Mannen zijn meestal langzamer in het hechtingsproces, omdat ze heel voorzichtig zijn bij het leren kennen van een vrouw, voordat ze zich aan haar binden. Ze daten een tijdje voordat ze zich je vriend noemen, en ze zijn een tijdje je vriend voordat ze zich verloven. Vaak is dat moeilijk te accepteren voor vrouwen, maar we kunnen er ook een belangrijke les uit leren. Mannen willen er zeker van zijn dat zij op alle fronten bij hun partner passen (iets wat vrouwen ook zouden moeten zijn). Dit proces moet in hun eigen tempo gebeuren. Zet een man niet onder druk om een beslissing te maken voordat hij je echt kent; dat maakt hem alleen maar onzeker. Praat niet over trouwen, tenzij hij erover begint of als jullie ongeveer een jaar een relatie hebben.
Ik heb die week erna nog een kaart gestuurd om der te bedanken voor de mooie tijd. Zij heeft toen gereageerd en gehuild. En toen hebben we nog even gebeld. De reden was/is voor mij moeilijk te begrijpen. Ze zegt zelf toen door de telefoon dat ze niet vast wil zitten, maar ook niet de sloerie uit wilt hangen, maar gewoon dit avontuur alleen aan wilt gaan, zonder verantwoording voor haar gevoel af te moeten leggen. Ik heb haar het beste gewenst en gezegd dat als er wat is ze altijd bij me aan mocht kloppen.
Mijn vriendin heeft het huis verlaten na een relatie van 12 jaar en een maand. Vorige maand nog ons jubileum gevierd met een etentje. We zijn al vanaf het begin samen gaan wonen en hebben twee periodes achter de rug waar we al eens een korte tijd uit elkaar zijn geweest. De meeste problemen welke wij in onze relatie hadden lagen aan mij (ontken ik niet). Een gameverslaving aan mijn kant bijvoorbeeld...de dag dat ze het huis verliet heb ik dat ding te koop gezet. Het lijkt erop dat ik met alles te laat ben...Ze zat hier op de bank en ik moest het echt uit haar trekken (wat is er aan de hand?). Ze vertelde me dat ze twijfelde over onze relatie en ze niet wist wat ze moest doen. Ik gaf haar de keuze; Of je pakt je koffers nu, of we gaan verder. Ze pakte haar koffers en ging naar een vriendin. Vanaf het moment dat ze weg was begon ik eigenlijk al te huilen en haar te missen. Ze negeerde mij via whatsapp en de telefoon (je begint te stalken omdat ze je negeert). Ze moest ineens niets meer van mij hebben en vertelde mij een paar dagen later dat ze niet meer van mij hield...er zat geen liefde meer in. Ik kreeg dit niet over mijn hart...de dagen ervoor lagen we nog in bed te knuffelen etc. Het kwam binnen als een bom...ik stuurde haar nog bloemen op haar werk etc. Binnen twee weken heeft ze een nieuwe woning welke ze morgen gaat betrekken...Wat kan ik doen om haar alsnog terug te krijgen? Ik heb namelijk echt het gevoel voor altijd met haar te willen zijn.
Vandaag hebben we elkaar praktisch gezien misschien minder hard nodig, maar toch hebben we van nature nog steeds de neiging om elkaar op te zoeken, of om bij een groep te willen horen. Hoe sterker dat gevoel van verbondenheid, hoe meer je iemand mist. Bovendien: als je continu aan de ander denkt, is de kans kleiner dat je wegloopt of vreemd gaat, zo vermoeden psychologen.

In het begin nog een beetje huiverig, want ik heb de afgelopen jaren twee relaties gehad die niet helemaal goed verlopen zijn. Ik heb dus in het begin aangegeven dat ik niet meer zo in relaties geloof. Maar we waren zo verliefd, dat ging ons toch niet gebeuren? Als ik weleens wat onzeker werd (het ging "te goed") zei hij steeds… niet twijfelen aan ons!
Wat ik me afvraag moet ik haar loslaten of is zoals ik zelf vermoed in strijd met haar gevoelens (voorzover je dat kan zeggen na kort gezegd een week)? Graag jou mening over deze situatie. 25ste van deze maand is ze overigens jarig. Aan de ene kant wil ik haar een appje sturen voor haar verjaardag alleen vraag me af of ik daar goed aan doe, wat vind jij?
