Ik ben verhuisd en we mailen en app-en nu veel. Ik zie dat hij kapot is en veel verdriet heeft. Maar ook dat hij zwelgt in zelfmedelijden en erg met zichzelf bezig is. Ik word dus emotioneel heen en weer geslingerd. Ik wil hem niet kwijt en ik heb het gevoel hij mij ook niet, maar van de andere kant voel ik me zo gekwetst nu en begrijp ik hem niet.
Hi Sonja, ik denk liever maar helemaal niets ;). Je ex is gecompliceerd, maar verhult dit juist door een ongecompliceerde houding aan te nemen. Het is waarschijnlijk je eigen opstelling geweest waardoor ze nu gretiger en aanhankelijker is geworden. Dit heb je dus goed gedaan. Het punt is nu dat je dit heel lang moet blijven volhouden. Dus geen enkele aanstalten tot wat zij een relatie zou kunnen noemen. De ontmoetingen moet je minimaal houden, en allerbelangrijkst is dat je haar de indruk blijft geven absoluut geen relatie meer te willen. Zo zal ze zich vrij voelen, en denken dat het 'lot' dan wel beslissend zal zijn. Veel mensen hebben dit nodig omdat ze eigenlijk niet durven kiezen. Mocht er toch meer tussen jullie ontstaan, dan kan ook jijzelf je verschuilen achter iets 'dat te groot is om te weerstaan'. Veel exen vinden dit juist een mooie gedachte, wat meteen het idee dat je stiekem pressie uitoefent in de kiem smoort. Groetjes, A.
Hoi Niels, zo herkenbaar, je verhaal lijkt heel veel op die van mij, en het doet pijn, en je hoopt dan op een goede afloop, gedachten van wat je samen gedaan hebt en de liefde en mooie momenten, je hoofd een warboel ja als dit en dat en als ze zo doet dan, ik zelf heb ook voor absolute rust gekozen voor beide wel goed denk ik, als er de rust dan weer is eens praten wellicht, lastig he allemaal, ik leef met je mee sterkte. groet
Dit beschrijft perfect hoe ik me voel. Ik kan wel nog naar muziek luisteren, maar begin steeds te huilen. Heb moeite met mijn tranen in te houden, overal. Ik heb geen afscheid gekregen, niets, werd zelfs een stalker genoemd hetgeen absoluut niet het geval is. Zeker niet zelfs, dat zou ik verafschuwen. Maar iemand gewoon laten vallen, zelfs de verdere vriendschap die door mijn ex-geliefde beloofd was, werd plots genegeerd. Dat doet pijn , te veel pijn. Ik zoek antwoorden en oplossingen maar die zijn er niet, ook na 6 maanden nu niet. Ik dacht het gaat beter gaan na een paar maanden, nu blijkt dat het enkel slechter gaat. Iedereen zegt dat je moet leuke dingen doen, je moet je gedachten verzetten, je moet je ex en de omgeving ervan mijden zodanig dat het geen extra pijn gaat doen. Maar inderdaad dat gaat ten eerste niet zomaar, ten tweede is dat verdomd moeilijk en onmenselijk op sommige momenten en ten derde het kan geen extra pijn doen, de pijn is al niet meer te harden. Je geeft jezelf altijd de fout, je denkt steeds zwart.

Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik dat allemaal niet hoeft te weten omdat ik dat desbetreffende vriendin niet ken. Maar wat ik niet begrijp is dat zij een relatie heeft en dat mijn ex haar vriend geen eens heeft ontmoet, ook beweerd hij dat zij alleen maar een goede vriendin is en dat ze geen sex met elkaar hebben, en ze weten van elkaar zeker dat ze geen relatie willen met elkaar, en daarom met een gerust hart samen met de kinderen (van haar en van mijn ex) op vakantie kunnen gaan, sorry maar dit gaat er bij mij niet in ze hebben degelijk een relatie al dan niet sexueel, vind jij het normaal dat ze samen op reis gaan ook al heeft zij een relatie, en mijn ex kent hem geen eens?
Ik wil heel graag oud worden met mijn vriend ik hou heel veel van hem Ik ben alleen bang heel vaak en daardoor soms niet enthousiast genoeg etc. Je zegt zelf in je artikel en vrouwen staan voor je in de rij …. Daar word je juist toch ook onzeker van als vrouw de hele tijd al die concurrentie. .? Een relatie is toch geen spelletje…? Ik word er moedeloos van. Ik dacht dat je als je van elkaar houd en elke gemoeds toestand van elkaar houd …? Of hoor je niet verder te kijken dan je neus lang Is ….?
(2) Als u financiële hulp nodig hebt, wordt u rijk binnen 3 dagen 2Herbal-zorg (3) Ziekte, Virus en Ziekte (4) Bindendheid en andere aan u grenzende kwesties met betrekking tot uw leven Neem vandaag u kan ook contact opnemen met Dr. Isikolo via zijn mobiele telefoon of hem toevoegen op whatsapp +2348133261196 hij is getest en vertrouwd, ik zal Dr. Isikolo voor altijd dankbaar zijn.
Nou om eerlijk te zijn en ik wil mezelf echt niet op een voetstuk plaatsten, ik zie haar gedrag niet terug naar anderen toe ;). Ik ken mijn ex natuurlijk goed en ik zie dat mijn lange 'afwezigheid' haar toch wat op beginnen te breken. Zoals het artikel ook aangeeft 'geef rust'. Ik sta nog steeds in de 'afstand modus' en ik merk gewoon dat hoe meer ik mijn afzonder/gereserveerd opstel, hoe minder 'vrolijk' mijn ex is… Waarom geeft ze mij bv uit de gein een schop onder mijn achterwerk, terwijl we maaaanden niet eens normaal met elkaar communiceerden? Lijkt bij mij op aandacht vragen. Waarom weer nieuwsgierig zijn en jaloers kijken als ik een ander aandacht geef? Ze zit ook constant met haar mobiel te klungelen om vervolgens hardop te zeggen dat ze even aan het smsen is en snel even naar mij kijkt of ik wel kijk…
Ik volg al een tijdje de website en ook het verhaal over jouw ex. Het laatste verhaal, over dat jullie samen wat leuks hebben gedaan en hoe dat verliep (zowel tijdens als na de 'date') kwam mij zo vreselijk bekend voor… mijn ex, toen ik hem ook nog zag, was tijdens 'dates' ook precies zo als die van jou, 'vol' van je, flirterig (soort van), helemaal enthousiast… en dan dag erna onwijs verslapen. Ik praatte dit soort gedrag altijd goed, mijn ex deed altijd zijn eigen ding, hoe hij het wilde en wanneer… inclusief slordig omgaan met afspraken (en zeg nou zelf; als je iemand vreselijk leuk vindt en voor iemand wil gaan, ga je niet slordig om met afspraken). Ik weet ook niet precies waarom ik reageer omdat ik jouw ex ook helemaal niet persoonlijk ken en het misschien helemaal niet kenmerkend voor hem is hoor, maar hoop gewoon niet dat het zo loopt als bij mij en mijn ex uiteindelijk. Bij mijn ex ging het zelfs zo ver dat ie op een dag doordeweeks 's nachts aanbelde en mij de liefde verklaarde (net nadat hij de week ervoor duidelijk NEE gezegd had) en mij helemaal terugwilde enzovoort, en 2 dagen erna smste "Sorry had ik nooit moeten doen en meende ik niet''. In ieder geval, mijn ex bleef altijd in de twijfelstand staan, hierdoor heb ik me laten meeslepen omdat ik geen nee tegen hem kon zeggen en heeft het een jaar geduurd totdat de bom barstte en ik hem nu ook eigenlijk nooit meer echt wil zien of spreken (door drama). Het werkt enorm om helemaal geen contact meer te hebben om over iemand heen te komen, maar ja mijn ex was dan ook echt een lul… dus maakt dat het uiteindelijk ''makkelijker''… maar ik heb het zelf ook laten gebeuren. Naja, zie dit berichtje meer als een soort iets wat voor mij bekend in de oren klinkt, en als dat soort gedrag vaker voorkomt in de toekomst (verslapen, vaag met afspraken etc) dat dat geen goed teken is. Succes en hoop dat het uiteindelijk allemaal voor jou goed verloopt! Groet, Anoniempje.
ik weet het nog steeds niet de ene keer reageerd hij meteen de andere keer niet, de ene keer doet hij kortaf de andere keer weer niet. En dan zecht hij tegen een vriendin dat hij iemand leuk vind en dan weer niet. Hij zegt wel vaak afspraakjes af omdat hij het druk heeft dit komt met name door school omdat hij op gymnasium zit. We zaten allebij in de musical en liep hij de hele tijd langs mij af en raakte mij daardoor aan maar ik weet niet wat dat dan wil zeggen. We hebben zelfs meer dan 2 uur geappt op een dag. Please tell me
Waarom ze steeds zo belangstellend is naar mijn prive blijf ik gewoon raadselachtig vinden. Dat ik het vraag ok, ik ben gewoon nieuwsgierig wat ze doet en met wie, puur omdat ik haar terug wil etc. Maar vanuit haar snap ik het niet. Mijn vrienden vragen nooit wat ik in mijn prive doe en visa versa. Alleen in tijd van nood houden we elkaar in de gaten.
Ik weet niet hoe lang geleden deze reactie is geplaatst maar ik wil zeggen dat ook ik in dezelfde situatie zit op dit moment. Ik ben die vrouw die in een rouwproces zat en na 2 jaar een relatie kreeg die heel (3 1/2 jaar lang) dramatisch is verlopen omdat ik er emotioneel nog niet aan toe was. Alles liep door elkaar heen zowel mijn liefde voor mijn nieuwe vriend als het verdriet en gemis van mijn overleden man. Daardoor heb ik mijn nieuwe vriend emotioneel ook uitgeput en raakte ik zelf ook in een 'relatie burn-out' zoals de relatie therapeut het noemde. We hebben elkaar veel onnodig verdriet en pijn aangedaan. Nu is het 6 weken 'uit' en wil ik mijn ex terug. Na een 2 uur durend 'geschreeuw' van mijn vriend hoorde ik hoe erg hij het heeft gevonden om steeds te horen hoe ik mijn overleden mijn ophemelde. Ik was geshockeerd. Achteraf gezien had ik beter kunnen weten maar de klad zit er al in. Toch hoop ik dat het weer goed komt. Ik ben zelf professionele hulpverleenster maar heb nu zelf hulp nodig. Daarom ben ik aan het programma begonnen je ex terug. Maar ondertussen sta ik op de wachtlijst van het GGNet voor rouwverwerking. Mijn man is dit jaar 24 december alweer 6 jaar geleden zelf uit het leven gestapt. Elk jaar tegen het einde van het jaar ga ik weer door die emoties van machteloosheid etc. Ik hoop dat het weer goed komt tussen jullie. Ik geloof dat het mogelijk is als je haar maar de tijd en de ruimte durft te geven.

Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Kreeg heel snel sms terug met antwoord. Liggen hier ook nog (kampeer) spullen. Kan voorlopig wel hier bijven hoor. Heb laatst op fb ook al Europe van Santana gezien en gereageerd.(beetje late reactie van mij, maar mooi) Dank je. Hoe is het bij jullie?X Ik heb toen terug gedaan: best goed, hoor. Ben boek (van jou) aan het lezen Waarom mannen niet luisteren… had ik veel eerder moeten doen.maar ja. Ik hoor van jou wel wanneer we vriendschappelijke afspraak kunnen maken.x
English: Make Him Miss You, Português: Fazer Ele Sentir Sua Falta, Español: hacer que él te extrañe, Italiano: Fargli Sentire la Tua Mancanza, Deutsch: Wie ich ihn dazu bekomme mich zu vermissen, Français: faire pour que vous lui manquiez, Русский: заставить его скучать по тебе, 中文: 让他想念你, Bahasa Indonesia: Membuat Dia Merindukan Anda, Čeština: Jak zařídit, aby vás postrádal, ไทย: ทำให้เขาคิดถึงคุณ, Tiếng Việt: Khiến chàng nhớ bạn, العربية: جعل الشاب يشتاق إليك, 日本語: 彼氏の気を引く, 한국어: 그가 당신을 그리워하게 만드는 방법, हिन्दी: उसे अपनी याद दिलाएँ
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.

Wat jij dient te doen is gewoon je eigen plan trekken. Wil je meteen de eerste avond met hem naar bed, doe dat dan. Wil je hem pas na een tijdje, doe dat dan. Zolang er maar wat te jagen blijft voor hem. Ik zei eerder dan een man liever fantastische seks heeft dan ‘vanille seks’ (middelmatige seks) bijvoorbeeld. Wat maakt het verschil? Jouw overgave! Dus maak het duidelijk dat jouw overgave verdient moet worden…

Hi P., is er eenmaal een echtscheiding, dan is de kans om je ex terug te krijgen gedaald tot vrijwel nul. Het komt wel vaak voor dat er spijt is na een scheiding, maar trots weerhoudt mensen ervan om dit toe te geven. Men houdt dan stellig vast aan het idee dat een echtscheiding het allerbeste is, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. Je bent met de verwerking van alles nog niet zo ver dat je haar ook geestelijk kan loslaten. En als je voelt dat de partner een fout heeft begaan, kun je levenslang met die gedachte worstelen. Probeer uit alle macht te begrijpen waarom ze die scheiding wil, en doe een poging het te rechtvaardigen. Misschien heeft ze wel groot gelijk?! ;) Sterkte, A.


