Van mijn ex heb ik tot nu toe echt helemaal NIETS gehoord. Afgelopen dinsdag heb ik hem een concertkaartje gestuurd via de post (die hij vorig jaar al van mij gekregen had). Dit concert is aankomend weekend, en ik had toen 2 kaartjes gekocht. Zelf ga ik er zeker heen, en heb hem dat kaartje dus toegestuurd met een kort briefje erbij met dat het goed met mij en de huisdieren gaat en dat ik hem best wil ophalen op samen naar het concert te gaan, of dat hij zelf gaat of helemaal niet.
ik had en lesbische relatie van jaren waarvan 8j getrouwd zien 2maand is ze weg omdat de kinderen die ze had tevoren haar chanteerde dat ze niet meer in contact wilden komen met haar als ze me terug nam omdat die hun mama niet respecteerde en dat kon niet vond ik als moeder koos ze voor haar kids maar ik kan het moeilyk vergeten omdat ze nog geen 2 maand had en tot by kerst me nog steeds zei van dat ze van me hield en dan opeens verbrak ze het contact ik weet niet wat ik denken moet ik weet dat ze me nochtans graag zag maar ik twyfel nu want dan had ze niet zo gereageerd wie weet wat raad ik ga kapot op deze maniet al haar kleren alles adres en al is nog by my
Als je naar je hart luistert, is alles wat je hoort dat je van je ex houdt en je wilt ze terug. Probeer in plaats daarvan met je gedachten te denken. Wees logisch. Analyseer de voor- en nadelen van uw relatie. Analyseer de voor- en nadelen van uw ex. Ontleed wat uw doelen in het leven zijn en of een relatie met uw ex al dan niet overeenkomt met die doelen.
Vervolgens zag ik haar het grootste gedeelte van de avond niet tot het moment dat ze in mijn buurt kwam staan. Vervolgens zag ik een andere jongen proberen haar te versieren. Hij probeerde van alles maar een kwartier/20 minuten later was er nog niks gebeurd. Af en toe keek ik subtiel vanuit mijn ooghoeken vandaar en mijn maat deed hetzelfde af en toe. Vervolgens krijgt die maat van me ineens een biertje van haar vriendin aangeboden en ze zei dat hij van Missy kwam en dat ze hem aan 1 van ons moest geven. Die vriend van me ging toen verhaal halen bij Missy en die zei van ja er zit geen gedachte achter ik had hem ook maar gekregen van een jongen en ze vroeg hoe is het met Wessel en van ja hij wilde geen contact meer enz enz. Ik vroeg ook naar die jongen waar ze een tijdje mee stond en toen zei ze van ‘ik ken hem niet eens’
Er ging vanalles door m'n hoofd… Wat hadden haar ouders gezegd? Hadden m'n dipjes het weer gedaan? Hoe kan ze in augustus zeggen dat ze met me wil trouwen tegen een vriendin en in oktober/november plots geen toekomst meer met me zien? Waarom heeft ze niet eerst met me gepraat alvorens zo'n ingrijpende beslissing te nemen? Ik heb op dat moment beslist om m'n dipjes aan te pakken, ik ben nu in therapie. Het zit ongetwijfeld diep bij me (ben m'n papa en beste vriendin enkele jaren terug verloren, speelt zeker mee) en ik wil er ook voor mezelf uitgeraken. Ik wil haar echter ook terug. Ik heb al enkele lange relaties gehad, maar daarin heb ik me nooit gevoeld zoals met haar. Ik heb ook nooit een ex terug gewild, zij is de eerste. Ze is ook de eerste waarmee ik me zag trouwen en die ik als de moeder van m'n kinderen zag. Het feit dat we over de toekomst op 1 lijn zaten, speelde daarin zeker een rol.
Ik heb heel veel fouten gemaakt in de relatie van mij en mn ex. En veel gelogen. Mijn ex is anderhalve maand geleden achter alle leugens gekomen die ik telkens maar niet durfde toetegeven. Dat heeft hem heel veel pijn gedaan en hij was ervan overtuigd dat ik opzettelijk tegen hem loog omdat ik niet om hem gaf en het leuk vond om hem pijn te doen. Dat is niet waar, maar dat was heel moeilijk om hem dat duidelijk te maken omdat ik totaal niet meer geloofwaardig voor hem was. Na een paar dagen geen contact meer met elkaar gehad te hebben nam ik weer contact met hem op en hadden we veel gesprekken. Ik wilde heel graag dat het weer goed zou komen en hij ook wel want we besloten verder te gaan. Hij was ervan overtuigd dat ik heel vaak was vreemdgegaan tijdens onze relatie, terwijl dat niet zo was. Toen we het weer helemaal goed hadden gemaakt, vertrok hij een weekendje naar Praag met zijn vrienden. Hij zei dat ik niet bang hoefde te zijn dat hij vreemd zou gaan, maar dat heeft hij wel gedaan. Opzettelijk zegt hij. Omdat volgens hem de relatie toch al uit was. Toch besloten we weer verder te gaan, tot dat hij twee weken geleden whatsappte dat het beter was om te stoppen omdat hij mij meer als een vriendin zag. Ik begreep het wel, maar vond het heel erg. We besloten vrienden te blijven en vrijdag af te spreken als 'vrienden', omdat hij nog wel heel erg om mij gaf en niet helemaal kwijt wilde. Hij zei vrijdag op het laatste moment af en zei geen contact meer te willen en opeens weer boos te zijn om alle leugens. Ook zegt hij dat hij helemaal niet meer aan mij denkt, en hij negeert mij totaal op de sms en doet zelfs alsof hij mij niet kent via de sms. Ik wil hem eigenlijk wel terug, of op zijn minst dat we weer gewoon tegen elkaar kunnen praten. Ik sms hem veel en zeg dat ik mij super kut voel, dit werkt allemaal niet. Wat zal wel werken?
Hallo Albert, ik heb al een tijdje last van terugkerende depressies. het vermoeden dat ze steeds terug komen is bindingsangst. ik voel dat eigenlijk niet zo maar mijn gedrag en symptomen wijzen daar wel op. ben een aantal mensen, van wie ik veel hield, kwijt geraakt maar de druppel was mijn scheiding 16 jaar geleden. vanaf die tijd ben ik sneaky mensen om me heen, weg gaan duwen. nu zit ik in een vicieuze cirkel en kom er niet uit. probeer het wel maar elke keer val ik weer in een depressie. ben al een tijdje op zoek naar de juiste therapie maar kom niet verder dan een lading intake gesprekken en/of lange wachtlijsten. maatschappelijk lijdt er ik erg onder. ik heb wel vanmorgen het boek “liefdes bang” besteld. kunt u me verder helpen qua behandeling? ben een beetje ten einde raad.
Heb je hele ldvd verhaals es gelezen. Mijn relatie is in augustus ook afgelopen, nu 7 maand geleden ( jongens wat vliegt de tijd). 1 ding dat ik niet goed begrijp en tegelijk dan weer wel: waarom onderhou jij nog contact met haar?? Ikzelf heb ook de drang om mn ex nog eens te contacteren maar heb ook wel schrik dat het uitdraait zoals bij jou: een koud contact en je achteraf eigenlijk spijt hebt dat je haar hebt weerzien. Het wist alle mooie gedachten die je had van haar en al die mooie momenten die je samen hebt gehad, worden eigenlijk vernietigd. Het koude contact doet eigenlijk alles teniet. Vind ik he.
Ik heb een vraagje. Mijn ex en ik zijn nu zo'n weekje uit elkaar maar zijn nog een aantal dagen daarvan samen geweest door vakantie. Hij heeft het uitgemaakt doordat we redelijk wat ruzies hadden over mijn jaloezien. Alleen daarover hadden we ruzie verder over niets. Ik ben nu meteen onder therapie gegaan. Ik wil hem namelijk heel graag terug omdat ik ontzettend veel van hem houd. Ook weet ik dat hij nog van mij houdt dit heeft hij zelf gezegd op de dag dat we uit elkaar gingen. Ook laat hij op een internet site voorlopig heeft een relatie staan en ook heeft hij gezegd dat hij de ski vakantie nog niet annuleert. Maar als mensen vragen of het uit is zegt hij wel ja.
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.
Hallo Albert, ik heb al een tijdje last van terugkerende depressies. het vermoeden dat ze steeds terug komen is bindingsangst. ik voel dat eigenlijk niet zo maar mijn gedrag en symptomen wijzen daar wel op. ben een aantal mensen, van wie ik veel hield, kwijt geraakt maar de druppel was mijn scheiding 16 jaar geleden. vanaf die tijd ben ik sneaky mensen om me heen, weg gaan duwen. nu zit ik in een vicieuze cirkel en kom er niet uit. probeer het wel maar elke keer val ik weer in een depressie. ben al een tijdje op zoek naar de juiste therapie maar kom niet verder dan een lading intake gesprekken en/of lange wachtlijsten. maatschappelijk lijdt er ik erg onder. ik heb wel vanmorgen het boek “liefdes bang” besteld. kunt u me verder helpen qua behandeling? ben een beetje ten einde raad.
Sorry voor het lange verhaal maar ik zit sindsdien gigantisch in de put, zie alleen nog maar donkere dagen, leef niet meer op deze wereld. Kan alleen maar in bed liggen en zodra ik mezelf dan eens om 3 a 4 uur uit bed gegooid heb voor mij uitstaren, denken aan haar. Verder alleen maar op sites kijken die mij zouden kunnen helpen om over haar heen te komen of haar terug te winnen. Gedachtes als: Was ik maar gaan samenwonen, had ik maar in die 2 maanden keihard mn best gedaan om haar terug te winnen, wat kan ik nu nog doen om haar terug te winnen en alsof ik op een magisch moment zit te wachten dat ze nog een keer contact zoekt..Ze is weer verhuist en woont nu op 20 meter afstand in hetzelfde hofje.. Als ik dus op mn balkon zou gaan zitten zou ik haar eventueel kunnen zien en horen… Weet niet meer wat ik moet doen, heb haar nog een aantal keer gesproken nadat het definitief was en toen heeft ze al wel duidelijk gezegd al over mij heen te zijn gekomen in die 2 maanden en verder kijkt/zoekt.. EN toch houd ik hoop vast en heb ik nu zoiets van moet ik anders nog eens aanbellen anders?
Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.
Na drie maand stuurde hij eerst nog een bericht dat hij uitkeek om me te zien en erna ging hij eten met zijn ex. Rond 23u stuurde hij dat hij alleen wou zijn en niemand wou zien. Ben toen naar hem toe gereden, hij zei dat hij het niet meer zag zitten. Ben toen beginnen schreien en heb heel diep gezeten. Het contact tussen ons is dan een dikke maand niets geweest en toen zijn we elkaar terug beginnen zien maar zonder een relatie te hebben. Ik heb toen ook in zijn berichten gezien dat zijn ex berichten stuurde van 'zie je die slet nog, ik wil ze uit ons leven en dat van onze vrienden, neuk wie je wil maar niet met die' .... Ik ken haar niet, heb niets tegen haar maar zij heeft dus een duidelijke mening over mij. We blijven elkaar zo zien gedurende meer dan 1 jaar. Hij heeft ook iets kort gehad met een oudere vrouw en ik ook met een jongen die op niets uitdraaide omdat ik hel gewoon doodgraag zie en niemand anders interesseert mij.
In de weken erna merkte ik dat er langzaam weer contact kwam. Dit contact weer steeds beter en vaker en toen bood ze aan om langs te komen. Hier werden de lakens gedeeld en alles wat daarbij hoort. Vanaf die dag gingen we steeds meer met elkaar om, ze kwam langs om te eten en om film te kijken bleef dan ook slapen en we hadden elke dag weer contact via sms en telefoon. We hadden ook fysiek contact en we maakten afspraken om leuke dingen buitenshuis te doen kortom het ging steeds meer weer richting een relatie. Toen die dinsdag had ik haar nog geholpen met dingen en vroeg ze mij nog om advies en zag ik haar nog kort. 2 dagen later vroeg ik haar hoe ze over ons dacht, dat ik haar echt leuk vond en of we op een lijn lagen.

