Na een week had ik toch een terugval moment (eerste weekend alleen, verdrietig) en stuurde ik haar een sms dat ze moest weten dat ze nooit mijn geluk in de weg zou staan, dat ik haar twijfels begreep en dat ik er alles voor over zou hebben om ze samen met haar aan te gaan. Ze reageerde met ‘lieverd, laat het even rusten, met twijfels kom je ook nergens’. Ik stuurde hierop terug dat ik dat besefte, maar dat ik zo bang was dat, als het haar niet met mij lukte, dat het dan wellicht in de toekomst ook niet met anderen zou lukken. Dit kon allemaal nog wel, maar toen heb ik haar een linkje gemaild over bindingsangst waarbij ik zei dat ze het eens rustig moest lezen, niet te letterlijk moest nemen etc. Goed bedoeld natuurlijk, maar ik kon me een paar uur later wel voor mijn kop slaan. Heb haar ook gesmst nog dat ik twijfelde of het wel slim van me was om dat te sturen en ging me uiteindelijk alleen maar beroerder voelen. ’s Avonds voelde ik me zo beroerd dat ik haar nog gebeld heb. Uiteindelijk hebben we nog een uurtje gesproken, maar zij gaf natuurlijk aan dat dit haar alleen maar verder wegdreef en dat ze het idee had dat ik meteen een stempel op haar hoofd plakte. Uiteindelijk nog wel het een en ander besproken, maar natuurlijk niet wat ik wilde horen.
Ik heb een vraagje. Mijn ex en ik zijn nu zo'n weekje uit elkaar maar zijn nog een aantal dagen daarvan samen geweest door vakantie. Hij heeft het uitgemaakt doordat we redelijk wat ruzies hadden over mijn jaloezien. Alleen daarover hadden we ruzie verder over niets. Ik ben nu meteen onder therapie gegaan. Ik wil hem namelijk heel graag terug omdat ik ontzettend veel van hem houd. Ook weet ik dat hij nog van mij houdt dit heeft hij zelf gezegd op de dag dat we uit elkaar gingen. Ook laat hij op een internet site voorlopig heeft een relatie staan en ook heeft hij gezegd dat hij de ski vakantie nog niet annuleert. Maar als mensen vragen of het uit is zegt hij wel ja.
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Hi Robin, je vriendin respecteren door haar woorden serieus te nemen. Dat betekent dus dat je inderdaad maar die pauze in moet gaan en haar pas na een paar maanden weer eens belt of schrijft. Dan heb je immers gedaan wat ze wilde en is er geen reden om je opnieuw op een zijspoor te zetten. Doet ze dat toch, dan is er weinig sprake van liefde van haar kant. Of je moet het natuurlijk wel erg bont gemaakt hebben ;). Je aandacht verzetten is moeilijk, omdat je hart bij haar ligt. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html
Ze woont nu thuis bij haar moeder. En heeft ze er een punt achter gezet. Na 3 weken geen contact heb ik haar gesproken over koetjes en kalfjes en ook vragen naar mij. Ze lachte en ik maakte een compliment en toen werd ze verlegen ik vroeg of ik haar een mail mocht sturen toen zij ze als jij je er goed bij voelt moet je dat doen. Ik heb het luchtig gehouden.
Geef hem zijn ruimte. Mannen zijn het niet gewend om hun persoonlijke problemen met hun vrienden te bespreken. Het kan zijn dat hij zijn problemen liever in zijn eentje verwerkt. Als een man dichtklapt op het moment dat je met hem over zijn problemen wilt praten, trek je dan terug en geef hem de tijd om er zelf over na te denken. De meeste mannen zullen het zelf aangeven als ze graag over hun problemen willen praten.
Hi Liever Anoniem, zonder opgaaf van redenen kun je weinig. En ik nog minder. Het is onduidelijk waarom ze het huis heeft verlaten, maar ik kan je garanderen dat een vrouw dit niet zomaar doet. Ze wil niet verder, voelt zich leeg en ongelukkig en huilt. Hoe het zo gekomen is, vertel je echter niet. Ruzies zijn geen reden om een relatie te verbreken, wel is het een signaal dat de communicatie niet goed verloopt. Maar waarover die ruzies gingen zeg je helaas ook al niet. Alles blijft vaag. Er is een eerdere scheiding geweest, dus misschien is hetzelfde verhaal als vroeger aan de hand. Kortom, voor mij te veel gissen om er iets zinnigs over te zeggen. Dit geldt ook voor je stelling dat ze 'moeilijk kan vergeven' (wat moet ze vergeven), en je suggestie dat ze misschien handelt uit schuldgevoel (hoezo), angst (waarvoor), waardering (voor wie) of zelfs liefde. Een scheiding van tafel en bed is moeilijk terug te draaien. Ik vrees dat er teveel gebeurd is, en wat dat is, weet jij zelf het beste. Sterkte, A.
Maar daarnaast deed hij een paar aparte uitspraken, nl. dat hij het gevoel heeft dat wij elkaar al langer kennen dan die 5 jaar, nl z'n hele leven… en dat hij regelmatig terugdenkt aan "ons". Toch wel apart, want ik had vooraf als eerste het idee dat hij zou afspreken om mij duidelijk te maken dat hij een nieuwe vriendin heeft en dat het tussen ons echt niet meer gaat werken. Hij laat het weer fijn in het midden, lijkt wel…

Liefde kan voorwaardelijk of onvoorwaardelijk gegeven worden. Een andere mogelijkheid bestaat gewoonweg niet. Of je koppelt een aantal voorwaarden aan je liefde of je doet dit niet. Als je voorwaarden aan een liefde koppelt en die voorwaarden vallen vroeg of laat weg dan blijft er bijna niets meer over. Vandaar dat het altijd beter werkt als je kiest voor een onvoorwaardelijke liefde.


Mijn relatie is nu net een maand uit en ik mis haar nog steeds. Mijn ex en ik schelen 6 jaar. Ik ben 26 en zij is 20. We hebben bijna twee jaar (met een korte pauze) een erg liefdevolle en leuke lange afstandsrelatie gehad, omdat zij ergens anders woonde. Een week voordat het uitging stuurde ze mij nog een opbeurend en liefdevol smsje, echter die week daarna probeerde ik haar te bellen en te whatsappen maar kreeg weinig antwoord. Alleen berichten dat ze even niet wist wat ze met ons aan moest. De week die daarop volgde kreeg ik ineens een berichtje dat we moesten praten. Ik had al een gevoel waar dit toe zou gaan leiden. Op de dag dat ze het uitmaakte verscheen zij in tranen voor mijn deur en bood haar excuses aan. We hebben vervolgens een 30/45 min zitten praten (beiden hevig geëmotioneerd). In het gesprek kwam naar voren dat er een afstand was gegroeid tussen ons en dat zij mij al meerdere keren had gewaarschuwd dat dit kon gebeuren. Zij heeft het dit jaar erg druk met school waardoor wij elkaar sowieso minder gingen zien op deze manier. Zij wilde dat ik bij haar in de buurt zou komen wonen (in een stad waar ik behalve haar niemand ken). Ik heb haar toen gezegd dat ik alleen zou doen als we zouden gaan samen wonen (misschien achteraf niet een hele realistische eis), maar zij wilde gezien haar jonge leeftijd nog niet samenwonen omdat zij wilde genieten van haar vrijheid. Bovendien zou dit het laatste jaar zijn van haar huidige studie en zal ze in de zomer van 2013 waarschijnlijk verhuizen naar een andere stad (waarschijnlijk Utrecht). Ik vond het dan ook niet zinvol om voor enkele maanden naar de desbetreffende stad te verhuizen, als zij na de zomer toch weg zou gaan. Ik heb haar voortijdig al gezegd dat ik wel bereid was te verhuizen richting Utrecht en omstreken mocht zij daar gaan willen studeren, alleen dat ik het accepteerde dat komen jaar moeilijk zou worden. Dat zij zo relatief kort na de zomervakantie er al de brui aan zou geven had ik echter niet verwacht. Vanwege mijn toenmalige werk was ik sowieso verplicht 1 weekend te werken en ik had mijn rooster zo ingedeeld (en wanneer dit niet zo was probeerde ik te het dusdanig te regelen) dat ik haar zo vaak mogelijk kon zien. Juist door de lange afstand had ik het gevoel dat ik haar juist voldoende vrijheid gaf, al rekening houdend met haar leeftijd. Hier zit dan ook haar tegenstrijdigheid, ze wil mij in haar buurt en kon op haar beurt niet beloven dat wij elkaar ook dan heel vaak zouden zien en wilde tegelijkertijd ook haar vrijheid. Juist door de lange afstand had ik het gevoel dat ik haar juist voldoende vrijheid gaf, al rekening houdend met haar leeftijd. Tijdens de relatie hebben we naast vele up momenten ook wel wat down momenten gekend (de tijdelijke pauze) mede omdat ik door mijn gedrag haar een aantal keren had gekwetst. Gedurende die tijd heb ik hulp gezocht en op het moment dat het weer aanging vonden wij beiden dat ik veranderd was. Op dat moment hebben we het dan ook uitgebreid over die bepaalde situaties waarin zij gekwetst was gehad en hebben wij het uitgepraat. maar op het moment dat zij het uitmaakte haalde zij dit alles weer naar boven. Daarnaast heeft zij een vervelende familie historie met aanverwante slepende rechtszaken die toen en ook nog op dit moment spelen. Zij heeft mij gezegd dat ik haar nooit zou werkelijk begrijpen omdat ik niet in dezelfde situatie zit. Zij zegt dat het mij niet opviel als ze had gehuild (soms wel soms niet) maar als het mij wel op viel en ik er naar vroeg zei zij dat er niets aan de hand was. Ze neemt mij kwalijk dat ik er nooit naar vroeg, terwijl ik dit juist niet deed omdat ik wist dat dit voor haar een moeilijk onderwerp was. Ik was juist van mening dat zij hier zelf over moest beginnen maar dat deed zij nooit. Uiteindelijk vond zij ook dat ik mij moest focussen op wat ik nu eigenlijk verder wil met mijn leven en dat ik moet durven stappen te zetten en dat wij teveel verschillen. Ik heb daarop geantwoord dat wij beiden in verschillende levensfasen zitten. Zij is nog druk met school, Ik ben al een tijdje actief op de arbeidsmarkt. Uiteindelijk heeft zij het uitgemaakt en is ze al huilend weggegaan. Ik mis haar nog steeds heel erg. Ik houd nog steeds van haar. Ik heb, kort nadat het uitging, haar lastig gevallen via Facebook met ík wil je terug' berichten. Ik had (en heb nog steeds) zo'n spijt hiervan dat ik haar 3 weken geleden een laatste bericht gestuurd heb waarin ik mijn excuses aanbood, vermeld dat ik haar niet meer zou lastigvallen en haar succes heb gewenst met haar verdere leven. Vorige week heb ik kort via Facebook met haar moeder gesproken en gevraagd hoe het met haar ging. Die zij dat het wel goed ging maar dat ze nog steeds verdrietig was. Sinds enkele dagen heeft ze mij geblokkeerd en verwijderd van Facebook, dit terwijl ik niets meer tegen haar heb gezegd. Ik wil haar zo graag nog een keer zien of met haar praten omdat ik nog behoorlijk wat vragen heb. Maar is die kans groot dat dat ooit nog zal gebeuren? En hoe moet ik dit aanpakken? Ik heb haar telefoonnummer nog wel… Reactie infoteur, 26-10-2012
Beste Albert, een heel verhelderend artikel. Mijn vriendin geeft zelf aan te kampen te hebben met bindingsangst. Veel punten uit bovenstaand artikel herken ik inderdaad in haar. De eerste weken van onze nog prille relatie waren heel intens en heftig in de goede zin van het woord. Zij gaf aan gevoelens te hebben die zij in 32 jaar nog nooit had gevoeld. Nu de relatie wat serieuzer lijkt te worden zegt zij dat het verliefde gevoel prompt minder is en waarschijnlijk wel weer terug komt als we het rustiger aan doen. Gelukkig wil zij onze relatie een kans geven omdat zij weet dat het diep van binnen goed zit, maar ik ben bang dat dit in de weg staat van iets dat heel mooi kan worden. Hoe ga ik hier mee om?

