Probeer je bewust te worden van je patronen en de dieperliggende oorzaak erachter. Wat doe jij als een ander te dichtbij komt? Wat is je automatische neiging, je afweermechanisme? Als je je daarvan bewust bent, ga je het herkennen wanneer het de kop op steekt. Dat is het moment waarop je kunt besluiten om niet mee te gaan met je automatische neiging, maar zelf de regie te pakken en juist voor ander gedrag te kiezen. Hoe spannend dat ook is.
Mijn ex, heeft het gisteren na 9 maanden uitgemaakt. We waren op een feest en allebei nogal aangeschoten. Een vriend van hem die vaker probeert te stoken kwam naar mij toe en zei dat mijn vriend met zijn ex praten ook al wist ik dat het niet zo was omdat hij haar had verwijderd ben ik toch verhaal gaan halen. We kregen hele erge ruzie en het liep uit de hand, we zijn wel samen gaan slapen maar de volgende ochtend maakte hij het uit. Nou is het zo dat we toen we 5/6 maanden hadden best een kut tijd hadden en veel ruzie het is 2 keer uit geweest maar dat diurde nooit langer als een week. Ik was ook niet mezelf in die tijd en had hem belooft mezelf weer te wirden en dat is ook gelukt. Het ging erg goed de laatste tijd maar door onze ruzie werd hij herrinerd aan de verschrikkelijke tijd met de vele ruzies, we gaan over een paar dagen samen praten. Ik heb hem belooft ff rust te geven we praten nog heel soms even 5 minuten. Wat kan ik hem donderdag het beste zeggen dat hij er vertrouwen in krijgt dat we verder kunnen gaan?

het klinkt allemaal zo mooi, maar mijn ex heeft in ruim drie jaar tijd drie andere relaties gehad en zegt nu stapelverliefd te zijn en dat hun liefde onvoorwaardelijk is. Heeft hij ook tegen mij gezegd en geschreven wilde me nooit meer kwijt en ga zo maar door. Wel toen hij de tweede relatie had en die na een jaar overging zocht hij me weer op en heeft twee keer Sex met me gehad. Mijn liefde voor hem is erg sterk en kan hem niet loslaten is dag en nacht in me gedachten, maar veel geprobeerd hem terug te krijgen, maar zijn liefde voor mij is over en hij zegt een nieuwe start is absoluut uitgesloten wordt nooit meer wat het geweest is. Er zijn veel vrienden van ons die het niet kunnen geloven dat het over is. Wat kan ik doen zodat hij weer bij me terug komt terwijl hij blijft volharden geen gevoelens meer voor me te hebben.

Toch is ze nu ineens heel afstandelijk en krijg ik al een aantal dagen geen antwoord meer via de app. Alleen dat ze niet naar m’n optreden kon komen kijken. Niet hoe het vertellen aan dr ex is verlopen (nou snap ik ook wel dat dat moeilijk is dus heb ik er 2x iets luchtigs achteraan gestuurd met steeds een paar dagen ertussen) maar zelfs daarop niks meer. Nu wil ik ook niet pushen (wat ik waarschijnlijk te veel heb gedaan) dus nu houd ik me nu ook maar stil.

Liefdesverdriet is iets wat tijd vraagt om te slijten. Hebben jullie erover kunnen praten? Dat is wel heel belangrijk in dit pijnlijk proces, het een plaats kunnen geven. Ik ken jou niet maar als ik een relatie had van 9 jaar, ik zou datzelfde jaar geen relatie meer kunnen aangaan. Mijn ex heeft onze 1 jaar relatie in aug beeindigd. Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik nu ook 1 jaar lang geen relatie meer wil aangaan. Kwestie van alles goed te kunnen plaatsen en mijn eigen leven terug op rails te zetten. Ik voel me ook niet in staat om weer een relatie aan te gaan, daarvoor is het te vers en te diep. Zo ook bij jou. Jij moet nu rouwen en tijd besteden aan jezelf. Tuurlijk ga jij nog andere mannen kunnen vertrouwen, alleen nu ff niet. Ik denk eerlijk gezegd dat jij je vorige lange relatie nog niet helemaal hebt verwerkt. 9jaar zet je niet op 1 2 3 opzij. Ben je nu met je laatste ex nog vrienden?


Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel vaak het gevoel had en nog steeds heb dat hij geprobeerd heeft mij graag te zien. Om 1 of andere reden vraag ik me af of hij wel op vrouwen valt of echt man is/wil zijn. Goedmaakseks stond niet in zijn woordenboek en seks op zich kwam 9/10 van mijn kant en was voor hem helemaal niet belangrijk. Andere plaatsen dan bed of zetel waren ook not done al heeft hij 2 x zichzelf overtroffen. Meer dan knuffelen, leuke dingen doen, zoenen hoefde voor hem helemaal niet. Moeilijkheden waren niet "normaal" verschillen waren niet normaal, ruzie maken was al helemaal not done, zolang alles maar leuk was, was hij leuk.
