Sinds 2 weken is mijn relatie uit, na 1,5 jaar wat gehad te hebben. Mijn ex (vreselijk om het zo te moeten noemen). Gaf aan dat ze dingen in mijn mistte. Dat waren o.a.: praten over je gevoelens/diepe gesprekken, mijn telefoongebruik en het huishouden. Maar het ergste is toch het feit dat ik geen waardering over haar uitsprak (complimentjes, lieve berichtjes etc etc) en we niet goed konden praten.
De meeste vrienden van ons zeggen dat ik verder moet, dat er niets aan te doen is en dat het gaat zoals het gaat. Wat moet je nou doen als er maar een wilde scheiden en de ander niet? Wie zijn geluk is belangrijker? De ongelukkige die wilde vertrekken of de ongelukkige die alleen achter blijft? Ik heb het gevoel dat ze de stekker er veel te snel heeft uitgetrokken. Sommige mensen gaan vreemd en krijgen een tweede kans, waarom ik niet? Ik laat haar nu zoveel mogelijk met rust. Af en toe een whatsapp. In de tussentijd probeer ik op mezelf te focussen. Lekker veel sporten, proberen te genieten en werken aan mezelf. Zelfverzekerder worden, stoerder, mannelijker ofzo. Ik hoop dat ooit met de tijd, ik haar weer tegen zal komen en er misschien weer een vonk overspringt bij haar. Is dit een domme gedachte? Ze heeft zelf duidelijk aangegeven er "klaar" mee te zijn. Ik vraag me echter af in hoeverre de scheiding is geweest vanwege ons, of omdat ze ook niet lekker met haarzelf ligt (dit hoor ik vaker van haar omgeving). Ik weet dus dat ik verder moet. Maar wil dit niet. Ik wil niet opgeven (had ik dat maar niet eerder gedaan he, zullen jullie wel denken). Ergens denk ik namelijk dat ze stiekem ook wel eens spijt heeft, maar te trots is om dit ooit toe te geven. Het is gewoon zo zonde allemaal. Reactie infoteur, 11-12-2012
Met een zwaar hart kijk je toe hoe je vriend(in) – nu ex – je de rug toekeert en de afstand tussen jullie vergroot. ‘’Het spijt me!’’ roep je hem/haar nog na, je stem brekend. Maar het wil niet baten. Je hebt het verknald. Je hebt het vertrouwen van je ex geschaad, en zijn/haar hart gebroken. Het is je eigen schuld, maar zover had je het nooit willen laten komen. Je houdt nog steeds van hem/haar.
Want heb gelezen bij borderline mensen gaat het vaak snel over en hebben ze snel weer terug een nieuwe prins op het witte paard gevonden. Bij mijn zal het inderdaad langer duren want ik was de geen zonder die ziekte. Maar goed heb totaal geen contact meer met haar dat heeft zo wel weer een goed teken. Want haar telefoon had ik als een geschenk gedaan en dat heb ik haar ook afgenomen. Het is en blijft mijn gebaar was toen echt boos en heb er ook echt oprecht spijt van en dat kan ik haar nooit meer laten weten.
Na ander halve maand no contact met mn ex had ik besloten om eens een sms te sturen naar mn ex, om te vragen hoe ze het stelde. Ze stelde het goed maar was nog niet over de breuk heen. In onze relatie zei ze altijd tg me dat als het uit zou zijn dat we vrienden moesten blijven. Dus ik stuurde ook die sms ter goeder trouw omdat ik dacht dat ze het zou apprecieren. Tot eergisteren ik een onschuldig berichtje stuurde, werd ze kwaad en zei ze dat ik haar met rust moest laten. .???? Begrijpe wie begrijpe kan. Vrouwen zeggen soms A maar uiteindelijk bedoelen ze B. Ik dacht dat ze vrienden wilde blijven. Uiteindelijk heb ik haar nummer gewist en mn oude simkaart weggegooid. Twordt tijd om verder te gaan.
Mijn ex heeft het gisteren uitgemaakt hij zei al eerder dat hij nooit verliefd was maar dat dat niet uitmaakte, hier baalde ik al erg van omdat ik wel heel verliefd ben. Ik wil hem echt heel graag terug maar hij zegt dat hij wat miste en niet van de relatie kon genieten, betekend dit dat het echt kansloos is om hem ooit nog terug te krijgen? We hadden langer dan een jaar en wil hem echt niet kwijt hij is echt alles voor me, kan iemand me helpen? Reactie infoteur, 12-01-2016

Afgelopen twee jaar heb ik een zeer fijne relatie gehad met mijn vriendin. We hebben elkaar via via leren kennen en na een intensieve periode van chatten, was het voor mij liefde op het eerste gezicht. Op dat moment was zij 18 en ik 28. Op het oog een groot leeftijdsverschil, maar vooral in het begin was dit nooit aan de orde. We delen dezelfde sport die we op dat moment met volle overgave bedreven. We begrepen elkaar en lieten elkaar ook vrij in onze doen en laten maar grepen wel elke mogelijkheid aan om bij elkaar te zijn. Zij begon net met studeren en ik kon haar daarin goed steunen. Doordat haar universiteit bij mij om de hoek was, kwam ze vaak langs, ook al moest ik regelmatig in de avond werken. Ze was heel zorgzaam en bijvoorbeeld koken was nooit een probleem.
Als ik je verhaal lees is mijn idee dat deze man niet uit is op een relatie. Hij vindt je duidelijk leuk en aantrekkelijk, maar is niet van plan om een serieuze relatie met je te beginnen. Als dat wel is wat jij wilt, pas dan op dat je je niet aan het lijntje laat houden. Sommige mannen zijn charmeurs en kunnen best meerder vrouwen tegelijk leuk vinden. Een manier om er achter te komen of hij echt geïnteresseerd is, om alle initiatieven van zijn kant te laten komen. Dus zelf geen contact meer te zoeken. Kijken wat hij dan doet. Belangrijk is ook wat je intuïtie zegt. Vaak weet je het antwoord zelf dan al.
Hi Sonja, tot je dienst ;). Lees alle antwoorden eens rustig door, vanaf het allereerste begin. Combineer dit met de adviezen uit je omgeving, en ook wat mijn artikel zegt. Steeds wordt aangegeven dat je je ex niet terugkrijgt door er achteraan te lopen, maar juist door afstand te houden. Ook jij kunt dit uitvoeren ook al ben je elkaars collega. Mocht je ondanks de uitgevoerde raad je ex niet terugkrijgen, dan zou je die nooit hebben teruggekregen. Dit is iets dat je echt voor ogen moet houden. Het artikel, maar ook de adviezen, bieden uiteraard geen garanties. Onderzoek verder waar je nu precies zo bang voor bent. Veelal gaat het om de angst afgewezen te worden. Die onderliggende angst kan zo groot zijn, dat iemand maar blijft vasthouden aan de ex. Laat na verloop van tijd gerust wat horen, vooral als je ex elders werkt en de situatie dus wezenlijk anders is geworden. Succes! A.
Hij zou voor mij altijd ''the special one'' blijven en wij hebben nu ook gewoon contact, maar sinds kort ben ik aan het daten met een andere leuke jongen en mijn ex wilt er alles over weten en vind het zo leuk voor me blabla.net of het 1 of andere gay best friend is haha.toch blijft hij leuk. beste om te doen zodat je toch ergens over je ex heen komt. doorgaan en verder daten met andere jongens, er zit echt wel iemand tussen!
“Als blijkt dat er na een paar afspraakjes geen schot zit in de relatie of dat alle initiatieven van jou af moeten komen en hij doet verder weinig moeite? Vraag dan nog één keer op de man af hoe het er voor staat. Krijg je geen of geen duidelijk antwoord, zegt hij dat hij er nog niet aan toe is, te druk is of nog niet over zijn ex heen is. Dan weet je wel hoe laat het is en wat je moet doen…..Kappen en op zoek naar een nieuwe man die wel 100% voor je gaat.”

