Of je iemand bent die snel een ander mist heeft met verschillende dingen te maken. Hoezeer je je met die persoon verbonden voelt bijvoorbeeld. Je hecht je niet zomaar aan een ander; dat heeft een functie. Onze verre voorouders waren voor hun voedsel en bescherming volledig van elkaar afhankelijk. Het was voor hen dus heel belangrijk om bij elkaar in de buurt te blijven. Doordat je iemand mist is de kans dat dat gebeurt groter. En daarmee ook dat je overleeft.
Als je ex uiteindelijk besluit dat hij of zij je terug wil, dan is dat waarschijnlijk omdat hij of zij jou mist. Dit gemis kun je best een beetje aanwakkeren. Stel je niet te wanhopig op, en hou je emoties richting hen of haar in het begin een beetje voor je. Wees ook niet te veel in zijn of haar leven, en wees de keren dat je elkaar wel ziet zo enthousiast mogelijk. Speel een beetje hard to get.
Toen hij half februari met me wilde praten wist ik het al. Dit gaat niet goed. En ik kreeg te horen wat ik dacht. Hij wist niet of het gevoel wel goed zat. We besloten na lang praten om een week rust te nemen, geen contact. Maar ik liep ziekenhuis in en uit voor onderzoeken. Ik had het idee dat ik alles kwijt raakte, mijn baan, mijn beste vriend, mijn vader, mijn huis, mijn gezondheid en nu ook nog mijn vent!
Na twee jaar samen, kwamen zijn twijfels voor de eerste keer boven. Hij vertelde me dat hij zich te jong voelde om zich nu al te binden aan één meisje voor de rest van zijn leven. De gedachte dat hij nooit meer vrijgezel zou zijn boezemde hem angst in. Ik heb hier toen erg begrijpend op gereageerd. Uiteindelijk vertelde hij dat hij de week ervoor tegen zijn beste vriend had verteld dat hij een toekomst met mij zag. De toekomst met mij is iets waar hij normaal nooit over praat. Deze gedachte had hem denk ik doen panikeren. Nadat we dit besproken hadden, ging alles weer zijn gewone gang. Ik voelde dat we nog dichter naar elkaar waren gegroeid.
Ik had hier moeite mee we kregen steeds meer ruzies. het is toen twee dagen uit geweest. ik heb haar toen overtuigd dat ik zou veranderen maar ze vond dat moeilijk om te geloven. we hebben door haar stress periode met examens en haar moeite met keuzes maken een maand in twijfels gezeten. ze wist niet wat ze moest kiezen met mij doorgaan of stoppen. Ze zei ik weet zeker dat we bij elkaar horen en ik hou van je. maar door de ruzies zet ik je de laatste tijd van me af. Ze had niet het gevoel dat het beter zou worden. als we in deze maand samen waren was het leuk gezellig en lachten we veel ook de passie was er. maar als we dan uit elkaar waren twijfelde ze en ik was dan vooral bezig haar te overtuigen.
Een maand later was het weer terug aan en daar waren we allebei heel gelukkig door. Een paar maanden later begon de miserie weer en we maakten heel veel ruzie. Zeker iedere week. Op het einde was het zelfs zo erg dat hij me heel veel negeerde, over kleine dingen loog en me ook vaak beu was. Ik voelde me verwaarloosd. En vroeger was hij meer geïnteresseerd in mij. Ik bleef dan achter hem aanlopen als een gek en zo werd het nog erger. Soms besliste ik om hem ook te negeren uit kwaadheid en als hij dan weer langs kwam viel ik weer als een blok voor hem. En zo bleven die wisselingen maar doorgaan. Ik werd er gek van. Hij duwde me weg en trok me aan. We gingen op het einde niet meer naar de film , op café gaan ging niet meer of we kregen al kleine ruzie. We hingen voor de tv. We waren ook allebei veel te jaloers. Hij was dat vroeger al , ik ben dat in de loop van de jaren geworden.
Hi Krabi, je staat niet machteloos maar hebt juist alle macht in handen. Omdat ie financieel deels afhankelijk van je was, kun je zijn 'liefde' niet serieus nemen. Wellicht houdt hij om de verkeerde redenen van jou of veinst hij die liefde omdat hij weet dat er bij jou geld te halen is om zijn verslaving te onderhouden. En nu dreigt hij die geldstroom te verliezen… Grt, A.

Voor de meeste mannen gaat het om de verovering. Ze willen weten dat ze je kunnen krijgen. Als dat eenmaal zo is hoeven ze niets meer te bewijzen dus gaan ze door naar de volgende vrouw die hun aantrekkelijk, knap en grappig vind. De grootste mythe is dat mannen bang zijn om zich te binden. Waar mannen echt bang voor zijn is om niet meer te kunnen jagen als een nieuwe vrouw hun onweerstaanbaar vindt.
De laatste 2 maanden van onze relatie waren niet al te best. Zij had het heel moeilijk (vooral familiale problemen, maar hier ga ik verder niet over uitwijken). En mijn fout is geweest om hier zeer weinig begrip voor op te brengen. Waardoor ze zich heel ongelukkig begon te voelen in de relatie. Ik ben zelf geen gemakkelijke prater en zij juist wel, wat het er ook niet gemakkelijker op maakte. Maar wat ik wel wist, was dat ze me doodgraag zag. En ik haar uiteraard ook, nog steeds!
Hartelijk dank voor de reactie. Ik stel het op prijs dat je zo eerlijk bent. Ja, soms is de waarheid hard om aan te horen, maar het is nodig. Nadat ik mijn verhaal had gestuurd, is er nog het een en ander gebeurd. Het heeft gemaakt dat zelf zijn oma mij heeft gezegd dat ik probeer hem te vergeten daar hij me niet waard is. Ze is ook zo boos op hem; heel teleurgesteld dat hij zo'n gedrag heeft. Zijn moeder is ook boos en vind het jammer dat hij bepaalde zaken in de opvoeding niet heeft opgepakt en dat hij er niet bij stil staat dat hij een moeder en zussen heeft met wie hij niet zou willen dat iemand hen hetzelfde aandoet. Een deel van mijn hersentjes weet het al, het ander deel en mijn hart moeten nog daar komen. Maar het zal moeten lukken. Ik ben dankbaar dat zijn familie tenminste doorheeft dat het niet aan mij gelegen heeft dat de relatie niet is gelukt. Ik voel me wel iets rustiger, maar het is een proces he. Ik moet er helaas doorheen. Sommige dagen gaan beter dan andere. Nogmaals bedankt. Groeten, G. Reactie infoteur, 23-10-2012
Hi Angel, deze situatie is erg moeilijk. Je moeder zit er kennelijk bovenop, waardoor je wordt gedwongen te kiezen voor je moeder of je vriendin. Je moet voor jezelf nagaan aan welke relatie je nu meer waarde hecht. Uiteraard hoef je het gescheld van je moeder niet te accepteren. Is de liefde tussen jou en je vriendin serieus, dan moet je onvoorwaardelijk voor je vriendin kiezen en je moeder uitleggen dat dit jouw keus is. Echter, gezien de onderliggende problemen (borderline, gescheiden met kind, isoleercel en herhaalde breuken) denk ik dat je er goed aan doet om eens te bedenken of je moeder's woorden - hoewel ze zich niet goed uit - een kern van waarheid hebben. Moeders hebben altijd het beste met hun dochter voor! Sterkte, A.
Wat zij anders kan doen is dat ze iets minder betweterig moet doen, maar dat zijn dingen die je van elkaar kunt accepteren want een relatie waar alles perfect is is geen leuke relatie. Ook zou ik graag vaker intiem met haar zijn (doordeweeks), maar als ik laat thuis ben of klaar ben de ict of beunklusjes dan ligt zij al op bed (vroege slaper). Dan zegt ze wel: Ik had best nog wel wat willen doen, maar je was zo laat dat ik maar ben gaan slapen… mijn fout dus! En dat doet mij ongelooflijk veel pijn. Het komt neer op meer rekening houden met haar en haar leren te waarderen voor de dingen die ze voor me doet. Ze zei ook wel eens: Als er dingen zijn waar je mee zit of waar je je ergert aan mij, geef dat aub aan…
Van alle signalen genoemd in meerdere artikelen is ong 90% passend bij de situatie tussen mij en ‘hem’.. Hij betrekt me bij bijna alles wat er gebeurt/speelt, luistert oprecht geinteresseerd, maakt toekomstplannen voor hem en mij, ontzettend veel oogcontact, gesprekken gaan ineens over in plagen en stoeien, steeds diepzinnigere onderwerpen bespreken we, meer en meer fysiek contact, we flirten, plagen, praten, hebben ‘eigen’ grapjes, kunnen ook samen niksdoen en toch zet noch hij noch ik die ene stap verder.. Ik weet dat hij slechte ervaringen heeft en dat hij op dit moment weinig te bieden heeft (en waarom), maar hoe laat ik hem beseffen dat dat wat ie wel kan bieden genoeg is?
Pff het is al een maand uit tussen mij en me vriendje en ik hou nog steeds super veel van hem en kan hem ook niet vergeten en elke keer vroeg die telkens op whatsapp nieuw vriendje nieuw vriendje en telkens zei ik nee en dan zeg die je status en dan zeg ik dus en dan vraag ik het terug zeg die ja maar is snap hem niet is die jaloers of niet en hoe kom ik erachter want hij heeft het uitgemaakt maar volgens mij is die gewoon maar hoe kom ik eracher huh help me please xx ???

Ik zit nu in een hele rare situatie. Nadat mijn ex heel nadrukkelijk heeft gezegt geen contact te willen. Bericht ze mij na een paar dagen of ik nog naar een feest ga. Vervolgens komt zij daar naar mij toe hebben wij even gepraat en staat zij steeds half naar mij te kijken. Daarna wordt ik in mijn rug geprikt, staat ze achter mij en loopt ze snel weer weg.


Tuurlijk, iedereen is er wel eens klaar mee, mannen! Ma ja, we kunnen het niet laten, de ups zijn als het goed is net zo waardevol als de downs waardeloos. Liefde en intimiteit van een kind is anders dan van een man, ik zou niet zonder kunnen. Ben er wel soms klaar mee, maar besef dat dat een fase is…gewoon inderdaad blij zijn met jezelf, een gelukkig leven hebben zonder man en kijken wat er op je pad komt. Sluit je niet af, ooit is het iemand die wel hetzelfde zoekt als jij. Tip: kijk eens op mannengeheim.nl, dan zie je hoe je het gedrag van mannen beter kan interpreteren…vreemde wezens 😉

Ik ben paar maanden geleden hier geweest om te lezen hoe ik mijn (vriend) zijn hart kan veroveren. Het heeft niet geholpen omdat hij gewoon een *^%$! is ahaha. Hij gaat vreemd, komt niet opdagen op afspraken, zegt nooit dat ik mooi ben ofzo, neemt me nooit ergens mee naar toe, stelt me nooit aan zijn familie of vrienden voor, scheld me uit als we ruzie hebben, blijft wel weken weg zonder iets te laten weten en of het niet erger kan is hij part-time opzoek naar zijn droom vrouw omdat ik zo te zien toch niet genoeg ben. Wanneer ik aangeef dat ik er klaar mee ben laat hij me afkoelen en dan belt ie weer en ik denk nog 1 keer proberen dan… Ik heb inmiddels de strijd na 5 jaar opgegeven Nu staan zijn spullen sinds 2 maand bij mij in de logeer kamer omdat hij huisje krijgt binnen kort. De laatste keer dat we ruzie hadden vroeg die van zelf of die zijn spullen moet komen ophalen. Ik zei nee en dat hij me gewoon met rust moet laten en dat heeft die gedaan. Dit is nu 2 weken geleden. Me vriendinnen noemen me dom en zeggen dat ik zijn spullen moet verkopen ofzo of gewoon zeggen dat die zijn F! spullen moet komen halen… i