Ik ben onlangs, zo'n 2 weken geleden plots uit het niets 'gedumpt' door mijn vriend. Eigenlijk heeft hij nog steeds niet in mijn gezicht gezegd dat het gedaan is, maar wel op facebook dat hij er geen kans meer in ziet. We waren net geen 6 maanden samen. Dat lijkt misschien helemaal niet lang, maar in april van dit jaar leerde ik hem kennen op een feestje en meteen sloeg de vonk over. Ik was al een jaar terug single op dat moment en hij heeft me letterlijk doen zweven. Iedereen in mijn buurt merkte dat ik zo gelukkig en verliefd was en hij was dit ook. Hij speelt volleybal en al zijn vrienden merkten ook dat hij terug dolgelukkig was na enkele keren gekwetst te zijn geweest in een relatie. Alles ging super goed, we maakten niet veel ruzie en werden echte soul-mates (zo heeft hij het af en toe zelfs gezegd.) tot twee weken geleden hij plots iets afstandelijker deed, maar ik dacht dat het lag aan zijn verkoudheid. Hij was wat ziek en wou liever alleen wat uitzieken. Dan op een avond vertelde hij plots op facebook dat hij de laatste tijd precies niet zoveel affectie meer nodig had van mij en dat hij niet goed wist waarom. We hebben dan direct afgesproken om erover te praten. Ik werd natuurlijk wat emotioneel want ik dacht dat alles nog geweldig was, ik zat nog steeds op mijn roze wolk (hij ook dacht ik). Hij heeft me nog liggen troosten, maar de dingen die hij zei maakten alleen maar duidelijker dat hij echt in de knoop lag met zichzelf. (Hij is net afgestudeerd en is nu al even werk aan het zoeken, maar zonder succes). Als ik dan iets zei van:' jij wilt het toch gewoon uitmaken', zei hij: 'maar nee dat heb ik toch helemaal niet gezegd'. De dag nadien kon ik hem niet met rust laten, ik zat met zoveel vragen… Natuurlijk kon hij daar niet allemaal op antwoorden en wat hij zei kwetste me gewoon nog harder Hij beloofde me dat we de week nadien sowieso zouden afspreken. Ik heb hem dan maar met rust gelaten, maar vorige week kreeg ik ineens bericht op facebook dat hij toch niet ging kunnen afspreken, maar dat hij het een beter idee vond om nog even te wachten zodat het bij ons beide kon doordringen… Nu zijn we dus een week later, heb het laatst vrijdag iets van hem gehoord: sorry dat ik je zo teleurgesteld heb. Ook dat het hem spijt dat hij zo koel en afstandelijk is, maar dat hij hier niet goed in is en denkt dat dit de enige manier is. Dus nu ga ik hem niet meer contacteren, hoe graag ik ook zou willen.

in mijn individuele sessie besef ik ook dat mijn kern intimiteit en affectie is en daardoor een deel van mijn zelfbevestiging komt. ik hecht me dus heel hard aan mijn geliefde en kan heel makkelijk mij over tekortkomingen zetten van mijn partner. dat maakt wel dat mijn pijn en verdriet nu heel diep en intens is. Ik ben dan ook gestopt met therapie en ben nu aan het zoeken naar iemand die rouwbegeleiding doet daar ik van mening ben dat ik wel ok ben, maar ik heb enkel moeite heb met verdriet, mijn droom die stuk ligt en haar loslaten. dit wil echter voorlopig niet zeggen dat het beter gaat… het is echt proberen overleven, ik ben stikkapot en voorlopig is het enige wat me op deze bol houdt mijn dochter, voor mezelf vind ik dat ik nu wel genoeg pijn heb gehad… ben het zat, voel me het slachtoffer van iemand anders slechte jeugd… en ik vind dat zij daar een verantwoordelijkheid had, voor we trouwden en een kind kregen. maar tegelijk besef ik dat het zinloos is om die discussie aan te gaan, want als het waar is wat ik denk dan is er helemaal geen ruimte om me binnen te laten en zal ik op een muur botsen. dus ik sta machteloos. voel me heel verdrietig daarover.
