Mijn ex en ik hebben 2,5 maanden geleden besloten om uit elkaar te gaan, we stonder hier allebei niet achter en dat weten we van elkaar, we willen elkaar heel erg graag terug maar elke keer krijgen we weer stres terwijl we dit helemaal niet willen, we zijn beide 20, sinds het uit is is ze erg veranderd ze doet ineens veel dingen die ze eerder nooit zou doen, denk aan uitgaan enz. Ze heeft een hekel aan drukte en wou in de relatie dan ook nooit uitgaan, ik wil haar zo graag terug we hebben inmiddels al gepraat en ze wou er 100% voor gaan gisteren avond hebben we een goed gesprek gehad en gezegd dat we er zeker voor wilde gaan. Vandaag kregen we een meningsverschil omdat ze gisteren zei dat ze wel een relatie wou, maar vandaag toen ik haar vroeg of ze wou blijven slapen vond ze het te snel, ze begrijpt niet dat ik dit niet snap. We sliepen immers zowat elke week bij elkaar, ik ga aanstaande dinsdag op vakantie met mijn familie en weet zeker dat we elkaar gaan missen dit isbdan ook de reden dat ik haar nog zolang als mogelijk is bij me wil hebben.
Ik heb een relatie gehad van 5 jaar en woonde bijna 3 jaar samen. Door bepaalde onstandigheden voornamelijk situaties zijn we uit elkaar gegaan. Dus niet door vreemdgaann meer het aandachtspunt we waren allebei gestressed. Nu woont ze wat verder en we zien elkaar amper. We zijn nu 2 maanden zo uit elkaar en spreken soms ng met elkaar. Zij wilt haar leven opbouwen daar waar ze nu zit verteld ze. Ook zegt ze dat we gewoon beide moeten verder gaan met het leven en we zien wel wat er gebeurt. Vorige week had ze me uitgenodigd en gingen we gezellig met ze 2 en wat drinken etc. Niet gekust helemaal niks. Krijg geen hoogte hoe ik verder moet gaan. Heb je advies voor me? Ik ben bang dat het straks uit het oog uit het hart is…
Ik en mijn ex zijn inmiddels alweer 3 jaar uitelkaar. We hebben ondertussen ookal verschillende relaties gehad. Toch blijven we keer op keer contact met elkaar zoeken. Soms hij, soms ik. We gingen dan ook vreemd bij onze partners. We zeiden ook steeds tegen elkaar: we blijven altijd naar elkaar terug komen hé haha. Nou zo leuk is het niet.. Ik wil hem terug. Ik laat me steeds opnieuw verleiden door hem. Ik denk nog elke dag aan hem 3 jaar lang en ben ervan overtuigd dat hij de ware is. Niemand anders kan mij van andere gedachten brengen. Hij is alleen een super moeilijk persoon.. Zodra we elkaar weer gezien hebben, geknuffeld, gezoend soms seks. Dan zie ik gewoon dat ie gek op me is en dezelfde gevoelens heeft voor mij. Maar zodra ik weer weg ben doet ie super afstandelijk. En als ik over gevoelens begin dan zegt ie dat ie het helemaal niet heeft. Ik eindig weer met pijn in mijn hart en na een aantal maanden begint de cirkel weer opnieuw. Help asjeblieft.. Hij is zo moeilijk te peilen.. Kan iemand me helpen? Ik heb zoveel tips gevolgd en niets schijnt te helpen. :(
Mijn relatie van 7 maanden is nu bijna een week over. Na al wat moeilijke relaties achter de rug te hebben gehad dacht ik eindelijk een echte soulmate gevonden te hebben. We hadden veelal dezelfde interesses en deden veel leuke dingen. Vanaf dat we begonnen als vrienden waren we echt non-stop aan het smsen bellen en whatsappen, dit is niet veranderd toen we daadwerkelijk een relatie kregen en genoten veel van elkaars aanwezigheid. Veel uitetentjes, goede click bij beide vrienden groepen etc etc. Ookal deden iets simpel of nutteloos hadden we nog de beste tijd samen! We konden wel honderd uit tegen elkaar praten en het was nooit saai. Zij was erg gedreven qua werk en school waar het bij mij niet wilde lukken qua opleiding en uiteindelijk mijn werk moeten opgeven door een arbeidsconflict. Zij heeft zich hier altijd erg om bekommerd en wilde natuurlijk het beste voor mij. Bij een eerste breuk die maar 1 dag duurde ging het vrijwel om de stress die zij had van mijn situatie en de situatie bij mij thuis die niet optimaal was. Ik heb haar advies opgevolgd en ben gaan praten met een psycholoog en mede door die gespreken mij vol voor mijn toekomst in gaan zetten. Ik heb mijn cursus webpage design met hoge cijfers afgesloten en buiten dat het bij mijn ouders thuis nog steeds niet goed ging, zat derest in een redelijke lift. Ik ben gaan sporten om mij zelf beter te laten voelen en zelfs met iemand anders plannen gemaakt om een eigen bedrijf op te zetten. Qua opleiding heb ik ook al plannen omdat ik toch een papiertje op zak wil hebben.