Toen de vriend van je vriendin wegging had ze zich ingesteld op het feit dat ze elkaar 2 maanden niet zouden zien, vandaar dat de eerste maand niet zo moeilijk was, pas bij de tweede maand en doordat de dag dat hij terug zou komen steeds dichterbij kwam,werd het verlangen weer groter. Bij mij zou dit zo werken in ieder geval. Verder is het allemaal heel persoonlijk en zal je de een eerder missen dan de ander. En dan heb je er ook nog, die je kan missen als kiespijn :)
Hi Pieter, het duidt er op dat ze wilde dat ze je in een later stadium van haar leven had ontmoet. Jammer, want de juiste persoon komt soms totaal onverwacht voorbij. Te vroeg, te laat… uiteindelijk is nooit iets te vroeg of te laat. Je bent er NU maar zij heeft haar prioriteiten gesteld. Dat is studeren, verhuizen, waarschijnlijk stappen met vriendinnen en wat al niet meer. In dat straatje pas jij volgens haar dus niet, maar het zegt niets over jou of de relatie. Wel zegt het alles over haar levensfase en leeftijd. Voorlopig kun je niks anders dan het te laten rusten, en haar na lange tijd weer eens vragen hoe het met haar gaat. Wel is het raar dat ze aangaf dat ze je voorlopig niet wilde zien of spreken, want zoiets duidt echt op boosheid. Alleen jij weet waar ze mogelijk boos op is. En je weet, achter woede schuilt altijd verdriet. Sterkte hoor, A.
Een man ontmoet een vrouw en ze hebben een leuke date… aan het einde van de date geeft de vrouw een aantal signalen dat ze wilt zoenen. De man snapt de signalen niet of durft niet… Het ‘raam’ van de vrouw stond dus even open maar de man deed niets. Gevolg is dat het raam iets verder dichtgaat. Als de man bij de tweede date nog niets doet, is de raam nog maar open op een kiertje… en bij de derde date is het klaar. Het raam is dan gesloten. In dit geval is de man afgewezen of komt ie in de friendzone. Om het ‘raam’ weer terug open te krijgen, zal hij meer moeite moeten doen, vaak zelfs zoveel meer moeite dat een nieuwe date regelen vaak minder tijd kost.
Mijn ex heeft het een week geleden uitgemaakt. Hij zei dat hij nog niet toe was aan een serieuze relatie (we zijn beide onder 18 maar hadden al een vrij serieuze relatie). Hij vertelde dat hij nog steeds van me houdt en na een tijdje stuurde hij dat hij me mist en erg veel liefdesverdriet heeft. Nu hebben we een paar dagen geleden afgesproken en was hij erg aantastelijk, hij zat aan me en we hebben gezoend en seks gehad. Ik weet dat het niet het juiste was om te doen, maar het voelde zo goed om hem weer vast te kunnen houden. Nu heb ik dus op internet opgezocht wat ik het beste kan doen in deze situatie en kwam ik op deze site uit. Hij gaat over een paar dagen op vakantie voor 2 weken, en als hij terug komt ga ik net 2 weken weg. Zal ik in die tijd geen contact meer zoeken? Even lekker met vrienden afspreken en uitgaan? En genieten van mijn 2 weken vakantie, natuurlijk. Ik weet dat ik hem heel erg ga missen en ik vind het ook heel moeilijk om hem geen berichtjes te sturen... Maar hij had gezegd dat het wel lang zou kunnen duren voordat hij er klaar voor is.
Bedankt voor je reactie, de conclusie die jij stelt komt ongeveer overeen met wat ik ook al dacht. Ze heeft ook aangegeven dat zij mij voorlopig niet wilde zien of spreken. Ze zei dat dit maanden kon duren of zelfs een jaar(jaren). Ze wilde dat ik verder ging met mij leven en er wat van zou maken en dat ik het moest loslaten. Zo langzamerhand doe ik dit ook, omdat het verder weinig zin heeft te blijven treuren. Ze had het erover dat ze het op dit moment gewoon niet meer aankon, en dat wij elkaar over een aantal jaar misschien wel weer tegenkomen. Moet ik hier uit opmaken dat ze de deur toch op een soort van kier houdt, dat er van haar uit toch nog een soort van wens aanwezig is dat het goed komt? Reactie infoteur, 27-10-2012
Hi Flower1980, jammer dat je ex alleen al wat betreft dat concertkaartje niets liet horen. Een man trekt zich terug als hij bijv. denkt dat iets toch een verloren zaak is, of als hij op iets wil broeden waarbij hij niet gestoord wil worden. Zoals eerder aangegeven heeft je ex je op de lange baan geschoven maar houdt hij de deur nog wel op een kier. Ondertussen vindt hij misschien dat je eerst maar eens van betere huize moet komen, tja, een man heeft ook zijn trots ;). Haast om je terug te krijgen heeft hij dan ook niet. Of hij een ander heeft kan helaas niemand op deze website aan je vertellen, dus daar zul je zelf achter moeten komen. Inderdaad zijn dan de kansen hem terug te winnen zeer verslechterd. Foto's verwijderen doet een man als hij alle banden met het verleden wil verbreken, bijvoorbeeld uit woede, maar ook omdat hij er voorlopig niks meer in ziet. Verder zijn veel mannen nogal verrukt van de 'single'-status op internet, dus dat speelt mee. Ik denk dat je te snel, en teveel tegelijk wilt. Keihard je best doen werkt ook niet. Je moet jezelf blijven, en niet geforceerd de 'perfecte' ex willen uithangen om hem te paaien. Laat hem met rust, want je hebt van jouw kant nu meer dan genoeg gedaan. Wil hij je terug omdat hij echt van je houdt zoals ie zei, dan zal hij vroeg of laat zijn pijlen voor de dag halen. Laten we hopen dat hij straks die moed heeft. En je laatste vraag: Nee, mannen zoeken niet standaard aandacht bij andere vrouwen na een breuk, wel is het voor sommigen een methode om zich weer een 'echte vent' te voelen, of een manier om over de pijn van een verloren liefde heen te komen. Groetjes, A.
Probeer je bewust te worden van je patronen en de dieperliggende oorzaak erachter. Wat doe jij als een ander te dichtbij komt? Wat is je automatische neiging, je afweermechanisme? Als je je daarvan bewust bent, ga je het herkennen wanneer het de kop op steekt. Dat is het moment waarop je kunt besluiten om niet mee te gaan met je automatische neiging, maar zelf de regie te pakken en juist voor ander gedrag te kiezen. Hoe spannend dat ook is.
Hi Ineke, de 'het ligt allemaal aan mij' regel wordt gebruikt om er zo snel mogelijk vanaf te kunnen zijn. Je ziet het vooral bij bindingsangst, maar ook wel in situaties zoals jij nu beschrijft. Zoals hij tegen een relatie of partner aankijkt, zou het beter voor hem zijn als hij eens lange tijd alleen blijft. Want in een relatie verwacht je dat beide partners zich inzetten en tijd voor elkaar vrij maken. Hij lijkt dat allemaal niet te willen, dus blijft de vraag over wat hij in vredesnaam in een relatie doet. Zijn verleden is ronduit ellendig geweest, maar zijn huidige gedrag is zijn eigen keuze. Een kwestie van prioriteiten stellen, waarbij jij bij hem duidelijk geen prominente plaats inneemt. Grt van A.
Hallo,ik had 2 maanden terug 8 maanden iets met een jongen uit m'n klas. Helaas is het nu uit maar ik zou hem nog heel graag terug willen. Als eerst heb ik heb niet met rust gelaten wat ik misschien wel had moeten doen. Hij is nadat het uit is nog een paar keer langs geweest en deed toen heel aardig en lief maar alsnog op whatsapp deed hij later dan weer bot. Het is nu al bijna 2 maanden verder maar ik kan hem nog niet uit m'n hoofd zetten. Ook deed hij de eerste maand toen het uit was heel lullig maar misschien was hij gewoon boos,dat weet ik niet zeker. Ik heb nog redelijk veel contact met hem gehad met soms een paar dagen met stilte er tussendoor. Ik heb niet meer met hem gesproken sinds donderdag maar zoals ik zei hij zit in m'n klas dus negeren is geen optie. Ik had gevraagd of die langs wou komen zodat we erover komden praten (hoe we op school tegen elkaar doen) maar hij bleef het uitstellen dat het op het punt kwam dat ik de heletijd bleef vragen of die nou wel kwam ja of nee. Uiteindelijk heeft hij gezegd dat ik hem niet kon dwingen (wat niet de bedoeling was of is) en dat we ook niks hadden wat natuurlijk klopt toen zei hij dat hij zelf zal bepalen wanneer die langskomt en als een pissige reactie had ik gezegd "als het aan jou ligt duurt dat honderd jaar" waarop hij antwoorden met nee alsnog heb ik gezegd dat ik niet meer met hem wou praten etc. Hij wist dat ik nog dingen voor hem voelde en dat ik school afschuwelijk vond. Ik ben ten einde raad het liefst heb ik hem terug en het leuk op school kan alsjeblieft iemand me goede raad geven? Gr charon

Elke man waardeert rokken en jurkjes meer dan een spijkerbroek en sportschoenen. Je hoeft je niet enorm uit te sloven. Maar kleding dragen die traditioneel meer bij vrouwen past zorgt ervoor dat mannen zich meer bewust worden van je vrouwelijkheid. En daarmee als een geschikte partner om een gezin mee te stichten (alhoewel dat laatste stuk onbewust gaat).
U begrijpt dat de reden van uit gaan voor mij nog gissen is. Verder zegt mijn gevoel dat ze nu ontdekt wat ze later wil, en dat wie weet na paar jaar als alles gezakt is, misschien toch weer bij mij uitkomt. We hebben het in de relatie tenslotte perfect gehad. Alleen de situatie werkte niet, en daarbij vind ik het goed dat ze nu der wilde haren verliest met feesten en alles. Dat heeft ieder mens nodig, en anders had ze het misschien op latere leeftijd gehad wat nog vervelender was.
Een andere reden die ik vaak van mannen hoor is dat ze niet het gevoel hadden dat ze moeite moesten doen, dat ze moesten jagen, dat ze hun best moesten doen, want dat ze zagen dat de vrouw al helemaal gewonnen was vanaf date 1. Als mannen het gevoel hebben dat er ook nog andere kandidaten zijn, dan komt er een soort van primitief jachtinstinct naar boven. Pas als hij bezittingsdrang voelt, zal hij voorstellen om een relatie te beginnen. Daarom is het efficiënt om hem een beetje jaloers te maken. Een beetje… niet te veel, want dan haakt hij af. En uiteraard gaat het hier om een man die je al een aantal keren hebt gezien, fijne tijd mee hebt gehad, maar die maar niet overstag wil gaan.
Een maand later was het weer terug aan en daar waren we allebei heel gelukkig door. Een paar maanden later begon de miserie weer en we maakten heel veel ruzie. Zeker iedere week. Op het einde was het zelfs zo erg dat hij me heel veel negeerde, over kleine dingen loog en me ook vaak beu was. Ik voelde me verwaarloosd. En vroeger was hij meer geïnteresseerd in mij. Ik bleef dan achter hem aanlopen als een gek en zo werd het nog erger. Soms besliste ik om hem ook te negeren uit kwaadheid en als hij dan weer langs kwam viel ik weer als een blok voor hem. En zo bleven die wisselingen maar doorgaan. Ik werd er gek van. Hij duwde me weg en trok me aan. We gingen op het einde niet meer naar de film , op café gaan ging niet meer of we kregen al kleine ruzie. We hingen voor de tv. We waren ook allebei veel te jaloers. Hij was dat vroeger al , ik ben dat in de loop van de jaren geworden.
Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?
Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
Ten tweede zorg je er door te sporten voor dat je er beter uit gaat zien. Je hebt je tijdens je relatie misschien wat laten gaan, maar als je wilt dat je ex opnieuw verliefd op je wordt, dan zal je toch echt iets moeten doen om weer op te vallen. Spring dus op die hometrainer of ga naar de sportschool, en ga werken aan dat lichaam dat je altijd al had willen hebben.
Als je ex je heeft verlaten, geef hem of haar dan eerst eens de tijd om op zichzelf te kunnen zijn. Jij moet ook even op jezelf kunnen zijn, zodat je alles nog eens kunt overdenken. En die kans moet je ex ook kunnen krijgen, als je je ex graag terug wilt. Als je gaat pushen om je ex terug te winnen, dan bereik je vaak het tegendeel en dat wil je dan toch niet?
Hi Hoopvol, je reageert op zijn berichtjes, dat is het hele punt. De zakelijke sms'jes zou ik ook niet meer doen, want hij moet zelf over de brug komen met dat geld. Je moet doen zoals hij niet verwacht. Dus stuurt hij een sms met iets dat niet te maken heeft met jullie geldkwestie, reageer dan niet. Een absolute relatiepauze moet minimaal enkele maanden duren, maar als je elkaar nog spreekt of schrijft, in welke hoedanigheid ook, is er geen sprake van een pauze. En dus ook geen gemis. De 'pauze' zal in zo'n geval langer moeten zijn. Groetjes, A.
Goed beschreven dit levensgebied, ik denk hier zelf al jaren over na, wat mij opvalt is : je leest zoveel over liefde en relaties, maar waar ik bijna niets over lees is, waarom vinden we het allemaal normaal om relaties aante gaan, huwelijken, omdat het al heel lang normaal is ?we leven in veranderende tijden, en ik geloof niet in het voortduren van dit soort relaties, natuurlijk hebben we elkaar nodig, om te leven en te leren, maar de individualisering gaat door, ook het leren leven met liefde in onszelf, en – – – we hebben elkaar niet meer nodig, zoals het altijd geweest is, mannen, vrouwen kunnen zelfstandig leven, financieel en practisch, met liefde voor zichzelf, anderen en het leven.
De ouders wouden dat ik een deel van de huur van het huis naar hun rekening stortte, ik wou dat niet en heb het met haar over gehad. Ze begon te wenen en uiteindelijk om niet in discussie te gaan heb ik dat aanvaard. Betaalde ook gas en elektriciteit, internet, soms een uitstapje, soms ook eten, verlof, hout, enz. Heb ook nieuwe dakramen betaald in haar huis, een deel van de nieuwe zetel, enz. Eigenlijk normaal als je samen leeft.
Hi Sonja, het gedrag van je ex komt mede omdat gevoel en verstand met elkaar in strijd zijn. De houding die jij moet innemen en de houding die zij inneemt zijn niet 'vrij', maar 'aangepast'. Hierdoor zijn jullie allebei eigenlijk niet jezelf en blijft dit steeds maar tussen jullie in staan. Het is dan ook jammer dat je niet meer tot haar kon doordringen en je je alleen voelt met al die gevoelens. Logisch dat als je een teken bespeurt dat ook zij hiermee worstelt, de hoop dan weer wat aangewakkerd wordt, zo van 'zie je wel, ze zit er wel degelijk mee'. Wees niet onzeker hierover want het is beslist een feit dat ze ermee zit. Helaas is die terughoudendheid en angst groter dan haar gevoel voor jou en/of laat ze die gevoelens verder niet meer toe. Dit gebeurt meestal uit zelfbescherming, en dat terwijl je overgeven aan de liefde het summum van leven is. Hoe het a.s. zaterdag moet is onduidelijk. Ik zou doorgaan op de ingeslagen weg en afstand bewaren. Wordt het toch onverwacht 'erg leuk', dan kun je er beter niets achter zoeken. Deze ex is in de 'nee, ik wil niet'-stand gaan staan, en deze starrige overtuiging kun je niet beinvloeden. Maar kijk gerust eens om je heen? Misschien zie je wel iemand die je ex zou kunnen verslaan… ;). Groetjes, A.