Deze periode zijn altijd wat minder geweest. Maar in mijn ogen door de extra bijkomstigheden als haar stage en de problemen, zijn in mijn ogen wellicht de druppel geweest. Want het ging altijd goed en ze liet me weten hier ook rond deze tijd te zijn gaan twijfelen aan onze relatie, nu is ze laatst 3 weken weg geweest met een deel van haar familie naar de andere kant van de wereld. Waar ze zegt er goed over na te hebben gedacht wat ze nou wou en heeft er daar ook over gepraat en er slapeloze nachten aan over gehouden!

Hallo hierbij mij verhaal na een goede tijd uit elkaar te zijn geweest ( zij had in die tussentijd een andere relatie )gingen mij ex en ik het weer proberen met elkaar. Maar, zij woont in México en ik in nederland. We hadden het zelfs over trouwen en een leven daar op zetten. Ik had er alles voor over en zou dan ook inmigreren daar heen. Maar zou eerst 5 weken met elkaar daar doorbrengen en om alles te plannen. Ik had alles al geregeld ticket cadautjes verlovingsring alles lag klaar tot ze 24 uur voor mijn. Vlucht, mij vertel ze dat ze niet zeker is van haar gevoelens en dat ze me graag ziet maar mij niet wil teleurstellen of het gevoel wel de juiste is. Ze zegt: mijn hoofd zegt dat ik goed doe om een toekomst met jou op te bouwen, maar mijn hart zegt van niet. En dat ze tijd nodig heeft en dat ze niet wil dat ik op haar wacht. Maar dat ze tijd nodig heeft en dat zou egoístisch zijn. Wat moet ik hier mee? Ik wacht al meter dan 1 jaar. Wat moet ik doen??? Of ze houd gewoon niet van mij en weer dat ze het financieel goles sal hebben met mij. Ik ben radiólogos en zie mijn hele leven in diggelen vallen.
Een ex terugwinnen kost nu eenmaal veel tijd en veel geduld. Het kan voor jou gevoel erg lang duren, maar voor je ex kan dat in zijn of haar beleving heel anders zijn. Geef jezelf dus ook de tijd. Om de tijd te doden zorg je dat je een plan maakt om de komende tijd door te komen, zodat je niet continu in de verleiding komt om je ex berichtjes te sturen en in het ergste geval wanhopig te gaan stalken.
Toen ik Dr. Isikolo vond, had ik dringend behoefte aan het terugbrengen van mijn ex-geliefde. Hij liet me achter voor een andere vrouw. Het gebeurde zo snel en ik had helemaal geen inspraak in de situatie. Hij dumpte me gewoon na 3 jaar zonder uitleg. Ik neem contact op met Dr. Isikolo via zijn e-mail en hij vertelde me wat ik moest doen voordat hij me kon helpen en ik deed wat hij me vertelde, nadat ik had verstrekt wat hij wilde, wierp hij een liefdesbetovering om ons te helpen weer bij elkaar te komen. Kort nadat hij zijn betovering had gedaan, begon mijn vriend me opnieuw te sms'en en voelde me vreselijk voor wat hij me net had aangedaan. Hij zei dat ik de belangrijkste persoon in zijn leven was en dat weet hij nu. We gingen samen wonen en hij stond meer open voor mij dan voorheen en hij begon meer tijd met me door te brengen dan voorheen. Sinds Dr. Isikolo me heeft geholpen, is mijn partner heel stabiel, trouw en dichter bij me dan ooit tevoren. Ik beveel Dr. Isikolo ten zeerste aan voor iedereen die hulp nodig heeft. whatsapp hem nu +2348133261196.
Help!!!! Echt even advies nodig…. Mijn ex vriendin heeft drie maanden geleden uit gemaakt, we waren bijna 4 jaar samen…. Ze had wat ruimte nodig, dus heb ik haar ook helemaal niet meer geappt of gebeld. Kwam ze vorige week in een café tegen, toen ze mij zagen met haar vriendin zijn ze allen een pakje sigaretten gaan halen en weg waren ze, heb wel even staan te kletsen ( paar minuten ) heb heel sterk t gevoel dat ze ook nog niet klaar is met mij, hoor ook dat ze me wel eens mist, maar toch geen contact opneemt… Ik heb ze dus met Valentijn n kaartje gestuurd met ( ik denk aan je) nu al een week geleden toch hoor ik niks, ze is wel erg beïnvloed door de moeder en de vriendinnen, zal ze angst hebben om in contact te komen met mij? ( voor omgeving) zal ze niks meer voelen voor mij? Moet ik nog een keer proberen te praten met haar ? Ik weet t allemaal niet meer, heeft iemand advies voor mij aub..
volgende week starten we de echtscheiding via bemiddeling (iets waarvan ik denk dat als ik het overleef, de properste oplossing zal zijn). het uitspreken doet nog altijd iets kraken bij me. ik heb veel over me geleerd en ik besef dat ik tijdens de relatie een tekort aan verbinding gevoeld heb van haar kant en dat veel van mijn frustratie en ergernis daarvan kwamen. ik ben er ook van overtuigd dat mijn ex misschien heel hard gewild en geprobeerd heeft, maar het gewoon niet kan door iets uit haar verleden dat ze ooit zal moeten oplossen. verder probeer ik dat gerust te laten, omdat ik weet dat er daar enkel pijn en onbegrip wacht. als de therapeute er niet door raakte dan ik zeker ook niet. dus helaas ik ben ze kwijt…

volgende week starten we de echtscheiding via bemiddeling (iets waarvan ik denk dat als ik het overleef, de properste oplossing zal zijn). het uitspreken doet nog altijd iets kraken bij me. ik heb veel over me geleerd en ik besef dat ik tijdens de relatie een tekort aan verbinding gevoeld heb van haar kant en dat veel van mijn frustratie en ergernis daarvan kwamen. ik ben er ook van overtuigd dat mijn ex misschien heel hard gewild en geprobeerd heeft, maar het gewoon niet kan door iets uit haar verleden dat ze ooit zal moeten oplossen. verder probeer ik dat gerust te laten, omdat ik weet dat er daar enkel pijn en onbegrip wacht. als de therapeute er niet door raakte dan ik zeker ook niet. dus helaas ik ben ze kwijt…
Hoi Astrid, twee maanden geleden heb ik het uit gemaakt met mijn vriendin die ik vijf jaar een relatie had en drie jaar samen heb gewoond. We hadden ruzie en ik was heel kwaad en zonder nadenken heb ik haar geslagen en ik heb er heel veel spijt van sinds dien negeert ze me. Ik heb alles geprobeerd, maar ze wil me niet zien of horen. Ik heb nu vijf weken geen contact met haar omdat ze zei dat als ik haar nog een keer lastig val gaat ze naar politie om aangifte te doen. Ik hou heel veel van haar en zij ook van mij want daar voor had ik het uit gemaakt. Zij blijft me stalken tot dat weer goed was tussen ons en laatste keer dat ik haar heb gesproken zei ze dat ze nog van me houd maar zij is bang dat ik haar weer ga slaan. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik zoiets nooit meer zou doen en hoe kan ik er voor zorgen dat we weer contact met elkaar hebben en is er nog kans dat ze me terug neemt? Hoop dat je wat tips voor me hebt. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 27-04-2012