Daarmee kom ik dus ook op punt dat ze zei dat alle jongens klootzakken waren. Zij zei het op de manier van ‘ik hoef voorlopig niks alle jongens zijn klootzakken nu ff voor mij. Zo van ik hou het op afstand. Ik vroeg ook nog of ze mij daar mee bedoelde (de klootzakken) en toen zei ze nee nee nee zo bedoelde ik niet. Relatie met mij werkt niet volgens haar als daar zit. En de rest hoeft ze ook niks.
Hi Kaatje, de relatie verliep razendsnel, waarbij je ex pas later is gaan nadenken wat er nu eigenlijk aan de hand was. Een relatie op basis van lust (ze vond je sexy en aantrekkelijk) is iets anders dan een relatie op basis van liefde. Voor een man is het eerste misschien voldoende, maar voor de meeste vrouwen is er meer nodig. Precies die diepere gevoelens had ze niet of onvoldoende voor jou. Tegelijkertijd zal ze hebben gemeend dat het jou ook niet bepaald om liefde ging. Dit omdat seksen op de eerste date de indruk wekt dat het allemaal niet zo serieus bedoeld is. Een onuitgesproken boodschap! Zij maakte daar later gebruik van door te zeggen dat ze geen vastigheid zocht. Bij toenaderingspogingen van jouw kant bleek zelfs dat ze het als 'beklemmend' ervaarde. Het is dus precies die snelheid waar ze zelf debet aan was, waar ze nu over klaagt. Inmiddels heeft ze contacten met anderen. Ik denk dat je door de vluchtigheid van de relatie je eigen glazen hebt ingegooid, want vrouwen voelen intuitief heus wel aan welke partner 'marriage material' is, en welke niet. Vooralsnog zoekt ze het in wat experimenteer-contacten, waar jij er eentje van was. Om je ex terug te krijgen volg je de adviezen in het artikel op, dus pauzeer, trek na enkele maanden de stoute schoenen aan en informeer hoe het met haar gaat. Hopelijk is ze blij verrast om van je te horen. In alle andere gevallen kun je je maar beter uit de voeten maken. Sterkte, A.

Zoals besproken in tip 6, is het belangrijk te onthouden dat je hem nooit de schuld moet geven van de break-up. Ik snap dat dit ten dele wel het geval zou kunnen zijn maar het heeft geen enkele zin om dit te blijven benadrukken. Hij zal zich er alleen maar slechter door voelen en niet meer bij je terug willen. Wees bereid je eigen fouten toe te geven en ze vooral te verbeteren.
Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?

Ik had een relatie van een jaar en 4 maanden en het ging echt goed maar door een ruzie is deze stuk gelopen. Ik denk nog bijna elke seconde van de dag aan haar en ik zie haar ook nog heel graag en mis haar enorm, maar zij doet alsof het haar niets kan schelen en ik wil haar zo graag terug. Ze zegt dat ze mij nog wel graag ziet maar niet genoeg en dat ze het niet meer wil. Ik denk dat ik haar niet genoeg gewaardeerd heb want ze deed echt bijna alles voor mij en stond altijd voor mij klaar. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik haar dankbaar ben zonder haar een schuldgevoel te geven, want telkens als we elkaar een sms sturen heeft ze een schuld gevoel (is dat een goed of slecht teken) en hoe kan ik haar terug krijgen want ik kan niet leven zonder haar. Ik heb zoveel spijt dat ik haar nooit verteld heb hoe lief en mooi het vond dat ze dat allemaal voor mij deed. Is er nog een manier om ze terug te krijgen, welke dan ook? Ik wil alles proberen en wat denken jullie gaat het nog ooit goed komen en oh ja 's avonds stuurt ze nog altijd "slaapzacht ik ga slapen" elke tip is welkom. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 05-02-2016
Ik heb zojuist het bovenstaande artikel gelezen, mijn vriendin heeft de vorige week ook een punt achter onze relatie gezet van 2, 5 jaar. In mijn ogen zaten wij in een kleine sleur, het ging misschien ook wel wat minder. Ik bedoel dat zij de nodige stress had van stage (niet wat ze er van verwacht had) en gezondheids problemen in de fam. en ik van school (3 weken).
