Na een aantal maanden dat we hadden begon ze al over samenwonen waar ik nog niet aan toe was..Ik vond ook niet dat zij daar aan toe was omdat ze nog thuis woonde en net uit een relatie van 6 jaar kwam waarmee ze volgens mij al samenwoon plannen had. We zijn na ongeveer 1 jaar bij een appartement wezen kijken, ik twijfelde nog steeds of ik wel wou samenwonen maar ik wou best kijken ( misschien veranderde mijn mening).. Ik zat/ zit sowieso op een kamer waar ik niet op mn plek zat en ik had stiekem een aantal maanden eerder al gekeken naar een andere kamer. Stiekem omdat ik nou niet bepaald het gevoel had dat zij dat zou waarderen omdat ze zo met het samenwonen zat. Appartement was niks geworden.


Ik had 1 jaar met hem maar doordat ik loog en gemeen deed en met jongens ging praten heeft hij gezegt dat hij me zat is en hij vraagt vaak hoe is het met de jongens en als ik zeg heb ik niks snel mee te maken dan xegt die geloof je het zelf en hij praat ook heel droog tegen me en hij zei ook heb geen gevoelens meer en ik vertrouw je nietmeer 2 wekem gelede xei die mog dat hij nog om me gaf en van me hield en na een week vroeg ik of die tijd nodig had hijxei jaisgoed en gisteren zei hij ik wil niet na 4 dagen, en hijxei daarna heb al ie, amd ze is model ditdat en keeknop zn fb en er staat geen eva op en me nivhten zeggen hij maakt je jaloers hij wilt je nu alkeen maar terugpakken dus laat hem met rust maar ben bang dat hij evht wegblijft helpp!!!!! Gr rihane
Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.
Hi Hoopvol, tja, hij kan jou duidelijk niet uit zijn hoofd zetten. Of die ander een rebound is zal later duidelijk worden. Want de eerste vraag die bij zo'n uitnodiging opkomt is natuurlijk wat hij in vredesnaam denkt te bereiken. Daarom moet je zeer terughoudend zijn en liefst zeggen dat je agenda helaas al barstensvol is. Wil je die smoes niet, dan kun je ook de waarheid melden, dus dat je het gezien de omstandigheden bizar vindt om af te spreken. Hij heeft immers iemand anders, dus laat hij zich daar maar mee vermaken. Verder heeft hij ook nogal wat tegenstrijdigheden in de lucht gegooid, dus dat zal hij eerst moeten uitleggen. Kortom, kijk uit dat het misschien enkel een test is. Om te zien hoe gretig jij toehapt. Zet hem in de wachtkamer totdat jij ooit zo goed bent om hem daaruit te halen ;). Een man die jou wil moet voor jou door het vuur gaan, en niet enkel een sms'je sturen in de wetenschap dat je al klaar staat. Zie dat verschil goed in! Groetjes, A.
Maar misschien speelt er wel een andere reden. Misschien wil hij gewoon seks en geen relatie. De meeste mannen houden van Spielerei. Sommigen stoppen daar nooit mee en anderen moeten al extreem verliefd worden, willen ze daar vrijwillig een einde aan maken. Als je een man tegenkomt die in die fase zit, laat hem. Hij kan die fase beter afmaken, anders gaat hij in jullie relatie constant de "vrijgezel rol" aannemen. Als hij er niet klaar voor is, kan je niet veel doen, behalve weggaan. Tenzij je het natuurlijk ook gewoon, leuk vindt om een FWB (Friend With Benefit) te hebben.
Ten tweede zorg je er door te sporten voor dat je er beter uit gaat zien. Je hebt je tijdens je relatie misschien wat laten gaan, maar als je wilt dat je ex opnieuw verliefd op je wordt, dan zal je toch echt iets moeten doen om weer op te vallen. Spring dus op die hometrainer of ga naar de sportschool, en ga werken aan dat lichaam dat je altijd al had willen hebben.
Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
Vermoedelijk is je (ex) vrouw in de war, worstelt ze met tegenstrijdige gevoelens en weet ze niet hoe ze het op een rijtje kan krijgen. Vermoedelijk voelt ze zich ook schuldig tegenover jou, de kinderen, familie, etc. En ze is na die 10 jaar relatie en 5 jaar huwelijk toe aan een frisse wind. Menselijk! Die jongere man biedt haar vermoedelijk avontuur waar ze zo erg naar snakt.

Ik vraag mij werkelijk waar wel eens af waar jij je zo druk om maakt? Ik lees ten eerste nooit iets van jou verder en dus vraag ik mijn af waarom jij in hemelsnaam mijn verhalen leest als het je zo stoort? Ik ben hier maanden niet meer geweest en ja ik kom nog even mijn verhaal doen hoe het nu is. Zoals je misschien gelezen hebt gaat het met mij en dankzij Astrid haar stimulatie prima. Ja en de een verwerkt iets in een maand en een ander doet daar een jaar over, so what? Eindelijk na een heftige relatie met een Borderliner met een indentiteitsstoornis wat mij enorm veel energie (heeft) (ge)kost, voel ik mij beter en laat ik dat niet de grond in stampen door jouw kritiek. En ik weet niet of je de huisregels hebt gelezen maar een individu zwart maken is verboden. Reactie infoteur, 19-09-2012
De dag daarna hoorde ik hem niet meer, we hadden afgesproken maar hij kwam niet. Hij sms’te dat we naïef waren, dat we botsen en dat hij niet meer gelukkig was door allemaal kleine dingen die in zijn hoofd groot werden. Ineens werd ik overspoeld met al zijn negatieve gevoelens… Hij heeft dat allemaal opgekropt en is ineens ontploft. Natuurlijk… Ik heb hem toen 4 dagen met rust gelaten en we spraken af. Hij zei op voorhand al dat hij er geen zin in had, dat hij stress had en weer niets ging zeggen. En inderdaad. Hij was stil, en als hij al iets zei was hij negatief. Hij heeft me die avond gedumpt… Na 3 jaar van stille gevoelens en 1 jaar geluk.
Ongeveer 2maanden geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriendin na 3.5jaar omdat ik met me hoofd ergens anders mee bezig was. We hebben daarna nog samen afgesproken, hotel geboekt en zo. Ze vroeg me nog of ik haar laat zitten na het hotel. Ik heb er overnagedacht maar helaas met me stomme hoofd heb ik haar laten zitten. Ik heb hier echt heel veel spijt van. Nu zijn we een maand verder en is zij bezig met een andere jongen. Ze hebben al gezoend en spreken af en toe af. Toen ik hier achterkwam besefte ik dat ik de grootste fout van mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Ik heb haar een bericht gestuurd om te vragen hoe het zit tussen hun. Volgens haar hebben ze geen relatie en ze zijn niet bezig met elkaar. Ze zegt dat ze nog van me houdt maar ik zie er weinig tot niks van terug. Als ik haar een foto stuur van ons samen is haar reactie koud en lijkt het alsof de 3.5 jaar niks voor haar betekenen. Ik heb twee brieven geschreven voor haar, maar nog geen reactie op gekregen. Ik heb vandaag besloten om haar met rust te laten en ik hou mezelf ook steeds voor de gek. Ik wil haar zo graag terug en ik weet niet meer wat ik moet of kan doen om haar terug te krijgen. :(

Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.

