Dat een man zijn gevoelens niet toont, betekent niet dat hij ze niet heeft! Het kan zijn dat hij is opgevoed met het idee: grote jongens huilen niet, of dat hij van nature minder met zijn emoties "te koop" loopt." Het ligt er een beetje aan op wiens voorstel er een break is. Als de vrouw een tijdje afstand wil en hij stemt daarin noodgedwongen toe, zal hij haar veel eerder missen dan wanneer hijzelf het initiatief heeft genomen. Als zijn vriendin even rust wil en hij houdt veel van haar, mist hij haar ws. al heel snel en zal ook onzeker zijn over het voortzetting van hun relatie. Heeft hijzelf het voorstel gedaan, dan heeft hij daar een reden voorgehad en vindt het wel prettig "even op zichzelf te zijn".Hij is dat meer met zichzelf bezig dan met "het missen"van zijn vriendin. Je schrijft; waarom zijn mannen altijd van belofte is belofte enz., maar dat ben ik niet met je eens. Ik ken voorbeelden genoeg van mannen die dat niet hebben, en omgekeerd vrouwen die wel tot het bittere einde door willen gaan. Als een relatie echt ten einde is, zal de een (mannen EN vrouwen) zeer verdrietig zijn, en een ander (mannen EN vrouwen) opgelucht. En daar zit van alles tussen in!

Hi Sonja, reacties van anderen hebben je al laten inzien dat het echt anders moet. Het is goed te horen dat je nu ook de wil hebt om de vicieuze cirkel van hopen, analyseren en achterna lopen te doorbreken. Je ziet ook dat R helemaal geen interesse heeft in jouw ex, dus dat moet toch voldoende voor je zijn. Dus ophouden met spoken zien, en je ex laten voor wat ze is: een moeilijk persoon die eigenlijk nooit eerlijk tegen je geweest is. Sterkte en je kunt altijd bij me aankloppen als je het moeilijk hebt. A.
Toch is ze nu ineens heel afstandelijk en krijg ik al een aantal dagen geen antwoord meer via de app. Alleen dat ze niet naar m’n optreden kon komen kijken. Niet hoe het vertellen aan dr ex is verlopen (nou snap ik ook wel dat dat moeilijk is dus heb ik er 2x iets luchtigs achteraan gestuurd met steeds een paar dagen ertussen) maar zelfs daarop niks meer. Nu wil ik ook niet pushen (wat ik waarschijnlijk te veel heb gedaan) dus nu houd ik me nu ook maar stil.
De situatie is nog niet veel veranderd. We sturen wel iedere dag naar elkaar over de gewone dingen. Heb hem vorige week nog opgezocht omdat hij ziek was. Hij zei zelf hier deugd van te hebben, maar toch komt het er terug op neer dat hij momenteel echt geen relatie meer wilt. Ik weet waarom ik er niet over raak, ik wil het gewoon niet accepteren. Toen ik bij hem was dacht ik niet over de hele situatie, gewoon aan het moment zelf. Hij deed me ook weer lachen maar ja..
Ik heb zojuist het bovenstaande artikel gelezen, mijn vriendin heeft de vorige week ook een punt achter onze relatie gezet van 2, 5 jaar. In mijn ogen zaten wij in een kleine sleur, het ging misschien ook wel wat minder. Ik bedoel dat zij de nodige stress had van stage (niet wat ze er van verwacht had) en gezondheids problemen in de fam. en ik van school (3 weken).