Mijn ex en ik hebben anderhalf jaar een relatie gehad, wat dus uit eindelijk stuk is gelopen. Ik was nog wanhopig verliefd op hem, wou hem terug, maar hij wou gewoon alleen zijn. Vanaf dat moment hebben we steeds 2 maanden contact gehad,grootste ruzies gemaakt,elkaar een maand weer niet spreken,dan belde hij weer elke dag,dan weer ruzie,, kortom wel tien keer dezelfde cirkel ondergaan. Ondertussen is er heel veel gebeurd, ik heb uit wanhoop de raarste dingen gedaan..Ik ben met zijn beste vriend naar bed geweest,puur uit wanhoop.. heel erg, ik heb er ook heel veel spijt van. Wat mij verbaasde is dat hij zijn beste vriend aan de kant heeft gezet, en mij wou blijven zien.Op een gegeven moment leken onze afspraakjes geen afspraakjes meer, maar alsof we weer bij elkaar waren. Ik ging overal mee naar toe, we spraken elkaar elke dag, we zagen elkaar regelmatig, en natuurlijk hadden we ook sex. Op een gegeven moment ben ik om duidelijkheid gaan vragen, maar het antwoord daarop was: Jij leeft je eigen leven, en ik leef mijn eigen leven. We hebben gepraat, en weer bevestigde hij me: ik hou echt heel veel van je,maar ik wil geen relatie. Voor de rest wil ie alles voor me betalen,terwijl hij zelf heel erg in de shit zit op financieel gebied..Praat erover dat ie een kindje met me wil,wil dat ik bij hem kom slapen,stimuleert me goeie dingen te doen met mn leven,hij wil niet dat ik voor mijn werk straks veel van huis zou zijn( in het buitenland)Nu ben ik van het weekend uitgeweest, en kwam ik weer een vriend van hem tegen. Een vriend waar hij veel mee omging, en ik misschien 2 x gezien had. We praatten wat, we dronken wat, en opeens zoende hij mij, en zei dat ie vanaf de dag dat ie me zag, al een oogje op me had.. Alsof het zo moest zijn kwam een uurtje later mn ex daar binnen, en was door bekenden van hem van alles op de hoogte gebracht. Hij is blijven zitten, kijken hoe wij het gezellig hadden.
Auw dat doet pijn, heel veel.. We berichten af en toe nog wel en via facebook ook nog wel contact. Nu heb ik echter mee gedaan aan actie van Q music love me again.. Hij Is gebeld door Qmusic met de vraag of hij met mij op date wil (etentje en film) . Zei eerst van heb daar niet zoveel behoefte aan en later oke laten we onder genot van kaarslicht en etentje er is over praten..Ik blij maar vraag mij wel af of hij mij echt nog weer terug wil.. Na dat het uit is gegaan is hij nog 1 keer bij mij geweest om tepraten gaf aan dat het over was maar bij weg gaan toch weer kus op de mond .. twijfel weer bij mij.
Hi Hoopvol, de geldkwestie zit ertussen en kennelijk heeft hij zo zijn redenen om je niet live te zien. Welke dat zijn weet ik niet, maar kan te maken hebben met schaamte, angst voor confrontatie, angst om het verleden weer op te rakelen, enz. Verschuldigd geld kan beter worden overgemaakt, het is te gek voor woorden dat jij het zou moeten ophalen. Uiteraard kun je voorlopig niets van hem verwachten als de geldzaak ertussen staat. Zoals ik al vele malen aan je heb geschreven is de relatie (of wat er over is) momenteel niet gelijkwaardig en dan trekt een man zich terug. Hem nu aan zijn vest trekken om jou weer te veroveren is dus zinloos. Groetjes, A.
Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.
Ik hoop dat je mijn verhaal een beetje kunt begrijpen en me misschien een wijze raad kan geven, het is en blijft lastig uit leggen. Misschien zit er ook wel iets herkenbaars of kenmerkends in haar 'manier van handelen'? Mijn gevoel zegt namelijk nog steeds dat er wel iets mogelijk moet zijn, al zou dat wel weer moeten worden opgebouwd, en we er alleen maar sterker uit kunnen komen en meer begrip zal zijn voor elkaar. Alleen is de vraag of zij dit ook nog zal gaan inzien…
Toch zou ik uiteraard graag een aanwijsbare reden willen hebben, een reden welke het causaal verband tussen mij/mijn of haar acties en het plots verdwijnen van haar gevoel verklaart. Daarnaast hoop ik haar uiteindelijk terug te winnen. Ik heb gelezen over bindingsangst op de site, wat niet veel bij vrouwen voorkomt, maar ik herken daar wel wat in bij haar. Hoewel, aan de andere kant, ze heeft wel een relatie van 6 jaar volgehouden en ook samen met die ex van haar een zaak gerund en ook veel bij die persoon geweest voor langere tijd. Ook twijfel ik of ik misschien wel haar "rebound" ben?