En dan zijn er ook nog redenen als bindingsangst. Een reden die niets met jou of met de relatie te maken heeft. Hij wil gewoon geen relatie omwille van de angst. De ene dag ben je fantastisch en hebben jullie een geweldige date en ontzettend fijne seks en de volgende dag ziet hij het niet zitten, vindt hij je toch niet goed genoeg. Je snapt er niets van en dus schiet je ook niet op. Opgepast ook met mannen/vrouwen die bindingsangst net gebruiken om je aan het lijntje te houden en te profiteren van je klankbord, goodwill en seks omdat jij denkt dat je met tijd wel alles zal helen…
Op een gegeven moment vroeg ik aan haar wat word het nou want ik kan deze twijfel niet meer aan. ze zou een week later met zeven vriendinnen op vakantie gaan naar een feest oord. ze zei dat ze heel erg twijfelde omdat ze mij niet kwijt wilde maar de laatste weken en maanden de ruzies niet meer aankon en dat niet meer wou. we hebben er toen voor gekozen om even uit elkaar te gaan. ze zegt ik kan je niet beloven dat het goedkomt maar ik hou heel veel van je en je blijft geweldig.
Nu is het zo dat ik in het begin ook enmotioneel reageerde . nu echter heb ik het een plaats gegeven . Maar hou nog veel van haar en zeker van mijn gezin . We hadden nooit echte ruzie maar gewoon in een sleur geraakt en uit elkaar gegroeid . Ik weet zal het de tijd moeten geven en leef me eigen leven en geniet ervan is er een kans dat exen met kinderen toch weer bij elkaar komen of als de liefde echt weg is nooit meer terug komt. Ik ben een goede vader maar het maakt het wel moeilijk allemaal vrienden wil ik niet zijn .
Hallo anderhalve maand trug ben ik ern meid tegen gekomen liep als een speer maar na een dat of 5 na t zoene begon ik over verkering en dus stom maar ze wist t niet oke. De date er na liep supper toen trug kwamen en ik vroeg naat een vervolg date wist ze niet of ze nog wel wpu af spreken en was bang haar vrijheid kwijt te raken er na nog 1 x af gesproken en dat liep stroef nu een maand later kom ik haar tegen en wil ze me aan spreken en ik klap voledig dicht en heb me tug naar haar toe gekeerd . Later die dag in discotheek heeft ze me aantalkeer opgezocht en hield me in de gaten . Is hier nog iets aan te doen of einde oefening ? Ps ze heeft nog nooit verlering gehad en is 21
Verder ben haar zaterdag tegen gekomen alleen hoi alles goed gezegd en zij reageerde hier ook gewoon netjes op! (dus in het echt negeert ze me niet) Vervolgens gewoon plezier gemaakt in dezelfde discotheek waar zij ook was! Liep nog even naast haar in een drukke rij en toen reageerde ze nog even boos ben hier niet op ingegaan! Maar wat betekent dit? Las namelijk dat haat en liefde samen gaat. Reactie infoteur, 06-11-2012

Maar… ik wil knokken, knokken tot ik erbij neerval om te laten zien dat zij echt de WARE is en niet alleen in woorden, maar ook in daden… Na 40 jaar er een zooitje van te hebben gemaakt heb ik de ware gevonden, alleen heb ik die eerst vreselijk gekwetst… ik weet gewoon echt niet meer wat nu te doen… Al begin ik ver onder 0 en moet ik alles met hele kleine stapjes opbouwen… i don't care… ik ben zo zeker van mijn zaak… maar tevens radeloos en machteloos… door mijn eigen schuld! De gedachte/wetenschap dat ze in de armen van een ander ligt is killing… ik wil me letterlijk leegkknokken voor haar… dit gebeurd me nooit meer… heb mijn les absoluut geleerd, want ik heb DE WARE op t spel gezet! en verloren…


Nadat het 4 maanden uit is geweest wilde hij me terug. In de periode dat het uit was heb ik seks gehad met een ander. Ik twijfelde of ik dit moest vertellen maar heb het toch gedaan. Eerst was het oke en kon hij ermee leven maar toen ik later vertelde dat het onveilig was maar wel ben getest. Wilde hij niets meer met me. Hij zegt dat hij moet nadenken en dat hij het beeld niet uit z’n hoofd krijgt.
Je maakt nu een enorme beslissing. Dus zorg ervoor dat het de juiste is. Je hebt 30 dagen om het te doen, dus neem je tijd. Ontspan en doe de dingen die je beter doen voelen. Als je voelt in je leven dat je zonder je ex gelukkiger bent,  dan zal je realiseren of je al dan niet de juiste beslissing neemt. En dat is uiterst belangrijk voordat je doorgaat naar de volgende stap, die om terug contact te maken.
Hi Lovehim, mensen doen altijd wat werkt, en voor hem geldt: 'sex met je ex'! Zolang je dit accepteert zal het gewoon doorgaan, want het bevalt hem uitstekend. Gelukkig heb je nu gezegd dat je dit niet langer trekt en heb je het contact verbroken. Dat is de enig juiste weg. Lange afstandrelaties waarbij autoritten van drie uur nodig zijn, zijn te moeilijk om te onderhouden en lopen vaak verkeerd af. Daarbij is die van jou nog even keihard door aan te geven dat 'zijn gevoelens verdwenen zijn'. Juist ja. Van terugkrijgen is geen sprake want voor de seks heb je hem allang. Nu moet je alleen nog inzien dat het van jouw kant enkel pogingen zijn om zijn liefde weer op te laaien. En je hebt er bitter weinig succes mee. Kap er dus mee en bekijk wat hij in het komende, stille jaar gaat doen om je hart echt te veroveren. Ik vrees niks. Sterkte, A.