In juli zat ze in Spanje en werd t contact langzaam hersteld… 2 weken later vloog ik met mijn 2 kinderen naar Menorca, waar een vriendin van mij al zat. Mijn vriendinnetje wist dit, want het betrof de moeder van een van de beste vriendjes van mijn kinderen en zij zat daar alleen met haar zoon. Helaas is er in die vakantie 1x iets gebeurd en ik heb ook meteen gezegd dat dat nooit meer zal gebeuren… De moeder van mijn oudste zoon hoorde dat ook en was razend. ik heb toen een aantal lieve smsjes gezonden naar haar om de rust te bewaren… Na terugkomst in Nederland heeft de moeder van mijn oudste mij en de kids uit voor een bbq en weer belande ik tussen de lakens… nog dezelfde avond heb ik gezegd dat ik t echt niet zag zitten.

Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016
de break: We hadden rond donderdag een soort van discussie in sms. Wel… ik maakte mij kwaad en heb hem een zeer kwade sms gezonden en toen mijn gsm uitgelegd. Deze ruzie ging erover dat ik mij een beetje achtergesteld voelde ten opzichte van zijn beste vriendin. Maar goed, ik was er dus van overtuigd dat hij wel terug zou sms’en en mij zou beginnen missen. Niet dus… Ik had graag excuses verkregen maar het eindigde ermee dat ik dus maar zaterdagavond mijn excuses aanbood ( via sms, aangezien we elkaar niet zagen). Alleen reageerde hij dus zondagochtend op Facebook, dat hij niet dacht dat die goedmaking er zou komen, want hij voelde niet meer hetzelfde voor mij als vroeger. Kort samengevat, ik heb vast enkele verschrikkelijke verkeerde dingen gezegd maar tegen de zondagavond hadden we afgesproken dat we gingen praten ( face to face). Het is alleen dus zo ver gekomen dat mijn beste vriendin mij vergezelde ( uit voorzorg omdat ik anders vast drama ging maken op straat) en dat er een gemeenschappelijke vriend blijkbaar ook bij was. Want die waren bij elkaar op de trein komen te zitten, en dus was die ook ter plaatse. Zaten we daar met 4 man om een relatie uit te praten. Uiteindelijk bleek dat mijn lief dus al zijn keuze gemaakt had. Hij zag mij niet meer graag, had geen gevoelens voor mij ( volgens mij zijn die dus op de seconde of zo verdwenen, want ik kreeg geen enkele hints) en zei dus dat het gedaan was. Ik heb hem zitten smeken, nog wat zitten foeteren en zo verder. Ik wilde nog een kans, maar hij wilde die niet geven, want dat werkte toch niet. Dat had hij namelijk al in zijn verleden meegemaakt. Kreeg ik meteen een verhaal van zijn ex er bovenop. Geweldig. Gelukkig dus voor mij zijn we tot de compromis gekomen dat ik 3 weken pauze heb ( we maken geen contact in tussetijd) om te wennen aan het idee ( wat belachelijk klinkt). Ik wilde eigenlijk bereiken dat hij zijn keuze nog eens zou overdenken, maar volgens hem spreken we dus binnen 3 weken af om het gewoon officieel gedaan te maken.
Zaterdagavond kreeg ik toch een whatsapje van hem, maar dat was eigenlijk voor zijn vader bedoeld. En geloof dat ook, maar nu moest hij wel vragen hoe het met mij ging. We hebben toen ook nog telefonisch contact gehad, maar ik zag de bui al hangen. Ik heb die nacht bijna niet geslapen en de volgende ochtend ben ik toch maar naar huis gegaan. Ik kon niet wachten tot maandag.
Ik heb haar echter daarna gezegd ik dat ik haar rust zou geven maar na 4 dagen kreeg ik nota bene een email waarin ze zij dat er teveel gebeurt was en haar gevoel niet meer hetzelfde was en ze geen relatie meer wilt. vervolgend heb ik weer 4 dagen gesmst gebeld en vanalles geprobeerd maar ik zie nu in dat dat ave rechts heeft gewerkt en ik laat haar nu al anderhalve week helemaal met rust.
