Ik blijf maar dubben dus vandaar dat ik toch maar een reactie stuur. Anderhalf jaar geleden ging mijn relatie uit die anderhalf jaar heeft geduurd. We hadden een goede relatie maar toch is het uitgegaan, allebei een te druk leven en misschien nog niet helemaal klaar voor een relatie en een soort vertrouwens probleem (nee hij is niet vreemdgegaan, maar gewoon liegen over de kleinste onnodige dingen). We hebben het samen uitgemaakt want het ging niet meer.
Ik zit ook echt in een rollercoaster van emoties omdat ik zo sterk het gevoel heb dat het nog niet helemaal over kan zijn, en weet dat zij ook nog diepe gevoelens heeft maar ze probeert weg te stoppen d.m.v. geen contact hebben, maar ondertussen niets uit sluit. Ik zou het zo graag willen laten rusten zodat ik me ook op mijn studie en werk kan focussen, maar tegelijkertijd blijven de gedachten in mijn hoofd spelen en blijf ik hopen op dat ze tot bezinning komt terwijl ze straks alleen in het buitenland is. Hoewel dit ook niet goed is omdat ik mezelf geen valse hoop wil geven.

Wanneer je in je eigen hoofd blijft zitten, en die knauw aan je zelfvertrouwen niet aan een toets met de buitenwereld onderwerpt, zorg je ervoor dat het langer pijn blijft doen. Maar wanneer je op stap gaat met een leuke man die zijn best voor je doet, kan je een beetje ontdooien. Dat je vriend je aan de kant heeft gezet wil niet zeggen dat jij ineens voor alle mannen onaantrekkelijk bent geworden. Of voor welke man dan ook, for that matter.
Ik heb het bijna een jaar met mijn ex gehad. Hij maakte het twee weken terug uit; Hij had het te druk met werk, zat niet lekker in zijn vel & kon mijn 'gezeur' er niet bij hebben. Ik neem het mijzelf ontzettend kwalijk dat ik vaak bleef doorvragen waarom hij niet kon, terwijl hij van beroep altijd pas rond twaalf uur 's nachts thuis kan zijn... Hij heeft geen gevoel meer, wil geen relatie & is ook nog niet toe aan een goed gesprek. Hij heeft onderhand in dronken buien al met twee anderen gezoend (en misschien nog wel meer wat ik niet weet). Zijn spullen die hier nog liggen, haalt hij nog steeds niet op en op Facebook heeft hij al onze foto's nog staan. Als ik hem spreek zegt hij dat hij me niet mist, maar juist heel veel uitgaat en drinkt om maar niet thuis te zitten en zichzelf gek te maken. Hij wil ruimte & rust... Ik wil hem dit geven, maar voor mij duurt één dag al vijf weken. Ik wil hem zo graag terug, ik hou nog zo ontzettend veel van hem... Zou het helpen, als ik nu pas begin september weer contact opneem met hem?
Komt dit nog goed..? Zijn vrienden baseren zich natuurlijk op zijn vorige relaties waar het nooit goed kwam. Ik heb hem intussen al een maand niet gehoord of gezien. Of toch, 1 keer om nog iets praktisch te regelen ivm geld, en dat was een enorm koele mail. Ongelooflijk. Hij gaat gewoon verder met zijn leven en ziet er gelukkig uit zegt iedereen. Ik denk dat hij al over mij was tijdens onze relatie zelfs… Hoe doe je dat? Ik dacht dat wij 2 het waren, dat we elkaar nu eindelijk hadden.. Na zo lang te wachten. is dat gevoel dan helemaal weg? Komen die positieve gedachten ooit weer naar boven in plaats van al dat negatieve? Want zo ziet hij me: als iemand die ruzie maakt, waar hij zich ongelukkig bijvoelt en waar hij zijn enthousiasme bij verliest. Hij is een ongelooflijk positieve persoon, en hij loopt weg van het negatieve…

De ene keer zeggen ze “ik wil een gezinnetje stichten” en de andere keer kom je te dichtbij en stoten ze je af (oftewel; mannen die zich niet willen binden). Ik heb het gevoel dat ik hier toch echt te oud voor ben. Ik wil geen man die twijfelt en die je opeens laat zitten. En ik wil al helemaal geen man die er toch niet mee kan dealen dat je al een kind hebt. Ik wil gewoon een soulmate, iemand waarmee ik kan praten, die me liefde kan geven en die ook Rick accepteert.

Vrouwen blijken er namelijk heel goed in te zijn excuses voor hem te bedenken als hij ze niet de aandacht schenkt die ze zouden willen, of onduidelijke signalen afgeeft. De smoesjes die vrouwen dan voor mannen bedenken zijn eindeloos: Hij is nog niet toe aan een relatie, hij is bang om zich te binden, hij wil onze vriendschap niet op het spel zetten, enz.