Mijn ex en ik hadden bijna 6 maanden een relatie. 3dagen ervoor heb ik het uitgemaakt omdat ik alles zat was.. Hij vertelde mij vaker dat hij niet van me houd, niet meer om me geeft en alleen vrienden wilt zijn. In deze tijd had hij ook contact met zijn ex en daarom is alles erger dan het eigenlijk moet zijn. Ik ben het aan de ene kant echt zat maar aan de andere kant mis ik hem heel erg. Hij mij blijkbaar niet want hij praat heel de dag met zijn ex.. terwijl hij me heeft gezegt dat hij niks voor haar voelt of nooit iets met haar kan nemen.. ik bedoel van WAAROM PRAAT JE DAN 24:7 MET HAAR? Dat klinkt niet echt logisch. Ik wil hem terug, maar hij vertikt het om een gesprek te beginnen en ik wil niet, anders denkt hij dat ik achter hem aan zit. Wat moet ik doen.. Ben helemaal gefrustreerd ='(
We hebben aankomende zondag aangehouden echter ik voel me zo slecht, helemaal leeg, ben helemaal op en uitgeblust. Eet al een paar dagen niet meer, slaap bijna niet. Er komt niks uit me vingers. Nu zit ik te denken om haar een bericht te sturen dat ik na nadenken haar keuze accepteer en respecteer, aankomende zondag krijg ik deze boodschap alsnog dat ze niet meer wil. Is het verstandig haar een bericht te sturen dat je er begrip voor hebt, het accepteert, je eigen fouten hebt ingezien, haar niks verwijt, haar de vrijheid gunt en dat je aan jezelf aan het werken bent om dit als persoon in de toekomst te voorkomen of moet ik afwachten tot zondag (hoop houden op niks) en het dan nadat ze mij afwijst naar haar sturen. Haar verwachtingen zijn dat ik het niet accepteer en ik heb haar verder van me afgeduwd, de fouten gemaakt welke je overal op internet kunt lezen. Daarom wil ik haar nu vertellen dat ik haar snap en begrip tonen om vervolgens een kleine maand niks meer van me te laten horen om dan "vriendschappelijk" iets af te spreken. Wat is het advies, bericht sturen, vragen of ze vanavond langskomt of om te wachten tot zondag?
Sommige vrouwen klagen dat ze zo weinig in contact kunnen komen met hun mannelijke partner. Wanneer een man echter afstandelijk, koel reageert, hoeft dat nog helemaal niet te betekenen dat hij geen gevoelens meer heeft. Sterker nog, ook als een man zegt ‘ik voel niks meer’ dan kan het ook nog eens zo zijn dat hij ‘ermee zit’ dat hij niks meer voelt, en dat hij juist zo graag zou willen voelen.
Een andere reden die ik vaak van mannen hoor is dat ze niet het gevoel hadden dat ze moeite moesten doen, dat ze moesten jagen, dat ze hun best moesten doen, want dat ze zagen dat de vrouw al helemaal gewonnen was vanaf date 1. Als mannen het gevoel hebben dat er ook nog andere kandidaten zijn, dan komt er een soort van primitief jachtinstinct naar boven. Pas als hij bezittingsdrang voelt, zal hij voorstellen om een relatie te beginnen. Daarom is het efficiënt om hem een beetje jaloers te maken. Een beetje… niet te veel, want dan haakt hij af. En uiteraard gaat het hier om een man die je al een aantal keren hebt gezien, fijne tijd mee hebt gehad, maar die maar niet overstag wil gaan.
Mijn relatie van 10 maanden is gister beëindigd door m'n vriendin, Ze zei dat ze nog van mij hield maar alleen de vlinders waren op. Maar na het bovenstaande te hebben gelezen geloof ik dat er nog een (grote) kans is om bij elkaar komen. We hebben afgesproken om even het contact te verbreken en misschien dat haar vlinders weer terugkomen. ''We should see'' en ik geloof wanneer je geduld toont dat alles weer goedkomt. Reactie infoteur, 06-02-2016
Ik zie regelmatig mannen groeien van: ’ik wil een vriendin (maakt niet uit wat voor vriendin, als het maar een vrouw is)’. Via ‘YES! Ik heb een vriendin’. Naar een fase waarbij ze even miepen met,’Hoe krijg ik mijn ex terug’. Om weer door te pakken met een ‘Nu wil ik een betere vriendin’. Om vervolgens te zeggen ‘Nu weet ik wat voor vriendin ik wil’. En ‘Mmm nu moet ik nog gaan kiezen ook.’ Tot slot eindigen ze met: ‘Kijk eens! Dit is de vrouw van mijn leven… wij gaan kinderen maken!’ Deze mannen weten het nog niet maar dat gaat eindigen met “Help, alweer een ex die me terug wil”

Dit kwam er bij mij maar niet in. ik bleef jaloers maakte ruzie met haar als ze met hem smste. ze zei dan het stelt niks voor hij heeft me nooit iets geflikt en ik wil kunnen praten met wie ik wil. en ik auwehoer echt niet. In het begin liet ze me ook de berichten lezen totdat ze erachter kwam dat ik haar controleerde en elke dag vroeg met wie ze praatte en of ze nog wat voor hem voelde etc. etc. Dit leide bij haar tot grote frustratie. ze wilde vertrouwd worden door mij en gaf aan mij nooit kwijt te willen en me niet te zullen bedonderen maar gewoon een eigen leven wilde samen met mij en uit kunnen en doen wat ze wilde. maar wel trouw aan mij!