Hi Aprilrain, ai ai, dit is het bekende beeld. De man in kwestie laat zich eerst van zijn beste kant zien totdat hij inziet dat een relatie verantwoordelijkheden en verplichtingen inhoudt. Op dat moment is er die weerzinwekkende metamorfose met het flauwe vluchtgedrag, het ontlopen van contact, vermijden van emoties, enzovoorts. Zoals je op hem reageerde is goed te begrijpen en hij gaf dan ook toe dat ie fout zat. Dat is al heel wat, Aprilrain! Meer kun je van een bindingsangstig moederskindje dan ook niet verwachten. En de arme man heeft zichzelf nu eenmaal niet gemaakt. Van spelen met je gevoelens naar het roepen van sorry's, zo verliep zijn egoistische pad. Tja wat nu? Je hebt hem op zijn nummer gezet en daarmee zal de kous af zijn. De zielepiet is vast zo geschrokken dat je een mens van vlees en bloed bent, dus geen pop die hij naar believen kan weggooien, dat hij wel even van zijn stuk zal zijn. Daarna zal hij zijn schouders ophalen, denken dat vrouwen nu eenmaal lastige wezens zijn, of dat je blij mag zijn dat hij 'zo eerlijk' was. Dit is dan wel een eerlijkheid die tegelijkertijd inhield dat al het voorgaande, de knuffels, de zoenen, de lieve woorden, onderdeel waren van een bizar toneelstuk waarin hij zichzelf de hoofdrol toedichtte en jij werd gebruikt om… juist ja, zijn ego te strelen. Laat dit een wijze les zijn en wees bij de volgende op je hoede. De enig eerlijke persoon in dit conflict was JIJ. Daar zal hij nooit aan kunnen tippen. Ik leef met je mee, A.
Hi Jaap, het minderen van het contact ervaar jij anders dan zij, maar het is beslist een slecht signaal. Veel relaties beginnen helaas met een overvloedig contact waarna een kentering gezien wordt als het begin van het einde, en vaak is dat ook zo. Met een brief heb je niets te verliezen of te winnen, omdat haar beslissing al vaststaat. Wel kun je er een bepaalde indruk mee achterlaten, precies die indruk die jij wilt. Volg verder de adviezen in het artikel op, dus lange tijd niets meer laten horen en dan weer eens informeren hoe het gaat. Schrijft ze tussentijds dan ga je erop in, maar houd het mager en laat haar steeds lang wachten. Groetjes, A.
14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!
Mn vriend heeft me na 18 maand relatie verlaten voor een ander! Hij is 25, zij is er 31. Tot de laatste dag zei hij me hoe zeer hij van me hield en we hadden nog intieme en romantische momenten. Na een week in het buitenland voor het werk kwam hij op bed zitten en zei me dat hij het niet meer zag zitten. Een uur later zat hij al bij zn nieuwe vlam. De dagen erna vertelde hij mij dat hij me al langer niet meer graag ziet en hij me niet meer wil horen of zien. Enkel vriendelijk doen als we elkaar nog s tegenkomen op straat. Ik wil hem nog steeds terug en heb nu van maandag geen contact meer met hem! Het is moeilijk om het zo te houden. Maar ik probeer me sterk te houden. Ik mag ook op een cruise gaan werken voor 6 maand dus denkik dat dat wel goedvoor me zal zijn. Misschien krijgt hij zo de ruimte om me te missen… Reactie infoteur, 10-09-2012
Hi Lana, als je twijfelt aan andermans liefde, dan is die liefde er niet. Zo eenvoudig is het. Je krijgt daar ook eigenlijk continu bevestigingen van, maar je blijft desondanks in hem geloven. Je bent herhaaldelijk gekwetst, hij heeft tegen je gelogen, gaf je valse hoop en kwelde je met dat stompzinnige getwijfel. De liefde waar je over spreekt zie ik dan ook niet. Je vragen: Ja, het komt goed als je 'voor elkaar bestemd' bent, wat nogal spiritueel klinkt, maar wat simpelweg neerkomt op het feit dat mensen het moeilijk vinden om echte liefde te laten rusten. Wie beet heeft, wil dit niet loslaten. Gebeurt dat toch, dan zijn er tranen en een verschrikkelijk gemis. Zo romantisch kan liefde gelukkig nog zijn ;). Voor wat betreft het contact opnemen: een man geeft inderdaad niet op als hij daadwerkelijk van je houdt. Wel kan er een pauze zijn om even op adem te komen. Dit zie je dan ook vooral bij heftige, hartstochtelijke liefdes waarbij veel emoties gemoeid zijn. Niet erg, want liefde vindt altijd een weg en je moet daarbij vertrouwen op de jagerscapaciteiten van de man. Ja, heel ouderwets, maar wat moet een vrouw zonder! ;). Dat je ex straks een half jaar weg is, maakt voor de liefde niet uit. Je kunt - mocht je toch willen - proberen een vriendschapsrelatie met hem te hebben, zonder dat het een relatie moet heten. Zo stel je jezelf en hem op de proef, want de beste relaties zijn nog altijd die geboren worden uit kameraadschap. Vooralsnog zou ik echter niets doen want voor je het weet zit je weer in zo'n kat-en-muis spel van aantrekken en afstoten. Laat je niet gebruiken voor dit soort experimenten! Sterkte, A.
