Eind 2014 liet mijn partner me weten dat de liefde van haar kant op is, dit na ruim 14j en kinderen. De oorzaak ligt vooral bij mezelf en dat besef ik ook. Het niet waarderen van wat ze allemaal doet, zij die vooral alles deed, ruziën over futiliteiten, etc. Enkele weken voordat ze me alles vertelde had ik als het ware een klik gemaakt en me anders beginnen gedragen, meer naar de kant van hoe het wel kan en zou moeten zijn. Helaas te laat. Mede het feit dat ze op een ander verliefd is geworden, maakt het er niet gemakkelijker op. Ze wil mij nog een tweede kans geven, maar kan voorlopig die ander niet uit haar gedachten zetten. Ze hebben nog contact via sms, en wellicht zien ze elkaar ook wel eens geregeld. Ze garandeert me wel dat ze nog niet over de grens gegaan is met hem. Hij geeft haar nu ook steun in deze moeilijke periode. Ze weet niet wat ze moet doen. Ze gelooft niet in mij dat ik echt anders zal omgaan, dat ik het niet zal volhouden. Ik voel me er wel goed bij, nu ik ook aanvoel dat het wel anders kan. Hoe kan ik haar overtuigen van mijn goede bedoelingen? Hoe kan ik haar duidelijk laten merken dat ik het deze keer wél oprecht meen? Ik wil haar echt niet kwijt. Ik wil haar hart terug! Wat moet ik doen om haar te overtuigen? Ze heeft er voor haar een termijn opgezet, als de gevoelens niet terugkomen gaat ze weg. Ik heb wel geen idee over welke termijn ze het heeft.
Hi Franceska, jij wilt zijn jagersrol op je nemen maar dat moet je vooral niet doen. Het is aan hem om jouw belangstelling weer te wekken, maar zoals de kaarten geschud zijn lijkt het er niet op dat er meer in zit. De man heeft waarschijnlijk teveel bagage om zich wederom in een relatie te storten, daar is het eerder ook op stuk gelopen. Hij wilde gewoon niet. Mensen herhalen altijd hun oude gedrag, dus de kans is megagroot dat als jullie wederom in een soort relatie belanden, hij weer de benen neemt omdat hij 'teveel druk voelt'. Kortom, hij is niet klaar voor een relatie en wanneer hij dat wel is, is onbekend. In elk geval moet je daar als vrouw niet op gaan zitten wachten. Wil je hem toch een beetje uit de tent lokken, praat dan in zijn bijzijn over andere mannen (of een enkele andere man). Zo kom je aan de weet hoe hij dat ziet: jij met een vriend. Vindt hij dat allemaal leuk en aardig voor je, dan weet je dat je bij hem uit de buurt moet blijven. Maar haalt Cupido eindelijk zijn pijlen tevoorschijn, dan weet je dat hij voldoende uitgedaagd is om jou niet zomaar te laten lopen. Succes, A.
Wel zijn ze er als de kippen bij wanneer het aankomt op ideeën over hoe de man aan haar zijde zijn leven zou kunnen verbeteren. Wanneer men hen vraagt waarom ze zo kieskeurig zijn, zullen ze antwoorden: "ik wil het nou eenmaal zo, is het verkeerd om te weten wat je wilt?” – Natuurlijk is het niet verkeerd maar een veeleisende dame tevredenstellen is een full-time baan. Deze vrouwen zijn er ver van verwijderd zich ook maar eens gewoon een keer goed te voelen en lekker te genieten van het samenzijn met haar partner. En daarmee is ze precies het tegenovergestelde van dat wat de meeste mannen wensen en ook de reden waarom veel mannen –zogenaamd- last hebben van bindingsangst.
Begin juni is zij met vriendinnen naar een feestje geweest, ik zag op FB een foto van haar met een jongen verschijnen (overigens niet op haar tijdlijn), waardoor ik behoorlijk boos ben geworden (onterecht, want ik weet dat ik er kan vertrouwen!) maar door mijn jaloezie, is dat verbaal behoorlijk uit de hand gelopen. We hebben dat uitgesproken en ik heb haar op de man af gevraagd of ze nog wel genoeg voor me voelde en nog genoeg vertrouwen in onze relatie zag of dat de twijfel zo erg is, dat ze er eigenlijk mee wil stoppen. Haar antwoord was; Ik heb moeite met jou onzekere gedrag van het laatste half jaar en ontzettende moeite met je jaloerse gedrag, maar waarvan ik hoop dat dat overgaat, als je inziet dat het niet nodig is. Als ik niet van je hou, ga ik niet met je verder en maak ik geen plannen.

Ik stond op het punt om naar een feestje te gaan maar voelde me heel angstig. Dat ik alsnog een berichtje stuurde dat ik het zo graag zou willen proberen weer (had ik nooit moeten doen). Ze zei dat als ik alles op een rijtje had gezet en het aankon om als vrienden verder te gaan we elkaar vanzelf weer zagen. Daar heb ik me bij neergelegd en sindsdien is het contact over. Ik laat haar met rust en neem afstand om aan mezelf te werken en op mezelf te gaan. De plannen zijn al vergevorderd. Ik hoop dat we nog eens kunnen praten en dat we weer bij elkaar komen.
Het is ook zo parodoxaal...aan de ene kant komen er mensenrechten...en aan de andere kan ontnemen ze die weer.. De grensen zijn open...maar ook weer dicht....er is vrijheid van partnerkeuze...kijk maar naar alle campangnes die er rond de zomervakanties zijn tegen het uithuwelijke van meisjes ...en aan de andere kant mag je die vrijheid niet gebruiken.
Na veel aandringen heeft hij vrijdagavond nog bij mij geslapen, omdat mijn ouders nog op vakantie waren en hij het niet kon maken om mij zo alleen te laten met dit nare gevoel, hij is dus blijven slapen, we hebben wat gepraat over de break, maar deden verder tamenlijk normaal, ´s avonds hadden we nog voor de laatste keer seks en zaterdagmiddag zijn we voor ons afscheid naar het strand geweest. Hij wilde dit allemaal liever niet, maar heeft dit voor mij gedaan. Constant als ik emotioneel werd, omhelsde hij mij en trok hij mij tegen zich aan.
Verder ben haar zaterdag tegen gekomen alleen hoi alles goed gezegd en zij reageerde hier ook gewoon netjes op! (dus in het echt negeert ze me niet) Vervolgens gewoon plezier gemaakt in dezelfde discotheek waar zij ook was! Liep nog even naast haar in een drukke rij en toen reageerde ze nog even boos ben hier niet op ingegaan! Maar wat betekent dit? Las namelijk dat haat en liefde samen gaat. Reactie infoteur, 06-11-2012
Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Volgende week vrijdag zie ik hem en gaan we het een en ander uitpraten. De laatste keer dat ik hem zag zei hij: 'je moet beseffen dat ik niet meer bij je terug kom'. Hoe kan iemand dat nou zo zeggen en hoe kan je op het ene moment nog geen problemen hebben en dan opeens tot de keuze maken dat je het uitmaakt met mij? Ik heb nu al twee weken niks van hem gehoord en hij doet nogal stoer op facebook en plaatst dingen waarop ik kan zien dat hij het allemaal erg naar zijn zin heeft zo. Hoe kan ik komende vrijdag het beste doen? Moet ik mijn emotionele kant laten zien? Of moet ik juist zelfverzekerd overkomen? Alvast bedankt. ik kan niet zonder hem en hou ontzettend veel van hem, hoeveel pijn hij mij ook heeft gedaan.
Ik heb haar gekwetst en dat doet zeer. Nu 2 weken na de hand wil ik haar terug. Maar hoe? Ik heb na drie dagen dat de relatie over was, stom weg de stoute schoenen aangetrokken en na haar deur toe gegaan en wou met de praten. Maar ze was er nog niet klaar voor, en beter elkaar niet zien zei ze. En ik legde zo doende de rozen neer. Drie dagen er na vroeg ik Loef hoe het met der ging. En het ging goed zei ze. En bedankt me voor de rozen. Lief zei ze. Ik zei weet voor wie ze zijn, een speciaal persoon en ze reageerde alleen met: lief! Kus!