Hi Barrie, je hebt helemaal niets aan haar. Kennelijk heeft ze in die week met jou ook met een ander aangepapt en liet ze je plompverloren barsten. Wat is dat voor 'liefde'? Het lijkt helemaal nergens op, ook niet op verliefdheid, ook niet op vriendschap. Zoals je al merkte houdt de ander overtuigen doorgaans enkel in dat deze het omgekeerde gaat doen van wat je wilt, dus ook dat hielp niet bepaald. Waarom je vrijwillig in de wachtkamer gaat zitten in de hoop op een kans is misschien begrijpelijk, maar niet verstandig. Beter kun je haar uit je hoofd zetten, en pas terugkeren als ze vrij is. Misschien kom je daar ooit achter als ze dit op internet meldt. Deze dame is sowieso niet serieus bezig! Sterkte, A.
Tags: als je je ex terug wilt, ex terug krijgen, ex terugkrijgen tips, ex terugwinnen, hoe je ex terug krijgen, hoe krijg ik haar terug, hoe krijg ik hem terug, hoe krijg ik mijn ex terug, hoe krijg ik mijn man terug, hoe krijg ik mijn vriend terug, hoe krijg ik mijn vriendin terug, hoe krijg ik mijn vrouw terug, hoe krijg je je ex terug, hoe win ik haar terug, hoe win ik hem terug, ik wil haar terug, ik wil hem terug, ik wil mijn ex terug, je ex terug, je ex terugwinnen, liefde terugwinnen, terug bij je ex
Misschien vraagt u zich af. Waarom maak je je hier nog zo druk om. Dat zijn jouw problemen toch niet meer. Klopt! Maar ja…ik hou nog steeds van haar, wil haar het liefst terug, en – last but not least- heb ik ook gewoon met haar te doen! Ik heb ook sterk het gevoel dat ze met haar zelf in de knoop zit. Ze zoekt iets…wat er (volgens mij) niet is! En telkens volgt dan weer de teleurstelling, maar ook de valse hoop dat het bij de volgende persoon dit keer allemaal wel gaat lukken.
Had in begin gezegd dat ze alles mocht houden omdat ik dacht dat het terug goed ging komen. Kwam niet onmiddellijk goed en ben achteraf mijn gerief gaan halen, daar heb ik eigenlijk recht op. Ze wil me ook niet betalen voor die dakramen, maar ach is maar geld he, niet erg. Ze zei dat ik met niets ben gekomen, maar ik heb toch wel 3 jaar lang geïnvesteerd in dat huis? Daar is ze toch niet eerlijk en volwassen in.
Door te praten met hem heb ik hoop gekregen (maar hij blijft maar zeggen dat hij mij geen valse hoop wil geven), toch liet hij in het gesprek doorschemeren dat hij zelf ook twijfelde. Dat hij niet meer zeker was van zijn beslissing. Hij stuurt dus gemixte boodschappen naar mij. Deze boodschappen brengen mij volledig van mijn stuk en nu weet ik echt niet meer wat ik moet doen. Het enigste wat ik wil is hem terug mijn lief kunnen noemen. Mij terug goed voelen. Kortom, ik wil hem terug en ik wil hem gelukkig maken. Maar hoe moet ik dat doen...?
Ik zie regelmatig mannen groeien van: ’ik wil een vriendin (maakt niet uit wat voor vriendin, als het maar een vrouw is)’. Via ‘YES! Ik heb een vriendin’. Naar een fase waarbij ze even miepen met,’Hoe krijg ik mijn ex terug’. Om weer door te pakken met een ‘Nu wil ik een betere vriendin’. Om vervolgens te zeggen ‘Nu weet ik wat voor vriendin ik wil’. En ‘Mmm nu moet ik nog gaan kiezen ook.’ Tot slot eindigen ze met: ‘Kijk eens! Dit is de vrouw van mijn leven… wij gaan kinderen maken!’ Deze mannen weten het nog niet maar dat gaat eindigen met “Help, alweer een ex die me terug wil”
‘Jij bent goed voor mij geweest.” Het klinkt arrogant, maar ik geloof ze! Ik probeer altijd een vrouw beter achter te laten dan dat ik haar aantref. Hoe doe ik dit? Ik zoek naar waar ik waarde kan toevoegen aan haar leven. Ik stel haar belang regelmatig (niet altijd) boven het mijne. Ik voeg waarde toe, help haar ontwikkeling. Ik stel vragen, stimuleer, ben een klankbord en we lachen nog samen ook. Het zijn van mijn vriendin is een positieve ervaring omdat ik dat belangrijk vind en doe wat er gedaan moet worden om het een positieve ervaring te maken.
Het was erg gezellig, hij haalde oude herinneringen op en we hebben er veel om moeten lachen. En weer zag ik hem zo nu en dan kijken als hij dacht dat ik niet keek. Daarna naar de auto gegaan en teruggereden (inmiddels uren verder!), hij vroeg mij wat ik zou gaan doen of ik naar huis zou gaan, ik reageerde daar een beetje vaag op . Hij wilde de volgende dag weer afspreken, voor ik het wist zei ik JA is goed.
Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.

Sinds een week of twee is het uit met mijn ex-vriendin. we hebben bijna een jaar een relatie gehad. In het begin was alles perfect we konden geweldig praten en lachen samen en natuurlijk de rest van de relatie was ook echt geweldig. We waren er samen van overtuigd dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven. De eerste maanden zijn we heel veel bij elkaar geweest. dagelijks eigenlijk samen slapen en leven. Dit ging allemaal heel goed en leuk.
Toen ik jouw verhaal las, was het alsof ik in de spiegel keek. Mijn vriendin heeft het 2 maand geleden ook uitgemaakt en nog steeds heb ik momenten waar ik het echt moeilijk heb. Zij heeft het met mij ook uitgemaakt met dat verschil dat er tussen ons wel liefde was. Alleen zij vond dat onze levensswijze te verschillend was en had ze nog andere zorgen waaronder haar kids, maar dat was haar geldige reden om het via mobiel uit te maken. Het was ook een donderslag voor mij want ik had dit eerlijk nooit verwacht aangezien. Net zoals jij heb ik nooit een gesprek gehad en weigert ze nog steeds elke contact ( wetende dat wij nooit ruzie hebben gehad). Daarmee voel ik mij ontzettend machteloos en wisselen gevoelens van woede en verdriet elkaar af. En je wilt iets doen maar weet niet wat en vindt nergens gehoor. Frusterend alom!!

