Mieke Mievis is in 1998 afgestudeerd als seksuologe aan de KU Leuven. Daarna heeft zij haar postgraduaat in systeemtherapie gevolgd van 1998-2001 om als relatie en sekstherapeut aan de slag te kunnen. Zij startte haar eigen praktijk op in Ternat en heeft inmiddels ook een praktijk in Haacht lopen. Naast haar werkzaamheden als relatietherapeute bij Parship werkt ze voor de Vlaamse Overheid, waar ze dossierbehandelaar is rond het thema seksuele gezondheid. Dat thema behandelt ze ook vaak in de media. Zo heeft ze twee jaar een rubriek (lekkere lijven) gehad op de vroegere radiozender Donna, werkte ze mee aan het maandblad Milo en werd ze in een aantal radio- en televisieprogramma's gevraagd om haar expertise. Tegenwoordig heeft ze een vaste rubriek in de weekendbijlage de NINA en geeft ze geregeld lezingen over lichaamstaal, een thema waar ze in ' de zomer van 2007' mee op het scherm te zien was. Je kan haar ook nalezen in drie boeken: het lekkere Lijvenboek 1 en 2 en dit jaar verscheen 'Natuurlijk over Seks'. Sinds jaar en dag staat Mieke ook met artikelen de leden van Parship bij.
Hi Leo, pak die spullen aan en laat je van je beste kant zien. Zorg er dus voor dat je huis en je uiterlijk er fantastisch uitzien en praat met geen woord over relaties of over wat er fout ging. Komen er verwijten, laat je dan niet verleiden om er op in te gaan, maar zwijg. Je vertelt verder niet precies wat er in de relatie allemaal mis is gegaan, waardoor het moeilijk voor me is om haar gedachtegang te begrijpen. Kennelijk geeft ze wel veel om je en zo'n gevoel is niet zomaar voorbij, dat bewijzen de tranen en de innige zoenen maar al te goed: 'Lips that taste of tears they say, are the best for kissing'. Ik hoop dat ze gauw gaat beseffen wat ze heeft weggedaan. Zo niet, dan rest je niets anders dan haar straks lange tijd niet te spreken of te zien :(. Sterkte, A.
Probeer je bewust te worden van je patronen en de dieperliggende oorzaak erachter. Wat doe jij als een ander te dichtbij komt? Wat is je automatische neiging, je afweermechanisme? Als je je daarvan bewust bent, ga je het herkennen wanneer het de kop op steekt. Dat is het moment waarop je kunt besluiten om niet mee te gaan met je automatische neiging, maar zelf de regie te pakken en juist voor ander gedrag te kiezen. Hoe spannend dat ook is.
Hi Frits, dan moet deze dame eerst eens afkoelen! En daar moet je haar nu de tijd en gelegenheid voor geven. Neem maandenlang geen contact op totdat je zeker weet dat een eventueel gemis van haar kant aanwezig kan zijn. Want als ze je helemaal niet mist, is de kans op herstel natuurlijk nog veel kleiner. Tot op heden heb je alles gedaan wat fout is (zie het artikel), maar vanaf nu kun je een betere strategie volgen. Tenminste, als je de verleiding kunt weerstaan om haar voortijdig te bellen of schrijven. Dat ze bozig is, roept dat ze 'er klaar mee is', dat ze vindt dat je een egoist bent en teveel dramt, zijn helaas geen uitingen van diepe liefde. Misschien is zij nog wel veel te jong om zich te binden. Sterkte, A.
Hi Ineke, 'geen gevoelens meer' klinkt onwaarschijnlijk en laconiek, maar ook nog eens ijskoud als er bij wordt verteld dat dat al een half jaar zo is. Bepaalde omstandigheden kunnen de achterliggende reden van een breuk zijn, maar zoiets kan mensen ook juist binden. Ik heb de indruk dat de relatie een soort sta-in-de-weg voor je ex was, alsof het niet goed uit kwam. Daar komt zijn turbulente verleden natuurlijk nog eens bij. De gemakkelijkste uitweg is om dan maar alle schepen te verbranden, hoewel pijnlijk voor degene die emotioneel het meest heeft geinvesteerd. Jij dus. Als je ex verstandig is gaat hij eens op zelfonderzoek waarom al zijn relaties mislopen. Je zult net als zijn andere exen je weg wel vinden, maar dat duurt even. Sterkte, A.
Hi Kris, ja, er zit niets anders op. Het is onduidelijk waarom je ex nu niets meer van je wil weten. Als er wrijvingen zijn moet je daar over praten en zo kom je dan tot een oplossing, compromis of misschien wel een gezamenlijke conclusie om er mee te stoppen. Jouw ex heeft je wat dat betreft geen gelegenheid gegeven om uit te leggen hoe jij er tegenover staat, laat staan om je gedrag bij te stellen. Opeens was het afgelopen. Het beste is dat je je erbij neerlegt, en haar zegt of schrijft dat je na verloop van tijd nog eens contact wil opnemen. Zo heeft ze de kans en tijd om erover na te denken en je te missen, en weet ze tegelijkertijd waar ze aan toe is. Neemt ze in de tussentijd met jou contact op, ga er dan op in maar dan zo vriendschappelijk mogelijk, dus niet met de intentie om weer een relatie te starten. Sterkte, A.