Ik ben serieus bang want ik wil haar echt terug. Ik doe nu vriendelijk en normaal en zeg dat ik zelf zaken ook heb ingezien enzovoort. Maar ik heb echt bang dat er ergens zaken gaan uitkomen en dat er niets te herstellen valt. Het leek echt de afgelopen weken dat ik niets meer boeide en nu zegt ze dat ze soms te gevoelloos was en slecht en dat dat niet oké was van haar.
Drie maanden geleden (ik weet het: een pril gevalletje dit keer dus) ontmoette ik (27 jaar) een geweldige man (32 jaar) via een datingsite. Ook met deze man ging er een wereld voor mij open, ik had eindelijk het gevoel een volwassen man te hebben gevonden die mij kon 'handelen', ze bovenin allemaal op een rijtje had ;) en de klik werd voornamelijk gelegd op de communicatie; we kunnen zo open en eerlijk over alles (ook gevoelens) kletsen.
Nou zit het zo dat ik weet dat zei al een half jaar aan het twijfelen is over onze relatie en nu dus de knoop heeft doorgehakt. Ik heb haar nu nog aantal keer gesproken, aan de ene kant zegt ze heel duidelijk dat ze het niet meer hoeft te zien dat ik verander en er klaar mee is en dat ik verder moet met mijn leven, maar aan de andere kant moet ze huilen als ze zegt dat ze er een hard hoofd in heeft dat ik verander. Ook hebben we nog een 2 keer gezoend waarvan zei zegt dat het laatste kussen waren maar ik heb gemerkt dat deze nog vol passie zitten en dat ze eigenlijk seks wil maar zich in houd. Verder noemde ze nog dat het haar niks zou verbazen als wij over een paar jaar weer bij elkaar komen. Maar dat ze nu geen contact wil, eerst zonder mij wil kunnen leven en dan misschien als vrienden verder kunnen. Maar daarna zegt ze dat we elkaar op een feest volgende week wel zien en daar kunnen kletsen.
mijn ex kwam uit en afcickliniek en na dat het weer uit ging tussen ons ging hij weer vollop aan de drugs.. Ik gaf hem de schuld dat het uit was door te zeggen dat ik niet meer met iemand wil zijn wie afhangkelijk is van drugs.. ergens is dat ook wel waar maar hij was zo sterk hij wist wat die wou had veel meegemaakt en vocht ervoor om een beter mens te worden! en toen ik nog met hem ging lukte dat hem zo goed!. nu is het alweer 5 maanden uit... ik kom nogsteeds welleens bij zijn ouders maar alleen als hij er niet is, hij mag niemand zien hij heeft geen mobiel/facebook meer omdat hij net weer afgekikt is en heeft geen contact meer met de buiten wereld. ik moet nu niet egoistische zijn dat weet ik maar ik wil hem zo graag terug hij heeft me in die tijd dat die in de kliniek zat twee brieven geschreven daar stond in dat ik 'de enige en de eerste was als hij weer klaar voor de liefde was' en in de tweede brief schreef die dat ik een andere jongen moest zoeken en hem met rust moest laten dat hij het nog niet aan kan.... maar ik kan het niet aan om hem met rust te laten!! IK WIL HEM ZO GRAAG TERUG... ik was altijd zo gemeen in onze relatie we scholden en vochten door mijn agressie stoornis ODD maar het was allemaal mijn schuld ik ben veranderd voor hem heb met mensen gepraat die van mij een beter mens hebben gemaakt en dat wil ik hem zo graag laten zien ....ik kan normaal doen maar ik zie geen manier om hem weer terug te krijgen
Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.
Ik heb zojuist het bovenstaande artikel gelezen, mijn vriendin heeft de vorige week ook een punt achter onze relatie gezet van 2, 5 jaar. In mijn ogen zaten wij in een kleine sleur, het ging misschien ook wel wat minder. Ik bedoel dat zij de nodige stress had van stage (niet wat ze er van verwacht had) en gezondheids problemen in de fam. en ik van school (3 weken).

Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Ben op deze site terecht gekomen omdat ik naar 3 jaar relatie zelf ook aan de kant ben gezet, dit is inmiddels alweer 6 weken geleden maar het doet nog steeds heel veel pijn, zit echt in een put die eindeloos naar beneden valt, denkende dat er geen mooie tijden in mijn leven komen, wat een hel zeg en omdat hij zelf bij me is weggegaan en ik taal nog teken van hem hoor is het wat mij betreft niet afgesloten en blijf je zitten met de vraag, had ik zus maar gedaan of had ik zo maar gedaan, het antwoord hierop kan ik in mezelf niet vinden want had echt het idee dat het supergoed ging tussen ons, wel was hij de laatste weken wat stiller dan voorheen omdat hij in zijn maag zat met zijn zoontje dat eens in de 2 weken kwam en er in mijn huis geen plaats was voor een extra kamer, (wist i toen die bij me introk al) die sliep dus op een streshbed als hij er was.
Der moeder zei zelf overigens dat het voor haar te vroeg te serieus was. En dat ze het niet kon bolwerken. Der vriendinnen zeiden dat ze gevoel had dat ze aan ketting zat terwijl ze nu veel wilde ontdekken. Toen we nog hadden merkte ik ook dat ze krampachtig appjes verstopte van mannelijke schoolgenoten of iets. Waarschijnlijk omdat ze bang was voor reactie van mij dat ik wat ging denken dat er wat was. Daardoor dacht ze ik laat wel niets zien, waardoor ik juist ging wantrouwen, zij weer minder liet zien, etc. Het werd een beetje een negatieve spiraal.
De scheiding is door haar in die periode niet ingezet. Vorige week heb ik haar wat spullen terug gebracht en kreeg via de telefoon te horen "wie haat nu wie en opeens breng je wat spullen" ik heb haar duidelijk gezegd dat ik haar niet haat. Daarop antwoorde ze "jawel want jij wilt nu scheiden" nee had ik gezegd ik wil niet scheiden…! Maar de manier waarop je mij behandeld en in jouw doen en laten tolereer ik niet meer… Je zegt toch ik kom niet terug…!
Als je ex uiteindelijk besluit dat hij of zij je terug wil, dan is dat waarschijnlijk omdat hij of zij jou mist. Dit gemis kun je best een beetje aanwakkeren. Stel je niet te wanhopig op, en hou je emoties richting hen of haar in het begin een beetje voor je. Wees ook niet te veel in zijn of haar leven, en wees de keren dat je elkaar wel ziet zo enthousiast mogelijk. Speel een beetje hard to get.
We zijn inmiddels weer een paar maanden verder en het contact met hem is zodanig dat wanneer ik toenadering zoek hij daar normaal op reageert (dus niet negeert). Het contact komt wel nu alleen van mij af. Hij heeft mij laten weten dat hij bang is geworden door mijn “stalker” gedrag maar sluit het niet uit in de toekomst iig weer met mij af te spreken… op wat voor termijn zegt ie dan ook weer niet. Wat dat betreft moet ik het maar “afwachten”… we zien het dan wel… het liefst beginnen we dan op een rustige manier een open en eerlijke relatie. Maar als dat er niet in zit wil ik gewoon een afrondend gesprek met hem waarin we hopelijk beiden open en eerlijk kunnen zijn over wat is geweest.
Toch is ze nu ineens heel afstandelijk en krijg ik al een aantal dagen geen antwoord meer via de app. Alleen dat ze niet naar m’n optreden kon komen kijken. Niet hoe het vertellen aan dr ex is verlopen (nou snap ik ook wel dat dat moeilijk is dus heb ik er 2x iets luchtigs achteraan gestuurd met steeds een paar dagen ertussen) maar zelfs daarop niks meer. Nu wil ik ook niet pushen (wat ik waarschijnlijk te veel heb gedaan) dus nu houd ik me nu ook maar stil.
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.