Ik ben 14 dagen geleden mijn vriendin kwijtgeraakt. Ik voelde de spanningen wel en de problemen, maar ze heeft het nooit duidelijk gezegd.. Tot op een dag ging ze bij de grootouders slapen. Alles nog in orde, op de stress na. Tot de volgende morgen wanneer ze zou terugkomen, krijg ik sms” we moeten praten ik kom mijn grief halen. Ze zei dat ze tijd wou maar antwoorde telkens als ik stuurde. Ik had heel veel vragen, ik wou duidelijkheid… Ze antwoorde wel mor vrij droog.
Hi Wilco, gezien je waarschijnlijk nog jonge leeftijd is de kans dat je met de ware te maken hebt nagenoeg nul. Elke relatie krijgt na een aanvankelijk mooie start een kentering, waarbij de roze bril langzaam af gaat en je opeens eigenschappen in de ander ziet die je minder bevallen. De kunst is om dan niet hardhollend weg te lopen, maar gewoon met elkaar te blijven communiceren. En vooral in de moeilijke tijd die jij voor je kiezen kreeg. Een relatie vraagt namelijk onderhoud! Als een relatie goed en duurzaam is, zul je van de ander houden, ongeacht welke lijst 'slechte karaktereigenschappen' je zou kunnen opnoemen. Liefde is daar sterk genoeg voor. Helaas, en dat was ook te verwachten, zit dat bij jullie minder goed en daar is niemand schuldig aan. Het artikel wijst je de weg om haar terug te krijgen. Je deed vooralsnog het omgekeerde, dus draai je tactiek om en wacht lange tijd voor je haar weer eens benadert. Begin dan altijd vriendschappelijk en verwijs niet naar het verleden. Of ze bereid is weer met je te praten, kan ik niet voorspellen. Gevoelens zijn moeilijk te beredeneren en laten zich moeilijk sturen. Sterkte, A.
Een maand later gingen we op vakantie, voor de vakantie al een soort van ruzie gehad waar zelfs onze relatie aan bod kwam, we zijn met de auto naar Kroatie gaan kamperen voor 2 weken. Halverwege de eerste week kregen we een telefoontje van haar ouders, ze hadden een appartement voor ons gevonden en of we na de vakantie konden kijken. Ik wist niet echt hoe ik daarop moest reageren en was op vakantie dus zei mja ke is goed, kijken wel.. Daarna hebben we de mobieltjes uit gehad en op de laatste avond dat we alles in gingen pakken deden we de mobieltjes aan om de wekker voor de vertrekdag te zetten. Stormvloed aan berichtjes kwamen er binnen van haar ouders dus puntje bij paaltje of wij diezelfde nacht nog terug konden rijden omdat de huisbaas het de volgende dag moest weten wat wij wouden.. Ik met mijn stomme hoofd ja gezegd omdat ik zag hoe graag zij wou kijken, levensgevaarlijk zo’n terugreis waarbij je niet geslapen hebt.. Dag erop wezen kijken en zag er leuk uit maar ik twijfelde nog te erg over het hele samenwoon gebeuren. Niet omdat ik niet van der hield, ik was gek op dr, maar ik vond het nog heerlijk om even een eigen stekkie te hebben.. We hadden ja gezegd omdat het contract dinsdag pas ondertekend hoefde te worden en het was donderdag, dus weekend om te denken… Ik twijfelde nog echt teveel en maandag zat ik bij haar ouders huis en haalde ze dr moeder erbij om mij over te halen, eenmaal gelukt wou ze meteen langs de ikea.. Daar begon ik te trillen, zweten en eenmaal in de auto barste ik in tranen uit.. Ik kon het nog niet.. Wat niet gewaardeerd werd.. Vervolgens 2 weken niet gesproken daarna kwam het weer goed en is zij er alsnog gaan wonen…
Hi Broken, banale ruzies zijn geen reden om een relatie te beeindigen, maar dat vindt je ex kennelijk wel. Daarbij komt dat ze misschien vindt dat je haar claimt door het steeds weer te willen proberen en haar elke dag te willen horen. Het is goed dat je dat tij nu gekeerd hebt en haar de rust geeft waar ze behoefte aan heeft. Dan moet zij op haar beurt ophouden met die tegenstrijdige signalen, want enerzijds denkt ze niet dat het ooit zal lukken tussen jullie, anderzijds schrijft ze dat ze jullie binnen vijf jaar wel weer samen ziet. Daar kun je niks mee. Wel weet je hierdoor dat ze nog niet lang klaar is met jou, en ze je met de breuk iets duidelijk wil maken. Namelijk dat het volgende keer anders moet, en ze jou daarvoor mede verantwoordelijk ziet. Sterkte, A.
Denk niet dat alle mannen vrouwenfilms en meisjesachtige activiteiten haten. Je denkt misschien dat je vriendje het niet leuk vindt als jij de locatie en activiteit van jullie date uitkiest, maar dat hoeft heus niet zo te zijn. Natuurlijk moppert hij een beetje als hij voor de tiende keer naar Love Actually moet kijken, maar waarschijnlijk vindt hij het toch leuk om vrouwendingen met jou te doen om de simpele reden dat hij jou daarmee gelukkig maakt.
Dat ga ik ook doen met professionele hulp want in die 5 jaar heb ik best wel veel klappen moeten incasseren. En had ook zelfmoord neigingen. Gewoon door het feit dat ik werkelijk zielsveel om haar geef en dat het zwaar is Hell yea maar door die professionele hulp hoop ik ook verder alles goed op een rijtje te krijgen. Wil ik die ongezonde relatie herbeleven ja of nee.
Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?