De indeling van het huis is nu zo dat de kinderen ten aller tijde in hun eigen bed slapen en wij op toerbeurten bij ze zijn. ik 1 nacht door de weeks en om het weekend. De overige tijd is voor haar. Gister was het dus mijn beurt weer. Ik kwam thuis en ze waren net klaar met eten. Omdat er nog wat gezamenlijke financiele zaken geregeld moesten worden zouden we die gaan doen als de kids op bed lagen. Om niet te veel op haar lip te zitten besloot ik vast de vaat te gaan doen. toen ik bijna klaar was kwam ze helpen met afdrogen. We wisselden geen woord. Zij was nog bezig met drogen en ik ging de kinderen onder de douche zetten. En toen ik daar mee klaar was hebben we ze samen op bed gelegd. Samen achter de computer gedoken om de zaken te doen. Daarmee klaar besloot ik even een sigaret te gaan roken op het balkon. Ze kwam mee daar stonden we dan. Ze gaf me een compliment hoe ik onverstoorbaar mijn "taken" had gedaan en met de kinderen om ging. Ik zei dat dit inmiddels mijn normale gang van zaken was als ik thuis was. Ze sprak uit dat ze graag jaren eerder had gezien dat ik er zo mee om was gegaan. En ik zei dat ze daar gelijk in had maar dat ik het verleden niet kon herstellen alleen de toekomst kon bieden. Ik zag hoe ze slikte en ze zei dat het waar was maar niet wist of ze het wel kon. Dus ik kan nu alleen hopen dat inderdaad mijn arbeid word beloond maar wil me zelf niet gek maken met hoop. Ik ga dus zo door en hoop haar te kunnen overtuigen van mijn wil en kunnen om samen gelukkig te worden.
Bedankt dat je je verhaal doet! Godsdienst / levensovertuiging speelt wel vaker een grote rol bij een relatiebreuk. Toch kan het ook goed gaan. Ik ken een stel dat geregeld woorden heeft over dit onderwerp, omdat ze allebei een andere godsdienst hebben (volgens mij was dit geen discussiepunt in het begin). Toch was het liefde op het eerste gezicht en zijn ze nog steeds dol op elkaar. Al decennia getrouwd.
Ik heb ergens de stille hoop dat hij doordat hij dit nu voor het eerst heeft, beseft wat hij 'kapot' heeft gemaakt. Ik kreeg overigens zaterdag een berichtje van hem dat ie me vraag nog wou zien voordat hij wegging (het is vervroegd naar eind oktober) en dat hij nog steeds alles meende wat hij heeft gezegd (dat ie me terug wil en wil veranderen etc.). En dat ie het heel erg moeilijk heeft met de keuze die ik heb gemaakt…
Vrouwen blijken er namelijk heel goed in te zijn excuses voor hem te bedenken als hij ze niet de aandacht schenkt die ze zouden willen, of onduidelijke signalen afgeeft. De smoesjes die vrouwen dan voor mannen bedenken zijn eindeloos: Hij is nog niet toe aan een relatie, hij is bang om zich te binden, hij wil onze vriendschap niet op het spel zetten, enz.
Het beste, maar tevens vaak ook het moeilijkst op te brengen, is je ex even een poosje met rust laten zodra ze de relatie met jou verbroken heeft en bij je weggaat. Ze verwacht namelijk al dat je direct en tot vervelendst toe alles zal proberen haar terug te krijgen en zal proberen haar ervan te overtuigen dat ze echt te verkeerde beslissing heeft genomen, door bij je weg te gaan.
Hi Krabi, 'houden van' is een begrip wat door iedereen verschillend geinterpreteerd wordt. Ongetwijfeld zag hij iets in jou, maar als er al sprake was van liefde, dan was het hoofdzakelijk eigenliefde. Hij heeft het immers niet voor jou over om zich aan jouw leven (lees: een normaal bestaan) aan te passen. Zijn verslaving is alles wat telt. Waarom hij gedumpt wil worden heb je zelf al verteld, zie in de letterlijke tekst van je ex: "Ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven." Met andere woorden: 'Ik heb het je zo gemakkelijk mogelijk gemaakt en toch dump je me niet. Word wakker en geef mij de bons. Want ikzelf kan het niet.'

Misschien klinkt het raar na wat ik schreef, maar ik ben er van overtuigd dat het een goede, eerlijke, trouwe man (nee, jongen) is. Niet perfect, maar wel een man waarmee ik me oud zie worden. Dus uiteraard houd ik me aan de regels van het artikel. Geen contact… Is het vroeg of wel toegestaan om contact op te nemen? Stel dat hij vraagt om te praten, ga ik daarop in of stel ik voor gewoon iets te gaan doen?
Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.
Bedankt voor de reactie. Het is fijn om eens een andere mening te horen en zo had ik er nog niet over nagedacht. Ondertussen heb ik van hem nog twee smsjes gehad om te vragen of het een beetje gaat. Ik heb op geen van beide geantwoord. Zou ik dit wel moeten doen? Ik weet niet of het de angst is om een definitief antwoord te krijgen of gewoon koppigheid is dat mij tegenhoudt. Veel van mijn vriendinnen zeggen wel dat ik ook best niet zou antwoorden.

Wel zijn ze er als de kippen bij wanneer het aankomt op ideeën over hoe de man aan haar zijde zijn leven zou kunnen verbeteren. Wanneer men hen vraagt waarom ze zo kieskeurig zijn, zullen ze antwoorden: "ik wil het nou eenmaal zo, is het verkeerd om te weten wat je wilt?” – Natuurlijk is het niet verkeerd maar een veeleisende dame tevredenstellen is een full-time baan. Deze vrouwen zijn er ver van verwijderd zich ook maar eens gewoon een keer goed te voelen en lekker te genieten van het samenzijn met haar partner. En daarmee is ze precies het tegenovergestelde van dat wat de meeste mannen wensen en ook de reden waarom veel mannen –zogenaamd- last hebben van bindingsangst.
Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
5) Om eerlijk te zijn…ik wil haar het liefst terug. Ik hou verschrikkelijk veel van haar. Nu weet ik dat dat op korte termijn niet gaat lukken omdat ze dus een nieuwe vriend heeft. Maar wat kan ik nu het beste doen? Haar helemaal met rust laten nu? Maar hoe lang moet ik dan niks van mij laten horen? Of af en toe toch een berichtje sturen naar haar om te vragen hoe het gaat.

Brandt bij jou nog steeds het verlangen om je ex terug te krijgen en voel je je nu ook een beetje betrapt? Goed zo, zelfinzicht is stap 1 in het worden van een MasterFlirter. Een man die vanuit kracht, zelfvertrouwen en overvloed handelt. Pak hierop door en download nu de Vrouwen Versier Basistoolkit. Jouw fundament voor Blijvende succes met vrouwen. Klik op onderstaande foto.