Het is nu een paar dagen uit tussen mij en mijn ex, niet omdat we niet van elkaar houden, maar omdat hij vrijheid wil (uitgaan, op zichzelf wonen, vrienden gaan voor alles) en ik wil graag samenwonen en meer liefde en aandacht van hem. Dit begon steeds meer te botsen en we hebben met pijn in ons hart afscheid genomen. Hij heeft nu aangegeven dat hij voorlopig geen contact wil, en daar heb ik me bij neergelegd al is dat moeilijk. Voor mij is het zo raar dat dit een einde is terwijl we zo gek op elkaar zijn. Denken jullie dat er nog hoop is voor onze relatie om opnieuw te beginnen? Aan 1 kant denk ik dat hij nu van zn vrijheid gaat genieten maar er over een paar weken achter komt wat hij mist, maar aan de andere kant ben ik bang dat hij het wel goed vind zo. Ik hoor dat hij veel over me praat, heel benieuwd is hoe het met me gaat, en het zo vreselijk voor me vindt hoe verdrietig ik ben. Dit zijn wel goede tekenen toch?
Tot op heden nog niets vernomen van haar :(… Ik moet zeggen dat ik er de laatste tijd steeds meer moeite mee heb om in deze onzekerheid te leven waardoor ik zit te denken om haar te bellen en open kaart te spelen. Om haar te vertellen dat ik nog steeds aan haar denk en of het wederzijds is… misschien dat ik het dan los kan laten, want ik word zo moe van deze situatie…

Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Mijn ex heeft 3 weken onze relatie van 3, 5 jaar verbroken. Nou wil ik haar ontzettend graag terug omdat ik met haar een toekomst op wil bouwen. De reden dat zij het uit heeft gemaakt is dat haar gevoel voor mij weg is en niet meer verliefd is. Verder zijn er een aantal dingen geweest waar zij niet mee verder wil. Ik deelde mijn emoties bijna niet, ik was te dominant verder heb ik mijn vrienden soms voor haar gezet met bijv. vakanties. Op vakantie heb ik nagedacht en zijn deze dingen inmiddels in mij verandert. En dit wilde ik haar gaan laten zien. Maar toen ik terug kwam van vakantie was het te laat en heeft ze zelfs onze vakantie samen afgeblazen.

Hi Hoopvol, een enkele ex is ronduit arrogant en denkt dat er zo naar hem gesmacht wordt dat een oude vriendin ertoe gedreven is om hem zelfs 'anoniem' te gaan bellen, schrijven of wat dan ook. Je zult de eerste niet zijn en dat is dus tevens mijn verklaring. Of hij jou omgekeerd wel met anonieme berichten bestookt weet ik niet, maar dat zou best eens kunnen. Want waarom komt hij anders op dat rare idee!? Misschien wilde hij ook zeker weten dat jij het in elk geval NIET was, zodat hij zich kan richten op zijn andere contacten. En hoopt hij bijvoorbeeld dat het iemand anders was! Ga niet mee in zijn sms-gestalk want je moet je in geen geval verlagen tot het niveau waar hij zich klaarblijkelijk op begeeft. Groetjes, A.
Ik stond voor de deur van ons maar door haar gekochte huis en kon er niet meer in. Dit na een meningsverschil eerder op de avond dat de emmer deed overlopen volgens haar. Ik leerde haar in de herfst van 2008 kennen en was niet gelijk maar na een tijdje verliefd. Ze trof me op een slechte tijd: ik was net twintig wist niet wat ik moest gaan doen qua beroep, deed veel wiet roken en in de weekenden snuiven en naar feesten gaan. Ik was een emotioneel wrak en had had net dat jaar hulp gezocht bij de jeugd gezondheidszorg voor psycholoog.
Het is wel pas gekomen nadat ik zoiets ongelooflijks stom had gedaan zoals hem een boodschap in een fles verzenden met de post op donderdag ( net toen hij op vakantie hoorde te zijn 😀 ) … een flesje, met een papiertje erin, waarop ik geschreven had: I’m trying… Ik wilde het zo kort mogelijk houden, want om nog eens op te schrijven, wat ik allemaal probeerde zou nogal veel schrijfwerk worden.

Als je ex man of vriend geen oplossing ziet voor het probleem waar jij mee komt, dan vlucht hij liever weg. In dat geval ben je natuurlijk geneigd om te zeggen “hey, waarom loop je nu weg als het juist nodig is dat we praten?”, maar weet dat weglopen op dat moment niet inhoudt dat hij er niets aan wil doen. Hij voelt zich op dat moment gewoon machteloos en mannen kunnen zeer moeilijk omgaan met machteloosheid.
We nemen je privacy erg serieus. Je kunt ons volledige privacybeleid lezen door hierboven op de link te klikken. © 2018 Lifestyle Ventures. Alle rechten voorbehouden. Door inschrijving ga je akkoord met de disclaimer. Door je naam en e-mailadres in te vullen, ga je akkoord met het ontvangen van de gratis tips per e-mail. Je moet minimaal 16 jaar zijn voor de inschrijving. Als je contact zoekt kan je ons mailen op info@MannenBrein.nl

Hi Angel, deze situatie is erg moeilijk. Je moeder zit er kennelijk bovenop, waardoor je wordt gedwongen te kiezen voor je moeder of je vriendin. Je moet voor jezelf nagaan aan welke relatie je nu meer waarde hecht. Uiteraard hoef je het gescheld van je moeder niet te accepteren. Is de liefde tussen jou en je vriendin serieus, dan moet je onvoorwaardelijk voor je vriendin kiezen en je moeder uitleggen dat dit jouw keus is. Echter, gezien de onderliggende problemen (borderline, gescheiden met kind, isoleercel en herhaalde breuken) denk ik dat je er goed aan doet om eens te bedenken of je moeder's woorden - hoewel ze zich niet goed uit - een kern van waarheid hebben. Moeders hebben altijd het beste met hun dochter voor! Sterkte, A.
Soms komen we in een relatie zo dicht bij elkaar, dat de vlam een beetje gaat doven. De beste manier om het vuur weer op te laaien, is door te zorgen dat hij je gaat missen, en dat hij zich weer gaat herinneren waarom hij voor je is gevallen. Ook eindigen relaties soms eerder dan zou moeten. Je kunt je ex je laten missen en hem eraan herinneren hoe leuk de relatie ooit was. Creëer wat afstand, zorg voor goede communicatie en geef subtiele hints zodat je (ex-)vriend je gaat missen en zodat de passie weer oplaait.
Ik ben het eens met de fouten die je noemt. Je moet niet bij je ex gaan bedelen om hem of haar terug te krijgen, want daar bereik je niets mee. Je oplossingen, daar ben ik het alleen niet helemaal mee eens. Je ex jaloers maken heeft namelijk helemaal niet zo veel nut. Als jij veel met een ander persoon omgaat, en je ex vind jou niet meer leuk, dan denkt jouw ex alleen: "Oh, wat leuk voor X dat hij iemand anders gevonden heeft". Denk je dat je ex dan nog probeert voor jou te gaan? Ik dacht het niet!
Ik zou zo graag hulp willen die ervoor zou kunnen zorgen dat hij gewoon weer bij mij terug komt want het is zo vreemd, als ik bij hem ben, dan knuffelen we heel veel en hij streelt me de hele tijd en geeft lieve kusjes en het gaat niet eens altijd om het seks maar gewoon mijn gezelschap en hij voelt natuurlijk mijn diepe liefde voor hem, maar ik laat me niet kennen bij hem, altijd vrolijk en gezellig
Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?