Eind 2011 begin 2012 was ze het zat ze wist niet wat ze wilde en maakte het uit. Ik was kapot, echt gebroken. Me toekomst viel in duigen. We hadden al eerder plannen gehad om samen te wonen enzovoorts, maar ze was er nog niet aan toe, maar het zat er echt in. We hebben wel al die 3 jaar bijna continu bij elkaar geslapen, de ene week bij mijn ouders de andere week bij haar. Maar het was dus over, ze leerde al vrij snel iemand anders kennen waardoor ik me nog minderwaardiger voelde. Ik heb ook wat ‘gescharrelt’ met vrouwtjes. En in de zomer van 2012 ( we hadden al die tijd wel enigszins contact gehouden via whatsapp) vertelde ze oppeens dat ze dood ongelukkig was omdat ze mij niet kwijt wilde raken. Ik was in de buurt en gingbij haar langs, ik was net zo goed als over haar heen en ik trapte er weer in. In de oude gevoelens.

Hi H., twee weekjes pauze is zwaar onvoldoende. Beter is om maandenlang uit haar gezichtsveld te verdwijnen en dan weer op te duiken. Er is dan genoeg tijd geweest om alles op een rijtje te zetten, ook zijn eventueel hevige en negatieve emoties dan verminderd. Zoals ik je verhaal echter lees gaat het hier om een meisje dat nog niet volwassen is om te begrijpen dat stage, stress, sleur en gezondheidsproblemen wel impact kunnen hebben op een relatie, maar geen reden zijn om de relatie te verbreken. Twijfels uitspreken is het begin van het einde, omdat iemand daarmee aangeeft dat de relatie dus wat hem/haar betreft alle kanten op kan. Alsof jij geen enkele zeggenschap hebt. Beledigend is dat, want je moet als partner bij klachten de gelegenheid krijgen om de relatie weer op de rails te krijgen. 'Gevoel weg of kwijt' is de klassieke dooddoener om van iemand af te komen. Sleur vind ik zoiets niet, integendeel, ze strooit peper in je wonden, misschien juist wel om wat reuring in de relatie te brengen. En dat is haar gelukt, maar jij moet dit niet accepteren en haar heimwee naar de tijden met jou van de tafel vegen. Zij wilde dit toch? Geef haar de spanning en sensatie die ze zoekt en verdwijn vooralsnog met stille trom. Ze zal haar nagels stukbijten over de vraag waar jij uithangt, en je gaan missen. Precies dat is wat je wil bereiken, lees het artikel. Sterkte, A.
We hadden een leuk en intiem contact. We zagen elkaar (naast het werk) 1 keer per week gewoon platonisch leuke dingen doen. 21 mei heb ik bij mijn ex laten doorschemeren dat ik haar nog steeds leuk vind. Hier kon ze niks mee. Prima klaar. Maar in plaats van afstand nemen, zocht mijn ex m.i. toenadering. Dit ging weken zo aan, we zochten elkaar weer ouderwets op met bijbehorende flirterij, arm en in arm lopen etc. Geen intieme toestanden of zoenpartijen, dat niet. Maar normaal was het ook niet.
Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
Voor mannen is het niet altijd makkelijk om subtiele signalen te herkennen en het gezicht achter het masker te zien. Daarom zijn mannen vaak bang dat er achter het lieve en vriendelijke voorkomen een donkere persoonlijkheid verborgen zit. Deze angst is vaak het resultaat van waarnemingen binnen de vriendenkring. Hij kan al tekenen van bindingsangst vertonen zodra hij ziet dat de vriendin van een van zijn vrienden, die in het begint zo lief was, plotseling van gedrag verandert. Hij ziet hoe zijn vriend elke twintig minuten wordt opgebeld door zijn vriendin, die ongegeneerd tegen hem schreeuwt en met niets tevreden kan worden gesteld.
Ik heb 2 jaar een relatie met mijn vriend/ex met ups and downs. In het begin was ik niet direct verliefd en vond ik zijn aandacht leuk en kon ik niet loskkomen van mijn oude leven. Het was feesten en lol maken en als hij dan kwam stuurde ik hem weer weg. Hij was wel al heel erg verliefd op mij. Kwam net uit een andere relatie en ging helemaal voor mij. Doordat ik hem steeds wegstuurde hield hij zijn ex er ook op na. Hier kwam ik achter en was toen woedend. Mede ook omdat ik in die tijd juist voor mezelf een knop had omgezet van he ik ben verliefd op deze man en wil met hem verder. Zo ging het nog een tijdje door maar uiteindelijk hebben we echt voor elkaar gekozen. Hij is een persoon die steeds weg loopt als die boos is en dan heel snel zijn spullen pakt. Ik heb verlatingsangst dus kan daar dan niet mee om gaan. Het is heel lang goed gegaan en afgelopen zomer heb ik een hele grote fout gemaakt voor vreemd te gaan. Hier kwam hij achter doordat ik nog contact hield met die persoon. Op een dag zei die oke we gaan ervoor en ik kom bij je wonen. Iets wat ik heel graag al een tijd wilde. Hij leeft namelijk met de meest walgelijke man in een huis aangezien zijn eigen huis nog te koop staat en daar geen verandering voorlopig in zit. Zijn ex vrouw woont daar met de kinderen.
Dus, zo staan de zaken nu. Het vreemde is dat ik niet eens verdrietig ben, of boos. Misschien had ik hier op gerekend? Misschien is dit nodig om hem te doen beseffen dat het tussen ons beiden nog niet zo slecht was? Ik voel me wel gekwetst, maar ondanks dat was onze avond/nacht samen echt heel bijzonder en heeft ons beiden laten zien dat hetgene wat er tussen ons is, niet 'zomaar' iets is. Dat gaf ex ook meteen toe.
Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!

Hi P., je vriendin is een ongelooflijke drama queen. Ze zoekt problemen die er niet zijn, of ze maakt die problemen zelf wel! De remmingen die ze heeft hebben te maken met haar achtergrond, en dit kun je niet zomaar omkeren. Daarom adviseer ik je door te gaan met jouw leven zonder haar, niet hopend of wachtend, maar door je zinnen echt te gaan verzetten naar andere mensen. Misschien ook wel een andere vrouw. In de tussentijd kun je haar proberen te zien als een ex met wie je wel bevriend bent (er was immers geen hoogopgelopen ruzie), maar die zich laat behandelen voor issues waar jij part noch deel aan hebt. Kennelijk wil ze jou daar niet bij hebben, dus dit moet je verder maar respecteren. Na lange tijd kun je natuurlijk best vragen hoe het met haar gaat. Mocht ze in de tussentijd contact met je zoeken, houd het dan kort en 'geef' niet teveel. Relaties gaan over geven en nemen. Investeer je teveel aandacht en liefde, maar heb je het gevoel dat niet in gelijke mate terug te ontvangen, dan krijg je onvrede en frustratie. Je moet jezelf echt beter gunnen. Ik denk dat je haar op dit moment niet terug kunt krijgen, welke middelen je ook inzet, omdat ze met die persoonlijke problemen (verlatingsangst als grondslag voor bindingsangst) worstelt. Op de lange termijn ligt alles nog open, want wie weet gaat ze na een jaar of zo beseffen dat ze 'nee' heeft gezegd tegen de man die van haar houdt. En dat was een blunder van de eerste orde, vooral omdat ze ook nog eens zeer veel om jou geeft. Daarom: dit heeft niets met jou als persoon te maken, maar alles met haar eigen problematiek. Beschouw haar als 'ziek' en laat het lange tijd rusten. Jouw leven gaat door! Veel sterkte, A.
Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.