Wat ik niet snap is waarom ze plots zo omslaat in haar gedrag. Zo vroeg ze me nog om advies zaten we uren te bellen en kreeg ik nog de sleutels van haar moeders huis om ff de hond uit te laten en 3 dagen later word ik weer genegeerd. Terwijl ik zoveel voor haar heb gedaan de laatste weken. We hebben ook geen ruzie gehad verder. Zij is ook niet het type meisje dat de schijn kan ophouden. Want zodra er iets mis is dan merk je dit gelijk aan haar. Dus dit kwam echt heel onverwachts in tegenstelling tot onze eerdere breuk.
mijn ex kwam uit en afcickliniek en na dat het weer uit ging tussen ons ging hij weer vollop aan de drugs.. Ik gaf hem de schuld dat het uit was door te zeggen dat ik niet meer met iemand wil zijn wie afhangkelijk is van drugs.. ergens is dat ook wel waar maar hij was zo sterk hij wist wat die wou had veel meegemaakt en vocht ervoor om een beter mens te worden! en toen ik nog met hem ging lukte dat hem zo goed!. nu is het alweer 5 maanden uit... ik kom nogsteeds welleens bij zijn ouders maar alleen als hij er niet is, hij mag niemand zien hij heeft geen mobiel/facebook meer omdat hij net weer afgekikt is en heeft geen contact meer met de buiten wereld. ik moet nu niet egoistische zijn dat weet ik maar ik wil hem zo graag terug hij heeft me in die tijd dat die in de kliniek zat twee brieven geschreven daar stond in dat ik 'de enige en de eerste was als hij weer klaar voor de liefde was' en in de tweede brief schreef die dat ik een andere jongen moest zoeken en hem met rust moest laten dat hij het nog niet aan kan.... maar ik kan het niet aan om hem met rust te laten!! IK WIL HEM ZO GRAAG TERUG... ik was altijd zo gemeen in onze relatie we scholden en vochten door mijn agressie stoornis ODD maar het was allemaal mijn schuld ik ben veranderd voor hem heb met mensen gepraat die van mij een beter mens hebben gemaakt en dat wil ik hem zo graag laten zien ....ik kan normaal doen maar ik zie geen manier om hem weer terug te krijgen
Een kleine drie maand geleden heeft m'n ex het dus uitgemaakt, na een relatie van meer dan twee jaar, deels omdat het niet meer zo vlot ging de laatste tijd en deels voor een andere kerel. Het was voornamelijk in het begin echt een kut periode, ganse dagen lopen janken, m'n school verwaarlozen, alle schuld op mij nemen en haar proberen terug te krijgen. Ik heb alles gedaan wat mogelijk was om haar te laten inzien dat ik van haar hou en dat ik echt met haar verder wil. We zijn wel altijd contact blijven houden, sms'n van 'goeiemorgen' tot 'slaapzacht', we zitten op dezelfde school en we gaan in de middag samen gaan lunchen en ben zelfs nog een paar keer bij haar thuis geweest. Ze vertelt me zowat alles wat er in haar leven gebeurt en als ze een probleem heeft komt ze direct bij mij en omgekeerd. Ik ben altijd heel lief gebleven voor haar en zij soms ook wel tegen mij... Ze weet dat ik van haar hou en dat ik haar direct terug zou nemen als ze dat zou willen. Even voor de duidelijkheid, ze verkeert nu wel met die andere kerel, hij is 21 en m'n ex en ik zijn beiden zestien. Ze ziet hem niet zo heel vaak.. Ze ziet mij zelfs vaker.. dagelijks.. Ik merk wel dat het beter gaat tussen haar en mij als ze hem een tijdje niet gezien heeft, maar als ze net van bij hem komt dan gedraagt ze zich helemaal anders.. Vorige week woensdag stuurde ze me voor ze ging slapen dat ze van me houd.. Dat was de eerste keer dat ze dat zei sinds dat het gedaan was, dus ik denk wel dat dat iets betekent. De dag erna sprak ik er haar over aan, maar ze zei dat ze dat niet had mogen zeggen, dat het dom was enz.., dus ik ben er niet meer over begonnen. Ze deed wel nog steeds lief. Ik dacht even dat het allemaal wel nog kon goed komen, maar gisteren heeft ze terug die kerel gezien en ze doet weer anders.. Weer hoe gelukkig ze wel nu niet is enz... Nou ik weet wel dat ze nog 'iets' voor me voelt en weet niet goed wat ik moet doen... Ik zou haar graag terugwinnen, maar niet door ruzie te gaan stoken of dergelijke tussen hun twee, daar wil ik me niet toe verlagen.. Ik weet niet goed wat ik moet doen..
Ruim 3 maanden geleden is het uitgegaan tussen mij en mijn ex. Reden teveel ruzies om kleine dingetjes en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Heb in het begin veel achter haar aan gelopen wat niet werkte indd! Na haar een tijd met rust te hebben gelaten besloot ik om een keer bij haar langs te gaan. Hier hadden we een goed gesprek en onverwachts zelfs weer gezoend.
Het kwam ook redelijk plotseling, wij hebben wel elkaar gesproken onlangs over dat zij niet gelukkig was. Zij wilde samenwonen, op vakantie etc maar door mijn werk was dat wat ingewikkeld, deze reden accepteerde ze niet. De eerste zin dat eruit kwam was ‘Ik kan niet meer’. Wat mij vooral heel confuse maakt is het feit dat ze zegt nog enorm veel van mij te houden. Hoe kan dit als zij het uitmaakt? Ik wil niets liever dan aan al haar wensen voldoen en ben bereid daar hemel en aarde voor te bewegen, ben alleen bang dat het te laat is. Tijdens onze relatie was ik altijd degene die de boot afhield en nu wil ik niets liever dan de liefde aan haar verklaren.