Er wordt vaak heel wat geruzied, met steeds meer verwijdering als gevolg. In plaats van dat de relatie doorgroeit en zich verdiept, blijft het oppervlakkig, zonder echte verbondenheid. Knipperlichtrelaties komen vaak voor. Er is sprake van aantrekken en afstoten, maar zodra het te intiem of te serieus wordt, begint iemand met bindingsangst zich kwetsbaar te voelen en treedt zijn afweermechanisme in werking.
Ik wou snel even reageren, mijn verhaal staat hierboven en ik herken toch wat raakvlakken. Ook ik miste iets in mijn sexleven, ik werd erdoor gefrustreerd en kwam snel kwaad. Ik ben nu een jaar verder en het doet nog altijd heel veel pijn. Maar wat ik tot nu toe geleerd heb, is dat ik nood heb aan een diepe connectie en bevestiging door intimiteit. Is dat er niet dan wordt ik gefrustreerd. het nadeel is echter dat ik me enorm hecht aan een persoon door die zoektocht naar connectie, ook al kan die persoon me misschien niet geven wat ik nodig heb. Zelf nu moet ik me heel vaak overtuigen dat ik nooit gelukkig zou zijn met mijn ex, iets wat rationeel waar lijkt, maar emotioneel echt niet zo voelt. Mijn advies dat ik kan geven is: ga op zoek naar wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn. als je intimiteit je zuurstof voor jezelf is, dan heb je iemand nodig die ook daar connectie met je zoekt…

Als jullie al een paar maanden aan het daten zijn, is dit absoluut geen rare vraag, maar bereid je wel voor op een gesprek wat misschien minder leuk voor je wordt. Het kan natuurlijk zijn dat hij om persoonlijke redenen een relatie niet aandurft. Misschien heeft hij (een beetje) bindingsangst of heeft hij heel slechte ervaringen gehad met een ex. Dat zijn dingen die ervoor kunnen zorgen dat hij het lastig vindt om zich écht te binden. Maar - en dat is veel minder leuk om te horen - de reden waarom hij zich wil binden kan ook zijn dat hij je niet leuk genoeg vindt voor een relatie, alleen voor een tijdelijke.
Je date/vriend zal zich altijd verantwoordelijk voor je voelen, hij heeft keer op keer het beste met je voor en wilt je gelukkig maken. Je man zal dit op zijn manier doen, door kleine attenties, kleine gestes, door je met raad en daad bij te staan, hij zorgt voor je. Mannen doen dit graag, het geeft de man een gevoel van waardering, de indruk dat we belangrijk zijn voor iemand.
Er wordt vaak heel wat geruzied, met steeds meer verwijdering als gevolg. In plaats van dat de relatie doorgroeit en zich verdiept, blijft het oppervlakkig, zonder echte verbondenheid. Knipperlichtrelaties komen vaak voor. Er is sprake van aantrekken en afstoten, maar zodra het te intiem of te serieus wordt, begint iemand met bindingsangst zich kwetsbaar te voelen en treedt zijn afweermechanisme in werking.
Mijn ex weet dat we toen drie jaar samen zouden zijn. We hadden daarvoor ook de kaartjes gehaald, dus voor de breuk. Nu heeft hij ook laatst 2 kaartjes gehaald voor een concert op 19 oktober. Hij wilt daar samen heen gaan. We hadden het over die artiest voor de breuk gehad en dat we daar heen wilden. Ook vertelden hij mij dat hij graag naar een bepaalde band wilt met mij, hij stond er op. Ik vroeg herhaaldelijk echt? Steeds zei hij ja. Ik vond het raar dat hij dat zo ”beloofde”… 19 oktober wacht ik wel af. Kijken hoe we er beide voorstaan geldt ook voor 7 november (ex 3 jaar samen).