Je date/vriend zal zich altijd verantwoordelijk voor je voelen, hij heeft keer op keer het beste met je voor en wilt je gelukkig maken. Je man zal dit op zijn manier doen, door kleine attenties, kleine gestes, door je met raad en daad bij te staan, hij zorgt voor je. Mannen doen dit graag, het geeft de man een gevoel van waardering, de indruk dat we belangrijk zijn voor iemand.

ik vind het ook heel moeilijk vast te stellen wat je precies wilt weten maar ik doe een poging tot een antwoord als je van iemand houdt mis je die in principe gelijk als je hem/haar een tijdje niet ziet. Maar dat wil niet zeggen dat het slecht is. 3 weken is eigenlijk niks op een mensenleven dus als wij dat hadden afgesproken zou ik (als vrouw) dat ook graag volmaken omdat het iets kan betekenen voor je relatie. Waar het om gaat is dat je kunt praten over wat er in je om gaat en dat is helaas moeilijk voor veel mensen, voor veel mannen maar ook voor menige vrouw. Als je verwacht dat iemand een afspraak verbreekt om te tonen dat hij je mist maak je allerlei zaken wel erg ingewikkeld, want wat willen jullie dan? even orde op zaken of vaststellen wanneer je iemand mist, want dat is natuurlijk iets heel anders
Anderhalf jaar geleden leer ik een man kennen via een gemeenschappelijke kennis. Ikzelf ben 32, hij bijna 40. De situatie is ook als volgt: hij heeft samen een vennootschap in de mode samen met zijn ex waarmee hij bijna 8 jaar is samen geweest. Zij heeft hem blijkbaar bedrogen, hij heeft daar even van afgezien maar het moment dat ik hem leerde kennen waren ze al bijna meer dan een jaar uit elkaar. Ik dacht, geen probleem is meer dan voldoende. Hij is ook joods en ik ben niet gelovig. Zijn ex is ook joods.
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012

Misschien klinkt het raar na wat ik schreef, maar ik ben er van overtuigd dat het een goede, eerlijke, trouwe man (nee, jongen) is. Niet perfect, maar wel een man waarmee ik me oud zie worden. Dus uiteraard houd ik me aan de regels van het artikel. Geen contact… Is het vroeg of wel toegestaan om contact op te nemen? Stel dat hij vraagt om te praten, ga ik daarop in of stel ik voor gewoon iets te gaan doen?

Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.
We hebben intussen wel contact gehouden tot sinds kort en je raadt het al.. ik heb dus alles gedaan wat door iedereen afgeraden wordt.. ik heb haar bestookt met Whatsapps en Facebook berichten ( wel prive ) in alle soorten en maten om zo maar te zeggen. Telkens als ze zei dat ze twijfelde en naar huis wilde komen nam ik dat als reden om haar te bestoken met berichten en telefoontjes om haar over de streep te trekken, maar telkens als ik dacht dat ik het zover had trekte ze zich terug. Ik weet nu dat dat fout was en heb ik haar waarschijnlijk alleen verder weg geduwd.
Geef je ex eerst eens een aantal weken de tijd, zodat hij of zij eerst eens alles kan laten bezinken. Het kan zomaar gebeuren dat je ex dan gaat merken dat hij of zij jou gaat missen. Dus verpest dat ene moment niet dat hij of zij zich, dat vanuit zichzelf kan gaan realiseren. Dat moment krijg je maar 1 keer dus verpest het niet. Wacht af welke processen zich in je ex en in jezelf gaan rijpen.

Zes weken geleden heeft hij zijn huurders door wanbetaling van zijn koophuis eruit gegooid en hoorde via via dat hij zijn woning weer ging betrekken zodat zijn zoon eenmaal per 2 weken een eigen kamer had, hij was 2 jaar voordat we een relatie kregen al smoorverliefd op me maar had toen zelf een relatie (een zeer slechte) toen we eenmaal bij elkaar waren woonde hij vrijsnel bij me in, droeg me op handen en beloofde me koeien met gouden horens er was zelfs sprake van trouwen want ik was in zijn ogen de ware, hij cijferde zich helemaal weg voor mij terwijl ik dit helemaal niet wilde want hij hoefde zich niet voor me weg te cijferen ik hield toch wel van hem, dus 6 weken geleden is i als donderslag bij heldere hemel vertrokken omdat hij het zogenaamd niet meer aankon, ik ben er helemaal kapot van nog steeds, heb hem een sms gestuurd dat ik heel veel van hem hou en met hem oud wilde worden, helaas heeft hij op de dag van vandaag nog steeds niet gereageerd en kan mijn verdriet geen plekje geven, man o man wat heb ik het er moeilijk mee, en uit angst gekwetst te worden of afgewezen heb ik hem dus al die tijd maar 1 sms gestuurd over mijn gevoelens, ik ben niet het type dat achter een vent aan gaat lopen want daar word je nog veel verdrietiger van, wie heeft er advies voor me, om deze breuk een plekje te geven
Had in begin gezegd dat ze alles mocht houden omdat ik dacht dat het terug goed ging komen. Kwam niet onmiddellijk goed en ben achteraf mijn gerief gaan halen, daar heb ik eigenlijk recht op. Ze wil me ook niet betalen voor die dakramen, maar ach is maar geld he, niet erg. Ze zei dat ik met niets ben gekomen, maar ik heb toch wel 3 jaar lang geïnvesteerd in dat huis? Daar is ze toch niet eerlijk en volwassen in.
2 maanden geleden gaf mijn vrouw na een fikse ruzie ( de druppel) aan dat ze niet verder met mij wil en dat ze wil scheiden. We zijn 17 jaar geleden na 6 jaar huwelijk van elkaar gescheiden en 16 jaar geleden hertrouwd we hadden op dat moment een dochter. Alles wat hierboven in dit artikel staat klop. Ik heb haar emotioneel verwaarloosd dat besef ik me wel degelijk en dat is niet terug te draaien.We hebben beide geen fijne jeugd gehad dit heeft invloed op je leven. Zij heeft moeite met veranderingen en kan moeilijk vergeven. Er was ook een sleur in onze relatie geslopen. Dit is wie wij in mijn ogen zijn in een notendop.
Een andere reden is heel makkelijk: he is not That into you! Hij vindt je wel ok, maar niet leuk genoeg en je wordt nu gewoon even gebruikt om de gaatjes op te vullen. Dat merk je snel: hij bepaalt de momenten dat hij belt of je mailt, hij laat jou naar hem komen maar doet zelf geen moeite, hij geeft je nauwelijks een complimentje, hij gaat wel met je naar bed maar nodigt je nooit uit voor een drankje bij zijn vrienden… Vaak als een man niet zelf begint over ‘de relatie’, dan zal er geen zijn en als jij er over begint nog voor hij de kans kreeg, dan jaag je hem weg! Dus zorg ervoor dat je niet over een relatie begint. Laat die eer bij hem. Tenzij je al een tijd lang met hem aan het daten bent – bijvoorbeeld een jaar. Dan wordt het tijd om ernaar te vragen.

Voorts laat ze me steeds blijken hoe goed ze bezig is met afvallen en hardlopen. Vervolgens zeg ik dat ze er goed uit ziet en staar haar aan, kijkt ze me strak aan! Terwijl ze zelf eigenlijk op om een compliment loopt te vissen. Ze had gisteren een taart gebakken, ze zei dat ze eens zal zien met wie ze die allemaal gaat delen… Het enige wat ik zei was "leuk, moet je doen". Heb mezelf uitgenodigd tot niets.
2. Jijzelf hebt ook wat ruimte en tijd nodig. Je moet jezelf terug vinden en wat perspectief krijgen. Het feit is, je bent een puinhoop na de breuk. En je moet je rustig houden en je relatie grondig analyseren om te realiseren of je ex terugwinnen in je beste belang is. Het kan zijn dat je je ex gewoon mist. Je moet leren genieten van je leven zonder je ex. Je moet jezelf bewijzen dat je gelukkig kunt zijn zonder je ex. Je zult uiteindelijk realiseren dat je je ex niet nodig hebt om gelukkig te zijn. Misschien wil je ze nog steeds, maar er is een groot verschil tussen iets nodig hebben en iets willen.
Een kleine drie maand geleden heeft m'n ex het dus uitgemaakt, na een relatie van meer dan twee jaar, deels omdat het niet meer zo vlot ging de laatste tijd en deels voor een andere kerel. Het was voornamelijk in het begin echt een kut periode, ganse dagen lopen janken, m'n school verwaarlozen, alle schuld op mij nemen en haar proberen terug te krijgen. Ik heb alles gedaan wat mogelijk was om haar te laten inzien dat ik van haar hou en dat ik echt met haar verder wil. We zijn wel altijd contact blijven houden, sms'n van 'goeiemorgen' tot 'slaapzacht', we zitten op dezelfde school en we gaan in de middag samen gaan lunchen en ben zelfs nog een paar keer bij haar thuis geweest. Ze vertelt me zowat alles wat er in haar leven gebeurt en als ze een probleem heeft komt ze direct bij mij en omgekeerd. Ik ben altijd heel lief gebleven voor haar en zij soms ook wel tegen mij... Ze weet dat ik van haar hou en dat ik haar direct terug zou nemen als ze dat zou willen. Even voor de duidelijkheid, ze verkeert nu wel met die andere kerel, hij is 21 en m'n ex en ik zijn beiden zestien. Ze ziet hem niet zo heel vaak.. Ze ziet mij zelfs vaker.. dagelijks.. Ik merk wel dat het beter gaat tussen haar en mij als ze hem een tijdje niet gezien heeft, maar als ze net van bij hem komt dan gedraagt ze zich helemaal anders.. Vorige week woensdag stuurde ze me voor ze ging slapen dat ze van me houd.. Dat was de eerste keer dat ze dat zei sinds dat het gedaan was, dus ik denk wel dat dat iets betekent. De dag erna sprak ik er haar over aan, maar ze zei dat ze dat niet had mogen zeggen, dat het dom was enz.., dus ik ben er niet meer over begonnen. Ze deed wel nog steeds lief. Ik dacht even dat het allemaal wel nog kon goed komen, maar gisteren heeft ze terug die kerel gezien en ze doet weer anders.. Weer hoe gelukkig ze wel nu niet is enz... Nou ik weet wel dat ze nog 'iets' voor me voelt en weet niet goed wat ik moet doen... Ik zou haar graag terugwinnen, maar niet door ruzie te gaan stoken of dergelijke tussen hun twee, daar wil ik me niet toe verlagen.. Ik weet niet goed wat ik moet doen..
Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.
Hi Rick, de breuk was onnodig maar je zult haar een beetje zijn gaan irriteren door je - overigens begrijpelijke - pogingen om haar terug te winnen. Je zegt bang te zijn dat ze straks met die ander verdergaat, maar als ze dat doet dan betekent het enkel dat haar hart absoluut niet bij jou ligt. Bij echte liefde kun je de ander met de beste wil van de wereld niet vergeten. Zoals zij zich van jou afkeert vrees ik dat er geen sprake is van veel liefde. Het jonge ding is dan ook nog teveel bezig met andere dingen in haar leven, zoals straks die stage, uitgaan en experimenteren met anderen. Wat dat betreft was jij te vroeg in haar leven gekomen. En het is extra zuur dat ze straks in het buitenland is en geen gelegenheid heeft om je te missen. Ze zal opgaan in een andere wereld, waarin jij enkel nog een mistige stip zult worden. En als ze terug is, is ze een ervaring rijker waar jij part noch deel aan hebt. Ze zal zijn veranderd, want reizen geeft nieuwe inzichten, nieuwe perspectieven. En jij zal niet meer in haar leven passen. Houdt ze oprecht van jou, dan zal niets de liefde tegengaan en krijg je een situatie waarin zij of jij weer contact opneemt en je elkaar dan om de hals vliegt. Echter gezien haar voortdurende bevestigingen (enkel voor zichzelf) dat het hier gaat om een afscheid en niet om 'love for life' moet je er ernstig rekening mee houden dat dit voor jullie het einde is. Dat neemt niet weg dat je kunt proberen om tijdens of na haar buitenlandavontuur nog eens contact op te nemen om te vragen hoe het allemaal gaat. Maar praat dan in geen geval over relaties, liefde en gemis. Houd het wel vriendschappelijk en belangstellend. In de liefde is de kleinste trigger genoeg om de vonk weer te doen oplaaien, vertrouw daarop. En gebeurt er niets, dan is er ook niets. Gun jezelf meer dan het lange wachten, de eenzaamheid, de hoop en de wanhoop. Er zijn meer vrouwen, ook al wil je daar nu nog niets van weten ;). Sterkte, A.
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.

U begrijpt dat de reden van uit gaan voor mij nog gissen is. Verder zegt mijn gevoel dat ze nu ontdekt wat ze later wil, en dat wie weet na paar jaar als alles gezakt is, misschien toch weer bij mij uitkomt. We hebben het in de relatie tenslotte perfect gehad. Alleen de situatie werkte niet, en daarbij vind ik het goed dat ze nu der wilde haren verliest met feesten en alles. Dat heeft ieder mens nodig, en anders had ze het misschien op latere leeftijd gehad wat nog vervelender was.