in het begin ging het zo goed met me meisje, maar ze heeft idd last van bindingsangst. opeens was het over toen het haar een beetje te benauwd werd. ik ging natuurlijk kapot. snapte er niets van. uiteindelijk ging ze weer contact met me zoeken en wilde ze op date. we kwamen hier tot de conclusie dat we toch wel bij elkaar willen zijn en dat ze aan zichzelf zou gaan werken in vorm van therapie. alleen moesten we het wel rustig aan doen wat logisch is voor iemand met bindingsangst. ik natuurlijk akkoord gegaan hiermee omdat ik nog steeds stapelverliefd op der was. alleen heb ik er na de eerste keer uit soort van verlatingangst eraan overgehouden en kon ik het eigenlijk helemaal niet aan. onbewust was ik haar alleen maar nog meer aan het pushen tot vaker afspreken en zoeken naar meer bevestiging. ze heeft ondanks dat ik me zo gedroeg het nog heel lang volgehouden. denk echt uit liefde. alleen ben ik de laatste tijd fout geweest door koppig te doen en niet terugbellen, onaardig doen enz. wel met de reden om haar volledig terug te winnen maar alsnog verpest. de dag nadat ze het uit maakte besefte ik pas hoe fout en gemeen ik bezig ben geweest. ze deed juist zo haar best en ik zag het alsof ze niets meer voor mij en ons wilde doen. er is nog geen week voorbij sinds het uit is en ik wil haar het liefst natuurlijk terug omdat ik het nu pas besef maar ze was aardig duidelijk dat ze het nu wel een plekje heeft kunnen geven en dat kan ik haar niet kwalijk nemen. op zijn minst wil ik haar laten weten dat ik haar nu begrijp en het zo erg waardeer dat ze het zo lang met me heeft uitgehouden terwijl ik me niet aan onze afspraak hield. en dat het me spijt dat ik haar zo veel verdriet heb gedaan. ze had het al zwaaar genoeg en dan kom ik om nog meer van haar te verlangen. hoe kan ik nu het beste handelen? ik wil geen appie of sms versturen want ik wil haar niet verplichten tot antwoorden en haar nog meer benauwen. maar ik wil wel haar op de hoogte stellen van hoe ik er nu over denk en mijn excuses maken. dacht zelf aan een brief. met een soort van grap erin verwerkt waarvan ik zeker weet dat ze moet lachen en hopelijk daardoor gaat terugdenken aan onze leuke tijden. doen of no go?
Maar nu zitten we op een andere school ik hb wel nog een zus daar op school zo kan ik nog wat scoren maar mijn andere vriendin is verzot op zijn kleine broertje en dan zegt ze er hallo enzo tegen ent ergste was de laatste school dag van de lager school ik reed naar huis en hij liep daar en mijn vriendin riep dan naar dat broertje en weet je wat hij zei niet dat broetje maar mijn ex hij zei ik ben blij dat het zesde van nu we is zeg en dan dacht ik nu ist genoeg maar toch denk ik aan hem ben er onder tussen ook achter gekomen dat hij verre familie is echt verre hop mijn achter achter nicht daar is hij de neef van maar da t houd me niet tegen maar hoe kom je terug met iemand samen als je geen e-mail adres hebt en zo kun jij mij helpen
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
Hi G., vraag nooit aan een dame waarom ze niet met je naar de bios wil! Je bracht haar in verlegenheid en bovendien is ze je geen reden verschuldigd. Natuurlijk zou het wel zo prettig zijn om te weten waarom ze dat niet wilde, maar je voelt al dat er andere zaken spelen. Zo kan het zijn dat ze een ander heeft of ook met een ander chat, het is mogelijk dat jullie relatie haar, om wat voor reden dan ook, niet beviel en bang is om weer in hetzelfde te belanden. Daarnaast wil ze misschien ruim de tijd nemen voor een eventuele verzoening omdat ze zich te jong voelt of wat dan ook. Kortom, teveel mogelijkheden waardoor ze de rem erop gezet heeft. Waar jullie over chatten weet alleen jij. En jij bent ook degene die weet hoe ze tegen relaties aankijkt, of ze in de tussentijd andere mannen heeft gehad en/of hoe haar relatieverleden was voordat jij in beeld kwam. Ik kan je dus niet goed helpen, maar vrouwen zijn babbelaars. En met een goeie chat op zijn tijd is niks mis ;). Groetjes, A.
zij was het meisje van iemand die ik kende ! zij zijn getrouwd hebben samen een kindje gekregen ze waren echt gelukkig ! ik had hun belooft om ze is te komen bezoeken na de geboorte van hun zoontje ! op een dag loop ik hun tegen het lijf en we spreken af om op het einde van die week met elkaar af te spreken ! 2 dagen later ontvang ik het nieuws dat hij plots is gestorven door een hartaderbreuk ! hij was 24 jaar oud
Morgen zouden we een gesprek hebben. Ik lees nu het boek liefde is een werkwoord en praten met je partner, zodat ik goed voorbereid kan "luisteren" naar zijn mening/visie. En zodat hij mij niet als schuldige kan bestempelen, dat doet hij niet hoor want hij zegt toch al lang "het ligt niet aan jou, maar aan mij" alleen als ik dan zei dat het dan eens tijd werd om er iets aan te doen was zijn antwoord heel duidelijk "NEE"…

Hy was altijd zo rustig en herkende hem niet terug vaak zei die ik ben niet goed voor jou , of je verdient beter , of maakte hij het uit met me. Hy heeft mij zelfs zwanger gemaakt wat zijn bedoeling was en later toen t was gebeurd wou die het kind niet Meer , door de stres hb uiteindelijk een miskraam gehad , vaak denkt die ook diep na over alles wat zo ik niet weten hy wou er ook nooit over praten en beet constant nagels.