Mijn naam is Kevin, en ik ben hier om  je te helpen door deze pijnlijke breuk en hopelijk zo je ex terug te winnen. Ik zeg hopelijk omdat ik je niet kan garanderen dat je je ex terug krijgt. Ik kan echter ook niet garanderen dat als je dit plan volgt je ex zeker zal terugwinnen maar je kansen op het terugkrijgen van een  ex-vriendje of ex-vriendinnetje zal waarschijnlijk wel aanzienlijk toenemen.
Al met al wilde ze geen contact meer om zo het verwerkingsproces te vergemakkelijken. Tot ik haar 2 weken geleden plots in de kroeg tegen kwam en we nog even hadden gepraat (waar ze liever mee had gewacht, maar achteraf toegaf dat ze het wel fijn vond om me gezien te hebben), over hoe ik me bij alles voelde etc. Ze is namelijk ook gelovig (ik alleen zo opgevoed), maar heb haar wel verteld dat sinds het uit is het geloofsgevoel wel alleen maar sterker is geworden en er nu echt voor zou willen gaan (dit was vaak ook een punt van discussie). Tevens gaat ze eind januari stage lopen in het buitenland tot april en wilt ze tot die tijd ook geen contact houden om alles een plekje te kunnen geven en tot rust wilt komen; het blijkt namelijk wel dat ze er zelf ook kapot van is en ze gaf toe dat ze me wel mist. Maar ondanks dat me wel zoveel mogelijk wilt vermijden. Ze vertelde zelfs dat ze een eventuele nieuwe relatie niet uitsloot, maar dat ook gold niet alleen voor ons, maar het allemaal gewoon even niet wist.
Want heb gelezen bij borderline mensen gaat het vaak snel over en hebben ze snel weer terug een nieuwe prins op het witte paard gevonden. Bij mijn zal het inderdaad langer duren want ik was de geen zonder die ziekte. Maar goed heb totaal geen contact meer met haar dat heeft zo wel weer een goed teken. Want haar telefoon had ik als een geschenk gedaan en dat heb ik haar ook afgenomen. Het is en blijft mijn gebaar was toen echt boos en heb er ook echt oprecht spijt van en dat kan ik haar nooit meer laten weten.
Misschien vraagt u zich af. Waarom maak je je hier nog zo druk om. Dat zijn jouw problemen toch niet meer. Klopt! Maar ja…ik hou nog steeds van haar, wil haar het liefst terug, en – last but not least- heb ik ook gewoon met haar te doen! Ik heb ook sterk het gevoel dat ze met haar zelf in de knoop zit. Ze zoekt iets…wat er (volgens mij) niet is! En telkens volgt dan weer de teleurstelling, maar ook de valse hoop dat het bij de volgende persoon dit keer allemaal wel gaat lukken.
ik zit echt met een probleem mijn ex van 2jaar geleden vind mij weer leuk zegt hij maar ik weet niet of hij het meent want met cv zei hij dat dus ook al maar uiteindelijk werd het niks dus weet niet of ik hem moet vertrouwen want ik vin hem nogsteeds echt heel leuk ma ben gewoon bag omgekwetst te worden maar hij zegt wel de heletijd van dat hij het echt meent grr semmmm
Hi Wijnand, met weinig informatie kan ik zelf ook weinig. Je vraagt waarom je ex nu zo gelukkig is, maar dat weet ik niet. In de meeste gevallen is het slechts een houding naar de buitenwereld toe. Laten zien dat ze jou niet nodig heeft. Daarnaast zal het haar helpen om zich ook geestelijk van je los te maken. In het artikel staat alles uitvoerig beschreven. Sterkte ermee, A.
Beste Albert, een heel verhelderend artikel. Mijn vriendin geeft zelf aan te kampen te hebben met bindingsangst. Veel punten uit bovenstaand artikel herken ik inderdaad in haar. De eerste weken van onze nog prille relatie waren heel intens en heftig in de goede zin van het woord. Zij gaf aan gevoelens te hebben die zij in 32 jaar nog nooit had gevoeld. Nu de relatie wat serieuzer lijkt te worden zegt zij dat het verliefde gevoel prompt minder is en waarschijnlijk wel weer terug komt als we het rustiger aan doen. Gelukkig wil zij onze relatie een kans geven omdat zij weet dat het diep van binnen goed zit, maar ik ben bang dat dit in de weg staat van iets dat heel mooi kan worden. Hoe ga ik hier mee om?
Het is nu 1, 5 jaar geleden dat de relatie tussen mij en mijn ex tot een einde kwam. We hebben al die tijd nog contact gehouden onder het mom van "het komt wel weer goed, ooit" als we hier allebei weer klaar voor waren. We zijn destijds uit elkaar gegaan met het idee dat het weer goed zou komen, omdat wij nog te veel van elkaar hielden en "nog niet klaar waren". Het domme van mijn kant is dat ik, toen mijn ex het na een moeilijke periode net had uitgemaakt, een duidelijke rebound-relatie heb gehad. Zij heeft toen woedend gereageerd met: je hebt nu alles verpest! Heel begrijpelijk uiteraard. Daarna hebben we een tijdje rust genomen en weinig tot geen contact gehad. In het afgelopen half jaar is dat weer meer geworden, "echt als vrienden" volgens haar. ondertussen krijg ik tussen onze chatgesprekken die we wel regelmatig hebben van haar opmerkingen als: "als wij nu nog iets zouden hebben zouden we elkaar weinig zien denk ik", uit het niets! En ze heeft t gehad over het moment dat ik haar destijds "veroverd" had, hoe ze dat vond. Nu hebben wij aankomende week weer eens afgesproken om te gaan eten/bios. Ik wil eigenlijk nog steeds dat het weer goedkomt en ik krijg sterk het gevoel dat de liefde bij haar ook niet weg is, ondanks het feit dat zij zegt dat ze graag vrienden wil blijven. Omdat het nu al ongeveer een jaar zo gaat vind ik het moeilijk om weer voorzichtig een stap te zetten. Ik ben benieuwd of jij nog specifieke tips hebt voor volgende week of überhaupt voor de situatie. Denk jij dat er nog wat in zit? Alvast heel erg bedankt!

Omdat ze bij de eerste date al zei dat ze moeite heeft met binden en nog nooit een relatie heeft gehad, heb ik de laatste date besloten ook maar eerlijk te zijn en heb ik verteld dat ik verlatingsangst heb en ook nog nooit een relatie heb gehad. Ze vertelde me dat ze zich op haar gemak bij me voelt en ze vond het ook een goed teken dat we zo eerlijk tegen elkaar zijn. Ze wilde zelfs haar vorige date gaan informeren (omdat ik hem ook ken leek haar dat wel zo fair, hoef ik ook niet awkward m’n mond te houden als ik hem spreek).

Twee weken niets gehoord en ook niets laten sturen (wat voor mij echt een wereldwonder is!), ik was nog best trots op mezelf. Afgelopen week begon het te knagen aan me, en wilde graag weten hoe het ging daar. Kort smsje gestuurd, waarna s avonds reactie volgde en we over en weer wat stuurde, . Ik heb ook gestuurd dat ik hem miste en het gewoon graag weer wil oppakken… Geen reactie maar… Aangezien hier een hoop was gebeurd afgelopen twee weken (vervelende familiedingen e.d. toestanden) stuurde hij een sms zullen we morgenavond even bellen dan. Prima dacht ik, krijg ik dan vast antwoord. We hebben eergisterenavond dus bijna twee uur gebeld en het is (i blame myself) erg uit de hand gelopen kwa emoties bij mij. Ik heb gevraagd of de deur nu nog ope en kier staat of dicht is, en hoe nu verder. Hij voelt duidelijk niet te verplichtingen van een relatie te willen en toen hij zei "ik denk niet meer dat het gaat gebeuren" storte mijn wereld volledig in… immers… ik had toch die mail gestuurd. wat was er in godsnaam in twee weken gebeurd dat de rollen ineens zo omgedraaid waren? Vervolgens ben ik een hoop foute dingen gaan zeggen die volgens de kopjes hierboven juist NIET horen ;-) Ik heb gevraagd of hij wilde afspreken, dat wilde hij waarschijnlijk wel (en somde wat dingen op, wat we konden gaan doen)/ daarna kwam het deur is dicht verhaal, en aan het einde van het gesprek was hij zo in twijfel dat hij me er nu over wil terugbellen en er allemaal over wil nadenken… Je snapt waarschijnlijk mijn verwarring met deze tegenstrijdigheden/ woorden. Aangezien ik de hele nacht op ben geweest ben ik weer (ja: fout! ik weet het nu) een mail gaan sturen. Met de vraag of hij er het weekend dus op wil terugkomen. Het kan weer alle kanten opgaan, zoals u misschien zult begrijpen.