Ik had 3,5 jaar relatie die verbroken werd door te weinig vertrouwen vermoedelijk van haar kant uit en te weinig intieme momenten van mijn kant uit. Ik hield van de omgeving, haar thuis, haar familie, haar vrienden. Nu ben ik moeten terugkeren en niets voelt nog goed. Ik had een gokprobleem, maar heb dat aangepakt, zij had – heeft een workaholic probleem dat nooit is aangepakt. Communicatie is belangrijk, maar als dat er te weinig is…ik ben de enige die met een schuldgevoel overblijft…
Daarnaast mis je iemand die afwezig is ook emotioneel. Dat heeft er vooral mee te maken dat je bepaalde ervaringen niet meer kunt delen. Na een lange werkdag wil je je verhaal kwijt, maar dan is er niemand om naar je te luisteren. Of met kerst blijft één stoel aan tafel leeg, omdat je zoon in het buitenland studeert. Je kunt iemand trouwens ook in paktische zin missen. Als je partner veel voor zijn werk op reis is bijvoorbeeld, en jij in je eentje de zorg draagt voor het huishouden en de kinderen. Het gevaar van zo’n situatie is dat je iemand niet alleen mist, maar je ook in de steek gelaten voelt.
Aan de ene kant wil ik dat meisje natuurlijk laten weten dat haar 'scharrel' nog steeds in bed ligt met zijn ex (maar is dit niet kinderachtig?) Aan de andere kant wil ik mijn ex zelf op zijn bek laten gaan en al zijn spullen die hier nog staan bij hem in de tuin smijten. Ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen eigenlijk. Het rare is dus, dat mijn intuïtie blijkbaar sterk ontwikkeld is, anders was ik nooit gaan 'bluffen'. Waarom zegt mijn gevoel dan ook nog steeds dat het weer goedkomt tussen ons? Dat spoort toch niet? Het is niet zo dat ik verblind ben door liefde, en kan gewoon nog goed nadenken.
Die instelling zorgt ervoor dat veel van mijn exen positief aan me terugdenken. En dat zorgt er dan weer voor dat ze op een gegeven moment terug willen. Een antwoord op de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ is dus: Wees goed voor je vriendin. Goed zijn voor iemand betekent niet dat je haar geeft wat ze wil. Het betekent dat je haar geeft wat ze nodig heeft. Dat zijn twee verschillende dingen. De 2 dames die het met mij uitgemaakt hebben kregen niet wat ze wilden en realiseerden zich pas later dat ze wel kregen wat ze nodig hadden.
Mijn ex en ik zijn nu 1 jaar en een paar maand uit elkaar. Ik heb de relatie destijds stopgezet omdat we weinig tijd hadden voor de relatie en we er beiden ongelukkig van werden. Maar heb daar eigenlijk enorm spijt van. We hebben toch steeds contact gehouden via chat, sms, … Afspreken wou ze niet. Toch zijn we elkaar sinds april enkele keren tegengekomen vooral op de trein en hebben altijd heel leuk gebabbeld, het voelde weer zoals vroeger. Een maand geleden stuurde ze spontaan of ik niet op dezelfde trein zat, terwijl ik vaak diegene was die dat stuurde. Een week geleden hadden we effen op de markt afgesproken, om iets te regelen, en daarna nog een kwartiertje leuk gebabbeld. Ook op de chat was het enorm leuk de laatste tijd, het voelde weer alsof we dichter bij elkaar kwamen. Vandaag vroeg ik haar of ze mee wou naar de bios, maar daar reageerde ze op "nee, liever niet". En als ik vroeg waarom reageerde ze niet. Een kwartier erna hebben wel weer leuk gechat. Hoe moet ik dit nu opvatten? Op de trein, enz… heeft ze geen probleem om me te zien, we chatten bijna dagelijks, maar een echt afspraakje heeft ze liever niet…
Het maakt niet uit hoe je het aanpakt. Ga in therapie, lees zelfhulpboeken, probeer dingen te zoeken waar je goed in bent; het maakt allemaal niet uit. Als jij maar aan je ex laat zien dat je iemand bent die nog steeds met opgeheven hoofd door het leven gaat, en geen zielig hoopje mens dat totaal kapot is van jullie relatiebreuk. Zelfmedelijden vindt niemand aantrekkelijk.
Hij smste dat het wel vaker gebeurde en of ik daarachter zat, ik reageerde daar niet op (want ik had al antwoord gegeven en ik blijf niet aan de gang). Omdat ik niet reageerde stuurde hij dus nog een paar smsjes, waarop ik uiteindelijk wel op reageerde met dat ik het niet ben en als hij daarom boos is dan moet hij dat zelf weten en wenste hem nog een fijne dag!
Hi Simon, je hebt onvoldoende vertrouwen in haar om geruisloos met de relatie verder te gaan. Dat gebrek aan vertrouwen neemt ze dan ook totaal niet weg. Integendeel, ze bevestigt je vermoedens alleen maar door met zeven meiden op stap te gaan naar een 'feestoord', met een ex te sms'en, te roepen dat het 'niets voorstelt' en dat ze mag praten met wie ze wil, met als dieptepunt het stompzinnige getwijfel over hoe het verder moet. Ondertussen probeert ze je te paaien met teksten als 'ik weet zeker dat we bij elkaar horen', 'je blijft geweldig' en 'ik hou heel van je', waardoor je logischerwijs het idee hebt dat het vanzelf wel goedkomt als je haar maar genoeg tijd en ruimte geeft. Dat zou overigens best kunnen ook, maar dan zou ze die onvolwassenheid achter zich moeten laten, en daar krijg ik geen enkel signaal van binnen. Die woorden vind ik dan ook gebakken lucht. Daar komt bij dat de relatie wel erg hard van stapel ging met vaak of altijd bij elkaar slapen en leven. Conflicten komen dan extra hard aan, immers, het ging toch zo fantastisch, dus hoe kan dat nou? Onenigheden zijn normaal in een relatie, twijfels zijn dat niet. Wie twijfelt aan het fundament is niet klaar voor een relatie, of wil in elk geval niet deze relatie. Daarom kun je weinig anders dan haar aan haar vriendenkring toevertrouwen, en het voorlopig maar zo te laten. Misschien is ze over een jaar of wat verder in haar ontwikkeling (ook gezien haar verleden blijkt er te vaak sprake geweest te zijn van ge-experimenteer), en is ze dan geschikter voor een serieuze relatie dan nu het geval is. Ze probeerde het wel, maar het lukte haar niet. Vertrouwen moet je winnen… maar zij verloor het weer. Sterkte, A.

Het is allemaal verwarrend en ik wil niet geloven dat dit het einde is. Ik heb een verleden met hem en ik dacht ook een toekomst. En wanneer we samen zijn lijkt het gewoon als ”vanouds”.. Dus het is heel raar. Hij wilt mij geen hoop geven, maar wil wel met mij naar de film en naar een concert… Ik hoop dat we elkaar ”terugvinden’.Alles was zo goed tussen ons, geen ruzies. En dat maakt het zo moeilijk. Er is gewoon een stofje in hem dat niet meer doet wat het eerst deed… Ik probeer het tijd te geven, maar voor mij is hoop houden juist wat mij op houdt. Als ik op dit moment denk, het komt nooit meer goed, dan ga ik er echt aan onderdoor.
Als een smeken na een breuk zou werken dan zou niemand ooit nog uit mekaar gaan. Maar zo werkt het dus niet... Ze hebben besloten je te verlaten en ze zijn bereid je te laten smeken en te pleiten. Wat de reden ook is voor de breuk, het gaat niet met je op je knieën te gooien veel veranderen. Het enige dat smeken en medelijden gebruiken opbrengt is dat je ervoor zorgt dat je eruit ziet als een zwakke en onzekere persoon.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!

Hi Iris, tegenwoordig zijn relaties erg inwisselbaar geworden. De 'relatiestatus' op internet kan zo worden gewijzigd, letterlijk een druk op de knop. De volgende relatie kan beginnen en de geschiedenis herhaalt zich… Je vraagt hoe je hem terugwint, maar dat staat uitgebreid in het artikel. De afspraak om contact te blijven houden verstoort het proces omdat hij zo geen gemis zal ervaren. Dit moet je dus niet doen. Lees het artikel aandachtig! Sterkte, A.

Hi Miranda, ja en nee. Het feit dat je ex voorstelde met een fles wijn naar je huis te komen klinkt beslist als toenadering met bepaalde intenties, maar het bewijst nog niks. Hij heeft je duidelijk gemaakt dat hij een ander heeft, hoe negatief hij misschien ook over haar praat. De kans is het grootst dat hij je indirect probeert te zeggen dat er voor jullie in elk geval niets meer in zit. Dat ie aan jullie terugdenkt is niet bijzonder, het is eigenlijk vrij logisch. Het kan dat hij daar gewoon eerlijk in is. Het is nu zaak dat je absoluut niet gretig bent. Ga hem niet bellen, mailen of wat dan ook, maar doe helemaal niks. Blijkt dat ie na een poosje weer contact opneemt, ga daar dan niet meteen op in, maar vraag waarom ie je wederom weer zien. Je moet hier het antwoord op hebben, voordat je weer afspreekt. Je weet immers dat hij een ander heeft, en het is oneerlijk tegenover die ander om haar vriend in het geheim te zien. Zeg hem dit gewoon, zodat hij weet dat je niet 'in' bent voor nog wat extra gescharrel waarmee je enkel hem een dienst bewijst. Want je ziet dat hij ook weinig geinteresseerd lijkt in een toekomst met zijn vriendin, maar het wel prettig vindt dat hij regelmatig met haar kan daten. Pas op! Groetjes, A.


Ondertussen heb ik al het contact verbroken. Op social media heb ik haar ook verwijderd omdat ik me zelf gek zat te maken door de hele tijd alles te checken. Via haar zus kreeg ik een paar dagen terug een berichtje met o.a de mededeling dat het weer een stuk beter ging met haar. Het komt op mij over alsof het met haar nu goed gaat en ze verder is gegaan met haar leven en er dus ook niet mee zit dat onze relatie stuk is gelopen. Dat is een rot idee.
Om het hart van een man terug te winnen kun je het beste je bagage van gekwetste gevoelens, frustratie, teleurstelling en woede opzij schuiven. Vrouwen staan er om bekend oud zeer naar boven te halen, vooral als ze het gevoel hebben verkeerd te zijn behandeld. Maar hiermee duw je je man of vriend nog verder weg. Hij gaat zich ellendig voelen of schuldig, gevoelens die hij niet wil voelen. Voel je dus dat je bitterheid zal ontaarden in overemotioneel reageren, neem dan een pauze. Je hoeft het verleden niet te vergeten - want dat gaat toch niet - maar je kunt wel proberen tot een punt van vergeven te komen. Hiermee bevrijd je ook jezelf en open je de deur naar herstel. Wat je verder moet doen is zijn omver gevallen ego strelen, zonder ongeloofwaardig over te komen. Respecteer dus zijn 'man zijn' en zorg dat je hem straks nodig hebt voor alles waar mannen nu eenmaal beter in zijn.
De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.
Alles ging voor een jaar erg goed. We gingen voor de eerste keer samen op reis naar Zweden, en hadden een leuke zorgeloze tijd. Maar plots maakte hij het uit. Hij had opnieuw de twijfels van een jaar terug: Was hij wel klaar voor zo'n serieuze relatie? Hij voorspelde al meteen dat door uit elkaar te gaan, hij me ging beginnen missen en beseffen dat hij niet zonder me kan. En hoopte dat dit zijn twijfels voor altijd zou doen verdwijnen. Dus voor hem leek dit ideaal: Eens enkele maanden genieten van het vrijgezellenleven, om dan weer sterker dan ooit verder te gaan met onze relatie. Toen hij na drie weken nog steeds achter dit idee stond stelde ik voor om elkaar enkele maanden niet meer te zien (want hij vroeg constant om 'als vrienden' af te spreken). Hij was hier erg door geschrokken en zei me dat hij dit niet wilde. Ook al twijfelt hij over alles, over één ding was hij zeker: dat hij me niet kwijt wilt en met mij een toekomst ziet. Hij vroeg nog twee weken om er zeker van te zijn dat hij me niet puur terug wilde uit 'gemis'. Perfect na twee weken nam hij contact op en zei hij dat hij absoluut zeker was dat hij me terug wou.
Contact met hem opzoeken of op hem reageren, wanneer hij contact opzoekt, is net als een drupje alcohol proeven wanneer je alcoholist bent. Je vervalt weer in oude patronen, omdat het vertrouwd aanvoelt. En hij zal de allerliefste versie van hemzelf zijn, puur om jou weer op het punt te krijgen dat je hem terugneemt. Hij wacht op dat moment van zwakte. Gun het hem niet.
Hallo.onlangs is mijn relatie stuk gelopen. Door omstandigheden,wonen we nog steeds samen. Ik kan hier niet mee omgaan.het doet me zo pijn om elke avond terug thuis te komen.soms samen dingen doen. Ze zegt dat ze me doodgraag zie.maar niet de stap terug wil zetten voor een relatie.ik weet geen weg met mezelf en nog minder voor 'ons'. Kan iemand een beetje raad geven aub.

Zoals ik net al zei: hard to get spelen hoeft niet. Als je openstaat voor een relatie, dan hoef je dat niet te verbergen. Alleen je moet wel onthouden dat flirten en daten een beetje een spel is en jij moet net weten aan welk touwtje te trekken om ervoor te zorgen dat een man voor je gaat dansen (ook al klinkt dat heel cru). Als je te ongeïnteresseerd doet, dan is dat voor een man ook een verkeerd signaal.
Een andere reden is heel makkelijk: he is not That into you! Hij vindt je wel ok, maar niet leuk genoeg en je wordt nu gewoon even gebruikt om de gaatjes op te vullen. Dat merk je snel: hij bepaalt de momenten dat hij belt of je mailt, hij laat jou naar hem komen maar doet zelf geen moeite, hij geeft je nauwelijks een complimentje, hij gaat wel met je naar bed maar nodigt je nooit uit voor een drankje bij zijn vrienden… Vaak als een man niet zelf begint over ‘de relatie’, dan zal er geen zijn en als jij er over begint nog voor hij de kans kreeg, dan jaag je hem weg! Dus zorg ervoor dat je niet over een relatie begint. Laat die eer bij hem. Tenzij je al een tijd lang met hem aan het daten bent – bijvoorbeeld een jaar. Dan wordt het tijd om ernaar te vragen.
Nu twee weken geleden zijn we voor het eerst drie dagen naar Parijs geweest bij zijn allerbeste vriend. Ik had iets stom gedaan op een feestje waar we waren en de dag dat we thuis zijn belt die vriend naar mij (die ik natuurlijk ook al wat ken via hem). Hij zegt me dat ik dat niet had mogen doen, zeker omdat we samen waren. Ik zeg hem dat we geen koppel,zijn maar hij zegt 'jullie proberen toch iets te hebben'. Hij zei dat hij wist dat we het moeilijk hadden met zijn ex en zo die moeilijk doet en dat hij binnenkort een beslissing zou nemen en dat hij niet wist hoe het zou uitdraaien maar dat ik even geduld moest hebben en afwachten. Hij belde alleen maar om dat te zeggen. Ik snapte er niets van, kreeg natuurlijk hoop ...