Dank je, het is even fijn om weer mijn hart uit te kunnen storten :). Ik hoop dat ik nu eindelijk mijn ex eens "wakker" schud door mijn strategie, al betwijfel ik dat. Het zit haar duidelijk niet lekker inderdaad. Maar haar 'koppigheid' en angst/ twijfels zijn zo sterk, dat een relatie in welke vorm dan ook m.i. moeilijk zal zijn. In onze laatste verhitte discussie gaf ze ook aan "ik heb liever een man en kinderen", maar dit zei mijn ex niet met complete overtuiging of enthousiasme, meer om me af te wimpelen.
Ik was nog niet eens in de buurt van huis en had al een smsje van haar; of ik veilig thuis was, dat ze zich zorgen maakte, dat ze het moeilijk vond om me zo verdrietig te zien, maar dat ze besefte dat zij er niets aan kon doen, dat ik een kanjer was en het beste verdiende. Ik stuurde terug ‘ben thuis’. Later in de week had ik nog een heel lief kaartje naar haar zoontje gestuurd (ik had immers van hem geen afscheid kunnen nemen), en daarop stuurde ze o.a. dat ze het met tranen in haar ogen had zitten lezen, waarop ik enkel reageerde met ‘graag gedaan!’. Ik was ondertussen 100% overtuigd van het feit dat ik haar terug wilde (en nog steeds) en bedacht me dat ik haar toch eerst vooral met rust moest laten. Ik hield het een week goed vol, enerzijds omdat ik wist dat ik haar met rust moest laten (zodat ze me kon missen), maar ook dat ik voor mezelf wist dat als ik haar niet terugkreeg het ook niet zou helpen als ik contact bleef houden.
Op zaterdag 27 oktober kreeg ik geheel onverwachts bloemen bezorgd van mijn ex en 's avonds was hij zoals gewoonlijk bij me. Die nacht kwam bij hem de twijfel naar boven en zei hij dat hij er niks van snapte "Je bent een leuk, lieve, zorgzame meid, maar waarom twijfel ik dan aan ons, misschien ben ik wel bang dat het misgaat tussen ons" Ik vertelde hem dat je nooit de garantie hebt dat iets goed blijft gaan zo lang je er niet aan blijft werken om het goed te houden.

Vanaf hier was het duidelijk gedaan en heb ik geen druk meer gezet op haar. We hebben beide afstand genomen van elkaars ouders en dan nog paar uurtjes met elkaar op de kamer gesproken. Dit was normaal en ging over wat er fout liep, over herinneringen, zaken die nu niet doorgingen (reis), wat doen we met foto’s etc. Bij het laatste gesprek, laatste keer dat ik haar zag (nu 3 weken op de dag bijna) is ze in mijn armen ingestort en wou ze opnieuw beginnen en me niet kwijt enzovoort. 3 dagen later stond haar besluit absoluut vast dat ze niet verder wou. Zeer verwarrend voor mij dus ook.


Hij gaf aan dat al die jaren te snel zijn gegaan dat hij erachter aan hobbelde. Dat hij nu niet meer weet wie hij is en dat hij met zich zelf in de knoop zit. (Terwijl hij zei dat hij geen beterr vriendin kon wensen) ik snap het niet. Nu is het een maand uit. En ik heb besloten om even geen contact te hebben dat is te pijnlijk. Ik weet via fam dat hij dat erg moeilijk vind. Ik weet niet meer wat de waarheid is. Heeft hij me al die tijd nog bedonderd?. Doet hij dat nu nog steeds..? Ik zoek overal wat achter. Check zn mail nog en kan hem niet loslaten. Ergens heb ik de hoop dat hij nog terug komt. Maar ik vraag me af of het dan wel weer zou kunnen werken. Vertrouwensband is zo beschadigd.
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…
Mijn ex heeft 3 weken onze relatie van 3, 5 jaar verbroken. Nou wil ik haar ontzettend graag terug omdat ik met haar een toekomst op wil bouwen. De reden dat zij het uit heeft gemaakt is dat haar gevoel voor mij weg is en niet meer verliefd is. Verder zijn er een aantal dingen geweest waar zij niet mee verder wil. Ik deelde mijn emoties bijna niet, ik was te dominant verder heb ik mijn vrienden soms voor haar gezet met bijv. vakanties. Op vakantie heb ik nagedacht en zijn deze dingen inmiddels in mij verandert. En dit wilde ik haar gaan laten zien. Maar toen ik terug kwam van vakantie was het te laat en heeft ze zelfs onze vakantie samen afgeblazen.

Dat weekend werd door omstandigheden mijn dochter niet door haar vader opgehaald, ik had daar de nodige frustraties door en dat kwam die zondagmorgen eruit. De irritatie van mijn ex liep zelfs zo hoog op dat hij kwaad uit bed is gestapt en niets meer tegen me zei totdat hij zijn jas aan had en ik hem net nog een afscheidskus kon geven en hij ging naar huis.


Ik heb net je artikel gelezen en wil dolgraag mijn ex terug. We waren pas 8 maanden samen maar onze relatie was erg intens. We waren praktisch elke dag samen. Op zich hadden wij een zalige relatie, maat ik heb het verpest omdat ik niet kon stoppen met drinken en wanneer ik dit deed begon ik hem uit te schelden… Hij gaf me verschillende waarschuwingen dat hij dit niet meer kon verdragen, maar ik bleef ontkennen aan mezelf dat het een probleem was en dronk gewoon door. Op een avond toen ik niet bij hem was, en hij dus tijd had om na te denken, stuurde hij me via messenger dat het voorbij was. Ik was volledig in paniek en beloofe hem te veranderen en smeekte hem om nog een kans, maar tevergeefs… Het was te laat, zei hij. De volgende dag deed ik een wanhoopspoging maar werd op tijd gevonden en naar het ziekenhuis gebracht. Men lichte m’n ex in en s’avonds kwam hij naar het ziekenhuis. Hij kuste me nog een laatste maal en beloofde me dat hij me zou steunen als gewone vriend. Hij ziet me nog steeds graag, maar luistert naar z’n verstand en dit zegt dat het niet meer goedkomt. Ondertussen ben ik een week opgenomen en vertrek vandaag naar een ontwenningsafdeling om te werken aan mezelf. Eergisteren kwam hij langs met wat spullen en bleef nog een uurtje. Op het begin hielden we ons beiden sterk, maar algauw laaiden de emoties te hoog op en besloot hij naar huis te gaan. Ik wachtte nog met hem op de trein en vlak voor hij opstapte hebben we elkaar innig gekust… De dag nadien zei hij hier spijt van te hebben. Dat hij niet verwacht had dat de ontmoeting zo’n grote impact zou hebben en hij me niet op een andere manier kan zien. Wat moet ik doen lieve Boris? Wil je mij aub advies geven? Ik wil hem zo graag terug… Is er nog een kans denk je?