We gingen met knallende ruzie uit elkaar. Ik weet nu al niet eens meer waar het over ging zo stom was die ruzie. Hij deed zo moeilijk over alles en ik snapte er maar niks van. Toen liep het helemaal uit de klauwe en is hij bij me weggegaan.... Hij woont heel dicht bij dus ik zie hem nog wel eens lopen of fietsen of zo. Mijn hart is echt gebroken ik kan gewoon niet zonder hem...

Hi Sonja, het gedrag van je ex komt mede omdat gevoel en verstand met elkaar in strijd zijn. De houding die jij moet innemen en de houding die zij inneemt zijn niet 'vrij', maar 'aangepast'. Hierdoor zijn jullie allebei eigenlijk niet jezelf en blijft dit steeds maar tussen jullie in staan. Het is dan ook jammer dat je niet meer tot haar kon doordringen en je je alleen voelt met al die gevoelens. Logisch dat als je een teken bespeurt dat ook zij hiermee worstelt, de hoop dan weer wat aangewakkerd wordt, zo van 'zie je wel, ze zit er wel degelijk mee'. Wees niet onzeker hierover want het is beslist een feit dat ze ermee zit. Helaas is die terughoudendheid en angst groter dan haar gevoel voor jou en/of laat ze die gevoelens verder niet meer toe. Dit gebeurt meestal uit zelfbescherming, en dat terwijl je overgeven aan de liefde het summum van leven is. Hoe het a.s. zaterdag moet is onduidelijk. Ik zou doorgaan op de ingeslagen weg en afstand bewaren. Wordt het toch onverwacht 'erg leuk', dan kun je er beter niets achter zoeken. Deze ex is in de 'nee, ik wil niet'-stand gaan staan, en deze starrige overtuiging kun je niet beinvloeden. Maar kijk gerust eens om je heen? Misschien zie je wel iemand die je ex zou kunnen verslaan… ;). Groetjes, A.

We hebben een relatie gehad van 10maanden waarbij ik het een 4tal keer heb uitgemaakt door een stom voorval dat niet hadden moeten gebeuren. We hebben elkaar zekers niet bedrogen in die tijd. De laatste keer, een paar maand terug, toen ik het gedaan had gemaakt wou ik het allemaal eens fatsoenlijk op een rijtje zetten en het niet over één nacht ijs te laten gaan. Ze vroeg me dan wel eens om te komen praten maar ik hield het nog wat af. Uiteindelijk heb ik dan toch in gezien dat ik mij moest gaan veranderen en na veel wikken en wegen wou ik er absoluut voor gaan. Ik stuurde haar een mail waar ik mijn volledige ziel in bloot gaf en wat ook de reden was dat ik steeds zo reageerde. In mijn vorige relatie ben ik verschillende keren bedrogen geweest door mijn ex. Ik wilde mij nu, met de dame waar ik recent een relatie mee had, mij sterk opstellen en er zou mij niemand meer kwetsen. Ik ben ook al niet zo een prater en zeker niet over gevoelens, dan stelde ik mij zwak op vond ik. Ik was tevens heel bang om weer bedrogen te worden en om haar te verliezen. Toen ik dan eens bij haar was om uiteindelijk is te kunnen praten zei ze dat ze een paar weken na onze relatie met iemand was gaan daten en dat er wel een klik was. Later is ze er dan nog is naartoe geweest en zijn ze beginnen vrijen. Ik stond genageld, verbijsterd, een mokerslag recht in het gezicht. Mijn wereld verging en ik die alles nog wou doen om de relatie te redden. Ik was kapot, tot op het heden nog steeds. Ik wou voor haar alles doen, ik had er vrede mee genomen om mij aan te gaan passen. Ik ben er zeker van dat ze nog gevoelens heeft voor mij en dat ze eigenlijk een toevlucht heeft gezocht in die andere man. Volgens haar was er iets gebroken omdat ik wat te lang gewacht heb om met haar terug te gaan praten, maar zoals ik al eerder zei wou ik het voor mij eerst op een rijtje hebben voor ik echt verder kon gaan. Binnen enkele weken zouden we ons 1 jarig samen zijn gevierd hebben, waar ik mee bezig was om er een mooie onvergetelijke dag van te maken. Nu zal ik de feestdagen weer alleen moeten doorbrengen.


Ik heb haar nog wel een nieuwjaarswens gestuurd en daarin laten blijken dat ze lekker moet genieten van der vrije leven nu. Ze gunde mij ook alle geluk van de wereld zei ze, en ze vond het schattig dat ik nog zo voor der zusje klaar stond als ze problemen had. Verder geen gesprek aangeknoopt, het leek me wel goed zo. Contact ga ik ook niet meer zoeken nu gezien je advies.