Aangezien het een enorme twijfelkont is over van alles en nog wat, werd de twijfel bij hem steeds groter wat ik ging merken. Hij ging hoge bergen zien en wist niet meer hoe zijn leven met kind/ drukke baan/ huishouden/ verbouwing op komst als alleenstaande vader (wat hem tegenviel) te combineren met een vriendin waar hij naar toe moest rijden en die steeds meer verwachtingen ging scheppen van de relatie/ toekomst/ verder willen enz enz. (overigens: hij vind dat ik daarin niet ongeduldig ben maar deze verwachtingen ook normaal zijn). Hij begon in te zien dat hij niet daaraan kon voldoen, en allicht toch te snel aan een relatie begonnen was weer, dit was natuurlijk een grote domper aangezien ik dit zo vaak had gevraagd! We bleven afspreken om toch nog wat leuke dingen samen te gaan doen. Daarna hoorde ik steeds een paar dagen niks, en kreeg geen berichtjes wat voor mij teleurstellend was. Ik heb toen 2, 5 geleden een (al zeg ik het zelf) prachtige mail gestuurd, met alles wat mij dwars zat, en dat ik dolgraag met hem verder wil, maar steeds teleurgesteld ben dat het niet zo lekker vlot meer loopt. Waarna ik aan het einde van de mail heb gezegd dat het beter is om elkaar even los te laten en het komt er op neer dat ik het dus aan hem over liet. Na een uur belde hij me op, we hebben heerlijk gebabbeld over de inhoud van de mail, waar hij het allemaal mee eens was wat ik schreef en het leek hem ook even beter zo. Het voelde op dat moment ook niet als een afscheid, dichte deur gezien de woorden "tijdelijk afscheid" en "kunnen we nog contact hebben?" Ik heb gezegd dat ik dat dan aan hem overliet.
Wijze woorden dat laatste. Je hebt inderdaad gelijk. Ze zit momenteel erg met zichzelf in de knoop en ik weet inderdaad niet of ik dat wel wil. Ik ben bereid om iemand te helpen die hulp nodig heeft maar niet ten koste van mijzelf. Ik laat het je nog weten hoe het etentje verloopt maar ik heb in de tussentijd een leuke ontmoeting gehad en ga zaterdag op date. Het kan snel gaan. 🙂
Nou in het verleden was het wel eens zo dat als ik bv een sms stuurde dit echt uren kon duren voor mijn ex terug reageerde... een keer duurde het 8 uur..(toen ging het ook al uit). Ik vind het het gewoon typisch dat, omdat wij nu feitelijk niets zeggen tegen elkaar, zij dan ineens zo snel reageert.. Maar ok, nog iets.. De afgelopen dagen was mijn ex extreem wisselvallig naar mij toe op ons werk. Het ene moment zoekt ze mij op met "nietszeggende" boodschapjes en het andere moment bekijkt ze mij met een boos en gereserveerd gezicht...

Ik vond het een heel interessant artikel om te lezen. Alleen heb ik nu na een heftige ruzie nog steeds geen contact met mijn vriend. Ik ga er dus vanuit dat het mijn ex inmiddels is omdat hij in andere ruzies eerder contact met me heeft opgenomen. Ik vind de tips heel leerzaam en logisch klinken. Maar ik weet niet echt hoe ik een ex terug krijg als je geen contact meer met hem hebt. We hebben ook geen gemeenschappelijke vrienden. Ik vraag me af hoe je zoiets moet aanpakken.
Nu is het zo dat ik in het begin ook enmotioneel reageerde . nu echter heb ik het een plaats gegeven . Maar hou nog veel van haar en zeker van mijn gezin . We hadden nooit echte ruzie maar gewoon in een sleur geraakt en uit elkaar gegroeid . Ik weet zal het de tijd moeten geven en leef me eigen leven en geniet ervan is er een kans dat exen met kinderen toch weer bij elkaar komen of als de liefde echt weg is nooit meer terug komt. Ik ben een goede vader maar het maakt het wel moeilijk allemaal vrienden wil ik niet zijn .
Geef hem zijn ruimte. Mannen zijn het niet gewend om hun persoonlijke problemen met hun vrienden te bespreken. Het kan zijn dat hij zijn problemen liever in zijn eentje verwerkt. Als een man dichtklapt op het moment dat je met hem over zijn problemen wilt praten, trek je dan terug en geef hem de tijd om er zelf over na te denken. De meeste mannen zullen het zelf aangeven als ze graag over hun problemen willen praten.
Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn. ‘Gezellig,’ zei de eekhoorn. ‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier. ‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’ ‘Nou ja … een klein beetje dan.’ Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was. ‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij. ‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan. ‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier. ‘Missen?’ ‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’ ‘Nee,’ zei de eekhoorn. ‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’ ‘Wat voel je dan?’ ‘Ja, daar gaat het nou om.’ ‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig. ‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’ ‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn . ‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’ De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen. ‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht. ‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’ En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’ ‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn. ‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte. De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer. ’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden. ‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’ ‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.. ‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.......... En toen kwam er een olifant..
Ik leerde een jongen kennen via een vriendin van mij, hele leuke jongen. Op een gegeven moment, kregen we wat. Het was leuk samen met hem. Ik was stapel gek op hem. Dat was een ding wat zeker is. Later kwam ik erachter dat hij nog een vriendin had. Hij beloofde me om het uit te maken met zijn huidige vriendin. Op een gegeven moment, werd het me gewoon teveel, en werd ik steeds boos omdat hij het nog steeds niet uit had gemaakt. En ik was best jaloers op haar. Dus we kregen vaker ruzie. Ik controleerde hem alleen maar. Mijn hele dag bestond uit hem, uitzoeken waar hij was, wat hij deed, met wie hij was en noem zo maar op. Hij wou het op een gegeven moment niet meer. Nu zijn we twee maanden verder. En ik ben nog steeds stapel gek op hem. En ik wil hem zo graag terug, maar het lukt niet. Overal zie ik dat echte liefde niet verdwijnt maar het probleem bij mij is, is dat ik niet weet of dat hij echt wat voor me voelde, of dat hij me heeft gebruikt, En ik hoop zo dat het wel echt was tussen ons. Alsjeblieft help me?
In zo’n geval kan het een goed plan zijn om te proberen je ex terug te winnen. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan, want hoe pak je zoiets in vredesnaam aan? In dit artikel komen enkele tips langs die je hierbij kunnen helpen. Hoewel het natuurlijk onmogelijk is om garanties te bieden op het gebied van de liefde, is er een goede kans dat je, als je deze tips nauwkeurig volgt, al binnen een half jaar weer een relatie hebt met je ex.
Ik zoek help in een zeer bizarre situatie waar ik geen idee heb wat ik juist moet doen. ik heb al verschillende artikels gelezen over het terugwinnen van een exvriendin. De situatie is als volgt. Ik zit nog in de eerste fase van de ‘break-up’. Wij waren 6 jaar samen en 2 maand geleden hadden we een gesprek dat zij wou om te zeggen dat het niet meer ging. De relatie was saai, we deden niets samen en daardoor waren haar gevoelens minder. Ze ziet me nog graag maar ze heeft niet meer de juist gevoelens zegt ze. na veel praten bleek dat zij terug was beginnen praten met haar ex en dat ze misschien gevoelens terug had voor hem. wij zijn dan even apart geweest en ze heeft dan toch voor mij gekozen enkele weken later hetzelfde verhaal en bleek dat ze totaal nog niet gestopt was met praten met haar ex. voor de 2e keer had ze weer voor mij gekozen en had ze al het contact met haar ex gebroken.
ik ben nu echt een wrak want ik hou nog steeds heel veel van haar en ik wil haar terug ik ben nooit gestopt om van haar te houden !!!! en weten dat zij nu ondertussen al meerde malen met die gast heeft afgesproken en dat die kerel mss al bij haar is blijven slapen maakt me echt kapot !!! waarom hij wel en ik ni !! en het ergste is dat ze toegeeft dat haar moeder het nu ook nog ni weet van die gast en dat ze het met een bang hartje volgende week ga vertellen in de hoop dat hij wel aanvaard wordt !!! en dat ze zelf zegt als da ook ni het geval is weet ik dak 2 mensen kwijtben die alles voor mij deden die me graag zagen en wie ik graag zag en da was sigurt( overleden echtgenoot ) en jij schat

Beste, Na bijna 4 jaar een relatie te hebben gehad heeft mijn vriendin de relatie beëindigd, bijna 3 maanden gelden nu. Ik ben 24 en zij 21 De reden die ze op gaf was dat ze geen gevoelens meer voor me had en dat het meer voelde alsof we goeie vrienden waren. Ze heeft er nog bij gezegd dat ze dingen op een rijtje wilden zetten en dat als we bij elkaar horen we toch wel weer bij elkaar komen. Kwam best hard aan, maar hebben er even rustig over gepraat dat ik eraan wilden werken en haar verteld dat ik wist de laatste tijd geen goeie vriend voor haar te zijn geweest (die laatste week voordat ze het uitmaakten kwamen eigenlijk al een hoop dingen naar boven in me dat ik fout bezig ben geweest weinig waardering, en aandacht gegeven kleine ergernissen dus zag het allemaal wel enigszins in) daarna ben ik weggegaan. Uiteraard door 1 grote hel gegaan de afgelopen tijd. Maar heb geen contact met d'r geprobeerd op te nemen heb 1 keer via msn 'hey' gezegd maar ben daarna gelijk offline gegaan omdat het eigenlijk te gevoelig lag, de volgende dag wel gezien dat ze had terug gereageerd met heey en alles goed, ik weer gereageerd met hoe het met me ging en gevraagd hoe het met haar ging, maar daar geen antwoord meer op gekregen. Dus het weer verder laten rusten. Ik ben er achter gekomen wat ik zoal fout heb gedaan. Dat ik echt van haar hou en dat ik ongelofelijk veel spijt heb van dingen. Wil haar echt niet kwijt het is echt een droom meid. De vraag nu; Hoe verder? Moet ik haar nog meer tijd geven?
Hallo, ik ben een jongen van 14j en het is ondertussen al een halfjaar uit met mijn lief, waar ik voor mijn jonge leeftijd toch echt wel een serieuze relatie mee heb gehad van 8 maanden. Zij was veranderd van school, ze ging op internaat naar Brussel terwijl ik in Oost-Vlaanderen woon, die beslissing van haar had onze relatie een serieuze knauw gegeven maar toch probeerden we door te gaan, zonder succes. Ze begon steeds minder aandacht aan mij te schenken en stuurde ook veel minder, ze kwam ook haar beloftes niet meer na om te facetimen, aangezien ik een gevoelige jongen ben, werd ik daardoor heel boos waarna er ook heel veel ruzies kwamen, ruzies waarin er gescholden werd, vooral langs mijn kant. Na een zoveelste ruzie was het haar beu, ze negeerde mij via chat en we hadden elkaar een week en een half niet meer gehoord omdat we veel te koppig waren om te sturen. Normaal zag ik haar dan in de weekends maar ook daar kwam er niet meer van. Uiteindelijk ben ik naar haar beginnen sturen, maar het was al te laat, ze wou mij juist nog zien om het 'officieel' gedaan te maken. Toen ze het gedaan had gemaakt, was zij zeer emotioneel, na een uurtje kwam ze terug (ik was nog niet weg) en zei ze de hele tijd dat ze als vrienden uit elkaar wou, ook hebben we dan nog gekust. De weken erna was ik zeer opdringerig en stuurde ik haar zoveel keer, ik 'stalkte' haar eigenlijk wel een beetje, maar nu weet ik dat dat fout was, zij was de eerste weken soms wisselvallig, soms deed ze lief en soms deed ze alsof ze mij al vergeten was. We spraken zelf nog soms af en we kusten dan nog soms. Maar het sturen en lief doen verminderde steeds meer langs haar kant. Na 2 maand was het alleen ik die nog probeerde, zonder succes… Ik heb dan zelf haar maar proberen te vergeten, en net toen ik al een tijdje niks meer van mij liet horen, stuurde ze mij plots zeer onverwacht. Ze zei dat ze mij vriendschappelijk miste, opeens kreeg ik weer enorm veel hoop en dacht ik dat het weer goed zou komen, maar toch bleef ze me ook zo vaak negeren, ik wist echt niet wat ik er van moest denken. Toen ik het gevoel had dat ik haar na 2 maanden eindelijk nog eens zou zien in de paasvakantie, negeerde ze mij plots weer twee weken… Ik snapte er niks meer van, na 2 weken (2weken examen) hoorde ik haar plots weer, maar negatief… Ze was boos omdat ik geheime dingen van onze relatie tegen haar nicht had gezegd, maar dat was voor mij te ver, ik werd ook boos omdat in mijn achterhoofd toch speelde dat zij mij een paar maand aan het lijntje had gehouden (soms lief doen en soms boos doen terwijl ze vrienden wou zijn) dus kregen we een enorm harde ruzie met alweer harde woorden, maar schelden deed ik natuurlijk niet. Uit die fout had ik wel geleerd. Uiteindelijk is het alweer 2 weken geleden die ruzie en ik mis haar meer dan ooit, ook omdat ze nu weer thuis is voor 2 weken(paasvakantie) en omdat ik nog zo dacht dat ik haar in de paasvakantie zou zien… Ik mis haar zo, het is onbeschrijfelijk. Uiteindelijk heeft ze mij al in december gezegd dat ze geen gevoelens meer had, maar toch stuurde ze mij soms nog? Wat denken jullie? Is er nog kans? Wat moet ik doen? En als ik haar ruimte geef, wanneer weet ik dan dat ik tot de volgende stap kan gaan? Please help mij
Ik ben nu toch al ongeveer twee maanden bezig met haar en ik heb zeer veel grveoelens voor haar en zij ook voor mij, maar ze zegt dat ze ergens twijfelt. Ik werd iets te opdringerig (dat geef ik toe). Na een maand bezig te zijn heb ik seks gehad met haar en toen wou ik echt een relatie met haar. Maar er is ook een andere boy waar ze ‘vroeger’ ook gevoelens voor had. Maar deze jonge zit in haar vriendegroep die ze bijna elke week ziet. Nadat ik zei dat ik het even niet meer zag zitten met haar want het duurde te lang en het leek dat ze me aan het lijntje hield stuurde ze me vier dagen later dat ze me erg mist… dus begonnen we toch terug een beetje te praten. Maar vier dagen daarna kuste ze en deed ze voorspel met die jonge waar ze vroeger gevoelens voor had. Ze heeft dit wel direct verteld aan mij en zei dat ze enorm spijt had en dat ze nu kon beslissen en dat ze zich beter hij mij voelt, dat ze me echt wilt… dusja ik eerst heel boos,maar ik veegeef het haar. Nu praten we terug met elkaar ( vijf dagen erna) maar zegt ze opeens dat ze minder wilt sturen met mij want ze vind het irritant. Ze heeft wel heel veel last van mood swing en kan de ene moment super lief zijn voor mij en de andere moment niet. Ze is vroeger ook bedrogen geweest door haar exen. Ze heeft dus volgens mij (B)(b)indingsangst, maar weet het ook niet of het met een grote B is of met een kleine b. Ze heeft me ook al explicite foto’s gestuurd (3 dagen geleden) en dat styyr je toch ook in vertrouwen volgens mij. Maar ik weet niet wat ik verkeerd doe want het lijkt alsof ze geen relatie wilt want ze wilt altijd wachten. Kunt ge me helpe? Alvast bedankt!
Na een relatie van bijna 8 jaar heeft mijn vriend er een punt achter gezet…. Eerlijk , onze relatie was het laatste jaar stroef (ik heb in die tijd mijn vriend geregeld gekwetst met verwijten die ik uiteindelijk niet echt meende), maar nooit werd uitgesproken dat we er een punt achter gingen zetten. Tot hij een andere relatie is begonnen. Nu wil hij dat ik zijn huis verlaat, samen met onze dochter van 7. Al bijna 2 maanden probeer ik er hem van te overtuigen onze relatie verder te zetten, maar al 2 maanden bots ik op een muur. Ik herken mijn vriend zelfs niet meer. Alles wat ik doe en/of zeg wordt negatief opgevangen, wat natuurlijk telkens opnieuw in een ruzie uitdraait. Ik kan maar niet geloven dat hij mij en onze dochter zo in de steek kan laten, terwijl hij zich in een complexe relatie heeft gestort… Ik wil zo graag mijn vriend terug, alleen weet ik niet meer wat ik moet/kan doen…
Om even terug te komen op de vicieuze cirkel waarover gesproken wordt. Om deze te doorbreken, heb ik haar al laten weten: “schat, Wanneer het jou te snel gaat of te close wordt, doe je stappen terug, tot het absurde aan toe”. “Onthou 1 ding, ondanks deze bindingsangst, ondanks al die jaren oorlog die jij in je mee draagt, ik weet dat je gevoelens voor mij niet gefaked zijn. Die van mij zijn zeker even echt. Ik hou van jou zoals je bent, om wie je