Verras hem met een cadeau of een speciaal uitje. Een goede manier om je vriendje je te laten missen is door speciale herinneringen te creëren die hij niet kan vergeten. Dat kan betekenen dat je hem verrast met een speciaal cadeau, zoals een kledingstuk dat hij mooi vindt, of door een afspraakje te organiseren waarop je naar een band gaat die hij heel goed vindt.
tja dat was niet erg slim van je..maar wat ik zou doen als ik jou was of hem gewoon even een tijdje met rust laten en later opnieuw met hem proberen of met hem gaan praten over wat allemaal gebeurd is en zeggen dat je heel veel spijt hebt en dat je dat niet meer zal doen maar wat ik zelf heb gemerkt is dat jongens dat niet snel geloven dus dat word dan wel moeilijk maar als je gewoon probeert om met hem te kunnen praten dan komt het waarschijnlijk wel goed dus veel succes!
Uiteindelijk reed mijn ex met mij mee. In de auto was ze ineens weer veel stiller (stiller t.a.v. haar goede moods op het werk). Veel serieuzer vond ik. Na het etentje mijn ex weer teruggebracht naar haar eigen auto die nog bij de zaak stond. Ik ben maar wat gaan kletsen over vanalles, mijn ex was gereserveerd en bij het uitstappen klonk ze ook wat "timide" niet gewoon spontaan of gezellig. Nu denk ik van had ik nu niet die andere collega mee moeten vragen? Maar dat is juist die collega (ook mijn ex en maatje) waar mijn huidige ex het ook goed mee kan vinden. Zit dan daar het probleem? Ik geef totaal geen complimenten naar mijn ex, terwijl ze (zelfs bij de vergadering) liep te draaien voor de spiegel waar ik bij ben.
Mijn vriend zit al een jaar vast, zie hem een keer in de week.. Hij is iemand die zijn gevoelens niet echt uitte, of beter gezegd niet echt durfde te uiten omdat, " hij denkt dat dat bij een man hoort ". Dit alleen als er andere mensen erbij zijn. Als we alleen waren was het altijd perfect. Ik kom in principe niet tekort aan zijn aandacht, maar het kon wel een beetje veranderen van mij.. Maar, sinds hij vastzit is dat een beetje veranderd, want wanneer ik het bezoekzaal binnen loop, is hij niet 100% mijn vriend die ik gewend was. Ben nog steeds wel heel blij en gelukkig met hem, terwijl we toch wel een moeilijke tijd meemaken. Hij kon ( of bewust ) zijn gevoelens niet echt tonen als er meerdere mensen bij ons zijn. Hij dacht volgens mij dat hij dus een macho was :)), wat eigenlijk sinds hij vastzit, elkaar maar een keer per week, en maar een uurtje zien, flink veranderd.. Dus, ik denk, als je elkaar misschien een tijdje niet vaak ziet, dat je elkaar echt gaat missen.. als ik mijn situatie als voorbeeld mag geven, had ik dat gevoel al na een week.. En bij hem, hetzelfde avond al.. Hoop dat het snel goedkomt!!
Mijn relatie van 10 maanden is gister beëindigd door m'n vriendin, Ze zei dat ze nog van mij hield maar alleen de vlinders waren op. Maar na het bovenstaande te hebben gelezen geloof ik dat er nog een (grote) kans is om bij elkaar komen. We hebben afgesproken om even het contact te verbreken en misschien dat haar vlinders weer terugkomen. ''We should see'' en ik geloof wanneer je geduld toont dat alles weer goedkomt. Reactie infoteur, 06-02-2016
Tijdens dit weekend heb ik daar een meid ontmoet en heb daar 1 keertje mee gezoend. Ik had hier snel daarna vreselijk spijt van. Ik was weliswaar vrijgezel, en kon dus doen en laten wat ik wilde, maar ik had het gewoon niet moeten doen. Het voelde niet goed en ik begon mijn ex ook vreselijk te missen. Na thuiskomst heb ik weer contact met mijn ex opgenomen en het weer geprobeerd goed te maken met haar. Ik heb mijn ex toen uiteindelijk in al mijn eerlijkheid ook verteld dat ik met een ander meisje had gezoend. Maar dat ik daar vreselijk spijt van had! (Achteraf misschien niet zo handig geweest om te vertellen, maar ik ben wel gewoon eerlijk naar haar geweest. Zoals ik altijd heb gedaan.) Voor haar was het toen helemaal klaar. Ze kon niet meer met mij verder. Ze voelde zich ‘gepiepeld’. Laat ik voorop stellen dat ik nooit maar dan ook nooit iets zou hebben ondernomen, als we gewoon nog een relatie zouden hebben gemaakt. Want zo zit ik absoluut niet in elkaar! Ik wil mijn partner, bij thuiskomst, wel gewoon recht in haar ogen kunnen aankijken. Neemt u dat van mij aan. Mijn ex vertelde ook dat ze tijdens dat weekend heel veel verdriet had en door een hel was gegaan.
Hi Jhonny, daar is natuurlijk geen pasklaar antwoord op te geven. Ik raad je aan het artikel grondig te lezen en de adviezen op te volgen. Zolang je je ex blijft zien, zal er geen daadwerkelijk gemis zijn. Je riskeert dat ze op een dag weer met die 'nee' aan komt zetten, en dat wil je je juist niet. Een gewaagde tip is dat je haar lukraak zegt dat je het contact op deze manier niet trekt omdat je meer voor haar voelt. Deinst ze hiervoor terug, begin dan met het inlassen van de pauze. Hopelijk gaat ze je in die tijd heel erg missen! Succes, A.
Hij gaat zelfs nog regelmatig en met kerst enz mee op familiebezoek bij m’n ouders (ik weet dat dit bizar klinkt en ik weet ook niet wat ik er moet van denken??) Omdat ik het zelf ook niet vervelend vind heb ik hem ook nog steeds niet gevraagd om dit niet meer te doen, en wat erger is, ik zou het ondertussen zelfs missen mocht hij het (ineens) niet meer doen. Maar het is mij niet duidelijk of hij het puur voor de kindjes doet of hij het ergens ook wel leuk vindt om met mij samen te zijn. Maar dit besef heeft mij wel doen inzien dat ik hem niet kwijt wil
Ik zoek help in een zeer bizarre situatie waar ik geen idee heb wat ik juist moet doen. ik heb al verschillende artikels gelezen over het terugwinnen van een exvriendin. De situatie is als volgt. Ik zit nog in de eerste fase van de ‘break-up’. Wij waren 6 jaar samen en 2 maand geleden hadden we een gesprek dat zij wou om te zeggen dat het niet meer ging. De relatie was saai, we deden niets samen en daardoor waren haar gevoelens minder. Ze ziet me nog graag maar ze heeft niet meer de juist gevoelens zegt ze. na veel praten bleek dat zij terug was beginnen praten met haar ex en dat ze misschien gevoelens terug had voor hem. wij zijn dan even apart geweest en ze heeft dan toch voor mij gekozen enkele weken later hetzelfde verhaal en bleek dat ze totaal nog niet gestopt was met praten met haar ex. voor de 2e keer had ze weer voor mij gekozen en had ze al het contact met haar ex gebroken.
Echter gister hoorde ik via via dat ex bezig is met een cadeautje voor die meid en toch naar haar verjaardag gaat (vandaag dus). Ik geloofde m'n oren niet. Dit kan toch niet waar zijn? Ik heb hem gesmst of hij nou ook niet vindt dat hij enorm stom bezig is. Ik kreeg als reactie dat hij echt niet snapt waar ik het over heb. Ik: dat weet je dondersgoed. En daarbij heb ik het gelaten.