Goeiavond iedereen, Vorig jaar ben ik een aantal keren op deze site geweest. Mijn man had mij toen verlaten voor een ander, een impulsieve zet. Ondertussen is hij bijna 10 maanden terug en alles loop vlotjes. Ik wou via deze weg toch even iedereen een beetje steun geven en zeggen dat je niet mag opgeven. De tips die ik hier gekregen heb, hebben zeker geholpen. Jullie hebben t volgende mss al veel gehoord maar het klopt wel. Als iets voor je voorbestemd is, komt t terug. Zoniet, is hij of zij niet de ware. Zeker niet pushen, heel belangrijk. Vanaf t moment dat je hen loslaat, zijn ze daar. Iedereen veel sterkte en kop op. T komt sowieso goed, met of zonder ex. Reactie infoteur, 13-04-2012

Ze is, as we speak, op wintersport en ik heb haar stom genoeg nog gesmst voordat ze daar was, dat ik niet begrijp dat ze zonder aanwijsbare reden zo resoluut besluit te stoppen met me. Hier heeft ze niet op gereageerd. Ze heeft wel gereageerd op een ander algemeen smsje dat ik hoop dat ze geniet van haar verdiende wintersportvakantie en dat ze voorzichtig doet. Hier reageerde ze op met een koel "bedankt, doen we. Het is wel mistig hier".
En daarom heb ik besloten om alles wat ik zelf uit het onderzoek had geleerd en in praktijk heb gebracht te gebruiken voor het boek Verleid Hem – En Laat Hem Voor Altijd Van Je Houden. Het bevat meer dan 120 bladzijden boordevol informatie, met geheimen en voorbeelden hoe je een man verleidt, zorgt dat hij hopeloos verliefd op je wordt en maakt dat hij jou aanbidt.
Sexting kan riskant zijn, en een naaktfoto van jezelf versturen kun je meestal beter niet doen. Als je romantisch en sexy tegelijk wilt zijn kun je hem een berichtje sturen waarin je hem laat weten dat je hem mist, maar ook dat je naar hem verlangt. Probeer bijvoorbeeld iets als: "Ik moet ineens denken aan de laatste nacht samen..." of "Heb al weer heel veel zin in onze volgende nacht samen..."
Het is mijn onzekerheid waar het fout is gegaan. Maar mijn ogen gaan door je opmerking wel open… Ja hij heeft geen tijd voor een relatie, hoe graag hij het ook zou willen… Zijn leven is vol met zijn drukke baan en de zorg voor zijn kind. En ik denk dat daar ook mijn onzekerheid vandaan kwam. Maar ik ga zeker je tip opvolgen… Ik ga hem met rust laten! En heel misschien over een half jaar of zo weer eens contact opnemen… we zullen zien.
Hi Hij Weet Niet Hoe, met zo'n sms'je kun je inderdaad niet veel. Kennelijk is het een warmhoudertje en een beetje polsen of je al of niet kwaad op haar bent. Je eerste reactie was dan ook begrijpelijk. Neutrale of koude teksten van iemand van wie je houdt zijn immers moeilijk te verteren. Gelukkig raapte je je jezelf op tijd bij elkaar en besloot je je bericht met verwijten niet te verzenden. Zoals je het gedaan hebt is goed. Verder hangt het er vanaf wat jij wilt. Ik heb je geadviseerd deze ex te laten voor wat ze was, maar wil je haar terughebben, dan zul je niet moeten wachten tot zij jou schrijft. Een man moet altijd zelf de initiatieven nemen. Hoe ouderwetser, hoe beter het werkt ;). Maar tot op heden is er onvoldoende tijd verstreken, en gezien haar manier van doen lijkt het me ook niet zinnig om haar weer te veroveren. Van de overgang is op haar leeftijd doorgaans geen sprake, dat neemt niet weg dat ze last kan hebben van hormonale schommelingen en stemmingswisselingen. Dit is m.i. tevens de reden waarom veel mannen gek worden van hun vrouw, vrouwen niet begrijpen, of vrouwen een 'bitch' noemen ;D. Houd je niet vast aan je ex, maar kijk om je heen! Groetjes, A.