Ons etentje 1e paasdag was gezellig. Niks nieuws eigenlijk. Net een getrouwd stel. Ze vroeg me weer het hemd van het lijf over vanalles, ook wat ik deze week ga doen allemaal. Ik gedroeg me enorm zelfverkered en cool, zo cool dat mijn ex het benoemde. Mijn ex haalt vaak herinneringen naar boven (ik let hier speciaal op), nu met ons etentje weer, een negatieve dat ik met kerst 2010 in slaap viel tijdens het kijken van een film… Ik weer verder. Es kijken wat er gebeurd. Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-04-2012
Maar goed ik kon hem niet uit mijn hoofd krijgen ondanks zijn leugen. Na een tijd is ons contact (van mij uit) weer hersteld en heb ik hem hiervoor vergeven. Nou weer een leuke tijd kwam er tegemoet. Maar ook stoote hij mij toch weer af omdat hij veel met zichzelf bezig was en het verwerken van zijn scheiding. Ik vond het heel begrijpelijk allemaal en ook nu toonde ik begrip. Ik probeerde een vriend voor hem te zijn door mij zo op te stellen. Hij gaf steeds vaker aan rust te willen (van mij) Ja uiteindelijk had ik toch gevoelens voor hem gekregen en besef ik dat ik mij veel te veel opdrong en aandacht vroeg terwijl hij daar op dat moment niet op zat te wachten. Dus wederom hebben wij gesproken en de relatie beëindigd.

Hallo,mijn hart gebroken na twee jaar een aan en uit relatie,heeft mijn ex de definitieve stap gezet,zij wil mij niet meer zien niet meer horen haat me zeg ze,ik ben stalker,ziek allerlei verwijten...idd na onze breuk ik ben echt paniek geworden we zijn nu 1maand uit elkaar en ik heb helaas elk dag gesmeekt echt zielig...nu ik ben beetje rustig maar het gemis is een hel elk dag opnieuw,ik voel me schuldig want door mijn jaloezie en wantrouwen is het stuk.ik weet zij hou nog van mij maar we zijn allebei moe in het hoofd. Ik heb soms paniek omdat ik hele dag denk ze ga iemand nieuw leren kennen ze ga mi vergeten....is echt pijn ... Is meschien cliché maar ze is mijn grote en ware liefde pffff wat moet ik doen? Grtjs
Dat ze wilt ontdekken en ervaren snap ik zeker weten, en dat gun ik haar ook echt en sta ik ook achter. Maar voor mezelf denk ik dan dat haar gevoel voor mij blijkbaar niet sterk genoeg was. Desalniettemin vind ze het blijkbaar wel fijn mij nog te zien, en wil ze goed met elkaar om blijven gaan zoals ze zegt (en dat ze de moeite neemt dat nog specifiek te zeggen vind ik ook wel bijzonder). Waarom? Wil ze vrienden blijven? Want dat zie ik niet zitten, aangezien ik (nu op dit moment nog) hoop dat het misschien ooit nog wat wordt tussen ons. Toen het uit was zei ze ook dat ze twijfelde aan der gevoelens voor mij en dat ik meer van haar hield dan zij van mij. Ze zei later toen ik er sprak ook dat ze me nog superaardig vond en ik een supervriendin verdien (Dus wil ze echt niet met mij verder?). Wat zegt dat allemaal? Wilt ze vriendschap? Want je hoort vaak dat men niet meer verliefd is, maar het meer ging zien als vriendschap. Ik vraag me af of dit bij haar ook zo was, en of er dan ook nog mogelijkheid is dat het misschien ooit iets wordt.

Hi Hoopvol, tja, dit is zijn manier. Iedere man doet het weer een beetje anders. Of je de echte vertrouwdheid waarin je openlijk over je onzekerheden kunt praten ooit (weer) kunt oproepen is natuurlijk wel de vraag. Tot op heden kan hij je verwarring niet wegnemen, maar misschien komt daar verbetering in als je preciezer op de hoogte wordt gehouden van zijn handel en wandel. De sms'jes die hij dus stuurde zijn goed. Hij wilde niet dat je vertwijfeld alleen zou zitten. Zou hij wat lessen geleerd hebben? ;) Groetjes, A.
Hij kan ook heel moeilijk gevoelens & emoties laten zien. Het graag zien komt bij hem tot uiting door knuffels en zoentjes… Zelfs seks zegt hem weinig. Soms wees hij me gewoon af met het idee dat als we elkaar zagen en we zouden vrijen, dat ik zou denken dat hij enkel daarvoor met me afsprak. Hij zei altijd dat de zin zeker aanwezig was, maar de stap tot initiatief nemen langs zijn kant… dat kon hij niet. Ik moet zeggen dat hij daar na een gesprek wel rekening mee hield en echt zijn best deed.
Zorg er in ieder geval voor dat je niet verzeild raakt in eindeloze discussies over de verbroken relatie. Ook niet zodra je merkt dat je controle verliest over hem. Overigens is het zo dat het voorkomen van oeverloze discussie dermate belangrijk is als je ex nog niet helemaal zeker weet of hij het weer met je wil proberen. Waarom is dat? Wel, zodra je met een twijfelaar in gesprek gaat zal hij altijd proberen zichzelf te verdedigen door te zoeken naar argumenten. Hij zal dan nooit eerlijk zeggen wat hem dwars zit, vaak omdat hij je niet nog meer wilt kwetsen.
toen veel met een vriend in de kroeg geweest en andere feestjes en zichzelf geen ruimte geven om er bij stil te staan en te verwerken.( verwerken had hij al gedaan zegt tie , en heeft tie niet echt moeite mee gehad). in februari leerde hij een meisje kennen uit die ene kroeg, en eind maart was de overdracht van ons huis en half maart had hij al een relatie met haar, waar hij heel raar en eerst kinderachtig over praten.
Daarnaast mis je iemand die afwezig is ook emotioneel. Dat heeft er vooral mee te maken dat je bepaalde ervaringen niet meer kunt delen. Na een lange werkdag wil je je verhaal kwijt, maar dan is er niemand om naar je te luisteren. Of met kerst blijft één stoel aan tafel leeg, omdat je zoon in het buitenland studeert. Je kunt iemand trouwens ook in paktische zin missen. Als je partner veel voor zijn werk op reis is bijvoorbeeld, en jij in je eentje de zorg draagt voor het huishouden en de kinderen. Het gevaar van zo’n situatie is dat je iemand niet alleen mist, maar je ook in de steek gelaten voelt.