Onze relatie leek volgens mij perfect, alles verliep goed in mijn ogen dan toch. Hij had blijkbaar al een tijdje twijfels over het behouden van onze relatie. Uiteindelijk zette hij een week geleden een punt achter onze relatie. Sindsien behield ik nog regelmatig contact met hem via sms daarin zette hij dat hij me miste en dat hij twijfelt aan zijn beslissing.
Ik heb haar nog wel een nieuwjaarswens gestuurd en daarin laten blijken dat ze lekker moet genieten van der vrije leven nu. Ze gunde mij ook alle geluk van de wereld zei ze, en ze vond het schattig dat ik nog zo voor der zusje klaar stond als ze problemen had. Verder geen gesprek aangeknoopt, het leek me wel goed zo. Contact ga ik ook niet meer zoeken nu gezien je advies.
Verras hem met een cadeau of een speciaal uitje. Een goede manier om je vriendje je te laten missen is door speciale herinneringen te creëren die hij niet kan vergeten. Dat kan betekenen dat je hem verrast met een speciaal cadeau, zoals een kledingstuk dat hij mooi vindt, of door een afspraakje te organiseren waarop je naar een band gaat die hij heel goed vindt.

Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!
Het belangrijkste voor jou om te doen terwijl uw ex in een rebound-relatie is, ishet hoofd koel houden. Wat er ook gebeurt, vertel je ex niet om met hun rebound partners te breken. Laat het hun idee zijn. Ze hebben een enorm gat in hun leven nadat ze met je hebben gebroken, die ze nu proberen te vullen met iemand die nieuw is. Ze zullen binnenkort realiseren dat een rebound relatie de leegte niet kan vullen en ze zullen de relatie beëindigen.
Hi Karel, wat dit te betekenen heeft is simpel. Ze meende verliefd te zijn op die ander en dumpte jou zonder pardon, alle voorafgaande liefdesbetuigingen ten spijt. Zoals het verhaal overkomt is er van je ex' kant uit geen sprake van enige liefde voor jou, of voor die ander. Wel houdt ze vooral van zichzelf en de spelletjes die ze met andermans gevoelens speelt. Als je notabene op het punt staat om samen te gaan wonen om er vervolgens achter te komen dat ze bij een andere man is langs geweest om er de nacht door te brengen, dan heb je niet te maken met een betrouwbare partner voor het leven. Integendeel, je bent ronduit belazerd, en die nieuwe vriend van haar is een bruut om haar uit te nodigen terwijl hij waarschijnlijk wel wist dat zij in een relatie was. Dat je ex nu problemen heeft met haar emoties heeft ze aan zichzelf te wijten, dat is de consequentie als je moedwillig anderen pijn doet. Spijt? Nee. Wil ze je terug? Nee. Mensen doen altijd wat werkt, ondanks alle regels emotionele tekst die men er tegenaan gooit. Wat ze doet is eenvoudig: ze neemt geen enkel contact met je op, en is ondertussen met die ander. Stuur die meid de laan uit en kies in de toekomst een partner die jou niet constant hoeft te overtuigen van een 'liefde' die er in de verste verte niet geweest is. Veel sterkte, A.

en been there done, that, ik weet hoe moeilijk het is, maar het zal elke dag wat beter gaan en wat zul je trots zijn op jezelf elke dag als je het gaat volhouden. Elkaar blijven zien op het werk lijkt mij ook moeilijk hoor. Maar wat zul jij je straks sterk en stoer voelen als zij eens achter jou aan gaat lopen ipv andersom. Of iemand anders… als zij het niet gaat doen, weet je ook genoeg, maar… hoe dan ook,
Dit betekent dat je veel bezig moet zijn met dingen die je leven beter maken. Die samenhangen met je verlangens, je dromen en je behoefte aan geluk. Uiteindelijk gaat dit ervoor zorgen dat je krijgt wat je wilt, niet de hoeveelheid tijd die je doorbrengt op de bank met een bak roomijs of terwijl je ligt te snotteren tijdens je favoriete CD van Celine Dion.
Ik ging nog even door met mijn 'afstand en aardig doen toneelstukje'. Mijn ex was op een dag op ons werk vrolijk en zo ineens pats boem gooide ze mij voor de voeten dat mijn gedrag en afstandelijkheid haar dwars zat. Ze had er last van en dat wilde ze niet. Vervolgens en nu komt het mooie; ze verweet mij van het feit dat ik geen vriendschap wilde. Aangezien we gaan skieen met elkaar, wilde ze niet buiten de boot vallen tijdens ons tripje. Omdat ik haar 'links laat liggen' (wat ze zelf wilde, toch?)
Eén van de grootste angsten van een man is dat hij zijn onafhankelijkheid en vrijheid verliest als hij in een relatie komt. Dat het gelijk huisje boompje beestje wordt en hij zijn leventje gedag kan zeggen. Zorg er daarom voor dat je daar slim mee om gaat en hem niet een te beklemmend gevoel geeft. Hij wil misschien nog steeds wel een relatie met je, maar hij wil ook zijn onafhankelijkheid houden.