Ik ben 25 jaar. Ik en mijn vriend hebben 5 jaar een relatie gehad. 4 maanden geleden is het gedaan geraakt. Er is veel gebeurd tussen ons we hebben zelfs kletterende ruzie gehad zo erg dat ik zijn spullen stuk geslagen heb en bijna op straat gezet. Hy heeft me in die 5 jaar bedrogen en heeft me uiteindelijk laten zitten voor een collega van hem. Over 2 maand na tijdje stilte hebben we afgesproken om nog eens seks te hebben .. Nadien niets meer gehoord alleen als ik hem stuurde. 2 weken nadien had hij relatie met iemand dat maar maand stand gehouden had. Nadien had hij weer iemand anders en dat duurde maar 2 weken. Vorig weekend weer afgesproken weer seks gehad. Nu komen we redelijk goed overeen .. Hij stuurt niet uit zichzelf maar als k stuur antw hy wel soms .. Het is maar kort maar hoor hem wel. Hij had me gezegd dat het tussen ons niet meer goed komt. Wel gaat hij bij mensen rond vragen of ik iemand heb enz .. Gisteren is hij naar zee gweest met zijn eerste vriendin na mij. Gwn als vrienden. Met mij id tijd wou hij nooit naar zee.. Raar gvoel dus. Als het mijn ding waz wou ik hem nog wel een kans geven omdat ik weet dat ik kan en wil veranderen mits vertrouwen .. Hoe pak ik dit best aan? Ik voel dat hij de ware is ondanks zijn gebreken .. Nu houd hy echter zijn been stijf en zegt hij dat ik hem niets meer doe. Ik heb ook mijn fouten en dat is de reden ook wel dat hij me bedrogen heeft. Ik wil een tijdje afstand doen maar doe ik daar goed aan? Ik zou zo graag nog een kans krijgen .. Zelfs wachten zou geen probleem zijn. Wil aan iedereen kunnen zien dat we het wel zouden kunnen!!
Hij smste mij afgelopen weekend dat hij weer wat geld voor mij had, hij smste dat hij die dag wat kon regelen, dus ik heb hem netjes gevraagd of hij het wilde storten. Uit zijn sms was min of meer uit te halen dat hij het die dag kon regelen dus ook die dag wilde geven. Kort daarna krijg ik een sms waarin hij schrijft een van deze dagen te willen afspreken, samen wat doen, hij en ik alleen! Ik heb hier niet echt op gereageerd, smste hem wel waarom hij dat met mij wilde doen en daar reageerde hij niet echt op. Wat moet ik hier nou mee Astrid? Ik heb daarna ook niets meer gehoord, dus een specifieke datum niet echt doorgekregen, enkel een bepaalde dag die hij noemde in zijn sms waarop ik niet heb gereageerd. Wat haal jij uit dit gedrag? En hoe kan ik hier het beste op reageren? Ik wil niks liever dan dat het weer goed zit tussen ons, maar ik wil niet weer tegen hetzelfde aanlopen omdat de geldkwestie nog loopt. Wat adviseer jij mij? Hoe kan ik het beste reageren op zijn uitnodigingen? Vind het overigens wel grappig, eerst smst hij mij NOOIT meer te willen zien en dan komt hij zelf met het voorstel af te spreken? En wat zegt dit over zijn date van laatst? Als hij haar überhaupt nog aan het daten is, is het dan een duidelijke rebound? Iets om de leegte te vullen die ik heb veroorzaakt? En als het geen rebound was dan had hij mij toch niet gevraagd om wat te gaan doen samen? Alvast bedankt voor het antwoorden. Reactie infoteur, 08-05-2012
Nou om eerlijk te zijn en ik wil mezelf echt niet op een voetstuk plaatsten, ik zie haar gedrag niet terug naar anderen toe ;). Ik ken mijn ex natuurlijk goed en ik zie dat mijn lange 'afwezigheid' haar toch wat op beginnen te breken. Zoals het artikel ook aangeeft 'geef rust'. Ik sta nog steeds in de 'afstand modus' en ik merk gewoon dat hoe meer ik mijn afzonder/gereserveerd opstel, hoe minder 'vrolijk' mijn ex is… Waarom geeft ze mij bv uit de gein een schop onder mijn achterwerk, terwijl we maaaanden niet eens normaal met elkaar communiceerden? Lijkt bij mij op aandacht vragen. Waarom weer nieuwsgierig zijn en jaloers kijken als ik een ander aandacht geef? Ze zit ook constant met haar mobiel te klungelen om vervolgens hardop te zeggen dat ze even aan het smsen is en snel even naar mij kijkt of ik wel kijk…
Hey, tja ik kan mij maar 1 reden voor ogen zien, we zijn een samengesteld gezin met 3 kinderen van 16 jaar. Mijn vrouw heeft een tweeling en ik heb een zoon. Mijn zoon wordt rot verwend door de familie van mijn ex-vrouw, en daar was redelijk wat jaloezie om, en nijd, omdat haar kinderen niet kregen wat mijn zoon kreeg, maar daar breek je toch geen huwelijk voor uit elkaar? Ik kreeg 3 weken geleden van haar dochter een sms, eindelijk heb ik mijn zin en was het de mooiste dag uit mijn leven dat we vertrokken zijn bij je. Nu hoop ik echt dat mijn vrouw haar ogen zouden open gaan met de tijd, en de juiste beslissing neemt, of toch op zijn minst contact opneemt, want zoals ik al zei hebben wij nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, bedankt. Reactie infoteur, 03-05-2012
Mijn Relatie van 6 jaar is nu al een maand of 5 verbroken. Ook ik heb in het begin alles verkeerd gedaan door haar te mailen, bellen, smsen, bloemen sturen en haar geprobeerd te overtuigen dat we het nog een keer moeten proberen. Maar helaas heeft dat niet gewerkt. Na twijfel van haar kant heeft ze me duidelijk gemaakt dat het echt over is voor haar en dat ze het niet meer kan opbrengen, ze geeft ook aan dat ze nog heel erg veel van me houdt maar dat ze het verleden niet kan laten rusten en ze wil ook niet dat ik daardoor op mijn tenen blijf lopen. Voor ze definitief haar besluit heeft genomen heb ik haar nog wel een paar keer gezien waarbij ze vol met tranen zat en verwijten naar mij toe, we hebben zelfs nog een paar keer innig gezoend. Nu weet ik inmiddels dat ze een nieuwe vriend heeft die ze ook al heeft voorgesteld aan haar familie, ik heb haar gelijk mijn gelukwensen aan haar gegeven en heb toen niets van me laten horen. Toen een week later heeft ze me een sms gestuurd over een kleinigheid qua post maar daar heb ik toen niet meer op gereageerd (omdat het vanuit haar kant meer een mededeling was). Weer een week later stuurde ze me een sms waarin ze aangeeft dat ze spullen van me heeft en dat wil langsbrengen bij mij maar voordat ik het wist kreeg ik ook al gelijk weer verwijten naar me kop geslingerd. Maar goed ze wil de spullen van de week langsbrengen. Ik weet nu niet zo goed hoe ik dit het beste kan aanpakken? Moet ik akkoord gaan en haar over de vloer laten komen of moet ik haar laten weten dat het beste is dat we voor nu geen contact moeten hebben? Astrid kan je me helpen? Alvast bedankt.
Hi Jannes, wat afschuwelijk. Zes jaar met elkaar omgaan en dan dit! En waarom? Omdat de jongedame weer eens verliefd wilde zijn. Ze betaalt er in dit geval wel een vette prijs voor, want ze ziet hoe erg je het vindt en zelf voelt ze zich allesbehalve gelukkig. Het is ook volstrekt ondenkbaar om roekeloos van de ene in de andere relatie te stappen. En ze krijgt het niet voor elkaar om - zoals zovelen - allemaal redenen te gaan zoeken waarom jullie niet bij elkaar zouden passen. Maar goed ook, want er is geen reden. Ze huilt om jou, wat het ultieme bewijs is van liefde, maar kennelijk is ze niet bij machte om die ander te weerstaan. Is ze gemakkelijk beinvloedbaar? Want mogelijk heeft die ander haar overrompeld met een hoop vleierij, en daar zijn veel vrouwen gevoelig voor. Ik zie niets in die twee, maar wel in jullie twee. Op dit moment kun je niets doen behalve afwachten tot de verliefdheid overvliegt. En dat gaat gebeuren. Reken een maand of vier en sla dan toe met een brief waarin je je belangstelling uit. Gewoon, als vrienden onder elkaar. Ze zal dit waarderen omdat ze duidelijk veel om je geeft. Vanaf dat moment kun je het duel met die ander aangaan, en heb jij hopelijk de beste troeven in handen ;). Sterkte, A.
We hebben een super leuke eerste maand gehad, en ik werd snel verliefd. Ik heb vanaf onze eerste date geweten dat hij nog niet officieel gescheiden was (dwz op papier). Zijn ex heeft het huis dec. vorig jaar verlaten nadat zij is vreemdgegaan. Er is een dochter van 3 in het spel. Ik heb meerdere malen gevraagd "ben je nu dan al wel toe aan iets nieuws?/ gaat het niet te snel?" en hij voelde dat hij daar klaar voor was. Hij was zo overtuigd van zijn antwoord al die keren dat ik het geloofde, en daar verder geen aandacht meer aan besteedde. Het was immers super leuk!
Dat is nu week geleden. Sinds korte tijd ‘liket’ ze ook weer dingen op fb van mij (na 4 maanden niks van elkaar geliket te hebben). Terwijl ik haar geeneens meer volg (je kan uitzetten dat je van iemand niks voorbij ziet komen). Toen ze me aansprak op de club gaf ze nog een hint dat ik niks likete op haar fb door te zeggen ja je broertje liket nog wel alles van mij op fb.
Ik wil graag verder. Liefst met haar. Het is de vrouw van mijn leven. Maar ik kan het niet aan om wederom over een half jaar wederom teleurgesteld te worden. Ik sta voor een dilemma. Wacht ik of ga ik verder en bouw met een andere vrouw een nieuwe relatie op, waarvan ik weet dat zij ook hieronder zal lijden? Met deze kennis in het achterhoofd, ik niet wat ik moet. Help.

ik heb een relatie van 16 maanden achter de rug en het is nu al 2 maanden uit. Zij heeft het uitgemaakt en ik wil haar echt waar doodgraag terug. Ze heeft het uitgemaakt omdat we te veel ruzie maakten over sommige dingen, maar ik heb ingezien dat ik verkeerd was en dat ik haar echt niet kwijt wil. De meeste mensen stelden mij voor om haar voor een langere periode met rust te laten, maar wij zitten namelijk samen op kot en ik zie haar elke dag. Het is dus onmogelijk om haar voor een langere periode met rust te laten. Zij wil graag vrienden blijven, maar ondanks al mijn inspanningen wil ze gewoon geen relatie meer met ik. Ik ben echt ten einde raad en ik hoop dat u mij enkele tips kan geven of mij kan vertellen wat ik best kan doen.
Accepteer dat mannen competitiever zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen zich, meer dan vrouwen, prettig voelen in banen waarbij het salaris afhangt van hun prestaties ten opzichte van collega’s. Je weet waarschijnlijk ook dat mannen over het algemeen geïnteresseerder zijn in sport dan vrouwen (door mee te doen of te kijken). [1] Veel mannen houden van competitie, omdat ze ervan genieten als ze anderen kunnen overtreffen. Als je bij een spelletje een man als tegenstander hebt, kijk dan niet vreemd op als hij ineens extra competitief en fanatiek wordt zodra hij dreigt te verliezen. Neem dat niet te zwaar op; hij kan er niks aan doen.
Hi Sonja, ik kende het niet maar heb er inmiddels over gelezen. Het gaat om traumaverwerking waarbij verschillende elementen van therapieen worden gecombineerd. Net zoals cognitieve therapie lijkt ook dit een dubieuze aangelegenheid. Bij het woord therapie gaan bij mij sowieso al alarmbellen rinkelen. Zie een treffend fragment uit 'Filosofische praktijk: een alternatief voor counseling en psychotherapie': "Dat het woord 'therapie' min of meer betekenisloos is geworden is iets dat niet alleen maar het 'medisch imperialisme' kan worden verweten. De therapiegekte kan worden gezien als een ongelukkige samenloop van sociale ontwikkelingen en wetenschappelijke vooruitgang." Therapeuten proberen deze therapiegekte op allerlei manieren te rechtvaardigen. Kortom, overschat nooit een therapie! Wees kritisch of sceptisch. Oke, dat hoef je haar natuurlijk niet te zeggen, daar moet ze zelf achterkomen. Hou je je haaks? ;) Groetjes, A.
Afijn, voor mijn gevoel een beetje een onsamenhangend verhaal. Ik herken me dus absoluut niet in het verliefd zijn en paniek/stress/angst voelen na een paar maanden, maar de afstand willen bewaren en het gevoel hebben dat het benauwd en daar dus makkelijk van weglopen herken ik wel. Misschien nog tips? En is het mogelijk/aan te raden hier voor in behandeling te gaan? Vriendelijke groet

Maar ik ging naar een nieuwe school , en daar zag ik hem weer en een vriendin van me die hem goed kent heeft mijn nummer terug aan hem gegeven en na een paar weken heeft hij mij een smsje gestuurt wat hij voor mij voelde. maar ja ik voelde natuurlijk niks voor hem dus 1 maand deed hij echt alle moeite om mij voor hem te hebben , kus op de wang , smsjes die echt over cute waren! 1 oktober heb ik toegeven en waren we samen tot 26oktober . Het was de beste relatie die iemand ooit kon wensen. Dus 3 maanden geleden ben IK begonnen met alles te doen voor hem , alles wat iemand ooit maar kan wensen . vandaag 3 maanden later doe ik het nog , hij scheld me uit en al die dingen die je maar niet wilt. Toch hou ik nog steeds van hem en blijf ik zoveel moeite doen , ik heb alles al geprobeerd ... een nieuwe look -haar-stijl alles! Ik bel niet en kom ook nooit bij plekken waar hij toevallig ook is . ik stuur alleen een sms voor een noodgeval , of iets dat ik echt wil weten! Ik ben op , ik weet geen raad meer. Help mij :(
Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.