Hi Sven, je ex stelt voorwaarden aan jou, want pas dan zou je eventueel geschikt zijn voor een relatie met haar. Dat is doorgaans niet zo'n goed teken. Het is zoals die andere vriendin van jou al zei, de opgegeven reden voor de breuk deugt al niet. Het lijkt erop alsof je ex een man zoekt waar ze trots op kan zijn, eentje met een indrukwekkende carriere in het verschiet of iets anders waaruit blijkt dat je keihard werkt. Het ironische is dat je al van alles doet hieraan, ze hoeft hier dus absoluut niet over te klagen. Misschien is dat dan ook wel de reden dat ze hier en daar weer met je aanpapt, wachtend op het moment dat jij in de studieboeken duikt of belangrijke papieren hebt behaald. Over de liefde zegt dit echter bitter weinig, behalve dat je verteld hebt dat ze opeens met je wilde knuffelen en je aantrekkelijk vond. Tegelijkertijd krijg je te horen dat het vooral 'uit' is en blijft. Misschien dat haar vader hier achter zit. Hoe dan ook, je kunt er helemaal niks mee behalve niet meer reageren op haar berichtjes. Want door er wel op in te gaan, houd je de halfzachte band in stand en verklap je eigenlijk dat het 'wel oke' is om zo door te gaan. Zeg dus nogmaals dat je er niets voor voelt om 'vrienden te worden' en houdt het daarbij. Na een half jaar of langer kun je het geheel nog eens opnieuw bekijken. Groetjes, A.

Bedankt dat je je verhaal doet! Godsdienst / levensovertuiging speelt wel vaker een grote rol bij een relatiebreuk. Toch kan het ook goed gaan. Ik ken een stel dat geregeld woorden heeft over dit onderwerp, omdat ze allebei een andere godsdienst hebben (volgens mij was dit geen discussiepunt in het begin). Toch was het liefde op het eerste gezicht en zijn ze nog steeds dol op elkaar. Al decennia getrouwd.
Ze heeft me altijd mijn gang laten gaan. Als ik ergens heen wilde zonder haar (met een vriend afspreken of wat dan ook), dan vond ze dat geen probleem. Ze heeft nooit wat van mij geeist en dat vind ik ook heel fijn. Wat ze meer van mij wilde is een knuffel, een kus een complimentje of bedankje dat ze lekker gekookt heeft. Gevoel van waardering en die heb ik haar niet gegeven omdat ik teveel met mezelf bezig was (qua gezondheid, werk en het anderen naar de zin te maken). Ik was mezelf gewoon niet…
Na drie weken appte ze dat ze wat te vertellen had. Ze was 5 maanden gelden vreemdgegaan. Ik was geheel overdonderd en tegelijkertijd opgelucht. Mijn schuldgevoel werd te niet gedaan door haar daad. Ik kreeg rust. Echter door een onduidelijke communicatie leek het erop dat zij nog steeds contact met hem had. Ik ben erg boos geworden. En heb haar gevraagd dr spullen te halen. Ik werd me toen bewust dat ik nog steeds heel veel van haar hou. Na een aantal gesprekken kwamen we tot de conclusie dat zij haar rust nodig heeft om haar leven weer op poten kan zetten en haar eigenwaarde weer gestalte te geven. Ik had daar in eerste instantie een goed gevoel over, we zouden later wel weer zien hoe we verder zouden gaan.

Ik kan zien dat ze me niet heeft geblokkeerd op whatssapp, en dat ze het bericht heeft ontvangen, maar ik heb tot op heden nog geen bericht gehad. Het kan te maken hebben dat het nu slecht gaat met haar grootouder en dat ze daardoor wel belangrijkere dingen aan het hoofd heeft (sinds de dag dat ik die vrije dagen opstuurde ging het ineens heel slecht met haar grootouder), in combinatie met het beklemmende gevoel wat ik haar blijkbaar bezorg.
Misschien klinkt het raar na wat ik schreef, maar ik ben er van overtuigd dat het een goede, eerlijke, trouwe man (nee, jongen) is. Niet perfect, maar wel een man waarmee ik me oud zie worden. Dus uiteraard houd ik me aan de regels van het artikel. Geen contact… Is het vroeg of wel toegestaan om contact op te nemen? Stel dat hij vraagt om te praten, ga ik daarop in of stel ik voor gewoon iets te gaan doen?
Mijn Relatie van 6 jaar is nu al een maand of 5 verbroken. Ook ik heb in het begin alles verkeerd gedaan door haar te mailen, bellen, smsen, bloemen sturen en haar geprobeerd te overtuigen dat we het nog een keer moeten proberen. Maar helaas heeft dat niet gewerkt. Na twijfel van haar kant heeft ze me duidelijk gemaakt dat het echt over is voor haar en dat ze het niet meer kan opbrengen, ze geeft ook aan dat ze nog heel erg veel van me houdt maar dat ze het verleden niet kan laten rusten en ze wil ook niet dat ik daardoor op mijn tenen blijf lopen. Voor ze definitief haar besluit heeft genomen heb ik haar nog wel een paar keer gezien waarbij ze vol met tranen zat en verwijten naar mij toe, we hebben zelfs nog een paar keer innig gezoend. Nu weet ik inmiddels dat ze een nieuwe vriend heeft die ze ook al heeft voorgesteld aan haar familie, ik heb haar gelijk mijn gelukwensen aan haar gegeven en heb toen niets van me laten horen. Toen een week later heeft ze me een sms gestuurd over een kleinigheid qua post maar daar heb ik toen niet meer op gereageerd (omdat het vanuit haar kant meer een mededeling was). Weer een week later stuurde ze me een sms waarin ze aangeeft dat ze spullen van me heeft en dat wil langsbrengen bij mij maar voordat ik het wist kreeg ik ook al gelijk weer verwijten naar me kop geslingerd. Maar goed ze wil de spullen van de week langsbrengen. Ik weet nu niet zo goed hoe ik dit het beste kan aanpakken? Moet ik akkoord gaan en haar over de vloer laten komen of moet ik haar laten weten dat het beste is dat we voor nu geen contact moeten hebben? Astrid kan je me helpen? Alvast bedankt.
Welnu het gaat opzich redelijk met me. Mijn ex en ik zijn nog steeds 'collega's'. Maar er moet mij toch weer even iets van het hart. Ik heb een maand lang geen contact gehad met mijn ex (geen bezoekjes, etentjes, smsjes). Uiteindelijk heb ik haar een sms gestuurd met de vraag of ze zin had iets af te spreken. Ze hapte na mijn idee gretig toe. We hebben zelfs 5x heen en weer gesmst om tot een gezamelijke datum te komen (17 mei). De dag zelf was vertrouwd, na maanden van geen aanraking van haar kant nam ze mijn ineens in de arm. Vertelde ze honderduit over zeer intieme dingen (wat je m.i.) niet met een ex bespreekt. Na een middag weg hebben we samen gekookt en ging ze vlak naast me zitten op de bank, veel oogcontact etc. Gelijk die maandag erop weer samen wat ondernomen, ze had geen zin in cursus en wilde wat leuks doen met "iemand"… Toen ik na een lange stilte zei "winkelen?" hapte ze weer toe. Weer een gezellige avond, waar ze me ook nog thuis uitnodigde. Ik dacht dit is bijzonder. Uiteindelijk vroeg ik haar maandag j.l af ze iets wilde doen op donderdag j.l. nee zei ze ik heb al iets gepland (dit was echt zo). Ik gaf aan nog even met R te gaan winkelen die avond (maandag dus), mijn ex had eigenlijk cursus maar wilde toch ook graag mee. Ging uit eindelijk mee, pikte mij op. Samen even koffie gedronken. Ik moest nog naar boven en ineens komt mijn ex naar boven, of ik wat haarwax voor haar had, tuurlijk. Gaf ze ineens aan dat ze zich ongemakkelijk voelde boven… Ik vroeg haar waarom? Dat is toch allang voorbij? Dan voel je je toch overal in mijn huis ongemakkelijk en ga je toch ook niet intiem naast mij op de bank zitten of intieme dingen bespreken. Dat is ongemakkelijk lijkt mij, toch?
Hi Sonja, ja, de rollen lijken wel omgedraaid. Het beste is om zo min mogelijk van je gevoelens prijs te geven en omgekeerd vooral niet nieuwsgierig te zijn. Het artikel gaat uit van een situatie waarbij je je ex niet meer hoeft te zien, maar jij werkt met je ex. Het gevolg is dat de strategie die in het artikel staat moeilijk op jullie toepasbaar is. Je kunt geen 'echte' afstand nemen, je kweekt geen gemis, en kunt niet na een paar maanden of jaren plotseling contact opnemen om te vragen hoe het gaat. De situatie waarin je zit is dan ook uiterst vervelend, omdat je elk gedrag van je ex - logisch hoor - probeert uit te leggen, zelfs de allerkleinste dingetjes. Dat aanraken is natuurlijk wel wat vreemd, voor iemand die eigenlijk blij leek om van je af te zijn. Jij bepaalt of je dit 'pikt' of niet, je kunt er altijd iets van zeggen, zodat je je grenzen aangeeft. Want nu denkt ze misschien dat jij alles wel best vindt en met elke aanraking dolblij bent, waardoor zij eigenlijk nog steeds bepaalt hoe jullie contact in elkaar moet zitten. Ga dus niet zitten afwachten hoe haar gedrag de volgende keer weer is, maar bepaal zelf hoe je behandeld wil worden. Elke relatie is een spel van geven en nemen. Zij 'neemt' teveel (van je privacy) maar 'geeft' niets waar je wat aan hebt. Groetjes, A.