Weet je zeker dat hij jouw 'ware' is? Er is een reden (of meerdere redenen) geweest dat het toen uit is gegaan. Die was er niet voor niets. Probeer eerst eens te accepteren wat deze reden was en ga na of het bij een nieuwe poging niet weer precies hetzelfde zou gebeuren. Je houdt je nu vooral vast aan een relatie en een persoon die voor jou symbool staan voor geluk, maar was je wel echt op je gelukkigst met hem? Het beste is om hem uit je hoofd te zetten, hoe moeilijk dat ook is. Zoals je aangeeft, is hij zelfs al twee jaar samen met een ander. Leer accepteren dat het voorbij is tussen jullie; hij voelt zeker niet hetzelfde, aangezien hij al een hele tijd een ander heeft, hoe pijnlijk dit ook klinkt. En misschien dat jullie over een aantal jaren elkaar weer tegen komen en dat jullie inderdaad elkaars ware blijken te zijn. Maar ondertussen is hij allang verder gegaan met zijn leven, dus probeer hetzelfde te doen. Blijf niet vasthouden aan een persoon die allang niet meer in jouw leven is, want dan wordt het lastig om ooit echt gelukkig te worden zonder hem.

Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.
Het is nu 4 maanden geleden. Ik heb 3 maanden geleden het contact volledig verbroken. Geen facebook meer, geen berichtjes meer, berichtgeschiedenis zelfs verwijderd. Alleen zijn nummer gehouden. Ik hoopte dat ik langzamerhand minder voor hem zou voelen, maar niets is minder waar. Hij heeft mij een spiegel voorgehouden waardoor ik ben gaan nadenken over wat ik precies wil in mijn leven. Hierbij heb ik mij overigens NIET obsessief op hem geconcentreerd, maar de conclusie is wel dat ik hem weer in mijn leven wil.
Mooie blog. Sinds kort heb ik een relatie, en ik herken mezelf volledig in de kenmerken van bindingsangst. Het was voor mij al een hele stap om deze relatie aan te gaan, maar het liefst zou ik het nu weer afbreken. Ik zoek allerlei redenen om dit te doen en bevindt me in een negatieve spiraal waar ik niet meer uit lijk te komen. Ik vind het vooral heel sneu voor hem, omdat hij zo goed en aardig is, maar ik blijf heel afstandelijk en in mezelf gekeerd. Wat is de beste stap die ik nu als eerst kan zetten? Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt om het een maand aan te kijken en het anders over te maken.
Besef dat bindingsangst juist voortkomt uit angst voor verlies van liefde. Angst die is ontstaan door een pijnlijk verlies in het verleden waar je je misschien niet eens bewust van bent. Waar je onbewust een patroon op hebt ontwikkeld om die pijn nooit meer te hoeven voelen. Dat overlevingspatroon heeft je ooit geholpen, maar werkt nu averechts, want het maakt dat je afstand creëert en de ander niet dichtbij laat komen. Waardoor je gefrustreerd raakt en er maar niet in slaagt om te ontvangen waar je in wezen zo naar verlangt: liefde en intimiteit.
Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.
Ik kan zien dat ze me niet heeft geblokkeerd op whatssapp, en dat ze het bericht heeft ontvangen, maar ik heb tot op heden nog geen bericht gehad. Het kan te maken hebben dat het nu slecht gaat met haar grootouder en dat ze daardoor wel belangrijkere dingen aan het hoofd heeft (sinds de dag dat ik die vrije dagen opstuurde ging het ineens heel slecht met haar grootouder), in combinatie met het beklemmende gevoel wat ik haar blijkbaar bezorg.
De ouders wouden dat ik een deel van de huur van het huis naar hun rekening stortte, ik wou dat niet en heb het met haar over gehad. Ze begon te wenen en uiteindelijk om niet in discussie te gaan heb ik dat aanvaard. Betaalde ook gas en elektriciteit, internet, soms een uitstapje, soms ook eten, verlof, hout, enz. Heb ook nieuwe dakramen betaald in haar huis, een deel van de nieuwe zetel, enz. Eigenlijk normaal als je samen leeft.
Toen gaf ze mij de keuze om in ploegen te gaan maar dan wilde ze niet verder, natuurlijk ben ik voor de relatie gegaan! Dit betekende wel dat ik mijn baan kwijt zou raken per 1 mei. (Gelukkig wel iets weer gevonden maar een stuk minder.) Nu een maand geleden nadat ik een avond was wezen stappen maakt ze het opeens uit met de smokes dat ik te veel gedronken had. Ik heb zo vaak sorry gezegd en alles geprobeerd om haar terug te krijgen, maar nu kom ik er achter (betrapt in ons bed, waarna ze precies verteld wat voor handelingen op wat voor manier ze gedaan hebben) dat ze het met een andere collega doet. Ze zegt dat ze nog steeds van mij houd, maar geen relatie met mij wil. Maar toch wil ik haar nog heel graag terug!! Ik weet dat ik dom ben maar ik vergeef het haar.. Ik ben er helemaal kapot van HELP HOE KRIJG IK HAAR TERUG?
Dank je, het is even fijn om weer mijn hart uit te kunnen storten :). Ik hoop dat ik nu eindelijk mijn ex eens "wakker" schud door mijn strategie, al betwijfel ik dat. Het zit haar duidelijk niet lekker inderdaad. Maar haar 'koppigheid' en angst/ twijfels zijn zo sterk, dat een relatie in welke vorm dan ook m.i. moeilijk zal zijn. In onze laatste verhitte discussie gaf ze ook aan "ik heb liever een man en kinderen", maar dit zei mijn ex niet met complete overtuiging of enthousiasme, meer om me af te wimpelen.