Ik ben 14 dagen geleden mijn vriendin kwijtgeraakt. Ik voelde de spanningen wel en de problemen, maar ze heeft het nooit duidelijk gezegd.. Tot op een dag ging ze bij de grootouders slapen. Alles nog in orde, op de stress na. Tot de volgende morgen wanneer ze zou terugkomen, krijg ik sms” we moeten praten ik kom mijn grief halen. Ze zei dat ze tijd wou maar antwoorde telkens als ik stuurde. Ik had heel veel vragen, ik wou duidelijkheid… Ze antwoorde wel mor vrij droog.
hey, ik ken het gevoel, ik heb 4 maanden met me ex vriendje gehad en het is sinds een paar dagen is het uit en iedereen zegt dat ik hem moet vergeten enzo maar dat lukt niet en zoals bij jou ook niet..ik ken mijn ex van scouting en na de zomervakantie komt hij bij me in de groep en dat word dat best akward enzo en wat ik ook heb gedaan is gevraagd of hij kon maar dan zei hij dat hij met dit en dat bezig is en laatst vroeg ik het ook nog maar negeerde hij me dus ik hoop dat jullie het wel hebben uit kunnen praten en dat het goed is gekomen en dat hij jou misschien wel een tweede kans geeft want als je hem nog echt heel leuk en aardig vind moet je op school hem even meenemen naar een hoekje en vragen of hij misschien nog een beetje gevoelens voor je heeft en ik weet dat is heel moeilijk maar probeer het maar en dan het gewoon goed uitpraten en hopen dat jullie dat nog vrienden blijven..
Een van de tekenen dat je ex nog aan je denkt en om je geeft is het gegeven dat hij of zij nog graag terugdenkt aan gouden tijden van weleer. Heb je nog contact met je ex, dan kun je dit eenvoudig testen door een wederzijdse positieve ervaring te benoemen en te zien wat de reactie is. Is er onverschilligheid, of zijn er signalen van affectie? Hoe meer emoties er getoond worden, hoe beter. Het maakt niet uit of deze emoties goed of slecht zijn, zelfs boosheid is in dit kader positief. Herinneringen die graag worden opgerakeld, kunnen de passie van toen stap voor stap weer doen opbloeien.
Hi Hoopvol, je reageert op zijn berichtjes, dat is het hele punt. De zakelijke sms'jes zou ik ook niet meer doen, want hij moet zelf over de brug komen met dat geld. Je moet doen zoals hij niet verwacht. Dus stuurt hij een sms met iets dat niet te maken heeft met jullie geldkwestie, reageer dan niet. Een absolute relatiepauze moet minimaal enkele maanden duren, maar als je elkaar nog spreekt of schrijft, in welke hoedanigheid ook, is er geen sprake van een pauze. En dus ook geen gemis. De 'pauze' zal in zo'n geval langer moeten zijn. Groetjes, A.

Na ongeveer een maand is het tijd om haar eens te bellen. Een kort telefoongesprek waarin je haar oprecht vraagt hoe het met haar gaat. Verder niets. Wanneer ze vraagt hoe het met jou gaat, vertel haar vooral kort en bondig, maar wel eerlijk en oprecht, hoe het met je gaat. Waarbij je heel subtiel laat vallen dat je de afgelopen weken vooral vaak gedacht hebt aan de leuke dingen die jullie samen beleefd hebben. Let vervolgens goed op haar reactie hierop. Gaat ze ermee aan de haal en vult ze dingen aan en merk je duidelijk dat ze er zelfs een beetje van opvrolijkt door erover te praten, dan heb je zogezegd beet en kan het nog goed komen tussen jullie.

2. Jijzelf hebt ook wat ruimte en tijd nodig. Je moet jezelf terug vinden en wat perspectief krijgen. Het feit is, je bent een puinhoop na de breuk. En je moet je rustig houden en je relatie grondig analyseren om te realiseren of je ex terugwinnen in je beste belang is. Het kan zijn dat je je ex gewoon mist. Je moet leren genieten van je leven zonder je ex. Je moet jezelf bewijzen dat je gelukkig kunt zijn zonder je ex. Je zult uiteindelijk realiseren dat je je ex niet nodig hebt om gelukkig te zijn. Misschien wil je ze nog steeds, maar er is een groot verschil tussen iets nodig hebben en iets willen.
Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen.. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuld gevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor nieuw jaar ging het perfect tussen ons maar met oudjaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uitte praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen.. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken.. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so
Alles liep op rolletjes totdat we voor beiden een aantal gebeurtenissen passeerden. Ik moest mijn huis uit en op zoek naar een nieuw huis en zij moest gaan stage lopen. Uiteindelijk heb ik eind juni de sleutel gekregen en begon zij in juli met haar full time stage. Inmiddels had ze de knoop doorgehakt om (tijdelijk) te stoppen met haar sport en was ze steeds vaker met vriendinnen van studie uit eten en afspreken. Daarnaast ging ze twee weken voor begin stage nog met andere vriendinnen op vakantie en na de vakantie, dus ook na stressvolle periode begin stage, uitte ze voor het eerst twijfel aan haar gevoel voor mij. Ze vertelde mij dat ze op de vakantie mij niet gemist had (terwijl we wel via de what's app prima contact hadden). Dit sloeg in als een bom. Helaas zijn we beiden binnenvetters en hebben we nooit echt veel gezegd hoeveel ik om haar geef. Ook gaf ze aan dat ze graag het leven wil ontdekken en dat ik alles al hebt ontdekt. Zo wil ze in januari naar een vriendin in Indonesië en wil ze haar master doen in het buitenland. Nadat ze het uitte, in tranen, heb ik voorgesteld om te kijken of we het weer konden laten terugkomen. We hebben drie weken lang leuke dingen gedaan en het voelde goed aan met een kleine maar. Ondanks dat we heerlijk bijvoorbeeld op de bank konden zitten, hebben we nu achteraf gezien te weinig in die periode het erover gehad. Na deze drie weken kwam ze op een dag bij me en na een gezellige namiddag heb ik het toch ter sprake gebracht. Ze vertelde dat het gevoel niet was veranderd en dat we beter er een punt achter konden zetten. Ze is die avond nog wel blijven slapen (niet intiem geweest) en de ochtend erop is ze naar huis gegaan. We hebben bijna twee jaar de gehele dag contact gehad via ping en what's app. Ook na die bewuste avond was er wel wat contact en vier dagen later heb ik gebeld en na twee uur bellen, veel huilen en haar ervan proberen te overtuigen dat het echt anders kan, was de breuk vrij definitief. Toch hebben we hierna iedere dag wel even contact gehad en ook zij kwam soms vanuit het niets met een geïnteresseerde vraag. Uiteraard waren de (korte) gesprekken niet als eerst maar er was wel interesse. Sinds het uit is, is ze nu erg bezig met vriendinnen. Veel uit, op pad met anderen en constant online bij de what's app. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Afgelopen maandag hebben we de laatste spullen uitgewisseld en dat was niet leuk. Ze was vrij afstandelijk (ze zei dat ze moe was want was een weekend weg geweest en veel uit geweest) en ook met haar telefoon aan het spelen. Toch zat ze die avond tot na 2300 op what's app. Mijn insteek was om haar nog een keer te vertellen hoe fijn ik het heb gehad en dat ik blij met haar ben geweest maar het viel een beetje in het water omdat ik vrij emotioneel werd. Daarnaast was ze op zich vrij stellig dat haar gevoel weg is. Dit ben ik nu al een aantal weken en dat is zeer vervelend. Afgesproken dat we eventueel wel contact kunnen hebben. Bij afscheid nog een knuffel en kus. De morgen erop verandert ze haar status op Facebook naar vrijgezel. Ik stuurde nog een bericht met vind ik niet leuk en vertelde nog dat ik haar bedankte voor de mooie tijd. Dit vond ze stom want was zo formeel. Nu is ze constant bezig met 'leuke' dingen. Daarnaast nog steeds en meer op what's app en helaas sinds gisteren ook gezien dat ze aan het sjansen is met een jongen via Facebook waarbij wordt verwezen naar gesprekken die niet op Facebook zijn gemaakt. Het stomme is dat ze deze jongen altijd als 'gewoon' heeft getypeerd. U zult begrijpen dat ik erg in de war en teleurgesteld ben. Waarom gaat ze zo vol op in al die dingen? Waarom lijkt het alsof het haar niets meer interesseert ten opzichte van mij, alsof ik nooit bestaan hebt? Wat gaat er in haar om? Wil ze echt alles doen zonder mij? Waarom sjanst ze met die jongen? Wil ze die spannende aandacht? Mijn gevoel voor haar zit heel erg diep. Helaas, zo realiseer ik me nu, heb ik dat in de tijd dat we samen waren, te weinig geuit. Heeft u tips om haar weer terug te winnen, of heeft u het idee dat het schild dat ze nu voor mij opgetrokken heeft vrij definitief is?
Toen niks meer van me laten horen en maand later stond ze me op te wachten bij de club. Ze wilde gewoon even praten. Ik heb gewoon gepraat, gezellig, nog wat grapjes uit verleden opgehaald. Later stuurde ze nog een app dat ze leuk vond me gesproken te hebben en blij was dat goed met me ging. (Ze dacht dat ik nog in de put zou zitten, heb blijkbaar laten merken dat ik ook gewoon door ga).
Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn. ‘Gezellig,’ zei de eekhoorn. ‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier. ‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’ ‘Nou ja … een klein beetje dan.’ Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was. ‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij. ‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan. ‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier. ‘Missen?’ ‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’ ‘Nee,’ zei de eekhoorn. ‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’ ‘Wat voel je dan?’ ‘Ja, daar gaat het nou om.’ ‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig. ‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’ ‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn . ‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’ De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen. ‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht. ‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’ En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’ ‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn. ‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte. De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer. ’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden. ‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’ ‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.. ‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.......... En toen kwam er een olifant..
Nu ben ik inderdaad een bescheiden, introverte jongen. Geen schreeuwer of haantje de voorste. Geen succesvolle, snelle jongen. Maar deze mensen hebben toch ook recht op liefde en geluk? Tijdens onze relatie hadden we het bovenal erg fijn en gezellig elke dag. Het waren vooral zorgen over geld, materiële zaken en inmengingen van buitenstaanders die zorgden voor spanningen.
Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!
Ik kijk wel nog vaker op haar facebook (waar ze normaal nooit opzat) en nu post ze opeens vanalles over festivals waar ze heen gaat en foto's met vriendinnen etc. Ze heeft zelf geen contact met mij tot nu toe opgenomen maar ik heb wel nog veel spullen hier liggen en we zouden gaan samen wonen en hadden de inboedel al samen gekocht zo'n 2 maanden geleden. Is haar liefde voor mij nou echt over? ik wil haar zo graag terug en ik ben mezelf ervan bewust dat ik haar verwaarloost heb en dit zal ik nooit meer laten gebeuren… Zou iemand mij alsjebliefd tips kunnen geven want ik voel me zo klote en ik wil haar zo graag terug Reactie infoteur, 06-02-2016