Ik ben al anderhalf jaar vrijgezel nu en mis toch wel een beetje dat mannelijke aandacht. Ik dacht ik ga ook maar eens daten weer. Ik had een leuke jongen waarmee ik sprak op de app, op het moment dat ik vertelde dat ik een dochter heb blockeerde hij mij op de app. Ik voelde me aan de ene kant zeer beledigd, maar aan de andere kant blij dat ik het had verteld en ik er meteen achter was hoe hij erover dacht.
Hi Ineke, de 'het ligt allemaal aan mij' regel wordt gebruikt om er zo snel mogelijk vanaf te kunnen zijn. Je ziet het vooral bij bindingsangst, maar ook wel in situaties zoals jij nu beschrijft. Zoals hij tegen een relatie of partner aankijkt, zou het beter voor hem zijn als hij eens lange tijd alleen blijft. Want in een relatie verwacht je dat beide partners zich inzetten en tijd voor elkaar vrij maken. Hij lijkt dat allemaal niet te willen, dus blijft de vraag over wat hij in vredesnaam in een relatie doet. Zijn verleden is ronduit ellendig geweest, maar zijn huidige gedrag is zijn eigen keuze. Een kwestie van prioriteiten stellen, waarbij jij bij hem duidelijk geen prominente plaats inneemt. Grt van A.
Hi B.J, helaas is mijn beeld van het geheel onduidelijker. Je kon het iedereen naar de zin maken, behalve haar. Ze wilde waardering, maar dat wil iedereen. Helaas is dat in het hele leven maar een matige bedoening. Een compliment krijgen komt altijd veel te weinig voor, want op een gegeven moment worden dingen vanzelfsprekend. Je gaat al automatisch verwachten dat de ander dit of dat zal doen. Zonder morren, geruisloos. Jouw ex wilde knuffels, zoenen en bedankjes. Precies die dingen die je in het begin van de relatie waarschijnlijk wel gaf, maar waar later de klad in kwam. Overigens heeft ook zijzelf hier een aandeel in, vooral omdat ze het zo belangrijk vindt. Het briefje dat ze schreef vind ik vaag en nietszeggend. 'Het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer' is iets waar je niets mee kunt, omdat het niet concreet is. De volgende regel: 'geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij B niet op tijd binnen gekomen', maakt de onhelderheid nog troebeler. En de laatste zin '… en ik voor mezelf moest kiezen', klinkt alsof de relatie meer jouw zaak is, en ze in jou gewoon niet meer wil investeren. Een gebrek aan waardering kan heel erg aan iemand vreten, maar ik kan niet geloven dat dit alleen de reden is van jullie breuk. Waardering is in de meeste gevallen onderhuids. Je voelt of je gewaardeerd wordt of niet. Met daadwerkelijke woorden om dat te bewijzen heeft dat niet te maken. Sterkte hoor, A.
Ik krijg de indruk dat er meer speelt behalve onze relatie, en dat zij een schild op zet door dit niet in mijn gezicht te zeggen. Ze is gewoon ten einde raad en heeft het gevoel dat ik er niet ben als ze mij nodig heeft. Ik heb haar na de breuk volledig genegeerd voor een week, geen tegenbericht. Ze is erg gesloten, al de gehele relatie, wat het moeilijk maakt om ook maar enige hoogte van haar te krijgen. Vooral omdat ze dingen niet in mijn gezicht zegt. Ik heb zelf de indruk dat ze haar hoofd in het zand steekt, en het zelf niet meer weet. Begin van dit jaar geeft ze nog aan aan haar relatie te willen werken, en vervolgens na 1 conflict al weer de handdoek in de ring. Volgens mij is ze erg onzeker en maakt ze het uit omdat ze denkt niet belangrijk voor mij te zijn. Want ze geeft aan dat ik haar in de steek laat.
Een week later besloot ze dat het beter was om de relatie te verbreken omdat ze me niet aan een lijntje wilde houden want zij wist niet hoelang dit allemaal zou duren en of ze uberhaupt haar gevoel voor mij weer terug zou krijgen. Ik was er kapot van. Het was zo plotseling en zo snel ineens over. Geen moment heb ik er voor kunnen vechten. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee mede doordat ik niet kan begrijpen dat zo’n goede relatie van de een op de andere dag over is. Ze heeft ook gezegd dat ze niet van me kan vragen dat ik het begrijp omdat ze het zelf ook niet begrijpt.

De karakter en mentaliteit van de persoon speelt ook een rol. Sommigen kunnen dingen niet inzien en zijn gauw geneigd de ander negatief te beoordelen, terwijl de ene het anders bedoeld. Zo ontstaat er ruzie door geen goede verstandhouding te hebben metelkaar, wat vaak een probleem is. De ene verlangt genegenheid en vraagt erom, maar de ander ziet het juist als zwakte en dwingen. En dat is verkeerd in een relatie. Er is dan in feite geen sparake van liefde, slechts oppervlakkige verbintenis.

Alles ging voor een jaar erg goed. We gingen voor de eerste keer samen op reis naar Zweden, en hadden een leuke zorgeloze tijd. Maar plots maakte hij het uit. Hij had opnieuw de twijfels van een jaar terug: Was hij wel klaar voor zo'n serieuze relatie? Hij voorspelde al meteen dat door uit elkaar te gaan, hij me ging beginnen missen en beseffen dat hij niet zonder me kan. En hoopte dat dit zijn twijfels voor altijd zou doen verdwijnen. Dus voor hem leek dit ideaal: Eens enkele maanden genieten van het vrijgezellenleven, om dan weer sterker dan ooit verder te gaan met onze relatie. Toen hij na drie weken nog steeds achter dit idee stond stelde ik voor om elkaar enkele maanden niet meer te zien (want hij vroeg constant om 'als vrienden' af te spreken). Hij was hier erg door geschrokken en zei me dat hij dit niet wilde. Ook al twijfelt hij over alles, over één ding was hij zeker: dat hij me niet kwijt wilt en met mij een toekomst ziet. Hij vroeg nog twee weken om er zeker van te zijn dat hij me niet puur terug wilde uit 'gemis'. Perfect na twee weken nam hij contact op en zei hij dat hij absoluut zeker was dat hij me terug wou.