Wel zijn ze er als de kippen bij wanneer het aankomt op ideeën over hoe de man aan haar zijde zijn leven zou kunnen verbeteren. Wanneer men hen vraagt waarom ze zo kieskeurig zijn, zullen ze antwoorden: "ik wil het nou eenmaal zo, is het verkeerd om te weten wat je wilt?” – Natuurlijk is het niet verkeerd maar een veeleisende dame tevredenstellen is een full-time baan. Deze vrouwen zijn er ver van verwijderd zich ook maar eens gewoon een keer goed te voelen en lekker te genieten van het samenzijn met haar partner. En daarmee is ze precies het tegenovergestelde van dat wat de meeste mannen wensen en ook de reden waarom veel mannen –zogenaamd- last hebben van bindingsangst.
De richtlijnen uit het artikel opvolgen. Nou ja, ik laat haar in ieder geval met rust (al 4 weken dus). Maar is het niet zo dat mensen met bindingsangst op het moment dat ze beseffen dat ze je kwijtraken, juist weer terugkomen? En uiteraard zal dan (alhoewel ik er niet op moet blijven hopen) mijn eerste vraag zijn, wat er dan ineens veranderd is en waarom ik niet weer na 3 maanden zonder tekst en uitleg gedumpt zal worden…? Reactie infoteur, 04-09-2012
Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.

Op een gegeven moment vroeg ik aan haar wat word het nou want ik kan deze twijfel niet meer aan. ze zou een week later met zeven vriendinnen op vakantie gaan naar een feest oord. ze zei dat ze heel erg twijfelde omdat ze mij niet kwijt wilde maar de laatste weken en maanden de ruzies niet meer aankon en dat niet meer wou. we hebben er toen voor gekozen om even uit elkaar te gaan. ze zegt ik kan je niet beloven dat het goedkomt maar ik hou heel veel van je en je blijft geweldig.


Veel mensen hebben de neiging om de persoon waardoor ze gemist willen worden te overspoelen met berichtjes. Deze, hoewel goedbedoelde, berichtjes zullen hun doel waarschijnlijk niet bereiken. De ontvanger van de berichtjes zal de berichtjes waarschijnlijk opvatten als stalken en zal met rust willen worden gelaten. Bedenk dus goed voordat je een berichtjes stuurt of de ontvanger ervan er wel op zit te wachten, of dat je misschien beter even kunt wachten met een berichtje sturen.

Ze gaf aan dat ze spullen van me had en dat wilde langsbrengen, maar tot op heden is ze niet meer langs geweest. Vanuit een opwelling heb ik haar toen een email gestuurd (omdat ik niets meer van haar hoorde) waarin ik aangaf dat het beter is dat we voor nu geen contact meer moeten hebben en dat ze maar zelf moet uitmaken of ze mijn spullen ging weggooien of bewaarde, omdat ik me niet kan focussen op de nieuwe weg die ik ingeslagen ben. Nu heb ik in de mail ook aangegeven dat ik iemand heb leren kennen waarmee ik aan het daten ben (wat helemaal niet waar is). Toen kreeg ik weer een reactie van haar en wist ik effe niet meer wat ik moest doen. Ik heb toen besloten om haar te bellen en toen heb ik met haar een uur lang gesproken en ze gaf aan dat het haar enorm pijn deed om te weten dat ik iemand anders heb leren kennen omdat nu iemand anders de persoon heeft die ze altijd wilde hebben, wat ik eigenlijk niet snap omdat ze nu al een tijd een nieuwe vriend heeft. Ze gaf ook aan dat alles wat er vanaf het begin tussen ons is gebeurd dat ze dat nooit heeft kunnen loslaten, vergeten en vergeven en dat ze daar ook met haar nieuwe vriend over praat. Maar goed ze had mijn spullen nog bewaard zodat ze dat terug kon geven op het moment dat ik daar klaar voor was. Alsnog samen besloten dat ze dan binnenkort de spullen komt brengen maar tot op heden nog steeds niets van haar gehoord…

Ik heb op internet gekeken en daaruit blijkt waarschijnlijk dat het een rebound relatie is, maar dat weet ik niet zeker. Ik ben heel bang dat het een serieuze relatie is. Maar dat zal het waarschijnlijk niet zijn. Ze waren al hele goede vrienden (volgens mij, of ze waren langer met elkaar bezig) en er stond dat het ook vaak gebeurt dat je ex op een goeie vriendin valt (althans dat denkt hij). Een vriendschap wat meer word dus. Hoelang duurt een rebound relatie precies?
Het is weer een tijd geleden, intussen is er veel gebeurd tussen mij en mijjn ex nadat ik afstand had genomen begon hij vaker naar mijn werk te komen ik ben serveerster in een restaurant, dan kwam hij afhalen dan weer eten, wat ik niet begrijp is dat hij dan constant nog steeds praat over leuke dingen die hij met een vriendin heeft gedaan, of gaat doen zoals samen op vakantie, naar concerten, film uit eten enz.

Hallo allemaal Mijn naam is Jane en ben 21 jaar.. Ik heb nu een tijd een relatie gehad met een bl. jongen in de begin wist ik niet dat hij bl. hij heeft niet alleen bl maar ook Add ik wist niet wat dit allemaal inhield vaak merkte ik dat hij positief was over het leven en mij heel veel heeft geleerd , hij is 19 maar heel volwassen voor zen leeftijd. Met de dag begon ik dus te merken dat hij last had van stemmingswisselingen de ene moment was hy heeel rustig en stil , en de ander moment heel grappig druk en leuk. Grappigste was we dachten precies hetzelfde over alles we hebben heel veel gemeen.


Alle 'tactieken om te vermijden' heb ik gelijk toegepast. Ze is 2 maanden geleden vertrokken en woont met onze dochter van 22 jaar (die daar al woonde) bij haar ouders. Ik woon met onze zoon van 16 jaar in ons koophuis waar overwaarde op zit. Ze komt regelmatig langs en we verwijten elkaar niets en we gunnen elkaar het allerbeste. 2 maanden geleden heb ik (volgens de tactiek) aangegeven dat ik geen contact zal zoeken wat me moeilijk afgaat omdat zij kan komen en gaan wanneer zij wil het is immers ons huis en ik woon hier met onze zoon. In de 2 maanden heb ik in eerste instantie alle fouten bij mezelf gezocht en ingezien dat ik fouten heb gemaakt ik wil voor mezelf precies weten waar mijn tekortkomingen liggen en hoe ik deze kan veranderen of verbeteren. Ik bezef ook dat ze in onze relatie nooit heeft aangegeven wat ze verwachte of anders wilde ik begrijp ook dat je dit misschien helemaal niet zo makkelijk is! Ook ik heb dit nooit aangegeven. Ze laat wel duidelijk voelen dat ze niet verder met mij wil. Een aantal dagen geleden vroeg of ze kon aangeven wat er in ons huwelijk mis is gegaan wat ze anders had gewild hoe nu verder te gaan en hoe zij zich voeld. Ze kon alleen maar zeggen dat ze zich leeg en ongelukkig voelde ze huilde ik gaf haar een knuffel en gaf aan dat ze zich moet laten inschrijven voor een woning. Ook gaf ik aan we ons huis met gemengde gevoelens moet verkopen op het moment dat zij gesetteld is ze heeft recht op haar deel! Daarnaast gaf ik aan dat ik mogelijk mijn baan ga verliezen en dat het huis geen belemmering voor mij moet zijn om ergens anders een nieuw leven op te bouwen. Ik gaf aan dat in ze keuzes moet maken op basis van haar gevoel. Ze heeft hier over nagedacht ze wil omdat ze een laag inkomen heeft meer uren werken zodat ze geen alimentatie van mij hoeft (wil) ook gaf ze aan dat ze zich misschien bij haar ouders wil laten inschrijven (haar ouders zijn op leeftijd en wonen 1 km van ons huis in een prettige buurt) ook gaf ze aan dat ze niet aan de slechte tijd wil denken en alleen aan de leuke tijd die we gehad hebben ze had ook haar ring afgedaan (auw). Ook wil ze niet dat we als we uit elkaar gaan we het huis verkopen dit omdat het een slechte tijd is om te verkopen de woonlasten voor mij laag zijn en omdat ze graag wil dat onze kinderen zowel makkelijk bij mij als bij haar terecht kunnen. Ik gaf aan dat wat als ik er nog 10 jaar in blijf wonen of ooit een andere relatie begin! Ze vond dit geen probleem? Ook gaf ze aan dat ze niets op papier hoeft wat betref onze omgang met onze zoon en de verdeling van de inboedel. Ze vertouwd me hier volledig in. Ik denk dat dit een beetje aangeeft hoe we met elkaar om gaan en hoeveel ze om mij geeft en dit maakt het voor mij juist extra moeilijk hoe ik moet stoppen van haar te houden! Gaat mij dit uberhaubt op deze manier lukken? Nogmaals ze kan niet tegen verandering ze kan moeilijk vergeven en heeft maar 1 vriendin die onlangs is gescheiden waar ze mee kan praten ze heeft niets met 'papier' werk ze zet zich af tegen computers en mobieltjes kortom ze wil het liefste dat alles bij het oude blijft. Ze haalt nog wekelijks de boodschappen en ze neemt dan altijd iets extra`s mee. Ik weet niet of ik handel uit behoefte of uit liefde. Het enige wat ik weet is dat ik van haar hou en dat zij om mij geeft en me volledig vertrouwd! De ene kant wil ik cold turkey ik ben keihard (mishandeld in mijn jeugd en toen ik 9 jaar was mijn vader verloren) voor mezelf en aan de andere kant wil ik er voor haar zijn (geen liefde van beide ouders gehad!) en haar niet laten vallen! Handeld zij uit schuldgevoel uit angst uit waardering of uit liefde? Een heel verhaal Astrid begrijp je mijn dilemma? Ik wil de juiste keuzes maken ze zullen invloed hebben op de rest van mijn leven en het leven van mijn gezin.