Ik wilde je laten weten dat dit alles een kleine (verrassende) wending heeft genomen, daar hij zelf gebeld heeft om alsnog te dineren. Dat hebben we inmiddels gedaan en het werd een fantastische avond. (Vriendschappelijk, dat wel) Vervolgens belde hij me de volgende dag toen ie me door de stad zag rijden, om te vragen of ik een drankje kwam doen. Ook gezelig met zelfs kleine lieve signaaltjes. (heel zuinig). Hij komt langzaam dichterbij heb ik het idee.
De laatste 2 maanden van onze relatie waren niet al te best. Zij had het heel moeilijk (vooral familiale problemen, maar hier ga ik verder niet over uitwijken). En mijn fout is geweest om hier zeer weinig begrip voor op te brengen. Waardoor ze zich heel ongelukkig begon te voelen in de relatie. Ik ben zelf geen gemakkelijke prater en zij juist wel, wat het er ook niet gemakkelijker op maakte. Maar wat ik wel wist, was dat ze me doodgraag zag. En ik haar uiteraard ook, nog steeds!
Hoezeer ik ook probeer om geen contact op te nemen, zie ik wel op Facebook dat ze onze vriendschap status heeft veranderd en haar andere goede vrienden gewoon kunnen zien dat ze nog steeds een relatie heeft. Nu ben ik er via via ook achter gekomen dat ze al minimaal 2 weken niet thuis is geweest, waardoor ik sterk het vermoeden heb dat ze een ander heeft. De gedachte dat ze intiem is met een ander maakt me “gek”. Het maalt maar door mijn hoofd en pieker me suf.

Ik ben 2 jaar meer dan vrienden geweest met iemand en eergisteren heeft ze besloten om mij alleen te laten. We hebben een moeilijke tijd achter de rug. Ik ben er kapot van dat ze niks meer van me wil. Ze geeft aan dat ik haar niet met respect behandel. Ik vergeet de helft van de tijd de dingen die ze me heeft verteld, en ik ben mijn beloftes naar haar niet nagekomen. Altijd als we praten omdat er iets is, dan zeg ik dingen op de totaal verkeerde manier, niet eens zoals ik ze bedoel en eigenlijk verknal ik alles. Op dit moment mailen we nog. Ze zegt nu dit: Het enige wat je eigenlijk continue doet is zeggen tegen mij dat jij mij de kans gaat geven om jou te leren kennen. Terwijl ik dondersgoed weet wie jij bent. Ik heb 2 jaar lang WEL opgelet en geluisterd. Denk je niet dat het andersom moet?
Creëer afstand tussen jou en hem. Een jongen kan je niet gaan missen als je er altijd voor hem bent. Een geweldige manier om hem je te laten missen is door meer afstand te nemen. Als je normaal gesproken elke minuut van het weekend bij hem bent, plan dan eens iets zonder hem. Ga vrijdagavond iets alleen of met vriendinnen doen, in plaats van met hem. Eerst zal hij het waarschijnlijk leuk vinden om ook iets alleen te kunnen doen, maar als je het vaker doet, gaat hij het missen dat hij je niet in zijn armen heeft.
Het is ook zo parodoxaal...aan de ene kant komen er mensenrechten...en aan de andere kan ontnemen ze die weer.. De grensen zijn open...maar ook weer dicht....er is vrijheid van partnerkeuze...kijk maar naar alle campangnes die er rond de zomervakanties zijn tegen het uithuwelijke van meisjes ...en aan de andere kant mag je die vrijheid niet gebruiken.

Dit is nu de situatie :) Het is een erg moeilijk maand voor me geweest. Ik kan het niet vatten dat we geen koppel meer zijn, en mis hem enorm. Maar besef ook dat er iets moet veranderen moesten we ooit weer samen komen. Zeker nu dat ik hem terug heb gezien, en voel dat hij nog steeds sterke gevoelens voor me heeft is het moeilijk voor me om hem te vergeten. Als ik hem trouwens vraag: "Is er echt niets aan mij of onze relatie dat je tegensteekt, waardoor je twijfelt? Zeg het me gewoon?" Dan zegt hij altijd dat er niets is dat ik anders zou kunnen doen en dat ik voor hem de perfecte vriendin ben. Alleen al het feit dat hij 4 jaar bij mij is gebleven, is volgens hem het grootste bewijs van hoe graag hij me wel ziet. Want bij eender ander meisje was het al véél langer uit geweest.
Toen niks meer van me laten horen en maand later stond ze me op te wachten bij de club. Ze wilde gewoon even praten. Ik heb gewoon gepraat, gezellig, nog wat grapjes uit verleden opgehaald. Later stuurde ze nog een app dat ze leuk vond me gesproken te hebben en blij was dat goed met me ging. (Ze dacht dat ik nog in de put zou zitten, heb blijkbaar laten merken dat ik ook gewoon door ga).
Schrijf een liefdesbrief. Wees extra romantisch en schrijf je gevoelens en emoties in een brief die je op zijn kussen, in zijn koffer of in zijn auto legt. Gebruik mooi papier en wees zo intiem en eerlijk als je kunt. Verzegel de brief en laat hem ergens achter op een plek waar hij hem makkelijk kan vinden. Als hij hem vindt en opent, zal hij aan je denken en je liefdevolle aanwezigheid missen.

Een maand later was het weer terug aan en daar waren we allebei heel gelukkig door. Een paar maanden later begon de miserie weer en we maakten heel veel ruzie. Zeker iedere week. Op het einde was het zelfs zo erg dat hij me heel veel negeerde, over kleine dingen loog en me ook vaak beu was. Ik voelde me verwaarloosd. En vroeger was hij meer geïnteresseerd in mij. Ik bleef dan achter hem aanlopen als een gek en zo werd het nog erger. Soms besliste ik om hem ook te negeren uit kwaadheid en als hij dan weer langs kwam viel ik weer als een blok voor hem. En zo bleven die wisselingen maar doorgaan. Ik werd er gek van. Hij duwde me weg en trok me aan. We gingen op het einde niet meer naar de film , op café gaan ging niet meer of we kregen al kleine ruzie. We hingen voor de tv. We waren ook allebei veel te jaloers. Hij was dat vroeger al , ik ben dat in de loop van de jaren geworden.
Hi Edwin, fijn om jouw technieken te lezen op de site! Mijn ex en ik waren een goed team samen, niet veel ruzie, af en toe wat discussies, maar nooit echte problemen en het belangrijkste is dat we ontzettend veel leuke overeenkomsten hadden. Na bijna vier jaar is het nu uit, omdat hij op kamers ging wonen en volgens mij volledig de ruimte/tijd wil hebben om te ontdekken wat er nog meer is op de wereld. Het kwetst me uiteraard, maar ik heb het idee dat ik hem uit liefde echt de komende tijd de ruimte moet geven om dit te ontdekken. Toch hoop ik dan dat hij na een aantal maanden en gewenning van op zichzelf wonen en klaar met studeren tegen die tijd, dat hij me dan pas echt mist en wellicht bij mij terug wilt komen... Is dit een realistische gedachte? We spreken elkaar nu eigenlijk helemaal niet meer, ik wil hem ook niet constant berichtjes sturen, want ik heb wel het idee dat hoe meer ik hem loslaat hij mij kan gaan missen. Nu is het vijf weken uit, waarbij hij heel veel heeft gehuild en echt verdriet had, maar is hij aan het daten met een meisje van zijn studie. Die woont vlakbij hem ook op kamers en dat vindt hij denk ik erg interessant... Hij grijpt iedere kans aan om uit te gaan, met meisjes te praten en niet aan mij te hoeven denken. Dit meisje heeft hij een paar dagen geleden mee uiteten genomen, iets wat ik niet echt begrijp, want dat komt op mij over alsof hij haar volledig wil verwennen en imponeren. Bovendien woont zij aan de andere kant van het land en over twee weken gaat ze daar weer naar terug verhuizen. Dat kan dan toch nooit iets serieus zijn? Ik ben benieuwd naar je advies.
Je kan gevoelens niet forceren en je kan iemand niet dwingen om zich aan je te binden. Als je iets heel graag wilt, kan het zijn dat je er maar op blijft hopen en er maar voor blijft vechten. Natuurlijk, als hij nog niet klaar was voor een relatie en wel heeft aangegeven dat ~ooit~ te willen, is het helemaal niet gek daar op te wachten. Maar waarschijnlijk wil je niet voor eeuwig wachten, dus op een gegeven moment kun je hem eerlijk vragen: heeft het zin dat ik op je blijf wachten?