Nu wil hij geen contact meer, leest sms'jes en mails van mij niet, beantwoord niks, en had mijn laatste spullen in de schuur gezet. Afgelopen dinsdag heeft hij wel nog afscheid s'avonds laat genomen toen ik al vertrokken was. Ik heb alle fouten gemaakt en hem nog geen seconde met rust gelaten. Zijn laatste reactie was, al wordt het niks met ex tussen ons in elk geval nooit meer. Dat is mij nu wel duidelijk. Met zijn ex heb ik in een boze bui afgelopen dinsdag ook contact gehad. Zij zegt hij komt wel bij je terug tegen mij heeft hij dit ook zo vaak gezegd… Komt hij terug? De overige keren had hij nu allang weer contact opgenomen! Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 29-08-2012
Als je naar je hart luistert, is alles wat je hoort dat je van je ex houdt en je wilt ze terug. Probeer in plaats daarvan met je gedachten te denken. Wees logisch. Analyseer de voor- en nadelen van uw relatie. Analyseer de voor- en nadelen van uw ex. Ontleed wat uw doelen in het leven zijn en of een relatie met uw ex al dan niet overeenkomt met die doelen.

2 weken later zijn we op reis gegaan voor een kleine maand, waar we discussies kregen over hetzelfde feit. Ik voelde me heel erg onzeker, hij zei ook nooit meer dat hij me graag zag en hij klapte steeds meer toe door mijn vragen. Ik wou gewoon uit die cirkel geraken, maar hij nam emotioneel afstand van mij.. 5 dagen voor we terugkeerden naar huis hebben we gezegd dat we onze problemen op reis zouden laten. Maar eenmaal thuis zag hij het weer niet meer zitten… Ik heb uren op hem ingepraat, dat onze reis echt wel super was, maar hij zag enkel het negatieve. Uiteindelijk gingen we ermee akkoord om alles achter ons te laten… maar 30 minuten later, toen we elk een trein namen naar huis, zag ik dat dat niet het geval was voor hem. Het had wat tijd nodig zei hij.
Hier even een vervolg op mijn verhaal van 22-10-2012 14:06. Er is inmiddels erg veel gebeurd. Ik zal het even in het kort vertellen. Na je laatste reactie heb ik het inderdaad wat meer op vriendschap gegooid, en we hebben besloten te genieten en niet te veel na te denken of het wel kan. Geen moeilijke gesprekken meer. Vorige week zaterdag ben ik naar haar toe gegaan. Gewoon om een gezellig avondje te hebben. En het was gezellig. We hebben tegen mekaar aan op de bank gelegen en veel met elkaar geknuffeld. Op een gegeven moment kreeg ze enorme buikpijn. Het ging maar niet over en ik drong erop aan dat we naar het ziekenhuis gingen. Om een langer verhaal kort te maken. Ze had een inwendige bloeding en ben de hele nacht bij haar geweest. Ben geen seconde van haar zijde geweken. Ze heeft tot dinsdag in het ziekenhuis gelegen. Zondagmorgen kwamen de ouders naar het ziekenhuis en ik maakte voor de eerste keer kennis met hun. Erg aparte manier van kennis maken. Ik raakte in gesprek met hun in een wachtkamertje en vertelde hun dat ik hun dochter niet zomaar op kon geven. Ik kreeg een schouderklopje van moeders. Vreemde maar speciale ervaring. Maandagavond vroeg ze me of ik naar haar toe wilde komen. Heb de hele avond bij haar gezeten. Ze zei me dat ze het heel fijn vond dat ik bij haar was geweest, en dat het misschien wel anders af had kunnen lopen als ik er niet was geweest. Het heeft heel veel met haar gedaan gaf ze aan. Ze zei me op een gegeven moment “mekaar loslaten gaat niet zo goed he” ik zei, nee niet echt, maar daar gaan we het nu niet over hebben. Dinsdag heb ik haar niet gezien, maar hebben wel de hele dag contact gehad. Woensdag mocht ze naar huis. En omdat ze twee kindjes heeft en het zwaar is om er dan voor te zorgen kon ze bij haar ouders blijven. Woensdagavond stuurde ze me een bericht of ik daar heen wilde komen, ze wilde me graag zien. Ik ben naar haar toe gegaan en heb met haar op de bank gezeten. Haar ouders zaten er bij en hebben gezellig zitten babbelen. Ze pakte mijn hand vast en heeft mij de hele vast zitten houden. Alsof het allemaal heel normaal was, zelfs met haar ouders d`r bij. Toen ik naar huis ging liep ze mee naar de deur en we hebben mekaar een half uur vast gehouden. Ze vroeg me wanneer ze me weer ging zien. Ik zei haar dat ze maar even rustig aan moest doen en dat ze me maar moest laten weten als ze me wilde zien. Donderdag heb ik haar wederom niet gezien, wel weer de hele dag contact gehad. Vrijdag ging ik op stap met een collega bij haar in de stad. Ze was nu inmiddels weer in haar eigen huis. Ze vroeg me of ik zin had om even langs te komen voordat ik naar mijn collega zou gaan. Dit leek me gezellig. Ik kwam daar en de kindjes waren nog wakker. Ook de ouders waren nog bij haar op bezoek. Weer heeft ze me de hele tijd vast zitten houden. Nu ook waar de kinderen bij waren. In mijn ogen was ze dus een beetje gedraait, zo leek. Ze vroeg of ik zaterdag avond bij haar wilde komen. Gewoon even niks, lekker op de bank zitten samen. Dat vond ik uiteraard goed en een fijn idee. Ik kwam daar rond half negen en de kinderen waren nog wakker. We hebben fijn met z`n vieren op de bank een film zitten kijken. Op een gegeven moment waren de kinderen naar bed en zei ze me dat ze dit wel erg lastig vond zo. Ze vertelde me dat ze het een heerlijk idee vond om samen met de kids leuke dingen te doen en dat ze zich heerlijk vrolijk veilig en gelukkig voelde als ik bij haar was. Maar ze weet niet of dat gevoel genoeg is. Mijn fout in deze was om dit gesprek niet om te draaien in een vrolijke tint. Ik ben er in mee gegaan. Ik probeer het allemaal te begrijpen. Ze moest huilen. Ze wil dat ik gelukkig zou worden. Het makkelijkste zou zijn als ik iemand tegen zou komen waar ik stapel verliefd op zou worden. Ze vertelde me dat ze geen relatie kan hebben omdat ze niet weet of haar gevoel genoeg is. Ze wil me ook niet aan het lijntje houden, maar wat ze helemaal niet wil is afscheid nemen en mekaar helemaal loslaten. Wat zit hier tussenin? En wat moet ik hiervan denken? Ik voel gewoon hoe ze met me om gaat. Hoe ze me aankijkt, hoe ze me vast houdt, wat ze tegen me zegt. Dit alles staat haaks op iets wat voor mij onverklaarbaar is. Is het een blokkade, en hoe kan ik hiermee omgaan? Moet ik haar loslaten? We hadden voordat ze in het ziekenhuis kwam wel eens gezegd “we houden contact”. Afgelopen zaterdag middag viel er een kaartje in de brievenbus met de woorden dat ze het wel heel fijn vond dat ik er een week geleden voor haar was. En dat ze niet kon omschrijven wat het met haar heeft gedaan. Ook schreef ze “het we houden contact, heeft nu iets andere vormen aangenomen” Gisteravond ben ik dus zoals gezegd niet bepaald fijn bij haar weggegaan. Toen ik bij de deur stond vroeg ik haar ietwat licht gepikeerd wat ze nu eigenlijk wilde, of ik haar moest loslaten. Misschien ook weer niet helemaal slim van mij om dat te vragen, maar de situatie liep zo. Ze vertelde me dat ze daar nu geen antwoord op had. Ze heeft de hele avond veel moeten huilen. Ze zei zelf dat ze het heel moeilijk vond om over haar gevoel te praten. Ik wil zo graag duidelijk weten wat ze nu eigenlijk wil. En waarschijnlijk moet ik gewoon geduld hebben, en jouw advies eens wat meer opvolgen. Maar dit is in sommige gevallen zo moeilijk. Met name omdat ze zelf aan geeft dat ze het lastig vind. Wat moet ik in vredesnaam doen na deze ontwikkelingen. Ik ben bijna het spoor bijster. Maar wil hoe dan ook niet opgeven, mede doordat het voor mij niet duidelijk is dat ze geen gevoel voor me heeft. Als dat nu het geval zou zijn, was het natuurlijk duidelijk en ging ik er verder ook niet meer op in. Beste A, ik hoop echt dat je me kan helpen. Ik weet het namelijk niet meer.
Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.