Nou we hebben elkaar gezien, mijn intentie was het kort te houden, maar hij had het zo ingepland dat ik geen keus had. Welnu, hij had een leuke sportieve auto (een van mijn favorieten) geleend bij een vriend en ik mocht van hem achter het stuur. We zijn toen een stukje gaan rijden en hij stelde toen voor ergens heen te gaan, zo gezegd zo gedaan. Eenmaal aangekomen op plaats van bestemming wat gelopen en toen samen geluncht. Ik betrapte hem er meerdere keren op dat hij mij zat aan te staren. En als hij mij iets aangaf raakte hij mijn hand opvallend lang aan, we stonden een keer ergens naar te kijken en hij kwam verdacht dichtbij staan maar deed verder niks.
Dag Niels, ik heb 3 maanden een hele intensieve relatie gehad en was ontzettend verliefd. Hij deed ook echt moeite voor mij. Omdat hij nog thuis woonde, af en toe de auto moest delen had ik daar wel moeite mee en heb dit ook uitgesproken. Hij was namelijk ieder weekend bij mij en kon niet in zijn omgeving zijn. Daarnaast deed hij in juni ook mee aan de ramadan en hij zei dag hij mij hierdoor weinig kon zien. Ook daar had ik moeite mee. Dit heb ik uitgesproken en ik heb ook op een kattige manier een afspraak afgezegd omdat ik geen zin had om te wachten tot hij eindelijk een keer tijd had tijdens de ramadan voor mij. Dit is allemaal verkeerd gevallen en hij heeft terecht onze relatie beëindigd. Een maand later heeft hij ook een ander. Ik wil hem terug omdat het alleen super goed voelde. Kan ik als het respect is aangetast bij een man en hij inmiddels een ander heeft nog een poging doen om hem terug te krijgen. Ik weet dat hij ook echt gek was op mij. De aantrekkingskracht was enorm. Maar mijn gedrag heeft hem weggeduwd. Ik heb overigens ook sorry gezegd maar dat is allemaal te laat. Ik krijg graag advies!
Denk niet dat alle mannen vrouwenfilms en meisjesachtige activiteiten haten. Je denkt misschien dat je vriendje het niet leuk vindt als jij de locatie en activiteit van jullie date uitkiest, maar dat hoeft heus niet zo te zijn. Natuurlijk moppert hij een beetje als hij voor de tiende keer naar Love Actually moet kijken, maar waarschijnlijk vindt hij het toch leuk om vrouwendingen met jou te doen om de simpele reden dat hij jou daarmee gelukkig maakt.
Hallo mijn naam is Vania Aaron uit Wisconsin in de Verenigde Staten. Ik ben een van die mensen die geloven dat de enige beste techniek om vrolijkheid en vreugde in je relatie tot stand te brengen, is door spreuken uit te spreken. Of het nu krachtige Afrikaanse liefdespreuken of Voodoo-spreuken zijn, maar de realiteit is dat, zolang je de authentieke spreukgieter hebt, de dingen dienovereenkomstig moeten gaan. Ik bewees dat de tijd dat mijn geliefde op en neer was geen aandacht schonk aan onze relatie en ik zag dat mijn relatie in een slechte ruimte is. Toen vertelde mijn vriend me dat de enige manier om geluk in je relatie te bereiken, is door liefdesbetoveringen. Ik ontmoette Dr. Isikolo en hij wierp me zijn bindende liefdesbetovering toe, de dingen gingen zoals verwacht zoals het me drie dagen duurde om de resultaten te zien. Ik beveel ten volle aan dat er liefdespreuken door Dr. Isikolo zijn voor iedereen die met een vergelijkbaar relatieprobleem te maken heeft. Neem contact op met zijn Whatsapp: +2348133261196
Hi G., vraag nooit aan een dame waarom ze niet met je naar de bios wil! Je bracht haar in verlegenheid en bovendien is ze je geen reden verschuldigd. Natuurlijk zou het wel zo prettig zijn om te weten waarom ze dat niet wilde, maar je voelt al dat er andere zaken spelen. Zo kan het zijn dat ze een ander heeft of ook met een ander chat, het is mogelijk dat jullie relatie haar, om wat voor reden dan ook, niet beviel en bang is om weer in hetzelfde te belanden. Daarnaast wil ze misschien ruim de tijd nemen voor een eventuele verzoening omdat ze zich te jong voelt of wat dan ook. Kortom, teveel mogelijkheden waardoor ze de rem erop gezet heeft. Waar jullie over chatten weet alleen jij. En jij bent ook degene die weet hoe ze tegen relaties aankijkt, of ze in de tussentijd andere mannen heeft gehad en/of hoe haar relatieverleden was voordat jij in beeld kwam. Ik kan je dus niet goed helpen, maar vrouwen zijn babbelaars. En met een goeie chat op zijn tijd is niks mis ;). Groetjes, A.