Ja ik denk dat ik onbewust nog hoop op een nieuw begin, hoe stom het ook mag lijken. Daarom dat ik liever de hoop zachtjes laat uitsterven, pijnloos, wetende dat het ooit gedaan gaat zijn ipv de harde pijn. De mooie herinnering laat ik liever bestaan. Kwestie van zelfkennis. Ik weet dat ik bij een koud contact weer verdriet ga hebben en die mooie herinneringen kapot worden gemaakt. Dus jah, ik sluit me momenteel af tot deze herinneringen zijn uitgedoofd. Ik voel me gewoon niet in staat voor nieuwe relaties. Teveel gedoe voor me.
Ik ben nu toch al ongeveer twee maanden bezig met haar en ik heb zeer veel grveoelens voor haar en zij ook voor mij, maar ze zegt dat ze ergens twijfelt. Ik werd iets te opdringerig (dat geef ik toe). Na een maand bezig te zijn heb ik seks gehad met haar en toen wou ik echt een relatie met haar. Maar er is ook een andere boy waar ze ‘vroeger’ ook gevoelens voor had. Maar deze jonge zit in haar vriendegroep die ze bijna elke week ziet. Nadat ik zei dat ik het even niet meer zag zitten met haar want het duurde te lang en het leek dat ze me aan het lijntje hield stuurde ze me vier dagen later dat ze me erg mist… dus begonnen we toch terug een beetje te praten. Maar vier dagen daarna kuste ze en deed ze voorspel met die jonge waar ze vroeger gevoelens voor had. Ze heeft dit wel direct verteld aan mij en zei dat ze enorm spijt had en dat ze nu kon beslissen en dat ze zich beter hij mij voelt, dat ze me echt wilt… dusja ik eerst heel boos,maar ik veegeef het haar. Nu praten we terug met elkaar ( vijf dagen erna) maar zegt ze opeens dat ze minder wilt sturen met mij want ze vind het irritant. Ze heeft wel heel veel last van mood swing en kan de ene moment super lief zijn voor mij en de andere moment niet. Ze is vroeger ook bedrogen geweest door haar exen. Ze heeft dus volgens mij (B)(b)indingsangst, maar weet het ook niet of het met een grote B is of met een kleine b. Ze heeft me ook al explicite foto’s gestuurd (3 dagen geleden) en dat styyr je toch ook in vertrouwen volgens mij. Maar ik weet niet wat ik verkeerd doe want het lijkt alsof ze geen relatie wilt want ze wilt altijd wachten. Kunt ge me helpe? Alvast bedankt!
Mijn ex heeft het gisteren uitgemaakt hij zei al eerder dat hij nooit verliefd was maar dat dat niet uitmaakte, hier baalde ik al erg van omdat ik wel heel verliefd ben. Ik wil hem echt heel graag terug maar hij zegt dat hij wat miste en niet van de relatie kon genieten, betekend dit dat het echt kansloos is om hem ooit nog terug te krijgen? We hadden langer dan een jaar en wil hem echt niet kwijt hij is echt alles voor me, kan iemand me helpen? Reactie infoteur, 12-01-2016
Als jij echt je ware liefde voor deze 51 jarige man wilt tonen, zou ik niet het contact met hem verbreken. Je kan hem dit alleen maar tonen door met hem om te gaan. Een man heeft niet zoveel aan woorden maar meer aan daden. Zijn ex vrouw speelt natuurlijk een vies spelletje door op zijn emotionele en zorgzame kant te bespelen (zelfmoord). Maar op den duur komen ze toch weer in dezelfde neerwaartse spiraal terecht en kijk wie hem dan altijd gesteund heeft. Maria die hem geen problemen en gezeur brengt. En daarmee zeg ik niet dat je eindeloos op hem moet wachten. Maar je kent hem pas sinds februari, hoe groot is de stap voor deze man om het oude vertrouwde met zijn ex op te geven voor een een nieuwe relatie die hij pas net kent. Hou vol, laat hem zien en voelen dat je er voor hem bent. Samen die gestoorde ex van hem te baas kunt. (Contactverbod?)
We hadden een leuk en intiem contact. We zagen elkaar (naast het werk) 1 keer per week gewoon platonisch leuke dingen doen. 21 mei heb ik bij mijn ex laten doorschemeren dat ik haar nog steeds leuk vind. Hier kon ze niks mee. Prima klaar. Maar in plaats van afstand nemen, zocht mijn ex m.i. toenadering. Dit ging weken zo aan, we zochten elkaar weer ouderwets op met bijbehorende flirterij, arm en in arm lopen etc. Geen intieme toestanden of zoenpartijen, dat niet. Maar normaal was het ook niet.

Ik vertelde daardoor continu wat ik aan het doen ben en wat ik verander aan mijn leven. In de hoop haar te kunnen overtuigen tot gisteren. Ze had een date met een vriend van haar school. Zij is 19 en heel mooi.. Ik wist dit niet, daar zei ze niks over. Ik hoor van andere mensen die die de nieuwe vriend ook kende da hij wel zijn fouten heeft, maar ik kende die jongen niet. Ik zeg dit tegen mijn vriendin van waarom doe je dit? We zouden gisteren ook twee jaar samen geweest zijn. Ik stuur wat ik voor haar voel, dat dit gedrag heel verkeerd was. En ik zei tegen haar wat ik hoorde over de nieuwe vriend. En ineens met twee in de verdediging. Wij zijn vrienden en dat da kan maar dan ga je niet naar de cinema en drinken. Echt een date leek dit.

Hi Lana, met een herstart geef je hem wederom de gelegenheid je te kwetsen, niet doen dus. Hij moet goed voelen wat hij kwijt is: jou. Kwel hem dus gerust, want het wordt tijd dat de balans wordt teruggebracht. Denk je na verloop van tijd dat ie genoeg heeft 'geleden', bouw dan de vriendschap weer op en suggereer niets anders dan dat. Wil hij daar niets van weten en begint ie weer over 'liefdesverdriet' en dergelijke, dan weet je dat hij niet zoveel waarde hecht aan een stevige vriendschapsband. Fout dus. Lukt het hem en jou wel om straks weer contact te hebben zonder de druk van een relatie, dan zijn de kaarten al veel beter. Spreek gerust eerdaags af maar zeg niets over je intenties. Laat hem raden hoe je je voelt door zich in jou te verdiepen. Hij moet de aandacht dus eens intensief naar jou verleggen en je proberen te begrijpen, in plaats van te huilen en zichzelf de goot in te drinken. Het leven draait niet alleen om hem. Groetjes, A.

Kortom je ex terugwinnen is een realistisch plan, en wij helpen je daar graag bij. Snuffel gerust even rond op de website, en mocht je persoonlijke coaching op prijs stellen ook dan kun natuurlijk ook bij mij terecht. Je kunt zowel kiezen voor coaching per telefoon, Skype of email. Maar misschien is het verstandig om gewoon eerst eens even kennis te maken, zodat je weet hoe wij je kunnen helpen. Je kunt ook mailen naar [email protected]
het klinkt allemaal zo mooi, maar mijn ex heeft in ruim drie jaar tijd drie andere relaties gehad en zegt nu stapelverliefd te zijn en dat hun liefde onvoorwaardelijk is. Heeft hij ook tegen mij gezegd en geschreven wilde me nooit meer kwijt en ga zo maar door. Wel toen hij de tweede relatie had en die na een jaar overging zocht hij me weer op en heeft twee keer Sex met me gehad. Mijn liefde voor hem is erg sterk en kan hem niet loslaten is dag en nacht in me gedachten, maar veel geprobeerd hem terug te krijgen, maar zijn liefde voor mij is over en hij zegt een nieuwe start is absoluut uitgesloten wordt nooit meer wat het geweest is. Er zijn veel vrienden van ons die het niet kunnen geloven dat het over is. Wat kan ik doen zodat hij weer bij me terug komt terwijl hij blijft volharden geen gevoelens meer voor me te hebben.
Wraak is zoet. En zeker waar het jouw overspelige en bedriegende ex betreft. Al die tijd leefde jij in een waan. Je dacht dat jullie het goed hadden samen en je was je van geen kwaad bewust. En waarom zou je ook? Jij was volledig geïnvesteerd in jullie relatie en in je ex-partner. Je had het volste vertrouwen in hem/haar en was ervan overtuigd dat jullie relatie nog lang zou voortduren.

Mijn volledige naam is Michaëlis 19 jaar jong en ik heb een relatie breuk achter de rug. Ik weet het in ben nog zeer jong en heb een heel leven voor me.. uiteindelijk ben ik degene die het gedaan gemaakt heeft, de relatie duurde anderhalf jaar, achteraf gezien heb ik spijt dat ik het gedaan heb gemaakt en dat heb ik haar ook verteld en ze zegt dat ze me nu op deze moment niet terug wil. Ik heb zeer veel fouten gemaakt in mijn relatie met haar, ik was een verslaafde gamer en liet haar vaak staan om te gamen ik kon met haar zeer moeilijk over mijn emoties praten waardoor de communicatie tussen ons niet goed was vaak als er ruzie was liep ik weg omdat ik vond dat de ruzies die we maakten nutteloos waren, achteraf gezien was dat ook een zeer grote fout van mij om niet te luisteren want als er ruzie is is het teken dat ze haar ergens niet goed over voelt. Al dit besef heb ik wel maar is het te laat? Zou ik haar nog kunnen terug krijgen? Moet ik haar laten gaan en hopen dat ze een vriendje krijgt die haar kan geven wat ik haar niet kon geven zodat ik haar gelukkig kan zien? Moet ik contact met haar verbreken of juist niet? Wij zijn nu 2 maanden uiteen maar ik zit eronderdoor en het liefste van al wil ik haar terug in mijn armen, wat moet ik doen?
Mijn ex heeft 4 jaar geleden onze relatie van 4,5 jaar verbroken. De reden was dat ik zijn eerste relatie was en hij meer wilde ervaren en vrij wilde zijn net zoals zijn vrienden. Ik was er toen kapot van, heb hem van alles verweten en zelfs gesmeekt hem terug te komen. Ik heb nooit echt een afsluiting van hem gekregen, geen afscheid niks. Omdat ik niet wist hoe het verder moest heb ik maar het contact verbroken voor een half jaartje. Daarna het contact weer opgezocht via msn/hyves etc. en heb hem vergeven en we konden weer gewoon normaal met elkaar praten. Ik was hem namelijk al kwijt maar wilde hem niet helemaal uit mijn leven laten verdwijnen, dan maar als kennissen toch? Wel heeft hij meerdere malen in die tijd over msn aangeven nog steeds gevoelens voor mij te hebben, waar hij uiteindelijk niks mee deed. Dus ik dacht, laat maar zitten. Als je echt van iemand houd doe je er toch moeite voor? Ik weet dat hij in die tijd korte 'relaties' heeft gehad van een paar maanden, wat hij beëindigde en dus denk ik niet zo veel voor gesteld hebben gehad. Ook ik heb dit gehad, en een relatie van bijna een jaar wat uiteindelijk ook over ging omdat ik aan mijn ex bleef denken en me niet zo goed durfde te binden aan deze jongen. Tot een paar maanden geleden kreeg ik weer opeens te horen van mijn ex dat hij me graag terug zou willen omdat hij onze relatie maar niet kon vergeten. Ik had dit niet nog een keer verwacht en heb hier op gereageerd dat dat niet kon en dat ik zijn woorden niet geloofde. Ik was in die tijd met een ander aan het daten maar kon het niet uit mijn hoofd zetten. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en had hem gevraagd af te spreken. Dit hebben we gedaan, het was heel gezellig en het klikte nog steeds goed tussen ons. Ook haalde hij allerlei herinneringen op die ik zelf niet eens meer herinnerde. Verder is er niks gebeurd maar het heeft wel weer sterke gevoelens bij me opgeroepen. Dit is nu langer als een week geleden, maar heb ondertussen niks meer van hem gehoord. Ik word hier erg onzeker van en vraag me af of ik het niet beter hier bij kan laten en het beter kan vergeten voordat ik weer gekwetst word? Reactie infoteur, 10-07-2012

