen weren. Ze heeft nu een zekere macht over hem.
ik heb een relatie van 16 maanden achter de rug en het is nu al 2 maanden uit. Zij heeft het uitgemaakt en ik wil haar echt waar doodgraag terug. Ze heeft het uitgemaakt omdat we te veel ruzie maakten over sommige dingen, maar ik heb ingezien dat ik verkeerd was en dat ik haar echt niet kwijt wil. De meeste mensen stelden mij voor om haar voor een langere periode met rust te laten, maar wij zitten namelijk samen op kot en ik zie haar elke dag. Het is dus onmogelijk om haar voor een langere periode met rust te laten. Zij wil graag vrienden blijven, maar ondanks al mijn inspanningen wil ze gewoon geen relatie meer met ik. Ik ben echt ten einde raad en ik hoop dat u mij enkele tips kan geven of mij kan vertellen wat ik best kan doen.
Hi Hoopvol, tja, hij kan jou duidelijk niet uit zijn hoofd zetten. Of die ander een rebound is zal later duidelijk worden. Want de eerste vraag die bij zo'n uitnodiging opkomt is natuurlijk wat hij in vredesnaam denkt te bereiken. Daarom moet je zeer terughoudend zijn en liefst zeggen dat je agenda helaas al barstensvol is. Wil je die smoes niet, dan kun je ook de waarheid melden, dus dat je het gezien de omstandigheden bizar vindt om af te spreken. Hij heeft immers iemand anders, dus laat hij zich daar maar mee vermaken. Verder heeft hij ook nogal wat tegenstrijdigheden in de lucht gegooid, dus dat zal hij eerst moeten uitleggen. Kortom, kijk uit dat het misschien enkel een test is. Om te zien hoe gretig jij toehapt. Zet hem in de wachtkamer totdat jij ooit zo goed bent om hem daaruit te halen ;). Een man die jou wil moet voor jou door het vuur gaan, en niet enkel een sms'je sturen in de wetenschap dat je al klaar staat. Zie dat verschil goed in! Groetjes, A.
Hierna heb ik een dag gewacht en vroeg ik haar of ze zin had om iets te gaan drinken. Hierop kreeg ik terug dat ze daar nu geen behoefte aan heeft en als ze dat wel heeft mij wel vraagt en dat ze niet zoveel wilt chatten, hoewel ze daar zelf mee is begonnen, reageert ze dus duidelijk geirriteerd. Hoewel ze dus heel hard heeft geroepen klaar met mij te zijn krijg ik de indruk dat ze mij nog niet helemaal los heeft kunnen laten.

Hi Leo, het is duidelijk dat ze in haar nieuwe relatie dingetjes mist die ze met jou wel had. De signalen zijn gunstig, want hetgeen ze mist is juist een basisvoorwaarde: vertrouwen. Ze vertrouwde jou toe dat die relatie-irritaties er zijn, maar dit zijn natuurlijk dingen die ze met haar eigen vriend moet bespreken. Het lijkt erop dat ze wilde polsen of je bereid bent om in de wachtstand te gaan staan, omdat haar relatie misschien eerdaags wel uit gaat. Qua liefde vind ik het weinig serieus klinken en kun je erop wachten dat ze straks vrij is. Pas dan is er echt gelegenheid om haar terug te winnen. Elke onderbreking van die pauze verlengt die fase alleen maar, dus hopelijk komt ze niet terug op je vraag of ze de hond eens kan meenemen. Meld je na lange tijd nog eens en vraag dan belangstellend hoe het met haar gaat. Groetjes, A.
Pff het is al een maand uit tussen mij en me vriendje en ik hou nog steeds super veel van hem en kan hem ook niet vergeten en elke keer vroeg die telkens op whatsapp nieuw vriendje nieuw vriendje en telkens zei ik nee en dan zeg die je status en dan zeg ik dus en dan vraag ik het terug zeg die ja maar is snap hem niet is die jaloers of niet en hoe kom ik erachter want hij heeft het uitgemaakt maar volgens mij is die gewoon maar hoe kom ik eracher huh help me please xx ???
×