ik ben ten einde raad en hoop dat iemand die dit ook heeft meegemaakt me kan helpen met advies of nodige informatie. ik ben een drie maanden geleden een meiske tegen gekomen die m`n leven volledig deed veranderen. we raakte aan de praat in een kroeg en we wisselde telefoonnummers uit. twee dagen later kreeg ik een bericht van haar of we nog eens af konden spreken. dit leek me erg leuk. ik was nog niet zo lang uit een vorige relatie en had haar ook aangegeven dat ik alles rustig aan wilde doen. we spraken af bij haar thuis en het voelde goed. de dagen daarna ging alles vanzelf, en rustig aan doen was er dan ook niet meer bij. ze is drie jaar geleden gescheiden en de rechtszaken lopen nog steeds. ze heeft twee kindjes. maar niets van dit alles stond mij in de weg. ik wilde niets maar dan ook niets liever dan met haar verder en gelukkig worden. we hadden allebei een gevoel wat we nog nooit eerder hadden gevoeld. een sterk intens gevoel van liefde. we konden goed met elkaar praten en het voelde allemaal vertrouwd alsof we mekaar al jaren kende. ze had door de jaren heen een muur om haar hart gebouwd, en ze gaf me op een dag aan dat ik dat muurtje aan het afbreken was. ze was aan het smelten. we voelde ons heerlijk en gelukkig als we samen waren. ze had een druk leven met de kinderen, twee banen om alles toch nog te kunnen betalen. dan de rechtszaken nog en een vervelende ex die maar aan haar hoofd bleef zeveren. ze vertelde me alles en het gaf haar een goed gevoel om met me te praten. maar zo blijkt later, deze gesprekken hebben ook veel negatieve herinneringen omhoog gebracht. we hadden het fijn samen. we gingen samen naar een concert van coldplay waar ze een nummer speelde wat wel heel erg van toepassing was op haar leven. het nummer "fix you". we hielde mekaar het hele nummer stevig vast. we waren verliefd. ondanks dat het muurtje een heel eind weg was had ze toch nog een lichte blokkade. dit uiten zich door bijvoorbeeld de woorden "ik hou van je" te zeggen. zodra ik dat tegen haar zei wist ze daar niet echt raad mee. tot een aantal weken geleden we in bed lagen. na wat gebabbeld te hebben deed ik het licht uit. ze vroeg aan me of ik het weer aan wilde maken en dat deed ik. ze keek me recht in de ogen aan en zei dat ze van me hield. ik wist dat dit voor een persoon die 3 jaar lang stil heeft gestaan wat relaties en gevoelens betreft heel wat was. na een tijd wilde ze dat ik kennis zou maken met de kindjes en dit voelde bij mij geweldig. een week van liefde en samenzijn ging voorbij. ook een week met vele gesprekken onder het genot van een drankje. de gesprekken kwamen best vaak terug op haar verleden. of dat ze daar juist naar toe stuurde of hoe, dat weet ik niet. na die week kwam ze ineens de uiting dat ik te snel te dichtbij was gekomen en dat ze de rem erop wilde gooien. dit kwam bij mij natuurlijk best vreemd en hard aan. maar natuurlijk, als dat nodig is, doen we dat. maar, zo bleek lukte dat geen van ons beide. we genoten van elkaar als we bij mekaar waren. toch dreef ze steeds verder weg. op een dag zei ze dat ze twijfelde, ze twijfelde overal aan. en juist omdat ze van me af dreef, ging ik harder werken en vechten om haar bij me te houden. doordat ik harder ging vechten rende zij harder van me weg. op een dag zei ze tegen me dat ik haar moest loslaten. dit kwam natuurlijk als een donderslag binnen. hoe kan dit nou, we waren zo gelukkig. ik kon het gewoon niet begrijpen. maar ze vertelde me ook dat ze geen afscheid wilde. het idee dat ze me nooit meer zou zien maakte haar al ziek. we gingen mekaar minder zien. ze stuurde me af en toe dat het haar goed zou doen als ik haar nu even vast zou houden, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover mij. maar toch, na wat over en weer smsen ging ik naar haar toe. als ik dan bij haar was zag en voelde ik haar gewoon genieten. hoe ze vast hield, hoe ze me aan keek, wat ze tegen me zei dat ze het zo fijn vond dat ik bij haar was. ze genoot van elk moment als ik bij haar was, zelfs nu nog nadat ze me had gevraagd of ik haar los wilde laten. en zo ging het diverse keren. ze stuurde me na een dag geen contact dat wel zeker aan me dacht en dat ze me miste. maar toch moest ik haar loslaten. ik weet niet in welke sferen van emoties ik het moet zoeken. wil ze wel, maar kan of durft ze niet? weet ze niet hoe? en wat moet ik doen, haar volledig loslaten staat haaks op mijn verliefdheid. moet ik afstand nemen? de kans zit er dan in dat ze me gaat missen en misschien wel om zal draaien. of dat ze me juist gaat vergeten als ik niet meer laat merken dat ik er sta. ik weet het echt niet meer. ik weet dat ik haar vreselijk mis nu. ze heeft na haar scheiding 3 jaar lang een veilig leventje gehad met haar twee kindjes. een veilig leven zonder gekwetst te worden of iemand te kwetsen. zou ze het nu gewoon niet durven, of nu niet de energie voor hebben. ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen.
Jij bent nu heel even verward. Je voelt de grond onder je voeten gewoon wegzakken en kunt niet meer helder nadenken. Bij momenten ben je heel emotioneel en weet je niet wat je moet doen en zeggen en daardoor ga je nu net verkeerde dingen doen/zeggen. Het belangrijkste is dat je nu innerlijke rust gaat creeren. Daarom is het belangrijk om even afstand van haar te nemen. Toch zeker 2 a 3 maand. Gewoon ff niet meer bellen met haar of haar zien. En als ze belt, dan zeg je gewoon zonder kwaad te worden dat jij ook ff tijd nodig hebt om te herstellen en je ff met rust wilt worden gelaten. Alles op een rij zetten en proberen terug nuchter te worden zodat je een beter overzicht hebt. Je moet haar ook de tijd gunnen om net hetzelfde te doen. Na een tijd ( de bezinningsperiode zeg maar)kan er mss een constructief gesprek volgen zonder elkaar dingen te gaan verwijten. Hoe stom het ook klinkt, jij moet nu ff weer rationeel zien te worden, net zoals zij.