Toen na een maand nadat ze een stuk of 6 keer was langsgeweest en het contact dus weer goed was. Dacht ik ik vraag maar eens hoe ze nou precies over ons denkt en of we wel op een lijn liggen mijn ex vatte dit helemaal verkeerd op en zei dat ze dit benauwend vond. Zelfs nadat ik meerdere malen had uitgelegd dat ik alleen maar wil weten of ze het leuk vind want ik wil graag dat het goed gaat tussen ons.

Hi Jaap, het minderen van het contact ervaar jij anders dan zij, maar het is beslist een slecht signaal. Veel relaties beginnen helaas met een overvloedig contact waarna een kentering gezien wordt als het begin van het einde, en vaak is dat ook zo. Met een brief heb je niets te verliezen of te winnen, omdat haar beslissing al vaststaat. Wel kun je er een bepaalde indruk mee achterlaten, precies die indruk die jij wilt. Volg verder de adviezen in het artikel op, dus lange tijd niets meer laten horen en dan weer eens informeren hoe het gaat. Schrijft ze tussentijds dan ga je erop in, maar houd het mager en laat haar steeds lang wachten. Groetjes, A.


Toen ik jouw verhaal las, was het alsof ik in de spiegel keek. Mijn vriendin heeft het 2 maand geleden ook uitgemaakt en nog steeds heb ik momenten waar ik het echt moeilijk heb. Zij heeft het met mij ook uitgemaakt met dat verschil dat er tussen ons wel liefde was. Alleen zij vond dat onze levensswijze te verschillend was en had ze nog andere zorgen waaronder haar kids, maar dat was haar geldige reden om het via mobiel uit te maken. Het was ook een donderslag voor mij want ik had dit eerlijk nooit verwacht aangezien. Net zoals jij heb ik nooit een gesprek gehad en weigert ze nog steeds elke contact ( wetende dat wij nooit ruzie hebben gehad). Daarmee voel ik mij ontzettend machteloos en wisselen gevoelens van woede en verdriet elkaar af. En je wilt iets doen maar weet niet wat en vindt nergens gehoor. Frusterend alom!!
Bedankt voor de reactie. Het is fijn om eens een andere mening te horen en zo had ik er nog niet over nagedacht. Ondertussen heb ik van hem nog twee smsjes gehad om te vragen of het een beetje gaat. Ik heb op geen van beide geantwoord. Zou ik dit wel moeten doen? Ik weet niet of het de angst is om een definitief antwoord te krijgen of gewoon koppigheid is dat mij tegenhoudt. Veel van mijn vriendinnen zeggen wel dat ik ook best niet zou antwoorden.
Verwachtte geen antwoord maar een week later stuurde ze dat ze blij was om te lezen dat het zo goed ging, dat ze mij het allerbeste wenst uit het diepste van haar hart. Dat we inderdaad zeer mooie herinneringen en fantastische dingen hebben meegemaakt. Dat ze die altijd zal blijven koesteren en met veel vreugde aan terugdenken. Ze zei ook dat ons leven een heel andere wending heeft gekregen maar dat ze gelukkig is en dat ze rust heeft gevonden. Ze vertelde me nog over de werken aan de garage en gaf nog nieuws over de kleinste zijn voetbal, stuurde nog een foto. Ze wenste me ook fijne feestdagen in mijn nieuwe woonplaats.
Sinds een maand of 3 date ik een collega. Zij is een flink stuk jonger, maar het klikt en we hebben beide verliefde gevoelens. Na een heerlijk dagje samen (incl sex) krijg ik opeens een bericht dat ze tijd nodig heeft om na te denken. Enkele dagen later gevolgd door: ik kan gewoon nog geen relatie aangaan, ben er niet klaar voor. Ik wil je niet kwijt, maar teveel meegemaakt in mijn verleden. Het spijt me, accepteer het aub.
Uiteindelijk reed mijn ex met mij mee. In de auto was ze ineens weer veel stiller (stiller t.a.v. haar goede moods op het werk). Veel serieuzer vond ik. Na het etentje mijn ex weer teruggebracht naar haar eigen auto die nog bij de zaak stond. Ik ben maar wat gaan kletsen over vanalles, mijn ex was gereserveerd en bij het uitstappen klonk ze ook wat "timide" niet gewoon spontaan of gezellig. Nu denk ik van had ik nu niet die andere collega mee moeten vragen? Maar dat is juist die collega (ook mijn ex en maatje) waar mijn huidige ex het ook goed mee kan vinden. Zit dan daar het probleem? Ik geef totaal geen complimenten naar mijn ex, terwijl ze (zelfs bij de vergadering) liep te draaien voor de spiegel waar ik bij ben.
Een kleine 2 jaar geleden heb ik via een therapeut ontdekt dat mijn vriend autistisch is. Hij duld geen tegenspraak, tips of (kleine) wijzigingen in zijn denk- en doepatroon met als gevolg dat hij telkens weg liep van zodra hem iets werd voorgesteld dat ik bvb. anders zou doen. Dat mondde meestal uit in ruzies. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat hij niet om kan met wijzigingen en dat dit een soort korstsluiting geeft in zijn hersenen. Nu hij weg is is mijn euro gevallen en daar heb ik heel veel spijt van want hij is een geweldige man die ik nog steeds graag zie.

“Ik vind het echt geweldig hoe je de man/vrouw dynamiek die er van nature is, verduidelijkt. Ik sta werkelijk te kijken dat ik zo’n basale kracht heb met een man, maar dat ik dat nog niet doorhad. Ik ben er net mee begonnen en nu al is de reactie die ik krijg van mannen EEN VERSCHIL VAN DAG EN NACHT met de manier waarop mannen me eerst negeerden. Het is een veilig gevoel dat ik nooit meer zonder mannelijk gezelschap zal zijn, behalve als ik daar zelf voor kies.”