Eind april '12 had ik (21) een 23 jarige vrouw samen met een vriendin (19) in haar auto ontmoet, nadat een vriend en ik zijn gaan stappen en op weg naar huis/kamers liepen. We hadden een leuk, onschuldig gesprekje maar toen gingen we ieder weer onze eigen kant op. Even later zagen we de auto weer en deze keer kwamen zij op ons af; ze vroegen of wij een lift naar huis konden gebruiken. Dat aanbod namen we aan, heel leuk gekletst nog op de kamer van die vriend van me met zijn allen.
Mijn vriend en ik zaten in een relatie van 4 maanden. We waren al eerder uit elkaar gegaan vanwege te veel ruzie, maar hij miste me en kwam binnen een maand terug. We probeerde het opnieuw en in het begin ging het heel erg goed en onze band was veel sterker... Tot dat ik mijn moeder vertelde van onze relatie en zei dat ze hem eerst wou zien voordat ik met hem omging. Het werd steeds moeilijker om hem vaak te zien, want mijn moeder is niet vaak in Nederland. Dat was de reden dat mijn vriend en ik vaak ruzie begonnen te krijgen. Hij maakte het 2 dagen geleden met mij uit omdat hij de ruzies zat was en vond dat elke dag ruzie maken en daardoor ook dagen geen contact hebben niet gewoon in een relatie. Ik heb heel veel spijt van hoe ik alles heb aangepakt. We zijn allebei heel erg koppig maar ik weet dat als mijn moeder hem ontmoet heeft en mij meer vrijheid zou geven dat er zo wie zo minder ruzie is en onze band veel sterker zou kunnen worden.
!! Sorry dat ik dit bericht nogmaals plaats, maar ik doe dit omdat ik niet had aangevinkt om om te hoogte gehouden te worden via de email, mijn vriend woont trouwens nog thuis, hij is 23 jaar, heeft erg zwaar en soms stressvol werk, en hij praat veel met zijn ouders, echter heeft hij niet gesproken met zijn ouders over zijn beslissing om het uit te maken, dit heeft hij pas vrijdagmiddag verteld (waarschijnlijk omdat hij dit keer niet wilde, dat iedereen zich ging bemoeien met zijn beslissing, wat vaker is gebeurd in het verleden) !!
Nieuwe ontwikkelingen. Heb sinds het bezoekje 2 keer weer contact met mijn ex opgenomen via de sms. De eerste keer zoals je aangaf hoe het ging etc hier werd normaal op gereageerd (dus het negeren is voorbij gelukkig) toen 4 dagen later heb ik gevraagd ook via de sms of ik haar kon trakteren op een etentje (wou graag moeite doen). Op de vraag hoe het ging werd wel gereageerd maar toen ik daarna vroeg of ze wou eten binnenkort niet! (inmiddels 3 dagen geleden)
Eén van de grootste angsten van een man is dat hij zijn onafhankelijkheid en vrijheid verliest als hij in een relatie komt. Dat het gelijk huisje boompje beestje wordt en hij zijn leventje gedag kan zeggen. Zorg er daarom voor dat je daar slim mee om gaat en hem niet een te beklemmend gevoel geeft. Hij wil misschien nog steeds wel een relatie met je, maar hij wil ook zijn onafhankelijkheid houden.
Wanneer vertel je een man nou precies dat je een kindje heb? Ik ben nu wel een beetje bang om het te vertellen, aangezien hij meteen ervoor wegrende. Andere kant denk ik van nee ik vertel het meteen, want dan weet hij het tenminste en verspil ik mijn tijd niet aan iemand! Het blijft moeilijk om een goede vent te vinden die jou en je kindje accepteert. Vooral de mannen van mijn leeftijd(rond de 30) lijken een bindingangst te hebben pfff, of heeft dat niks met leeftijd te maken?