Verder heb ik er ook nog een deel van mijn spullen liggen, wanneer is het het beste om deze spullen op te halen? Zo snel mogelijk of moet zij het maar aangeven wanneer ik een keer langs kan komen om mijn laatste spullen te komen halen, en haar ouders nog te bedanken. En is het dan handig om ook zo even met haar gewoon onder 4 ogen te praten? en eventueel oude herinneringen van het begin bijv. op te halen toen ze nog stapel verliefd was?! En misschien het vuur weer aan te wakkeren?
Of het iets betekend weet ik niet, of het uberhaupt waar is? Toen het net uit was, was hij ook gaan daten met een meid, daar is het niks mee geworden, hij had haar zelfs over mij verteld :). En zij kregen veel ruzie om mij en dat was al gauw weer over, dus een duidelijk rebound. Kan een man meerdere rebounds hebben? Omdat hij niet kan zijn bij de vrouw die hij wilt dus steeds van de een naar de ander? Hij probeerde mij toen jaloers te maken met dingen die zij volgens hem voor hem had gedaan, dit bleek allemaal een leugen te zijn, zij heeft zelfs nooit geweten van zijn problemen/verleden. Hij vertelde mij ook dat ik de enige vrouw was/ben die zoveel van zijn situatie afweet.
Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Ze zei me ook achteraf dat haar vader dacht dat ik een relatie had met zijn vrouw op vakantie. Dit omdat ik het lintje van haar beha had terug gezet want het hing half over haar arm. Ik was dat zelfs vergeten omdat dat voor mij niets voorstelde, en ik heb goede manieren. Hij had me gezien midden in de nacht in onderbroek terugkomen van terras naar de kamer terwijl zijn vrouw net terug kwam van het toilet. Ik kon gewoon niet slapen, te warm, teveel nadenken van dat bedrog enz.
We hebben een relatie gehad van 10maanden waarbij ik het een 4tal keer heb uitgemaakt door een stom voorval dat niet hadden moeten gebeuren. We hebben elkaar zekers niet bedrogen in die tijd. De laatste keer, een paar maand terug, toen ik het gedaan had gemaakt wou ik het allemaal eens fatsoenlijk op een rijtje zetten en het niet over één nacht ijs te laten gaan. Ze vroeg me dan wel eens om te komen praten maar ik hield het nog wat af. Uiteindelijk heb ik dan toch in gezien dat ik mij moest gaan veranderen en na veel wikken en wegen wou ik er absoluut voor gaan. Ik stuurde haar een mail waar ik mijn volledige ziel in bloot gaf en wat ook de reden was dat ik steeds zo reageerde. In mijn vorige relatie ben ik verschillende keren bedrogen geweest door mijn ex. Ik wilde mij nu, met de dame waar ik recent een relatie mee had, mij sterk opstellen en er zou mij niemand meer kwetsen. Ik ben ook al niet zo een prater en zeker niet over gevoelens, dan stelde ik mij zwak op vond ik. Ik was tevens heel bang om weer bedrogen te worden en om haar te verliezen. Toen ik dan eens bij haar was om uiteindelijk is te kunnen praten zei ze dat ze een paar weken na onze relatie met iemand was gaan daten en dat er wel een klik was. Later is ze er dan nog is naartoe geweest en zijn ze beginnen vrijen. Ik stond genageld, verbijsterd, een mokerslag recht in het gezicht. Mijn wereld verging en ik die alles nog wou doen om de relatie te redden. Ik was kapot, tot op het heden nog steeds. Ik wou voor haar alles doen, ik had er vrede mee genomen om mij aan te gaan passen. Ik ben er zeker van dat ze nog gevoelens heeft voor mij en dat ze eigenlijk een toevlucht heeft gezocht in die andere man. Volgens haar was er iets gebroken omdat ik wat te lang gewacht heb om met haar terug te gaan praten, maar zoals ik al eerder zei wou ik het voor mij eerst op een rijtje hebben voor ik echt verder kon gaan. Binnen enkele weken zouden we ons 1 jarig samen zijn gevierd hebben, waar ik mee bezig was om er een mooie onvergetelijke dag van te maken. Nu zal ik de feestdagen weer alleen moeten doorbrengen.
Mijn relatie is nu 4 weken uit omdat zij vond dat ik te weinig moeite heb gedaan voor haar! In het begin na de breuk gaf ze zichzelf de schuld dat ze teveel eisen stelde en dat er met haar niet te leven viel etc. Toen zijn we nog anderhalf week met elkaar omgegaan totdat ik haar op een zondag belde en ze in een keer heel boos was en zei dat ze met haar vriendinnen had gepraat en dat het allemaal mijn schuld was etc. Dag later hebben we spullen uitgewisseld en toen 5 dagen geen contact gehad tot ik haar weer voor het eerst tegenkwam in het openbaar! Dit ging goed gewoon ff kort hoi hoe is het. De volgende dag werd ik wakker en had ik een moeilijk momentje waardoor ik haar sms'te en vroeg hoe het was. Hierop werd normaal gereageerd en vervolgens vroeg ik haar iets later tijdens het contact of we een keertje als vrienden een drankje konden doen om bij te praten. Hierop zei ze dat ze moest nadenken wat ik accepteerde. De uren erna werd ik wanhopig en besefte ik dat ik haar echt kwijt was en toen ging ik haar nog meer sms'en dat ik graag nog een kans wil dmv iets leuks te doen en of ik haar kon spreken omdat ik verdrietig was. Zij ervaarde dit allemaal als egoïstisch en dat ik doorzeurde! Ik heb hiervoor mijn excuses aangeboden en gezegd dat ik uit emotie handelde en of haar alsnog kon bellen hier deed ze moeilijk over maar naar doorzeuren vond ze het goed (stom van me)! Vervolgens had ik haar aan de telefoon en hoe kwetsbaarde en emotioneler ik deed hoe bozer zij werd uit eindelijk beide opgehangen en vervolgens een dikke week geen contact gehad. Toen smste ik haar weer om te vragen hoe het met haar ging en nu reageert ze nergens meer op! Wat betekent dit? Wat kan ik doen om op zijn minst weer normaal als vrienden contact te krijgen met haar? Reactie infoteur, 01-11-2012

Hi Krabi, jezelf door elkaar rammelen! Je vriend heeft waarschijnlijk een alcoholverslaving, waardoor hij alle zelfcontrole kwijt is. Niet bij machte om zijn leven in te stellen op wat je normaal gesproken verwacht van een man. Daarbij komt dat een relatie vooral ook praktisch is. Je kunt nog zoveel vurige liefde voelen, maar zonder besef van het belang van een stabiele basis zal zo'n relatie uitdoven als een kaars. Je merkt al dat hij met tegenstrijdige opmerkingen komt en zelfs met pogingen om van je af te komen. Niet omdat hij je niet leuk zou vinden, maar omdat hij te slap is om zijn kroegentochten, werkloosheid en zwerversbestaan aan te pakken. Je wilt het vast niet horen, maar zo iemand is niet geschikt om jou een 'thuis' te bieden. Hij heeft zelf namelijk geen thuis. En voor je zoontje is dit al helemaal niets, ook al kan hij ogenschijnlijk goed met hem opschieten. De laatste berichten zijn dat hij niet bij jou op bezoek kwam, maar wederom zijn stapgebeuren belangrijker vond. Kortom, dump de alcoholist. Hij wil zelf niets anders dan gedumpt worden, hoopt erop, of verwacht dat je dat gaat doen. Het wachten is enkel nog op jou! Dient het moment zich aan, wees dan net zo meedogenloos als hij tegen jou was: geef hem de zak, red je eigenwaarde en bescherm je belangen. Als hij ook maar een sprankje van je zou houden, zou hij maatregelen nemen in jullie beider belang. 'Sorry, ik ben gaan stappen' is een zin die het omgekeerde bevestigt. Investeer geen enkele emotie meer in deze man! Sterkte, A.