Op den duur voelde ik me niet meer goed in mijn vel waartoe ik toenadering zocht met een vriendin om te praten en dit via FB, deze gesprekken gingen over alles van a to z tot fantasieën, nu bepaalde dingen zeg je niet als je in relatie zit enz… maar van fysiek of andere woorden zoals bedrog of bedriegen is hier geen spraken. Op een dag confronteerde mijn vrouwtje mij hiermee en zei van je hebt me bedrogen. Ik viel uit de lucht en ik zei al lachen met wie of wat een kat? misschien geen correct antwoord maar wat moet ik zeggen wist niet over wat ze bezig was.
Het maakt niet uit hoe je het aanpakt. Ga in therapie, lees zelfhulpboeken, probeer dingen te zoeken waar je goed in bent; het maakt allemaal niet uit. Als jij maar aan je ex laat zien dat je iemand bent die nog steeds met opgeheven hoofd door het leven gaat, en geen zielig hoopje mens dat totaal kapot is van jullie relatiebreuk. Zelfmedelijden vindt niemand aantrekkelijk.
In de weken erna merkte ik dat er langzaam weer contact kwam. Dit contact weer steeds beter en vaker en toen bood ze aan om langs te komen. Hier werden de lakens gedeeld en alles wat daarbij hoort. Vanaf die dag gingen we steeds meer met elkaar om, ze kwam langs om te eten en om film te kijken bleef dan ook slapen en we hadden elke dag weer contact via sms en telefoon. We hadden ook fysiek contact en we maakten afspraken om leuke dingen buitenshuis te doen kortom het ging steeds meer weer richting een relatie. Toen die dinsdag had ik haar nog geholpen met dingen en vroeg ze mij nog om advies en zag ik haar nog kort. 2 dagen later vroeg ik haar hoe ze over ons dacht, dat ik haar echt leuk vond en of we op een lijn lagen.
3. Tijdens deze tijd moet je er van profiteren om terug een aantrekkelijk en gelukkig persoon te worden. Je moet een stap terug nemen en je leven opnieuw evalueren door veel positieve veranderingen in je leven te doen. Als je je ex ontmoet na de NO- contactperiode, wil je dat ze zich terug aangetrokken voelt voor jou. En de beste manier om dit te doen is om te beginnen met van het leven te genieten en een algemeen gelukkig persoon te worden. Neem dit punt niet lichtjes. Dit kan het verschil zijn tussen het terug winnen van je ex of voor altijd verliezen.
Ik weet niet goed hoe ik haar moet benaderen op dit moment. Aan de ene kant wil ik er zijn voor haar, omdat ze het nog steeds niet gemakkelijk heeft, maar aan de andere kant is het wel moeilijk, omdat ik nog steeds die hoop koester dat het terug goed komt. Ook de schrik dat ze iemand anders zal vinden, mij zal vergeten (of vergeten wat we hebben gehad) is wel heel erg aanwezig.
Hi Hoopvol, meerdere rebounds zijn mogelijk. Zoals je op zijn berichtjes reageerde is goed, maar wat je hem ook schrijft, doe het nooit meteen. Hij moet goed beseffen dat hij de laatste op jouw lijstje is. Dat hij geen enkele reactie gaf op je wereldreisplannen is natuurlijk waardeloos. Misschien was ie overdonderd! ;). Het vieren van de laatste terugbetaling zou een mooi voorstel van jouw kant zijn, maar het is tevens een test. Want hoe gaat hij daar straks op reageren? 1. Gewillig en onderdanig, 2. enthousiast en gretig, 3. mat en lauw, 4. boos en afkerig, of 5. bangelijk en vermijdend? Dit zijn zomaar wat mogelijkheden, maar bovenal staat dat jij de beste indruk achterlaat, gewoon door het voorstel alleen al. Doet hij het niet, dan rest hem spijt. Doet hij het wel, dan zal hij van heel goede huize moeten komen om jouw interesse op liefdesvlak weer op te roepen. Zo moet je het zien. Groetjes, A.
Ik had mijn ex ontmoet bij een concert op het concert vroeg hij me nummer en msn... Eigenlijk was het liefde op het eerste gezicht, ik keek hem recht in zijn ogen aan en meteen verliefd, 1 week later dacht ik telkens aan hem ookal kende ik hem niet zo goed. Hij had mijn nummer maar ik niet zijn nummer ik kreeg ook geen vriendenverzoek op msn.. Ongeveer 3 weken later kreeg ik een telefoontje van hem, eindelijk dacht ik.. Hij zij allemaal lieve dingen paar dagen later gingen we afspreken nu ik hem eenmaal kende was ik meer en meer verliefd op hem. Maar mijn vriendin vond het allemaal te snel gaan en vertrouwde hem niet. Het grootste fout van mijn was haar laten vallen en voor hem kiezen mensen 1 tip; NOOIT JE LOVE BOVEN JE ECHTE VRIENDEN DOEN, tenzij je love ook nog je beste vriend/in is... Maar ja dus na paar weken had ik een relatie met hem ongeveer een half jaar.. Todat we een hele erge ruzie hadden via msn, het ging helemaal nergens over, inees zij hij; ik maak het uit. En hij verwijderde mij van msn.. Vond het zo raar ik heb dagen weken zitten huilen ik haalde slechte cijfer op school en ik heb ook vandaar mijn eindexamen niet gehaald. Ik kon echt niet zonder hem... Me zus vertelde dat ik echt veder moes gaan met mijn leven maar ik hield echt van hem, en daarom is het zo moeilijk om hem te vergeten.. Ik kijk regelmatig op zijn hyves en facebook ik zie allemaal berichtjes recties van zijn nieuwe vriendin... Ik ben nog smoorverliefd op hem, daarom ben ik jaloers dat hun wat hebben... Ik heb al de tips gelezen op deze site maar die helpen bij mij niet... Iemand andere tips om je ex terug te winnen ?
Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?
Hi L.J., van de ene in de andere relatie stappen vergroot de kans dat de nieuwe liefde slechts een rebound is. Vooral omdat je aantoonbaar liefdesverdriet had. Geen wonder dus dat je ex zich de eerste tijd onzeker voelde, wat niet pleit voor een goede start. Het komt er nu op aan dat je haar wensen respecteert dus probeer tijdelijk uit haar leven weg te gaan. Aangenomen dat je het artikel gelezen hebt moet je een pauze inlassen die liefst minimaal enkele maanden duurt. Je kunt haar daarbij van te voren vertellen dat je dit van plan bent, zelfs haar mening daarover vragen, maar er dan wel bij zeggen dat je er alle vertrouwen in hebt dat het weer goedkomt. Met gemixte signalen kun je inderdaad niet veel, maar dit zegt in de regel wel dat er nog emotionele issues spelen en dat jullie dus helemaal niet klaar zijn met elkaar. Echte gevoelens zoals 'houden van' verdwijnen niet door een ruzie. Wel kan het worden beklad en besmeurd, maar zoals je wel weet vindt ware liefde altijd wel een weg. Je gaat nu de ultieme relatietest in, maar die is hard nodig om straks beter van start te gaan. Zonder oud zeer van een vorige relatie en de bijbehorende onzekerheid. Liefde moet niet steeds worden bevestigd met woorden. Merk je dat dat zo is en je haar vooral tijdens ruzies telkens moet overtuigen dat je van haar houdt en zij omgekeerd bij jou, dan moet je je grondig afvragen of er eigenlijk wel sprake is van de door jou zo begeerde liefde. Sterkte, A.
Toen ik jouw verhaal las, was het alsof ik in de spiegel keek. Mijn vriendin heeft het 2 maand geleden ook uitgemaakt en nog steeds heb ik momenten waar ik het echt moeilijk heb. Zij heeft het met mij ook uitgemaakt met dat verschil dat er tussen ons wel liefde was. Alleen zij vond dat onze levensswijze te verschillend was en had ze nog andere zorgen waaronder haar kids, maar dat was haar geldige reden om het via mobiel uit te maken. Het was ook een donderslag voor mij want ik had dit eerlijk nooit verwacht aangezien. Net zoals jij heb ik nooit een gesprek gehad en weigert ze nog steeds elke contact ( wetende dat wij nooit ruzie hebben gehad). Daarmee voel ik mij ontzettend machteloos en wisselen gevoelens van woede en verdriet elkaar af. En je wilt iets doen maar weet niet wat en vindt nergens gehoor. Frusterend alom!!
Zal hij spontaan gister uitgenodigd zijn en gaat hij 'als vrienden' op visite? Of ben ik zo voorgelogen? Dat laatste geloof ik gewoonweg niet. Ik heb ooit een lange relatie gehad met een pathologische leugenaar, maar deze laatste ex is dat niet, heeft die kenmerken niet. Ik weet het allemaal niet meer. De deur moet dicht. Zal ik zijn spullen vanavond terugbrengen? Hij zal wel verbaasd zijn als ik dat deed. Heb zin om hem te bellen en te zeggen dat ik weet van die verjaardag, kijken hoe hij reageert. Of er een 'verklaring' komt. Of ik sms hem vanavond als hij daar zit met de mededeling dat ik haar ook een leuk cadeau heb gegeven en dan zijn liefdesverklaring aan mij naar haar doormailen (dan ben ik hem zeker voor altijd kwijt, en als zij gewoon een vriendschappelijke relatie houden sta ik goed voor paal).
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.