Verder voel ik me er nu overigens wel goed bij dat het over is. Ik mis haar heel erg, maar dit is wel het beste en ik wil haar persoonlijke ontwikkeling ook niet in de weg zitten. Het aparte is dat ik dacht toen het nog aan was, dat het beter was (om oud te kunnen worden) dat ze nog meer van de wereld had gezien, zoals andere partners e.d. En het mooie is eigenlijk dat ze helemaal daar zit en ik er zelf geen last van heb (dat ze niet in mijn sociale kring ontdekt, want dat zou pijnlijker zijn). Dit is wat dat er gaat het perfecte moment voor haar om te ontdekken. Dus daar berust ik nu wel in.
Ik ben een professionele spell caster, gespecialiseerd in alle gebieden van liefde, geld, macht, succes, ziekte, geluk en hekserij. Ik kan je helpen om een ??oplossing voor je probleem te krijgen of wens dat je zou kunnen hebben. Ik heb meer dan 60 jaar ervaring in de Spellcasting / Spirituele Heling. In de loop der jaren heb ik gewerkt voor duizenden klanten in meer dan 25 landen over de hele wereld, wat een bewijs is van het succes dat ik elke dag bereik. Heb je liefdesproblemen / problemen die je moet oplossen? Ik heb een verscheidenheid aan spreuken die je leven voor altijd zullen veranderen. Ben je een geliefde verloren? Ben je verliefd op iemand die niet om je geeft? Belooft iemand je iets en weigert hij je te geven na het verzamelen van je geld? email me nu en ik zal mijn krachten gebruiken om je dromen waar te maken. Heb je het moeilijk om rond te komen? Ondergaat u een financi�le crisis en kunt u niet al uw rekeningen betalen? Ik zal je helpen door een van mijn veelgevraagde geldspellen te casten. Ik kan je helpen je inkomen te vergroten, te landen, de baan die je zoekt, je te helpen succes te behalen op veel gebieden, je geluk te verbeteren en nog veel meer ... Leef je in constante angst? Heb je een beschermende spreuk nodig? e-mail me nu en ik zal u een zeer krachtige bescherming geven die u en uw geliefden tegen kwaad zal beschermen. Wacht niet tot het te laat is. Ik kan je helpen

Mijn ex en ik hadden bijna 6 maanden een relatie. 3dagen ervoor heb ik het uitgemaakt omdat ik alles zat was.. Hij vertelde mij vaker dat hij niet van me houd, niet meer om me geeft en alleen vrienden wilt zijn. In deze tijd had hij ook contact met zijn ex en daarom is alles erger dan het eigenlijk moet zijn. Ik ben het aan de ene kant echt zat maar aan de andere kant mis ik hem heel erg. Hij mij blijkbaar niet want hij praat heel de dag met zijn ex.. terwijl hij me heeft gezegt dat hij niks voor haar voelt of nooit iets met haar kan nemen.. ik bedoel van WAAROM PRAAT JE DAN 24:7 MET HAAR? Dat klinkt niet echt logisch. Ik wil hem terug, maar hij vertikt het om een gesprek te beginnen en ik wil niet, anders denkt hij dat ik achter hem aan zit. Wat moet ik doen.. Ben helemaal gefrustreerd ='(
Ik heb ook een verhaal ik leerde men vriendin kennen 2.5jaar terug ik was een crimineel en een loser ze had problemen thuis ik ging door vuur haar bij mij te krijgen via jeugd rechtbank ik heb haar altijd gesteund toen ze zwanger werd en een misval kreeg door alles en ze ging nog naar school dus had geen geld dus ik gaf haar wat ze wou maar ik ben niet heilig ik was erg cru tegen haar omdat ik onze relatie voor normaal pakte en heb dingen gedaan waar ik niet trots op ben maar ik hou van haar met hart en ziel en ze is nu een maand weg en kan haar niet vergeten en wil haar terug de reden die ze geeft is voel niks meer voor je en je was erg tot dat men emmer overliep en dan was het uit na veel zagen wil ze gewone vrienden blijven maar niet meer en ben zo wanhopig dat ik terug met haar wil wie kan me raad geven Reactie infoteur, 11-06-2012
Dit kwam er bij mij maar niet in. ik bleef jaloers maakte ruzie met haar als ze met hem smste. ze zei dan het stelt niks voor hij heeft me nooit iets geflikt en ik wil kunnen praten met wie ik wil. en ik auwehoer echt niet. In het begin liet ze me ook de berichten lezen totdat ze erachter kwam dat ik haar controleerde en elke dag vroeg met wie ze praatte en of ze nog wat voor hem voelde etc. etc. Dit leide bij haar tot grote frustratie. ze wilde vertrouwd worden door mij en gaf aan mij nooit kwijt te willen en me niet te zullen bedonderen maar gewoon een eigen leven wilde samen met mij en uit kunnen en doen wat ze wilde. maar wel trouw aan mij!