Het telefoongebruik komt voort uit dat ik altijd bezig ben het anderen naar de zin te maken en niet aan mezelf of haar denk. Ik heb haar onbewust niet de aandacht en waardering gegeven die ze hoort te krijgen. Het zijn veelal collega's die 's avonds nog aan het werk zijn en dan mijn hulp vragen als ze iets niet snappen met een applicatie of wat dan ook. Maar ook vrienden en kennissen weten me te vinden. Dit moet ook echt anders en daarvoor heb ik inmiddels eerste gesprek met mijn baas voor gehad. Daar moeten afspraken over gemaakt worden.

Mijn vriend en ik zaten in een relatie van 4 maanden. We waren al eerder uit elkaar gegaan vanwege te veel ruzie, maar hij miste me en kwam binnen een maand terug. We probeerde het opnieuw en in het begin ging het heel erg goed en onze band was veel sterker... Tot dat ik mijn moeder vertelde van onze relatie en zei dat ze hem eerst wou zien voordat ik met hem omging. Het werd steeds moeilijker om hem vaak te zien, want mijn moeder is niet vaak in Nederland. Dat was de reden dat mijn vriend en ik vaak ruzie begonnen te krijgen. Hij maakte het 2 dagen geleden met mij uit omdat hij de ruzies zat was en vond dat elke dag ruzie maken en daardoor ook dagen geen contact hebben niet gewoon in een relatie. Ik heb heel veel spijt van hoe ik alles heb aangepakt. We zijn allebei heel erg koppig maar ik weet dat als mijn moeder hem ontmoet heeft en mij meer vrijheid zou geven dat er zo wie zo minder ruzie is en onze band veel sterker zou kunnen worden.
Ik ben sedert een jaar gescheiden. De scheiding was zwaar en ik heb heel wat tijd nodig gehad om mezelf terug te vinden. Dat lukte de laatste maanden goed, ik begon weer plezier in het leven te krijgen. Zo leerde ik ook een man kennen. Hij heeft enkele maanden niet laten merken dat hij meer dan vriendschap wou, wist van mijn scheiding af en wachtte geduldig af. Ik had dit niet door en ik zag hem ook niet meer dan ‘een vriend’.
Met haar had ik het al snel gezellig en kon ik een beetje breken met oude gewoontes. Het blowen was ik dus snel mee gestopt. We deden wel eens samen cocaïne snuiven mar dar stopten we ook samen mee. Er begon een nieuwe leuke tijd in mijn leven en de jaren 2009 & 2010 waren geweldig. In 2011 toen de relatie wat in ging dutten en de verliefdheid plaats ging maken voor houden van werden de scheurtjes zichtbaar. Ruzies waren er al in de jaren ervoor maar die liepen goed af. Ik was wel altijd de persoon die fout zat volgens haar in ruzies. Ik snapte haar niet enzovoorts, terwijl ik mezelf toch wel altijd als een goed inlevend persoon heb beschouwd. Ze liet me aan mezelf en mijn waarden twijfelen.
Hi Andre, dat contact opnemen was veel te vroeg. Zoals ik schreef moet je dat pas over een paar weken doen, niet nu al. Dat ze niet reageerde op je uitnodiging betekent heel eenvoudig dat ze dat niet wil. En dat risico loop je voortdurend als je nu allerlei pogingen doet. Zoals ook het artikel aangeeft, kun je beter pas van je laten horen als je weken tot maanden verder bent. Ze krijgt dan gelegenheid om je te missen, wat nu duidelijk niet het geval is. Grt, A.
Ik en mijn ex zijn nu 3 weken uit elkaar. We hadden 3 jaar een relatie. Het eerste jaar ging dat heel goed, wat wil je, we waren verliefd. En eigenlijk het laatste jaar, toen zijn we gaan samenwonen, is het minder geworden. Dit kwam door verschillende factoren, zij werd ziek(reuma) en daarnaast was ik gestart met een eigen bedrijf. Kortom, een lastig verhaal. Wegens drukte, waren toen ook minder echt 'samen'. We kregen vaak ruzie, en praatten dit niet goed uit. Ik ben vrij open en zij erg gesloten, en hierdoor kon ik niet goed haar gevoel begrijpen. Ik wilde het natuurlijk wel, maar het lukte me niet altijd om al haar signalen op te pikken. Tijdens deze stressvolle periode, voelde zij zich niet altijd door mij gesteund. Heeft ze me later verteld in een gesprek dat we hadden. We hadden samen een huis en daar zijn we uitgegaan. Vervolgens was het de druppel dat ik volgens haar niet genoeg had geholpen het huis te ontruimen, ivm werkzaamheden aan mijn bedrijf. Voor mij is het zeker een uitdaging geweest, om naast mijn bedrijf, voldoende steun te kunnen geven. En heeft niet erg meegeholpen dat ze mij niet duidelijk aangaf hoe ze zich hieronder voelde. Ik heb, nadat het uit was, een tijdje geen contact met haar gehad. Het uitgaan heeft ze gedaan via whats app, iets wat ik zeer respectloos vind. Zeker als je drie jaar met iemand gaat, en ze is tenslotte 22 jaar. Zoiets doe je niet. Ze is momenteel in Barcelona met een aantal vriendin om te ontspannen. Ze komt dinsdag terug. En nu heeft ze vanochtend contact met mij gezocht. Ze geeft aan dat ze over me heeft gedroomd en stelt gerichte vragen aan me hoe het mijn bedrijf gaat, en met mijzelf etc. Ik weet niet zo goed wat ik hier van moet denken. Het kan zijn dat ze me mist. Ik heb haar aan het einde vertelt
Zes weken geleden heeft hij zijn huurders door wanbetaling van zijn koophuis eruit gegooid en hoorde via via dat hij zijn woning weer ging betrekken zodat zijn zoon eenmaal per 2 weken een eigen kamer had, hij was 2 jaar voordat we een relatie kregen al smoorverliefd op me maar had toen zelf een relatie (een zeer slechte) toen we eenmaal bij elkaar waren woonde hij vrijsnel bij me in, droeg me op handen en beloofde me koeien met gouden horens er was zelfs sprake van trouwen want ik was in zijn ogen de ware, hij cijferde zich helemaal weg voor mij terwijl ik dit helemaal niet wilde want hij hoefde zich niet voor me weg te cijferen ik hield toch wel van hem, dus 6 weken geleden is i als donderslag bij heldere hemel vertrokken omdat hij het zogenaamd niet meer aankon, ik ben er helemaal kapot van nog steeds, heb hem een sms gestuurd dat ik heel veel van hem hou en met hem oud wilde worden, helaas heeft hij op de dag van vandaag nog steeds niet gereageerd en kan mijn verdriet geen plekje geven, man o man wat heb ik het er moeilijk mee, en uit angst gekwetst te worden of afgewezen heb ik hem dus al die tijd maar 1 sms gestuurd over mijn gevoelens, ik ben niet het type dat achter een vent aan gaat lopen want daar word je nog veel verdrietiger van, wie heeft er advies voor me, om deze breuk een plekje te geven
Wanneer het even niet lukt om iemand jou te laten missen, laat dan vooral niet merken aan deze persoon hoeveel jij hem/haar mist. Ga door met je leven, en zorg dat de persoon erachter komt dat jij er niet mee zit dat hij/zij niet meer in je leven is. Op deze manier zal hij/zij waarschijnlijk jaloers worden, en zal jouw aandacht weer proberen te trekken.
Ik had 3,5 jaar relatie die verbroken werd door te weinig vertrouwen vermoedelijk van haar kant uit en te weinig intieme momenten van mijn kant uit. Ik hield van de omgeving, haar thuis, haar familie, haar vrienden. Nu ben ik moeten terugkeren en niets voelt nog goed. Ik had een gokprobleem, maar heb dat aangepakt, zij had – heeft een workaholic probleem dat nooit is aangepakt. Communicatie is belangrijk, maar als dat er te weinig is…ik ben de enige die met een schuldgevoel overblijft…
Evolutionair gezien betekende het dat ze een kindje ging werpen na een maand of negen. Zonder sterke man achter je was je in de oertijd – dus voor de afgelopen 250.000 jaar – als vrouw alleen ronduit fucked. En wanneer het kindje geboren is, wordt het helemaal ongemakkelijk. De kans dat je kindje (en jij als single vrouw) het overleven, zijn nagenoeg nihil.
Waar wetenschappers nog niet zo lang geleden zijn achter gekomen, is dat praten over je problemen zorgt dat je stress ervaart. En wanneer je die stress ervaart in iemand anders zijn bijzijn, ga je die persoon automatisch associëren met je stress. Omgekeerd zal je, wanneer je in iemands bijzijn veel positieve gevoelens ervaart, onbewust die persoon met het positieve gevoel associëren. Dit heeft te maken met hoe je hersenen werken.
Hi Sonja, je hebt daar dus met Pasen gezien en jullie waren een soort 'getrouwd stel'. Welnu, je hebt haar dus al, zou ik zo zeggen. Er valt in deze geen ex meer terug te krijgen, of zie ik dat verkeerd? Dat ze geen intimiteiten wil of niet met jou officieel als stel gezien wil worden, zijn eigenlijk twee andere verhalen. Als je niet met een partner wilt zijn die hier een probleem mee heeft, moet je de discussie openen en/of je biezen pakken. Kun je, of durf je niet goed over haar persoonlijke problematiek aangaande relaties te praten, dan zit er iets groots tussen jullie in, wat de beste therapeut nog niet weg kan krijgen. Stap je op, dan kun je de boel afsluiten en later een andere partner hebben die geen issues heeft. Waarschijnlijk is dat veel gemakkelijker en prettiger voor je. Want jouw welzijn moet toch meetellen! Cijfer jezelf dus niet weg in die oneindige hoop, tenzij je de communicatie hierover drastisch hebt kunnen openbreken. Vooralsnog zit dat er niet in als je ex zich laat beinvloeden door een therapeut die haar merkwaardige opdrachtjes meegeeft. Groetjes, A.