“Als blijkt dat er na een paar afspraakjes geen schot zit in de relatie of dat alle initiatieven van jou af moeten komen en hij doet verder weinig moeite? Vraag dan nog één keer op de man af hoe het er voor staat. Krijg je geen of geen duidelijk antwoord, zegt hij dat hij er nog niet aan toe is, te druk is of nog niet over zijn ex heen is. Dan weet je wel hoe laat het is en wat je moet doen…..Kappen en op zoek naar een nieuwe man die wel 100% voor je gaat.”
De inmiddels 30-jarige Brabander is trots op het team om hem heen dat zich nu ten volle inzet voor hem. Deze geboren volkszanger, talentvol en zeer gedreven, iemand die uit het juiste hout gesneden is voor een geslaagde loopbaan als artiest, lanceert nu zijn gloednieuwe single ‘Laat ons proosten’. Met deze door Marco Meesters geschreven en Sonic Solutions geproduceerde radiovriendelijke track, zou Wesley wel eens een single in handen kunnen hebben waarmee hij volgers van het Nederlandstalige lied razendsnel aan zich gaat binden. ‘Laat ons proosten’ op… Wesley van Gorp! Clipopname: Robert RTV Media
Nu is het uit door mij maar ik merk dat ik hem toch mis. Hij heeft alles op alles gezet om me terug te winnen. Heeft me een maand lang gesmst en gebeld zonder reactie (ik was boos). En daarna gezegd dat ie wilde veranderen enzo (hulp zoeken omdat hij wat issues heeft die invloed hadden op mij en de relatie). Maar nu weet ik totaal niet wat ik moet doen, op dit moment durf ik het in ieder geval écht niet aan… Dat heb ik ook gezegd en daarmee heb ik het contact compleet verbroken. Lijkt me best logisch. In die tijd dat ik 'm ken ben ik al 3 keer ernstig gekwetst. Nu al zo'n 1.5 maand geen contact meer.

Het kan liggen aan een angst om zich al of niet definitief te binden, ook is het nog mogelijk dat hij een ander op het oog heeft. Andere opties zijn er nauwelijks. Je ex zegt dat hij 'op dit moment' geen relatie wil, maar dat is kletskoek van de eerste orde. Hij HEEFT namelijk een relatie en daar zitten verwachtingen, verantwoordelijkheden en morele verplichtingen aan vast. Er tussenuit knijpen geeft aan dat hij met iets worstelt, maar de waarheid niet op tafel legt. Hoe dan ook, het leed is geschied en het 'afscheid' was waardeloos. Jouw houding was overigens prima, en het is goed dat hij klaarblijkelijk niet had verwacht dat jij je gewoon bij de stomme feiten neerlegt. Nuchter en wel. Want mannen klagen dan maar al te vaak dat vrouwen 'emotionele drama queens' zouden zijn, zodra een vrouw zich nuchter voordoet zijn de heren in alle staten ;). Met het gevolg dat de jouwe in de hyper-emotionele modus ging staan en je knuffelde en aaide alsof jullie nooit uit elkaar waren. Wat je moet doen is hem een tijd met rust laten, geen gesprekken, geen geknuffel, helemaal niks. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan moet HIJ over de brug komen, niet jij. En zal het vanzelf weer goedkomen, gewoon omdat hij inziet dat dat moet. Lees ook:
Rubriek.nl is wettelijk verplicht om je te informeren en toestemming te vragen over het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken. Op Rubriek.nl wordt gebruik gemaakt van: functionele cookies om de website goed te laten werken, analytics cookies om te kijken welke pagina hoe lang bezocht wordt en advertising cookies zoals Adsense en Doubleclick. Adverteerders kunnen soms cookies gebruiken om informatie over bezoekers te verzamelen. Hier hebben wij geen invloed op. Lees hier het hele cookie- en privacybeleid van Rubriek.nl of ga akkoord.

5) Om eerlijk te zijn…ik wil haar het liefst terug. Ik hou verschrikkelijk veel van haar. Nu weet ik dat dat op korte termijn niet gaat lukken omdat ze dus een nieuwe vriend heeft. Maar wat kan ik nu het beste doen? Haar helemaal met rust laten nu? Maar hoe lang moet ik dan niks van mij laten horen? Of af en toe toch een berichtje sturen naar haar om te vragen hoe het gaat.


Helaas heeft mijn vriendin het na een relatie van 6 jaar uitgemaakt afgelopen vrijdag. Als ik eraan terugdenk dan lees ik veel gelijkenissen, zij was minder geïnteresseerd terwijl wij vroeger echt alles aan elkaar vertelde tot de meest stomme details toe. Dit werd minder en dat merkte ik ook, maar nu pas dringt het tot mij door dat daar een reden achter zat.
Ik hoorde de hele tijd niks, pas veel later (toen hij net wakker was), hij had zich zwaar verslapen en verontschuldigde zich hiervoor dat het hem spijt en dat hij door de wekker heen is geslapen. Ik was natuurlijk boos/teleurgesteld. Hij had zelf voorgesteld af te spraken en verslaapt zich vervolgens uren! Dit heb ik hem ook duidelijk laten weten via een sms, ik was boos en dat liet ik blijken! Heb hiervan erg spijt, ik heb mij laten meeslepen door mijn emoties en hij heeft niet meer gereageerd, wellicht boos door mijn smsjes, deze waren niet zo aardig!