Hi Hoopvol, sommige mannen houden meerdere wegen open. Mogelijk is het met zijn 'date' nu zo gelopen dat de situatie met jou hem momenteel minder kan schelen. De concentratie ligt dan eenvoudigweg op die ander. Hij had er zelfs geen moeite mee om gewoon te zeggen dat hij met die ander is. Of dat veel voorstelt is natuurlijk nog maar de vraag. Misschien houdt ie je gewoon achter de hand, of denkt ie dat het met jou toch niks meer wordt. Mannen lopen weg voor moeilijkheden en trammelant, ook al hebben ze dat zelf veroorzaakt. En met die nieuwe vriendin is natuurlijk alles pais en vree. Groetjes, A.
Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Door 30 dagen na de breuk niet met je ex te praten, vergroot je net het natuurlijke gevoel van je ex om je te missen. En als deze gevoelens uiteindelijk op het hoogste punt zijn van je ex zijn of haar gedachten, dan is het moment aangebroken om opnieuw contact op te nemen. Dat betekent dus dat je jouw ex een manier geeft om de pijn te beëindigen en om je opnieuw in zijn of haar leven te aanvaarden.
Ik snap gewoon niet dat het ene moment het lijkt alsof het redelijk gaat tussen ons, zoals dat mijn ex vorige week ineens begon te kletsen over dat inval werk etc en het andere moment doen we kort en afstandelijk. Of dat ze m.i. mij uit de tent wilde lokken met "diegene" die zou gaan koken voor haar, dan denk ik mens noem diegene gewoon bij haar naam, ik ken iedereen en wat dan nog!? Ze had me op het werk een mail gestuurd (over het werk), deze had ik beantwoord en ik hoor er niks van terug.! Dat soort dingen, dan denk ik 'waarom?'
Soms is er nog teveel andere emotie om iemand al snel te missen.. Mijn beste vriendin heeft 8 jaar geleden zelfmoord gepleegd. In het begin kon ik haar nog niet missen omdat ik nog veel te veel met mezelf bezig was..Pas na een hele lange tijd..toen ik niet meer boos en verdrietig was, kwam het gemis pas.. En dat gemis is er nog steeds. vaak bij iets simpels als koffie drinken kan ik haar al enorm missen...
Hi M., ja dit is momenteel erg zuur. Hij huppelde van de ene liefde in de andere, maar je moet het woord 'liefde' hierbij wel met een korrel zout nemen. Het lijkt meer om iets anders te gaan bij hem. De kick van het versieren en een dame in bed krijgen, zoiets. Vergeleken bij deze praktijken vond hij de relatie met jou natuurlijk al weer saai, alles was relatief gewoon geworden. Je had niet met hem moeten afspreken omdat het kwetsend bleek en dat was ook te verwachten. Een man die de relatie voor gezien houdt, kan niet anders dan overkomen als kil en afstandelijk. Echte antwoorden kreeg je niet, behalve een rijtje 'sorry's'. Jouw verhaal is het zoveelste schrijnende voorbeeld van een vrouw die teveel liefde, aandacht en moeite investeerde, versus een man die enkel wat lichaamsdelen achterna loopt… Laat je dit niet meer gebeuren, en weet dat je op een dag blij zult zijn dat hij uit jouw leven weg is! Sterkte, A.
Nu weet ik niet wat ik moet doen? Ik begrijp niet zo goed wat er aan de hand is, dinsdags zegt ze nog dat ze eigenlijk graag terug wilt komen, vrijdags als ik daar ben doet ze erg afstandelijk en dan zaterdags zegt ze dat ze van me houdt, dat ik haar vast moet houden en tegen haar aan moet liggen, maar dus ook dat ze niet meer verliefd is en niet met me verder wilt. Dat brengt me in de war. Ik weet wat ik fout heb gedaan en wil er alles aan doen om het te keren, maar ik weet niet wat ik moet doen nu? Niks? Afwachten?
Ik heb zojuist een reactie van je ontvangen waarvoor mijn dank, en was idd vergeten te vermelden in het vorige verhaal dat de scheiding WEL is getekend paar weken geleden en inmiddels zijn ze ook weer op normale voet met elkaar ivm het kindje. September is het allemaal officieel rond (bijna dus!). Hij is enkel op papier getrouwd, zonder zoals wij het kennen 'een bruiloft'. Inmiddels zijn we inderdaad het 'verhaal' verder thans… eigenlijk niet… hij heeft nooit meer gebeld zoals ik eigenlijk geopperd had in de mail… Daarmee vind ik dat hij de deur dus NIET sluit. Ik denk dat hij het over zijn vakantie en het officiële stuk van september heen tilt heb ik het vermoeden. Ik heb ook niets meer laten horen en ben dit ook niet van plan. Wij zitten enkel nog met spullen die uitgewisseld moeten worden, maar ik zou dat zelfs op kunnen sturen (was mijn spontane idee… maar wat wekt dat nu voor idee?) omdat het om iets kleins gaat. Echter om dit feit denk ik ook dat de deur niet definitief is gesloten nog. Ik vind het geen type om mij op zo'n manier te laten blijken niet met iemand verder te gaan. Ik laat het maar, en zie vanzelf wel, heb mijn leven opgepakt (voor zover mogelijk) en zie wat de toekomst brengt. Uiteraard hoop ik voor beiden op rustiger vaarwater en een reünie tzt… Het is moeilijk en het blijft toch weer een onzeker gevoel op zo'n manier. Groetjes Isabel. Reactie infoteur, 31-08-2012