Hi M., ja dit is momenteel erg zuur. Hij huppelde van de ene liefde in de andere, maar je moet het woord 'liefde' hierbij wel met een korrel zout nemen. Het lijkt meer om iets anders te gaan bij hem. De kick van het versieren en een dame in bed krijgen, zoiets. Vergeleken bij deze praktijken vond hij de relatie met jou natuurlijk al weer saai, alles was relatief gewoon geworden. Je had niet met hem moeten afspreken omdat het kwetsend bleek en dat was ook te verwachten. Een man die de relatie voor gezien houdt, kan niet anders dan overkomen als kil en afstandelijk. Echte antwoorden kreeg je niet, behalve een rijtje 'sorry's'. Jouw verhaal is het zoveelste schrijnende voorbeeld van een vrouw die teveel liefde, aandacht en moeite investeerde, versus een man die enkel wat lichaamsdelen achterna loopt… Laat je dit niet meer gebeuren, en weet dat je op een dag blij zult zijn dat hij uit jouw leven weg is! Sterkte, A.


Mannen kunnen niet zo snel als vrouwen emoties herkennen. Denk maar aan de stereotiepe echtgenoot die geen idee heeft waarom zijn vrouw opeens zo boos is. Het kan goed zijn dat hij het echt niet expres doet – waarschijnlijk heeft hij oprecht geen flauw benul waarom ze boos is, of heeft hij niet eens in de gaten dat ze kwaad is. Het limbisch system van vrouwen is verder ontwikkeld en daarom zijn vrouwen beter in het herkennen en interpreteren van emoties. Die vaardigheid kwam goed van pas in de oudheid, toen vrouwen verantwoordelijk waren voor het onderhouden van de sociale connecties. Mannen lopen ver achter op dit gebied. Ze zijn dus slechter in het identificeren en inschatten van emoties. [4]

Ze heeft me altijd mijn gang laten gaan. Als ik ergens heen wilde zonder haar (met een vriend afspreken of wat dan ook), dan vond ze dat geen probleem. Ze heeft nooit wat van mij geeist en dat vind ik ook heel fijn. Wat ze meer van mij wilde is een knuffel, een kus een complimentje of bedankje dat ze lekker gekookt heeft. Gevoel van waardering en die heb ik haar niet gegeven omdat ik teveel met mezelf bezig was (qua gezondheid, werk en het anderen naar de zin te maken). Ik was mezelf gewoon niet…
Je moet als vrouw nooit en te nimmer de tweede viool spelen, maar jij hebt daar wel een begin mee gemaakt. Want zolang je accepteert dat hij elders nog even verder 'shopt' in de hoop een nieuwe relatie te beginnen of ergens anders nog wat seks te vangen, zul JIJ nooit krijgen wat jij wilt. Je moet een man nooit terug zien te krijgen via het bed, om de eenvoudige reden dat het de snelste weg is om het aanvankelijke enthousiasme weer te doen temperen. Dit geldt natuurlijk niet voor alle mannen, en alle relaties, maar in dit geval vrees ik het ergste. Ik adviseer je hem voor zeer lange tijd uit je leven te bannen, in elk geval tot het moment dat hij zich niet langer meer openstelt voor 'scharrels'. Groetjes, A.

Wat ik hoor (en op het begin ook zag, maar nu al tijd niet gezien) is dat sinds ik het heb uitgemaakt hij nog maar half de man is wie hij ooit was. Hij is afgevallen, huilt erover en drinkt zichzelf de goot in. Hij zegt dat hij nu pas weet wat liefdesverdriet is (wat ik niet zo'n leuke opmerking vond, al was hij lief bedoeld - maar we waren tenslotte voor de tweede keer uit elkaar!).
En nu… hoop ik dus eigenlijk dat u mij zou kunnen helpen hiermee? Buiten dat ik het gewoonweg beu ben te horen dat je er niets aan kan veranderen, en dat ik ermee moet leren leven en dat ik binnen zoveel tijd wel weer iemand vindt en gelukkig wordt ( wat ik dus zweer dat niet gebeurd, voor mijn part ga ik lopen), wil ik echt gewoon dat mijn lief wel terugkomt. Ik bedoel… als je Twilight New Moon hebt gezien, stel je dan maar voor dat ik Bella in het kwadraat ben. Zo voel ik mij echt. Gisteren dacht ik dat ik in coma lag ( lijkt mij veel logischer) en dat ik in een nachtmerrie zit. Ofwel was het een mislukte aprilgrap. Ik ben normaal niet gelovig, nu ben ik al naar de kerk gegaan om 7 kaarsen te branden. Ik doe zeker 100 gebedjes per dag. Ik snap er gewoon geen zak van, en ik wil het eigenlijk ook niet. Ik ben gekwetst, soms heb ik woedeaanvallen, en andere momenten kan de wereld mij echt geen bal meer schelen. Ik weet zelfs mijn lachspieren niet meer zitten, en ik voel mij van binnen echt al klaar voor de psychiatrie of het kerkhof. Maakt mij niet meer uit. Volgens mij zit ik in een serieus diepe depressie ofzo. Maar het is gewoon… Ik wil echt mijn vriendje terug. En elke hulp of tip zou gewoonweg al welkom zijn. Ik weet inmiddels wel al dat ik geen serenade moet gaan brengen, want hij is blijkbaar geen Romeo en Jullia fan. Als het nodig is, duik ik wel onder de zonnebank en ga een hele lading make-up kopen en een nieuw garderobe of zo. Voor mijn part leer ik zelfs paaldansen.
En dan zijn er ook nog redenen als bindingsangst. Een reden die niets met jou of met de relatie te maken heeft. Hij wil gewoon geen relatie omwille van de angst. De ene dag ben je fantastisch en hebben jullie een geweldige date en ontzettend fijne seks en de volgende dag ziet hij het niet zitten, vindt hij je toch niet goed genoeg. Je snapt er niets van en dus schiet je ook niet op. Opgepast ook met mannen/vrouwen die bindingsangst net gebruiken om je aan het lijntje te houden en te profiteren van je klankbord, goodwill en seks omdat jij denkt dat je met tijd wel alles zal helen…