Hierbij moet ik wel toevoegen dat ik haar ook een beetje heb toe geëigend. Als zij wat met haar vrienden wou doen dan stond ik daar niet echt helemaal achter, want ik wou gewoon alle tijd die ik had met haar doorbrengen. Haar beste maat is ook mijn beste maat, en daar wou ze een keer een film mee kijken, terwijl me dat niet echt aanstond. Ik heb spijt van de jaloezie die ik heb gehad, want ik snap nu eerlijk gezegd niet waarom dit allemaal zulke grote problemen waren. 1 ding kan ik wel zeggen, en dat is dat ik nog steeds zielsveel van haar houd. Heb eerder relaties gehad, en ben eerder ontzettend verliefd geweest, maar deze keer was het zo anders...
Ze heeft me altijd mijn gang laten gaan. Als ik ergens heen wilde zonder haar (met een vriend afspreken of wat dan ook), dan vond ze dat geen probleem. Ze heeft nooit wat van mij geeist en dat vind ik ook heel fijn. Wat ze meer van mij wilde is een knuffel, een kus een complimentje of bedankje dat ze lekker gekookt heeft. Gevoel van waardering en die heb ik haar niet gegeven omdat ik teveel met mezelf bezig was (qua gezondheid, werk en het anderen naar de zin te maken). Ik was mezelf gewoon niet…

Totdat ik een half jaar geleden wat problemen kreeg met m’n zoon en m’n ex. Die periode was ik niet een van de vrolijkste, maar daar heeft ze me enorm in gesteund. Achteraf bleek dat ze er wel erg veel moeite mee had, hoe ze daar mee om moest gaan en vertelde ze me dat ze me van een andere kant had gezien, ondanks dat ik er nooit ruzie met haar om heb gehad. Ze vertelde (mailde) me dat ze enorm aan het twijfelen was over van alles en nog wat en dat ze verder dan een jaar vooruit wilde kunnen kijken, maar dat ze dat op dat moment niet kon. We hebben toen besloten om het wat rustiger aan te doen (ik was nl. erg veel bij haar) maar nog geen dag erna vroeg ze of ik niet wilde komen eten (en slapen) en eigenlijk zijn we op dezelfde voet verder gegaan (zonder problemen).
Waarschijnlijk een domme zet en ze belde me boos op of ik haar alsjeblieft met rust wilde laten en dat ze mijn brief en mail niet meer leest. Werd hier ook weer boos om omdat ze gemene dingen zei over de telefoon en dat ze niet meer van me hield etc. Als dat echt zo is, tja heb ik pech. Hierop zei ik tegen haar dat ik haar zou loslaten en of ze mijn geld (niet zo veel trouwens) over wilde maken en mijn foto`s nog wilde geven. Die krijg ik wel zei ze.
Je loopt wat rond te struinen in de supermarkt, op zoek naar die ene overheerlijke reep chocolade, tot je plotseling je ex tegen het lijf loopt – letterlijk. Met grote ogen kijk je hem aan. Je voelt het bloed al naar je wangen lopen, en de zenuwen gieren door je lichaam. En wanneer hij je schouders vastpakt om ervoor te zorgen dat je niet omvalt, beginnen de vlinders in je buik weer te fladderen. Shit!
Ze heeft me altijd mijn gang laten gaan. Als ik ergens heen wilde zonder haar (met een vriend afspreken of wat dan ook), dan vond ze dat geen probleem. Ze heeft nooit wat van mij geeist en dat vind ik ook heel fijn. Wat ze meer van mij wilde is een knuffel, een kus een complimentje of bedankje dat ze lekker gekookt heeft. Gevoel van waardering en die heb ik haar niet gegeven omdat ik teveel met mezelf bezig was (qua gezondheid, werk en het anderen naar de zin te maken). Ik was mezelf gewoon niet…
Ik was nog niet eens in de buurt van huis en had al een smsje van haar; of ik veilig thuis was, dat ze zich zorgen maakte, dat ze het moeilijk vond om me zo verdrietig te zien, maar dat ze besefte dat zij er niets aan kon doen, dat ik een kanjer was en het beste verdiende. Ik stuurde terug ‘ben thuis’. Later in de week had ik nog een heel lief kaartje naar haar zoontje gestuurd (ik had immers van hem geen afscheid kunnen nemen), en daarop stuurde ze o.a. dat ze het met tranen in haar ogen had zitten lezen, waarop ik enkel reageerde met ‘graag gedaan!’. Ik was ondertussen 100% overtuigd van het feit dat ik haar terug wilde (en nog steeds) en bedacht me dat ik haar toch eerst vooral met rust moest laten. Ik hield het een week goed vol, enerzijds omdat ik wist dat ik haar met rust moest laten (zodat ze me kon missen), maar ook dat ik voor mezelf wist dat als ik haar niet terugkreeg het ook niet zou helpen als ik contact bleef houden.

Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.

Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op en dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes ze zegde me dat ze blei is hoe ik nu geworden ben super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen tot vrijdag 3 uur ging ze weg ik weet niet naar waar maar ze zegde me als ik thuis ben bel ik jouw maar het wert 6 uur 12 uur geen sms’je of niets ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte en andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar moet gerust laten. Dat heb ik dan gedaan maar ik liep wel verdrietig maar mijn schoon zus had haar en sms gestuur wat ik niet wist redelijk erg denk ik maar mijn ex stuurde zondag nacht 23.46uur en sms je wist toch gewoon vrienden. En dan donderdag verwijdert ze mijn Facebook maar niet geblokkeerd en al onze foto’s weg en iedereen van mijn familie ook verwijderd. Waar mijn andere schoon zus ook achter mijn rug en erge sms stuurde maar ik heb dan naar mijn ex en sms gestuurd dat ik me schaam en dat ik spijt heb van wat mijn schoonzuster gestuurd hebben en dat ik blei ben met haar nieuwe relatie. Maar nu maandag 1 week later stuurde ze mij en Facebook bericht kan ik achter mijn spullen komen. Ik heb ja gezecht dus komt ze nu vrijdag met haar nieuw lief om haar spullen.

Hi Richard, goed weer van je te horen. Dat je ex je feliciteerde betekent in elk geval dat ze je niet vergeten is. En meer dan dat. Ze vond dat ze iets moest doen, misschien omdat jij al die keren tevergeefs contact zocht, of omdat ze een verjaardag belangrijk genoeg vindt. Ik denk niet dat het is in de hoop dat jij zult bellen of schrijven, want dat heb je al meerdere malen gedaan en ze liet het gewoon links liggen. Laat het dus zo. Je hebt haar bedankt en de bal is nu aan haar. Over je nieuwe vriendin: Deze relatie is te snel na de vorige begonnen, dat geldt ook voor haar. Je krijgt dan onbewuste vergelijkingen, en zelfs bij jou de angst dat ze naar haar vorige vriend teruggaat. Het uitspreken van hoe goed jullie het met elkaar hebben en dat het officieel is, vind ik griezelig. Ik denk dat je een opvulling zoekt (rebound) voor de leegte die er bij jou is ontstaan. Dat zie je ook aan de snelle start, de pogingen om het vooral serieus te laten zijn, en het feit dat je er genoegen mee neemt dat ze nog van haar vorige vriend houdt. Nu hoef je echt niet in je eentje te gaan zitten kniezen, maar je hart zit bij je ex. De reden is dat de relatie niet afgebroken had moeten worden, het voelt 'onaf', en alles met de nieuwe vriendin is als het ware 'onecht'. Daarom ben je ook in verwarring. Ik denk dat je meer tijd voor jezelf moet nemen om de vorige relatie te boven te komen. Je bent er nog veel te veel mee bezig, en klaarblijkelijk kan je nieuwe vriendin het verleden niet doen verbleken. Zet niet in op serieus (waarom zou je), maar speel het voorzichtig. Pas als je denkt dat je de vorige relatie verwerkt hebt, kun je toekomstplannen maken met de nieuwe vriendin. Vooralsnog vind ik alles nogal surrogaat klinken, zelfs als je zegt hoe mooi en goed het wel niet is. Misschien wel juist daarom. Iets wat te mooi is om waar te zijn, is dat waarschijnlijk ook. De kans is groot dat ze straks naar haar ex rent, en jij naar de jouwe. Zolang je echter beseft dat ze slechts een 'in-between' is, is er niks aan de hand. Van de ene serieuze relatie naar de andere gaan lijkt mij vrijwel onmogelijk. Je hart zit in de regel maar bij eentje. En mocht zich een nieuwe serieuze relatie voordoen, dan duurt het jarenlang voordat het zo ver is. Groetjes, A. (p.s. ik ben ok, dank je).
het is al twee jaren een aan en uit relatie tussen mijn ex en ik. De eerste keer hadden we gewoon drie maanden ruzie, maar keerde hij terug omdat hij vond niet zonder mij te kunnen. De tweede keer deed hij opeens gek en spraken we twee maanden niet. Daarna kwam hij terug, maar heb ik hem ongeveer 5 maanden echt achter mij laten aanzitten omdat ik vond dat ik niet meer wilde. Toen ik hem een kans gaf vroeg ik nog aan hem als hij iemand anders had, maar hij zei dat het al over was tussen hen wat natuurlijk gelogen was. Toen ik erachter kwam was ik heel erg boos en ben met een heer uitgegaan waar ik wist dat hij mij kon zien. Hij zei daarna tegen mijn nicht dat hij zich niet meer druk maakte om mij omdat hij wist dat ik iemand anders had en hij ons samen had gezien. Sindsdien zet hij openlijk foto's van die dame op sociale sites. Ik ben gedurende de tijd na de tweede grote ruzie echt van hem gaan houden en weet echt geen raad meer op dit moment. Kan iemand mij een idee geven over wat ik kan doen en hoe ik hem terug kan krijgen?
×