Hi Hoopvol, zoals ik al een beetje voorspelde regeert hij nu over het contact. Dat is niet zo gunstig omdat dit jou veel te afhankelijk maakt van wat hij nu eigenlijk wil. Je had de boot dus moeten afhouden. Nu dit niet gebeurd is en je elkaar echt uren hebt gesproken weet je nog steeds niet waar je aan toe bent. Hij spreekt dan wel niet zo lovend over zijn vriendin, maar dat betekent niet dat hij haar niet achter de hand zou houden. Zolang daar geen duidelijkheid over is, zou ik me niet laten meeslepen. Dat ie zich verslapen had is waardeloos. Een grote blunder. Maar erger is dat hij na een leuke dag met jou nog de behoefte voelde om met vrienden uit te gaan. Een heel slecht signaal dat aangeeft dat hij niet bepaald 'vol' van jou is. Wil je hem blijven ontmoeten, dan moet je niet stiekem hopen op een relatie, maar eerst eens inzetten op vriendschap. Zo kun je testen of hij voldoende van jouw aanwezigheid geniet, of dat hij misschien toch andere motieven heeft. Groetjes, A.
3 dagen later zijn we opnieuw op reis gegaan, met zijn ouders deze keer. Hij zei eerst dat hij het raar vond, omdat het even niet lekker tussen ons liep, maar hij zei dat ik meemocht. Ik vroeg van waar die switch van gedachten was gekomen en hij zei ‘ik heb gedacht aan onze toekomst, en ik zie het echt wel’. Het gaf me een top gevoel. Op reis met zijn ouders liep alles goed, tot ik nog 1 keer wou beginnen over die slechte dag tussen ons. Ik had dat nooit mogen doen, want hij werd kwaad dat ik er weer over begon. Het is in tranen en discussie geëindigd. Uiteindelijk zei ik dat we echt water bij de wijn moesten doen en hij ging akkoord. Eenmaal terug in België hadden we nog een trouwfeest de dag erna, en op alle onverwachte foto’s ziet hij er heel gelukkig uit… Maar schijn bedriegt dus.
Daarbij ook gelijk mijn tweede dilemma. Moet ik dan af en toe contact hebben of niet (bijvoorbeeld haar gelukkig nieuwjaar wensen?). Moet ik haar helemaal links laten en hard to get, of soms heel subtiel spreken per aantal maanden (dat zou ze fijn kunnen vinden denk ik, maar als vriendschap of niet?). Ik wil ook weer niet haar bestfriend zijn waarbij ze al haar nieuwe partners bespreekt, aangezien ze ook vertelde dat ze met jongens had gezoend, etc. Wat zit daar precies achter? Dat ze vertrouwd vind, maar mij dus niet meer als (potentiële) partner ziet? En is er dan nog wel een kans voor later? Dus hoe ga ik hier mee om? Wat zou zij bedoelen hiermee en heb ik dan wel of geen contact? Stuur ik haar gelukkig nieuwjaar, ook al doet zij dat niet?
Ik heb toen weer bij mijn ouders geslapen, en vrijdag ben ik teruggekomen om te praten, maar het had volgens hem geen zin meer. Ik heb toen nog 1 nacht alleen in mijn eigen huis geslapen en hij bij zijn ouders. Op zaterdag kwam hij thuis en had ik al wat spullen gepakt. Hij heeft mij vervolgens naar een vriendin gebracht. Nu heb ik al bijna 2 dagen totaal geen contact meer gehad. Hij wil de tijd hebben om het te verwerken. Maar wij hebben wel zoveel samen opgebouwd en we hebben zoveel spullen samen en onze rekening is een gezamenlijke rekening. Het is heel erg moeilijk voor mij om dit te accepteren, omdat ik het niet wil en ook niet kan.
Nu zijn we weer paar weekjes verder. Het huis is bijna leeg en wij zijn beide op vakantie. Ik met mij ouders en hij met een vriend. Ik voel mij zo alleen en verveel mij kapot. Had zo uitgekeken naar de vakantie.. Tussen de periode dat het uitging en we vertrokken op vakantie, hebben wij elkaar nog wel gezien. Ik ben mij als een stalker gaan gedragen, want ik miste hem zo… (je kan zeggen wat je wilt, maar het is heel moeilijk om de persoon van wie je houd geen aandacht te geven). We hebben elkaar tussendoor gesproken en ook bijelkaar geslapen. Eigenlijk ging het goed en voelde het soms als vanouds. En, ja we hadden seks. Dat is vast niet verstandig, maar ik hoopte natuurlijk dat het gevoel wel bij hem terug komt.. ik hou nog wel van hem. De dag vooruit ik vertrok zijn we naar de film gegaan en was hij heel lief voor mij.
Verras hem met een cadeau of een speciaal uitje. Een goede manier om je vriendje je te laten missen is door speciale herinneringen te creëren die hij niet kan vergeten. Dat kan betekenen dat je hem verrast met een speciaal cadeau, zoals een kledingstuk dat hij mooi vindt, of door een afspraakje te organiseren waarop je naar een band gaat die hij heel goed vindt.
Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.
Ik heb voor 2 jaar terug mijn ware liefde ontmoet, en we kregen ook een relatie. Maar na 2 maanden zei ze dat het gevoel weg is. Ik verwijt me hier nog steeds over. Bij mij is het gevoel nog steeds sterk, als ik al een foto van haar zie raakt me buik op overtoeren. Nu is mijn vraag, kan ik haar, na 2 jaar, nog terug krijgen? Ik heb wel het idee dat ze nog van me houdt, maar hoe krijg ik haar terug?
We hebben nog een uur geknuffeld en gehuild , ik ben er kapot van. Ik heb al 2 weken niks meer gehoord en ik ben zo boos op mezelf en de dingen die ik heb gezegd. Ik heb hem een brief gestuurd waarin ik schrijf hoe dom ik ben geweest en de relatie zou willen oppakken omdat ik weet dat als we beter communiceren dit mogelijk is maar heb nog geen reactie..