Hoe kan je de kans verkleinen om in deze onzin verstrikt te raken? Doe het rustig aan! Laat het jagen doorgaan. Als hij te snel gaat en je constant wilt zien, geef niet toe. Ook als het goed voelt. Houd voet bij stuk en houd afstand, door gewoon uit te gaan met je vriendinnen of door alleen te zijn. Laat je vriendinnen je tegenhouden als je teveel met hem bezig bent.
Hi Sven, moeilijk is dit. Het lijkt erop alsof ze een volwassener houding van je verwachtte dan je kon laten zien. Alsof zij ouder en wijzer is dan jij. Daarom denk ik dat ze al vaker met de gedachte moet hebben gespeeld om het uit te maken. Op het laatst ging je over haar grens, wat logisch is gezien het feit dat je haar - in volle drift - naar huis stuurde. Ze denkt niet dat je zult veranderen, althans, niet in de nabije toekomst. Daarom durft ze het niet meer aan, ondanks de leuke momenten. Zie je haar komend weekend, leg haar dan uit dat je hulp zoekt en van plan bent jezelf drastisch te verbeteren. Zeg erbij dat je in een later stadium nog eens contact opneemt, en vraag of ze dat op prijs stelt. Zo test je haar uit wat betreft haar plannen op de lange termijn. Wil ze geen contact meer, nu niet en later niet, dan zeg je dat je er alles aan wilt doen om haar boosheid weg te nemen. Voorlopig mag je jezelf gelukkig prijzen als ze na een aantal maanden bereid is je te woord te staan. Dat is vooralsnog het hoogst haalbare. Sterkte, A.
Op een gegeven moment belde hij dat hij wilde praten. Hij kwam even tussen al zijn drukke werkzaamheden door en vertelde dat er een knop in zijn hoofd om was gegaan en dat hij niks meer voor mij voelde omdat hij zo boos op mij was geworden door het drammen zoals hij het noemde. Dit alles met tranen in zijn ogen… Bij het weggaan vroeg ik of hij er nog eens over na wilde denken en dat ging hij doen… Hij had even tijd nodig.
Hoi Niels, zo herkenbaar, je verhaal lijkt heel veel op die van mij, en het doet pijn, en je hoopt dan op een goede afloop, gedachten van wat je samen gedaan hebt en de liefde en mooie momenten, je hoofd een warboel ja als dit en dat en als ze zo doet dan, ik zelf heb ook voor absolute rust gekozen voor beide wel goed denk ik, als er de rust dan weer is eens praten wellicht, lastig he allemaal, ik leef met je mee sterkte. groet
Maar nu begint hij pas echt rot tegen me te doen hij wil me plots alles af pakken Wagen waar ik zo gezegt nog een jaar mee mocht naar mijn werk te rijden , doet moeilijk omdat mijn dochter mee naar kantoor dreigt ze af te pakken .. gisteren deed em dan raar ik zag hem ook gluren naar me moest de wagen tanken stapte heel fier met een lach naar de bank automaat en iets later zei hij valérie maak het niet kapot door alles te eisen op de recht bank (waar ik eerder uit wanhoop mee dreigde) en ik vroeg waarom alles is toch kappot?! hij zei je weet wel wat ik bedoeld ik zei"neen snap het niet verklaar.. hij zei 'ik kan dat nu niet zeggen" maar vandaag deed hij heel rot tegen mij hij vernederde me zelf dat ik dom ben ben ik helemaal niet gewoon van hem hij vind me vroeger alles .... ik was de wereld voor hem
Hi Wijnand, met weinig informatie kan ik zelf ook weinig. Je vraagt waarom je ex nu zo gelukkig is, maar dat weet ik niet. In de meeste gevallen is het slechts een houding naar de buitenwereld toe. Laten zien dat ze jou niet nodig heeft. Daarnaast zal het haar helpen om zich ook geestelijk van je los te maken. In het artikel staat alles uitvoerig beschreven. Sterkte ermee, A.
Ik had er toch wel veel moeite mee en heb toen jou methode geprobeerd. En ook echt me contact verbroken. Ik weet niet meer precies hoe het gegaan is maar na een tijdje heeft hij inderdaad weer contact gezocht. We hebben nu weer een jaar contact. Een tijdje weer af en toe afgesproken en toen zijn er ook dingen gebeurd. We zijn gek op elkaar en houden veel van elkaar. Maar allebei nog druk met de studie en zelf nog alles op een rijtje aan het zetten vandaar dat we eigenlijk allebei liever geen relatie wouden. Maar wisten wel dat we dit niet beter niet konden doen dus weer afstand van elkaar genomen. Toch blijven we elkaar opzoeken. Nu nog weer veel contact gehad via whatsapp maar niet meer afgesproken. Waar het nu op neer komt. Hij wil eigenlijk met mij zijn. Hij ziet mij later als zijn vrouw en wil z’n leven met me delen. Maar is nog niet klaar om zich te binden want hij gaat als het doorgaat dit jaar voor 10 maand na australie om stage te lopen en z’n studie af te ronden. Veel dillema’s ik zelf twijfel, het liefst wil ik hem terug, maar ik weet dat ik het niet moet doen omdat ik zelf niet echt lekker in me vel zit. Als je niet happy met jezelf bent word je dat ook niet met een ander. Maar het is zo dubbel we hebben wel eens huilend aan de telefoon gezeten. Want het gevoel is sterk en we hebben beide het gevoel dat we niet te vervangen zijn voor elkaar. Nu hebben we besloten het grootste contact te verbreken maar dat we elkaar af en toe nog wel eens kunnen zien. Omdat we toch erg belangrijk voor elkaar zijn geworden. (we zijn 22 en 23) Als we voor elkaar bestemd zijn dan komt het ooit wel goed zo denken we soms wel. Maar ik begin me twijfels te krijgen. Vaak denk ik ook dat die me aan het lijntje houd maar aan de andere kant voelt het voor hem soms ook zo. Wat kan ik het beste doen. Het liefst wil ik hem niet helemaal kwijt, maar door contact te houden blijft het gevoel. Maar af en toe afspreken is misschien ook niet verstandig. Ik wil niet het gevoel hebben dat hij denkt dat die altijd weer na me terug kan, ik wil wel dat die beseft dat die me echt kwijt is.
Maar nu komt het. Hij heeft 3 maanden na het einde van onze relatie een nieuwe vriendin. Waarbij hij bij de eerste dag mij alweer seksueel getinte berichtjes stuurde en tot op de dag van vandaag nog steeds. We zijn inmiddels ook al met elkaar naar bed geweest terwijl hij een nieuwe vriendin heeft. Hij had daarna spijt, maar stuurde toch vlot weer berichtjes naar me.