Mijn vriend heeft het op 12 november met mij uitgemaakt, na vijf jaar verkering te hebben gehad. Alles leek perfect te zijn en in orde. We konden goed met elkaar praten, hij zei elke dag hoeveel die van me hield en toch was daar opeens het moment dat hij tegen mij zei: 'ik weet niet of ik nog verder met je wil, ik hou niet meer van je zoals eerst'. Voor mij een klap, omdat het allemaal zo onverwachts kwam. Ik had het totaal niet verwacht omdat die twee dagen ervoor nog vertelde hoeveel die van me hield en dat hij me echt niet meer liet gaan. Drie jaar geleden in dezelfde maand, heeft hij het ook uitgemaakt met me, maar is toen weer bij me teruggekomen na een maand.
Hi P., zoals het artikel aangeeft kun je beter voorlopig niets doen, want de angstvallige pogingen die je doet om het contact te handhaven halen vooralsnog weinig uit. STOP dus. Al wat er gebeurt is dat je steeds weer gefrustreerd raakt omdat ze telkens in de 'nee ik wil niet'- stand gaat staan, dus gun jezelf eens wat beters. Ik begrijp wel dat je hart alleen bij haar ligt en je momenteel niet verder kan, maar daarom moet je jezelf 'bevrijden'. Dit doe je door jezelf eens door elkaar te rammelen en jezelf de vraag te stellen of je zo wel verder wilt. Steeds weer die teleurstellingen, de hoop, de wanhoop, de emoties die je verspilt, noem maar op. En je wordt ondertussen ouder. Op een gegeven moment moet je maar denken dat het lot kennelijk zo is als het gaat en dat er kennelijk ergens anders iemand op jou wacht. Iemand die je nu nog helemaal niet kent. En zo had het dan moeten zijn, want vaak zijn de dingen achteraf veel beter verklaarbaar dan als je er nog middenin zit. Gezien de laatste ontwikkelingen tussen jullie raad ik je dus dringend aan om alle goedbedoelde pogingen te staken en haar te laten somberen in haar eentje. Haar keus. Jouw leven. Het lot. Groetjes en veel sterkte van A.
Ik hou nu 2 weken afstand en laat niets van me horen in de hoop dat hij dat doet. Over 3 weken ben ik jarig en heb hem al gevraagd of hij langs wilde komen voor appeltaart. Hij gaf me geen rechtstreeks antwoord, maar meer een antwoord dat het aan de appeltaart ligt hoe ik hem maak… En zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen dat ik denk dat er meer aan de hand is dan hij mij eigenlijk verteld terwijl hij altijd eerlijk is geweest tegen me. Mijn ex geeft zoveel wisselende signalen af met tegenstrijdige gevoelens waardoor ik van mening ben dat er misschien een vorm van bindingsangst/verlatingsangst aan de orde zou kunnen zijn(?)

ik heb het uit met mijn ex ik ben vreemd gegaan heb hier echt heel erg veel spijt van! ze zegt nu dat in de laatste 2-3maanden het verliefde gevoel helemaal weg isbhet is even terug geweest na een romantich weekend voor 2 daarna heeft ze nooit meer gezegt dat het nie goed ging dus het kwam voor mij dus onverwachts ! wat moet ik doen om mijn lief terug te krijgen ik heb er alles en alles voor over!!
Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
Als ik nu niets doe, zullen ze verliefd worden op deze nieuwe persoon en me voor altijd vergeten. Ik ga er beter naartoe en doe alles wat dit artikel me heeft verteld niet te doen. Met inbegrip van smeken, met medelijden, vertellen hoe veel ik van hen hou, akkoord gaan met al hun voorwaarden (wees een deurmat). En als ze de deur niet open maken, sta ik gewoon buiten en bel ze en zend ik ze de hele dag smsjes. Het zal nog beter zijn zelfs om mijn ex te vertellen hoe deze nieuwe persoon helemaal verkeerd is voor hen en wat een grote fout ze maken door in relatie te zijn met dit _______ (ZELF INVULLEN).!!!