Ik wil heel graag advies. 10 maanden geleden heel erg verliefd geworden op een man. En hij ook op mij. ik ben 35 en hij 37 jaar. hij komt echter uit een heel ander "leven". hij houd van stappen en drinkt best wel veel. had ook geen baan en vaste verblijfplaats. hij leefde van dag tot dag. doordat ie mij ontmoet had wilde hij zijn leven beteren.ik ben heel veel van die jongen gaan houden en me aan hem gaam hechten ik was zo verliefd! hij sliep heel veel bij mij en kon ook goed met mijn zoontje van 3 overweg. geprobeerd om aan een baan te komen dit lukte niet. ondertussen toch wel veel naar de kroeg en dit egon irritaties op te leveren. ook omdat ik financieel inmiddels ook een gedeelte voor hem zorgde. als hij af en toe wat geld verdiende met klusje kreeg ik het wel. We kregen steeds vaker ruzie en steeds vaker ging hij bij zijn neef slapen in een anders plaats 60 km verderop. het werd een knipperlicht relatie. ik blijf zo gek op deze man en hij ook op mijn zegt hij maar we ziojn zo anders. ik heb een normaal leven. als we ruzie hadden vetrok ie weer. een paar dagen zuipen dan weer terug. ondertussen lukt het niet om aan werk te komen. soms zegt ie ik wil stoppen met drinken soms zegt ie ik stop voor niemand. hij heeft zelf twee kinederen in de pubertijd die hij bij nooit ziet omdat die kroegen zo belangrijk zijn., als hij weg was bij die neef blieef ik m bellen dat ik m zo miste. nu sinds een maand hoor ik bijna niks meer van hem Hij belde me op en zei ik heb een ander, ik dacht dat ik kapot ging. s avonds zei hij dat is niet waar ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven. daarma bijna geen contact meer. twee weken later belt hij mag ik langskomen om met je te praten n morgen? ik zeg dat is goed… niemad niemand gebeld… vorige week stond hij voor de deur en hebben we een hele fijne avond gehad… volgende dag moets hij weg en zou s avonds terug komen. de hele nacht niets gehoord en hij heeft geen telefoon op het moment. belt ie s ochtens vanuit die neef sorry ik ben gaan stappen. ik ben zo boos geworden en heb nu al een week niets meer gehoord. ondertussen ga ik kapot van liefdesverdriet ik mis hem zo ik weet me geen raad meer wat moet ik nou doen? Reactie infoteur, 27-07-2012
Alleen vraagt hij mij ook al bijna anderhalf maand lang of ik dan even langs kom, even een drankje doen, of gewoon even lekker samen slapen, en dan gebeuren er ook intieme dingen. Ik heb ook al gevraagd een tijdje terug waar ik nou stond? waarom hij niet met mij verder kan, en dat ik wil dat het goed komt (heel slecht dat weet ik maarja zo denk ik erover) hij antwoorde daarop dat het dan beter is dat we dan toch geen contact meer met kunnen hebben, maar dat wou ik ook niet, daarom heb ik gezegd dat ik het wel goed vind zoals het nu gaat, gewoon langs komen en de gezellige dingen doen, zonder een relatie, maar ik vind het verschrikkelijk.... ik mis hem zo erg! wat moet ik doen??? ik loop ook bij een psycholoog omdat ik het allemaal niet meer zag zitten..