Nu was ze dus terug en heeft er een einde aan gemaakt. Het weekend hebben we nog wel wat contact gehad ik had veel vragen en wou hier ook graag een antwoord op. Die heb ik gekregen en snap dat je een gevoel niet kunt dwingen ook al wil je het nog zo graag. Maar het ging er dus om dat ze het gevoel voor me kwijt is/was en er nu even tijd en ruimte nodig had om alles even goed op een rijtje te zetten en om er achter te komen als dit echt is/was wat ze wil.
Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.
Deze periode zijn altijd wat minder geweest. Maar in mijn ogen door de extra bijkomstigheden als haar stage en de problemen, zijn in mijn ogen wellicht de druppel geweest. Want het ging altijd goed en ze liet me weten hier ook rond deze tijd te zijn gaan twijfelen aan onze relatie, nu is ze laatst 3 weken weg geweest met een deel van haar familie naar de andere kant van de wereld. Waar ze zegt er goed over na te hebben gedacht wat ze nou wou en heeft er daar ook over gepraat en er slapeloze nachten aan over gehouden!
Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.
Mijn vrouw is 15 jaar jonger dan ik en komt van buiten de EU. De eerste jaren van ons huwelijk heb ik (voor mijn gevoel) haar op weg geholpen ook omdat wij al snel twee kinderen kregen. Precies op het snijpunt van meer ruimte voor haar zelfstandigheid (kinderen naar school, meer tijd over) kiest zij blijkbaar voor een andere weg en dat is niet om samen een gezin te vormen. Hoe zie jij dat?
Hi Jannes, een relatie op te jonge leeftijd houdt altijd wel dit risico in. Want op een bepaald punt sta je voor toekomstplannen, die bij een gezonde relatie ook automatisch worden gemaakt. Bij jullie was er juist het omgekeerde, ze holde weg voor vastigheid, zekerheid en veiligheid. Om weer de spanning van verliefdheid te kunnen voelen. Niet alleen zij is kwetsend bezig geweest, ook haar vriend is geen zuivere koffie als hij van jouw bestaan afwist. Het is verleidelijk voor je om er bovenop te blijven zitten, maar het zal niets opleveren. In deze omstandigheid is er voor haar geen mogelijkheid om jou te missen. Haar mand is al vol! Daarom zul je minstens enkele maanden in acht moeten nemen en er in de tussentijd hard over moeten denken of je haar eigenlijk wel terug wilt. Groetjes, A.
Wat jij dient te doen is gewoon je eigen plan trekken. Wil je meteen de eerste avond met hem naar bed, doe dat dan. Wil je hem pas na een tijdje, doe dat dan. Zolang er maar wat te jagen blijft voor hem. Ik zei eerder dan een man liever fantastische seks heeft dan ‘vanille seks’ (middelmatige seks) bijvoorbeeld. Wat maakt het verschil? Jouw overgave! Dus maak het duidelijk dat jouw overgave verdient moet worden…
Hi Sonja, je moet niet afwachten wat je ex van jou wil of van je vraagt. Gaat ze achter je aan omdat je herhaaldelijk nee zou verkopen, dan moet je dat vooral doorzetten en geen moment 'buigen'. Laat haar idee dat je op bestelling klaar staat een grote illusie zijn. Alleen dan word je interessant voor een ex, die doorgaans veel te verwend is geweest. Ga dus niet door met verwennerij en open plekken in je agenda. Zou ze het op een gegeven moment opgeven omdat je toch altijd maar nee zegt, dan is dat het omslagpunt waarbij ze geleerd heeft dat zij geen heer en meester is over jullie contact. Dwing respect af door haar een toon lager te laten zingen. Als de ommekeer tot je ex is doorgedrongen en langdurig een vaststaand feit lijkt, kun je omgekeerd eens toeslaan en je ex geheel out of the blue verrassen met iets waarvan je zeker weet dat ze het leuk vindt. Vanaf dat moment regeer jij en eet zij uit je hand. Voorlopig is die situatie nog niet aan de orde. Succes, A.

Hierna heb ik een dag gewacht en vroeg ik haar of ze zin had om iets te gaan drinken. Hierop kreeg ik terug dat ze daar nu geen behoefte aan heeft en als ze dat wel heeft mij wel vraagt en dat ze niet zoveel wilt chatten, hoewel ze daar zelf mee is begonnen, reageert ze dus duidelijk geirriteerd. Hoewel ze dus heel hard heeft geroepen klaar met mij te zijn krijg ik de indruk dat ze mij nog niet helemaal los heeft kunnen laten.

Mijn vriend heeft het op 12 november met mij uitgemaakt, na vijf jaar verkering te hebben gehad. Alles leek perfect te zijn en in orde. We konden goed met elkaar praten, hij zei elke dag hoeveel die van me hield en toch was daar opeens het moment dat hij tegen mij zei: 'ik weet niet of ik nog verder met je wil, ik hou niet meer van je zoals eerst'. Voor mij een klap, omdat het allemaal zo onverwachts kwam. Ik had het totaal niet verwacht omdat die twee dagen ervoor nog vertelde hoeveel die van me hield en dat hij me echt niet meer liet gaan. Drie jaar geleden in dezelfde maand, heeft hij het ook uitgemaakt met me, maar is toen weer bij me teruggekomen na een maand.
Ik merkte dat ik steeds meer gevoelens voor hem ging krijgen en dat ik hem gewoon niet meer kwijt wilde, maar ik wilde hem ook de ruimte geven omdat hij toch ook net uit een relatie kwam. Maar goed, bij mn ouders geweest en samen kerst gevierd kwam het er bij hem ineens uit. Hij vond me leuk en vond me helemaal top, ik durfde hier niet op in te gaan en heb dit dus de dag erna pas gedaan. Hij is niet meer langs gekomen en heeft mij alleen laten weten dat het te snel is gegaan en dat hij op dit moment te veel aan zijn hoofd heeft.
Heeft je vriend misschien een drukke baan/studie waardoor hij niet veel tijd heeft jou te missen? Ik herken het wel, ik had het een tijdje rustig met mijn studie waardoor ik mijn vriend meer miste en normaal eigenlijk niet echt zo (of hij moet zoals nu een paar weken weg zijn zonder mob etc), hadden elkaar toen een week niet gezien. Hij miste mij eigenlijk niet, omdat hij super druk was op dat moment met zijn studie af te ronden en had gwn weg geen tijd om mij te missen...
Wat moet ik nu doen? Hem compleet loslaten en geen contact meer zoeken en hem zijn probleem alleen op laten lossen of moet ik naar mijn hart luisteren en hem steunen? Ik begrijp dat hij ruimte nodig heeft en die wil ik hem ook wel geven, maar ik mis mijn droomvent zo en het doet me zo’n verdriet om hem zo vechtend met hemzelf te zien (heel moeilijk om iemand waarvan je houdt te zien vechten!!…). Hij zegt ook dat hij mij mist en dat er zo’n verdriet om heeft dat het niet lukt zich open te stellen, maar dat hij nu antwoorden wil waarom hij dat elke keer doet… zelfs bij zijn droomvrouw (zijn woorden).

Ik blijf maar dubben dus vandaar dat ik toch maar een reactie stuur. Anderhalf jaar geleden ging mijn relatie uit die anderhalf jaar heeft geduurd. We hadden een goede relatie maar toch is het uitgegaan, allebei een te druk leven en misschien nog niet helemaal klaar voor een relatie en een soort vertrouwens probleem (nee hij is niet vreemdgegaan, maar gewoon liegen over de kleinste onnodige dingen). We hebben het samen uitgemaakt want het ging niet meer.


Het is nu een paar dagen uit tussen mij en mijn ex, niet omdat we niet van elkaar houden, maar omdat hij vrijheid wil (uitgaan, op zichzelf wonen, vrienden gaan voor alles) en ik wil graag samenwonen en meer liefde en aandacht van hem. Dit begon steeds meer te botsen en we hebben met pijn in ons hart afscheid genomen. Hij heeft nu aangegeven dat hij voorlopig geen contact wil, en daar heb ik me bij neergelegd al is dat moeilijk. Voor mij is het zo raar dat dit een einde is terwijl we zo gek op elkaar zijn. Denken jullie dat er nog hoop is voor onze relatie om opnieuw te beginnen? Aan 1 kant denk ik dat hij nu van zn vrijheid gaat genieten maar er over een paar weken achter komt wat hij mist, maar aan de andere kant ben ik bang dat hij het wel goed vind zo. Ik hoor dat hij veel over me praat, heel benieuwd is hoe het met me gaat, en het zo vreselijk voor me vindt hoe verdrietig ik ben. Dit zijn wel goede tekenen toch?
Hi Sonja, er zal binnenkort veel veranderen als je ex elders gaat werken, dus vermoedelijk wordt je onzekerheid straks vanzelf opgelost. Blijf niet piekeren over het gedrag van je ex, want de kans is groot dat ze beinvloed is door die therapeut, en daar doe je toch niks aan. Wel zou het plezierig zijn als je meer weet over die therapie, wat het doel is, en waarom jij daar eigenlijk een rol in speelt. Haar persoonlijke besognes hoeft ze niet op jou af te wentelen, en als de therapeut vindt dat ze beter niets met een collega kan beginnen, dan is dat diens eigen mening en niets meer. Sowieso is het gek dat als je aanbiedt om haar chauffeur te zijn, zij dan reageert met een eventuele 'relatie'. Een lift krijgen is in mijn woordenboek geen relatie. En ja, een verhouding op de zaak kent zo zijn eigen moeilijkheden, maar het komt zo vaak voor dat niemand zich in bochten hoeft te wringen om zoiets maar te voorkomen. 'Geniet ervan', zou al een veel beter advies geweest zijn. Kortom, wat voor een therapie is dat, en waarom betrekt zij jou daarbij. Wil je blijven prakkizeren, dan heb je dus genoeg stof om over na te denken ;). En of de kans nog steeds aanwezig is? Jazeker. Maar het zou zo leuk zijn als jij dan tegen haar zegt: 'Zo zo, wil jij een relatie met mij? Droom lekker verder ;). Groetjes, A.
Hi Jhonny, in mijn vorige bericht heb ik je een gewaagd advies gegeven. Bij geen of slechte respons kun je beginnen met de pauze. Het contact halfslachtig vasthouden is niet zo'n goed idee. Je denkt haar daarmee misschien terug te krijgen, maar het resultaat zal niet duurzaam zijn. Ze geeft dan bijvoorbeeld enkel toe omdat ze alleen is of omdat ze overgehaald wordt. Allemaal geen goede redenen. Je kunt alleen een gemis bereiken door je terug te trekken. Wil je niet van de aardbodem verdwijnen, dan licht je haar van te voren in. Groetjes, A.