Ik ben Marcel. 17 jaar oud. Ik heb een relatie van bijna een jaar en voor die tijd gingen we met elkaar om als beste vrienden. We hebben samen heel veel meegemaakt en gedeeld, altijd waren we er voor elkaar en we waren behalve vriend en vriendin ook beste maatjes. Afgelopen vrijdag (02-10) heeft mijn vriendin het met me uitgemaakt. Ik kreeg de reden mee dat ze niet meer gelukkig werd van onze relatie. Ze was heel verdrietig en zei dat ze beslist beste maatjes met me wou blijven, zoals tijdens en voor onze relatie. We hadden wel eens ruzie en meningsverschillen, maar nooit zo erg dat het onze relatie zou aantasten. Tenminste zo bekeek ik het. Het kwam dan voor mij als een totale verassing. Ik ben er echt kapot van en wil haar heel graag terug. Ze wil nu een tijdje geen contact met me om het allebei te kunnen verwerken maar toch hebben we al een paar keer contact gehad. Ik wil gewoon het heel graag nog proberen, omdat ze me nooit verteld heeft te twijfelen aan onze relatie. Integendeel, ze vond dat het juist heel goed ging zei ze. Ik heb intussen al heel veel dingen gedaan uit emotie waar ik spijt van heb. Heb gedreigd met dingen dat het toch niet goed zou komen, en eindeloos doorgezeurd voor die ene kans. Nu ga ik haar het weekend zien. Maar ik wil haar zo graag terug. Ze is een type die niet snel iets terugdraait, omdat ze nu denkt dat het hoge woord er uit is, als ze nu misschien toch door zou willen zou ze het me niet zeggen omdat ze bang is dat we elkaar dan opnieuw pijn doen als het weer niet lukt. Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 08-11-2012

Hierop reageerde ze ze gaf me gelijk over dat negeren en vertelde dat ze niet weet hoe ze met me moet omgaan en dat ze het ongemakkelijk vond en dat het beter zo is voor ons beiden. Ik heb hierop gereageerd oke. Laten we als we elkaar tegen komen respect voor elkaar hebben ik wens je verder het beste. Ook hier werd niet op gereageerd. Vervolgens met oud en nieuw nog gelukkig nieuwjaar gewenst dag later stuurde ze hetzelfde terug en toen vroeg ik nog of ze een fijne avond heeft gehad ook hier geen reactie meer op gehad. (dit alles was via sms)
Hi Nick, achterdocht en wantrouwen, zoals zij voelde binnen de relatie, zijn geen beste factoren om een relatie op de rails te houden. Helaas was je niet in staat gebleken om deze gevoelens om te buigen. Het bleef tussen jullie in staan, met misschien wel de breuk als gevolg, hoewel je niet zegt waarom het nu daadwerkelijk is uitgegaan. Aangezien je ex nogal jong was toen ze de relatie begon, kan ze het gevoel hebben gehad dingen gemist te hebben. Die tijd is ze nu aan het inhalen. Het geeft aan dat ze niet toe was aan een vaste relatie met toekomst, en voorlopig is ze dat ook niet. Het is jammer dat ze je na zo'n lange tijd links laat liggen en geen belangstelling heeft. Desinteresse is het ultieme bewijs dat er geen korrel gevoel bij zit. Je kunt bij wijze van spreken beter woede en geraas constateren, dan deze lakse houding. Als er echt liefde zou zijn geweest dan is er een pijnlijk gemis, en blijf je een bovenmatige, vaak stiekeme belangstelling voor je ex houden. Zij vertoont niets van dit alles. De benaderingen die je doet werken niet, dus houd er voorlopig mee op. Een ex moet eerst open staan voor vriendschap, voordat je weer een stap verder kunt denken. Vooralsnog vertoont ze desinteresse, en wat dit over jullie 'liefde' zegt, mag je zelf invullen… Sterkte, A.
Ik zat ergens mee, mijn ex vriend heeft een beste vriend en ik had soms meer het gevoel dat ik ook een relatie met hem had, toen ik heb dit vertelde zei hij dat je daar niet meer kon vergelijken hij moest trainen en hij zou mij om kwart over 10 bellen ik de avond. Na 12 uur had ik nog niks gehoord en was in paniek geraakt, om 1 uur hoorde ik pas wat van hem, ik heb toen gezegd als ik hem kwijt raak voor mij het leven ook niet meer hoef. Ik ben namelijk mijn beste vriend voor 3 maanden geleden kwijtgeraakt hij heeft zelfmoord gepleegd ik ben nu heel erg bang om mensen kwijt te raken. Die week ben ik er niet op terug gekomen wat ik tegen mijn ex heb gezegd en dat heeft geknaagd aan hem hij heeft toen de stekkers eruit getrokken omdat zijn gevoel anders is geworden! Ik heb een gesprek met hem gehad, hij baalde zelf ook dat de relatie zo moest lopen hij houd nog steeds van mij en ik nog steeds gek op mij maar wil geen relatie.
volgende week starten we de echtscheiding via bemiddeling (iets waarvan ik denk dat als ik het overleef, de properste oplossing zal zijn). het uitspreken doet nog altijd iets kraken bij me. ik heb veel over me geleerd en ik besef dat ik tijdens de relatie een tekort aan verbinding gevoeld heb van haar kant en dat veel van mijn frustratie en ergernis daarvan kwamen. ik ben er ook van overtuigd dat mijn ex misschien heel hard gewild en geprobeerd heeft, maar het gewoon niet kan door iets uit haar verleden dat ze ooit zal moeten oplossen. verder probeer ik dat gerust te laten, omdat ik weet dat er daar enkel pijn en onbegrip wacht. als de therapeute er niet door raakte dan ik zeker ook niet. dus helaas ik ben ze kwijt…