Dan plots een week voor we elkaar zouden zien, toen ik op facebook vroeg of alles goed ging of ze misschien wou dat ik haar met rust liet (niet zo bedoeld), droogweg "ja laat me maar met rust". Op m'n verdere berichten op facebook antwoordde ze niet meer. Ik was in alle staten, het leek goed te komen en plots was alles weg. Ik heb haar dan ook niet meer gezien. Ik heb me een week min of meer sterk kunnen houden, maar dan ben ik ingestort. Ik kon het niet begrijpen. Hadden die ouders iets gezegd? Wat hadden ze eigenlijk tegen me? Misschien was het 1 groot misverstand? Ik ben dan (zonder het haar te zeggen) eens met haar ouders gaan praten. Dat gesprek verliep vrij gemoedelijk, maar wat haar ouders vertelden strookte niet helemaal met wat zij me steeds vertelde. Ik was zo emotioneel toen (al hield ik me voor die ouders tamelijk sterk), dat ik dat niet meteen inzag. Daags nadien heeft ze me van facebook verwijderd. Wat haar ouders haar gezegd hebben, weet ik niet, maar dat ze me net dan heeft verwijderd, kan geen toeval zijn. Tegen die vriendin waar ze bijna mee ging samenwonen (waar ik ook bevriend mee ben) was ze kwaad over mijn bezoek aan haar ouders. Ik heb haar gemaild waarom ik het gedaan had, geen reactie. Ik heb dan een week later nog eens in een emotionele bui gebeld naar haar. Op haar voicemail heb ik al huilend gevraagd waarom… Ze heeft me kort erna een mail gestuurd dat ze te laat was bij de telefoon, dat ze geen toekomst zag met me, niet steeds in die situatie wou blijven zitten en dat ze niet paste bij me. Ze zei dat ze hoopte dat ik haar nu met rust zou laten, dat ze heel wat te verwerken had en ik ook.
De oorzaken die tot een echtscheiding leiden zijn meestal anders dan de partner op die kwade dag te horen krijgt. Zo is de verklaring van je ex bijzonder vergezocht. Zij wist met wie ze trouwde, want ze kende je al jarenlang voordat jullie die stap gingen zetten. Dat ze veel later pas tot de conclusie kwam dat jij geen 'echte vent' zou zijn, komt als boter na de vis. Zoals jullie twee er nu bij zitten lijkt het me niet dat dit enig geluk brengt. Het kan voor haar ook onmogelijk een goed gevoel zijn, te weten dat zijzelf verantwoordelijk is voor een breuk die niet nodig was. In vrijwel alle huwelijken komen vroeg of laat problemen voor. Dat is geen reden om ermee te stoppen, maar juist om er dusdanig aan te werken dat het schip weer op koers ligt. Het lijkt erop dat jouw ex er dus veel te gemakkelijk de brui aan heeft gegeven, en jij zit er mee. Omdat je nog wel contact hebt zijn er hier en daar nog wel openingen om haar op termijn terug te winnen, toch zou ik me als ik jou was daar niet op focussen. Trots, als dat een rol speelt, is een sterke factor waar je maar moeilijk doorheen komt. Bovendien kan het zijn dat ze inderdaad zo haar persoonlijke sores heeft die ze op jou afreageerde, zelfs nu nog, maar dan in haar hoofd. Dit bewijst de uitdrukking 'er klaar mee zijn', wat meer aangeeft dat ze de verbale bevestiging nodig heeft voor zichzelf, maar dat haar hart iets anders voelt. Je weet niet hoe de toekomst gaat lopen, maar als er een basis van vriendschap is, kan het alle kanten op. Misschien - als de stemming er is - kun je haar eens uitnodigen om iets leuks te gaan doen, gewoon als 'oude bekenden'. Staat ze daar positief tegenover, dan heb je heel wat gewonnen. Bij een afwijzing heb je dan in elk geval iets geprobeerd, zodat het in de nabije toekomst gemakkelijker wordt om definitief afstand van haar te nemen. Daar rekening mee houden heeft de grootste prioriteit.
Het is al meer dan een jaar uit met mijn ex. En geloof me, ik heb een bloed hekel aan der, omdat ze mij op emotioneel vlak me kapot heb gemaakt. Intussen vind ik een nieuw meiske leuk, en had, om in de mood te komen, wat liefdesnummers gedraaid. Sommige lieten me denken aan de mooie momenten met mijn ex, en dat ik die momenten mis, hoe raar dat ook klinkt. Ik voel me niet lekker in mijn vel, omdat ik een meiske leuk vind, maar tegelijkertijd ook aan de mooie momenten van mijn ex mis.