Door op deze manier samen met je ex jullie relatie nieuw leven in te blazen toon je haar dat jij beschikt over rustig assertief leiderschap. En er is niets waar vrouwen zich meer tot aangetrokken voelen dan dat. Vrouwen zijn in een relatie instinctief namelijk vooral op zoek naar een gevoel van veiligheid een bescherming. Een gevoel dat je in een vrouw met name opwerkt door naar haar te luisteren, haar reacties te observeren en haar rustig en geduldig te leiden in de richting die jullie samen op willen.
Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.
Dus, zo staan de zaken nu. Het vreemde is dat ik niet eens verdrietig ben, of boos. Misschien had ik hier op gerekend? Misschien is dit nodig om hem te doen beseffen dat het tussen ons beiden nog niet zo slecht was? Ik voel me wel gekwetst, maar ondanks dat was onze avond/nacht samen echt heel bijzonder en heeft ons beiden laten zien dat hetgene wat er tussen ons is, niet 'zomaar' iets is. Dat gaf ex ook meteen toe.
Mijn relatie van 10 maanden is gister beëindigd door m'n vriendin, Ze zei dat ze nog van mij hield maar alleen de vlinders waren op. Maar na het bovenstaande te hebben gelezen geloof ik dat er nog een (grote) kans is om bij elkaar komen. We hebben afgesproken om even het contact te verbreken en misschien dat haar vlinders weer terugkomen. ''We should see'' en ik geloof wanneer je geduld toont dat alles weer goedkomt. Reactie infoteur, 06-02-2016
Ik hoorde de hele tijd niks, pas veel later (toen hij net wakker was), hij had zich zwaar verslapen en verontschuldigde zich hiervoor dat het hem spijt en dat hij door de wekker heen is geslapen. Ik was natuurlijk boos/teleurgesteld. Hij had zelf voorgesteld af te spraken en verslaapt zich vervolgens uren! Dit heb ik hem ook duidelijk laten weten via een sms, ik was boos en dat liet ik blijken! Heb hiervan erg spijt, ik heb mij laten meeslepen door mijn emoties en hij heeft niet meer gereageerd, wellicht boos door mijn smsjes, deze waren niet zo aardig!
Het is nu een week uit met mijn vriend. Hij is 23 en ik ben 20. We hebben anderhalf jaar een relatie gehad. Het ging altijd heel erg goed, we hebben nooit ruzie en iedereen zag ons als het perfecte stel. Qua karakter zijn wij ook gewoon precies hetzelfde, we vinden het allebei moeilijk om over gevoelens te praten en wachten altijd alles maar af en we zien altijd wel. Begin December vertelde hij mij dat zijn gevoelens weg waren en dat hij niet zo goed wist wat hij moest doen. Ik vond het moeilijk om dat te horen en we hebben er toen over gepraat. We besloten om er aan te werken en we wilden ook echt allebei dat het weer goed kwam. Snel daarna was het Sinterklaas en Kerst en al die verplichte familiebezoeken. Nu vorige week 12 januari kwam het sms. 'ik wil met je praten'. ik wist al hoelaat het was, want ik merkte ook dat hij steeds meer afstand nam en ik zat maar in een onzekerheid van of het weer goed kwam of niet. hij vertelde dat het misschien beter was als het uit is en als we gewoon goede vrienden bleven. ik was hier echt kapot van en ik wist niet was ik moest zeggen. ik heb toen 2 uur lang naast hem gezeten en hij probeerde me allemaal te troosten en hij zei dat hij het nu gewoon echt niet wist en dat hij misschien wel spijt zo krijgen maar dat het op dat moment gewoon beter was voor ons allebei. ik snapte hem wel want het ging inderdaad niet zo lekker meer. wij zijn samen leiding op de scouting dus ik zie hem sowieso ieder week wel een keer. dus echt afstand van elkaar doen gaat moeilijk. ook ga ik veel met zijn broers om. gisteren zagen we elkaar weer voor het eerst en het was heel erg ongemakkelijk. we hebben niet echt veel gepraat en we wisten ons allebei niet echt een houding te geven. ik heb het gevoel dat we er niet alles aan hebben gedaan om het weer goed te maken en om de vonk weer terug te krijgen. ik heb dit hem nog niet verteld want ik ben bang dat ik hem dan juist verder weg jaag en dat hij dan meer afstand neemt. aankomende dinsdag gaan we samen naar een musical, hier hadden we al twee maanden geleden kaartjes voor gehaald en we hebben besloten om toch daar samen heen te gaan. hij wil graag vrienden blijven en dat wil ik ook. maar ik wil eigenlijk dat het weer goed komt. hij weet dat ik het er moeilijk mee heb, maar moet ik nou vertellen over mijn gevoelens of moet ik juist zeggen dat ik vrienden wil worden zodat hij misschien inziet wat hij kwijt is. als ik over mijn gevoelens ga praten en hem vertel dat ik hem terug wil dan ben ik bang dat hij alleen maar meer afstand neemt, maar het kan ook zijn dat hij inziet dat hij mij ook terug wilt. en als ik zeg dat ik vrienden wil blijven is er de kans dat het gevoel niet meer terug komt en hij me niet gaat missen, of hij ziet in zoals hierboven beschreven staat dat hij mij misschien niet meer terug kan krijgen.

Op een gegeven moment stopt het praten ook en blijft enkel de droefnis en het wenen over, terwijl de wereld verder dendert. Maar de moed is al lang verloren…het is op voorhand verloren. Ik weet dat ik niet positief klink, maar geloof me, ik heb het hard, zeer hard geprobeerd, het uitgeschreeuwd en mezelf gedwongen verder te gaan, maar tevergeefs, het is een moerasvlakte en zinken doe je, echt erg.


We hebben een paar jaar samengewoond wat niet echt een succes was. Ik twijfelde veel wat waarschijnlijk kwam omdat ik met niet prettig voelde op de plek waar we woonde. Nu zijn we een jaar uit elkaar en in dat jaar ging het beter tussen ons maar van een relatie kwam niks. Nu heeft hij een ander en dat doet me heel veel pijn. Je weet pas wat je had als je het kwijt bent. Een paar weken geleden wou hij nog dat alles goed kwam en nu ineens dit. Zou dit nog een rebound relatie kunnen zijn of is dit niet meer na een jaar. Hij zei nog wel voor mij te voelen maar meer voor een ander. In het begin was hij niet in andere geïnteresseerd en nu heeft hij een ander.

Ik wilde zo voor hem gaan… nu ik met mijn huidige vriend ben merk ik dat ik me vaak aan hem irriteer. Kijk hem niet aan bij het knuffelen. Zoek niet de intimiteit wat hij juist heel erg wenst. Ik krijg steeds meer een muur en vraag me af ben ik te snel in deze nieuwe relatie gestapt… heb ik bindingsangst of is hij blijkbaar toch niet de ware …vind de aanblik van zijn hoofd niet echt aantrekkelijk..

Deze tip geldt vooral voor liefdesrelaties die beëindigd zijn. Wanneer je relatie op het punt staat om te breken, grijp dan snel je kans en laat iets waardevols van jou achter. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een ring; iedere keer wanneer jouw liefde deze ring ziet, zal hij hoogst waarschijnlijk denken aan jou. Hierdoor zul je in zijn/haar gedachten blijven rondspoken.
Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.
Hi Petra, je moet helemaal geen afspraken proberen te maken. De zaak moet helemaal omgedraaid worden voor de beste kansen. Probeert hij jou te benaderen, dan geef je niet of slecht thuis. Zo worden zijn jagerscapaciteiten op de proef gesteld. Doet hij vervolgens niets dan zit er weinig mannelijks bij. Blijft er stilte, ook de komende maanden, dan kun je hem om een gunst vragen (zie het artikel). Wat dat moet zijn, kan ik helaas niet voor je invullen. De meeste mannen komen echt uit hun hol of winterslaap om een vrouw te helpen. Zelfs hun ex ;). Blijft hij afkerig of reageert hij niet eens, dan moet je deze man ook emotioneel loslaten. Sommige partners zijn het niet waard om over te treuren, om de eenvoudige reden dat ze dat omgekeerd ook niet doen. Een beter bewijs van gebrek aan liefde is er niet. Groetjes, A.