Hi M., amper samen na allebei net uit een andere relatie te zijn gestapt, en toch al bijna bij haar inwonen, vervolgens de waarschuwing dat het te snel ging… het kon niet anders dan uiteenspatten tot niets. Jij met je dosis verlatingsangst was bang om wederom met een mislukking te maken te krijgen. Daardoor hield je je bijna letterlijk vast aan haar, terwijl ze pleitte voor ruimte en tijd. Je verliefdheid kwam daar nog eens bij. Kortom, jullie tempo's liepen niet synchroon. Het resultaat is dat een van de twee zich gaat terugtrekken tot forcering van een breuk aan toe. Dat laatste is nu gebeurd. Jullie relatie duurde drie weken en je beweert dingen die mensen soms pas na jaren nog niet durven stellen. Zoals: weten dat jullie elkaars leven goed kunnen invullen, zeggen dat je echt van haar houdt, enz. Dit zijn zaken die - op korte termijn uitgesproken - niet geloofwaardig zijn. Het bewijs daarvan kwam prompt toen je kwaad werd omdat je droom in duigen viel, zonder te beseffen dat je vriendin het goed bedoelde. De onvriendelijke sms was begrijpelijk, maar verraadde dat je vooral met jezelf bezig was. Je liet je meeslepen door allerlei gevoelens die je niet in de hand hield, en het vraagt zelfinzicht om te begrijpen waarom je zo hard van stapel liep en zo verbolgen reageerde toen de hardlooprelatie letterlijk doodliep. Is dit liefde? Nee. Het was de rem op jouw verliefdheid, de afwijzing, de 'mislukking'. Wat je kunt doen is de adviezen in het artikel opvolgen. Haar dus met rust laten en na lange tijd weer van je te laten horen. En dan niet hardhollend gaan samenwonen, maar elkaar rustig leren kennen. Pas als je dat kunt opbrengen, en je haar tempo respecteert, is er kans op herstel. En dan maakt de valse start die maar drie weekjes duurde, niet veel uit. Sterkte voor nu, A.
Tot mijn grote geluk vond ik een nieuwe baan, na 6 jaar zoeken. Ik was opgelucht en blij en zag onze relatie ook weer bloeien. Echter tot mijn grote verbazing en veelste veel drank ben ik vreemdgegaan. Ik heb dit gelijk bekend. Ze was ondersteboven van mijn daad. Ze heeft wat spullen gepakt en is het huis uitgegaan. Ik heb haar zoveel mogelijk met rust gelaten.
Vandaag hebben we elkaar praktisch gezien misschien minder hard nodig, maar toch hebben we van nature nog steeds de neiging om elkaar op te zoeken, of om bij een groep te willen horen. Hoe sterker dat gevoel van verbondenheid, hoe meer je iemand mist. Bovendien: als je continu aan de ander denkt, is de kans kleiner dat je wegloopt of vreemd gaat, zo vermoeden psychologen.

Mijn ex heeft 4 jaar geleden onze relatie van 4,5 jaar verbroken. De reden was dat ik zijn eerste relatie was en hij meer wilde ervaren en vrij wilde zijn net zoals zijn vrienden. Ik was er toen kapot van, heb hem van alles verweten en zelfs gesmeekt hem terug te komen. Ik heb nooit echt een afsluiting van hem gekregen, geen afscheid niks. Omdat ik niet wist hoe het verder moest heb ik maar het contact verbroken voor een half jaartje. Daarna het contact weer opgezocht via msn/hyves etc. en heb hem vergeven en we konden weer gewoon normaal met elkaar praten. Ik was hem namelijk al kwijt maar wilde hem niet helemaal uit mijn leven laten verdwijnen, dan maar als kennissen toch? Wel heeft hij meerdere malen in die tijd over msn aangeven nog steeds gevoelens voor mij te hebben, waar hij uiteindelijk niks mee deed. Dus ik dacht, laat maar zitten. Als je echt van iemand houd doe je er toch moeite voor? Ik weet dat hij in die tijd korte 'relaties' heeft gehad van een paar maanden, wat hij beëindigde en dus denk ik niet zo veel voor gesteld hebben gehad. Ook ik heb dit gehad, en een relatie van bijna een jaar wat uiteindelijk ook over ging omdat ik aan mijn ex bleef denken en me niet zo goed durfde te binden aan deze jongen. Tot een paar maanden geleden kreeg ik weer opeens te horen van mijn ex dat hij me graag terug zou willen omdat hij onze relatie maar niet kon vergeten. Ik had dit niet nog een keer verwacht en heb hier op gereageerd dat dat niet kon en dat ik zijn woorden niet geloofde. Ik was in die tijd met een ander aan het daten maar kon het niet uit mijn hoofd zetten. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en had hem gevraagd af te spreken. Dit hebben we gedaan, het was heel gezellig en het klikte nog steeds goed tussen ons. Ook haalde hij allerlei herinneringen op die ik zelf niet eens meer herinnerde. Verder is er niks gebeurd maar het heeft wel weer sterke gevoelens bij me opgeroepen. Dit is nu langer als een week geleden, maar heb ondertussen niks meer van hem gehoord. Ik word hier erg onzeker van en vraag me af of ik het niet beter hier bij kan laten en het beter kan vergeten voordat ik weer gekwetst word? Reactie infoteur, 10-07-2012

Oh ik mis hem zo hard. Ik heb hem 3 jaar gewild, we hebben elkaar eigenlijk wat versmacht in het begin omdat we het allebei zo graag wilden. Ik weet perfect waar het fout gelopen is, ik was onzeker en pushte hem om te praten, waardoor we ruzie kregen. Waarom wil hij me toch niet meer. Ik hoop zo dat hij terug warme gevoelens krijgt voor me als hij me ziet.
Toen enkele weken later werd ik verliefd op een ander. Mijn zwangere ex op een gegeven moment op haar zelf. Veel over de vloer geweest. Bij de bevalling etc. Super bijzonder. Maar had nog contact met het andere meisje. Wil nu me ex graag terug maar ze staat niet meer open voor me. Probeer van alles. Maar ze zegt dat ze nu een ander leuk vind. Ik wil mijn gezin terug!?
Ze zit daar nu en ik heb verder nog niks van haar gehoord. ik vraag me af wat kan ik nu het beste doen om haar terug te winnen. Ik wil haar niet kwijt. Ik wil graag een relatie die staat op vertrouwen en dat betekend voor mij ook vertrouwen geven want nooit is er iets geweest wat mij wantrouwen zou moeten hebben gegeven. Ik ben ziekelijk jaloers. Maar ik wil graag dat we nu lekker samen verder kunnen zoals we dat deden. en dan zonder nonstop op elkaars lip te zitten en haar te checken. Wat kan ik het beste doen? Reactie infoteur, 08-06-2012
Deze week had ik dringend iets nodig dat nog bij hem thuis lag. Hij was meteen erg in de weer en stelde voor het me die avond zelf nog te komen brengen. Ik heb me erg sterk gehouden bij het weerzien en gewoon mijn best gedaan om er iets leuk van te maken. Je zag dat het ons allebei deugd deed nog eens "onze babbel" te kunnen doen. Plots zei hij 'dat hij een knuffel nodig had' en 'dat hij me nog altijd graag ziet en me mist'. Ik viel wat uit de lucht dus heb hier niet echt verder op in gegaan. Ook zocht hij wat 'intiemer' contact, maar dit heb ik vriendelijk afgewezen. Toen hij weg ging had hij tranen in zijn ogen en zei hij: " Als je me te veel mist mag je me altijd bellen."