Opnieuw ging alles een jaar erg goed. Ik zei zelf twee maanden terug nog tegen mijn vrienden hoe gelukkig hij me maakte, en dat het echt erg goed ging bij ons. Een maand terug is het dan toch weer naar boven gekomen. Hij vertelde dat hij al een maand opnieuw met dezelfde twijfels zat. Dit gaf hem het gevoel dat er toch echt iets mis moet zijn met hem, of met onze relatie. Anders zou hij toch niet altijd weer beginnen twijfelen? Voor de eerste keer twijfelde hij daarom ook of ik wel het meisje voor hem ben. Deze keer ging hij er meteen mee akkoord om elkaar enkele maanden niet meer te zien.
Toen ik jouw verhaal las, was het alsof ik in de spiegel keek. Mijn vriendin heeft het 2 maand geleden ook uitgemaakt en nog steeds heb ik momenten waar ik het echt moeilijk heb. Zij heeft het met mij ook uitgemaakt met dat verschil dat er tussen ons wel liefde was. Alleen zij vond dat onze levensswijze te verschillend was en had ze nog andere zorgen waaronder haar kids, maar dat was haar geldige reden om het via mobiel uit te maken. Het was ook een donderslag voor mij want ik had dit eerlijk nooit verwacht aangezien. Net zoals jij heb ik nooit een gesprek gehad en weigert ze nog steeds elke contact ( wetende dat wij nooit ruzie hebben gehad). Daarmee voel ik mij ontzettend machteloos en wisselen gevoelens van woede en verdriet elkaar af. En je wilt iets doen maar weet niet wat en vindt nergens gehoor. Frusterend alom!!
Een veelgebruikt excuus als een man je niet wil: “ik heb het erg druk”. Maar pas op, ze blijven dan wel vaak contact houden (alleen niet erg frequent maar van de hak op de tak) waardoor jij dan weer in de war raakt “vind hij me nu wel of niet leuk”. Mijn advies: afkappen. Want als een man je echt leuk vindt dan voel je dat, dan hoef je je het niet af te vragen.
Hi Aprilrain, ai ai, dit is het bekende beeld. De man in kwestie laat zich eerst van zijn beste kant zien totdat hij inziet dat een relatie verantwoordelijkheden en verplichtingen inhoudt. Op dat moment is er die weerzinwekkende metamorfose met het flauwe vluchtgedrag, het ontlopen van contact, vermijden van emoties, enzovoorts. Zoals je op hem reageerde is goed te begrijpen en hij gaf dan ook toe dat ie fout zat. Dat is al heel wat, Aprilrain! Meer kun je van een bindingsangstig moederskindje dan ook niet verwachten. En de arme man heeft zichzelf nu eenmaal niet gemaakt. Van spelen met je gevoelens naar het roepen van sorry's, zo verliep zijn egoistische pad. Tja wat nu? Je hebt hem op zijn nummer gezet en daarmee zal de kous af zijn. De zielepiet is vast zo geschrokken dat je een mens van vlees en bloed bent, dus geen pop die hij naar believen kan weggooien, dat hij wel even van zijn stuk zal zijn. Daarna zal hij zijn schouders ophalen, denken dat vrouwen nu eenmaal lastige wezens zijn, of dat je blij mag zijn dat hij 'zo eerlijk' was. Dit is dan wel een eerlijkheid die tegelijkertijd inhield dat al het voorgaande, de knuffels, de zoenen, de lieve woorden, onderdeel waren van een bizar toneelstuk waarin hij zichzelf de hoofdrol toedichtte en jij werd gebruikt om… juist ja, zijn ego te strelen. Laat dit een wijze les zijn en wees bij de volgende op je hoede. De enig eerlijke persoon in dit conflict was JIJ. Daar zal hij nooit aan kunnen tippen. Ik leef met je mee, A.
Hi Lana, met een herstart geef je hem wederom de gelegenheid je te kwetsen, niet doen dus. Hij moet goed voelen wat hij kwijt is: jou. Kwel hem dus gerust, want het wordt tijd dat de balans wordt teruggebracht. Denk je na verloop van tijd dat ie genoeg heeft 'geleden', bouw dan de vriendschap weer op en suggereer niets anders dan dat. Wil hij daar niets van weten en begint ie weer over 'liefdesverdriet' en dergelijke, dan weet je dat hij niet zoveel waarde hecht aan een stevige vriendschapsband. Fout dus. Lukt het hem en jou wel om straks weer contact te hebben zonder de druk van een relatie, dan zijn de kaarten al veel beter. Spreek gerust eerdaags af maar zeg niets over je intenties. Laat hem raden hoe je je voelt door zich in jou te verdiepen. Hij moet de aandacht dus eens intensief naar jou verleggen en je proberen te begrijpen, in plaats van te huilen en zichzelf de goot in te drinken. Het leven draait niet alleen om hem. Groetjes, A.
Wat jij dient te doen is gewoon je eigen plan trekken. Wil je meteen de eerste avond met hem naar bed, doe dat dan. Wil je hem pas na een tijdje, doe dat dan. Zolang er maar wat te jagen blijft voor hem. Ik zei eerder dan een man liever fantastische seks heeft dan ‘vanille seks’ (middelmatige seks) bijvoorbeeld. Wat maakt het verschil? Jouw overgave! Dus maak het duidelijk dat jouw overgave verdient moet worden…
Die instelling zorgt ervoor dat veel van mijn exen positief aan me terugdenken. En dat zorgt er dan weer voor dat ze op een gegeven moment terug willen. Een antwoord op de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ is dus: Wees goed voor je vriendin. Goed zijn voor iemand betekent niet dat je haar geeft wat ze wil. Het betekent dat je haar geeft wat ze nodig heeft. Dat zijn twee verschillende dingen. De 2 dames die het met mij uitgemaakt hebben kregen niet wat ze wilden en realiseerden zich pas later dat ze wel kregen wat ze nodig hadden.
Vraag & Antwoord Verliefdheid Oefeningen Zelfvertrouwen Fouten maken Overvloed-concept Weerstand Voornemens Onderzoek Facebook Succes met vrouwen Gespreksstof Romantiek Schaarste-concept Vriendschap Seksprogramma's Verlegen Flirtcoach Mannenblog Vrijgezel Liefdesleven Single Oogcontact Foute vrouwen Nieuwsgierig maken Motivatie Blauwtje lopen Mooie vrouwen
De reden dat vrouwen soms boos worden op hun vriend is om te testen of haar vriend nog wel van haar houdt. Dat klinkt vreemd maar komt zeer veel voor. Ze probeert daarmee indirecte interesse signalen te verkrijgen. Het is een stukje onzekerheid. De meeste mannen begrijpen dit niet en interpreteren het als ‘vervelend’ maar eigenlijk kan je het zien als een compliment 🙂

Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.
Als je je vriend of vriendin verliest dan ben je een ex rijker. Dus het is ook niet echt zo dat je je ex terug wilt winnen. Als je namelijk je ex terug wil winnen dan wil je je vriend(in) tot een ex maken. En dat is waarschijnlijk niet wat je in gedachten hebt. Wat je waarschijnlijk bedoeld is dat je je ex weer tot je vriend(in) wil maken. Wat je dus terug wil is niet je ex, maar je vriend(in). Je wilt dus je ex-vriend(in) inruilen voor je vriend(in). Het is dus ook logischer om niet te vragen ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, maar hoe ‘verander ik mijn ex-vriend(in) in mijn vriend(in)’. Je wilt dus het ‘ex’ gedeelte verwijderen. Je wilt het ‘ex’ deel dus juist niet terug, maar je wilt het ‘vriend(in)’ gedeelte van ex-vriend(in) terug. Door te vragen ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ ben je dus al half op weg om je vriend(in) terug te krijgen, want door deze vraag te stellen realiseer je je al snel dat de vraag onzinnig is. Niemand wil zijn of haar ex terugwinnen, want de causale relatie klopt gewoonweg niet. Iemand is eerst je vriend of vriendin en wordt vervolgens je ex. Het is dus niet de ex die je terug wilt, tenzij je je vriend(in) terug hebt gewonnen en je wilt daarna je ex weer terug, maar in dat geval kun je beter vragen ‘hoe maak ik het uit met mijn vriend(in). Nu de semantiek helder is, kunnen we verder met het terugwinnen van de ex, dus de vraag is dan ook ‘hoe krijg ik mijn ex terug’. Hierbij moeten we dus wel in ons achterhoofd houden dat het niet de ex is die we terug willen maar de vriend(in). We kunnen de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ echter niet inruilen voor de vraag ‘hoe krijg ik mijn vriend(in) terug’ omdat de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ veel meer tot de verbeelding spreekt. In principe is de vraag ‘hoe krijg ik mijn vriend(in) terug’ ook onjuist, want op het moment dat je je vriend(in) terug wilt is het niet je vriendin. Het komt wel vaker voor in het dagelijks taalgebruik dat we uitspraken gebruiken die eigenlijk niet kloppen als je er over nadenkt. Ironisch genoeg zijn het de kloppende uitspraken die vaak tot verwarring leiden. Daarom veranderen we de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ dus ook niet. Wat de lezer dus zelf in de gaten moet houden is dat deze vraag dus eigenlijk niet klopt. Vervolgens kunnen we aan de slag gaan met het vinden van een antwoord op de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’

Een man ontmoet een vrouw en ze hebben een leuke date… aan het einde van de date geeft de vrouw een aantal signalen dat ze wilt zoenen. De man snapt de signalen niet of durft niet… Het ‘raam’ van de vrouw stond dus even open maar de man deed niets. Gevolg is dat het raam iets verder dichtgaat. Als de man bij de tweede date nog niets doet, is de raam nog maar open op een kiertje… en bij de derde date is het klaar. Het raam is dan gesloten. In dit geval is de man afgewezen of komt ie in de friendzone. Om het ‘raam’ weer terug open te krijgen, zal hij meer moeite moeten doen, vaak zelfs zoveel meer moeite dat een nieuwe date regelen vaak minder tijd kost.
De reden dat vrouwen soms boos worden op hun vriend is om te testen of haar vriend nog wel van haar houdt. Dat klinkt vreemd maar komt zeer veel voor. Ze probeert daarmee indirecte interesse signalen te verkrijgen. Het is een stukje onzekerheid. De meeste mannen begrijpen dit niet en interpreteren het als ‘vervelend’ maar eigenlijk kan je het zien als een compliment 🙂
Het is nu 2 maanden uit. Ik straal naar hem uit dat t goed gaat. Ik heb amper contact gezocht, niet gesmeekt, niet boos geweest, wel mijn liefde uitgesproken. Ben m wel regelmatig tegengekomen. De ene keer reageert ie lief en enthousiast, de andere keer koeltjes. Hij zoekt nooit contact met mij, op 2 kleine uitzonderingen na. Zondag zouden we gaan eten, eindelijk had ik t voor elkaar, maar hij belde toch af.
Kreeg heel snel sms terug met antwoord. Liggen hier ook nog (kampeer) spullen. Kan voorlopig wel hier bijven hoor. Heb laatst op fb ook al Europe van Santana gezien en gereageerd.(beetje late reactie van mij, maar mooi) Dank je. Hoe is het bij jullie?X Ik heb toen terug gedaan: best goed, hoor. Ben boek (van jou) aan het lezen Waarom mannen niet luisteren… had ik veel eerder moeten doen.maar ja. Ik hoor van jou wel wanneer we vriendschappelijke afspraak kunnen maken.x

Hij was heel eerlijk in dit telefoongesprek, ik ken hem natuurlijk erg goed, en weet dat hij dit keer geen leugens vertelde. Hij zei dat ie vooralsnog geen spijt heeft van zijn beslissing om weg te gaan bij mij. Ik vroeg hem toen waarom hij dan niet gewoon zegt dat het voorgoed over is tussen ons, want als hij er nu al geen spijt van heeft dan komt dat toch niet. Hij beweerde stellig dat hij het meent dat de spijt nog wel kan komen. Hij mist onze ruzies uiteraard niet, maar bepaalde eigenschappen van mij mist hij wel. Ik ben heel duidelijk geweest dat ik niet op hem ga zitten wachten, en dat wil hij zelf ook niet.


Haar ouders hebben me echter voor een of andere reden nooit echt kunnen hebben. Haar moeder zei haar dat ik niet de juiste jongen voor haar was. Ik heb geen idee wat ze daarmee bedoelt, want ik rook niet, drink zelden, heb een goed diploma (2 zelfs), werk en sinds een jaar ook een eigen appartement. Hoe dan ook, we hebben 3 prachtige jaren beleefd met elkaar. Uiteraard af en toe ook eens ruzie, maar op toekomstvlak zaten we echt op 1 lijn. Na ruim 3 jaar (november 2011) maakte m'n vriendin het uit, ik begreep haar beslissing en we hebben het eigenlijk eerder uitgepraat dan met slaande deuren. Ik zat op dat moment in een ferme dip omwille van m'n werk (deeltijds contract liep af, geen verlenging mogelijk en ik trok me dat zwaar aan). Ik had wel meteen ander werk, maar de domper bleef. Ik bleef niet bij de pakken zitten en ben in die periode ook alleen gaan wonen en gaan solliciteren voor een nieuwe job. Na enkele weken geen contact, kwam ze zelf naar me terug en wou ze praten. Het is begin januari goed gekomen.
Na die tijd ging het heel erg goed volgens mij, we spraken elkaar dagelijks over whatssapp, spraken 1 keer per week af en niet vaker, en ik nam haar altijd wel mee uit naar de stad voor iets leuks waarbij ik alles betaalde (uiteten/bioscoop oid) en daarna bleef ze ook altijd slapen, nadat we bijvoorbeeld een enge film hadden gezien en we in elkaars armen waren verstrengeld. De knuffels waren heel innig en diep, en ze sloot haar ogen daarbij ook altijd. Het leek allemaal perfect; ze vond me heel erg lief en aantrekkelijk tegelijkertijd, en de (inmiddels onveilige) sex was echt goed gewoon, ik leidde vooral. Dat ging zo twee maanden door (mei en juni).

Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Hi Sonja, zoals je begrijpt is het voor mij niet goed mogelijk om adviezen te geven als eerdere adviezen in de wind worden geslagen. Het hoofdadvies luidt: Afstand houden. Het schamele resultaat van de tegenovergestelde aanpak zie je herhaaldelijk: je ex heeft de touwtjes in handen, maar je hebt haar niet terug zoals jij wilt. En was het dan dat je enkel ingaat op haar voorstellen, maar het is zelfs een graad erger omdat je zelf ook initiatieven neemt en haar uitnodigt voor van alles en nog wat. Ik heb ook geadviseerd je agenda - althans voor je ex - propvol te houden, zodat je zult overkomen als iemand die helemaal geen tijd heeft om zich met een ex bezig te houden. Helaas laat je je ex juist weten dat er genoeg ruimte is in je agenda. Als gevolg van een 'test' zoals je zegt, maar dan wel eentje waar je niets aan hebt. Pak die ex toch eens keihard aan! Groetjes, A.

Hi P., je vriendin is een ongelooflijke drama queen. Ze zoekt problemen die er niet zijn, of ze maakt die problemen zelf wel! De remmingen die ze heeft hebben te maken met haar achtergrond, en dit kun je niet zomaar omkeren. Daarom adviseer ik je door te gaan met jouw leven zonder haar, niet hopend of wachtend, maar door je zinnen echt te gaan verzetten naar andere mensen. Misschien ook wel een andere vrouw. In de tussentijd kun je haar proberen te zien als een ex met wie je wel bevriend bent (er was immers geen hoogopgelopen ruzie), maar die zich laat behandelen voor issues waar jij part noch deel aan hebt. Kennelijk wil ze jou daar niet bij hebben, dus dit moet je verder maar respecteren. Na lange tijd kun je natuurlijk best vragen hoe het met haar gaat. Mocht ze in de tussentijd contact met je zoeken, houd het dan kort en 'geef' niet teveel. Relaties gaan over geven en nemen. Investeer je teveel aandacht en liefde, maar heb je het gevoel dat niet in gelijke mate terug te ontvangen, dan krijg je onvrede en frustratie. Je moet jezelf echt beter gunnen. Ik denk dat je haar op dit moment niet terug kunt krijgen, welke middelen je ook inzet, omdat ze met die persoonlijke problemen (verlatingsangst als grondslag voor bindingsangst) worstelt. Op de lange termijn ligt alles nog open, want wie weet gaat ze na een jaar of zo beseffen dat ze 'nee' heeft gezegd tegen de man die van haar houdt. En dat was een blunder van de eerste orde, vooral omdat ze ook nog eens zeer veel om jou geeft. Daarom: dit heeft niets met jou als persoon te maken, maar alles met haar eigen problematiek. Beschouw haar als 'ziek' en laat het lange tijd rusten. Jouw leven gaat door! Veel sterkte, A.