Hi Jhonny, in mijn vorige bericht heb ik je een gewaagd advies gegeven. Bij geen of slechte respons kun je beginnen met de pauze. Het contact halfslachtig vasthouden is niet zo'n goed idee. Je denkt haar daarmee misschien terug te krijgen, maar het resultaat zal niet duurzaam zijn. Ze geeft dan bijvoorbeeld enkel toe omdat ze alleen is of omdat ze overgehaald wordt. Allemaal geen goede redenen. Je kunt alleen een gemis bereiken door je terug te trekken. Wil je niet van de aardbodem verdwijnen, dan licht je haar van te voren in. Groetjes, A.
Hi Kenny, sommigen zeggen 'waar rook is, is vuur', maar dat betekent nog niet dat je verloofde meteen haar koffers moet pakken. Ze heeft dan ook uit boosheid gehandeld, als gevolg van de interpretatie die ze gaf aan de gesprekken die je met die ander had. Alleen jij weet waar die gesprekken over gingen, wat ze ervan gelezen heeft en waarom ze dan nu zo reageerde. Ze heeft je gemeld dat het vertrouwen weg is, maar geeft je vooralsnog niet de kans om dit te herstellen. Dit is uiterst zonde, niet in de laatste plaats om de dochter die jullie bindt. Online chats gaan vaak veel verder dan je voor mogelijk houdt, laten je nieuwe kanten van jezelf zien die kennelijk eerder onontdekt bleven, en geven je hierdoor zelfinzicht. Er is weinig slechts aan, mits je je partner er in betrekt en er open over kunt praten. Houd dus rekening met je partner. Blijkt deze er problemen mee te hebben, dan probeer je dit serieus te begrijpen zodat je er mee kunt stoppen. In jouw geval krijg je helaas alles achteraf op je dak en is je verloofde al weggehold. Het beste wat je nu kunt doen is je focussen op je dochter en bekijken wat zij nodig heeft. Toon de moeder van je kind dat je wel degelijk goedgezind bent, en bereid bent om terug te winnen wat je klaarblijkelijk aan het verliezen was. Inzet van twee kanten zou nog veel beter zijn. Kortom, het belang van jullie kind moet voorop staan, hiervan moet je haar overtuigen. Betuig tevens spijt van de 'misstap', en zeg haar dat dit soort gedrag verleden tijd is. Meen het dan ook. En probeer haar aan het praten te krijgen over de overige dingen die je in haar beleving niet goed zou doen. Zeg haar daarbij dat je naar oplossingen zoekt zodat de nabije toekomst er beter uit zal zien dan het heden nu aangeeft. Het gaat om jouw inzet, en haar wil om jou nog een kans te geven… Sterkte, A.
De indeling van het huis is nu zo dat de kinderen ten aller tijde in hun eigen bed slapen en wij op toerbeurten bij ze zijn. ik 1 nacht door de weeks en om het weekend. De overige tijd is voor haar. Gister was het dus mijn beurt weer. Ik kwam thuis en ze waren net klaar met eten. Omdat er nog wat gezamenlijke financiele zaken geregeld moesten worden zouden we die gaan doen als de kids op bed lagen. Om niet te veel op haar lip te zitten besloot ik vast de vaat te gaan doen. toen ik bijna klaar was kwam ze helpen met afdrogen. We wisselden geen woord. Zij was nog bezig met drogen en ik ging de kinderen onder de douche zetten. En toen ik daar mee klaar was hebben we ze samen op bed gelegd. Samen achter de computer gedoken om de zaken te doen. Daarmee klaar besloot ik even een sigaret te gaan roken op het balkon. Ze kwam mee daar stonden we dan. Ze gaf me een compliment hoe ik onverstoorbaar mijn "taken" had gedaan en met de kinderen om ging. Ik zei dat dit inmiddels mijn normale gang van zaken was als ik thuis was. Ze sprak uit dat ze graag jaren eerder had gezien dat ik er zo mee om was gegaan. En ik zei dat ze daar gelijk in had maar dat ik het verleden niet kon herstellen alleen de toekomst kon bieden. Ik zag hoe ze slikte en ze zei dat het waar was maar niet wist of ze het wel kon. Dus ik kan nu alleen hopen dat inderdaad mijn arbeid word beloond maar wil me zelf niet gek maken met hoop. Ik ga dus zo door en hoop haar te kunnen overtuigen van mijn wil en kunnen om samen gelukkig te worden.