Op een gegeven moment ging mijn vriend twijfelen en hij had eindelijk gezegd wat hem nou dwars zat en dat het zo langer niet verder kon. Ik zei dat ik wel kon veranderen, maar dat gebeurde niet 123. Ik was eind juli nog jarig (25 jaar) en we zijn toen samen nog naar Berlijn gegaan. We hebben daar een goed gesprek gehad en het was echt een super weekend. Ik merkte echt dat hij van mij houd. Nadat we maandag gewoon weer aan het werk moesten, merkte ik al dat hij weer wat afstandelijker werd. Ik had hier heel erg moeite mee en dit viel dan ook verkeerd en we kregen weer ruzie. We hadden toen besloten dat ik hem even een weekend met rust zal laten. Ik zou van vrijdagochtend tot maandagavond bij een vriendin slapen en we zouden geen contact hebben. Dit was heel moeilijk voor ons, want normaal hebben wij dagelijks best veel contact (wat dus ook een aandachtspunt moest worden bij de aanpassingen). Ik kon de twijfel echt niet aan.
Mijn relatie is uitgegaan een half jaar geleden. Door problemen van haar kant en doordat onze omgeving fel op onze relatie tegen was. Nu heeft ze een nieuwe vriendin met wie ze meteen al is gaan samenwonen. Die nieuwe vriendin is niet haar type zegt ze. Maar ze kan niet alleen zijn. Wellicht zit ze in een rebound? Ik weet het niet. Sinds twee maanden hebben we weer contact met elkaar. We zijn ook al een paar keer met elkaar naar bed geweest. Ze zegt mij terug te willen in de toekomst, maar bang te zijn. Ondertussen blijft ze met die nieuwe vriendin samenwonen. Waarschijnlijk uit gemakzucht en omdat ze ook financiële problemen heeft. Wat moet ik nu doen om haar terug te krijgen? Het contact verbreken wilde ik eerst doen. Maar een paragnost heeft mij verteld dat het niet verstandig is om haar voor een keuze te stellen nu. Omdat ze volgens hem zichzelf nu niet is. En dan ga ik haar kwijt raken aan die ander. Die volgens hem zeer manipulatief is. Ze hoeft maar te kikken en ze krijgt het zegt hij. Om die reden weet ik nu niet hoe mezelf op te stellen? Wat zou uw advies zijn? Reactie infoteur, 05-02-2016
Hi Hoopvol, meerdere rebounds zijn mogelijk. Zoals je op zijn berichtjes reageerde is goed, maar wat je hem ook schrijft, doe het nooit meteen. Hij moet goed beseffen dat hij de laatste op jouw lijstje is. Dat hij geen enkele reactie gaf op je wereldreisplannen is natuurlijk waardeloos. Misschien was ie overdonderd! ;). Het vieren van de laatste terugbetaling zou een mooi voorstel van jouw kant zijn, maar het is tevens een test. Want hoe gaat hij daar straks op reageren? 1. Gewillig en onderdanig, 2. enthousiast en gretig, 3. mat en lauw, 4. boos en afkerig, of 5. bangelijk en vermijdend? Dit zijn zomaar wat mogelijkheden, maar bovenal staat dat jij de beste indruk achterlaat, gewoon door het voorstel alleen al. Doet hij het niet, dan rest hem spijt. Doet hij het wel, dan zal hij van heel goede huize moeten komen om jouw interesse op liefdesvlak weer op te roepen. Zo moet je het zien. Groetjes, A.
Bovendien is dit niet handig als je je ex nog terug wilt winnen. Door als vrienden om te gaan met je ex, geef je een signaal af dat je niet meer geïnteresseerd bent in een romantische relatie en wel tevreden bent met de huidige situatie. Hierdoor gaat je ex ook op die manier over jou nadenken, en is de kans dat hij of zij je ooit weer op een andere manier leuk zal vinden een stuk kleiner.
Daarmee kom ik dus ook op punt dat ze zei dat alle jongens klootzakken waren. Zij zei het op de manier van ‘ik hoef voorlopig niks alle jongens zijn klootzakken nu ff voor mij. Zo van ik hou het op afstand. Ik vroeg ook nog of ze mij daar mee bedoelde (de klootzakken) en toen zei ze nee nee nee zo bedoelde ik niet. Relatie met mij werkt niet volgens haar als daar zit. En de rest hoeft ze ook niks.
Mijn ex en ik zijn nu zo'n 6 weken uit elkaar. We zijn een jaar samen geweest, waarvan we een halfjaar hebben samengewoond. We zijn uit elkaar gegaan om een ruzie waarbij de emoties uit de hand zijn gelopen, over dingen die hij gezegd had die ik zag als persoonlijke aanval. We hadden lichte irritaties maar niet echt veel ruzie. Hij verwart echter die irritaties met ruzie. Hij zegt nu dat hij liever alleen is maar als we elkaar dan zien kan hij niet van me afblijven, dan wil hij me kussen enzovoort. Hij zegt dat hij heel veel van me houdt en dat ik het beste was wat hem is overkomen, maar dat we niet voor elkaar bestemd zijn, terwijl ik daar heel anders over denk. Ik heb relatietherapie voorgesteld, maar daarvoor zou hij de psycholoog moeten kennen, zegt hij. Het stoort me dat hij me niet waard vindt om voor te vechten. Nu is mijn vraag hoe ik hem kan laten inzien dat je moet vechten voor degene van wie je houdt?
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..
wij zijn toen uit elkaar gegaan omdat hij zei geen gevoel meer te hebben voor me we hebben samen 2 kinderen. ik en de kids zijn weggegaan en 3 dagen later woonde hij samen met dat meisje en haar 3 kinderen zei kwam uit een huwelijk beide zijn ze van ene in Andere relatie gestapt en gelijk gaan samen wonen in 3 dagen tijd. nu kan meneer ineens alles doen we zijn nun14 weken uit elkaar . hij heeft ons andre halve week genegeerd en nu belt hij weer ons op maar nu negeer ik hem even. Hij ’s veel afgevallen na onze breuk en ziet er slecht uit. hij beweert gelukkig tenzijn in het begin elkendag op fb hoe gelukkig die met haar is dat word heel erg minder nu. een vriendin van mij vroeg hem of we uit elkaar waren om hem te testen hij zei alleen ja klopt soms werken dingen niet. Zei heeft ook nog heel veel contact met haar ex man. zitten hun beide in een rebound relatie door van ene in Andere relatie te stappen en gelijk samen gaan wonen in 3 dagen na de breuk van beide relatie’s? en zal hij ons missen omdat hij nu weer belt en heel koel reageerd op die vriendin? ik wil hem zo graag terug mis hem nog elke dag. ze nieuwe vriendin controleerd hen ook op alles daar het hij een hekel aan normaal overal waar hij een hekel aan had wat die altijd zei vind hij nu ineens niet erg. heb ik kans