in het begin ging het zo goed met me meisje, maar ze heeft idd last van bindingsangst. opeens was het over toen het haar een beetje te benauwd werd. ik ging natuurlijk kapot. snapte er niets van. uiteindelijk ging ze weer contact met me zoeken en wilde ze op date. we kwamen hier tot de conclusie dat we toch wel bij elkaar willen zijn en dat ze aan zichzelf zou gaan werken in vorm van therapie. alleen moesten we het wel rustig aan doen wat logisch is voor iemand met bindingsangst. ik natuurlijk akkoord gegaan hiermee omdat ik nog steeds stapelverliefd op der was. alleen heb ik er na de eerste keer uit soort van verlatingangst eraan overgehouden en kon ik het eigenlijk helemaal niet aan. onbewust was ik haar alleen maar nog meer aan het pushen tot vaker afspreken en zoeken naar meer bevestiging. ze heeft ondanks dat ik me zo gedroeg het nog heel lang volgehouden. denk echt uit liefde. alleen ben ik de laatste tijd fout geweest door koppig te doen en niet terugbellen, onaardig doen enz. wel met de reden om haar volledig terug te winnen maar alsnog verpest. de dag nadat ze het uit maakte besefte ik pas hoe fout en gemeen ik bezig ben geweest. ze deed juist zo haar best en ik zag het alsof ze niets meer voor mij en ons wilde doen. er is nog geen week voorbij sinds het uit is en ik wil haar het liefst natuurlijk terug omdat ik het nu pas besef maar ze was aardig duidelijk dat ze het nu wel een plekje heeft kunnen geven en dat kan ik haar niet kwalijk nemen. op zijn minst wil ik haar laten weten dat ik haar nu begrijp en het zo erg waardeer dat ze het zo lang met me heeft uitgehouden terwijl ik me niet aan onze afspraak hield. en dat het me spijt dat ik haar zo veel verdriet heb gedaan. ze had het al zwaaar genoeg en dan kom ik om nog meer van haar te verlangen. hoe kan ik nu het beste handelen? ik wil geen appie of sms versturen want ik wil haar niet verplichten tot antwoorden en haar nog meer benauwen. maar ik wil wel haar op de hoogte stellen van hoe ik er nu over denk en mijn excuses maken. dacht zelf aan een brief. met een soort van grap erin verwerkt waarvan ik zeker weet dat ze moet lachen en hopelijk daardoor gaat terugdenken aan onze leuke tijden. doen of no go?
Ik heb hem meerdere keren gevraagd, of hij, wanneer hij mij zal gaan missen, dit wil zeggen tegen mij en het dan misschien opnieuw een kans wilt geven, hij heeft mij dit beloofd, dat wanneer hij mij zal gaan missen, hij dit eerlijk zal toegeven, en het misschien nog een kans zou willen geven dan, maar als ik op internet kijk, zijn er maar weinig mannen die dit ook daadwerkelijk zullen vertellen aan hun ex..
Het is nu bijna 4 maanden terug dat ik haar voor het laatst gesproken heb, en eerlijk gezegd bevalt me dat prima. Ik heb mijn zelfvertrouwen weer terug (die ik door haar verloren heb) en zit een stuk lekkerder in mijn vel. Ik heb nu ongeveer 3 maanden een eigen huis, 45 km van mijn ouderlijke huis. In een volledig onbekend dorp, met mensen die ik bijna niet ken. Een erg grote en enge stap als je het de meeste mensen vraagt, een hoop mensen verklaarde me voor gek dat ik dat deed. Ik heb nu een hele nieuwe vrienden groep en ik heb al verschillende leuke meiden leren kennen, en doordat ik verhuist was naar een onbekende buurt heb ik enorm veel zelfvertrouwen gekregen.
Wat ik hierboven al schreef…alles verliep goed als we BIJ ELKAAR waren, het ging echter mis als we NIET bij elkaar waren. Een voorbeeld….als er een verjaardag of een feestje was (waar zij niet bij kon zijn), dan merkte ik dat ze dit eigenlijk niet prettig vond dat ik daar dan in mijn ‘eentje’ naartoe ging. Ze had dan geen controle meer over mij en ze was dan (klaarblijkelijk) bang dat ik dan met andere vrouwen zou gaan kletsen en er met een van hen vandoor zou gaan. Mijn ex was dus heel wantrouwig. Daarnaast had mijn ex vriendin last van (ziekelijke) jaloezie. Ze was constant bang dat ik wellicht iets met een andere vrouw zou doen, achter haar rug om. Ook zag zij iedere vrouw (die er een beetje leuk uitzag) als gevaar. Een zeer ongezonde en onhoudbare situatie natuurlijk.