Hallo Astrid, Bedankt voor je reactie, ben al begonnen met het doorlezen van de oudere berichten. Er moet me toch nog 1 dingetje van het hart en dan ga ik echt! Maar ik moet nog even wat delen over gisteren. Vorige week donderdag (in mijn oude foute strategie) had ik mijn ex gevraagd of ze misschien zin had om even te winkelen en een patatje te eten. Ze had al een afspraak met haar moeder. Prima. Gisteren zag ik mijn ex pas weer op het werk. Mijn ex kwam het kantoor binnen en keek weer eens matjes naar mij. Ik groette haar vriendelijk maar gereserveerd en deed mijn ding. Toen ik op keek, stond ze mij nog aan te kijken. Ik vroeg haar wat er was. Niks hoor zei ze. Ineens vroeg ze vrolijk wanneer we deze week patat gaan eten… Ik zei dat ik dat nog niet wist en dat ik het druk heb met afspraken deze week. Mijn ex vond ik wat vertwijfeld antwoorden met oh en ging zitten. Vervolgens wel 10 minuten later, na wat gekletst te hebben, vroeg ze ineens wat ik dan wel niet deze week allemaal ga doen (omdat ik geen tijd voor patat heb). Ik zei hoezo? Ze was nieuwsgierig zei ze. Ik krijg eters bla bla gaf ik aan… Ik zei we zien wel even deze week, ok? Mijn ex keek weer matjes (wat is dat toch?). Mijn maatje R had een armband voor mij gemaakt (mijn ex wist dat) die had ik gisteren om, mijn ex zei dat ze hem leuk vond. Ik zei toen expres "ja mooi he! Vind het lief van R". Welnu mijn ex deed erg kort en m.i. nukkig :) Trok een ietwat geïrriteerd gezicht. Ik maakte het nog bonter en vertelde dat R eten zou komen brengen. Nou mijn ex reageerde erg explosief en vreemd. Of mijn eten ook nog voorgekauwd zou worden!? Waarom doet ze zo Astrid? Toen uiteindelijk begon ze ook nog af te reageren op een babyfoto van mij die een collega voor de grap uitvergroot op het kantoor en toilet had gehangen, of die lelijke foto wel weg kon want het stoorde haar etc etc, wel met een lach erbij maar toch…? Ik zei doe niet zo raar, je meent er niks van. Toen was ze stil en glimlachte. Desondanks ook nog gewoon gekletst over haar banentocht en therapie, gewoon zoals altijd. Wat die mannelijke vriend betreft, die heeft ze dit weekend volgens mij alweer gezien… Dat vind ik nog het vervelende eraan! Bah. Ze hebben in ieder geval sms contact gehad en gebeld. Dit is een stil issue tussen ons, we hebben het niet over ons liefdesleven. Wil dat toch open gaan breken. Want het is wel zo dat als zij wel iets met hem ontwikkeld, ik weg ben. Misschien zie ik spoken. Wat vind denk jij van haar 'gedrag' en tot over een tijdje ;). Bedankt. Sonja. Reactie infoteur, 17-04-2012
Nu weet ik niet wat ik moet doen? Ik begrijp niet zo goed wat er aan de hand is, dinsdags zegt ze nog dat ze eigenlijk graag terug wilt komen, vrijdags als ik daar ben doet ze erg afstandelijk en dan zaterdags zegt ze dat ze van me houdt, dat ik haar vast moet houden en tegen haar aan moet liggen, maar dus ook dat ze niet meer verliefd is en niet met me verder wilt. Dat brengt me in de war. Ik weet wat ik fout heb gedaan en wil er alles aan doen om het te keren, maar ik weet niet wat ik moet doen nu? Niks? Afwachten?
Nu weet ik niet wat ik moet doen? Ik begrijp niet zo goed wat er aan de hand is, dinsdags zegt ze nog dat ze eigenlijk graag terug wilt komen, vrijdags als ik daar ben doet ze erg afstandelijk en dan zaterdags zegt ze dat ze van me houdt, dat ik haar vast moet houden en tegen haar aan moet liggen, maar dus ook dat ze niet meer verliefd is en niet met me verder wilt. Dat brengt me in de war. Ik weet wat ik fout heb gedaan en wil er alles aan doen om het te keren, maar ik weet niet wat ik moet doen nu? Niks? Afwachten?