Hi Alain, sommige mensen maken een puinhoop van hun leven, zo ook jouw ex. Na de relatie met de vader van haar kind volgde een rebound, daarna jij, en nu weer een ander. Hoe haar kind dit allemaal ervaart zal haar minder kunnen schelen vrees ik, en zo is hij de dupe van het turbulente liefdesleven van zijn moeder. Zoals ik het lees zit ze nog steeds onder de plak van haar vader die jou en de vorige partners duidelijk niet zag zitten. Dat 'bedriegen' over en weer is wel opvallend, zo werd zij belazerd door haar ex, belazerde zij jou, en dacht haar vader dat jij haar weer belazerde. Zelfs met zijn eigen vrouw, hoe bespottelijk kan het zijn. Al met al zit er weinig toekomst in de relaties die je ex aanknoopt, dat is toch wel het patroon. Vroeg of laat eindigt het weer in vermeend vreemdgaan van haar of de partner, waarna de relatie knapt. Als ik jou was zou ik geen minuut emotie meer in haar steken, gewoon omdat je tegen jezelf moet zeggen dat jij beter verdient dan zij je kon geven. Zij houdt niet van jou, wel van het geld dat je meebracht en in deze fase van haar leven kennelijk goed uit kwam. En nu is ze doodleuk met een ander verder gegaan. Veel meer dan 'fijne feestdagen' kreeg je niet te horen, dit is het dan! Het kind kan er niets aan doen, maar je maakt het afscheid pijnlijker als je door blijft gaan met telefoontjes, mails of wat dan ook. Ik hoop dat je tzt over deze relatie heen komt. Sterkte, A.

Na deze maanden hield ik deze situatie niet meer vol. Hierdoor heb ik een einde gemaakt aan ons contact en heb ik dit nu ongeveer een maand verbroken. in deze tijd heb ik wat contact gehad met andere vrouwen, dit is erg goed geweest voor mijn zelfvertrouwen. Echter merk ik de laatste weken weer dat ik steeds meer naar haar begin te verlangen. En dan niet direct het lichamelijk contact maar gewoon haar als persoon.
In dat artikel lees je waarschijnlijk wel op welke punten het mis ging. Was er aan haar trouwens niets mis? Na verloop van tijd komen ieders minpunten boven water en gaat het erom dat je je daar niets van aantrekt. Een beetje bijsturen, elkaar aanvullen, rekening houden met elkaar… in een goede relatie gaat dat vanzelf. Het is goed mogelijk dat er nog andere dingen zijn die haar dwars zaten. En nu geen zin in heeft om daarover te praten. Maar was zij niet degene die wilde dat je je gevoelens openbaarde? Beter laat dan nooit. Nu je dat eindelijk doet is het ook weer niet goed. Daarom denk ik dat je ex altijd wel redenen zou hebben gevonden om de relatie te doen knappen. En die zijn er ook, want geen mens is perfect. Jammer dat ze je voortijdig aan de kant heeft geschoven, zelfs met de woorden dat ze altijd van je gehouden heeft en je ontzettend zal missen. Waarom ze dan niet verder met je kan, zoals ze zelf zegt, is me een raadsel. Verbeteringen aanbrengen is een zaak van twee mensen, niet van eentje. Je kunt haar na enkele maanden tot een jaar nog eens schrijven en vragen hoe het met haar gaat. Houd emoties dan achterwege, maar wees gerust openlijk nieuwsgierig. Ongetwijfeld ben je dat als vanzelf dan al. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan zal ze blij verrast zijn van je te horen. In alle andere gevallen is het oppassen geblazen. Sterkte, A.
Ik heb de relatie ervaren als erg liefdevol, intens, intiem, open en eerlijk (tot aan het "exit"gesprek) en ook haalde ik er veel energie uit. Zij was vanaf het eerste moment ook verliefd en we zagen elkaar 2 a 3 keer per week, ondanks onze drukke schema's). We zorgden ervoor dat we dan quality time hadden samen; uiteten gaan, evenementen maar ook een avondje samen thuis koken etc. We schreven elkaar ouderwetse kaartjes in de tussentijd en soms een kadootje als verassing.
Ik ben 14, en ik raakte mijn ex kwijt na 6/7 maanden, ik had het zelf uitgemaakt omdat ik hem niet meer leuk vond. Toen ik het uitmaakte zei hij: eindelijk, dus toen voelde ik me best wel lullig. Daarna ging ik een tijdje close met een andere jongen om, en toen vond mijn ex mij leuk dacht ik, want hij deed heel jaloers, en wilde steeds afspreken, maar ik wilde niet omdat ik me nog steeds lullig voelde en toen hij me vroeg zei ik dat ook. Hij antwoorde dat hij gewoon gekwetst was en zich gewoon rot voelde. Ik zei dat ik nog even over na moest denken of ik een relatie wilde (heel stom natuurlijk) en hij voelde zich beledigd en zei niks meer tegen me op school en whatsapp, ik twijfelde heel erg,of ik hem leuk vond maar daarna moest ik heel vaak aan hem denken, en als ik fotos zag moest ik bijna huilen. Ik wil hem erg supergraag terug, maar hij zegt niks of doet superlullig. Ikweet egt niet hoe ik hem terug kan krijgen. Help me please want ik kan echt niet zonder hem
×