Hi Sonja, je hebt daar dus met Pasen gezien en jullie waren een soort 'getrouwd stel'. Welnu, je hebt haar dus al, zou ik zo zeggen. Er valt in deze geen ex meer terug te krijgen, of zie ik dat verkeerd? Dat ze geen intimiteiten wil of niet met jou officieel als stel gezien wil worden, zijn eigenlijk twee andere verhalen. Als je niet met een partner wilt zijn die hier een probleem mee heeft, moet je de discussie openen en/of je biezen pakken. Kun je, of durf je niet goed over haar persoonlijke problematiek aangaande relaties te praten, dan zit er iets groots tussen jullie in, wat de beste therapeut nog niet weg kan krijgen. Stap je op, dan kun je de boel afsluiten en later een andere partner hebben die geen issues heeft. Waarschijnlijk is dat veel gemakkelijker en prettiger voor je. Want jouw welzijn moet toch meetellen! Cijfer jezelf dus niet weg in die oneindige hoop, tenzij je de communicatie hierover drastisch hebt kunnen openbreken. Vooralsnog zit dat er niet in als je ex zich laat beinvloeden door een therapeut die haar merkwaardige opdrachtjes meegeeft. Groetjes, A.
Hi Sonja, er zal binnenkort veel veranderen als je ex elders gaat werken, dus vermoedelijk wordt je onzekerheid straks vanzelf opgelost. Blijf niet piekeren over het gedrag van je ex, want de kans is groot dat ze beinvloed is door die therapeut, en daar doe je toch niks aan. Wel zou het plezierig zijn als je meer weet over die therapie, wat het doel is, en waarom jij daar eigenlijk een rol in speelt. Haar persoonlijke besognes hoeft ze niet op jou af te wentelen, en als de therapeut vindt dat ze beter niets met een collega kan beginnen, dan is dat diens eigen mening en niets meer. Sowieso is het gek dat als je aanbiedt om haar chauffeur te zijn, zij dan reageert met een eventuele 'relatie'. Een lift krijgen is in mijn woordenboek geen relatie. En ja, een verhouding op de zaak kent zo zijn eigen moeilijkheden, maar het komt zo vaak voor dat niemand zich in bochten hoeft te wringen om zoiets maar te voorkomen. 'Geniet ervan', zou al een veel beter advies geweest zijn. Kortom, wat voor een therapie is dat, en waarom betrekt zij jou daarbij. Wil je blijven prakkizeren, dan heb je dus genoeg stof om over na te denken ;). En of de kans nog steeds aanwezig is? Jazeker. Maar het zou zo leuk zijn als jij dan tegen haar zegt: 'Zo zo, wil jij een relatie met mij? Droom lekker verder ;). Groetjes, A.
Eind juni werd het contact van haar kant ineens minder, terwijl ik gewoon door bleef op het niveau van waar we zaten. Dat zinde me niet helemaal. Ik ben toen zelf ook wat minder gaan contacten, en gelukkig nam ze soms wel initiatief tot contact. Echter, ze nam geen initiatief om af te spreken, terwijl dat eerst wel zo was. Dus heb ik haar maar weer gevraagd, en we zijn op een terrasje gaan zitten, waarbij genoeg ruimte om ons heen was zodat anderen het niet konden horen.
Wat ik hoor (en op het begin ook zag, maar nu al tijd niet gezien) is dat sinds ik het heb uitgemaakt hij nog maar half de man is wie hij ooit was. Hij is afgevallen, huilt erover en drinkt zichzelf de goot in. Hij zegt dat hij nu pas weet wat liefdesverdriet is (wat ik niet zo'n leuke opmerking vond, al was hij lief bedoeld - maar we waren tenslotte voor de tweede keer uit elkaar!).
Ik doe het ook zeker kalm aan, want ik verneem dat ik er toch wat afstand van neem. Ik begin te twijfelen af en toe. Weet je ik heb toch nog steeds sterk het idee dat mijn ex "jaloers" is als ik omgang heb met mijn maatje R (u weet wel). Ik probeer haar eigenlijk steeds meer jaloers te krijgen. Gisteravond bv hadden we van een collega een feestje. Mijn huidige ex is dan anders tegen mij als dat we met z'n tweeën zijn. Vooral als R erbij is. Mijn ex zoekt R vaker op en als ik dan in beeld verschijn ok, maar ga ik "aan de haal met R" en ik mijn huidige ex geen aandacht geef, doet ze wat geïrriteerd lijkt het, oppervlakkig zeg maar. Snapt u wat ik bedoel? Leuk voorbeeld: R moest op het feestje even bellen. Mijn ex en ik bleven bij elkaar staan, we zeiden weinig. Ik liep uiteindelijk R achterna en ging daar even staan. Mijn ex bleef alleen achter en liep wat op en neer en bekeek ons van afstand, niet echt 'vrolijk', matjes zeg maar. Typisch toch? Dus ok ik weet niet wat het is, maar het is wel zo dacht ik dat mocht daar toch iets zijn, mijn ex dan niet bij mij langs komt zoals ze wel doet (gisteren kwam ze mij ook weer ophalen). Ook toen had ze een vreemde opmerking "ga je bij mij in de auto?" Ik zei ja moet ik lopen anders? We moeten R ja nog oppikken! Wat is dit?

Eind 2014 liet mijn partner me weten dat de liefde van haar kant op is, dit na ruim 14j en kinderen. De oorzaak ligt vooral bij mezelf en dat besef ik ook. Het niet waarderen van wat ze allemaal doet, zij die vooral alles deed, ruziën over futiliteiten, etc. Enkele weken voordat ze me alles vertelde had ik als het ware een klik gemaakt en me anders beginnen gedragen, meer naar de kant van hoe het wel kan en zou moeten zijn. Helaas te laat. Mede het feit dat ze op een ander verliefd is geworden, maakt het er niet gemakkelijker op. Ze wil mij nog een tweede kans geven, maar kan voorlopig die ander niet uit haar gedachten zetten. Ze hebben nog contact via sms, en wellicht zien ze elkaar ook wel eens geregeld. Ze garandeert me wel dat ze nog niet over de grens gegaan is met hem. Hij geeft haar nu ook steun in deze moeilijke periode. Ze weet niet wat ze moet doen. Ze gelooft niet in mij dat ik echt anders zal omgaan, dat ik het niet zal volhouden. Ik voel me er wel goed bij, nu ik ook aanvoel dat het wel anders kan. Hoe kan ik haar overtuigen van mijn goede bedoelingen? Hoe kan ik haar duidelijk laten merken dat ik het deze keer wél oprecht meen? Ik wil haar echt niet kwijt. Ik wil haar hart terug! Wat moet ik doen om haar te overtuigen? Ze heeft er voor haar een termijn opgezet, als de gevoelens niet terugkomen gaat ze weg. Ik heb wel geen idee over welke termijn ze het heeft.
Je zult in je leven nog honderden vrouwen tegenkomen. Het kan niet zo zijn dat je partner bij elke passerende vrouw angstig is dat je wegloopt. Is deze angst er toch dan zijn er grote issues met vertrouwen. Liefde is vertrouwen hebben. Niet omdat iemand zegt dat ie te vertrouwen is, maar omdat het wederzijds gevoeld en 'begrepen' wordt. Hoe ironisch dat ze jou niet vertrouwde, maar binnen enkele weken na de breuk al aantoonde dat haar betrouwbaarheid ver te zoeken is. Bekijk het eens zo? Sterkte, A.
Vooropgesteld de vrouw in mijn verhaal is het niet mijn ex. Ik heb vorige dinsdagavond een date gehad met een dame die ik via een datingsite heb leren kennen. Het ijs was al gauw gebroken… we waren heel open in wat we vertelde en ook heerlijk gelachen met en om elkaar. Al met al een leuke gezellige avond gehad (voor de duidelijkheid geen sex/intimiteit). We zijn wat gaan drinken op neutraal terrein in de stad. Ik betrapte mezelf erop dat ik wel gecharmeerd van haar was en erg leuk vond. Ze vroeg me haar daarna thuis te brengen. Dat heb ik gedaan en hebben in de auto nog wat nagepraat. Allebei spraken we uit dat we elkaar weer wilde zien. Ik was volgens haar haar type, aantrekkelijk, lang, lief, humor etc. Uiteindelijk is ze me auto uitgestapt en daarna ben ik naar huis gereden. De dagen die volgde bemerkte ik een terughoudendheid bij haar (o.a. kort en bondige app). We hebben toen een paar keer gebeld en ze vertelde dat ze druk voelde. Ik vroeg haar of ik daar iets in deed en zo ja wat ze van mij nodig had of hoe ik haar kon helpen. Ze gaf aan dat ik daar niets in hoefde te doen, dat het iets van haar was. Ik ben openhartig tegen haar geweest dat ik haar weer wil zien. Afgelopen maandag was de dag dat onze agenda's het toelieten om elkaar weer te treffen. Dus al lagen onze belevingen uit elkaar hadden we afgelopen maandag 2e date gepland. Omdat ze aangaf druk te ervaren dacht ik er goed aan te doen tot die tijd wat afstand te bewaren. Maandagmiddag belde ze me op dat ze het niet zag zitten om af te spreken.
Hi B.J., je ex met woorden proberen te bewijzen dat je veranderd bent of wil veranderen is niet zo'n goed idee. Zij moet op een gegeven moment zelf inzien dat je van goede wil bent en jezelf kunt verbeteren. Maar gaat het daar wel om? In een relatie moet je jezelf kunnen zijn. Jij was dat. Zij was dat. Maar het boterde ergens toch niet zo best. Zij accepteert jou niet zoals je bent, eiste allerlei dingetjes van je omdat ze de volledige aandacht wilde. Dat is een beetje vrouw-eigen, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/55130-wat-vrouwen-willen.html
Ze zit daar nu en ik heb verder nog niks van haar gehoord. ik vraag me af wat kan ik nu het beste doen om haar terug te winnen. Ik wil haar niet kwijt. Ik wil graag een relatie die staat op vertrouwen en dat betekend voor mij ook vertrouwen geven want nooit is er iets geweest wat mij wantrouwen zou moeten hebben gegeven. Ik ben ziekelijk jaloers. Maar ik wil graag dat we nu lekker samen verder kunnen zoals we dat deden. en dan zonder nonstop op elkaars lip te zitten en haar te checken. Wat kan ik het beste doen? Reactie infoteur, 08-06-2012

Ik hoop dat ze haar sterkere opstelling op gaat geven en wat dan? Ik merk dat ze nu al iets milder begint te worden. Na het voorbeeld wat ik eerder gaf van afgelopen weekend, was er gisteren weer iets. 2 weken geleden heb ik op het werk een groot affiche opgehangen om met het team uit eten te gaan op duidelijk vermeld 12 september. Mijn ex vroeg mij gisteren met een bedeesde stem of wij vrijdag (vandaag dus) gaan eten. Ik zei nee joh 12 september! Daar heb ik het compleet bij gelaten. Ik ben er van overtuigd dat mijn ex had gehoopt dat ik haar zou vragen of ze ook mee zou gaan. Want ik geloof niet dat zij niet weet dat het op 12 september is en niet vandaag. Ze heeft zich nog niet opgegeven voor het etentje wat ze anders altijd direct doet.