Ik ken een man (Tom, 25 jaar) sinds 3 jaar. Al van dag 1 is er een chemie tussen ons die nooit is weggeweest. Helaas had ik iemand, en ik vocht tegen die gevoelens die ik had voor Tom, en hij achteraf gezien ook tegen de zijne, net omdat ik iemand had. Toen ik er klaar voor was, en voor hem wou gaan, had hij net iemand. Ik was er kapot van, had mijn kans verkeken. Ik voelde me verschrikkelijk om hen samen te zien, maar toonde dat nooit.
Verras hem met een cadeau of een speciaal uitje. Een goede manier om je vriendje je te laten missen is door speciale herinneringen te creëren die hij niet kan vergeten. Dat kan betekenen dat je hem verrast met een speciaal cadeau, zoals een kledingstuk dat hij mooi vindt, of door een afspraakje te organiseren waarop je naar een band gaat die hij heel goed vindt.

Hij keek weer naar andere vrouwen (nou en, ik kijk zo vaak met vunzige gedachtes naar andere mannen) etc. Helemaal in de war. Daar komt nog bij dat hij gestopt was met zijn studie, zijn ouders in extreme vormen druk op hem legden en hij wilde verhuizen naar zijn geboorteland. Dat was helemaal prima, want ik kon daar ook werken. Na een poosje plannen etc. kwamen die twijfels. Wil ik wel bij haar blijven, wat als de twijfels erger worden en ik dump haar daar? Etc. etc. helemaal in de war.
Dit beschrijft perfect hoe ik me voel. Ik kan wel nog naar muziek luisteren, maar begin steeds te huilen. Heb moeite met mijn tranen in te houden, overal. Ik heb geen afscheid gekregen, niets, werd zelfs een stalker genoemd hetgeen absoluut niet het geval is. Zeker niet zelfs, dat zou ik verafschuwen. Maar iemand gewoon laten vallen, zelfs de verdere vriendschap die door mijn ex-geliefde beloofd was, werd plots genegeerd. Dat doet pijn , te veel pijn. Ik zoek antwoorden en oplossingen maar die zijn er niet, ook na 6 maanden nu niet. Ik dacht het gaat beter gaan na een paar maanden, nu blijkt dat het enkel slechter gaat. Iedereen zegt dat je moet leuke dingen doen, je moet je gedachten verzetten, je moet je ex en de omgeving ervan mijden zodanig dat het geen extra pijn gaat doen. Maar inderdaad dat gaat ten eerste niet zomaar, ten tweede is dat verdomd moeilijk en onmenselijk op sommige momenten en ten derde het kan geen extra pijn doen, de pijn is al niet meer te harden. Je geeft jezelf altijd de fout, je denkt steeds zwart.
Ik heb in het verleden mijn ex nogal naar behandeld. Hij wou mij gewoon niet meer (had erg veel te verwerken), ik had een depressie en schreef er op los, ik schreef hem dus tonnen brieven. Nu, drie jaar later kwamen we een beetje overeen maar met de kleinste spanning haalt hij die zaken terug naar boven en ik werd geblokkeerd (nu reeds gedeblokkeerd). Zou ik hem gewoon laten zijn tot zijn verjaardag in juni? Of zou ik de hoop beter volledig opgeven?
Hi Sonja, zoals je het beschrijft is er een verschil tussen je ex op de zaak en je ex in de privesfeer. Waarschijnlijk wil ze op de zaak net doen alsof er niets aan de hand is, terwijl prive pijnlijk duidelijk wordt dat er toch wel ergens een probleempje is ;). Het verklaren van haar gedrag heeft niet zoveel zin omdat het onpeilbaar is. Er ontbreekt logica, maar er ontbreekt ook gevoel. Het lijkt alsof ze door wisselende houdingen probeert grip te krijgen op de situatie, en het zelf ook niet goed weet. Spontaan zou ik beslist geen compliment geven, maar je zou het kunnen doen als reactie op een compliment van haar kant. Vindt ze je kleding dus mooi, dan kun je iets aardigs terugzeggen over haar eigen kleding. Verder niks. De verleiding om net even meer te doen is groot, maar dan riskeer je dat ze zich weer terugtrekt in haar schulp omdat ze eventjes de bevestiging heeft gekregen dat je haar nog steeds ziet zitten. Niet doen dus. Als je vindt dat je ex zichzelf niet is, dan zal dat op een dag heus ophouden. Niemand houdt het vol om zo lang toneel te spelen. Groetjes, A.