Nu is het uit en is hij best braaf, hij laat af en toe nog weten wat hij doet. Hij zal nu wel meer dingen doen met zijn vrienden, maar hij is niet een playerig type. Hij zit nog liever voor de tv dan fuifmuziek te horen. Dus ik had nooit te klagen dat hij een player was. Nu willen we zondag afspreken en met elkaar vrijen. Ik weet niet of dit een goed idee is ? Ik verlang er zo naar om hem terug te zien en om hem vast te pakken, maar ik weet gewoon dat een relatie niet gaat lukken. En ik vind dat super spijtig. Ik weet niet wat hij wilt. Hij wilt vaak dat het terug goed is. Maar ik weet dat als het terug goed komt, dat alles terug zijn normale gang van zaken zou gaan. Want het uitpraten dat gaat gewoon niet met hem omdat hij altijd vindt dat er niks aan de hand is. En dan begin ik te twijfelen aan mezelf of ik niet dramatiseer, maar toch.... Ik wil niet terug dat vroegere leventje met hem. Want ik was echt ongelukkig op het einde en ik denk hij ook wel ergens, maar hij wou het niet uitmaken omdat hij niet durfde.
Mijn naam is sophy, ik wil getuigen over de grote spreukgieter genaamd Dr. Isikolo, mijn man en ik ben 5 jaar getrouwd nu we geen kind hebben en de dokter ons vertelde dat ik niet kan bevallen omdat mijn baarmoeder beschadigd door een verkeerd recept voor medicijnen dit maakte me zo bezorgd en mijn man was niet blij en daarom besloot hij te trouwen met een ander meisje en van me te scheiden ik was zo verdrietig dat ik mijn vriend erover vertelde dat ze me vertelde over een krachtige spreukgieter zij gaf me zijn e-mailadres goed, ik geloof er nooit zo veel in, maar ik besloot hem gewoon een keer te proberen en hij vertelde me dat het 24 uur zal duren om mijn man terug te halen en ik zal zwanger worden. Ik twijfelde hem de derde dag mijn man kwam terug naar mij en huilde toen hij zei dat hij de echtscheiding niet langer wilde 3 weken nadat de dokter had bevestigd dat ik zwanger was. hij kan je ook helpen contact op te nemen met
Diep van binnen verlang je enorm naar liefde en warmte, maar je houdt afstand omdat je bang bent dat de ander jou zal afwijzen. Dit is een beschermingsmechanisme dat vaak al in de vroege jeugd is ontstaan. Misschien voelde je je vroeger als kind afgewezen en kreeg je om wat voor reden dan ook niet de liefde en aandacht waar je toen zo’n behoefte aan had.
Hi Leo, goed zo :). Bindingsangst en verlatingsangst krijgt niemand 'zomaar', en alleen al het feit dat ze dit meldt betekent dat ze dat niet heeft. Want mensen met deze angsten erkennen dit niet, sterker nog, ze ontkennen het als je het zou benoemen. Neem het dus niet serieus, behalve dat je er rekening mee moet houden dat ze er mee wil aangeven dat ze om die reden dus geen relatie kan beginnen. Zo heeft ze een excuus in handen voor het geval dingen misgaan. Handig, slim, maar ook weer doorzichtig ;). Probeer haar vriendschappelijk te benaderen zonder iets terug te verwachten. De ene relatie voor de andere inruilen werkt nooit, dus pas daarvoor op. Groetjes, A.
Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try
een paar dagen geleden is mijn relatie verbroken. Vorig jaar september leerden we elkaar kennen. Ik liep toen nog wel met wat boosheid en verdriet rond van een vorige relatie. Ik werd echter op slag verliefd op haar en was dat in 1 klap vergeten. Na een paar weken kwam het echter toch weer terug. Dit heeft heel langs tussen ons in gestaan daarna. Zij is zich heel erg onzeker gaan voelen daardoor. Uiteindelijk was ik erover heen, maar zat het bij haar nog best diep. Een paar maand geleden kreeg ik het ontzettend druk met werk en had ik weinig tijd voor haar. Daarbij kregen we regelmatig ruzie over de kleinste dingen. Uiteindelijk besloten we 2 weken geleden een break in te lassen totdat ik het rustig had met werk en zij ook. Die week bleven we toch contact houden. Opeens had ik een moment dat ik het allemaal even niet meer trok. De situatie met haar, de drukte op het werk. Ik was echt een beetje overspannen. Dat ventileerde ik naar haar. Daar schrok zij heel erg van. Twee dagen later heeft ze wat met een ander gedaan… ZIj heeft zich daarna heel schuldig gevoeld. Wij hebben zelfs gevreeën daarna nog. Ik kon begrijpen wat ze gedaan had omdat ik haar best verwaarloosd had en veel verdriet gedaan met het feit dat ik nog liefdesverdriet had en dar veel te vaak over praatte. Daarna hebben we nog fijne gesprekken gehad over skype. (afstandsrelatie) We kregen toen toch weer een kleine ruzie. Dat is volledig uit de hand gelopen waarbij ze niks meer van me wilde weten. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat ik haar absoluut niet kwijt wil en veel van haar hou. Even verloor ik een avond de controle en probeerde haar stalkerig te bereiken. Ze werd alleen maar resoluter… Dat was afgelopen woensdag. Vrijdagavond heb ik besloten de stoute schoenen aan te trekken en naar haar toe te gaan. Dat liet ze toe. We hebben heel lang op een terras gepraat. Alles is daarbij uit gesproken. Ik wil haar echter nog wel gewoon terug. Niets liever. Echter geeft zij hele gemixte signalen. Aan de ene kant zegt ze dat haar gevoel weg is, dat het nooit meer goedkomt omdat er teveel gebeurd is en dat als bij haar iets uit is dan blijft dat zo en dat ik verder moet gaan met mijn leven. Aan de andere kant zegt ze dan later weer in hetzelfde gesprek van vrijdagavond dat we het nu op haar tempo gaan doen en dat ze misschien over een maand contact wil en wil kijken of we eerst vrienden kunnen zijn… Ik heb haar daarna met rust gelaten… Ik zie ook in dat de relatie nooit echt gelijkwaardig is geweest en dat zij zich heel erg ondergewaardeerd moet hebben gevoeld. Echter heeft het op geen enkel moment in mijn hoofd gespeeld dat ik haar kwijt wil. Ik wil echt oud met haar worden en dat wilde ze ook altijd met mij. Een paar dagen geleden, de dinsdag voor de break van woensdag, zij ze nog dat ze heel veel van me hield en nu is alles weg… Ik heb haar met rust gelaten sinds vrijdag. What to do…? Reactie infoteur, 02-07-2012