Je loopt wat rond te struinen in de supermarkt, op zoek naar die ene overheerlijke reep chocolade, tot je plotseling je ex tegen het lijf loopt – letterlijk. Met grote ogen kijk je hem aan. Je voelt het bloed al naar je wangen lopen, en de zenuwen gieren door je lichaam. En wanneer hij je schouders vastpakt om ervoor te zorgen dat je niet omvalt, beginnen de vlinders in je buik weer te fladderen. Shit!
Angst bepaalt een groot deel van onze beslissingen. Wat wij eten, waar wij leven en hoe wij ons geld verdienen zijn beslissingen die uit een mix van angsten en wensen voortkomen. Bij de zoektocht naar een partner is dit niet anders. Wanneer je weet welk gedragsmodel mannen vrezen kun je niet alleen de reacties van de heren, maar ook je eigen gedrag en diens uitwerking op tussenmenselijke relaties beter inschatten. Dit voorkomt liefdesverdriet en misschien heb je hierdoor wel echt de kans de ware te leren kennen!
Vooropgesteld de vrouw in mijn verhaal is het niet mijn ex. Ik heb vorige dinsdagavond een date gehad met een dame die ik via een datingsite heb leren kennen. Het ijs was al gauw gebroken… we waren heel open in wat we vertelde en ook heerlijk gelachen met en om elkaar. Al met al een leuke gezellige avond gehad (voor de duidelijkheid geen sex/intimiteit). We zijn wat gaan drinken op neutraal terrein in de stad. Ik betrapte mezelf erop dat ik wel gecharmeerd van haar was en erg leuk vond. Ze vroeg me haar daarna thuis te brengen. Dat heb ik gedaan en hebben in de auto nog wat nagepraat. Allebei spraken we uit dat we elkaar weer wilde zien. Ik was volgens haar haar type, aantrekkelijk, lang, lief, humor etc. Uiteindelijk is ze me auto uitgestapt en daarna ben ik naar huis gereden. De dagen die volgde bemerkte ik een terughoudendheid bij haar (o.a. kort en bondige app). We hebben toen een paar keer gebeld en ze vertelde dat ze druk voelde. Ik vroeg haar of ik daar iets in deed en zo ja wat ze van mij nodig had of hoe ik haar kon helpen. Ze gaf aan dat ik daar niets in hoefde te doen, dat het iets van haar was. Ik ben openhartig tegen haar geweest dat ik haar weer wil zien. Afgelopen maandag was de dag dat onze agenda's het toelieten om elkaar weer te treffen. Dus al lagen onze belevingen uit elkaar hadden we afgelopen maandag 2e date gepland. Omdat ze aangaf druk te ervaren dacht ik er goed aan te doen tot die tijd wat afstand te bewaren. Maandagmiddag belde ze me op dat ze het niet zag zitten om af te spreken.

Het zou zeer welkom zijn als de vader dit nu centraal zou zetten. Het is nu zeker niet een periode om het uit te maken en verwijten te uiten. Zijn timing is zeer ongepast en de manier waarop klinkt ook als onverstandig. (Dit zou je tegen hem kunnen zeggen, maar eigenlijk is het een open deur. Hij ziet het waarschijnlijk niet dus het nog eens zeggen geeft nu alleen maar extra drama..)
Deze tip geldt vooral voor liefdesrelaties die beëindigd zijn. Wanneer je relatie op het punt staat om te breken, grijp dan snel je kans en laat iets waardevols van jou achter. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een ring; iedere keer wanneer jouw liefde deze ring ziet, zal hij hoogst waarschijnlijk denken aan jou. Hierdoor zul je in zijn/haar gedachten blijven rondspoken.
Ik ben nu toch al ongeveer twee maanden bezig met haar en ik heb zeer veel grveoelens voor haar en zij ook voor mij, maar ze zegt dat ze ergens twijfelt. Ik werd iets te opdringerig (dat geef ik toe). Na een maand bezig te zijn heb ik seks gehad met haar en toen wou ik echt een relatie met haar. Maar er is ook een andere boy waar ze ‘vroeger’ ook gevoelens voor had. Maar deze jonge zit in haar vriendegroep die ze bijna elke week ziet. Nadat ik zei dat ik het even niet meer zag zitten met haar want het duurde te lang en het leek dat ze me aan het lijntje hield stuurde ze me vier dagen later dat ze me erg mist… dus begonnen we toch terug een beetje te praten. Maar vier dagen daarna kuste ze en deed ze voorspel met die jonge waar ze vroeger gevoelens voor had. Ze heeft dit wel direct verteld aan mij en zei dat ze enorm spijt had en dat ze nu kon beslissen en dat ze zich beter hij mij voelt, dat ze me echt wilt… dusja ik eerst heel boos,maar ik veegeef het haar. Nu praten we terug met elkaar ( vijf dagen erna) maar zegt ze opeens dat ze minder wilt sturen met mij want ze vind het irritant. Ze heeft wel heel veel last van mood swing en kan de ene moment super lief zijn voor mij en de andere moment niet. Ze is vroeger ook bedrogen geweest door haar exen. Ze heeft dus volgens mij (B)(b)indingsangst, maar weet het ook niet of het met een grote B is of met een kleine b. Ze heeft me ook al explicite foto’s gestuurd (3 dagen geleden) en dat styyr je toch ook in vertrouwen volgens mij. Maar ik weet niet wat ik verkeerd doe want het lijkt alsof ze geen relatie wilt want ze wilt altijd wachten. Kunt ge me helpe? Alvast bedankt!