Ik heb mijn ex via facebook ontmoet, Hij woont in India. We hadden een relatie van ongeveer 7 maanden toen hij uitmaakte, Ik heb te veel fouten gemaakt :( waardoor zijn liefde over is gegaan voor mij, maar ik realiseer nu dat ik echt van hem hou ook al was ik niet serieus in het begin. Hij heeft gezegd dat ie niet meer van me houdt maar dat geloof ik niet :( hij vind wel een andere meisje leuk dus ik maak me zorgen :(. Kunnen jullie me ajb helpen>?

Het is een meisje dat heel vrijgevochten is en zelf wil bepalen wat ze kan en doet! dit bewonderde ik altijd in haar. Echter voor mij was dit mijn eerste vriendin. Ze had zelf een aantal relaties ervoor gehad met een paar verkeerde gasten. Hiervan was ze een beetje angstig geworden. Bang dat ik ook zo zou zijn en haar als een trofeetje zag. Ik heb met al mijn liefde geprobeerd te bewijzen dat dit niet zo was en dat is ook gelukt.
Ik zou die zaterdag langs komen om mijn spullen op te halen en was de hele ochtend al zenuwachtig. Mijn ex smste mij 1.5 uur voordat wij de afspraak hadden met het bericht dat zij erg zenuwachtig was en ik eerder kon langskomen. Eenmaal bij haar aangekomen wilde ik mijn spullen pakken maar mijn ex gebaarde mij om op bed te komen zitten. Ze wilde alleen maar knuffelen en het was een erg intiem moment. Na 5 min belde haar vader en vroeg wat wij aan het doen waren. Ze vertelde er ook bij dat hij het niet goed wilde hebben tussen ons. Dit verbaasde mij aangezien ik altijd super beleefd was geweest en hun met alle respect heb behandeld. Mijn ex raakte duidelijk geïrriteerd van haar vaders telefoontje. Wij hebben zo'n 30 a 45 min geknuffeld en tegen elkaar aangelegen. Heb daarna mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Die avond ging ik uit met vrienden en toevallig was mijn ex in dezelfde kroeg. Toen ik even ging nazitten met vrienden kreeg ik een berichtje van haar dat ze de hele tijd op mij had gelet en dat ze vond dat ik er heel erg aantrekkelijk uit zag maar dat ze wel bij haar beslissing bleef dat t uit was. Ik vroeg haar om geen contact meer met mij op te nemen en het te laten rusten. Ondanks dat ik dit zo'n 4-5 keer had gevraagd bleef ze mij berichtjes sturen met dat ze mij miste maar zei daarop meteen dat ze bij haar beslissing bleef. Ik heb haar nadrukkelijk gevraagd geen contact meer met mij op te nemen en dat ging voor zo'n 5 dagen goed. Tot gister avond dat ik weer berichtjes kreeg van haar. Daarin stond dat ze het goed vond dat het zo goed ging met mij, de reden waarom het ook uitging tussen ons omdat ik niks omhanden had. Ik heb hier in de tijd die ik had hard aan gewerkt. Ik heb mij ingeschreven voor 2 opleidingen, ik begin in januari een MBO opleiding en als het meezit met wat toetsen ben ik vanaf september toelaatbaar op het HBO. Ik sta op het punt om mijn eigen onderneming te starten en het werk stroomt al binnen. Met mijn ouders en mij gaat het heel erg goed en door mijn voeding aan te passen heb ik totaal geen last meer van agressie of woedebuien. Ze vond t knap dat ik zo hard aan mijzelf had gewerkt en was bang dat ik in een diep gat zou belanden (heb haar toch wel het tegendeel bewezen). En hoopte dat wij binnenkort vrienden zouden worden omdat het altijd zo gezellig was. Nu was het zo dat ik gister bezig was met wat dingen en ik niet kon reageren. Na anderhalf uur stuurde ze nog een berichtje met een excuses voor het berichtje want ze ging ervan uit dat ik er nog niet aan toe was omdat ik niet reageerde maar hoopte wel dat we af en toe contact konden houden. Ik begrijp gewoon niet waarom ze in zo'n korte tijd weer contact met mij opneemt terwijl ze weet dat wij er beiden niet aan toe zijn. ik hoorde tevens van een vriendin van mij die laatst met mijn ex ging praten dat de enige reden was dat t uitging dat ik niks om handen had. Die vriendin vertelde dat zij dit persoonlijk geen goede reden vindt om het daarom uit te maken en dat je daar juist samen aan moet werken. Mijn ex kon hier geen antwoord op geven. Ik heb nog steeds de hoop dat t goed komt en ben hard aan mijzelf aan het werken maar weet niet hoe ik nu verder moet.

Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?
Hi Joyce, met zijn ouders heb je niets te maken, met zijn ex ook niet. Wat er tussen jou en hem speelde is alles behalve liefde. Hij heeft je gebruikt en probeert nu goedkoop van je af te komen. Laat het hem vooral lukken, krik je eigenwaarde op en zoek een duizend maal beter exemplaar. Hem de tijd geven en op hem wachten is in deze omstandigheid niet iets wat een vrouw met enig zelfrespect moet doen. Groetjes, A.
Hi Wijnand, met weinig informatie kan ik zelf ook weinig. Je vraagt waarom je ex nu zo gelukkig is, maar dat weet ik niet. In de meeste gevallen is het slechts een houding naar de buitenwereld toe. Laten zien dat ze jou niet nodig heeft. Daarnaast zal het haar helpen om zich ook geestelijk van je los te maken. In het artikel staat alles uitvoerig beschreven. Sterkte ermee, A.