Hallo Astrid, Bedankt voor je reactie, ben al begonnen met het doorlezen van de oudere berichten. Er moet me toch nog 1 dingetje van het hart en dan ga ik echt! Maar ik moet nog even wat delen over gisteren. Vorige week donderdag (in mijn oude foute strategie) had ik mijn ex gevraagd of ze misschien zin had om even te winkelen en een patatje te eten. Ze had al een afspraak met haar moeder. Prima. Gisteren zag ik mijn ex pas weer op het werk. Mijn ex kwam het kantoor binnen en keek weer eens matjes naar mij. Ik groette haar vriendelijk maar gereserveerd en deed mijn ding. Toen ik op keek, stond ze mij nog aan te kijken. Ik vroeg haar wat er was. Niks hoor zei ze. Ineens vroeg ze vrolijk wanneer we deze week patat gaan eten… Ik zei dat ik dat nog niet wist en dat ik het druk heb met afspraken deze week. Mijn ex vond ik wat vertwijfeld antwoorden met oh en ging zitten. Vervolgens wel 10 minuten later, na wat gekletst te hebben, vroeg ze ineens wat ik dan wel niet deze week allemaal ga doen (omdat ik geen tijd voor patat heb). Ik zei hoezo? Ze was nieuwsgierig zei ze. Ik krijg eters bla bla gaf ik aan… Ik zei we zien wel even deze week, ok? Mijn ex keek weer matjes (wat is dat toch?). Mijn maatje R had een armband voor mij gemaakt (mijn ex wist dat) die had ik gisteren om, mijn ex zei dat ze hem leuk vond. Ik zei toen expres "ja mooi he! Vind het lief van R". Welnu mijn ex deed erg kort en m.i. nukkig :) Trok een ietwat geïrriteerd gezicht. Ik maakte het nog bonter en vertelde dat R eten zou komen brengen. Nou mijn ex reageerde erg explosief en vreemd. Of mijn eten ook nog voorgekauwd zou worden!? Waarom doet ze zo Astrid? Toen uiteindelijk begon ze ook nog af te reageren op een babyfoto van mij die een collega voor de grap uitvergroot op het kantoor en toilet had gehangen, of die lelijke foto wel weg kon want het stoorde haar etc etc, wel met een lach erbij maar toch…? Ik zei doe niet zo raar, je meent er niks van. Toen was ze stil en glimlachte. Desondanks ook nog gewoon gekletst over haar banentocht en therapie, gewoon zoals altijd. Wat die mannelijke vriend betreft, die heeft ze dit weekend volgens mij alweer gezien… Dat vind ik nog het vervelende eraan! Bah. Ze hebben in ieder geval sms contact gehad en gebeld. Dit is een stil issue tussen ons, we hebben het niet over ons liefdesleven. Wil dat toch open gaan breken. Want het is wel zo dat als zij wel iets met hem ontwikkeld, ik weg ben. Misschien zie ik spoken. Wat vind denk jij van haar 'gedrag' en tot over een tijdje ;). Bedankt. Sonja. Reactie infoteur, 17-04-2012
(2) Als u financiële hulp nodig hebt, wordt u rijk binnen 3 dagen 2Herbal-zorg (3) Ziekte, Virus en Ziekte (4) Bindendheid en andere aan u grenzende kwesties met betrekking tot uw leven Neem vandaag u kan ook contact opnemen met Dr. Isikolo via zijn mobiele telefoon of hem toevoegen op whatsapp +2348133261196 hij is getest en vertrouwd, ik zal Dr. Isikolo voor altijd dankbaar zijn.

Zal hij spontaan gister uitgenodigd zijn en gaat hij 'als vrienden' op visite? Of ben ik zo voorgelogen? Dat laatste geloof ik gewoonweg niet. Ik heb ooit een lange relatie gehad met een pathologische leugenaar, maar deze laatste ex is dat niet, heeft die kenmerken niet. Ik weet het allemaal niet meer. De deur moet dicht. Zal ik zijn spullen vanavond terugbrengen? Hij zal wel verbaasd zijn als ik dat deed. Heb zin om hem te bellen en te zeggen dat ik weet van die verjaardag, kijken hoe hij reageert. Of er een 'verklaring' komt. Of ik sms hem vanavond als hij daar zit met de mededeling dat ik haar ook een leuk cadeau heb gegeven en dan zijn liefdesverklaring aan mij naar haar doormailen (dan ben ik hem zeker voor altijd kwijt, en als zij gewoon een vriendschappelijke relatie houden sta ik goed voor paal).
Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.

De afgelopen weken ging het fantastisch, op ons seksleven na, er was totaal geen sprake van ruzies, soms lichte irritaties, maar dat heeft ieder koppel wel. Hij kwam doordeweeks 1 a 2 keer langs en het weekend sliepen we hier, aangezien mijn ouders 4,5 op zomervakantie waren naar het buitenland. Mijn ex vertelde mij, dat hij de laatste tijd niet als ´koppel´ had ervaren en dat het gevoel voor mij erg geslonken was, hij was minder van mij gaan houden, om mij niet langer aan het lijntje te houden en met vrezen voor een nare toekomst heeft hij het uitgemaakt, het leek hem beter nu, dan wanneer we al kinderen hadden en zouden samenwonen.
Ze hangt ook heel sterk aan haar ouders, ze belt haar moeder elke dag op en leeft volgens mij volgens wat zij zeggen. Ik kwam geregeld vroeger thuis en zij ging haar kind bij ouders ophalen en soms bleef ze daar eten. Ik vraag me af waarom ik niet altijd was uitgenodigd. Dat gebeurde geregeld en heb haar daar ook over aangesproken, ging wat beter voor een tijd en achteraf weer minder.

Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.
Ik voel me weer zo gezegend in mijn huwelijk nadat Dr. Isikolo mijn man heeft meegenomen die voor een goed jaar van me gescheiden was. Ik ben Juliana Bryan bij naam. Zelfs als ik mijn hele lichaam in de mond heb, zal het niet genoeg zijn om RICO OSULA te bedanken voor zijn hulp in mijn leven. Mijn man heeft een jaar van me gescheiden en heeft zonder hem pijn en pijn gehad. Dus ik zocht overal hulp, maar niets werkte totdat ik door een vriend naar RICO OSULA werd verwezen. Ik legde mijn situatie uit en hij beloofde me dat mijn man binnen 48 uur antwoordt terwijl mijn hart nog steeds voor hem klopt. Ik geloofde in hem en hij maakte een spreuk voor mij en mijn man belde me precies toen hij zei dat hij zou bellen. Hij smeekte me en vertelde me dat hij me terug nodig had en nu leven we gelukkig weer gedurende de laatste 9 maanden. Iedereen die mijn artikel leest dat hulp nodig heeft, moet contact met hem opnemen .
Waarom ze steeds zo belangstellend is naar mijn prive blijf ik gewoon raadselachtig vinden. Dat ik het vraag ok, ik ben gewoon nieuwsgierig wat ze doet en met wie, puur omdat ik haar terug wil etc. Maar vanuit haar snap ik het niet. Mijn vrienden vragen nooit wat ik in mijn prive doe en visa versa. Alleen in tijd van nood houden we elkaar in de gaten.
Je maak oogcontact. Jullie raken aan de praat, drinken wat samen en blijken veel gemeen te hebben. Hij vraagt je telefoonnummer en aan het eind van de avond kussen jullie. Er komt een date en nog een en nog een. Je hebt het ontzettend naar je zin, en je denkt hij ook. Dan hoor je steeds minder van hem en uiteindelijk verdwijnt ie van de radar. Herkenbaar?
Hoi. M'n vriend heeft t op oudejaarsdag uitgemaakt (gisteren) om de volgende reden; hij vindt dat ik hem niet genoeg ruimte heb gegeven en hij heeft altijd een dubbelgevoel als hij bij z'n vrienden is, alsof ik boos op hem ben, hij heeft het gevoel alsof ik bij alles wat hij doet over z'n schouder mee kijk, en voor hem voelt het alsof ik hem helmaal in bedwang heb. Hij heeft dit voor mijn gevoel nooit eerder aan mij gemeld en ik heb waarschijnlijk de zogenaamde signalen die hij me heeft gegeven over het hoofd gezien. Hij zegt dat hij er wel eerder over heeft willen praten, maar dat ik hem volgens hem de ruimte er niet voor geef. Het heeft nooit gevoeld alsof er iets aan de hand was, en dan opeens maakt hij het uit. Ik ben hier echt kapot van omdat hij mijn eerste echte liefde was. Ik doe alles voor hem en ik zal alles voor hem geven. Wat moet ik doen? Komt dit nog goed? Reactie infoteur, 11-01-2016
Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.
Oh ik mis hem zo hard. Ik heb hem 3 jaar gewild, we hebben elkaar eigenlijk wat versmacht in het begin omdat we het allebei zo graag wilden. Ik weet perfect waar het fout gelopen is, ik was onzeker en pushte hem om te praten, waardoor we ruzie kregen. Waarom wil hij me toch niet meer. Ik hoop zo dat hij terug warme gevoelens krijgt voor me als hij me ziet.

Toch blijft hij zeggen dat hij van me houdt. En dat onze relatie stuk is gegaan door mijn gedrag, niet door het ontbreken van gevoelens of 'houden van'. Ik vind het zo typisch dat hij (wederom) tot 3 keer toe zei: over een paar maanden spreken we wat af en dan kijken we wel hoe het gaat. Hij herhaalde zijn zinnen van afgelopen zaterdag en zei alweer dat hij hoopt dat het weer goed komt op de langere termijn en dat hij dat niet zegt om mij aan het lijntje te houden. Hij wil dat ik zo goed doorga als dat ik nu bezig ben (en ik voel me al zóveel beter :)


Denk niet dat mannen alleen maar op uiterlijk vallen. Als het daarop aankomt, kunnen zowel mannen als vrouwen heel oppervlakkig zijn. Je denkt misschien dat een man alleen maar afgaat op het lichaam van een vrouw en eventueel extra geïnteresseerd is als ze ook nog een leuk snoetje heeft, maar dat is niet zo. Als een man serieuze interesse heeft in een vrouw, gaat het niet meer om het uiterlijk. Denk dus niet dat je indruk moet maken op een man door je lichaam af te trainen, veel make-up op te doen en je strakste broek aan te trekken. Je moet hem inpakken met je charme, intelligentie en gevoel voor humor.
Als een smeken na een breuk zou werken dan zou niemand ooit nog uit mekaar gaan. Maar zo werkt het dus niet... Ze hebben besloten je te verlaten en ze zijn bereid je te laten smeken en te pleiten. Wat de reden ook is voor de breuk, het gaat niet met je op je knieën te gooien veel veranderen. Het enige dat smeken en medelijden gebruiken opbrengt is dat je ervoor zorgt dat je eruit ziet als een zwakke en onzekere persoon.
Denk niet dat alle mannen vrouwenfilms en meisjesachtige activiteiten haten. Je denkt misschien dat je vriendje het niet leuk vindt als jij de locatie en activiteit van jullie date uitkiest, maar dat hoeft heus niet zo te zijn. Natuurlijk moppert hij een beetje als hij voor de tiende keer naar Love Actually moet kijken, maar waarschijnlijk vindt hij het toch leuk om vrouwendingen met jou te doen om de simpele reden dat hij jou daarmee gelukkig maakt.
Het maakt niet uit hoe je het aanpakt. Ga in therapie, lees zelfhulpboeken, probeer dingen te zoeken waar je goed in bent; het maakt allemaal niet uit. Als jij maar aan je ex laat zien dat je iemand bent die nog steeds met opgeheven hoofd door het leven gaat, en geen zielig hoopje mens dat totaal kapot is van jullie relatiebreuk. Zelfmedelijden vindt niemand aantrekkelijk.
ik had het erover met vriendin van mijn ex zijn broer (beetje moeilijk, ik weet het), ze zei dat hun ook wel eens uit elkaar waren gegaan, maar als ze een keer met hem ging praten dan wisten ze dat ze beide dom waren en ze nog van elkaar hielden. mijn mijn ex is niet heel erg als zijn broer, maar ik had een plan bedacht dat als het deze week niet goed komt of nog niet hebben gepraat. dan ga ik zaterdag naar hem toe met koekjes die ik ook voor hem had gebakken toen we 6 maanden samen waren.
Soms is er nog teveel andere emotie om iemand al snel te missen.. Mijn beste vriendin heeft 8 jaar geleden zelfmoord gepleegd. In het begin kon ik haar nog niet missen omdat ik nog veel te veel met mezelf bezig was..Pas na een hele lange tijd..toen ik niet meer boos en verdrietig was, kwam het gemis pas.. En dat gemis is er nog steeds. vaak bij iets simpels als koffie drinken kan ik haar al enorm missen...

Mijn vriendin heeft mij na een relatie van ruim vier en half jaar van het een op andere moment gedumpt. Zij heeft de sleutels van haar woning meegenomen en de sleutels van mijn woning in de brievenbus gedropt. Even ontving ik een mail van haar dat zij geen zin meer had met mij verder te gaan omdat zij geen gevoelens meer voor mij heeft. Dit heeft mij een enorme klap gegeven. De eerste twee dagen voelde ik mij ontzettend verdrietig. Nu ik mij op de derde dag al wat beter voel ben ik vastbesloten haar voor mij terug te winnen. Ik hou zo veel van haar dat ik niet zonder haar kan.
×