Hi Anne, het enige wat jij verkeerd hebt gedaan is contact blijven zoeken met deze knul. Ik kan geen medewerking verlenen aan het terugkrijgen van een ex die je zeven keer op de grond smijt, je in een wurggreep houdt en je bij de keel grijpt. Zelfs de politie moest er aan te pas komen. Waar jij aan moet werken is het kweken van zelfrespect, want daar heb je nog geen sprankje van in huis. De experimentele tienerrelaties waar je je mee bezig hield maakten je ongelukkig, en hebben met liefde geen snars te maken. Sterkte, A.
Hi Isabel, je mist een duidelijk einde van deze relatie. Deur open, deur dicht… het helpt je niet verder en brengt enkel onzekerheid. Twijfelaars zijn dan ook meervoudig vernietigend. Het is begrijpelijk dat je gewoon verder wilt, maar een man die niets meer laat horen mist jou kennelijk niet. Misschien is ie wel blij dat ie van de binding af is. Laat hem maar eens nadenken wat hij weggegooid heeft, als hij dat al doet. Een pas gescheiden man heeft alle gelegenheid om een nieuwe relatie te beginnen, niet dat het aanbevelenswaardig is, maar de jouwe laat het helemaal afweten. En bij een vraag van jouw kant krijg je van hem een negatieve reactie. Laat hem dus gaan. Want wie weet waar hij tegenwoordig mee bezig is… Groetjes, A.

Hi Klaas, het betekent dat ze de vriendschap mist, maar geen behoefte heeft aan meer. Vooral als je aan haar 'trekt' wordt ze bozig en sluit ze zich weer af. Laat je onzekerheid dus liever niet blijken. Het is haar duidelijk dat je andere intenties hebt dan die vriendschap alleen, en daardoor voelt ze zich er vast ingeluisd. Helaas vertel je niet waarom jullie relatie was verbroken, zo blijft het gissen wat haar beweegt. De omslag kan behalve met deze factoren ook te maken met haar eigen sores, zo is bekend dat hormonale schommelingen een dergelijk beeld geven. Eerst happy met een man, paar dagen later kan diezelfde man de boom in ;). Denk er maar eens over en laat haar voorlopig met rust. Zie artikel. Sterkte, A.
Hi Sven, moeilijk is dit. Het lijkt erop alsof ze een volwassener houding van je verwachtte dan je kon laten zien. Alsof zij ouder en wijzer is dan jij. Daarom denk ik dat ze al vaker met de gedachte moet hebben gespeeld om het uit te maken. Op het laatst ging je over haar grens, wat logisch is gezien het feit dat je haar - in volle drift - naar huis stuurde. Ze denkt niet dat je zult veranderen, althans, niet in de nabije toekomst. Daarom durft ze het niet meer aan, ondanks de leuke momenten. Zie je haar komend weekend, leg haar dan uit dat je hulp zoekt en van plan bent jezelf drastisch te verbeteren. Zeg erbij dat je in een later stadium nog eens contact opneemt, en vraag of ze dat op prijs stelt. Zo test je haar uit wat betreft haar plannen op de lange termijn. Wil ze geen contact meer, nu niet en later niet, dan zeg je dat je er alles aan wilt doen om haar boosheid weg te nemen. Voorlopig mag je jezelf gelukkig prijzen als ze na een aantal maanden bereid is je te woord te staan. Dat is vooralsnog het hoogst haalbare. Sterkte, A.
We hadden veel problemen in onze relatie die vanuit mijzelf begonnen, ik had een slecht zelfbeeld en manipuleerde de relatie door met andere vrouwen te flirten en onacceptabele dingen te zeggen tegen ze, mijn ex kwam daar dan achter en werd daar logisch boos om en was enorm gekwetst. Ze werd jaloers, ik mocht geen porno kijken of met andere vrouwen praten/flirten. Ze controleerde mijn computer en telefoon en was enorm onzeker geworden.