Hi Franceska, jij wilt zijn jagersrol op je nemen maar dat moet je vooral niet doen. Het is aan hem om jouw belangstelling weer te wekken, maar zoals de kaarten geschud zijn lijkt het er niet op dat er meer in zit. De man heeft waarschijnlijk teveel bagage om zich wederom in een relatie te storten, daar is het eerder ook op stuk gelopen. Hij wilde gewoon niet. Mensen herhalen altijd hun oude gedrag, dus de kans is megagroot dat als jullie wederom in een soort relatie belanden, hij weer de benen neemt omdat hij 'teveel druk voelt'. Kortom, hij is niet klaar voor een relatie en wanneer hij dat wel is, is onbekend. In elk geval moet je daar als vrouw niet op gaan zitten wachten. Wil je hem toch een beetje uit de tent lokken, praat dan in zijn bijzijn over andere mannen (of een enkele andere man). Zo kom je aan de weet hoe hij dat ziet: jij met een vriend. Vindt hij dat allemaal leuk en aardig voor je, dan weet je dat je bij hem uit de buurt moet blijven. Maar haalt Cupido eindelijk zijn pijlen tevoorschijn, dan weet je dat hij voldoende uitgedaagd is om jou niet zomaar te laten lopen. Succes, A.
Ik ben helemaal niet iemand die me levensverhaal op internet gooit, maar ik ben nu wel aardig ten einde raad. Nu een jaar geleden heb ik mijn ex leren kennen, de vonk sloeg direct over, alleen zat ik nog in een relatie en hij ook. Beide hebben we dit stop gezet en zijn met elkaar door gegaan, na een maand woonde ik al bij hem in. Ik heb hier werk gezocht en gevonden (hij woont in Almelo, ik woonde in Friesland) alleen in deze tijd heb je de banen niet voor het uitkiezen, en kwam ik terecht in de schoonmaak, 5 dagen pw van 17:00 tot 20:00. Ik heb altijd gewerkt als receptioniste dus dit was een hele verandering. Ook kwam mijn vriend ongeveer om 16:00 thuis, hadden we een (meestal nog niet eens) uurtje samen en dan moest ik aan het werk, rest vd dag verveelde ik me, een compleet nieuwe stad waar ik niemand kende. Al vrij snel volgden er irritaties, om t feit dat ik niet op me plek was, me familie/vrienden miste, en financieel hadden we het niet erg breed, konden dus ook nooit echt dr op uit een weekendje ofzo. Na 6 maanden ben ik met ruzie terug naar Friesland gegaan met me spullen. Toch bleek er nog wel een hele duidelijke klik te zijn, en bleven we wel bij elkaar. Maar het werd dus wel een lange afstand relatie. Er is toen, bij mij om nog steeds onverklaarbare reden veel onzekerheid gekomen, het idee dat hij niet genoeg van me hield, al zei die dat honderd keer en liet hij dat ook wel voelen (achteraf zie ik het wel dus…) ik claimde hem, legde op alle slakken zout en was zo jaloers als wat. Om gek van te worden. En dit werd hij dus ook. Op een gegeven moment kwam ter sprake om hier in Friesland te gaan samenwonen, maar ik geloofde niet dat hij dat wou. (vraag niet waarom niet.) en bij alles wat hij zei dacht ik dat hij een excuus zocht om maar niet te hoeven samen wonen met me. En toen hij uiteindelijk besloot om (nog) niet te gaan samenwonen met me, was het ZIE JE WEL! terwijl hier had ik hem naar toe gedreven. We hebben toen een time out genomen, heb 3 weken niks gehoord en hem niet gezien, en hij was niet te bereiken. Toen we weer in contact kwamen en hij een weekendje bij me was, was het hele time out van de baan en waren we weer een setje, ik had beloofd dat ik niet meer zou claimen en zo onzeker zou zijn. Dit ging een week goed… Ik ben een lang weekend in Almelo bij hem geweest, wat over het algemeen heel fijn was. Toen ik woensdag weer terug ging naar huis had ik voor hem een briefje op bed gelegd waarbij ik hem bedankte voor het fijne weekend en dr in zette van hem te houden. Hier kreeg ik geen reactie op en het was compleet mis bij mij, zie je wel dat hij niet van me houd. Toen hij sorry schat zei, was het nog niet goed, want er was niks gezegd over dat hij het briefje lief vond ' zucht' Al met al is dit uitgelopen op ruzie, en heb ik het 'uitgemaakt' zowel via whatsapp als sms. (laf he) toen heb ik niks meer van hem gehoord. en stonden een paar dagen dr na mijn inboedel tegen me huisje aan vanuit Almelo. Ik was kapot. Maar er was nog steeds geen contact te krijgen, ik smste hem vaak, net als bellen. Geen reactie, tot ik een whatsappje stuurde over een vraag van mn computer. Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft me toen gebeld, hebben samen via telefoon me computer gemaakt. Verder niet veel over ons gehad en ik was vrij neutraal (niet van binnen hoor) de volgende dag vroeg ik via whats app of hij nog toekomst zag, hij zei dat ik niet goed aan de telefoon had geluisterd waarin hij zei dat ik eerst moet veranderen en het zo niet trekt. Maar nee ik zag alleen het negatieve en vroeg of hij nog vrienden wou blijven dan, sindsdien ben ik geblockt op whatsapp. dat is nu 4 weken terug. Ik wou duidelijk weer te snel en heb (wederom) niet naar hem geluisterd/geloofde hem niet. Ik heb geprobeerd hem met rust te laten, wat niet zo goed ging. Maar het waren geen kwade smsjes, alleen lieve dat ik hem miste etc. waar ik geen reactie op kreeg. Later heeft me vriendin contact met hem gehad via whatsapp. Waarin die aangaf nog van me te houden maar blij is dat hij niet meer zo'n stresskonijn om zich heen heeft. Dat ik eerst moest veranderen. En toen me vriendin vroeg of hij nog toekomst zag zei die dat hangt van mij af (mij als in de zin van ik;)) Maar dat hij nu eerst even rust wou Dit deed me goed. Het was nog niet helemaal gesloten boek. Ik heb hem redelijk met rust gelaten omdat ik wist dattie dat wou. Tot het weekend, er was weer een probleem met me computer, ik sms hem. geen reactie. en dat schoot verkeerd. Heb hem uitgemaakt voor leugenaar dat hij niet van me houd en dat hij een ander heeft (al heeftie tegen me vriendin gezegd van niet) En toen kon hij wel reageren! Hij was blij dat ik hem liet beseffen waarom hij me terug naar Friesland heeft gestuurd. En dat hij zn eigen leven weer gaat opstarten, maar wel zonder mij. Toen ik hem terug smste offie dan helemaal niks meer voor mij voelt, me niet heeft gemist en alle toekomstdromen heeft laten varen die we samen hadden. kreeg ik een sms terug dat hij dat niet zegt, maar dat ik direct weer op de kast zit als hij niet direct reageert, dat ik dus na een maand nog geen steek ben veranderd. En dat hij nu helemaal met rust gelaten wil worden door me, niks meer met me te maken wil hebben. AUW! Ik weet donders goed dat ik aan mezelf moet werken, want ik maak hem ook knettere gek met me (onnodige) onzekerheid claimende jaloezie. En afstand is nu ook niet verkeerd. Maar. Help. Wat moet ik nu? Wat moet ik nu denken? En dit hele verhaal is nog maar een heel kort deel van hoe ik reageer op dingen. Ik ben niet makkelijk. Maar daar ga ik aan werken, maar wil hem niet kwijt. Reactie infoteur, 14-11-2012
Zal hij spontaan gister uitgenodigd zijn en gaat hij 'als vrienden' op visite? Of ben ik zo voorgelogen? Dat laatste geloof ik gewoonweg niet. Ik heb ooit een lange relatie gehad met een pathologische leugenaar, maar deze laatste ex is dat niet, heeft die kenmerken niet. Ik weet het allemaal niet meer. De deur moet dicht. Zal ik zijn spullen vanavond terugbrengen? Hij zal wel verbaasd zijn als ik dat deed. Heb zin om hem te bellen en te zeggen dat ik weet van die verjaardag, kijken hoe hij reageert. Of er een 'verklaring' komt. Of ik sms hem vanavond als hij daar zit met de mededeling dat ik haar ook een leuk cadeau heb gegeven en dan zijn liefdesverklaring aan mij naar haar doormailen (dan ben ik hem zeker voor altijd kwijt, en als zij gewoon een vriendschappelijke relatie houden sta ik goed voor paal).
Hoewel ik dacht dat ik alles behoorlijk op de rit had en heel stabiel was en dacht te weten wat ik wilde en niet wilde, kwam ik er toch achter dat ik de verkeerde types aantrok. Ik ging toch weer kijken op een datingsite, meer voor tijdsverdrijf dan om serieus te daten. Echter.. Een man sprak me enorm aan. Ik kwam vervolgens in het ziekenhuis terecht en afspreken werd een beetje lastig. Hij bleef echter lief en geduldig berichtjes sturen. Uiteindelijk belden we een maand nadat we elkaar online leerden kennen, dat werd erna een keertje skypen, maar ik probeerde hem op afstand te houden. Hij liet echter zien dat hij anders is dan andere mannen.. En zo kwam het tot een afspraakje. En dan volgt die doodonzekere periode.. Is dit echt? Is dit te mooi om waar te zijn? Maar hij gaf onbewust bevestiging dat hij echt serieus was en me serieus en oprecht leuk vindt.
Ik heb vorig jaar november iemand leren kennen… maar ik was nog niet toe aan een nieuwe relatie en dat heb ik hem ook gezegd. Echter was de interesse langs zijn kant groot en was de jacht geopend. Rond maart begon ik me meer en meer open te stellen naar hem toe, we deden leuke dingen samen en konden over alles praten. Hij had ook een pijnlijke breuk achter de rug en was toen al meer dan een jaar vrijgezel. Alles was goed tot we meer en meer naar een relatie toe groeiden. Hij kreeg twijfels, want ik had tenslotte gezegd dat ik dat in eerste instantie niet zag zitten. Hij leek maar niet te begrijpen dat ik er die maanden wel degelijk over na had gedacht en me goed voelde in zijn gezelschap en dat ik anders die beslissing niet had gemaakt. Ik ben gaan nadenken over wat hij zei: dat ik aan hem steeds een vriend had en dat hij me nooit in de steek zou laten zoals mijn ex dat had gedaan. En hij hij was te vertrouwen dus ja hij was een goede partner. Maar hij kon zich niet geven en dat zorgde op zijn beurt weer voor frustraties bij mij. Gelukkig konden we goed met elkaar praten en hadden we veel leuke momenten samen, maar de twijfel bleef langs zijn kant bestaan. Toch wou ie verder proberen… Ondertussen zijn we 10 maanden verder en heb ik het natuurlijk al eens gehad over samenwonen. Maar hij wou niet aan de toekomst denken, noch wil hij volwassen worden. Als ik dan dingen vroeg als waarom hij dan een relatie had, bleef hij me het antwoord schuldig. Toch kon hij wel praten over dingen als kinderen en fantaseerden we over hoe ons huisje er moest uit zien… Hij was lief voor me en deed echt wel zijn best. Alleen heb ik nu de indruk dat, van zodra zijn gevoel te veel sprak, zijn verstand zich kwam moeien.
Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.

Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
En nu… hoop ik dus eigenlijk dat u mij zou kunnen helpen hiermee? Buiten dat ik het gewoonweg beu ben te horen dat je er niets aan kan veranderen, en dat ik ermee moet leren leven en dat ik binnen zoveel tijd wel weer iemand vindt en gelukkig wordt ( wat ik dus zweer dat niet gebeurd, voor mijn part ga ik lopen), wil ik echt gewoon dat mijn lief wel terugkomt. Ik bedoel… als je Twilight New Moon hebt gezien, stel je dan maar voor dat ik Bella in het kwadraat ben. Zo voel ik mij echt. Gisteren dacht ik dat ik in coma lag ( lijkt mij veel logischer) en dat ik in een nachtmerrie zit. Ofwel was het een mislukte aprilgrap. Ik ben normaal niet gelovig, nu ben ik al naar de kerk gegaan om 7 kaarsen te branden. Ik doe zeker 100 gebedjes per dag. Ik snap er gewoon geen zak van, en ik wil het eigenlijk ook niet. Ik ben gekwetst, soms heb ik woedeaanvallen, en andere momenten kan de wereld mij echt geen bal meer schelen. Ik weet zelfs mijn lachspieren niet meer zitten, en ik voel mij van binnen echt al klaar voor de psychiatrie of het kerkhof. Maakt mij niet meer uit. Volgens mij zit ik in een serieus diepe depressie ofzo. Maar het is gewoon… Ik wil echt mijn vriendje terug. En elke hulp of tip zou gewoonweg al welkom zijn. Ik weet inmiddels wel al dat ik geen serenade moet gaan brengen, want hij is blijkbaar geen Romeo en Jullia fan. Als het nodig is, duik ik wel onder de zonnebank en ga een hele lading make-up kopen en een nieuw garderobe of zo. Voor mijn part leer ik zelfs paaldansen.
Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Ik kende een meisje al een hele tijd. Een jaar of 5 en dat heeft altijd goed geklikt als vrienden. Begin deze zomer namen we terug met elkaar contact op. We zijn een paar keer gaan eten, naar de film geweest, kermis geweest samen enzo. Hier thuis gezellig films zitten zien. Zelfs genoten van twilight films. Alle 4 en geloof mij, als man wil dat al veel zeggen! Je geniet in feite wel van de film, simpelweg doordat je ziet dat zij van de film geniet. We begonnen zo een beetje korter naar elkaar toe te gaan. Eens handje vasthouden. Steeds waker samen weg, maar zonder dat er iets gebeurde. Ze vertelde me haar verleden, van hoe haar ex haar behandelde enzo en ik snapte wel dat ze tijd nodig had. Ik ook trouwens. Doordat het zo een slechte zomer was en steeds regende, grapte we wel eens over op reis gaan en ineens was het van dat we gaan op reis naar Turkije. Mooi hotel, mooi weer. Kortom alles was perfect. Op een nacht hadden we een glaasje teveel uit in het hotel. We sliepen al een paar dagen naast elkaar. Of tegen elkaar maar dat was het dan ook. Tot je, die bewuste nacht. De rest van de vakantie was prachtig. Nog op cruise geweest enzo, perfect gewoon. Er groeide echt iets tussen ons. Voor het eerst in vele jaren zag ik haar gelukkig, en was ik terug gelukkig. Ken je dat? Bob Marley op een bootje, blauw water, kortom, alles was perfect. We komen thuis van de reis samen als koppel. Zij blijft hier slapen in de weekends, en samen met mijn dochtertje hadden we een zeer leuke tijd. Perfect toch? Niet? Twee weken geleden, begon het. Ik moest in de week steeds naar haar toe gaan, en ondanks dat ik alleen woon kwam ze niet meer langs. Ze was te moe. Ik ging nog wel eens langs bij haar thuis, en idd, die viel op mijn schoot tegen me aan in slaap. er was sprake over gaan samenwonen enzo. want het ging echt wel goed tussen ons. Verleden week donderdag ergens, had ik haar gezegd dat ik langs ging gaan. En ben niet geweest. Nogal dom van me, was nog eens aan het gamen, de tijd uit het oog verloren en ze was al slapen. Vrijdags was ze alleen thuis (want ze woont nog bij haar ouders) en er was afgesproken om langs te gaan. Ik sms ze, of ze al wakker was. geen antwoord. Ik wil haar verassen, en rij naar daar. Deur blijft dicht. Ineens een smsje. Ik denk dat we beter uit elkaar gaan, want uw vrienden gaan steeds voor op mij. Ik was idd wel één keer die week bij mijn vrienden geweest. Het zijn tenslotte die mensen die mij door de vorige breuk geloodst hebben, en er steeds voor mij waren. En die mensen laat je niet vallen, dat zijn vrienden zoals je er niet veel hebt. Vandaag kwam ik teweten van haar ma en pa, dat er nog iets anders was. In Turkije hadden wij een jong koppel leren kennen, ze maakte daar niks anders als ruzie. Die gast was een fantast, liegen over alles. Hij zou die reis betaald hebben enzo. en daar was niks van waar, maar blijkbaar had die zen lief daar gevoelens gekregen voor mij en na de vakantie bleef ze maar smsen en mailen om langs te komen. Steeds heb ik gezegd dat ik daar geen behoefte aan had. Tuurlijk was die gast dat te weten gekomen en die is dan een hoop flagrante leugens gaan vertellen. Ze praatte al niet meer, maar ik volgde de richtlijnen van deze site. Ik viel ze niet lastig of niks. Vandaag komt dat dus uit dat die gast serieus aan het liegen geweest is, en aan het stoken uit jaloezie. Vandaag na 2 weken had ik zo iets van kom, ik zal eens proberen te praten. Haar ouders verwelkomen me met open armen, want die zagen ook dat het wel goed ging, en snapte totaal niet wat er aan de hand was dat het zo ineens uit was. We zijn wat aan het praten, en zwart op wit zien ze wat ik juist tegen die je jongen had gezegd over jill. En daar stond niks, maar dan ook niks slecht in en heb dat ook laten lezen en toch. Ik had ze een lief beertje gekocht, met een kaartje bij en een mooie tekst in. Voor ze naar huis komt, zeggen haar ouders nog van ja, als da zo in elkaar zit. men ex leest dat allemaal. en ben een beetje met haar papa aan het chatten, we zijn alle 2 vissers dus ja, wij komen wel goed overeen. Haar mama zegt nog van kris, wacht ff af, dat komt wel goed maar geef dat tijd. Ineens zegt de papa op fb kris, ik denk niet dat het nog goed komt, ze zegt dat ze dat hoofdstuk afgesloten heeft, en dat ze niks meer voor u voelt. Wat ik al raar zou vinden. ik weet dat ze geweldig koppig is en het zou idd kunnen dat er geen gevoelens meer zijn bij haar. Voor het zelfde geld moet alles nog wat bezinken. Mss is het het beste dat ik haar gewoon wat gerust laat tot ze me mss mist ofzo. ik weet het niet.
Hi Hoopvol, het is niet verkeerd dat je om je geld vraagt, maar je kunt je ex best eens testen door te bekijken of hij uit zichzelf met geld komt, of helemaal niks doet. Dit is ook een stuk vertrouwen dat je hem dan geeft: je vertrouwt er op dat hij je betaalt. Blijkt hij dat toch niet te doen, stuur dan alsnog die sms. Gebeurt het een volgende keer weer zo, zeg hem dan dat je rente gaat heffen ;). Eens zien of meneer dan wat harder loopt. Word nooit afhankelijk van je ex, maar verbreed je horizon en kijk serieus of er geen leukere mannen zijn. Je moet jezelf bevrijden van die onzekerheid, want die blijft staan. Probeer dat te accepteren maar verdoe geen tijd aan je verleden. De toekomst is onbekend, dus al wat je hebt is NU. Prettige pasen! A.
Nadat het 4 maanden uit is geweest wilde hij me terug. In de periode dat het uit was heb ik seks gehad met een ander. Ik twijfelde of ik dit moest vertellen maar heb het toch gedaan. Eerst was het oke en kon hij ermee leven maar toen ik later vertelde dat het onveilig was maar wel ben getest. Wilde hij niets meer met me. Hij zegt dat hij moet nadenken en dat hij het beeld niet uit z’n hoofd krijgt.
Hi Leo, ja dat is geen beste zet geweest. Ten eerste is het niet waar, ten tweede bereik je er helemaal niets mee behalve nog meer schade. Je moet jezelf dus afvragen waarom je dit zei: wilde je aandacht, wilde je haar schokken, wilde je een reactie uitlokken? Meestal zijn het dat soort dingen. Een wanhoopspoging, maar dan wel de verkeerde. Wat gebeurd is, is nu gebeurd en dit rechtzetten zou je ex nog meer bevestiging geven dat ze je vooral niet terug moet willen. Wel kun je haar na verloop van tijd (na een paar maanden) eens schrijven. Meld dan dat je nieuwe relatie al gauw stuk liep, omdat je je oude liefde maar niet kunt vergeten. Het is wel gewaagd, maar de moeite waard omdat je toch al niet veel meer te verliezen hebt. Misschien smelt ze dan een beetje en kun je haar losweken van die ander. Let wel, zodra er een ander in het spel is, zijn pogingen om de ex terug te krijgen weinig succesvol. Je kansen zijn vergroot als ze 'vrij' is en jou mist. Vooralsnog vult die ander de leegte in… :(. Sterkte, A.
Probeer hem je te laten missen zodat hij weer ziet hoe bijzonder je bent. Met een jongen flirten door je mooi aan te kleden, een lekker parfum op te doen, hem laten zien dat je een geweldig sociaal leven hebt enzovoorts, kan hem doen inzien dat je geïnteresseerd bent -- en interessant. Het kan geen kwaad om een beetje afstandelijk te doen, zolang je maar niet te veel bezig bent met zijn aandacht te trekken.
Hoe weet ik of er nog gevoelens zijn voor mij en hoe laat ik hem weer naar mij verlangen. Zolang hij bij die ander blijft ziet hij mij nietgraag genoeg meer, zo ver ben ik al maar ik wil hem nog steeds terug, alleen wijst niks er nog op dat dit zal gebeuren. Ik vrees dat ik het moet opgeven maar iets in mij zegt dat hij mij ook ni wilt loslaten of ben ik nu echt zo naïef en te goedgelovig?
×