We wonen allebei weer noodgedwongen bij onze ouders omdat een eigen woning in ons eentje onbetaalbaar is. Ik mis haar elke dag. Ik jank (durf hier best voor uit te komen) elke week wel 1 of 2 keer om haar. Hoewel we een jaar verder zijn, zijn mijn gevoelens voor haar niet afgenomen en ben ik dus net zo verdrietig nog. Ik heb de tips uit het artikel wel proberen toe te passen. Ruimte geven, niet zielig doen, niet smeken om terug te komen. Ik probeer vooruit te kijken, maar het lukt niet. Iedereen zegt dat ik wel weer iemand tegenkom, maar ik wil geen ander. Ik wil mijn eigen vrouwtje weer. Ze was mijn eerste vriendinnetje toen ik 17 was, sommigen vinden de ware pas na meerdere relaties en anderen meteen bij de eerste. Voor mij is zij het nog steeds. Ik wil niet verder met een ander en moet er ook helemaal niet aan denken als zij met een of andere flapdrol verder gaat. (naar mijn weten heeft ze nog niemand gelukkig). Het contact loopt goed/normaal. We hebben onze hond die we delen en we spreken af en toe af dat ze de hond komt brengen. Want die mis ik ook. Daarnaast whatsappen we regelmatig en dit is soms best gezellig. Soms is ze ook erg kortaf. Zelf heeft ze ook veel aan haar hoofd en veel stress van werk,
Hij (35) was bang dat ik (23) hem "uiteindelijk toch wel zou inruilen voor een jonger exemplaar". Dat heeft meneer zelf bedacht, zonder mij ooit naar mijn gevoelens en intenties te vragen. Had hij dat wel gedaan, dan had hij geweten dat hij echt de enige voor mij is. En dat hij de eerste en enige is die ik zou kunnen zien als de vader van mijn kinderen. Tegen de tijd dat dit allemaal uitkwam en ik hem dat vertelde, was het al te laat en had hij zijn conclusie al getrokken. Misschien is het naief of koppig, maar het gaat er bij mij niet in dat hij niets (meer) voor mij voelde. Het lijkt eerder alsof hij handelde uit angst.
Wat zij anders kan doen is dat ze iets minder betweterig moet doen, maar dat zijn dingen die je van elkaar kunt accepteren want een relatie waar alles perfect is is geen leuke relatie. Ook zou ik graag vaker intiem met haar zijn (doordeweeks), maar als ik laat thuis ben of klaar ben de ict of beunklusjes dan ligt zij al op bed (vroege slaper). Dan zegt ze wel: Ik had best nog wel wat willen doen, maar je was zo laat dat ik maar ben gaan slapen… mijn fout dus! En dat doet mij ongelooflijk veel pijn. Het komt neer op meer rekening houden met haar en haar leren te waarderen voor de dingen die ze voor me doet. Ze zei ook wel eens: Als er dingen zijn waar je mee zit of waar je je ergert aan mij, geef dat aub aan…
Even een update. Ik ben verder mijn eigen pad gegaan. Geprobeerd nieuwe dingen te ontdekken. Tot nu toe heeft nog niemand mij betoverd, maar wel weer wat wijzer geworden. Een maand geleden zocht mijn ex nog even contact over bepaalde een issue. Toen even geappt en heb gesprek verder dood laten bloeden. Afgelopen weekend kreeg ik ook een app, ze was waar ik normaal was, maar had me niet gezien en eigenlijk wel gehoopt zodat we even konden praten en mensen konden zien dat we gewoon normaal tegen elkaar konden doen en niet elkaar ontwijken. Daarbij dat ze wel leuk vond me omgeving weer gezien te hebben en dat der ma me nog steeds mist. Ik had toen beetje kortaf gereageerd omdat ik die afstand nog wilde, en ben hier gister op teruggekomen want kon niet over mn hart verkrijgen. Ze vond het inderdaad beetje kortaf en hebben dit even uitgepraat. Verder zei ik dat het lastig is om te moeten horen dat ze met mijn omgeving daar zit, en ik haar nog geeneens had gesproken en de rest nu dus el. Mijn voorstel was om daarom keer bij te praten zodat we de kou beetje uit de lucht nemen en de volgende keren dat we elkaar zien niet zo raar zou zijn. Zij wilde dit graag, zodat we dan gewoon normaal met elkaar om kunnen gaan, ook als we elkaar zien. Daarbij wilden ze graag vertrouwd even bijpraten, gewoon hoe het nu met ons gaat en vertrouwd der verhaal kwijt kunnen. Ze mist het soms wel om met iemand te kunnen praten die haar begrijpt. Ze zegt nu veel met der ouders te praten over bepaalde dingen omdat ze nergens anders der verhalen echt kwijt kan. Ook zei ze dat ze natuurlijk ook nog wel om me geeft en graag wil weten hoe het met mij gaat. Ze vertelde gelijk wat dingen en ik merkte dat ze echt graag nog met me praat. Dit doet mij goed, want bij het begin kon ik niet geloven dat ik blijkbaar niks meer voor der betekende omdat ze me opzij had gezet.
Voor we op vakantie vertrokken heeft ze mij bedrogen, ze werd verliefd op een andere man. Ze ging zogezegd eten met collega's maar ze was bij een andere man terwijl ik op de kleinste zat te passen thuis. Ik ben erachter gekomen en heb haar ermee geconfronteerd. Ik wou niet mee op verlof en ze begon te wenen, dat ze mij geen pijn wou doen, dat ze niet weet of ze mij als man of vriend zag enz. Ik wou in begin niet mee maar na een discussie wouden we onszelf nog een kans geven. Op verlof ging het in begin goed, ze kreeg berichten van die andere waar ze op antwoordde en heb haar gezegd dat ze daar onmiddellijk mee moest stoppen. Heeft ze ook gedaan. Na een paar dagen is haar vader tegen mij uitgevlogen en hij heeft me bedreigd, we zijn vroeger uit vakantie teruggekomen. Er was een kleine afstand tussen haar vader en mij. Hij wou niets met ons ondernemen en ik voelde dat er iets scheelde. Hij vloog tegen mij uit en zei dat hij problemen had met zijn prostaat en het daarom was dat hij geen lange afstanden kon doen. Heb hem gezegd dat ik dat niet wist en als hij mij dat had gezegd, dat ik daar zeker rekening mee had gehouden. Mij stoorde het niet dat hij erbij was of niet. Vroeg nog of hij niet gelukkig was dat iemand voor zijn dochter en kleinkind wou zorgen en dat dat niet genoeg was. Enkel ja op geantwoord. Mijn ex zei dat het beter voor mij was om uit het huis te vertrekken. Bij aankomst in ben ik uit het huis vertrokken, wou natuurlijk geen problemen.
Hi Ineke, 'geen gevoelens meer' klinkt onwaarschijnlijk en laconiek, maar ook nog eens ijskoud als er bij wordt verteld dat dat al een half jaar zo is. Bepaalde omstandigheden kunnen de achterliggende reden van een breuk zijn, maar zoiets kan mensen ook juist binden. Ik heb de indruk dat de relatie een soort sta-in-de-weg voor je ex was, alsof het niet goed uit kwam. Daar komt zijn turbulente verleden natuurlijk nog eens bij. De gemakkelijkste uitweg is om dan maar alle schepen te verbranden, hoewel pijnlijk voor degene die emotioneel het meest heeft geinvesteerd. Jij dus. Als je ex verstandig is gaat hij eens op zelfonderzoek waarom al zijn relaties mislopen. Je zult net als zijn andere exen je weg wel vinden, maar dat duurt even. Sterkte, A.