Alweer even geleden dat ik je geschreven heb. 2 jaar geleden was de breuk tussen mij en T, wat gepaard ging met nare mails, nare verwijten, geen communicatie, naar negeergedrag in het openbaar (werkgerelateerd) etc en het vertrek van zijn kids naar het buitenland met hun moeder, want… hij had nog een relatie toen wij startten. Inmiddels heb ik een jaar geen contact meer met hem gehad. We waren nog wel vrienden op facebook en een paar maanden geleden heeft hij mij daar ook van verwijderd en zelfs geblokkeerd (want ik kon hem helemaal niet meer vinden). Omdat ik daar een naar gevoel bij had en ook omdat de tijden weer aanbreken dat ik hem werkgerelateerd weer ga zien heb ik hem gemaild. Het bleek dat hij weer was aangesproken door wederzijdse kennissen die hem hadden verteld dat ik allerlei vragen had gesteld over hem en zijn nieuwe vlam (die ik op foto's op FB had zien staan). Ik vroeg me af waarom hij dan zo heftig reageert om mij, want als hij zo gelukkig is met haar, wat kan hem het dan nog schelen wat er over mij wordt gezegd, maar goed, daar ging hij niet zo op in en hij benadrukte wel dat hij verder geen problemen met mij heeft en zelfs ook dat hij nog vaak terugdenkt aan onze fijne tijden. Hij noemde ook muziek van de reis waar we elkaar hebben ontmoet die hij regelmatig luistert. Best aparte uitspraken.
Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:
Wanneer vertel je een man nou precies dat je een kindje heb? Ik ben nu wel een beetje bang om het te vertellen, aangezien hij meteen ervoor wegrende. Andere kant denk ik van nee ik vertel het meteen, want dan weet hij het tenminste en verspil ik mijn tijd niet aan iemand! Het blijft moeilijk om een goede vent te vinden die jou en je kindje accepteert. Vooral de mannen van mijn leeftijd(rond de 30) lijken een bindingangst te hebben pfff, of heeft dat niks met leeftijd te maken?
Ik zag op deze site onder het kopje 'bindingsangst blootgelegd' typische kenmerken van zijn gedrag. Ik vermoed ernstig dat hij aan bindingsangst lijdt. Want als hij niet alleen aan mij zegt dat hij wil trouwen en kinderen wil, maar ook aan zijn omgeving, denk ik wel dat hij dat echt wil. Ook een goede vriend van hem gaf me aan dat hij alleen maar goed over me praat, heeft hij altijd gedaan, ook in de 2 jaren dat het uit was. Ook die wist hoe blij hij was dat we weer samen waren. Indien hij inderdaad aan bindingsangst lijdt, wat kan ik doen om hem terug te winnen? Is de schade te herstellen? Want hem inderdaad bij een counselor krijgen valt nog te bezien. Hij was nooit super enthousiast over psychologie. Counseling is waarschijnlijk minder bedreigend voor hem, daar hij dat wel zelf noemt. Ik heb een heel sterk geloof erin dat hij en ik goed bij elkaar passen en dat wat hij in feb heeft gezegd hij ook echt meende en voelde.

Thnx! Het is moeilijk, maar zoals Astrid ook al eens gezegd heeft; mijn ex is verwend met zoveel aandacht. Hoop dat ik haar op deze manier in kan laten zien dat mensen (ik dus) weg kunnen gaan. Als ik echt zo belangrijk ben als dat ze toen zei, komt ze wel. Ik ga nu echt verder, zal wel moeten :). Al betwijfel ik of ze daadwerkelijk mij gaat missen. Nah ja whatever, life goed on! En ja spring is in the air! :)
De ruzies waren niet fysiek, dus het is niet dat we elkaar naar de nek vlogen of vanalles naar elkaar smeten maar meer negeren en dingen zeggen waar we niet over nadachten of beschuldigingen. De laatste ruzie ging namelijk zo: sinds zijn beste vriend single was gingen ze elke zaterdagavond weg zonder vrouwen, maar wel naar feestjes/cafe's waar vrouwen zaten en die vriend zijn kennende flirt hij nogal graag. Het was geen probleem voor mij dat mijn ex meeging, ik geef hem zijn vrijheid maar had ergens wel bang dat zijn vriend hem in iets zou meelsleuren waar er later spijt van zou komen. Die gedacthten waren niet overheersend maar hij stuurde me nietmeer. Ik bleef de laatste tijd gewoon thuis omdat we elkaar alleen nog maar een korte zondagnamiddag zagen op een hele week en het leek hem niet zozeer iets te schelen. Daardoor kwamen ruzies. Ik was dus toen op een weekend thuisgebleven maar voelde me schuldig dat ik thuis was en hij vond het ook biet zo leuk dus besloot ik de zondag naar zijn thuis te gaan om het te 'verassen' maar hij kwam maar niet. Normaal komt hij altijd zondagnamiddag thuis. Maargoed, ik heb daar gewacht tot half 5 en toen had ik hem gestuurd dat ik bij zijn thuis was. Hij reageerde droog terug dat hij gewoon 'weg' was en laat zou thuiskomen maar ik kon niet laat blijven omdat ik de volgende dag moest werken. Toen is er een discussie gekomen. Dat ik het had moeten zeggen dat ik kwam en begon hij opeens oude koeien uit de sloot te halen, zomaar. Dat leidde tot onze breuk. We hebben het beide besloten maar het was niet mijn bedoeling het uit te maken, ik wou alleen sorry zeggen dat ik zo vlug van stapel loop.
×