Als je ex degene was die vond dat jullie niet met elkaar verder konden, dan is het waarschijnlijk lastiger om hem of haar ervan te overtuigen om jou nog een tweede kans te geven. Als jij degene was die er een einde aan maakte, is dit waarschijnlijk makkelijker, maar dan moet je er wel rekening mee houden dat je je ex misschien wel heel erg gekwetst hebt.


Ik weet hoe moeilijk het is na een breuk om gelukkig te zijn. Ik herinner me dat ik voor minstens twee weken een volledige puinhoop was. Ik heb niet goed geslapen, niet goed gegeten, en ik was de hele dag door aan mijn ex vriendin aan het denken. Op één of andere manier is deze periode nodig voor je. Je geeft jezelf wat tijd om elke dag te rouwen. Als je verdrietig wil zijn en zelfmedelijden wilt voelen, ga dan en doe het. Maar zorg ervoor dat je ook elke dag iets doet om jezelf goed te laten voelen.
“Hij was precies mijn type. Zowel intellectueel als qua humor hadden we een geweldige klik. Hij hield van cabaretjes, comedy films en rockmuziek. Daarnaast voelde ik ook op seksueel gebied een sterke aantrekkingskracht tussen ons. Dit is iets wat ik nog nooit bij een man gevoeld heb. Dat het op alle vlakken goed zit, betekent volgens mij echt iets.”
Kreeg heel snel sms terug met antwoord. Liggen hier ook nog (kampeer) spullen. Kan voorlopig wel hier bijven hoor. Heb laatst op fb ook al Europe van Santana gezien en gereageerd.(beetje late reactie van mij, maar mooi) Dank je. Hoe is het bij jullie?X Ik heb toen terug gedaan: best goed, hoor. Ben boek (van jou) aan het lezen Waarom mannen niet luisteren… had ik veel eerder moeten doen.maar ja. Ik hoor van jou wel wanneer we vriendschappelijke afspraak kunnen maken.x

Onze afspraak was leuk, gezellig en vertrouwd, ik had eigenlijk verwacht dat er veel spanning zou zijn maar dat was niet het geval. Wat mij ook opviel dat hij mij meerdere prive zaken toevertrouwde. Hij vroeg mij ook meer details naar mijn vakantie, toen ik de steden had verteld vroeg hij wel wat moet je daar dan en wat ga je daar doen? Hij vind het volgens mij maar niks dat ik daarheen ga :)


Hi Sonja, hoe valser de vrouw, hoe groter haar doel… ;). Ondertussen moet je je afvragen of je je energie wilt steken - ook op de lange duur - in iemand die zo stemmingsgevoelig is dat je niet weet wat je aan haar hebt. Iedereen kent een grens, maar ze heeft bij jou wel erg veel krediet opgebouwd. Nu is het zaak dit om te draaien en hier consequent in te zijn. De ingeslagen weg is goed. Hou je taai, A.
Je instincten zullen je vertellen dat als je gewoon akkoord gaat met alles wat je ex wil, ze zullen terugkomen. Je instincten zullen je vertellen dat je behoeften, je waarden, je verlangens, je doelen niks uitmaken. Je instincten zullen je ook vertellen dat het enige wat belangrijk is, is om je ex terug te krijgen. En daarvoor kun je alles opofferen.​
Nu begrijp ik haar moeder. Haar moeder wou het beste voor mij maar heb dit te laat in gezien. Want zelf, toen ze in het ziekenhuis was, wou ik een fruitmand kopen voor haar, maar K. wou dit niet. En nu besef ik waarom. Omdat ze liever iets anders kreeg i.p.v. een fruitmand voor haar moeder. Misschien zal ik haar moeder ooit nog tegen komen, en zal dan de wel de waarheid vertellen. Hoe K. me behandeld heeft. Ik zag het gewoon niet dat K. misbruik van me maakte om toch maar drank te krijgen. Ze heeft me misschien graag gezien, waarschijnlijk wel. En nog steeds een beetje.
Nog even dit, mocht u dit misschien toch nog lezen. Ik weet nu even niet wat te doen met mijn ex. Het voelt nu als een soort van kat en muisspel. Mijn ex heeft mij bv de afgelopen 3-4 weken vaak vreemde hints (op haar manier van grappig zijn) gegeven. Van Son zullen we naar 'een vrouwenmiddag' gaan? En meer gerelateerde aanwijzingen. Hebben we samen dienst of ben ik bijna vrij, wil zij eten laten bezorgen met de vraag of ik ook wil… Ik hap vaak niet toe, maar nu ben ik bang dat ze interesse (wat dat dan ook is bij haar) verliest.
Dan plots een week voor we elkaar zouden zien, toen ik op facebook vroeg of alles goed ging of ze misschien wou dat ik haar met rust liet (niet zo bedoeld), droogweg "ja laat me maar met rust". Op m'n verdere berichten op facebook antwoordde ze niet meer. Ik was in alle staten, het leek goed te komen en plots was alles weg. Ik heb haar dan ook niet meer gezien. Ik heb me een week min of meer sterk kunnen houden, maar dan ben ik ingestort. Ik kon het niet begrijpen. Hadden die ouders iets gezegd? Wat hadden ze eigenlijk tegen me? Misschien was het 1 groot misverstand? Ik ben dan (zonder het haar te zeggen) eens met haar ouders gaan praten. Dat gesprek verliep vrij gemoedelijk, maar wat haar ouders vertelden strookte niet helemaal met wat zij me steeds vertelde. Ik was zo emotioneel toen (al hield ik me voor die ouders tamelijk sterk), dat ik dat niet meteen inzag. Daags nadien heeft ze me van facebook verwijderd. Wat haar ouders haar gezegd hebben, weet ik niet, maar dat ze me net dan heeft verwijderd, kan geen toeval zijn. Tegen die vriendin waar ze bijna mee ging samenwonen (waar ik ook bevriend mee ben) was ze kwaad over mijn bezoek aan haar ouders. Ik heb haar gemaild waarom ik het gedaan had, geen reactie. Ik heb dan een week later nog eens in een emotionele bui gebeld naar haar. Op haar voicemail heb ik al huilend gevraagd waarom… Ze heeft me kort erna een mail gestuurd dat ze te laat was bij de telefoon, dat ze geen toekomst zag met me, niet steeds in die situatie wou blijven zitten en dat ze niet paste bij me. Ze zei dat ze hoopte dat ik haar nu met rust zou laten, dat ze heel wat te verwerken had en ik ook.
En ik raadt je echt niet aan om tegen je zin in seks te hebben met een man. Ik weet uit mijn coachingspraktijk dat mannen helemaal geen idee hebben wat ze doen. Maar wees niet bang om naar een manier te zoeken om seks voor jullie alletwee fantastisch te maken. Je kan er simpelweg niet mee wegkomen om dit niet te doen, omdat elke man het nodig heeft voor zijn gevoel van eigenwaarde in een relatie.