Hi Edwin, fijn om jouw technieken te lezen op de site! Mijn ex en ik waren een goed team samen, niet veel ruzie, af en toe wat discussies, maar nooit echte problemen en het belangrijkste is dat we ontzettend veel leuke overeenkomsten hadden. Na bijna vier jaar is het nu uit, omdat hij op kamers ging wonen en volgens mij volledig de ruimte/tijd wil hebben om te ontdekken wat er nog meer is op de wereld. Het kwetst me uiteraard, maar ik heb het idee dat ik hem uit liefde echt de komende tijd de ruimte moet geven om dit te ontdekken. Toch hoop ik dan dat hij na een aantal maanden en gewenning van op zichzelf wonen en klaar met studeren tegen die tijd, dat hij me dan pas echt mist en wellicht bij mij terug wilt komen... Is dit een realistische gedachte? We spreken elkaar nu eigenlijk helemaal niet meer, ik wil hem ook niet constant berichtjes sturen, want ik heb wel het idee dat hoe meer ik hem loslaat hij mij kan gaan missen. Nu is het vijf weken uit, waarbij hij heel veel heeft gehuild en echt verdriet had, maar is hij aan het daten met een meisje van zijn studie. Die woont vlakbij hem ook op kamers en dat vindt hij denk ik erg interessant... Hij grijpt iedere kans aan om uit te gaan, met meisjes te praten en niet aan mij te hoeven denken. Dit meisje heeft hij een paar dagen geleden mee uiteten genomen, iets wat ik niet echt begrijp, want dat komt op mij over alsof hij haar volledig wil verwennen en imponeren. Bovendien woont zij aan de andere kant van het land en over twee weken gaat ze daar weer naar terug verhuizen. Dat kan dan toch nooit iets serieus zijn? Ik ben benieuwd naar je advies.
op valentijn ben ik mijn vriendin kwijtgeraakt door dat ze mij bedrogen heeft. dat deed heel veel pijn want ze koos ook voor diene gast die haar bedrogen heeft. mijn eerste reactie hoe krijg ik haar terug en toen kwam ik hier op deze site terecht. toen ik dat hier lezende had ik zo iets van daar zit iets in. want een tijdje geleden had ik ruzie met een goede vriend waardoor ik geen contact meer had met hem. ik heb hem dan een tijdje gelaten en na een tijdje ben ik trg beginnen praten met hem en nu is hij weer een goede vriend v
Hi Wilco, gezien je waarschijnlijk nog jonge leeftijd is de kans dat je met de ware te maken hebt nagenoeg nul. Elke relatie krijgt na een aanvankelijk mooie start een kentering, waarbij de roze bril langzaam af gaat en je opeens eigenschappen in de ander ziet die je minder bevallen. De kunst is om dan niet hardhollend weg te lopen, maar gewoon met elkaar te blijven communiceren. En vooral in de moeilijke tijd die jij voor je kiezen kreeg. Een relatie vraagt namelijk onderhoud! Als een relatie goed en duurzaam is, zul je van de ander houden, ongeacht welke lijst 'slechte karaktereigenschappen' je zou kunnen opnoemen. Liefde is daar sterk genoeg voor. Helaas, en dat was ook te verwachten, zit dat bij jullie minder goed en daar is niemand schuldig aan. Het artikel wijst je de weg om haar terug te krijgen. Je deed vooralsnog het omgekeerde, dus draai je tactiek om en wacht lange tijd voor je haar weer eens benadert. Begin dan altijd vriendschappelijk en verwijs niet naar het verleden. Of ze bereid is weer met je te praten, kan ik niet voorspellen. Gevoelens zijn moeilijk te beredeneren en laten zich moeilijk sturen. Sterkte, A.
Toen we nu breekten zei hij mij dat hij weer vrij wou zijn, dat hij nu zich wou volop amuseren en geen relatie wou. Blijkbaar niet want hij heeft een relatie. Hij zei me dat ook. Dat hij wist dat ik dacht dat hij loog maar dat hij die kans niet wou laten zitten met zijn nieuwe/oude liefde. Ik ging er vrij goed op in en wenste hem succes. Ik wil ook het beste voor hem maar wou dat hij die moeite voor mij deed. Ik heb besloten nietmeer op fb te gaan, een maand heb ik mezelf voorgesteld omdat 1) ik er niets van wil zien erop, we zijn er nog steeds vrienden op en zijn vrienden zijn mijn vrienden en 2) misschien doordat ik er nietmeer opga, hij zich afvraagt waar ik uitspook en hoe het met me gaat. Zoals ik al zei, ik ben hopeloos.
×