Wantrouwen is één van de slechtste eigenschappen die je kan hebben in een relatie. Zelf ben ik kortgeleden op pijnlijke wijze achter gekomen. Ik ging op gegeven moment allerlei scenario's in mijn hoofd halen over mijn vriendin en we hadden het er ook weleens over. Mijn controledrift werd steeds erger en geen antwoord wat mijn vriendin gaf was goed genoeg. Zij ging hierom meer mijn vragen ontwijken, wat het voor mij extra verdacht maakte. Uiteindelijk maakte ze het uit hierdoor.
Ik wil heel graag oud worden met mijn vriend ik hou heel veel van hem Ik ben alleen bang heel vaak en daardoor soms niet enthousiast genoeg etc. Je zegt zelf in je artikel en vrouwen staan voor je in de rij …. Daar word je juist toch ook onzeker van als vrouw de hele tijd al die concurrentie. .? Een relatie is toch geen spelletje…? Ik word er moedeloos van. Ik dacht dat je als je van elkaar houd en elke gemoeds toestand van elkaar houd …? Of hoor je niet verder te kijken dan je neus lang Is ….?

Wanneer je met een andere man op stap gaat, of je laat die collega die je zo leuk vindt eens een tijdje tegen je aanpraten, zal je merken dat je zelfvertrouwen weer een beetje toeneemt. Ook al heb je er helemaal geen zin in, wanneer jij je er toe zet om met een andere man te praten kan je op z’n minst even voelen dat je toch best ok bent. We hebben nou eenmaal bewijs van anderen nodig voor ons zelfbeeld.
2 weken later zijn we op reis gegaan voor een kleine maand, waar we discussies kregen over hetzelfde feit. Ik voelde me heel erg onzeker, hij zei ook nooit meer dat hij me graag zag en hij klapte steeds meer toe door mijn vragen. Ik wou gewoon uit die cirkel geraken, maar hij nam emotioneel afstand van mij.. 5 dagen voor we terugkeerden naar huis hebben we gezegd dat we onze problemen op reis zouden laten. Maar eenmaal thuis zag hij het weer niet meer zitten… Ik heb uren op hem ingepraat, dat onze reis echt wel super was, maar hij zag enkel het negatieve. Uiteindelijk gingen we ermee akkoord om alles achter ons te laten… maar 30 minuten later, toen we elk een trein namen naar huis, zag ik dat dat niet het geval was voor hem. Het had wat tijd nodig zei hij.
Mijn relatie is verbroken. Dit kwam doordat mijn ex onverschillig deed. Mijn ex heeft er altijd moeite mee gehad dat ik van opleiding ben gaan wisselen. Ik volg nu een opleiding en hij heeft er de vertrouwen niet in dat ik het haal. Doordat hij veel waarde hechte aan mijn opleiding heb ik hem geblokkeerd op whatsapp en heb ik gezegd dat ik helemaal geen vertrouwen meer op hem heb. Hij had geen stabiel gedrag. Maar ik mis hem heel erg en ik wil hem terug. Ik heb geen idee wat ik zou moeten doen en hoe het zou moeten aanpakken. Op dit moment heeft hij mij ook geblokkeerd. We zien elkaar nooit. Wel zijn onze scholen naast elkaar.

Ik weet dat een ex terugkrijgen meestal het uitstellen van verdriet is omdat dingen waar je destijds tegenaan bent gelopen waarschijnlijk weer terug zullen komen. Nu is het in mijn situatie zo dat mijn, inmiddels, ex in een periode van 3 dagen twijfels kreeg over de relatie. Gister nog twijfelde ze om al dan niet door te gaan en voelde zich hier rot over, vandaag heeft ze de knoop doorgehakt en is het over. Voor mij komt dit als een donderslag bij heldere hemel, ze wilde vorige week nog samen een vakantie boeken voor over een paar maanden en ineens… niets meer. Ik weet van mezelf dat ik een ongelofelijke betweter ben en dus denk ik te weten dat mijn situatie anders is dan anderen, zij een fout heeft gemaakt, en wel spijt krijgt. Heb vandaag beredeneert waarom ik denk dat de relatie nog voldoende fundament heeft maar uiteindelijke vrede gehad met haar besluit. Heb haar weggebracht en aangegeven dat het voorlopig beter is geen contact te hebben. Ik ben er meer dan ondersteboven van en heb een ongelofelijk leeg gevoel wat alleen maar weg kan door tijd of door haar… maar als zij het is die terugkomt hoe moeilijk is het dan om verder te gaan… Sorry dit zijn mijn gedachtes hardop en weet niet waar ik dit anders kwijt kan dan op dit soort sites. Reactie infoteur, 05-02-2016

Allereerst ontzettend bedankt voor je reactie. Er zijn misschien inderdaad wat onduidelijkheden in mijn verhaal. We hebben namelijk juist heel veel gepraat samen. Veel over het verleden waardoor er toch wel veel negatieve gedachte omhoog zijn gekomen. Ze is gescheiden doordat haar ex een verhouding had met een begeleider van de kinderopvang. We kennen mekaar inderdaad net 3 maanden, maar het vertrouwde gevoel alsof we mekaar al jaren kennen is duidelijk bij ons alle twee aanwezig. Dit ook omdat we juist zoveel met elkaar hebben gepraat denk ik. We weten al erg veel van mekaar. En wat betreft de toekomstplannen, tja dat waren gewoon gedachtes die we deelde als we samen arm in arm in de tuin lagen. Ik denk inderdaad ook dat het allemaal te snel en te intensief is geweest. Maar dat is nu zo gelopen. We waren er allebei bij en trokken geen van beide aan de rem. Sterker nog, zij was de eerste maanden diegene die het snelst vooruit wilde. Maar wat ik nu zou kunnen doen is dus het geheel wat meer lucht geven?


Ik zei dat het niet perse hoefde om af te spreken maar dat ik meer die dagen opstuurde om te plannen als ze dat zóu wíllen. Naja, daaruit kwam voort dat ze het allemaal toch te snel vond gaan maar ze verbond er verder geen conclusies aan. Dus nam ik maar het initiatief om te zeggen dat we het contact dan maar even beter konden verbreken, en die keuze respecteerde ze. Echter, een dag na geen contact te hebben gehad, dacht ik fuck it, ik zeg gewoon wat me dwars zit en hoe ik me voel en dat ik wat vragen had (dom, dom dom). Daarbij had ik ook gezegd dat ze niet hoefde te antwoorden als ze dat niet zou willen.
Nu ben ik deze week met hem terug gaan eten en hebben we er eens over gepraat. Hij zegt dat hij niet begrijpt waarom hij elke kaar zo blij is om me te zien. Dat hij zich niet wil binden omdat hij ontgoocheld in relaties, die van zichzelf en die van mensen rondom hem. Hij is bang dat als we in koppel,zouden zijn dat de magie tussen ons weg is en dat hij zich bevangen gaat voelen. Ik zei hem dan dat het misschien is omdat ik niet een meisje voor hem ben en dat ik dan ook liever heb dat hij zoiets zegt en dan kan ik tenminste doorgaan met mijn leven. Maar nee, hij zegt 'ik,kan niet liegen ... Je hebt alles wat ik wil maar ik kan/durf/wil het niet' ik vroeg ook als we een toekomst nog zouden hebben maar ook daarop antwoordt hij 'misschien'