Heb ook een bericht gezien van zijn ex terug waarin ze zegt dat ik een hond ben die de helft van het land heeft gedaan en andere vieze dingen. Respectloos ... Hij antwoordt daar wel op dat ze gek is en zo en dat ze moet stoppen met zo te reageren. Ze klaagt ook in die berichten dat ze als hij nog iets of wat van haar houdt dat hij moet stoppen met mij te zien. Hij weet niet dat ik die berichten heb gezien en ik zeg daar ook niets over ... Hijzelf zwijgt daar ook over. Hij enige wat hij ooit heeft gezegd is dat ze me als een bedreiging ziet.
Zaterdagavond kreeg ik toch een whatsapje van hem, maar dat was eigenlijk voor zijn vader bedoeld. En geloof dat ook, maar nu moest hij wel vragen hoe het met mij ging. We hebben toen ook nog telefonisch contact gehad, maar ik zag de bui al hangen. Ik heb die nacht bijna niet geslapen en de volgende ochtend ben ik toch maar naar huis gegaan. Ik kon niet wachten tot maandag.
Ik vraag hem niet om af te spreken en als ik al wat vraag/sms gaat het over mijn geld en dan ben ik heel zakelijk. Hij heeft wel eerder gevraagd wat te gaan doen samen maar daar zei ik dan nee op, waardoor hij zich dan weer voor even terugtrok. Hij is zelfs een keer naar een van onze favoriete plekken gegaan en had mij van te voren gesmst of hij mij daar kon zien, hij zou sowieso gaan, ik ben niet gegaan (nam het ook niet serieus, omdat we net daarvoor soort van ruzie hadden gehad) en hij dus wel. Hij werd niet boos maar was teleurgesteld dat ik niet was komen opdagen toen.
Hi Broken Woman Again, op basis van deze gegevens is dit niet een ex die je moet terugwillen. Al waar hij mee komt is: tegenstrijdige teksten, eisen, beschuldigingen aan jouw adres, relatief veel aandacht voor anderen, en nu alweer de tweede breuk waarbij hij je nog eens inpepert dat hij zoooo zeker van zijn zaak is. Bah. Delete deze man uit je hoofd en kijk eens rond. Voor iedereen is wel een geschikte partner te vinden. Voor jou ook ;). Sterkte, A.
Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.
Nou in het verleden was het wel eens zo dat als ik bv een sms stuurde dit echt uren kon duren voor mijn ex terug reageerde... een keer duurde het 8 uur..(toen ging het ook al uit). Ik vind het het gewoon typisch dat, omdat wij nu feitelijk niets zeggen tegen elkaar, zij dan ineens zo snel reageert.. Maar ok, nog iets.. De afgelopen dagen was mijn ex extreem wisselvallig naar mij toe op ons werk. Het ene moment zoekt ze mij op met "nietszeggende" boodschapjes en het andere moment bekijkt ze mij met een boos en gereserveerd gezicht...
Begin juni is zij met vriendinnen naar een feestje geweest, ik zag op FB een foto van haar met een jongen verschijnen (overigens niet op haar tijdlijn), waardoor ik behoorlijk boos ben geworden (onterecht, want ik weet dat ik er kan vertrouwen!) maar door mijn jaloezie, is dat verbaal behoorlijk uit de hand gelopen. We hebben dat uitgesproken en ik heb haar op de man af gevraagd of ze nog wel genoeg voor me voelde en nog genoeg vertrouwen in onze relatie zag of dat de twijfel zo erg is, dat ze er eigenlijk mee wil stoppen. Haar antwoord was; Ik heb moeite met jou onzekere gedrag van het laatste half jaar en ontzettende moeite met je jaloerse gedrag, maar waarvan ik hoop dat dat overgaat, als je inziet dat het niet nodig is. Als ik niet van je hou, ga ik niet met je verder en maak ik geen plannen.

Na die tijd ging het heel erg goed volgens mij, we spraken elkaar dagelijks over whatssapp, spraken 1 keer per week af en niet vaker, en ik nam haar altijd wel mee uit naar de stad voor iets leuks waarbij ik alles betaalde (uiteten/bioscoop oid) en daarna bleef ze ook altijd slapen, nadat we bijvoorbeeld een enge film hadden gezien en we in elkaars armen waren verstrengeld. De knuffels waren heel innig en diep, en ze sloot haar ogen daarbij ook altijd. Het leek allemaal perfect; ze vond me heel erg lief en aantrekkelijk tegelijkertijd, en de (inmiddels onveilige) sex was echt goed gewoon, ik leidde vooral. Dat ging zo twee maanden door (mei en juni).

Afijn, voor mijn gevoel een beetje een onsamenhangend verhaal. Ik herken me dus absoluut niet in het verliefd zijn en paniek/stress/angst voelen na een paar maanden, maar de afstand willen bewaren en het gevoel hebben dat het benauwd en daar dus makkelijk van weglopen herken ik wel. Misschien nog tips? En is het mogelijk/aan te raden hier voor in behandeling te gaan? Vriendelijke groet
Ik had misschien inderdaad niet moeten reageren op dat smsje over de lege ruimte, maar heb dit toch gedaan, ook omdat er anderen bij betrokken zijn die dan snel een antwoord hebben en dus opzoek kunnen gaan naar een andere ruimte. Ik heb dan ook zeer kort gereageerd met dat het niet kan, dus niet een hele lange sms met uitleg, gewoon een sms die meer dan 24 uur daarna kwam en zeer kortaf.