Ondertussen is het alweer 2 maanden geleden dat mijn relatie van 10 maanden werd verbroken door mijn ex. Onze relatie was super fijn, het klikte vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoette. Zij was niet alleen mijn liefje maar ook mijn maatje. Zelfs als ik heel eerlijk terug kijk op onze relatie kan ik geen minpunten noemen. We hadden het over onze toekomst samen en fantaseerden al vaak over samenwonen en dat soort dingen. Ik ben een best wel gevoelig persoon en wanneer er iets niet klopt dan voel ik dat al snel aan. Dat mijn ex onze relatie verbrak kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel.
Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.
Alweer even geleden dat ik je geschreven heb. 2 jaar geleden was de breuk tussen mij en T, wat gepaard ging met nare mails, nare verwijten, geen communicatie, naar negeergedrag in het openbaar (werkgerelateerd) etc en het vertrek van zijn kids naar het buitenland met hun moeder, want… hij had nog een relatie toen wij startten. Inmiddels heb ik een jaar geen contact meer met hem gehad. We waren nog wel vrienden op facebook en een paar maanden geleden heeft hij mij daar ook van verwijderd en zelfs geblokkeerd (want ik kon hem helemaal niet meer vinden). Omdat ik daar een naar gevoel bij had en ook omdat de tijden weer aanbreken dat ik hem werkgerelateerd weer ga zien heb ik hem gemaild. Het bleek dat hij weer was aangesproken door wederzijdse kennissen die hem hadden verteld dat ik allerlei vragen had gesteld over hem en zijn nieuwe vlam (die ik op foto's op FB had zien staan). Ik vroeg me af waarom hij dan zo heftig reageert om mij, want als hij zo gelukkig is met haar, wat kan hem het dan nog schelen wat er over mij wordt gezegd, maar goed, daar ging hij niet zo op in en hij benadrukte wel dat hij verder geen problemen met mij heeft en zelfs ook dat hij nog vaak terugdenkt aan onze fijne tijden. Hij noemde ook muziek van de reis waar we elkaar hebben ontmoet die hij regelmatig luistert. Best aparte uitspraken.
Wat haal jij uit dit gedrag? Waarom denkt hij dat ik erachter zit? En wat zou hem dat moeten uitmaken (gewoon negeren toch) ook ik word weleens anoniem gebeld zonder dat er iets gezegd wordt of ik heb een gemiste oproep van een anonieme beller. Ik dacht toen ook dat hij erachter zat maar heb hem dit niet gevraagd! Maar nu weet ik vrijwel zeker dat hij het was, want als hij mij verdenkt van anoniem bellen naar hem dan is het dus iets wat hij zou doen?
Hi Kaatje, de relatie verliep razendsnel, waarbij je ex pas later is gaan nadenken wat er nu eigenlijk aan de hand was. Een relatie op basis van lust (ze vond je sexy en aantrekkelijk) is iets anders dan een relatie op basis van liefde. Voor een man is het eerste misschien voldoende, maar voor de meeste vrouwen is er meer nodig. Precies die diepere gevoelens had ze niet of onvoldoende voor jou. Tegelijkertijd zal ze hebben gemeend dat het jou ook niet bepaald om liefde ging. Dit omdat seksen op de eerste date de indruk wekt dat het allemaal niet zo serieus bedoeld is. Een onuitgesproken boodschap! Zij maakte daar later gebruik van door te zeggen dat ze geen vastigheid zocht. Bij toenaderingspogingen van jouw kant bleek zelfs dat ze het als 'beklemmend' ervaarde. Het is dus precies die snelheid waar ze zelf debet aan was, waar ze nu over klaagt. Inmiddels heeft ze contacten met anderen. Ik denk dat je door de vluchtigheid van de relatie je eigen glazen hebt ingegooid, want vrouwen voelen intuitief heus wel aan welke partner 'marriage material' is, en welke niet. Vooralsnog zoekt ze het in wat experimenteer-contacten, waar jij er eentje van was. Om je ex terug te krijgen volg je de adviezen in het artikel op, dus pauzeer, trek na enkele maanden de stoute schoenen aan en informeer hoe het met haar gaat. Hopelijk is ze blij verrast om van je te horen. In alle andere gevallen kun je je maar beter uit de voeten maken. Sterkte, A.
Hi Ds, je toekomst lijkt nu in duigen gevallen. Op den duur zul je waarschijnlijk tot de conclusie komen dat het beter is zo. Onvruchtbaarheid legt grote druk op een relatie, sommige stellen gaan hierdoor ook uit elkaar. Omdat je ex waarschijnlijk het gevoel had dat het thuis alleen nog maar ging om 'hoe krijgen we een kind' en beslommeringen om het huis en andere zaken, miste hij ongetwijfeld het 'man zijn', leuke dingen doen, spanning met een vrouw… En hij zocht het op door met een ander aan te pappen en jou wijs te maken dat het inderdaad 'verkeerd' was. Ondertussen weet je wellicht niet of die twee samen zijn doorgegaan, maar die kans zit er dik in. Veel koppels krijgen samen geen kind, maar elk apart met een ander wel. Ik denk dat je het dus moet laten rusten omdat er betere tijden wachten. Wil je deze man per se terug, dan zul je conform het artikel een lange pauze in moeten lassen zodat hij je kan gaan missen. Mist hij je voor geen meter, dan komt dit omdat hij met die ander bezig is of omdat hij meer van zichzelf houdt dan van jou. Een zure conclusie, maar wel eentje waar je - denk ik - aan moet wennen. Veel sterkte, A.
ik heb het uit met mijn ex ik ben vreemd gegaan heb hier echt heel erg veel spijt van! ze zegt nu dat in de laatste 2-3maanden het verliefde gevoel helemaal weg isbhet is even terug geweest na een romantich weekend voor 2 daarna heeft ze nooit meer gezegt dat het nie goed ging dus het kwam voor mij dus onverwachts ! wat moet ik doen om mijn lief terug te krijgen ik heb er alles en alles voor over!!

Ik had een relatie met mijn ex voor 3 jaar, super verliefd alletwee, super seks maar geen groei of ontwikkeling wegens omstandigheden. Ze besliste een kleine maand geleden om het gedaan te maken. dit om verschillende reden. Ik verwaarloosde (kort gezegd) mijzelf en dus onze relatie. Ik had ook een verslaving aan wied en ik kwam over alsof ik daar niet mee wou stoppen. Ze vond dat we dus niet samen pastte en dit heeft ook erg op haar energie gewerkt. Nu een maand verder(clean en zal altijd zo blijven, blij er vanaf te zijn) heb ik haar de eerste week blijven sturen en bellen( grote fout). Ik had nog contact met haar maar niet op een negatieve manier. Ze wilde vrienden blijven etc. Wilde mij nog in haar leven en bla bla bla. Allesinds, ik las dan dat je beter ruimte geeft, wat super moeilijk was, maar dat lukte na die week toch een kleine 2weken. Ze begon zelf terug te sturen zoals kan het je niet schelen?! Ook stuurde ze berichtjes over waar ik nu zou gaan werken. Nu, na die 2weken, heb ik haar is impulsief gebeld in een dronken bui, en kreeg geen positieve antwoord. Wat normaal is. Omdat ik niet nuchter was. Maar nu de week na die dag, omdat ik zo'n spijt had daarvan en het zo'n stomme fout was, heb ik blijven sturen terug 'uit angst' (dat het mij spijt, vragen of ze eerlijk is etc.)en daardoor heb ik haar erg ambetant gemaakt dat ze echt boos werd. Ze dreigde mij te blokkeren en dit en dat. Ik zei doe maar en ze zei maar nee laat mij dan een tijd tot rust komen etc etc. Nu zal ik haar dus weer opnieuw een langere tijd moeten met rust laten…
Stop met het ontkennen ervan, want dan blijf je de angst je leven laten bepalen en schiet je telkens in je automatische afweermechanisme van terugtrekken en afstand nemen. Vraag jezelf af waar je precies bang voor bent. Wat denk je dan te verliezen? Benoem het en praat erover met je partner. Want als jij je gevoelens deelt, kan je partner je leren begrijpen en misschien komen jullie er samen wel uit. En ja, dat is moeilijk, want je zult je kwetsbaar moeten opstellen en je loopt het risico dat je opnieuw gekwetst wordt. Maar als je je laat leiden door angst en niet open en kwetsbaar durft te zijn, weet je nagenoeg zeker dat het spaak zal lopen.
Haar twijfels over ons bleven bestaan en na elkaar 2 weken niet gezien te hebben (terwijl ik amper besefte wat er gebeurde, behalve dat ze aangaf tijd en ruimte te willen hebben), was ik het beu en belde ik haar op dat ik met haar wilde praten omdat het voor mij zo niet ging. Zij gaf toen ik dat zei, meteen aan dat haar gevoelens weg waren voor mij. Ineens! Het kwam als een mokerslag aan. De volgende dag ben ik naar hoe toe gegaan en ze was zo kil en afstandelijk. Ik herkende haar totaal niet. We hebben nog wel even gepraat en ineens leek ik de schuld van van alles te krijgen. Ik kon er niet bij! Uiteindelijk ben ik emotioneel vertrokken en draaide ze nog wel iets bij en gaf ze gewoon aan dat ik haar tijd en ruimte moest geven en dat ze wellicht nog wel in zou zien dat ze de grootste fout van haar leven maakte.
Hoi, ik heb een relatie van 2 jaar, we zijn 5 maand getrouwd, maar toen ik 6 weken geleden thuis kwam was mijn vrouw vertrokken met de noorder zon. de week voor ze vertrokken was zijn we op restaurant met andere mensen gaan eten, en er kwam een gesprek aan tafel over liegen en bedriegen in een relatie, in mijn 1st huwelijk heeft men ex mij altijd bedrogen en me voor jaren in de schulden gezet, waar ik niets vanaf wist toen, dus ik antwoord in het gesprek van als er ooit nog 1 vrouw mij zo zou flikken die maal ik kapot denk, gewoon onder mensen en niet tegen mijn vrouw. een paar dagen later kwam mijn zoon thuis van school en men vrouw was met haar kinderen vertrokken naar haar moeder, dit is nu 6 weken geleden. ze zegt dat ik haar bedreigde en dat ze wil scheiden. verder wil ze totaal geen contact met me, ik heb de eerste weken het proberen te forceren om contact te leggen, omdat ik eigelijk niet weet wat eraan de hand is en dat ze met alle papieren weg was zodat ik van niets wist wat er allemaal betaald moest worden en noem maar op, tot op heden wil ze nog steeds geen contact, gisteren had een vriendin met haar gebeld, om te vragen hoe het was en ze gaf als antwoord ik wil er niet over praten, hij heeft me het leven zuur gemaakt en wil verder met mijn leven maar zonder, hem, mijn vraag is nu hoe ik het vertrouwen van men vrouw zou kunnen terug winnen, want eigelijk hebben we nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, soms wel meningsverschillen ivm de kinderen. valt dit nog te redden met de tijd
Mijn relatie is afgelopen dinsdag na 1, 5 jaar uitgegaan. S'ochtends stuurt hij mij sms'jes (ik was net aan het werk, hij sliep nog toen ik vertrok, woonde samen in zijn huis).dat hij mij niet kwijt wilt en van mij houdt en waaraan hij zich irriteerde. De dag ervoor hadden we ruzie. S'middags stuurt hij dat dit moet stoppen en we uit elkaar gaan. Op zijn eerste sms'jes had ik alleen gereageerd met ik hou ook van jou en we komen er wel uit. Na de middag heb ik hem gesmeekt, boos geworden enz. Alle foute dingen. Toen ik aan het inpakken was zag ik zijn contact met zijn exvrouw en daar is hij nu ook bij terug. Dit is vijf keer eerder gebeurd ivm oude liefde roest niet en hun dochtertje.
Hi Jhonny, in mijn vorige bericht heb ik je een gewaagd advies gegeven. Bij geen of slechte respons kun je beginnen met de pauze. Het contact halfslachtig vasthouden is niet zo'n goed idee. Je denkt haar daarmee misschien terug te krijgen, maar het resultaat zal niet duurzaam zijn. Ze geeft dan bijvoorbeeld enkel toe omdat ze alleen is of omdat ze overgehaald wordt. Allemaal geen goede redenen. Je kunt alleen een gemis bereiken door je terug te trekken. Wil je niet van de aardbodem verdwijnen, dan licht je haar van te voren in. Groetjes, A.
Het enige wat ik me kan voorstellen is de kinderen, voor de rest was hier niets anders dan een gelukkig huishouden, ik weet echt niet wat eraan de hand is, ik ben vrachtwagenchauffeur internationaal, en mijn vrouw heeft een handicap, maar haar dochter en haar moeder waren tegen ons huwelijk, en denk dat daar het probleem zit, nogmaals wij hebben persoonlijk nooit 1 woord ruzie gehad, en ze wil echt niet praten, dus weet ik eigelijk ook niet waar het over gaat, en dat is wel frustrerend met momenten Reactie infoteur, 02-05-2012
Deze tip is voor later, als je denkt dat je ex misschien weer wat meer in je geïnteresseerd is. Vanaf dat moment moet je elke keer als je je ex ontmoet, doen alsof je op date bent. Daar bedoel ik mee dat je zorgt dat je er goed uitziet, dat je in een goed humeur bent (of doet alsof), en dat je niet dramatisch gaat doen. Stel je ook een beetje verlegen op.
×