Hi Jhonny, in mijn vorige bericht heb ik je een gewaagd advies gegeven. Bij geen of slechte respons kun je beginnen met de pauze. Het contact halfslachtig vasthouden is niet zo'n goed idee. Je denkt haar daarmee misschien terug te krijgen, maar het resultaat zal niet duurzaam zijn. Ze geeft dan bijvoorbeeld enkel toe omdat ze alleen is of omdat ze overgehaald wordt. Allemaal geen goede redenen. Je kunt alleen een gemis bereiken door je terug te trekken. Wil je niet van de aardbodem verdwijnen, dan licht je haar van te voren in. Groetjes, A.
Ik ben nu toch al ongeveer twee maanden bezig met haar en ik heb zeer veel grveoelens voor haar en zij ook voor mij, maar ze zegt dat ze ergens twijfelt. Ik werd iets te opdringerig (dat geef ik toe). Na een maand bezig te zijn heb ik seks gehad met haar en toen wou ik echt een relatie met haar. Maar er is ook een andere boy waar ze ‘vroeger’ ook gevoelens voor had. Maar deze jonge zit in haar vriendegroep die ze bijna elke week ziet. Nadat ik zei dat ik het even niet meer zag zitten met haar want het duurde te lang en het leek dat ze me aan het lijntje hield stuurde ze me vier dagen later dat ze me erg mist… dus begonnen we toch terug een beetje te praten. Maar vier dagen daarna kuste ze en deed ze voorspel met die jonge waar ze vroeger gevoelens voor had. Ze heeft dit wel direct verteld aan mij en zei dat ze enorm spijt had en dat ze nu kon beslissen en dat ze zich beter hij mij voelt, dat ze me echt wilt… dusja ik eerst heel boos,maar ik veegeef het haar. Nu praten we terug met elkaar ( vijf dagen erna) maar zegt ze opeens dat ze minder wilt sturen met mij want ze vind het irritant. Ze heeft wel heel veel last van mood swing en kan de ene moment super lief zijn voor mij en de andere moment niet. Ze is vroeger ook bedrogen geweest door haar exen. Ze heeft dus volgens mij (B)(b)indingsangst, maar weet het ook niet of het met een grote B is of met een kleine b. Ze heeft me ook al explicite foto’s gestuurd (3 dagen geleden) en dat styyr je toch ook in vertrouwen volgens mij. Maar ik weet niet wat ik verkeerd doe want het lijkt alsof ze geen relatie wilt want ze wilt altijd wachten. Kunt ge me helpe? Alvast bedankt!

Na twee weken kwam hij naar me toe en zei hij dat hij op deze manier niet happy was, maar dat hij niet wist wat het nou precies was en dat hij had besloten er een punt achter te zetten.. Voor mij kwam dit, ondanks dat we er nog niet waren, best onverwachts.. Twee weken is weinig tijd om te veranderen.. Volgens hem was er nog te weinig veranderd.. Hij bleef wat vaag in wat hij allemaal zei en ik heb hem nog nooit zo hard horen huilen als die avond toen we elkaar nog een keer omhelsden.. Het was heel verwarrend..
Bedankt dat je je verhaal doet! Godsdienst / levensovertuiging speelt wel vaker een grote rol bij een relatiebreuk. Toch kan het ook goed gaan. Ik ken een stel dat geregeld woorden heeft over dit onderwerp, omdat ze allebei een andere godsdienst hebben (volgens mij was dit geen discussiepunt in het begin). Toch was het liefde op het eerste gezicht en zijn ze nog steeds dol op elkaar. Al decennia getrouwd.

Hierbij moet ik wel toevoegen dat ik haar ook een beetje heb toe geëigend. Als zij wat met haar vrienden wou doen dan stond ik daar niet echt helemaal achter, want ik wou gewoon alle tijd die ik had met haar doorbrengen. Haar beste maat is ook mijn beste maat, en daar wou ze een keer een film mee kijken, terwijl me dat niet echt aanstond. Ik heb spijt van de jaloezie die ik heb gehad, want ik snap nu eerlijk gezegd niet waarom dit allemaal zulke grote problemen waren. 1 ding kan ik wel zeggen, en dat is dat ik nog steeds zielsveel van haar houd. Heb eerder relaties gehad, en ben eerder ontzettend verliefd geweest, maar deze keer was het zo anders...


Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.

Concreet, wat zou mn ex willen? En (hoe) kan ik haar vragen hoe het gaat? Weet niet wat ik moet voelen, ze zit nog wel altijd in mn hart. En mn nieuwe vlam, zijn die onzekerheden die ik voel reëel? Of moet ik dat toch echt in mezelf zoeken? Voor mijn gevoel klopt het totaalplaatje. En, zoals ze uit zichzelf aangeeft, eerder dan ik dat deed, voor haar ook. Laat ik me nu leiden door de waan vd dag?

Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Mijn ex en ik zijn nu 1 jaar en een paar maand uit elkaar. Ik heb de relatie destijds stopgezet omdat we weinig tijd hadden voor de relatie en we er beiden ongelukkig van werden. Maar heb daar eigenlijk enorm spijt van. We hebben toch steeds contact gehouden via chat, sms, … Afspreken wou ze niet. Toch zijn we elkaar sinds april enkele keren tegengekomen vooral op de trein en hebben altijd heel leuk gebabbeld, het voelde weer zoals vroeger. Een maand geleden stuurde ze spontaan of ik niet op dezelfde trein zat, terwijl ik vaak diegene was die dat stuurde. Een week geleden hadden we effen op de markt afgesproken, om iets te regelen, en daarna nog een kwartiertje leuk gebabbeld. Ook op de chat was het enorm leuk de laatste tijd, het voelde weer alsof we dichter bij elkaar kwamen. Vandaag vroeg ik haar of ze mee wou naar de bios, maar daar reageerde ze op "nee, liever niet". En als ik vroeg waarom reageerde ze niet. Een kwartier erna hebben wel weer leuk gechat. Hoe moet ik dit nu opvatten? Op de trein, enz… heeft ze geen probleem om me te zien, we chatten bijna dagelijks, maar een echt afspraakje heeft ze liever niet…
Als je je huiswerk correct hebt gedaan, zal je het vertrouwen en de aantrekkelijkheid van je lichaam laten uitstralen. En dit werkt dubbel zo effectief op je ex dan op iemand anders. Waarom? Omdat ze op een gegeven moment al vonden dat je aantrekkelijk was voor de breuk. En jij bent geen vreemdeling voor hen. Je bent iemand bekend die erg aantrekkelijk lijkt.
Hi Aprilrain, ja ik had je al gewezen op het artikel over bindingsangst. Lees daar ook de antwoorden op reacties, want ongetwijfeld zul je er herkenning vinden. Met iemand die zo'n hechtingsstoornis heeft kun je niets beginnen, wel kun je het beschouwen als een storing in de normale ontwikkeling. Zo iemand heeft dan bijvoorbeeld nooit een relatie gehad, of alleen een lijstje met verbroken relaties. Ook zie je het bij individuen die het grootste stuk van hun leven bij hun moeder wonen en letterlijk bang zijn om met een vrouw (van buitenaf dus) enige omgang te hebben, laat staan een hele relatie met toekomstmogelijkheden! Hij wil je wel knuffelen en zoenen, maar weet verder niet wat hij ermee aan moet. Alles zal hem benauwen. In je nieuwe bericht kom je eigenlijk met nog meer bevestigingen van zijn onkunde. Zo is het natuurlijk fouter dan fout dat hij je uitnodigde voor een etentje omdat jullie zoveel maanden samen waren, maar dat jij jouw deel zelf moest betalen. Dat is toch geen kerel? ;). Je vond hem leuk omdat hij betrouwbaar was en oprecht. Maar lees je berichten nog eens terug. Zijn onbetrouwbaarheid spat er vanaf, en eerlijkheid is ver te zoeken met dat walgelijke besluit dat hij 'al veel eerder had genomen'. Alsof jouw belangen er totaal niet toe doen. Alsof je maar hebt te luisteren naar zijn grillen. Zijn moeder. Zijn angsten. Zijn getwijfel. Zijn onwil. Kap ermee en laat hem maar pruilen in zijn wiegje op de slaapkamer van zijn moeder ;). Groetjes van A.
Voor mannen is het moeilijk om ‘gewoon vrienden’ met een vrouw te zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen die een platonische vriendschap met een vrouw hebben, zich vaak toch seksueel aangetrokken voelen tot haar. Vaak hebben ze ook het onterechte idee dat zij zich ook tot hem aangetrokken voelt. Ook vrouwen voelen zich vaak seksueel aangetrokken tot hun mannelijke vrienden. Vrouwen houden zich echter op de achtergrond als de betreffende vriend in een relatie zit. Mannen laten zich vaak niet afschrikken door het feit dat hun platonische vriendin een relatie heeft, maar zullen hun vriendin op een seksuele manier blijven zien.[5]
Het is ook wel de leeftijd denk ik (ik 22, hij 21. Ik ben druk met mn studie, hij werkt in een winkel). Maar hij was wel m’n eerste echte liefde en dat vind ik lastig om achter me laten. Zeker wanneer hij steeds zegt dat hij contact wilt houden en me niet kwijt wilt. Ik heb ook te lang hoop gehouden, wat natuurlijk hartstikke naief en dom is. Maar hij hield mij gewoon aan t lijntje.

Dit artikel vind ik zeer sterk geschreven en geldt denk ik ook voor veel mensen die nog wel in een relatie zitten. Wij als mannen hebben het vermogen verloren om te leiden. Om te leiden is zelfvertrouwen nodig en dit zit hem allemaal in de houding die we aannemen. De 'maakt niet uit' mentaliteit is voor mij volledig verledentijd. Het gekke is dat wij als mannen vaak denken dat vrouwen het prettig vinden als ze vaak de zin krijgen maar het tegendeel is waar. Het zit in iedere man maar de meeste zijn het verloren in de loop van tijd. Nu ik hier mijzelf van bewust ben, zie ik het ook steeds meer om mijzelf heen.


afgelopen week was ik 1 dag geblokt op fb. daarna werd ik weer uit genodigd voor vriendjes. 1,5 dag was ik geblokt op de app. gisteren avond ontblokt. Ik was tevreden. maar een app kwam er niet. vanochtend heb ik haar geappt en gevraagt hoe het met haar was? goed stuurde ze. ik heb terug gestuurd Goed om te horen. ik eet al bijna een week niet meer. we hadden 9 maanden een relatie. nooit ruzie en altijd goed.. Blijkbaar is het te vroeg om te appen. vriendjes blijven zou ik graag willen. wat nu niet meer is kan nog terug komen. ok geloof dat zij voor mij de ware is. en ik ben er van overtuigd andersom ook. maar dat ze nu zo even met haar gevoel in de knoop zit. Ik ga huilend slapen en word huilend wakker. ik droom van haar iedere nacht. overal waar ik in huis loop staat zij op mijn netvlies hoor ik haar stem in mijn hart. wat doet dit een pijn.. wie kan mij helpen wat ik nu moet doen. zou zo graag gewoon blijven praten met haar...
×