Hi Richard, mij heb je allang overtuigd, maar je ex is iemand anders. Je moet haar op het einde toch enorm hebben hebben afgeschrikt. Op een relatie gokken moet je nu niet doen, want eerst moet het vertrouwen terug. Het is goed dat je een tijd niets gedaan hebt, juist omdat je een aantal overigens begrijpelijke fouten hebt gemaakt. Het is jammer dat je de nieuwe dingen in je leven niet met haar kunt delen. En het is frustrerend dat de relatie 'onaf' voelt. Je vraagt je dan terecht af of je ex niet met hetzelfde 'onaffe' gevoel zit. Mogelijk is de invloed van haar omgeving groot en doet ze niet wat ze in haar hart werkelijk wil. In zo'n geval krijg je het bekende getwijfel, wat elke relatie vroeg of laat kapot maakt. Je moet dus niet denken dat alles aan jezelf te wijten is, want de kans is groot dat ze slechts onjuiste conclusies heeft getrokken. Dat zie je vaak bij een breuk: een reeks misverstanden stapelt zich op, en verdriet en woede is een muur die herstel onmogelijk maakt. Of zij die zware, negatieve emoties heeft valt te betwijfelen, want al wat ze zei is dat ze zielsveel van je hield. En ik garandeer je dat als een vrouw dat uitspreekt het serious business is. Maar angst is een slechte raadgever. Het is mogelijk dat haar gevoel van veiligheid en vertrouwen is aangetast, en ze daarom bang is voor de confrontatie. Verhuist ze 1 mei, dan kun je daar gebruik van maken en haar eind april vragen waar ze naar toe gaat. Een boeket en een uitnodiging zou ik niet doen, en een sms is wat simpeltjes. Schrijf in geen geval dat het nu wel lang geduurd heeft en dat jullie wat leuks moeten doen. Zwijg over je intenties, maar je hebt het volste recht om de vriendschap proberen te herstellen. Een email volstaat, maar houd het kort en probeer enkel wat informatie los te peuteren. Krijg je die, dan moet je niet meteen weer reageren maar wederom wachten en er later eens wat inhoudelijker op in gaan. Reageert ze totaal niet op je mail, laat het dan wederom voor lange tijd zitten. Wat een gedoe he? Groetjes, A.
En hoe geef ik haar dan de spanning en sensatie terug die ze zou kunnen zoeken? Ik wil haar graag dit oude gevoel terug geven, maar ik heb echter niet echt een idee hoe ik dit juist moet aanpakken. Ik houd me nu al een tijdje op de achtergrond, en laat het contact dat er is ook van haar uit komen. Dus hoe zorg ik er nu verder voor dat ze haar nagels zogezegd gaat stuk bijten en me echt gaat missen.
Bovendien krijg je in liefdesrelaties ook een glasharde spiegel voorgehouden van je eigen identiteit. Dingetjes in het gedrag van de ander waar jij je aan ergert, kunnen je confronteren met delen van jezelf waarin je nog iets te leren hebt. Je irriteert je er bijvoorbeeld aan dat je partner soms nee zegt, terwijl je zelf altijd voor iedereen klaar staat. Zo vaak dat je jezelf soms voorbijloopt.
Ze stond op het punt om te gaan samenwonen met de vriendin waar ze op reis mee was geweest, wat ik erg aanmoedigde. Zo was ze eindelijk dat verstikkend huishouden uit, en kon ze zichzelf ontwikkelen. Maar toen ze thuis vertelde van dat samenwonen, stootte het op een grote njet. Haar moeder zei haar zelfs "wat is het volgende, ga je weer met Nicolas beginnen?". Ze is dan ook thuis blijven wonen. Daarna had ze het ook steeds moeilijker. Ze zei dat ze alles zwart zag. We gingen wel afspreken in de herfstvakantie (begin november), haar ouders waren dan immer op reis. Ze zocht nog vaak contact met me, maar zei dat ze het steeds moeilijk had. Ik vroeg of het aan mij lag, maar ze zei van niet. Dat ze blij was me te horen. Ik vertelde haar soms nog van m'n werk, had van een beloofde voltijdse tewerkstelling maar een halftijds gekregen. Dat was voor mij ook weer een klop. Wellicht heeft ze dat ook gemerkt.
Het is een bekend gegeven wat je beschrijft. Confronteer je een moederskindje en/of bindingsangstige met zijn fratsen, dan krijg je de hardnekkige 'nee, ik wil niet'- stand, het gedraai, en zelfs pogingen om de schuld in jouw schoenen te schuiven! Natuurlijk wilde je argumenten horen, en natuurlijk kreeg je die niet. Om de eenvoudige reden dat die er helemaal niet zijn. Tot overmaat van ellende moest hij wederom een 'nachtje slapen' over enorm basale dingen. Zijn gebrek aan empathie en gevoel voor jou (en in het algemeen) deed hem steenkoud weglopen. Enig respect voor een vrouw (DE vrouw!) zat er verder ook al niet bij, want je moest nog oppassen of je werd meedogenloos overreden. Een zeer tragisch einde van iets dat bij voorbaat al tot mislukken gedoemd was. En dat ligt absoluut niet aan jou. Veel sterkte. En onthoud een ding heel goed: Niet jij verloor, maar HIJ. En als hij na vele jaren eindelijk bij zijn mammie weg is, zal hij, heeel misschien… beseffen welke kansen hij lukraak weggegooid heeft. Toi toi meid!
Ik heb geleerd dat je perfect mag “vechten” voor je vriendin, maar er zijn grenzen. Er teveel achteraan zitten is niet goed. Dit kan zelfs verstikkend overkomen en aanvoelen voor haar. Je zal haar idd tijd en rust moeten geven. Doe je dit niet, dan zal haar beeld over jou veranderen van positief naar negatief. Maar ik zou toch in je achterhoofd houden dat je dit,persoonlijk gesprek nooit zal hebben. Daarom probeer je aandacht of andere vrouwen of andere zaken te richten. En mss komt dat gesprek vanuit het niets. Veel sterkte.
Mijn heeft heeft het een maand geleden uitgemaakt na een ruzie, we waren (of zijn) bijna 3,5 jaar samen. We wonen 2,5 jaar samen, waarvan een half jaar in een koophuis. We slapen er allebei nog, wel in aparte kamers. Nu heeft hij een ander waar hij sterke gevoelens voor heeft, ik ben daar door zijn eigen harde stem achter gekomen. Nu ziet hij haar 1x per week en zegt (gelukkig) dat hij dan ook echt bij haar is. Heb gezegd, weet ervan dus niet liegen.
×