Ik krijg de indruk dat er meer speelt behalve onze relatie, en dat zij een schild op zet door dit niet in mijn gezicht te zeggen. Ze is gewoon ten einde raad en heeft het gevoel dat ik er niet ben als ze mij nodig heeft. Ik heb haar na de breuk volledig genegeerd voor een week, geen tegenbericht. Ze is erg gesloten, al de gehele relatie, wat het moeilijk maakt om ook maar enige hoogte van haar te krijgen. Vooral omdat ze dingen niet in mijn gezicht zegt. Ik heb zelf de indruk dat ze haar hoofd in het zand steekt, en het zelf niet meer weet. Begin van dit jaar geeft ze nog aan aan haar relatie te willen werken, en vervolgens na 1 conflict al weer de handdoek in de ring. Volgens mij is ze erg onzeker en maakt ze het uit omdat ze denkt niet belangrijk voor mij te zijn. Want ze geeft aan dat ik haar in de steek laat.
Na een maand of iets werd de situatie ivm de scheiding moeilijker (toestanden als ex wilde niet tekenen e.d.) Bovendien werd hij 'down' door dit gedoe, wat zijn uitwerking op ons had. Uiteraard ben ik achter hem blijven staan en steunen, wat mij logisch leek. Hij was veel moe door al het gepieker van haar, en had daardoor minder zin leuke dingen met mij te gaan doen. Daar kon ik ook nog in komen. Ik heb hem de ruimte geboden en voor mijn gevoel toen geen dingen opgelegd of gedwongen. Terugkerend punt van discussie (zonder woorden of ruzie want die hebben we nu nog steeds niet gehad!) was het feit dat hij niet aan zijn ouders/ vrienden en de hele reutemeteut wilde vertellen mij te hebben ontmoet. In het begin had ik daar geen problemen mee echter is het zelfs mijn idee geweest het even stil te houden omdat zijn ex anders nog moeilijker zou kunnen doen met tekenen als ze lucht kreeg van een nieuwe liefde. Wij zagen elkaar dus ook alleen bij mij thuis en in mijn omgeving. Hij woont een half uur bij mij vandaan, ik weet ook waar maar ik 'kan' daar dus niet komen (zoals we hadden afgesproken; nee hij heeft geen ander nog;)) Dat hij mij niet zo snel aan zijn kind wilde voorstellen kon ik overigens helemaal in komen (en nog).
Concert was geweldig, de sfeer tussen ex en mij ook. Hij zei dat ik er super uitzag, en dat hij enorm trots was dat ik al zo op de goede weg ben. Hij kon het ook echt aan me zien. Hij zei dat hij absoluut nog een toekomst voor ons ziet, en zeker zoals hij mij deze avond meemaakte, maar dat ik eerst moeten laten zien dat mijn veranderingen geen 'bevlieging' zijn maar ook voor de langere termijn. (uiteraard is dat mijn bedoeling :)
De reden om het zo aan te pakken is: omdat het heel menselijk is dat we juist altijd datgene willen hebben dat het moeilijkst te krijgen is. Van iets dat voor het grijpen ligt, hebben we over het algemeen alweer snel genoeg. En door je zo op te stellen ten opzichte van je ex, dat je niet zomaar weer terug te krijgen bent, zal haar verlangen naar jou alleen maar doen toenemen.
ik had en lesbische relatie van jaren waarvan 8j getrouwd zien 2maand is ze weg omdat de kinderen die ze had tevoren haar chanteerde dat ze niet meer in contact wilden komen met haar als ze me terug nam omdat die hun mama niet respecteerde en dat kon niet vond ik als moeder koos ze voor haar kids maar ik kan het moeilyk vergeten omdat ze nog geen 2 maand had en tot by kerst me nog steeds zei van dat ze van me hield en dan opeens verbrak ze het contact ik weet niet wat ik denken moet ik weet dat ze me nochtans graag zag maar ik twyfel nu want dan had ze niet zo gereageerd wie weet wat raad ik ga kapot op deze maniet al haar kleren alles adres en al is nog by my
Hey, dat hij geen relatie met jou wil, betekent niet dat jij niet leuk bent. Dat betekent óf dat hij er gewoon nog niet klaar voor is om wat voor reden dan ook óf jullie zijn niet voor elkaar gemaakt. De reden is nooit dat jij dingen anders had moeten doen of dat je anders had moeten zijn. We hebben nog nooit liefdesadvies gehoord dat zei dat je moet veranderen voor je partner en dat moet je ook zéker niet doen.
me vriend heeft me pas gelaten nauwelijks 2wekn hij vond dat we teveel ruzies kregen en gaf al zo vaak kansen maar dit keer kon hij echt niet meer aan maar mijn woord was dat ik de laatste tijde geen 1keer ruzie heb gemaakt hij vond niet leuk dat ik bepaalde plaatsn ga bv shows of discotheeks dat liet ik achter hij ging voor mij bepalen voor alles als k ergens moest de laatste dagen werd hij snel boos of reageerde kort.h had me verwijderd van fb toen alles weer goed ging tussen ons had ik weer verzoek gestuurd voor hem hij zei als ik lief genoeg ben en niet meer verkeerd denk of ruzie maak gaat hij accepternmaar bijna een maand accepeerde hij niet ik vroeg em altijd heel beleefd en was echt lief deed alles wat hij wou of goed vond en ineens kreeg ik bericht van hem op 24juni dat, hey ik ga je moete teleurstellen ik kan echt niet meer met je ik ben niet gelukkig met je want we krijgn te vaak ruzie en kan niet meer aan is teveel geworden want toen haddn we wel ruzie en ik heb iemand anders hoop dat je het begrijpt ik voel me heel erg gebroken ik hou echt veel van em we zijn ook al intiem geweest ik huil echt elke dag voor hem hij reageert ook niet meer op me berichten neem geen telefoon op maar vraag m vriendin wel over me waar ik ben n hoe het met me is en na de breakup over 3dagen pas heeft hij me unblockt op app en geaccepteerd op facebook.hij check wel wat voor foto's en al ik zet op me profiel en vertelde me vriendin last ook. wat kan dit be tekenen? we zijn nauwelijks een jaar samen straks in Juli zou het een jaar worden van ons relatie.ik wil me ex echt terug hij is me ware liefde ik wil geen ander wat moet ik nu doen om hem terug te krijgen
×