Ik heb mijn ex via facebook ontmoet, Hij woont in India. We hadden een relatie van ongeveer 7 maanden toen hij uitmaakte, Ik heb te veel fouten gemaakt :( waardoor zijn liefde over is gegaan voor mij, maar ik realiseer nu dat ik echt van hem hou ook al was ik niet serieus in het begin. Hij heeft gezegd dat ie niet meer van me houdt maar dat geloof ik niet :( hij vind wel een andere meisje leuk dus ik maak me zorgen :(. Kunnen jullie me ajb helpen>?
Denk niet dat mannen alleen maar op uiterlijk vallen. Als het daarop aankomt, kunnen zowel mannen als vrouwen heel oppervlakkig zijn. Je denkt misschien dat een man alleen maar afgaat op het lichaam van een vrouw en eventueel extra geïnteresseerd is als ze ook nog een leuk snoetje heeft, maar dat is niet zo. Als een man serieuze interesse heeft in een vrouw, gaat het niet meer om het uiterlijk. Denk dus niet dat je indruk moet maken op een man door je lichaam af te trainen, veel make-up op te doen en je strakste broek aan te trekken. Je moet hem inpakken met je charme, intelligentie en gevoel voor humor.
Ik heb 2 weken geleden ongeveer een reactie gezet over mijn relatie die nu 4 weken gedaan is. Nu had ik afgelopen weekend gevraagd om deze week eens af te spreken. Ik wou gewoon iets gaan drinken ofzo, en wat babbelen, eens horen wat hij in mijn gezicht te zeggen had want ik had hem niet meer gezien sinds het uit was. Ik kreeg een berichtje terug dat hij nog iets ging laten weten, maar het een goed idee vond. Tot zondagavond: toen stuurde hij: Ik moet je trouwens nog iets vertellen over een meisje en ik. Wou niet dat je het van iemand anders te horen kreeg. Hopelijk wil je me wel nog ns zien? Ik viel natuurlijk helemaal uit de lucht. Blijkt dat hij zo goed als samen is met een ander. In voel me nu vooral gebruikt en kwaad, maar heb dan maar gewoon gestuurd dat ik zo snel mogelijk mijn spullen terug wou die nog bij hem lagen. Uiteindelijk heb ik hem pas deze woensdagavond gezien, we hadden buiten op een bankje afgesproken en een uur gebabbeld, ik mijn frustraties kwijt, hij heel vaak gezegd dat het hem spijt dat hij mij zo gekwetst heeft. Maar het voelde zo raar aan, want de vorige keer dat ik hem had gezien, had hij mij nog liggen troosten en zeggen dat we het gwn moesten laten rusten, . Ik wou natuurlijk weten, wanneer en wie en hoe lang al? Hij wou die dingen eerst niet zeggen, maar blijkt dat hij al na twee weken met dat meisje naar bed is geweest. Het was iemand waar hij voor onze relatie ooit al eens mee gekust had, maar dat betekende toen niets. Hoe kan iemand zo gevoelloos na twee weken een relatie wegsmijten die zogezegd voor hem alles betekende. Ik heb het hem vaak genoeg gevraagd, maar hij kan er geen zinnig antwoord op geven. Ik ben op een gegeven moment koppig vertrokken, heb hem geluk gewenst met zijn nieuwe liefde, zijn leven en ben vertrokken. Maar meteen nadien, wou ik gewoon naar hem terug. Ik miste hem al direct, ik wou naar hem lopen en vragen of hij mij niet terugwou. Natuurlijk heb ik dit niet gedaan, maar die ontmoeting heeft me precies terug bij af gezet op vlak van verwerken en doorgaan. Ik weet niet wat die jongen met me gedaan heeft, maar om een of andere reden, word ik helemaal zwak als ik hem zie en zou ik hem zelfs nu, na alles wat hij me aangedaan heeft, nog terug willen. Ik krijg hem niet uit mijn hoofd, maar wordt zo misselijk van de gedachte dat hij al vrolijk verder gaat met iemand anders!
Door mijn gezeik(smsen naar anderen, niet naar mij, bellen met anderen, niet met mij, klussen bij anderen hier niet, niet hier slapen enz. Wonen 8 maanden apart.Ik met onze 3 kinderen en hij alleen. Eerste maanden vaak daar geslapen. Hi nooit hier. Nu is hij hard en zegt nee op dit moment zie ik het nooit meer goed komen. Wat moet ik hiermee? Hij is nu nog zekerder van zijn zaak zegt hij. Reactie infoteur, 07-05-2012
De volgende ochtend had ik een heel opmerkelijke mail van ex! Een totale liefdesverklaring die er niet om loog. Mijn nieuwe positieve instelling vind hij geweldig! Is zo blij dat ik zo erg aan mezelf heb gewerkt. Hij denkt heel veel aan me en het kost tijd, maar ik kan er toch wel zeker aan denken dat we elkaar terug gaan vinden. Ik heb alles in me wat een man zoals hij zich maar kan wensen. Het zal nog wat tijd kosten maar we komen er wel. (!) Ik was enorm verbaasd, dit kwam echt uit het niets en had dit nooit verwacht. Het effect van zelf geen contact opnemen?
Nu ben ik inderdaad een bescheiden, introverte jongen. Geen schreeuwer of haantje de voorste. Geen succesvolle, snelle jongen. Maar deze mensen hebben toch ook recht op liefde en geluk? Tijdens onze relatie hadden we het bovenal erg fijn en gezellig elke dag. Het waren vooral zorgen over geld, materiële zaken en inmengingen van buitenstaanders die zorgden voor spanningen.
2 weken later zijn we op reis gegaan voor een kleine maand, waar we discussies kregen over hetzelfde feit. Ik voelde me heel erg onzeker, hij zei ook nooit meer dat hij me graag zag en hij klapte steeds meer toe door mijn vragen. Ik wou gewoon uit die cirkel geraken, maar hij nam emotioneel afstand van mij.. 5 dagen voor we terugkeerden naar huis hebben we gezegd dat we onze problemen op reis zouden laten. Maar eenmaal thuis zag hij het weer niet meer zitten… Ik heb uren op hem ingepraat, dat onze reis echt wel super was, maar hij zag enkel het negatieve. Uiteindelijk gingen we ermee akkoord om alles achter ons te laten… maar 30 minuten later, toen we elk een trein namen naar huis, zag ik dat dat niet het geval was voor hem. Het had wat tijd nodig zei hij.

Later die zelfde avond vroeg ik hem om een knuffel, hij zei meteen dat ik er niets achter moest zoeken (een x eerder vroeg hij midden in een discotheek vol mensen of ik een knuffel wilde, dat vond ik een beetje gek). Tijdens die knuffel hield hij me vet stevig vast en aaide hij over mijn rug en mijn hoofd, niet echt een knuffel die je zou verwachten van iemand die het uit heeft gemaakt.


Ben eerder terug dan verwacht, gewoon om even iets te melden, wat misschien niet interessant of belangrijk is. Ik heb vanaf 25 maart j.l. niks meer prive van mijn ex vernomen. Vandaag voor het eerst weer samen een volle dag gewerkt. Ik moet zeggen dat ik het redelijk naast me neer kan leggen allemaal. Maar ik vraag me dan toch weer dingen af wat mij bezig houd (ja sorry). Mijn ex vertelde dat ze vrijdag a.s. vervoer nodig is naar haar therapeut, rund die ik ben bied het aan. Mijn ex begint ineens te lachen en vertelde dat haar therapeut had gezegd dat het niet handig is om iets met een collega te beginnen (er was dus weer over ons gesproken) de mop was dan dat ik dan volgende week vrijdag met haar meekom naar die therapeut. Terwijl diezelfde therapeut contact dus afraad tussen ons. Snap je waar ik heen wil? M.i. lijkt het alsof mijn ex de tips van die therapeut "volgt". Alsof ze geen contact Mág zoeken met mij.

Vorige week maandag had ik die door haar brievenbus gedaan, want ze woont een paar huizen verderop. Vrijwel een uur later reageerde ze hier op. Ze zei dat ze het lief vond van me dat ik de situatie begreep (wat dus niet duidelijk overkwam waarschijnlijk, want dan had ze wel geweten dat met goede communicatie het verholpen kon worden), maar ik moest haar loslaten en verder gaan met mijn leven en de dingen doen die ik wil. Daarbij ook nog dat ze ons al had afgesloten. Beetje raar dat dat zo snel kan naar mijn mening, aangezien ze het twee maanden geleden nog over kinderen had etc. Verder niet op terug gereageerd en heb haar 5 dagen later nog een mail gestuurd om mijn woorden te bekrachtigen. Heb hierin ook gezet dat ik `waardig` afscheid had gewild in plaats van ruzie…
Wat haal jij uit dit gedrag? Waarom denkt hij dat ik erachter zit? En wat zou hem dat moeten uitmaken (gewoon negeren toch) ook ik word weleens anoniem gebeld zonder dat er iets gezegd wordt of ik heb een gemiste oproep van een anonieme beller. Ik dacht toen ook dat hij erachter zat maar heb hem dit niet gevraagd! Maar nu weet ik vrijwel zeker dat hij het was, want als hij mij verdenkt van anoniem bellen naar hem dan is het dus iets wat hij zou doen?
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..
Ik ben gestopt met leugens, wil echt nooit meer een ander en heb zelf hulp ingeroepen van een paragnost...zij vertelde mij dat ze heel boos is en dat ik haar met rust moet laten...hoe harder ik trek, hoe verder ik haar bij me vandaan duw.....en dat ik moet werken aan mezelf....in mijn hoofd is t 1 grote chaos....haar advies zal ik ook absoluut opvolgen

Zelf heb ik een relatie gehad met een jongen een half jaar. Ik vond hem niet meer leuk. De week daarna was het voorjaarsvakantie en daarna gingen we normaal met elkaar om op school. Sinds een paar weken voor de zomervakantie ben ik weer verliefd op hem, en halverwege de vakantie heb ik dat verteld via whatsapp. Heel laf, maar ik durfde het niet te zeggen als ik hem zag. Hij zei: 'Weet je, we zien wel na de vakantie, want misschien vindt je me dan helemaal niet meer leuk. Dan kijken we wel na een paar dagen.' Het is nu een week nadat de school begon, en sinds dat het begon hebben we niet meer met elkaar gewhatsappt. Ik durf er niet met hem over te beginnen, ook niet op whatsapp, en hij heeft er ook niets over gezegd en doet alsof er niks aan de hand is. en we gaan ook gewoon met elkaar om. Moet ik wachten tot hij er over begint of zelf erover beginnen, maar ik ben bang dat hij mij niet leuk vindt...
×