Ik zie dat mijn reactie van vorige week niet geplaatst is, dus er is vast iets misgegaan. Maar wilde even melden dat ik vorige week een 'hoe gaat het' smsje heb gekregen, waarop ik koel en beleefd heb gereageerd. Vervolgens kreeg ik een dag later de vraag of we na zijn vakantie ergens wat zullen gaan drinken?… hoezo open dichte deuren ;-) Na lang twijfelen besloten het toch te gaan doen, geen idee wanneer nog… had dit zo snel verwacht eerlijk gezegd naar aanleiding van mijn vorige twee verhalen…

English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به


maar met alles is hij bang om geconfronteerd te worden met mij, ik heb zoon gevoel dat hij het nog niet verwerkt heeft, terwijl hij dit vanaf dag 1 zegt dat tie het al verwerkt heeft, en er allang klaar mee was. maar dan denk ik dan koop je een paar maanden daarvoor niet een huis met me. ben bang dat het samenwonen gekilt heeft daarvoor hadden we een fantastische relatie,

Ik zal dit even verder toelichten. Wij hebben elkaar via een dating site leren kennen al gauw gaf hij aan dat hij niet op zoek was naar een vaste relatie omdat hij sinds kort gescheiden was na een huwelijk van 12 jaar. Hij wilde wel iemand leuks ontmoeten en leuke dingen mee doen (uit eten, uitgaan etc…) Ik kon mij hierin vinden en zodoende zijn wij onze “relatie” van start gegaan. We hadden een hele leuke tijd en een gigantische klik (het voelde bovennatuurlijk, magisch gewoon)
De situatie is nog niet veel veranderd. We sturen wel iedere dag naar elkaar over de gewone dingen. Heb hem vorige week nog opgezocht omdat hij ziek was. Hij zei zelf hier deugd van te hebben, maar toch komt het er terug op neer dat hij momenteel echt geen relatie meer wilt. Ik weet waarom ik er niet over raak, ik wil het gewoon niet accepteren. Toen ik bij hem was dacht ik niet over de hele situatie, gewoon aan het moment zelf. Hij deed me ook weer lachen maar ja..
Ik wou snel even reageren, mijn verhaal staat hierboven en ik herken toch wat raakvlakken. Ook ik miste iets in mijn sexleven, ik werd erdoor gefrustreerd en kwam snel kwaad. Ik ben nu een jaar verder en het doet nog altijd heel veel pijn. Maar wat ik tot nu toe geleerd heb, is dat ik nood heb aan een diepe connectie en bevestiging door intimiteit. Is dat er niet dan wordt ik gefrustreerd. het nadeel is echter dat ik me enorm hecht aan een persoon door die zoektocht naar connectie, ook al kan die persoon me misschien niet geven wat ik nodig heb. Zelf nu moet ik me heel vaak overtuigen dat ik nooit gelukkig zou zijn met mijn ex, iets wat rationeel waar lijkt, maar emotioneel echt niet zo voelt. Mijn advies dat ik kan geven is: ga op zoek naar wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn. als je intimiteit je zuurstof voor jezelf is, dan heb je iemand nodig die ook daar connectie met je zoekt…
Ergens wil ik dat het goed met haar gaat want je wenst niemand een burnout en zeker niet degene waar je veel om geeft, maar als je zo makkelijk je leven weer oppakt ondanks een burnout vraag ik me dan af hoe diep de liefde heeft gezeten. Ik kocht deze week ook een ebook over hoe je je ex terug zou kunnen krijgen maar als snel bedacht ik me dat dit niet zo gaat werken. De ene dag voel ik me wel goed en denk ik “kom op focus je op jezelf, ga door met je eigen leven” en de andere dag ben ik verdrietig en raak ik in paniek door de gedachte dat het echt over is. Ergens weet ik dat dit gevoel van een gebroken hart over zal gaan maar nu ben ik toch bang dat dit heel lang zal duren en ik misschien nooit meer zo iemand zal vinden als mijn ex..
Hi X., volgens je ex voelde het alsof jullie 'goeie vrienden' waren, maar dat is de beste basis voor een langdurige relatie! Na vier jaar is de verliefdheidsfase echt wel over, dus het malle idee dat ze geen gevoelens meer voor je zou hebben is klets. Wie vier jaar intensief met elkaar omgaat geeft altijd in meer of mindere mate om elkaar. Kennelijk denkt dit meisje dat je je hele leven smoorverliefd moet zijn, want pas dan is het 'goed'. Daarnaast zeg je dat je zelf wat fouten hebt gemaakt, maar wat het ook is, daar hebben we het woordje 'vergeving' voor. In een goede relatie worden dingen uitgepraat en ga je gewoon weer verder. De onderliggende band is dan dusdanig sterk, dat de relatie heel wat deuken, barsten en scherven kan verdragen. Dat moet ook wel, want het moet een heel mensenleven mee ;). Daarom denk ik dat dit meisje nog veel te jong is geweest om zich in een relatie te storten. Net zo snel als iets begint, gaat het ook weer uit. Neem een veel langere pauze in acht, en schrijf haar daarna eens. Niet een eenvoudige 'hey' op msn, maar een eerlijke mail, vanuit je hart geschreven, waarbij je haar vriendschappelijk benadert en vraagt hoe het werkelijk met haar gaat. Sterkte, A.
Toen de vriend van je vriendin wegging had ze zich ingesteld op het feit dat ze elkaar 2 maanden niet zouden zien, vandaar dat de eerste maand niet zo moeilijk was, pas bij de tweede maand en doordat de dag dat hij terug zou komen steeds dichterbij kwam,werd het verlangen weer groter. Bij mij zou dit zo werken in ieder geval. Verder is het allemaal heel persoonlijk en zal je de een eerder missen dan de ander. En dan heb je er ook nog, die je kan missen als kiespijn :)
Je instincten zullen je vertellen dat als je gewoon akkoord gaat met alles wat je ex wil, ze zullen terugkomen. Je instincten zullen je vertellen dat je behoeften, je waarden, je verlangens, je doelen niks uitmaken. Je instincten zullen je ook vertellen dat het enige wat belangrijk is, is om je ex terug te krijgen. En daarvoor kun je alles opofferen.​

Hi Help Me, deze ex is er eentje om direct door te spoelen. Hij neemt zowel die andere vriendin als jou in de maling, en heeft er geen enkele moeite mee om je nog even te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet. Heb je het artikel wel gelezen vraag ik me af, want daar staat duidelijk in dat je je ex niet terugkrijgt via het bed. Voor jou een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, voor hem een leuk tussendoortje tot hij zijn nieuwe liefje weer aantreft. Vandaar dat je ook geen zinnig antwoord van hem kreeg. Bouw je eigenwaarde op en wijs deze ex voorgoed de deur. Je moet jezelf overtuigen dat je beter verdient. En eigenlijk is vrijwel iedereen beter ;). Groetjes, A.
Probeer je bewust te worden van je patronen en de dieperliggende oorzaak erachter. Wat doe jij als een ander te dichtbij komt? Wat is je automatische neiging, je afweermechanisme? Als je je daarvan bewust bent, ga je het herkennen wanneer het de kop op steekt. Dat is het moment waarop je kunt besluiten om niet mee te gaan met je automatische neiging, maar zelf de regie te pakken en juist voor ander gedrag te kiezen. Hoe spannend dat ook is.

Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
Hi B.J., je ex met woorden proberen te bewijzen dat je veranderd bent of wil veranderen is niet zo'n goed idee. Zij moet op een gegeven moment zelf inzien dat je van goede wil bent en jezelf kunt verbeteren. Maar gaat het daar wel om? In een relatie moet je jezelf kunnen zijn. Jij was dat. Zij was dat. Maar het boterde ergens toch niet zo best. Zij accepteert jou niet zoals je bent, eiste allerlei dingetjes van je omdat ze de volledige aandacht wilde. Dat is een beetje vrouw-eigen, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/55130-wat-vrouwen-willen.html
Ik heb ergens de stille hoop dat hij doordat hij dit nu voor het eerst heeft, beseft wat hij 'kapot' heeft gemaakt. Ik kreeg overigens zaterdag een berichtje van hem dat ie me vraag nog wou zien voordat hij wegging (het is vervroegd naar eind oktober) en dat hij nog steeds alles meende wat hij heeft gezegd (dat ie me terug wil en wil veranderen etc.). En dat ie het heel erg moeilijk heeft met de keuze die ik heb gemaakt…
Ik ben sedert een jaar gescheiden. De scheiding was zwaar en ik heb heel wat tijd nodig gehad om mezelf terug te vinden. Dat lukte de laatste maanden goed, ik begon weer plezier in het leven te krijgen. Zo leerde ik ook een man kennen. Hij heeft enkele maanden niet laten merken dat hij meer dan vriendschap wou, wist van mijn scheiding af en wachtte geduldig af. Ik had dit niet door en ik zag hem ook niet meer dan ‘een vriend’.
De meeste vrienden van ons zeggen dat ik verder moet, dat er niets aan te doen is en dat het gaat zoals het gaat. Wat moet je nou doen als er maar een wilde scheiden en de ander niet? Wie zijn geluk is belangrijker? De ongelukkige die wilde vertrekken of de ongelukkige die alleen achter blijft? Ik heb het gevoel dat ze de stekker er veel te snel heeft uitgetrokken. Sommige mensen gaan vreemd en krijgen een tweede kans, waarom ik niet? Ik laat haar nu zoveel mogelijk met rust. Af en toe een whatsapp. In de tussentijd probeer ik op mezelf te focussen. Lekker veel sporten, proberen te genieten en werken aan mezelf. Zelfverzekerder worden, stoerder, mannelijker ofzo. Ik hoop dat ooit met de tijd, ik haar weer tegen zal komen en er misschien weer een vonk overspringt bij haar. Is dit een domme gedachte? Ze heeft zelf duidelijk aangegeven er "klaar" mee te zijn. Ik vraag me echter af in hoeverre de scheiding is geweest vanwege ons, of omdat ze ook niet lekker met haarzelf ligt (dit hoor ik vaker van haar omgeving). Ik weet dus dat ik verder moet. Maar wil dit niet. Ik wil niet opgeven (had ik dat maar niet eerder gedaan he, zullen jullie wel denken). Ergens denk ik namelijk dat ze stiekem ook wel eens spijt heeft, maar te trots is om dit ooit toe te geven. Het is gewoon zo zonde allemaal. Reactie infoteur, 11-12-2012
Heb je nog wel eens contact met haar? Kijk of er iets verandert in jullie contact… Zo nodig spreek je over een maand nog een keer af, kijken wat er gebeurt. Blijft ze treuzelen en het niet weten: ga verder met je leven! En je mag de deur op een kiertje houden en dat communiceren. Maar blijf niet stil zitten en wachten. Waarschijnlijk is niet goed voor jouw eigenwaarde.
Hi Sven, moeilijk is dit. Het lijkt erop alsof ze een volwassener houding van je verwachtte dan je kon laten zien. Alsof zij ouder en wijzer is dan jij. Daarom denk ik dat ze al vaker met de gedachte moet hebben gespeeld om het uit te maken. Op het laatst ging je over haar grens, wat logisch is gezien het feit dat je haar - in volle drift - naar huis stuurde. Ze denkt niet dat je zult veranderen, althans, niet in de nabije toekomst. Daarom durft ze het niet meer aan, ondanks de leuke momenten. Zie je haar komend weekend, leg haar dan uit dat je hulp zoekt en van plan bent jezelf drastisch te verbeteren. Zeg erbij dat je in een later stadium nog eens contact opneemt, en vraag of ze dat op prijs stelt. Zo test je haar uit wat betreft haar plannen op de lange termijn. Wil ze geen contact meer, nu niet en later niet, dan zeg je dat je er alles aan wilt doen om haar boosheid weg te nemen. Voorlopig mag je jezelf gelukkig prijzen als ze na een aantal maanden bereid is je te woord te staan. Dat is vooralsnog het hoogst haalbare. Sterkte, A.

Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.

Mannen zijn stoer als het komt op het doodmaken van insecten, maar ze zijn eitjes als het komt op intimiteit en een serieuze relatie. Als hij niet klaar is om zich te binden zal hij zich op een rare manier gedragen, een manier waarop je je afvraagt wat er toch mis is met mannen. Sommige mannen stappen in en uit een relatie alsof ze door een draaideur gaan, omdat ze het gejaag en het gevoel van eigenwaarde niet willen verliezen als ze in contact komen met een nieuwe vrouw.
Mannen zijn meestal langzamer in het hechtingsproces, omdat ze heel voorzichtig zijn bij het leren kennen van een vrouw, voordat ze zich aan haar binden. Ze daten een tijdje voordat ze zich je vriend noemen, en ze zijn een tijdje je vriend voordat ze zich verloven. Vaak is dat moeilijk te accepteren voor vrouwen, maar we kunnen er ook een belangrijke les uit leren. Mannen willen er zeker van zijn dat zij op alle fronten bij hun partner passen (iets wat vrouwen ook zouden moeten zijn). Dit proces moet in hun eigen tempo gebeuren. Zet een man niet onder druk om een beslissing te maken voordat hij je echt kent; dat maakt hem alleen maar onzeker. Praat niet over trouwen, tenzij hij erover begint of als jullie ongeveer een jaar een relatie hebben.
Dag Niels, ik heb 3 maanden een hele intensieve relatie gehad en was ontzettend verliefd. Hij deed ook echt moeite voor mij. Omdat hij nog thuis woonde, af en toe de auto moest delen had ik daar wel moeite mee en heb dit ook uitgesproken. Hij was namelijk ieder weekend bij mij en kon niet in zijn omgeving zijn. Daarnaast deed hij in juni ook mee aan de ramadan en hij zei dag hij mij hierdoor weinig kon zien. Ook daar had ik moeite mee. Dit heb ik uitgesproken en ik heb ook op een kattige manier een afspraak afgezegd omdat ik geen zin had om te wachten tot hij eindelijk een keer tijd had tijdens de ramadan voor mij. Dit is allemaal verkeerd gevallen en hij heeft terecht onze relatie beëindigd. Een maand later heeft hij ook een ander. Ik wil hem terug omdat het alleen super goed voelde. Kan ik als het respect is aangetast bij een man en hij inmiddels een ander heeft nog een poging doen om hem terug te krijgen. Ik weet dat hij ook echt gek was op mij. De aantrekkingskracht was enorm. Maar mijn gedrag heeft hem weggeduwd. Ik heb overigens ook sorry gezegd maar dat is allemaal te laat. Ik krijg graag advies!
×