Ik probeer nu zo veel mogelijk te werken aan mijn zelfvertrouwen. Ik hoop ook dat hij dat ziet. Mijn zus heeft hem vorige week 5 minuten gezien toen hij dat boek kwam brengen. Hij bleef precies maar herhalen dat ‘wij echt veel ruzie maakten, dat het misschien moeilijk om te geloven is, maar dat we veel ruzie maakten’. En ‘dat je als koppel in een vriendenkring altijd anders bent dan thuis, alleen’. Hij heeft dus letterlijk in zijn hoofd gestoken dat wij alleen maar ruzie maakten precies… Hij heeft ook echt alle banden doorgesneden door nu echt alles van Facebook te halen wat van ons samen was. Mijn zus zei dat hij er echt over leek, dat hij echt in het verleden praatte, maar dat het natuurlijk moeilijk was om daarover te oordelen als je iemand maar 5 minuten ziet. Ik denk dat hij al afscheid had genomen tijdens onze relatie ofzo..
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.
We hebben het allemaal wel eens meegemaakt: Je ontmoet een man waar je helemaal into bent. Maar helaas kom je er vrij snel achter dat hij niet hetzelfde voelt voor jou. Je besluit om hem te laten gaan. Vervolgens komt hij weer terug op het moment dat jij eindelijk over hem heen bent. Hij kan je ergens niet laten gaan, terwijl hij geen relatie met je wil. En er is een reden waarom hij dat doet.
Zet niet te veel berichten op sociale media. Als jij iemand bent die constant meldt wat ze aan het doen is op sociale media, probeer dan je hoeveelheid berichtjes te beperken. Sociale media zijn heel handig om in contact te blijven, en daardoor missen mensen je minder snel. Als je minder berichtjes post, gaat je vriendje je missen omdat hij niet ziet waar je mee bezig bent. [2]
Dat zouden de criteria moeten zijn of je al dan niet met een relatie doorgaat. Tuurlijk is je eerste reactie wanneer het uitgaat: “Ik snap er niks van, ik wil hem terug“. Maar het geheim dat mensen niet willen dat je weet, is dat om bij de ware te komen je meerdere mannen moet uitproberen die achteraf toch niet zo’n goede keuze bleken. Dat proces doorgaan, daar is helemaal niets mis mee.
Nu weet ik niet wat ik moet doen? Ik begrijp niet zo goed wat er aan de hand is, dinsdags zegt ze nog dat ze eigenlijk graag terug wilt komen, vrijdags als ik daar ben doet ze erg afstandelijk en dan zaterdags zegt ze dat ze van me houdt, dat ik haar vast moet houden en tegen haar aan moet liggen, maar dus ook dat ze niet meer verliefd is en niet met me verder wilt. Dat brengt me in de war. Ik weet wat ik fout heb gedaan en wil er alles aan doen om het te keren, maar ik weet niet wat ik moet doen nu? Niks? Afwachten?

Reageer op een ondersteunende manier. Mannen voelen zich meer aangetrokken tot vrouwen die achter hen staan.[2] Als je goed reageert als je vriendje iets met je deelt, zal hij in het vervolg vaker met andere problemen bij jou willen komen. Om een steun en toeverlaat te zijn, luister je goed als je vriendje een probleem aan je vertelt, en reageer je op een ondersteunende manier.
Toen niks meer van me laten horen en maand later stond ze me op te wachten bij de club. Ze wilde gewoon even praten. Ik heb gewoon gepraat, gezellig, nog wat grapjes uit verleden opgehaald. Later stuurde ze nog een app dat ze leuk vond me gesproken te hebben en blij was dat goed met me ging. (Ze dacht dat ik nog in de put zou zitten, heb blijkbaar laten merken dat ik ook gewoon door ga).

ik zit echt met een probleem mijn ex van 2jaar geleden vind mij weer leuk zegt hij maar ik weet niet of hij het meent want met cv zei hij dat dus ook al maar uiteindelijk werd het niks dus weet niet of ik hem moet vertrouwen want ik vin hem nogsteeds echt heel leuk ma ben gewoon bag omgekwetst te worden maar hij zegt wel de heletijd van dat hij het echt meent grr semmmm

×